Παιδια μου, ειμαι ολος χαρα που βρισκεστε κοντα μου
(μηπως πεθαινω κι ηρθατε να παρτε τ΄αρματα μου?)
βλεπω τριγυρω ποιητες που ηρθανε εδω πανου,
εδω, στην εδρα του ΙΘΙ, στο σπιτικο του Πανου
και πλεκουν με τους στιχους τους καλαθια και πανερια
που μεσα χτιζουνε φωλιες χελδονια και περστερια
μα θα σας πω εναν καημο που καιει το εντος μου:
λειπει ο Athanassios (ο αλλος ανηψιος μου),
κι ο Ιχνιλατης, ουτε αυτος ηρθε, κι εχω αγωνια
που να γυριζουν αραγε (μην ειν΄στην Ισπανια
και ασωτευουν στο Μπιλμπαο με τιποτα πουτανες?
μην εχουν παει στο φεστιβαλ και στριβουνε τζιβανες?
Πάνο παιδι μου πηγαινε και ψαξε να τους ευρης
και πεστους πως ο θειος τους σ΄εστειλε να τους ευρης
πες τους να ρθουνε γρηγορα τα ματια μου πριν κλεισω
αλλιως απ΄τη διαθηκη μου θε να τους αποκλεισω!
κι αν δεις κανα κλεφτοπουλο πουναι συνοστησμενο
με δυσκολια να πορπατει και ναναι σα χεσμενο,
παρτο και φερτο γρηγορα να παρει την ευχη μου,
τι κιαν το συνοστησανε?, δεν ειν΄ κι αυτο παιδι μου?
που τοχα μες το Ιδρυμα μη βρεξει και μη σταξει
και τουχα κανει φιμωση μυαλο μηπως κι αλλαξει
δεν τουχα βαλει το Σουή μονιμο δασκαλο του
τι τοπιασε και εφυγε, πηρε των οματιω του
που να γυρναει το δυστυχο? σε καμια παραλια
να περιφεριφερεται ασκοπα, ή πηγε στη Φρυγια?
***
-Κι ετρεξε ο Πανος γρηγορα σα νατανε ζαρκαδι
ψηλα στη ραχη στο βουνο και τρεις φορες φωναζει
Παιδια πεθαινει ο θειος μας, ακους ορε Ιχνιλατη
ακους Θαναση ξαδελφε κι εσυ Μικρασιατη?
Το αντιλαλουνε τα βουνα το λενε τα λαγκαδια
το τραγουδανε τα πουλια κι ο γκιωνης κλαιει τα βραδυα
κι ενα πουλι, καλο πουλι, δεν κανει τσίου-τσίου
μονο βρυχαται σαν θεριο, ειν΄ το πουλι του θειου
που με φωνη στεντορεια (φωνη σαν του ντελάλη
που οταν φωναζει τουρχεται το αιμα στο κεφαλι
και κοκινιζει ολοκληρο σαν αναμενος γλομπος
κι ειναι σκληρο και δυνατο σα ναναι ο γορδιος κομπος)
Φωναζει: θελω ολοι σας να ρθειτε στο ΙθΙ
και οποιος δεν καταλαβε να παει να γαμηθει!
skoupitsa
Αν Γαλοπούλα ήμουνα και δη εξ Οινουσσών
Φοβούμαι θύμα θα έπιπτα των ιατρικών λαθών
Που το υγιέστατο πουλί το είχαν στραγγαλίσει
Αφού κακώς επίστευσαν πως είχε αρρωστήσει
Μα ενόμιζα θειούλη μου πως σού είχα εξηγήσει
Προσφυγοπούλα είμαι κι εγώ απ του Τσεσμέ τη βρύση
Μα τι ακούω θείε μου τέτοιο κακό μαντάτο
Μήπως επαρασύρθηκες κι έφαγες μαντολάτο;
Βάζω μπροστά τη σκούπα μου και παρατώ τις σούζες
Φέρνω τα καταπλάσματα φέρνω και τις βεντούζες
Σκουπιτσα, αστρο της αυγης και πλασμα των πλασματων,
ειπε μου τι ειναι αυτα που λες περι καταπλασματων?
