Τα ωραιότερα μάτια του κόσμου έχουν σήμερα γενέθλια. Τους αφιερώνω λοιπόν ένα ποιηματάκι, που έγραψα πριν πολλά πολλά χρόνια!
ΟΤΑΝ Ο ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ
ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΕΛΠΙΝΙΚΗ
Ποια θεότητα να επικαλεστώ
σε ποιο βωμό να αποθέσω την ψυχή μου
ποιο πνεύμα αγαθό να προσκαλέσω
πώς να πετύχω να στέρξει των άστρων η σύναξη
στο γλυκόπικρο άρωμα που με συνεπήρε;
Αγγίξτε με, Θεοί,
τον ταπεινό σας εγγονό, ευλογείστε με!
Δωρίστε μου τη χάρη του σώματος
το βλέμμα φωτεινό
στην άκρη των δακτύλων την έλξη
το ζωηρό πνεύμα της χαράς χαρίστε μου.
Καθαρίστε την καρδιά μου από τα ράκη
ελευθερώστε την προαίρεσή μου.
Αγγίξτε με
τον ταπεινό σας εγγονό
ευλογείστε με!
Σε μάχη δύσκολη φέρνω τα βήματα δισταχτικά
αλλιώτικη από αυτές που τόσο καλά γνωρίζω!
*
ΥΓ. Ο στίχος του τίτλου είναι του Ανδρέα Λασκαράτου.
37 comments
Comments feed for this article
Ιανουάριος 3, 2007 στο 5:03 μ.μ
blogaki
Χρόνια της Πολλά κύριε Πάνο!
Να την χαίρεστε και να την αγαπάτε πάντα!!
Πολύ όμορφο το ποίημα.
ps.Καλή Χρονιά σας είπα;; Καλή Χρονιά!!!
Ιανουάριος 3, 2007 στο 5:09 μ.μ
Σπινόζα
Ωωωωωωωω!!!
Γειά σου Πάνο, ρομαντικέ τυπε! Έτσι ρε συμπατριώτη, θέλω να βλέπω τα bytes στα websites να κολλάνε από τα σιρόπια!!
Ιανουάριος 3, 2007 στο 5:11 μ.μ
kaltsovrako
Να την χαίρεσαι Πάνο. Τα χρόνια μου πολλά στην οικογένεια.
Ιανουάριος 3, 2007 στο 5:18 μ.μ
Σπινόζα
Πάντως προφταίνω να πάρω το αεροπλάνο των 6 για να έρθω να κρατήσω τα παιδιά για να βγείτε έξω. Σταθερά, υπόσχομαι ότι μέχρι να γυρίσετε, δεν θα τα έχω μάθει να ξεχωρίζουν τα σκωτσέζικα από τα μπέρμπον και τα Κουβανέζικα χαρμάνια από αυτά των Καναρίων Νήσων και λέω αλήθεια!
Ιανουάριος 3, 2007 στο 5:22 μ.μ
Πάνος
blogaki & kaltsovrako,
ευχαριστώ - να είστε καλά!
*
Σπινόζα,
μερσί, αλλά εδώ κάναμε ΑΜΑΝ να μείνουμε μέσα… Κρατάω όμως τη δήλωση / υπόσχεση για ετέραν άλλην φορά! (Όσο για το μπέιμπυ -σίτινγκ, σε περιμένουν εκπλήξεις…)
Ιανουάριος 3, 2007 στο 6:34 μ.μ
pascal
Να ζήσετε και να χαιρόσαστε ο ένας τον άλλον και την οικογένειά σας.
Ιανουάριος 3, 2007 στο 7:21 μ.μ
oistros
Να την χαίρεσαι Πάνο και να την αγαπάς πάντα τόσο.
Ιανουάριος 3, 2007 στο 8:58 μ.μ
Alcibiades (!??)
Τα “χρόνια πολλά”, και να χαίρεστε ο ένας τον άλλο. Το ότι την αγαπάς, το είδα…
Ιανουάριος 3, 2007 στο 9:04 μ.μ
argyrenia
Να τη χαίρεσαι. Να την αγαπάς και να την τιμάς.
Και να είστε μαζί για πάντα.
