Γράφει ο σχολιαστής
Αντιλαμβάνομαι τις καταλήψεις, αδιάφορο αν γίνονται για χαβαλέ ή όχι, ως μια ευκαιρία για να συζητηθούν θέματα εκπαίδευσης.
Μερικά θέματα (έτσι χύμα, χωρίς ιεράρχηση και αξιώσεις πληρότητας):
1. Γιατί δε γίνεται αξιολόγηση των εκπαιδευτικών;
2. Ποιές είναι οι προτάσεις των εκπαιδευτικών ώστε το σχολείο να γίνει μια αυτάρκης μονάδα που να μη χρειάζεται το φροντιστήριο;
3. Πως στέκεται ο δάσκαλος με αξιοπρέπεια, όταν αξιώνει να δουλεύει 18-22 ώρες τη βδομάδα και οι μαθητές του δουλεύουν 12 ώρες την ημέρα;
4. Γιατί δεν υπάρχει μηχανισμός ο καλός δάσκαλος να επιβραβεύεται;
5. Γιατί είναι γενικευμένο, να κάνουν οι καθηγητές, ιδιαίτερα επ’ αμοιβή στους μαθητές τους;
6. Γιατί δε γίνεται πρόβλημα, όταν ένα σχολείο σημειώνει πλήρη αποτυχία στις πανελλαδικές; Είναι λογικό οι ίδιοι δάσκαλοι, άνετα και ωραία, να πάνε να διδάξουν και την επόμενη χρονιά, σα να μην τρέχει τίποτα;
7. Eίναι δυνατόν τα βιβλία να γράφονται όπως το βιβλίο ιστορίας;
8. Γιατί δεν έχει στηθεί υποδομή ώστε τα παιδιά μεταναστών που δεν ξέρουν καλά τη γλώσσα, να προετοιμάζονται κατάλληλα πριν ενταχθούν στην τάξη;
9. Γιατί ενώ κάθε χρόνο λέγονται και γράφονται τόσα για τη διατροφή και για το ότι τα παιδιά πάνε να γίνουν γιουβαρλάκια, στα σχολεία πουλάνε ότι αηδία κυκλοφορεί;
10. Γιατί δεν έχει κοπεί με το μαχαίρι, αυτή η άθλια ιστορία με τα κινητά και τις κάμερες;
11. Πως ανέχεται η κοινωνία εν έτι 2007 τη διδασκαλία της βίβλου με τις τερατολογίες της;
12. Γιατί δεν γίνεται αγώνας ώστε οι σπουδές των παιδιών που οι γονείς τους δεν έχουν, να είναι επιδοτούμενες; Θα αφήσουμε η κοινωνία των 2/3 να γίνει κοινωνία του 1/3;
13. Πιστεύει κανένας ότι με τέτοιες νοοτροπίες, η αναβάθμιση είναι θέμα χρημάτων;
14. Γιατί για τους τσιγγάνους μαθητές, υπάρχει άλλος θεός;
15. Tα υπόλοιπα άλλη φορά.
…
666. Τι διάολο, το όλο οικοδόμημα είναι σαν την παράγκα του καραγκιόζη. Με τέτοια εκπαίδευση, η πορεία είναι προδιαγραμμένη. Πάει κατά διαόλου.
<!–[if gte vml 1]> <![endif]–>:-)
(Το έστειλε ο σχολιαστής εδώ: November 1st, 2007 at 11:37 am )

248 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 12:04 μμ
Πάνος
Η ερώτηση 9 αφορά (ή θα έπρεπε να αφορά) το παρελθόν. Τα κυλικεία των σχολείων ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι προσφέρουν πολύ συγκεκριμένα (και ελεγμένα) είδη. Το βλέπω στα κυλικεία των (δεκάδων) σχολείων που επισκέπτομαι κάθε χρόνο.
Ωστόσο, το θέμα για το τι τρώνε τα παιδιά ΕΚΤΟΣ σχολείου είναι κανονική τραγωδία…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 12:13 μμ
σχολιαστης
Μπράβο, ας θίξουμε λοιπόν το θέμα με τα ταχυσκουπιδοφαγeία. Πως είναι δυνατόν να έχουν άδεια να πουλάνε, υδρογονωμένα λοίπη και άλλα λεκτουρουσοδάκτυλα; Είναι λογικό, για να τα κονομάνε κάποιοι να δηλητηριάζουν τα παιδιά;
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 12:21 μμ
π2
1. Γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει αξιολόγηση. Στις περιπτώσεις που τίθεται επί τάπητος χρησιμοποιείται ως το απόλυτο κακό από τους συνδικαλιστές και ως μια βολικότατη υπεκφυγή για τους κυβερνώντες, που παγίως αρνούνται να αποδεχτούν ότι το αποτέλεσμα της αξιολόγησης αφορά και τους ίδιους.
2. Υπάρχουν. Έχω διαβάσει αρκετά σοβαρές προτάσεις από τα συνδικαλιστικά τους όργανα, αλλά στα τηλεοπτικά παράθυρα επικρατεί μια διαφορετική εικόνα (πάλης ξεκίνημα και δεν συμμαζεύεται).
3. Ο σωστός δάσκαλος δουλεύει και στο σπίτι (λέμε τώρα…).
4. Βλ. 1.
5. Δεν είναι γενικευμένο, αλλά όντως γίνεται. Η απάντηση είναι η ίδια με την απάντηση στο ερώτημα: Γιατί αυτοί που φωνάζουν “πού είναι το κράτος;” στην πρώτη πλημμύρα είναι οι πρώτοι που έχτισαν το αυθαιρετάκι τους.
6. Βλ. 1.
7. Oh, yes. Και χειρότερα, σε διαβεβαιώ.
8. Υπάρχει τέτοια υποδομή, επίσημη και εθελοντική. Ξέρω περιπτώσεις που λειτουργεί καλά.
9. Πάνο, ισχύει αυτό που λες ότι υπάρχουν κανονισμοί, αλλά κρυφά οι μαγαζάτορες πουλάνε και πατατάκια.
10. Γιατί το σχολείο αντανακλά τη βουβή βία αφενός και την αδυναμία επιβολής κανόνων αφετέρου της κοινωνίας στην οποία λειτουργεί.
11. Πληροφορίες κον Χριστόδουλον, ενταύθα (ή Μαϊάμι).
12. Αυτό ονομάζεται δημόσια και δωρεάν παιδεία (κι ας ξοδεύουμε ανά οικογένεια πολύ πάνω για την παιδεία από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο).
13. Ναι, εγώ.
14. Βλ. 11.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 12:30 μμ
Αντώνης
Για το 1:
Η αξιολόγηση που υπήρχε πριν το 1981, ήταν πηγή πολιτικών διακρίσεων, τακτοποίηση των ημετέρων (γιατί έπαιζε ρόλο σε μεταθέσεις κλπ.). Υποθέτω ότι και σήμερα αν γινόταν κάτι παρόμοιο, το αποτέλεσμα θα ήταν ρουσφέτια και όλη η συναφής κατάσταση. Κάποιοι θα πρέπει να αξιολογούν. Αυτοί οι κάποιοι όπως είναι φυσικό (…) θα είναι οι κομματάνθρωποι. Φρίκη.
Χρειάζεται πολιτιστική επανάσταση. Μάο και άγιος ο θεός.
Κάτι πρέπει να γίνει όμως στον τομέα της αξιολόγησης, επειγόντως. Υπάρχουν προτάσεις από τους εκπαιδευτικούς;
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 12:33 μμ
δεξιος
Απαντήσεις :
1.Γιατί είναι αντιδραστική η αξιολόγηση.
2. Δεν έχουν και δεν τους ενδιαφέρει.
3. Οι μισθοί θεωρούνται χαμηλοί εν σχέσει με τις ώρες απασχόλησης.
4. Γιατί οι μισθολογικές διακρίσεις μεταξύ εργαζομένων με βάση την απόδοση θεωρούνται αντιδραστικές.