ελα στο θειο αστερι μου γιατι θα μείνεις ρεστη
να φας πιτσα που σουφερα απο το Βουκουρεστι
προσμενω διακαως να ρθεις, τελώ με αγωνια
ελα να φας την πιστα σου που ειναι απ΄την Ρ υμανία
bioannis
(edit)
Ο πρώτος που καλάκουσε το κάλεσμα απ’ το (Ί)’θι
Ήταν εκείνο το παιδί, που από τα ντουμάνια βρίθει
Ξάπλα, αλλοπαρμένος και αραχτός σε ένα μικρό μποστάνι
καρπούζι έτρωγε γλυκά όταν ηκούσθη ζωηρά «Σήκω ρε bioanni!!»
Που να πηγαίνω ρε παιδιά, είναι αργά, ο θείος θα κοιμάται
Ας φάμε το καρπούζι μας και το πρωί ας ..πάτε
Σήκω επάνω όρε κρεμανταλά του είπανε οι άλλοι
Ο Θείος είναι σοβαρά, μπορεί να μην τον δούμε πάλι
Από αραχτός σηκώθηκε, ευθύς ορθός εστάθη
Παράτησε τον αργιλέ και στην αποστολή ετάχθη
Ο Νούσυ χαμογέλασε και αμέσως δυνατά αρχίζει να φωνάζει
Κάτσε ρε μάγκα μου εδώ, τα ανίψια του εζήτησε, εσένα τι σε νοιάζει ??
Νούσυ, δεν είναι τα ανίψια του μονάχα που ζητάει
Ζητάει τον κόσμο αγκαλιά και δεν τα παρατάει
Ετούτη όμως τη φορά θα του ‘χω μία λύση
τη μοναξιά με μοναξιά μη πολεμάς, μα με τούτο το χασίσι
είναι ελαφρύ, για πιάσε το, δεν πάει ούτε ένα δράμι
μόλις το στρίψεις και το πιεις σε βγάζει απο θαλάμι
ο θείος είναι ώριμος, σοφός και παντογνώστης
θα το δεχτεί το κέρασμα δεν είναι υπερόπτης
Και περπατούσανε σκυφτοί, στης μαύρης νύχτας το σκοτάδι
την ίδια σκέψη είχανε, πως θα ξεφύγουν μονομιάς απ’ τον σκληρό τον Άδη.
Ελα βιοαννη, κοπιασε, μην στεκεσαι στην πορτα,
τα λογια σου με χορτασαν πλιοτερο κι απ΄τα χορτα
βοηθατεμε να σηκωθω ΄τι ΄ρθε στο σπιτι ο Γιαννης
και δε μου λες ρε ρεμπεσκέ, τι προκοπη θα κανεις
που ολο χαχά και χουχουχού κιεισαι ολη μερα ντάγκλα
ο αντρας κανει τη γεννεια κι οχι η γεννεια τον αντρα!*
σου φαινομαι ξενερωτος, για πες μου πως με κοβεις
κι αφου εισαι ξυπνιος:-που επαιζε, σε ποια ομαδα, ο Κόβης?
βλεπεις οτι η μνημη σου σε εχει εγκαταληψει
γιατι ενα συνεφο καπνου την εχει επικαλυψει
πες μου λοιπον ποσα παιδια ο ειχε Ζεβεδαιος
και σε τι δεντρο ανεβηκε απανω ο Ζακχαιος
Τον Ιησου που περναγε να δει να κανει θαυματα?