Ιανουάριος 3, 2007 στο 9:13 μ.μ
Πάνος
pascal, oistros, Alkibiades, argyrenia - thanks!
Ιανουάριος 3, 2007 στο 9:18 μ.μ
Composition Doll
Να τη χαίρεσαι την ομορφιά σου. Και να την αγαπάς. Και να της το λες. Και να της το δείχνεις. Ακούς? Να της το λες και να της το δείχνεις!
Ιανουάριος 3, 2007 στο 9:19 μ.μ
Πάνος
Ντόλλυ,
Ιανουάριος 3, 2007 στο 10:13 μ.μ
μαραμένα σύκα
Τι δώρο της πήρες?
Ιανουάριος 3, 2007 στο 10:15 μ.μ
eryx-t
ευτυχείς! ευτυχείς! τώρα, φέτος και πάντα!
Ιανουάριος 3, 2007 στο 10:18 μ.μ
Πάνος
μαραμένα σύκα,
αυτό δεν είναι για εδώ
*
eryx-t,
η ευτυχία είναι μια ψευδαίσθηση …που την παλεύουμε, το κατά δύναμιν!
Για τις ευχές, ευχαριστώ!
Ιανουάριος 3, 2007 στο 10:34 μ.μ
vangelakas
Χρονια πολλα πολλα πολλα σας ας εισαι ας εχετε το ιδιο σφριγος σε 50 χρονια απο τωρα να λες τα ιδια.
(εσκεμμενα δεν εβαλα κομμα να φτιαξεις απειρες προτασεις)
Ιανουάριος 3, 2007 στο 11:59 μ.μ
rockerblogger
Καλό το ποίημα σου, αλλά ένας τέτοιος έρωτας αξίζει το καλύτερο.
Γι’αυτό, πάρε χαρτί και μoλύβι, μετέφρασε ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, και μην της πεις ότι είναι δικό σου ε!
Χρόνια πολλά στην κα Ζέρβα με τα (όντως) πολύ όμορφα μάτια!
How do I love thee? Let me count the ways.
I love thee to the depth and breadth and height
My soul can reach, when feeling out of sight
For the ends of Being and ideal Grace.
I love thee to the level of everyday’s
Most quiet need, by sun and candle-light.
I love thee freely, as men strive for Right;
I love thee purely, as they turn from Praise.
I love thee with a passion put to use
In my old griefs, and with my childhood’s faith.
I love thee with a love I seemed to lose
With my lost saints, — I love thee with the breath,
Smiles, tears, of all my life! — and, if God choose,
I shall but love thee better after death.
Ιανουάριος 4, 2007 στο 12:04 π.μ.
rockerblogger
Και πρόσεξε μην κάνεις λάθος στο πως θα το πεις. Είναι ΣΟΝΕΤΟ!
:)
Ιανουάριος 4, 2007 στο 12:56 π.μ.
JustAnotherGoneOff
Χρόνια πολλά και με υγεία να έχετε!
Ιανουάριος 4, 2007 στο 11:42 π.μ.
Dralion
Χρονια σας πολλα Πανο,
μαζι κι ευτυχισμενοι!
Ιανουάριος 4, 2007 στο 3:39 μ.μ
Πάνος
vangelakas, jago & dralion - σας ευχαριστώ πολύ!
*
Rolby,
το σονέτο είναι πολύ όμορφο - και με σωστά μετρημένες συλλαβές!
(ιδιωτικό αστείο, με τον πρώην Ιχνηλάτη…)
Ευχαριστώ - κι αν δεν είναι κόπος, μας λες και ποιός είναι ο ποιητής!
Ιανουάριος 4, 2007 στο 3:59 μ.μ
maestria
Shakespeare?
Καλά, μην γράφω και κουλά, δεν είναι και το καλύτερό μου η αγγλόφωνη λογοτεχνία
Να τη χαίρεσαι Πάνο μου
Και να σε χαίρεται κι αυτή 
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:13 μ.μ
Alcibiades (!??)
Elizabeth Barrett Browning…
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:18 μ.μ
Πάνος
…που τραγουδάει η κοπέλα;
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:27 μ.μ
Μαύρο πρόβατο
… μεγάλη αγάπη με τον Browning…
ναστε καλά και να χαίρεστε ο ένας τον άλλον!!!