5. Για να αυξήσουν το εισόδημά τους.
6. Είπαμε,η αξιολόγηση είναι αντιδραστική.
7. Ναι με αυτούς τους συγγραφείς.
8. Γιατί δεν έχουν δοθεί κονδύλια από την ΕΕ και εάν δε δοθούν δεν ενδιαφέρει κανένα.
9. Απάντησε ο Πάνος.
10. Γιατί αυτό θα ήταν καταπιεστικό για τα παιδιά και αντιδραστικό.
11. Όταν καταργούνταν τα υπόλοιπα αντιδραστικά θέματα στη μεταπολίτευση(αρχαία,καθαρεύουσα,τόνοι κλπ) αυτό το ξέχασαν και τώρα είναι δύσκολο.
12. Δεν υπάρχουν άλλα λεφτά.
13. Όχι αλλά βολεύει όλους να λέγεται ότι είναι θέμα χρημάτων.
14. Γιατί δεν θέλουν οι γονείς των άλλων να είναι τα παιδιά τους με τα παιδιά των τσιγγάνων.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 1:04 μμ
nik-athenian
Και που τα ρώτησες σχολιαστή και θα μαζευτούν και κάποιες απαντήσεις τι βγαίνει;
Δράση σε βεβαιώνω για να βελτιωθεί η εκπαίδευση δεν θα υπάρξει στο κοντινό μέλλον από πουθενά.
Νάναι καλά ο Πάνος και η καλύβα του καθώς και εμείς, να επαναλάβουμε του χρόνου, ανήμερα πάλι των αγίων αναργύρων, την ίδια κουβέντα με αφορμή τα ίδια ακριβώς γεγονότα.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 1:27 μμ
σχολιαστης
Νικ, αυτό που αποτέλεσε την αφετηρία των ερωτήσεών μου, που εξάλλου στάλθηκαν ως σχόλιο, και δεν είχαν τη φιλοδοξία να γίνουν ποστ, είναι η επίθεση που δέχονται τα παιδιά, για τις καταλήψεις.
Και το θέμα είναι, έτσι που τα έχουμε κάνει μπάχαλο, έχουμε μούτρα να κάνουμε κριτική στα παιδιά;
Αν δεν κλείσει μέχρι τότε η Καλύβα, του χρόνου τα επαναλαμβάνουμε.
Θα βλέπουμε τα τρένα να περνούν. “Και περνούσανε τα τραμ, παραπαπάμ”
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 1:53 μμ
Πόντος και Αριστερά
Πολλές φορές, αυτό που φαίνεται ως ακατανόητο, εκφράζει την αντίδραση στη σήψη, στο αδιέξοδο και στα ξεπερασμένα πρότυπα.
Πολλές φορές, οι αντιδράσεις που με την πρώτη ανάγνωση φαίνονται αδικαιολόγητες και παράλογες, εκφράζουν την υπαρξιακή αναζήτηση εντός μιας κοινωνίας εμπορευματικής που δεν μπορεί πλέον να δώσει απαντήσεις καθώς και τον τρόμο των νέων ανθρώπων μπροστά σ’ ένα σκοτεινό αύριο…
Μ-π
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 2:49 μμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστη στην ερωτηση 1(Γιατί δε γίνεται αξιολόγηση των εκπαιδευτικών;)
εχω να σου πω οτι ενα δειγμα για το πως αντιλαμβανεται η παρουσα κυβερνηση την αξιολογηση ειναι ο τροπος επιλογής των Προισταμενων και τωρα των διευθυντωνΜ. Ε
… Ενω λοιπόν ..υπηρχε ενα συστημα μικτης αξιολογης
(αντικειμενικά κριτηρια , μεταπτυχιακά κ.λ.π – στις τωρα κρισεις (τωρα γινονται οι κρισεις διευθυντων-τα σχολεια τωρα δεν εχουν διευθντες , η κρισεις επρεπε να γινουν το καλοκαιρι αλλά ο καραμανλής ηθελε εκλογες -επικρατει η συνεντευξη )
Η επονομαζομενη και”Γαλαζια” συνεντευξη …
Οπου βεβαια το πολυ ενδιαφερον ειναι οτι καποιοι κρινοντες ειναι και κρινομενοι (αρκει βεβαια…… καταλαβαινεις ε;
ε θα επανελθω … Αλλά και παλι νομίζω και το λεω και εδώ ειναι αυτή την Στιγμη να υπερασπισουμε τις συνταγματικές μας ελευθεριες απο το ΑΝΟΙΧΤΟ και απροκαλυπτο Φακελωμα ….
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 2:57 μμ
Πάνος
Νοσφεράτε,
γράψε ένα ψύχραιμο και εμπεριστατωμένο ποστ για το θέμα – και θα το ανεβάσω αμέσως.
ΥΓ. Μη ξεχάσεις να αναφέρεις ποια κυβέρνηση φόρεσε τις κάμερες στην Αθήνα, επ’ ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων, ε;
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:02 μμ
Νοσφεράτος
Πανε …δεν ξεχνω …Ειπαμε , η υποθεση ξεπερνα τα δικά μου αντιδεξια η τα δικα σου Αντιπασοκικά συνδρομα …
Δεν μιλάμε απλώς για καμερες …Μιλαμε για κατι αλλοο απροκαλυπτα βαναυσο και επικινδυνο για την Δημοκρατια …
Μας αφορά ολους οσο μας αφορά και το 120 αρθρο του Συνταγματος …
Οσο για το Ποστ …Δες Ελευθεροτυπία σημερα πρωτη σελιδα …δεν βγηκε ακομη στο Ιντερνετ … Τι να πω παραπάνω ..Η εγκυκλιος λεει για χρηση καμερας στην διαρκεια διαδηλώσεων… Σε ολη τη διαρκεια οχι μονο σε τυχον επεισοδια … Και τα καταγραμμενα φυλασσονται … Τι να πώ παραπάνω … Θα τα δεις σε λίγο φανταζομαι στο Ιντερνετ.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:10 μμ
Πάνος
Μπορεί να σου φαίνεται παράξενο, αλλά έχω εντελώς διαφορετική άποψη: η κάμερα λειτουργεί κυρίως υπέρ των (ειρηνικών) διαδηλωτών – και κατά των (βιαιοπραγούντων και προβοκατόρων) μπάτσων. Αλλά για να σου το αναλύσω αυτό, θέλω πρώτα το δικό σου ποστ!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:12 μμ
Πάνος
…θυμήσου και την “υπόθεση ζαρτινιέρα”: αν δεν υπήρχαν κάμερες, οι μπάτσοι θα έβγαιναν λάδι – και ο Αυγουστίνος θα εισέπραττε πολλά χρόνια φυλακή!
ΥΓ. Εννοείται πως κάμερες δεν θα έχουν μονάχα οι μπάτσοι – αλλά και οι οργανωτές της διαδήλωσης!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:14 μμ
σχολιαστης
Αλλοί είναι αναντάμ μπαμπαντάμ δεξιοί, άλλοι κάνουν “εισοδισμό”, όπως ο Ρουσόπουλος (της Ζαχαρέα), που προβοκάρει τα παιδιά λέγοντας, “είναι δυνατόν να έχουν αίτημα τον Καποδίστρια ΙΙ”). Το ονειρό του όταν παρίστανε τον αριστερό θα ήταν φαίνεται να παρακολουθούνται οι διαδηλώσεις με κάμερες. Ε ρε γιαούρτι ζωντανό που χρειάζεται.
Νοσφεράτε μας βλέπω να φωνάζουμε 1-1-4.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:18 μμ
Νοσφεράτος
http://www.enet.gr/online/online
Αν αυτή ειναι η αποψη σου Πανο το μόνο που μπορώ να πώ ειναι οτι ΛΥΠΑΜΑΙ ….ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΎ….