φουμαρισες τις καλτσες σου μες τ΄αγρια χαραματα?
skoupitsa
Τούτου του εσχατοπαππού οι αντιπαραινέσεις
Δεν θα με σταματήσουνε θα φέρω και ενέσεις
Αυτές μονάχα για ντεκόρ, να γίνει πειστική
Η όλη μου προσπάθεια η νοσηλευτική
Γνωρίζω ένα συνδυασμό από χειρομαλάξεις
Που σαν ολοκληρώνονται νομίζεις θα πετάξεις
Στο μεταξύ θειούλη μου άσε να σού ιστορήσω
Τι έγινε και άργησα να σού ανταπαντήσω
Κοντά σου πέταξα να ρθω μα είχα μεγάλο κώλυμα
Με πιάσαν οι Νατοϊκοί έξω απ΄ τα Ιεροσόλυμα
Επάνω στο σκουπόξυλο βγήκα για να βολτάρω
Και στη νεκρά τη θάλασσα το μπάνιο μου να πάρω
Και ξάφνου με αρπάζουνε πεντ-έξι Τζεημςμπόντες
Που είχανε εκπαιδευτεί για να γυρνάνε τσόντες
Έχουνε λέει στα σκαριά νέο είδους πολέμου
Και κάνουνε πειράματα στις εκβολές του Αίμου
Αιτία ήταν η σκούπα μας και οι βόλτες στο φεγγάρι
Οι δυνατές οι σούζες μας τους είχαν συνεπάρει
Μα φταις κι εσύ που έπαιξες στη χουρμαδιά από κάτω
Και εντυπωσιάστηκαν οι αρχηγοί του ΝΑΤΟ
Και όλα τα κατέγραψαν με ένα δορυφόρο
Δώσαν τα δεδομένα μας πολύ μεγάλο φόρο.
Θέλαν εμέ να πάρουνε μακριά στο Αφγανιστάν
Αφού στέλναν το βίντεο στον Αρχιταλιμπάν
Μήπως και εκστασιαστεί απ της σκούπας μου τα πλάνα
Και πάψει να επιχειρεί με Μπόινγκ αεροπλάνα
Κι εσένανε σε θέλανε να πας εκεί σιμά τους
Να πείσεις τις γυναίκες τους να τρώνε το χουρμά τους
Κι όπως καθόμουν κι έκλαιγα μεσ την απελπισιά μου
Και πίστευα πως σ έχασα για πάντα από κοντά μου
Γυρνώ ψηλά το βλέμμα μου και βλέπω νυχτερίδες
Στους Τζεημςμπόντες να ορμούν με δυνατές τσιρίδες
Τότε άρπαξα τη σκούπα μου, ανέβηκα επάνω,
Επέταξα πολύ μακριά και να που καταφθάνω
Και τώρα που το σκέφτομαι η αρχινυχτερίδα
Μου φάνηκε πολύ γνωστή, σαν να την ξαναείδα.
Τωρα τα ξημερωματα που ανατελει η πουλια
καθομαι και αναπολω, θυμαμαι τον Παπουλιά
προτου να γινει προεδρος και τον εγλυφουνε ουλοι
κι αναρωτιεμαι, συγκενης αν ειν΄ με τον Παπουλη!
Σκουπιτσα, ποσα περα περασες μεχρι να ρθεις κοντα μου?
μα τωρα που καταφερες να ξαναρθεις κοντα μου,
μην ξαναφυγεις απο ΄με, μην ξαναβγαλεις γλωσσα
κατσε στα αυγα μου ησυχη και μερα-νυχτα κλώσσα
γιατι για να΄βγει το πουλι απ΄τ΄αυγο να κελαηδησει
πρεπει η κλωσσα για πολυ ωρα να το κλωσισει
κι αυτο αφου επωαστει μετα θα σκασει μυτη
κι απ΄το πολυ κελαηδημα, θα τρεμει ολο το σπιτι.
Καλυτερα στον ανθρωπο να μεινει διχως κνημη
και να κουτσαινει, απο το να μεινει διχως μνημη
κιαν ο κουτσος δεν θα γενει ποτε του Μπεκεμπάουερ
η μνημη οταν κουτσαθει θα γινει Αϊνζεχαουερ!
Σημερα πουναι κυριακη, που ΄ναι γιορτη και σχολη
απ΄τη χελιδονοφωλια την κοπανησανε ολοι
και καθομαι μοναχος μου και γραφω μαλακιες
μα ετσι ειναι γερο Ισιδωρα, (τα εχουν αυτα οι αργιες).