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:31 μ.μ
Alcibiades (!??)
1806-1861, εξέδωσε τα πρώτα της ποιήματα 13 ετών.Ηταν μερικά ανάπηρη από ατύχημα, Ανταποκρίθηκε με θέρμη στην πολιορκία του μετέπειτα διάσημου λογοτέχνη Ρόμπερτ Μπράουνιγκ.Εζησαν κυρίως στην Ιταλία.Το παραπάνω είναι το πιο διάσημο από τα “Sonnets from the Portugese”. Εγραψε και ποιήματα για τον αγώνα των Ιταλών για ανεξαρτησία. (Για να μην ξεχνιόμαστε, η Αγγλίς έβαλε το λιθαράκι της για την Ιταλική εθνική αφύπνιση…)
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:34 μ.μ
rockerblogger
Πάνο, η κοπέλα είναι μακράν η σπουδαιότερη ποιήτρια όλων των εποχών στον αγγλόφωνο κόσμο..
Μια μυθική μορφή..
Οι ειδικοί θεωρούν ότι τα σονέτα της, Sonnets From The Portuguese, απ’όπου πήρα και το σονέτο που θα μεταφράσεις και θα κάνεις δώρο στα όμορφα μάτια:) συγκρίνονται ακόμα και με τα σονέτα του ίδιου του Σαίξπηρ..
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:36 μ.μ
rockerblogger
ΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑ
Πάνο, όλοι μαζί σου τη πέσαμε για τη βλασφημία σου!!!
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:39 μ.μ
rockerblogger
Αλκιβιάδη, ο Ρόμπερτ ήταν πιο διάσημος από τη γυναίκα του μέχρι που εκδόθηκαν τα “Sonnets from the Portuguese”.
Από εκεί και πέρα, έζησε μια ζωή στη σκιά της ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΑΣ στην ποίηση γυναίκας του.
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:47 μ.μ
Alcibiades (!??)
Οι ταπεινές πηγές μου αναφέρουν ότι υπήρξε (ο Ρόμπερτ) για μεγάλο διάστημα “αποτυχημένος” και ότι αρχισε να αναγνωρίζεται σοβαρά μετά τον θάνατο της Ελίζαμπεθ…
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:48 μ.μ
rockerblogger
Elizabeth was initially hesitant to publish the poems, feeling that they were too personal. However, Robert insisted that they were the best sequence of English-language sonnets since Shakespeare’s time and urged her to publish them.
Ο ίδιος ο Robert Browning συφωνεί μαζί μου:)
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:51 μ.μ
άμμος
Καθυστερημένα χρόνια της πολλά, να την χαίρεσαι και να σε χαίρεται.
Ιανουάριος 4, 2007 στο 4:55 μ.μ
Alcibiades (!??)
Οσον αφορά την ποιότητα των “Sonnets from the Portuguese”, σίγουρα…
Το δικό του αριστούργημα THE RING AND THE BOOK (1869), όμως, γράφτηκε αφού η Ελίζαμπεθ ήταν νεκρή…
Ιανουάριος 4, 2007 στο 6:56 μ.μ
Πάνος
Αυτό θα πει “φιλολογική καλύβα!”
*
μαύρο πρόβατο & άμμος,
ευχαριστώ!
Ιανουάριος 5, 2007 στο 12:00 π.μ.
N.Ago
Να την χαίρεσαι Πάνο, και να την αγαπάς πάντα τόσο πολύ!
Ιανουάριος 5, 2007 στο 10:12 π.μ.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΩΤΕΑΣ
Επειδή το ώραιότερο ποίημα δεν γράφεται. Το ζεί κανείς, σου εύχομαι να χαίρεσαι την μούσα σου και συμπληρώνοντας μαζί το ποιήμα της ζωής σας για χρόνια πολλά , αυτό που θάχεις να της πείς το πιο όμορφο απο όλα,να εκκρεμεί ακόμα.
Ιανουάριος 7, 2007 στο 9:48 μ.μ
Πόντος και Αριστερά
Χρόνια πολλά.
Επίκαιρα, παρότι καθυστερημένα