και οτι η δική μου αποψη ειναι οτι η λειτουργια καμερας ανοιχτα και με πληρη καταγραφη ολων των διαδηλωτων
γινεται α) Για την ανοιχτη ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ (σαν να τους λεει σας εχουμε ολους φακελωμενους β) Για να δωθουν αργοτερα στους μηχανισμους (κρατικους και παρακρατικους ) τα στοιχεια των διαδηλώτων ….
το Κρατος Δικαιου , οπου γης υπηρξε και υπαρχει, ανεκαθεν στηριζοταν σε μια αρχή Δυσπιστιας : Και η καλυτερη αστυνομια του κόσμου αν εχει στη διαθεση της φακελλους μπορει να βρεθει σε πειρασμό να τους χρησιμοποιησει παρανόμως …
Λεω η καλυτερη Αστυνομια … Οχι η Δική μας που ακομα εχουμε προσφατα τα Κοκκινα παπουτσια ..τα βασανιστηρια τις υποκλοπες ,τις απαγωγες κ.λ.π .
Τελος παντων … Αν ετσι σκεφτεσαι …λυπαμαι !
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:19 μμ
Καταληψίας
1. Από ποιον να γίνει η αξιολόγηση, παρακαλώ;
Έχετε δει τους “αξιολογητές”;
Ανθρωπάκια – καρεκλοκένταυρους μιας κρατικής θεσούλας, άσχετους από την εκπαιδευτική διαδικασία, χωρίς άποψη-προτάσεις- λύσεις…
Και που υπάρχουν έχουν καταντήσει τα φαιδρά πρόσωπα του εκπαιδευτικο’ύ συστήματος.
2. Σαφώς και υπάρχει πρόταση: αποδέσμευση του σχολειού από το εξεταστικό σύστημα, λειτουργία του ως αυτόνομης και ξεχωριστής οντότητας, ώστε να παρέχει γνώση, να καλλιεργεί την κριτική ικανότητα κλπ.
3. Κανείς δάσκαλος δεν εργάζεται μόνο τόσες ώρες.
Πέραν του διδακτικού του έργου επιφορτίζεται και με άλλες συναφείς υποχρεώσεις.
Και κυρίως με τις άπειρες ώρες προετοιμασίας του για το διδακτικό του έργο.
4. Μα αμείβεται!
Η αγάπη και η αποδοχή του από τους μαθητές του, κυρίως από τους απόφοιτους, είναι το πολυτιμότερο δώρο!
5. Είναι υπαρκτή κι αυτή η ομάδα, αλλά απλά αποτελεί την εξαίρεση…
6. Η αποτυχία στις Πανελλήν ιες είναι συνάφεια πολλών παραγόντων, όπως του μορφωτικού επιπέδου της οικογένειας, της κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης της οικογένειας κλπ.
Ο ίδιος εκπαιδευτικός σε κεντρικά σχολειά πόλεων “φέρνει επιτυχίες”, ενώ σε χωριά και κωμοπόλεις δεν ΄πιάνει τόπο η προσπάθειά του…
7. Πικρή, πονεμένη ιστορία…
Πολλά τα κακογραμμένα βιβλία, αλλά η ελληνική κοινωνία εστιάζει το ενδιαφέρον της στις χαμένες ώρες, ίσως γιατί θεωρεί το σχολειό πιο πολύ ως “παιδοφυλακτήριο”, άρα χάνει τη “φύλαξη” των παιδιών με τις καταλήψεις…
8. Τα παιδιά των αλλοδαπών, σας πληροφορώ, πως είναι οι πιο συνειδητοποιημένοι μαθητές, έχουν απορίες, είναι άριστα προετοιμασμένοι και φυσικά έχουν τις περισσότερες επιτυχίες, αν και τα οικονομικά της οικογένειας είναι πενιχρά.
Εδώ υπάρχει ο ζήλος της μάθησης, η διάθεση να πάνε ένα βήμα μπροστά από τους γονιούς τους…
9. Δεν πουλάει πάντα αηδίες το σχολικό κυλικείο.
Αλλά το παιδί μας, εθισμένο από τα οικογενειακά πρότυπα, θα αναζητήσει το βλαβερό για την υγεία του φαγητό στο πλησιέστερο κατάστημα, που βρίσκεται συνήθως κολλητά από την πόρτα του σχολειού του.
Και η οικογένειά του συνήθωςτο έχει μυήσει σ΄αυτή την αναζήτηση: Σαββατοκύριακα όλη η οικογένεια θα γευματίσει οικογενειακώς στα Goodys της γειτονιάς…
10. Τα κινητά απαγορεύονται εντός του σχολικού συγκροτήματος με αυστηρές ποινές για τους παραβάτες.
Για τις οποίες ποινές αντιδρά έντονα η οικογένεια…
11. Έλα μου, ντε! (βλέπε το 7)
12. Πονεμένη και πικρή ιστορία!
Με την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της Παιδείας να δείτε…
Πτυχία επί πληρωμή…
13. Πρωτίστως!
Θα λυθούν πολλά προβλήματα υποδομής.
14. Λειτουργούν τα σχολειά δεύτερης ευκαιρίας.
Πρέπει όμως πρώτα να πειστεί η οικογένεια να στείλει τα μικρά τσιγκανόπουλα στο σχολειό, και ειδικά τα κοριτσάκια, που τα παντρεύουν από τα 12 τους χρόνια…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:24 μμ
Πάνος
Εγώ δε λυπάμαι – πάω για σιέστα!
Μια τελευταία δήλωση:
Εγώ όταν διαδηλώνω
α. δεν έχω την παραμικρή ψευδαίσθηση πως είμαι άγνωστος, και
β. πολύ θα ήθελα να στέκονται οι μπάτσοι και οι προβοκάτορες – κουκουλοφόροι σούζα, γνωρίζοντας ότι τους “παίρνει η κάμερα” και θα τη βρουν μπροστά τους στο δικαστήριο!
ΥΓ. Μην προσπαθείτε να επιλύσετε τα προβλήματα του 21ου αιώνα με τη λογική του 19ου!
ΥΓ2. Μην αντιδράτε παβλοφικά σε ό,τι σερβίρει η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:25 μμ
Νοσφεράτος
”
θυμήσου και την “υπόθεση ζαρτινιέρα”: αν δεν υπήρχαν κάμερες, οι μπάτσοι θα έβγαιναν λάδι – και ο Αυγουστίνος θα εισέπραττε πολλά χρόνια φυλακή!
ΥΓ. Εννοείται πως κάμερες δεν θα έχουν μονάχα οι μπάτσοι – αλλά και οι οργανωτές της διαδήλωσης”
Εδω μωρε Πανο οι καμερες καταγραψαννε τους Δυο Κουκουλοφορους Αστυνομικους (αυτό που παλια θα λεγαμε καραμπινατη προβοκατσια )που ειχαν κρυφτει στο Πανεπιστημιακό Ασυλο πριν απο τηντελεση Κακουργηματος αρα εντελώς παρανομως και πιασανε μια 19χρονη
και της φορτωσαν οτι τους εδειρε καιδυο κακουργηματα και το χαψαμε …Τι μου λες τωρα .
Εκει φτασαμε; .
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:26 μμ
Νοσφεράτος
Μην αντιδράτε παβλοφικά σε ό,τι σερβίρει η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
μαλιστα … Ε ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ . ΚΑΙ …..ΚΡΙΜΑ!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:29 μμ
Πάνος
Ε, αφού καταγράφηκαν, να τους γίνει μήνυση και να καταδικαστούν για παραβίαση του ασύλου!
Άλλη μια περίπτωση που η κάμερα είναι χρήσιμη!
ΥΓ. και στην περίπτωση του φοιτητή με τα πράσινα σταράκια υπήρξε ωφελιμότατη! Αν δεν υπήρχε κάμερα, ο Παναγιώτης θα έμενε στις φυλακές για χρόνια, προσπαθώντας να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας!