και καρτερω το δειληνο η Σκουπιτσα να γυρισει
και να μου φερει κρυο νερο απ΄του Τσεσμε τη βρυση.
Μεσ΄τ΄αγρια χαραματα με το σταμνι στον ωμο,
τη σκαφη παραμασχαλα κι ενα κουτι με ΟΜΟ
τα φορτωσε στη σκουπα της, πηρε και μανταλακια
φορεσε το τσεμπερι της, μουδωσε δυο φιλακια,
και χαθηκε στα συνεφα, στου ορανου τα υψη
μα βραδυασε κι ανησυχω γιατι μου εχει λειψει
skoupitsa
Θειέ,
την εντολή που μου δωσες πιστά ακολουθώ
σε μια γωνίτσα ήσυχα κάθομαι και κλωσσώ
δεν πρόσεξες τα ρούχα σου που ναι φρεσκοπλυμμένα
τα όμορφά σου τα βρακιά καλά μανταρισμένα;
Σαν τέλειωσα την λάτρα μου και όλη τη δουλειά
σιμά σου ήρθα κι έκατσα σαν παστρική Σμυρνιά
και τσάι με μέντα σου φτιαξα και τζιεροσαρμάδες
μαντί με σάλτσα σκορδιστή και φρέσκους παστουρμάδες
Γιατί μπορεί να σ’ αγαπώ που΄χεις καρδιά αλήτη
μα θέλω να’ χεις άρωμα βαρβάτου Ανατολίτη
skoupitsa
Θειε,
Αύριο του Άγιου Ισίδωρου, η χάρη του μεγάλη
μήπως να ετοιμάσουμε καμιά γιορτή μεγάλη;
Μαθε το απολυτικιον του Θειου Ισιδωρου
Που ητο ναυτης του Δέκιου, Υιος πατρος εμπορου
Κι ενας καριολης ναυαρχος, Νουμέριο τον λεγαν,
τον εριξε στη θαλατταν κι οι ρεγγες τον εκλαιγαν
Άπολυτίκιον. Ήχος δ’. Ό υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Ως στρατευθείς τω Βασιλεί των αιώνων, των επιγείων την στρατείαν άπώσω, και ευθαρσώς έκήρυξας Χριστόν τον Θεόν όθεν τον αγώνα σου, τον καλόν έκτελέσας, Μάρτυς θεοδόξαστος, του Σωτήρος έδείχθης’ όν έκδυσώπει σώζεσθαι ημάς, τους σε τιμώντας, παμμάκαρ Ισίδωρε.
skoupitsa
ΠΑΜΕ παμμάκαρ θείε μου, αυτό θα σού φωνάζω
όταν με τη σκουπίτσα μου ψηλά θα σ’ ανεβάζω
Κι όμως, θείε Ισίδωρε, η φίρμα ήτο άλλος
επίσκοπος Ιβιρικής, τρανός μα και μεγάλος
οι Ευρωπαίοι θέλουν τον του ίντερνετ προστάτη
να ευλογεί το ίντερνετ, να μην το πιάνει μάτι
ούτε ιός, ούτε τα τρόλ, ούτε οι σπαμιτζήδες
- να προστατεύει άμα δε - κι εμάς τους ατζαμήδες!
Για υτο το θεμα το ΙΘΙ συνερχεται σε σωμα
αλλα μη βιαζεσαι πολυ, ειναι νωρις ακομα
Οταν θα δεις απ΄το ΙΘΙ ασπρος καπνος να βγαινει
τοτε θα ενημερωθεις τι προκειται να γενει
Κι αμα θα δεις μαυρο καπνο στον ουρανο να φτανει
στη συνενδριαση του ΙΘΙ θαναι κι ο Βιωαννη(ς)
Θείε μη φάς απ’ το φαί
τι θα βρωμάς σκορδίλα
θα διώξει απο πάνω σου
όλη τη βαρβατίλα.