ΥΓ2. Τα ξαναλέμε το βράδυ! Στο μεταξύ, προσπάθησε να μη λυπάσαι για μένα…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:29 μμ
Νοσφεράτος
ελπιζω οι Ο. Π , η Φ. Σ , η σκουπιτσα , οι αλλοι φιλοι της μπλογκοσφαιρας να μην θεωρουν οτι ειναι τοσο αδιαφορο γεγονός η Π
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:30 μμ
Νοσφεράτος
ελπιζω οι Ο. Π , η Φ. Σ ,ο Π&Α η σκουπιτσα , οι αλλοι φιλοι της μπλογκοσφαιρας να μην θεωρουν οτι ειναι τοσο αδιαφορο γεγονός η Δημοσια Προτροπή για φακελωμα και η ευθεως προσβολή του Συνταγματος …
Και
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:31 μμ
Νοσφεράτος
και αυτά …αντε γεια ..Καλή σιεστα .
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:33 μμ
Πάνος
Τι έπαθες; τρέμει το πληκτρολόγιο;
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:36 μμ
σχολιαστης
Φίλε καταληψία
Λέτε, για τους αξιολογητές
“Ανθρωπάκια – καρεκλοκένταυρους μιας κρατικής θεσούλας, άσχετους από την εκπαιδευτική διαδικασία, χωρίς άποψη-προτάσεις- λύσεις…
Και που υπάρχουν έχουν καταντήσει τα φαιδρά πρόσωπα του εκπαιδευτικού συστήματος.”
Βασική προυπόθεση πρέπει να είναι, τέτοιοι τύποι όπως τους περιγράφετε να πάνε στο σπίτι τους.
Οσο για το θέμα των χρημάτων, πρέπει να πάνε πακέτο με ριζικές αλλαγές στα πάντα. Γιατί μπορεί να βελτιωθούν οι υποδομές αλλά ουσία μηδέν.
Ας προσθέσω “για ζήμωση” άλλο ένα σημείο:
16. Ποια είναι η σχέση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με το τρένο της τεχνολογίας;
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:40 μμ
the muppet show girls
1. Γιατί δε γίνεται αξιολόγηση των εκπαιδευτικών;
Στη χώρα του ”ύφους” όπου άπαξ και πάρεις πτυχίο, άντε και μεταπτυχιακό, αρχίζεις να πιστεύεις ότι είσαι κάτι αξιοπρόσεκτο και δε δέχεσαι από κανέναν έλεγχο. Ποιος άσχετος θα σου ‘ρθει ως κριτής σου; Καλά τα πας και μόνος σου. Μην αναφέρω δια βίου εκπαίδευση. Θα γελάσει και το μπορδοροδοκόκκινο κατσίκι τους!
2. Ποιές είναι οι προτάσεις των εκπαιδευτικών ώστε το σχολείο να γίνει μια αυτάρκης μονάδα που να μη χρειάζεται το φροντιστήριο;
Πλάκα με κάνεις τώρα! Έχουν προτάσεις τύπου ενισχυτική διδασκαλία που βασικά πρέπει να λέγεται διδασκαλία ξύστρας. Meanwhile, κάνεις και PR εκεί για το ιδιαίτερο στο σπίτι σου. Delivery εκπαίδευση φίλτατε!
3. Πως στέκεται ο δάσκαλος με αξιοπρέπεια, όταν αξιώνει να δουλεύει 18-22 ώρες τη βδομάδα και οι μαθητές του δουλεύουν 12 ώρες την ημέρα;
Αξιοπρέπεια και ισονομία αγαπητέ δεν υπάρχει σε αυτήν τη χώρα. Ο μαθητής πληρώνει φόρο τιμής στον κατά τα άλλα έξοχο δάσκαλό του. Και οι γονείς του φόρο…απάθειας για δαύτους.
4. Γιατί δεν υπάρχει μηχανισμός ο καλός δάσκαλος να επιβραβεύεται;
Χοχοχο! Επιβράβευση σε ποιον; Ζούμε σε ευρωπαϊκή χώρα, αλλά αγαπητέ τη βρίσκουμε με την πεπατημένη. Ουδείς δε θεωρεί αναγκαίο στην ελληνική εκπαίδευση να πάει κάπου παρακάτω την παραμύθα.
5. Γιατί είναι γενικευμένο, να κάνουν οι καθηγητές, ιδιαίτερα επ’ αμοιβή στους μαθητές τους;
Γιατί οι μαθητές δεν αντιστέκονται και δεν λένε όχι μαζικά. Τώρα θα σου ‘λεγα για το …στο πιάτο που όλοι το θέλουν και δεν ζοριζόμαστε διόλου. Δηλαδή όσοι δεν κάναμε ιδιαίτερα δεν τις πήραμε τις υποτραφίες μας;
6. Γιατί δε γίνεται πρόβλημα, όταν ένα σχολείο σημειώνει πλήρη αποτυχία στις πανελλαδικές; Είναι λογικό οι ίδιοι δάσκαλοι, άνετα και ωραία, να πάνε να διδάξουν και την επόμενη χρονιά, σα να μην τρέχει τίποτα;
Καρφάκι δεν τους καίγεται. Ο μισθός πέφτει. Οι μαθητές ρίχνουν απλά τα κεφάλια τους. Το μέλλον τους. Τρέχει κάτι; Ο υπουργός χαμογελά.Αυτάρεσκα.
7. Eίναι δυνατόν τα βιβλία να γράφονται όπως το βιβλίο ιστορίας;
Έχεις παρακολουθήσεις αμφιθέατρο της Ρεπούση; Κάνε το λάθος και θα με θυμηθείς. Ούτε με Antipalevon!
8. Γιατί δεν έχει στηθεί υποδομή ώστε τα παιδιά μεταναστών που δεν ξέρουν καλά τη γλώσσα, να προετοιμάζονται κατάλληλα πριν ενταχθούν στην τάξη;
Διαπολιτισμικά φίλτατε! Τρελό γέλιο ο προγραμματισμός τους, αλλά κατ’εμέ κυψέλη φρέσκου αίματος.
9. Γιατί ενώ κάθε χρόνο λέγονται και γράφονται τόσα για τη διατροφή και για το ότι τα παιδιά πάνε να γίνουν γιουβαρλάκια, στα σχολεία πουλάνε ότι αηδία κυκλοφορεί;
Χαχαχα! Ξέρεις τι κάζο τρως αν εμφανιστείς με σαντουιτσάκι από το σπίτι; Θέλει άποψη από το σπίτι. Και δεν πάει ο μ….του κυλικείου να πουλά σκουπίδια. Να δεις πως θα στρώσει μετά.
10. Γιατί δεν έχει κοπεί με το μαχαίρι, αυτή η άθλια ιστορία με τα κινητά και τις κάμερες;
Για να απολαμβάνουμε όλοι μετά από χρόνια το κόλλημα μιας κολλημένης κενωνίας.
11. Πως ανέχεται η κοινωνία εν έτι 2007 τη διδασκαλία της βίβλου με τις τερατολογίες της;
Ουδέν σχόλιο…
12. Γιατί δεν γίνεται αγώνας ώστε οι σπουδές των παιδιών που οι γονείς τους δεν έχουν, να είναι επιδοτούμενες; Θα αφήσουμε η κοινωνία των 2/3 να γίνει κοινωνία του 1/3;
Χαχαχα! Προσωπική εμπειρία από το ΙΚΥ. Τα κληροδοτήματα είναι άπειρα και οι υποτροφίες μεταπτυχιακού του κ…. Μεγάλη ιστορία που τη βίωσα στο πετσί μου.
13. Πιστεύει κανένας ότι με τέτοιες νοοτροπίες, η αναβάθμιση είναι θέμα χρημάτων;
Κάποιοι κολλημένοι εγκέφαλοι.
14. Γιατί για τους τσιγγάνους μαθητές, υπάρχει άλλος θεός;
Ο δικός μου πάντως είναι ίδιος. Ανυπότακτος. Κι ιδιαίτερα για τα κορίτσια…
Καλημέρες πολλές!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:47 μμ
παπαχατζής παναγιώτης
Και οι μαθητές, απο τη άλλη, τι κάνουν για όλα αυτά; Σαν δικά μας δημιουργήματα κάνουν το προφανές… Τίποτα.