Θείε, φάε το σκορδόφαγο,
πλάκωσε ο Νοσφεράτος
μόλις τον δείς κάνε του χα
και θα φύγει …σφαιράτος
(Repost. Είχε ανέβει στις 28 Ιουνίου 2007. Ακολουθούν άλλα έξι ποστ, με υλικό από τη χελιδόνα)
31 comments
Comments feed for this article
Ιούνιος 28, 2007 στο 3:39 μ.μ
Tin Man
Χάνω τα καλύτερα, γαμώ τις έκτακτες επαγγελματικες υποχρεώσεις
Ιούνιος 28, 2007 στο 4:27 μ.μ
isisveiled
Tούτη εδώ η ιστοριά σαν παραμύθι μοιάζει
κι θείος εντωμεταξύ την βγάζει δεν την βγάζει.
Την έβγαζε και άπλωνε στης νιότης τα χρονάκια
μα τώρα πια για να την δει τρώει συνεχώς χαπάκια.
Ιούνιος 28, 2007 στο 5:50 μ.μ
Πάνος
Τιν Μαν,
εν ευθέτω χρόνω, θα βρεις τη σειρά των ποστ, στην ενότητα “θείος Ισίδωρος”.
Αλλά, θα είχε γούστο να συμμετέχεις, πχ, στην εποποιία του τάνγκα…
*
Ίσις,
μη σε ακούσει ο θείος, θα γίνει πάταγος:
γέροντος βάλανος, δρύινη πάτταλος!
(πάτταλος= πάσσαλος)
Ιούνιος 28, 2007 στο 6:56 μ.μ
Πάνος
θείε Ισίδωρε,
κουϊζ: ποιος και πού έγραψε τα παρακάτω ενθουσιώδη και υμνητικά, για την ταπεινή μας καλύβα;
XXXXXXX said…
Δεν είναι γλυκύτατος/ γλυκυτάτη;
*
Η απάντηση στο κουϊζ, εδώ:
https://www.blogger.com/comment.g?blogID=11204931&postID=1557579614083560332
Ιούνιος 28, 2007 στο 7:05 μ.μ
σχολιαστης
Οχι τίποτ’ άλλο, πάνω που η φιλελεύθερη συνιστώσα, απέκτησε οπαδούς (έναν δηλαδή) στην καλύβα.
Καλά μύγα την τσίμπησε ή έχω χάσει επεισόδια;
Ιούνιος 28, 2007 στο 8:25 μ.μ
Αθήναιος
Το σωστό κουίζ, Πανούλη, θα ήταν κάτι σαν : ” Ποιος σχολίασε κείμενο για το Μεσανατολικό καλώντας τον κόσμο να απολαύσει την ποιητική του τάνγκα;” αλλά αυτό φαντάζομαι ότι θα ήταν πανεύκολο στη λύση του όχι πως και το συγκεκριμένο παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία…
Ιούνιος 28, 2007 στο 8:35 μ.μ
Πάνος
Αθήναιε,
σε αγαπώ ΠΟΛΥ, για να σου απαντήσω δημόσια… άστο, να κρυώσει!
Ιούνιος 28, 2007 στο 8:41 μ.μ
ο θειος Ισιδωρος
Ειμαι σε αναγκαστικη αγραναπαυση λογω του οτι δεν εχω προσβαση στο ιντερνετι τις τελευταιες 3 ημερες,
Βλεπω ομως οτι τον Επικουρειο κηπο τον εγκαταληψατε και κοντευει να ξεραθει.
Για τον Αθηναιο δεν θελω ν’ ακουσω κακη κουβεντα, ειμαι φανατικος θαυμαστης του, περαν του οτι τυγχανω και (ψιλο)νεοφιλελευθερος.
Ετσι ειμαστε εμεις οι νεοφιλευθεροι, τρεχουμε ενα καινουργιο προγραμμα: “δεν γουσταρουμε ο ενας τον αλλον”! Προκειται για μια νεα επαναστατικη κενοτομια (τομη εν κενω) η οποια θα προκειται να φερει τα πανω κατω.
Ιούνιος 28, 2007 στο 9:04 μ.μ
Νοσφεράτος
Νομίζω πως το Ταγκα ενεχει και μιαν συμβολικήν (νεο) φιλελευθερη σημασια
Σημαινει σε μια πλαγια αναγνωση και το ”ελαχιστον κρατος” (πουελεγε και ο μεγαλος ΓκυΣορμάν ..