Τους κάναμε σαν τα μούτρα μας…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:54 μμ
σχολιαστης
the muppet show girls, απο το σχόλιό σου πείστηκα ότι άξιζε τον κόπο το γράψιμο των 666 σημείων (και τεράτων).
Και μιας και γράφεις για το ΙΚΥ, ιδού μια ιστορία που έχει και …ΙΚΥ
http://panosz.wordpress.com/2007/09/20/bioannis-2/
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 3:59 μμ
Νοσφεράτος
”Τι έπαθες; τρέμει το πληκτρολόγιο;”
Oχι Πια Πανο…Ετρεμε … πριν Τωρα το πηρα αποφαση . Ε αυτός εισαι τι να κανουμε …..!
Νομιζα οτι τα Δημοκρατικά αυτονοητα -οπως το δικαιωμα ολων να διαδηλώνουν χωρις να Φακελλωνονται απο τηνΑσφαλεια -ηταν αυτονοητα για ολους …(εκτος απο τους φασιστες )
Ε ..μαλλον δεν ειναι αυτονοητα .τι να κανουμε τωρα …Ο καθενας εχει το δικαιωμα να καταλαβαινει οτι μπορει να καταλαβαινει ..:)
-Ειμαι βεβαια περιεργος να δω την αποψη της Σκουπιτσας(ως ειδικοτερης)
-για το αν το ανοιχτό φακελωμα και η εισαγγελική προτροπή για Τηλεοπτική καταγραφή ολων των διαδηλωτων και η φυλαξη των δεδομενων στην Ασφαλεια, Ειναι συμβατη με το Συνταγμα και την εννοια του κρατους Δικαιου…
- Αν ειναι αρμοδιοτητα του εισαγγελεα του Α. Π η του Συμβουλιου Επικρατειας που εχει παρει εντελώς αντιθετη αποφαση …
- Αν εχουμε εδώ εδώ ενα εξοφθαλμο γλιστρημα πρς τον αυταρχισμό
– και θα ηθελα -για οποιους εδώ φιλους και μη δικαιολογουν την Τηλεοπτική καταγραφη των διαδηλωτων (οχι μόνο οσων κανουν επεισοδια το επαναλαμβανω αλλά ολων )
να μου πουν …Τοτε γιατί, διαολε, θεωρουμε παρανομο το Φακελωμα..Γιατί καηκαν οι Φακελλοι το 90 ..Για να αντικατασταθουνε απο καμερες; …
– Τελος θα ηθελα , απο οσους αντιλαμβανονται οτι αποτελεί αυτή η εγκυκλιος σημαντικό βημα προς ενα Αντιδημοκρατικό κατηφορο … να δειξουν την Αντιθεση τους στην προσβολή του Συνταγματος και στην Μπλογκοσφαιρα ….πριν κατρακυλησουμε ολοι μαζι στον Πατο .
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:07 μμ
Νοσφεράτος
Ευτυχως καποιοι καταλαβαινουν
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=61542296
Ελπίζω να γινουν συντομα περισσοτερα τα σκυλακια του Παβλώφ (Ο.Π , ΦΣ ,Π&Α και αλλοι )
Και να απομεινουν μονοι οι παβλωφικοι αναγνωστες του Ε. Τ και της Απογευματινης ως οπαδοι του Ασφαλιτικου τηλεοπτικου φακελώματος …
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:09 μμ
σχολιαστης
Noσφεράτε ψυχραιμία. Ο Πάνος μετά τη σιέστα, μπορεί να αναλύσει τι ακριβώς εννοεί.
Η δική μου γνώμη είναι τις κάμερες να τις βάλουν στον κώλο τους. Τι σχέση έχει η κάμερα που μπορεί να κρατάει ο διαδηλωτής ή ο δημοσιογράφος, με το θεσμοθετημένο φακέλωμα; Aσε που είναι να μην τους ανοίξει η όρεξη. Θεός είδε τι άλλο θα σκαρφιστούν για τα όργιά τους.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:10 μμ
philos
Εξαιρετική ιδέα αυτές οι ερωτήσεις σου Σχολιαστή και μπράβο σου Πάνο που το έκανες ποστ.
Οι υπολοιποι σχολιαστές του κειμένου αποδεικνύουν με τις εύστοχες απαντήσεις τους, ότι χωρίς πολλές και βαθυστόχαστες αναλυσεις κάποια απλά ερωτήματα μπορούν να αναδείξουν το πόσο μίζερη και οπισθοδρομική είναι η εικόνα που παρουσιάζουν τα δημόσια σχολεία σήμερα και η δημόσια εκπαίδευση γενικότερα.
Στα σχολεία της κοπάνας και της κατάληψης εκπαιδεύονται οι επόμενες γενιές.
Αν βγει κάτι θετικό από τις επόμενες γενιές, σίγουρα δεν θα οφείλεται στο σχολείο.
Όπως έγινε και με τις προηγουμενες γενιές στην Ελλάδα άλλωστε!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:11 μμ
Καταληψίας
the muppet show girls…
Αντιθέτως…κάποιοι κολλημένοι εγκέφαλοι δεν γίνεται να αντιληφθούν πως το τρένο της Τεχνολογίας π.χ. για να …περάσει και από το σχολειό, πρέπει να μπει βαθειά το χέρι στην τσέπη, πρωτίστως…
Όσο για τη “δια βίου εκπαίδευση” αυτή επιτυγχάνεται συνειδητά από κάθε εκπαιδευτικό που σέβεται τον εαυτό του…
Διαφορετικά θα καταντήσει αυτός “φαιδρό πρόσωπο” στα μάτια των μαθητών του, όπως τα διορισμένα αδαή ανθρωπάρια, οι “αξιολογητές” που λέτε όσοι δεν ξέρετε από μέσα την εκπαίδευση…
Γιατί εκείνα τουλάχιστον έχουν γνώση της μικρότητάς τους, γι΄αυτό και είναι καθαρά διακοσμητικός ο ρόλος τους όπως και ανύπαρκτη η παρουσία τους στη σχολική ζωή…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:11 μμ
Νοσφεράτος
Ας δουμε τι λεει και ενας Παβλωφικός Συνταγματολογος
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=83557016
(αλλά βεβαια -ξεχασα-αυτός δεν μετραει ..για να γραφει στην ελευθεροτυπια …
…Ε θα ψαξω και στον Ε. Τ να δω τι λενε κι αυτοι …)
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:13 μμ
Αντώνης
Φαίνεται πως τα αυτονόητα δεν είναι πια αυτονόητα. Θα δούμε κι άλλα.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:13 μμ
Νοσφεράτος
Να κι αλλο Παβλωφικό ….
http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=3098840
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:15 μμ
Νοσφεράτος
ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ με την εγκύκλιό του ο εισαγγελέας να παρακάμψει την Αρχή και το άρθρο 9Α του Συντάγματος, που ορίζει ότι: «Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη Αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει».
ΣΥΜΦΩΝΑ με τον κ. Σανιδά, τα αστυνομικά όργανα έχουν καθήκον να εντοπίζουν και να συλλαμβάνουν τους δράστες αυτόφωρων εγκλημάτων και να εξασφαλίζουν αποδεικτικό υλικό με τη χρησιμοποίηση συσκευών ήχου και εικόνας (κάμερες κτλ.). Σωστά.
ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ, όμως, το φακέλωμα των διαδηλωτών, αφού οι κάμερες θα λειτουργούν από την αρχή της συγκέντρωσης και της διαδήλωσης και θα είναι, άρα, ανέφικτο να «πιάνουν» μόνο τα «αυτόφωρα εγκλήματα». Και το βιντεοσκοπημένο υλικό θα αποθηκεύεται και δεν θα καταστρέφεται.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:27 μμ
Νοσφεράτος
Καταληψια ….. Εκεινο που εχω παρατηρησει στην εκπαιδευση -οπως και τη ζωή ειναι οτι πραγματα ειναι μαλλλον αντιστροφα απο οτι φαινεσθαι ….
-Και οτι οπως οσοι κανουν τους πουριτανους ειναι οι χειροτεροι πονηροι ( Σαν τον Αυλωνιτη σε εκεινο το εργο που φωναζε Πνευμα και Ηθική)
- Ετσι κι αυτοι που κοπτονται π.χ υπερ της Αξιολογησης των εκπαιδευτικών , οταν το Κομμα τους ερχεται στην εξουσια ειναι οι πιο τεμπεληδες , οι πιο αδιαφοροι και ασχετοι εκπαιδευτικοι…
– Και φυσικά αυτοι και ανταμειβονται ..Διοτι αγαπητοι μου στην εκπαιδευση υπαρχει αξιολογηση … Καποιοιι γινονται διευθυντες, Προισταμενοι, Σχολικοι Συμβουλοι κ.λ.π κ.λ.π.
Οπως εκεινη η Κυρια, η Σχολική Συμβουλος στην θεσσαλονικη που επεβαλλε στους βαθμολογητες να ανοιξουν τα ονοματα των εξεταζομενων στις Πανελλληνιες ….Και οπως ολοι ξερετε η υποθεση πηγε στον εισαγγελέα (για τους υφισταμενους της και για αυτήν )
Ε φιλε μου καλέ , Υπαρχει ,ω!!! ναι! υπαρχει αξιολογηση …
Διοτι αυτή η κυρια που εκανε αυτό το Αδιανοητο για Πανελλαδικές πραγμα , κατοπιν συνεννοησης με τους Προισταμενους της ,οπως ισχυρισθηκε η ιδια (Δηλαδη με τον Γγ ττου Υπουργειου της Ν., Δ)
Ξαναεγινε σχολική συμβουλος το καλοκαιρι μετα πολλών επαινων …
Ειδατε οτι οι Καλοι εκπαιδευτικοι(για τα Δικά μας Γαλάζια Παιδια βεβαια) επιβραβευονται
Αμ .πως;
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:37 μμ
σχολιαστης
Ο τρομερός ΓΑΠ που θέλει σώνει και καλά να μας κυβερνήσει, τι έκανε όταν ήταν υπουργός παιδείας; Aληθεύει ότι έχασε μεγάλα κοινοτικά ποσά, κάνοντας το σύνηθες γι’ αυτόν, δηλαδή κουταμάρες; Mήπως το αδικώ το παλικάρι;
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:40 μμ
johnvellis
“Αντιλαμβάνομαι τις καταλήψεις, αδιάφορο αν γίνονται για χαβαλέ ή όχι, ως μια ευκαιρία για να συζητηθούν θέματα εκπαίδευσης”.
Πάντα υπάρχει χώρος για συζήτηση. Με τις αφορμές έχουμε εικόνα…
Μερικά θέματα (έτσι χύμα, χωρίς ιεράρχηση και αξιώσεις πληρότητας):
1. Γιατί δε γίνεται αξιολόγηση των εκπαιδευτικών;
Γίνεται. Ως μέρος μιας γραφειοκρατίας και όχι για αυτό που πρέπει να γίνεται.
Θέλει πολλή συζήτηση για το πως πρέπει να γίνεται και τι θα αφορά.
2. Ποιές είναι οι προτάσεις των εκπαιδευτικών ώστε το σχολείο να γίνει μια αυτάρκης μονάδα που να μη χρειάζεται το φροντιστήριο;
Δεν γνωρίζω. Πιστεύω ότι το ιδιωτικό φροντιστήριο έχει ακόμα μέλλον στην Ελλάδα.
Αν θέλαν να το καταργήσουν ως ιδιωτικό θα μπορούσαν να το εντάξουν ουσιαστικά στο σχολείο. Ώστε οι δάσκαλοι και καθηγητές να απασχολούνται εκεί και να συμπληρώνεται η εκπαιδευτική διαδικασία. Αλλά μάλλον δεν θέλουν.
3. Πως στέκεται ο δάσκαλος με αξιοπρέπεια, όταν αξιώνει να δουλεύει 18-22 ώρες τη βδομάδα και οι μαθητές του δουλεύουν 12 ώρες την ημέρα;
Ένας καλός δάσκαλος όλα μπορεί να τα καταφέρει. Σημασία δεν έχει ο χρόνος αλλά η αξιοποιήσή του σωστά.
4. Γιατί δεν υπάρχει μηχανισμός ο καλός δάσκαλος να επιβραβεύεται;
Γιατί η μετριότητα δεν δημιουργεί προβλήματα ούτε φιλοδοξίες.
5. Γιατί είναι γενικευμένο, να κάνουν οι καθηγητές, ιδιαίτερα επ’ αμοιβή στους μαθητές τους;
Γιατί έτσι έχουν ένα επιπλέον εισόδημα. Οι κακοί μαθητές δεν είναι απαραίτητα και μη χρήσιμοι…Μπορούν να προσφέρουν αλλιώς και αυτό γίνεται.
6. Γιατί δε γίνεται πρόβλημα, όταν ένα σχολείο σημειώνει πλήρη αποτυχία στις πανελλαδικές; Είναι λογικό οι ίδιοι δάσκαλοι, άνετα και ωραία, να πάνε να διδάξουν και την επόμενη χρονιά, σα να μην τρέχει τίποτα;
Γιατί κανείς δεν νοιάζεται για τους μαθητές ή αν νοιάζεται αυτό δεν ξεπερνάει το προσωπικό όφελος. Είναι η λογική της βιομηχανίας… Αν ο εργάτης προσληφθεί εκεί δεν θα ελέγξει τη συνολική λειτουργία της και τα κακώς κείμενα που αυτή δημιουργεί αλλά θα δώσει βαρύτητα στη διατήρηση της θέσης του και των αποδοχών του. Τίποτα παραπάνω.
7. Eίναι δυνατόν τα βιβλία να γράφονται όπως το βιβλίο ιστορίας;
Και χειρότερα. Το κακό είναι ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον πραγματικό για σωστά βιβλία ως προς την ύλη και την διδασκαλία τους παράλληλα.
8. Γιατί δεν έχει στηθεί υποδομή ώστε τα παιδιά μεταναστών που δεν ξέρουν καλά τη γλώσσα, να προετοιμάζονται κατάλληλα πριν ενταχθούν στην τάξη;
Γιατί δεν ενδιαφέρονται για τα παιδιά των μεταναστών. Απλά ακολουθούν στο τυπικό την πολιτική εκπαίδευσης της Ε.Ε. για την μετανάστευση και εκπαίδευση. Και όχι την ουσία του προβλήματος.
9. Γιατί ενώ κάθε χρόνο λέγονται και γράφονται τόσα για τη διατροφή και για το ότι τα παιδιά πάνε να γίνουν γιουβαρλάκια, στα σχολεία πουλάνε ότι αηδία κυκλοφορεί;
Υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα και μέσα και έξω από την είσοδο του σχολείου. Τα παιδιά απλά συμμετέχουν σε αυτό ως πείραμα.
10. Γιατί δεν έχει κοπεί με το μαχαίρι, αυτή η άθλια ιστορία με τα κινητά και τις κάμερες;
Γιατί δεν γίνεται. Πάντα θα υπάρχουν και θα κινούνται με διάφορους τρόπους μέσα στα σχολεία. Αν π.χ. στο διάλειμμα ο εξωσχολικός δώσει το κινητό με την κάμερα σε αυτόν που θέλει να κάνει …παιχνίδι και μετά να το επιστρέψει τι θα γίνει; Μία από τα ίδια.