Που μολις καλυπτει την μικραΝ ΚΑΙ τρυφεράν οπήν απο οπου εκ-σωτερικευονται
(σε μικρουλια κομμενα ,χαριτωμενα ολοστρογγυλα τεμαχια)
ολα τα -τελευταιας εσοδειας- νεοφιλελευθερα σοφά αξιωματα ..
(π,χ Ιδιωτικοποιειστε την ΔΕΗ)
Ιούνιος 28, 2007 στο 9:09 μ.μ
Πάνος
Το ΠΑΣΟΚ δεν την ιδιωτικοποίησε τη ΔΕΗ;
(ή: ξεκίνησε την απόδοσή της στον ιδιωτικό τομέα, η οποία κάποια στιγμή θα ολοκληρωθεί, είτε από το ΠΑΣΟΚ είτε από τη ΝΔ…)
Ιούνιος 28, 2007 στο 9:49 μ.μ
Νοσφεράτος
ανο αυτή την στιγμή και μετα απο την προτροπή του αγαπητου Σιτουσιονιστή Δεξιου να δουμε πίσω απο τις διακοπές της Δεη το (κωλο) δαχτυλο ουχι του ΓΑΠ αλλά του πανουργου (τον ειχα ξεχασει ) Πιπεργια …
… Το μυαλό μου αρχιζει να χορευει ενα περιπλοκο χορό τρανς προς τιμή της Μεγαλης Λευκής Θεάς και-ομαδων και αρυμαγδών και αρμαγεδών-
εκτινασσεται και λυωνει συγχωνευόμενο με το λυωμενο παγωτο μυαλά αρκουδας φλαμπε και τα αντερα αγριογούρουνου με μέλι που εφαγα το μεσημέρι …
..οποτε ειμαι απολυτως ετοιμος να συμφωνήσω μεζί σου -εν πληρει πλεον αποβλακωση και παραμενοντας Αθώος εν πλήρει συγχύσει - οτι φυσικα΄και φυσικά και Βεβαιως βεβαιως βεβαιως..
…Για ολα φταει το Πασόν και ο Γαπ και ο Πιπεργιας
και κακως τα βαζουμε με τον καυμένο τον Πολυδωρα
και ο Κ Κ ειναι πολύ ανδρας και πολύ παλληκάρι …και Βουλγαρακη γαμα τον π… τον Γιωργακη
..και την μαχαιραν την γουσταριζε και πολύ ο Ιησους για να κοψει το αυτί εκεινης της ατιμης της πεθερας του (με τα σουάπ ! τα γαμημένα τα μοβόρα μόλογα ντε!)
Αχμήν και Αληθώς …
Ιούνιος 28, 2007 στο 9:55 μ.μ
Πάνος
Τι διάολο κάνεις στη Μπουγατσαδούπολη;
Αυτή η πόλη σε καταστρέφει (εγκεφαλικώς - που δε θέλει και πολύ, δηλαδή…)
Πάμε Αθήνα το Σάββατο;
Ιούνιος 28, 2007 στο 11:24 μ.μ
bioannis
Γαμώ τη Δ.Ε.Η μου γαμώ….
Δεν έχω καταλάβει ακόμη γιατί διαφωνείτε!!
(Πόντιοι & Καλαματιανοί)
Δείτε αυτό εδώ….
http://ecology-salonika.org/lib/?p=766
Ιούνιος 28, 2007 στο 11:24 μ.μ
Aθήναιος
Θείε Ισίδωρε, ψιλο-νεοφιλελεύθερε,
20 χρόνια στην πιάτσα και 10 ον λάιν δεν με έχουν συνηθίσει σε τέτοια ιπποτική συμπεριφορά. Πιστεύω πως η θεματολογία της ποίησής σου δεν θα γίνει ποτέ του γούστου μου, η αντρίκια σου συμπεριφορά όμως παραμένει το ιδανικό μου.
Έρρωσο!
Ιούνιος 29, 2007 στο 12:18 π.μ.
ο θειος Ισιδωρος
Αθηναιε,
τον εχουμε αυτον τον ιπποτισμο (αυτη ειναι η δουλεια μας), εμεις οι ψιλονεοφιλευθεροι λαϊκοι γαμήκουλες.
Αντι ομως να αναλωνομεθα σε αναλυσεις νομιζω οτι ειναι προτιμοτερο να συμετασχεις στις διαδικασιες του χελιδονείου.
Θαθελα να ακουσω τις αποψεις σου εμετρως.
Σε περιμενω!
Ιούνιος 29, 2007 στο 12:33 π.μ.
Aθήναιος
Αγαπητέ Θείε.
Χθες βράδυ, στο ευαγές ίδρυμα της Πλατείας Βάθης, είχα συγγράψει ποιητική σύνθεση σε άψογο δεκαπεντασύλλαβο για τον εν λόγω ζήτημα. Όμως δεν το δημοσίευσα. Αρκεί να σου πω ότι το σχόλιο στις Διαστάσεις ήτο επαινετικό συγκριτικά με το ποίημα… Δεν μου ταιριάζει η ποίηση, μου βγάζει το χειρότερό μου εαυτό.
Ιούνιος 29, 2007 στο 12:37 π.μ.
Πάνος
Εννοείς, Αθήναιε, ότι το ποίημα της Πλατείας Βάθης τα έριχνε ακόμα πιο χύμα στην ποίηση περί το τάνγκα; Αν είναι έτσι, στείλτο, πληζ!
Ιούνιος 29, 2007 στο 1:51 π.μ.
Μαύρο πρόβατο
Εχουμε πήξει να διορθώνουμε γραφτά,
η υγρασία μας σκεβρώνει τα οστά,
μα σας διαβάζουμε έστω στα πεταχτά,
συγχαρητήρια!
Βιάζομαι κάμποσο και γράφω στ’αρπαχτά
Και ας μην είναι με το μέτρο ταιριαστά
Ψευτοσκαρώνω τώρα τα στιχάκια αυτά
ως προσκλητήρια.
Στον ποιητή που πήρε το όνομα τινμαν,
Που ήρθε είδε και αφήκε κομπλιμάν
Αλλά δεν έδωσε ο,τι όλοι του ζητάν,
Στα περί σπάγκου!
Κι άλλοι τον κάλεσαν με σχόλια που πετάν
Εδώ κι εκεί και σ’άλλα μπλογκς - κάνουν αμάν
Τόσο, που δίνουν στο θέμα όπως ορμάν
Πολλές Διαστάσεις…
Μετά τις ζόρικες διαμπλογκικές παρλάτες
Στο τέλος λέει οι ιππότες «βάζουν πλάτες»,
Καταπώς γράφτηκε – για νεοφιλελεύθερους γαλάτες
δεν είχ’ακούσει!
(Βαρέθηκα - το υπόλοιπο έχει γραφτεί παλαιότερα, βαρβαριστί ;-))
Cestui voulant plus simplement aimer
Veult un Properce et Ovide exprimer,
Et vouldroit bien encor’ se transformer
En l’esprit d’un Tibulle.
Mais cestui là, comme un Petrarque ardent,
Va son amour et son style fardant.
Cet autre encor’va le sien mignardant
Comme un autre Catulle.
Je ne veulx point scavoir si l’amitié
Prist du facteur, qui jadis eut pitié,
Du pauvre tout fendu par la moitié,
Sa celeste origine.
Vous souhaiter autant de bien qu’à moy,
Vous estimer autant comme je doy,
Avoir de vous le loyer de ma foy,
Voila mon Androgyne.
Ιούνιος 29, 2007 στο 8:33 π.μ.
Πάνος
μαύρο πρόβατο,
τι ευχάριστη έκπληξη!
Και ο στίχος, …ακαδημαϊκού επιπέδου!
Ιούνιος 29, 2007 στο 10:37 π.μ.