11. Πως ανέχεται η κοινωνία εν έτι 2007 τη διδασκαλία της βίβλου με τις τερατολογίες της;
Η ενημέρωση πάνω στις θρησκείες όπως και η ιστορία είναι χρήσιμη για την γενικότερη εκπαίδευση των μαθητών. Το τι πιστεύει ή δεν πιστεύει ο καθένας είναι άλλο θέμα.
12. Γιατί δεν γίνεται αγώνας ώστε οι σπουδές των παιδιών που οι γονείς τους δεν έχουν, να είναι επιδοτούμενες; Θα αφήσουμε η κοινωνία των 2/3 να γίνει κοινωνία του 1/3;
Γιατί έχει κόστος. Μόνο οι ανέξοδες κινήσεις μπορεί να περάσουν εύκολα ή σχετικά εύκολα…
13. Πιστεύει κανένας ότι με τέτοιες νοοτροπίες, η αναβάθμιση είναι θέμα χρημάτων;
Είναι θέμα και χρημάτων.
14. Γιατί για τους τσιγγάνους μαθητές, υπάρχει άλλος θεός;
Γιατί έτσι εξυπηρετείται και η καλή και η κακή πλευρά για να κάνει πολιτική.
15. Tα υπόλοιπα άλλη φορά.
Εδώ θα είμαστε.
…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:43 μμ
Νοσφεράτος
Για να δουμε …η αξιολογηηση ειναι καπως σαν τις καμερες της Ασφαλειας
Οσοι σημερα Δεξιοι Νουδουδες εκπαιδευτικοι εχουν στα χερια τους τους μηχανισμους Κρισης (δηλαδή την απολυτη αυθαιρεσια των Γαλαζιων συνεντευξεων)
λενε :
Εμεις δεν εχουμε τιποτε να φοβηθουμε απο την αξιολογηση ….Την φοβουνται οι Τεμπεληδες
ΜΑ Κυριοι Δακιτες Νουδουδες ;
Τι να φοβηθειτε ; Αφου εχετε τον μηχανισμό στα χερια σας
Και οι αλλοι ;Οσοι δεν ειναι Δεξιαρες ; Πως να αποδειξουν οτι δεν ειναι ελεφαντες… Αφου ο μηχανισμός αξιολογησης της ΝουΔους ..δηλαδή οι Γαλαζιες συνεντευξεις και οι αναφορες των συνδικαλιστων της Δακε , ειναι τελειως αυθαιρετος και αδιαφανής ….
Ε!!! Ετσι και με τις καμερες .. Λεει η Νου δου , οι μηχανισμοι προπαγανδας της και η Ασφαλεια: Οοσι δεν εχουν τιποτα να κρυψουν δεν φοβουνται τις Καμερες …
Και η Απαντηση :
Μα κυριοι , κυριοι( Δεξιαρες Νουδουδες και Αδελφια
ασφαλιτες …. Ακριβώς επειδή σας ξερουμε , ακριβώς
επειδή ξερουμε και το παρελθον σας και το παρόν σας , Ακριβώς επειδή ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΛΟΓΟ να μη σας εμπιστευομαστε … Γιαυτό διεκδικουμε το αυτονοητο το δικαιωμα μας το Συνταγματικό (και Ευρωπαικό και Οικουμενικο) να μη μας φωτογραφιζουν και καταγραφουν οι Ασφαλιτες…οταν ασκουμε ενα συνταγματικό μας δικαιωμα το δικαιωμα να διαδηλώνουμε !!
Ετσι λοιπόν καταληψια μου …. Στη ζωή τα πραγματα δεν ειναι οπως φαινονται . Ειναι μαλλον αντιστροφα !!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:46 μμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστη.. Καθολου δεν τον αδικεις . Δυστυχώς (βεβαια η πιθανοτητα να ξαναδει εξουσια το Πασοκ με τον ΓΑΠ ειναι οση ακριβώς εχει και η Ασπρη μερα της Παιδειας υπο τον κ. Ευριπίδη τον(ρε δε πα να ^#@)
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 4:50 μμ
Νοσφεράτος
Παβλωφικά ΝΕΑ
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071101&nid=6456828&sn=ΕΛΛΑΔΑ&spid=876
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 5:01 μμ
Πάνος
Νοσφεράτε,
σου είπα εξαρχής, αν θέλεις, γράψε ένα ποστ για τις κάμερες (με ό,τι υλικό και παραπομπές γουστάρεις) για να το συζητήσουμε στην καλύβα.
Τώρα σου λέω: σταμάτα να παρεμβάλλεις συνεχώς σχόλια για αυτό το θέμα σ’ ένα άσχετο ποστ!
Πάει να γίνει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση – συγκρατήσου και μη την καταστρέφεις!
ΥΓ. Τις απαράδεκτες σπόντες σου για μένα κάνω πως δεν τις είδα, συνεπώς δεν τις σχολιάζω.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 5:16 μμ
Νοσφεράτος
Πανο … α) Κατ αρχήν δεν ειναι καθολου ασχετες … Η παρεμβαση του εισαγγελεα ηρθε μια μερα πριν απο το Πανεκπαιδευτικό συλλαλητηριο για την Παιδεια ..δηλαδή σημερα .
β) Δεν καταλαβαινω γιατι θεωρεις ως απαραδεκτες σποντες για σενα τα οποια σχολια μου …ενω αποσο βλεπεις εγω δεν θεωρω ως απαραδεκτα σχολια για μενα τα οποια σχολια σου…
γ) Δερν προκειται να συνεχισω .Σταματαω εδώ …
4) Μην εκνευριζεσαι σε παρακαώ …Μην εκνευριζεσαι
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 5:22 μμ
Παπούλης
Ο λόγος για τον οποίο τίθενται αυτά τα ερωτήματα από το σχολιαστή και δίδονται οι διάφορες σοβαρές ή μη απαντήσεις από τους μετέχοντες στη συζήτηση είναι ότι:
Το όλο σύστημα της “παιδείας” εδράζεται σε σάπια βάση : Δηλαδή στην αντίληψη ότι η εκπαίδευση ( περί αυτής πρόκειται ) αποτελεί το μοναδικό μέσο κοινωνικής ένταξης ΚΑΙ επαγγελματικής αποκατάστασης .
Η αντίληψη αυτή κυριαρχεί πρώτα εντός του κοινωνικού κυττάρου της οικογένειας , εμβολιάζεται στα παιδιά από μικρή ηλικία , τρέφεται από τις ίδιες τις σάρκες των παιδιών και αναπαράγει συνεχώς το ίδιο σύστημα .
Στις χώρες όπου τυχαίνει ( λόγω πολιτικής , αξιακών αντιλήψεων , προτύπων συμπεριφοράς ) το σύστημα αυτό να λειτουργεί με κατάλληλους θεσμούς , οργάνωση , χρηματοδότηση , κοινωνικό έλεγχο και άρα συνέπεια τα αποτελέσματα δεν είναι αποκαρδιωτικά. Στη ψωροκώσταινα ουδεμία από τις παραπάνω προϋποθέσεις ισχύει .
Επειδή το θέμα είναι πρωταρχικής σημασίας , αφού άπτεται με το παρόν αλλά προπάντων με το μέλλον των κοινωνικών , περιβαλλοντικών , πολιτικών εξελίξεων , θα επανέλθω αργότερα επί των 15 σημείων.
Για το ζήτημα Σανιδά νομίζω αξίζει ένα ιδιαίτερο ποστ , όπου θα μπορούσαν να ξιφουλκήσουν οι καλυβίστας .
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 5:44 μμ
π2
Παπούλη, η
δεν είναι από μόνη της σάπια. Η σαπίλα έγκειται στην ενσταλαγμένη από την πελατειακή δομή του νεοελληνικού κράτους αντίληψη ότι ο τίτλος σπουδών αρκεί για να μας βολέψει το κράτος (ει δυνατόν στο δημόσιο). Με άλλα λόγια, η μετατροπή της αναγκαίας προϋπόθεσης για να κάνει κάποιος σωστά τη δουλειά του (εκπαίδευση) σε επαρκή συνθήκη (άμα καταφέρω να τρουπώσω…).