π2
Το ανωτέρω ποίημα:
Joachim Du Bellay (1522-1560),
Divers jeux rustiques XIX. A Olivier de Magni sur les perfections de sa dame
Ιούνιος 29, 2007 στο 10:41 π.μ.
Πάνος
Φαντάζομαι πως ο Ιωακείμ θα ήταν ένα είδος “μαύρο πρόβατο” της εποχής του, για να τον κοπιάρει ο ημέτερος!
Επειδή(ς) τα γαλλικά δεν είναι το δυνατό μου σημείο - μια μεταφρασούλα σι βου πλέ;
Ιούνιος 29, 2007 στο 12:44 μ.μ
Μαύρο πρόβατο
π2, άπαιχτος!
πάνο, μερσί. Αμα ησυχάσω λίγο σήμερα, θα το κάνω. Προς το παρόν πλήζ διαγράφτε το “Πολλές Διαστάσεις” και αντικαταστήστε το με “Διαστάσεις… κάβου”, γιατί μπορεί να μας την πει ο σύντροφος τιν μαν
Ιούνιος 29, 2007 στο 1:15 μ.μ
π2
Ε, καλά μην τρελαθούμε, δεν το ήξερα κι απ’ έξω. Μου κίνησε την περιέργεια, γκούγκλισα μια χαρακτηριστική φράση, κι έπεσα πάνω του.
Οκτώβριος 13, 2007 στο 12:23 π.μ.
Balkan-Afrik
Μου ‘παν να ‘ρχομαι από εδώ, αλλά δεν είχα φανταστεί και αυτό!
Οκτώβριος 13, 2007 στο 12:32 π.μ.
Πάνος
Α, το μαγαζί μας διαθέτει ποικιλία! Έχουμε τις χελιδόνες, το ΙΘΙ, το θείο Ισίδωρο - και πολλούς δημιουργικούς καλυβίστες, έτοιμους ανά πάσα στιγμή για την έκπληξη…
Οκτώβριος 13, 2007 στο 1:13 π.μ.
Νοσφεράτος
Ενα απο τα Αγαπημενα μου Ποιηματα: Η Μπεκλατσα ( του Θειου Ισιδωρος ):
http://panosz.wordpress.com/2007/06/10/nea-helidona/#comment-15444
Οκτώβριος 13, 2007 στο 1:17 π.μ.
Πάνος
Νοσφεράτε,
αυτά με τις μπεκάλτσες και τα καρχαρίνια (για να πω την αμαρτία μου) εμένα δε μου άρεσαν και δεν τα έβαλα στις 8 μικρές χελιδόνες. Οπότε, δίνε εσύ λινκ!
Οκτώβριος 13, 2007 στο 1:42 π.μ.
Ο θειος Ισιδωρος
Το παραδεχομαι, τωρα που τα ξαναδιαβαζω, οτι εχω γραψει μερικα αριστουργηματα.
Δυστυχως απ΄οταν εκανα τη μαλακια και ξυρισα το μουσι (μου φυγε η μουσα) δεν μπορω να εμπνευστω!
Οκτώβριος 13, 2007 στο 3:09 μ.μ
Νοσφεράτος
Ο Μηρμυγκολέων (μου και Το Χ Μπόρχες )Δεν σου αρεσε Πανε ;
http://panosz.wordpress.com/2007/06/10/nea-helidona/#comment-15471
Οκτώβριος 13, 2007 στο 3:14 μ.μ
Νοσφεράτος
http://panosz.wordpress.com/2007/06/10/nea-helidona/#comment-15596
H Τζιπουρα και ο Μικρος Μορμόνος
(Δυο μικρα αριστουργηματα που Σφραγισαν την Νεα Χελιδονα …και θα μεινουν χαραγμενα για πάντα στην μνημη των παλαιων και νεων Καλυβίστας)
Οκτώβριος 13, 2007 στο 6:02 μ.μ
Πάνος
E, χμ, γκουχ… μου άρεσαν - αλλά ΄’οχι τόσο όσο χρειαζόταν για να τα συμπεριλάβω στις “8″ ενότητες με τα επιλεγμένα…