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 5:53 μμ
Αντώνης
Η πελατειακή δομή του νεοελληνικού κράτους είναι η αποκρυστάλλωση της πατριαρχικής δομής της νεοελληνικής κοινωνίας. Το Κράτος είναι ο Μεγάλος Πατέρας (που ενίοτε χρησιμοποιεί και τον Μεγάλο Αδελφό), από τον οποίο τα τέκνα περιμένουν τα πάντα, ξαμολώντας κατάρες εναντίον του εις το διηνεκές. Το κάθε τέκνο, όπου και όταν μπορεί, γίνεται με τη σειρά του ένας μικρός πατέρας, βγάζοντας τα υιϊκά του απωθημένα.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 5:53 μμ
Νοσφεράτος
Πανο με συγχωρεις .. Ενα τελευταιο σχολιο που οφειλω ως απάντηση στον αγαπητό μου Παπουλη ”Για το ζήτημα Σανιδά νομίζω αξίζει ένα ιδιαίτερο ποστ , όπου θα μπορούσαν να ξιφουλκήσουν οι καλυβίστας”
Παπουλη
Οταν εφερα το θεμα με τις καμερες εδώ -κανοντας λάθος βεβαια – δεν το εφερα καθολου για να το συζητησουμε και να το ξιφουλκησουμε .
Οχι Παπουλη … Το εφερα διοτι Ανοητως σκεπτομενος πιστεψα προς στιγμην οτι αυτό που συγκινουσε ή ανατριχιαζε εμενα και τις μνημες μου (απο Διαδηλωσεις και το πως αισθανομασταν απεναντι στο φακελωμα και στους σπιουνους) θα συγκινουσε και τους
εδώ φιλους …
Το εφερα γιατι πιστεψα – ναι ο ανοητος- οτι οι Φιλλευθεροι,οι Ο- Π οι Π&Α κ.λ.π θα περναν φωτια , οτι θα ειχαμε αντιδραση , και μαλιστα μαζική , μπλογκοσφαιρική σε αυτό που σ’ εμενα φαινόταν πρωτοφανες …
Τωρα: εγώ Ποστ γιαυτό δεν κανω … Ουτε θα ξιφουλκησω με κανεναν που ισχυριζεται οτι οι Ασυνομικοι εχουν δικαιωμα να βιντεοσκοπουν διαδηλωτες …
Δεν μπορω να το συζητησω Παπουλη ,καταλαβε με …δεν μπορω να τα θεσω ολα υπο διαπραγματευση …
Το παιρνω λοιπόν αποφαση …και πάλι την πατησα νομιζοντας οτι ακόμα ειμαστε σε αλλες εποχες…
Καλό θα μου κανει να ξερω τι μπορω να περιμενω και τι οχι.
Αυτά λοιπόν Παπουλη
Και Πανο , ευχαριστώ για την υπομονή σου μαζί μου .:)
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 6:30 μμ
Καταληψίας
Νοσφεράτε,
είναι μεγάλο το θέμα του “μεγάλου αδελφού” και της αστυνόμευσης της ιδωτικής ζωής του πολίτη και συνδέεται απόλυτα με το θέμα μας εδώ, που είναι οι καταλήψεις και γενικότερα η κατάσταση στην παιδεία.
Συνδέεται γιατί θα φωτογραφίζονται και θα φακελώνονται 16χρονα παιδιά, θα τρομοκρατούνται, έτσι που να περάσει εύκολα το μήνυμα της υποταγής, της τρομολαγνείας και του συμβιβασμού.
Και κάθε δημοκρατικός πολίτης έχει χρέος να αντιδράσει σε αυτή την ταπείνωση, σ΄αυτή τη βίαιη εισβολή στην προσωπική του ζωή…
Θεωρείται δεδομένη η αντίδραση αυτή…
Άσε που είναι και αναποτελεσματική η μέθοδος της κάμερας: εφαρμόζεται επιλεκτικά, οι “γνωστοί – άγνωστοι” πάντα δρουν ανενόχλητοι και τα χημικά, οι κλωτσιές με τις μπότες στα μούτρα και οι σιδερένιες γροθιές των “ανδρών” του κράτους του Πολύδωρα δίνουν και παίρνουν!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 6:45 μμ
Νοσφεράτος
Και μια και το ξεκαθαρισα και παραδεχομαι οτι ημουν Απολυτως λαθος
θα ηθελα τωρα να ασχοληθω με το ποστ του φιλου Σχολιαστη
Μονο που θαθελα να τα βαλω οχι τοσο χυμα αλλά σε μια δική μου -ε παλι αυθαιρετη σειρά-
Λοιπόν Για πανω απο ενα αιωνα το Κυριαρχο ζητημα στην ελληνική Μεση εκπαιδευση ηταν το Γλωσσικό Δηλαδή Καθαρευουσα η Δημοτική
Με βαση αυτόν τον αξονα ειχαμε Μεταρρυθμίσεις -αντιμεταρρυθμίσεις ιδεολογικου τυπου ..προοδευτικές ή Συντηρητικές
Η τελευταια Μεγαλη Προοδευτική μεταρρυθμιση , Παπανδρεου (παππου )-Παπανουτσου κ.λ.π εγινε κατα τη δεκαετια του 60 …
Και το Συμπληρωμα της του Ραλλη ….
Τωρα …..Κατα τα μεσα της δεκαετιας του 90 ειχαμε την Μεατρρυθμιση του Αρσενη που δεν ειχε φανερο Ιδεολογικό προσημο ….
Εκεινο που την χαρακτηριζε -κατα τη γνωμη μου παντα- ηταν
α) Τρομερη εντατικοποιηση ( Πανελλαδικές εξετασεις σε 14 μαθηματα αρχικά-αργοτερα σε εννεα – και στην Β και στην Γ λυκειου …Σε ολα σχεδόν τα μαθηματα )
β) απολυτη συνδεση με την εισαγωγή στο Πανεπιστημιο
( χαρακτηριστικο : η συνδεση με το Ευρωπαικό πακετο και η ιδρυση πανω απο 70 νεων σχολων και τμηματων )
Τωρα .. αυτό σημαινε
α) οτι ελαχιστα παιδια που καταφερναν να τελειωσουν το Λυκειο δεν περνουσαν σε καποιο Πανεπιστημιο
β) Οτι το ”ξεσκαρταρισμα” γινοταν πια μεσα στο Λυκειο…
Το συστημα του Αρσενη στα δυο πρωτα χρονια ηταν τρομερό … Οσων τα παιδια δινουν εξετασεις καταλαβαινουν τι θα πει Πανελλαδικές σε 14 μαθηματα Β και Γ λυκειου …. Παιδια που λιποθυμουσαν μεσα στις ταξεις την ωρα των εξετασεων ηταν συχνο φαινομενο …
Και βεβαια πολλά παραπολλά παιδια εγκατελειπαν τα Γενικά Λυκεια και κατεληγαν στην Αγορα αργασιας η στα ΤΕΛ…
Ομως ενα θετικό που κρατησε καποια χρονια ηταν οτι οσα παιδια μεινανε αλλά και οι καθηγητες τους μετα το Πρωτο σοκ
… ειχανε μαθει να δουλευουνε μες την Ταξη … Εν τελει – θελοντας μη θελοντας – εργαζονταν … Και οχι μόνο στα μαθηματα που λεγαμε παλια πρωτευοντα αλλά σε Ολα ή σχεδόν ολα (οταν τα δεκατεσσερα γιναν 9)
—-
Κι ερχεται μετα η Ν. Δ και η Μαριετα … Στην αρχή -η περιοδος Λαικισμου ….
Χαριζει , τις πανελλαδικές εξετασεις της Β Λυκειου (που πια γινονται μεσα στο σχολειο)
Αποτελεσμα η χαλαρωση (Διοτι καλώς η κακώς τα παιδια μαθαιναν απο την Β Λυκειου να ετοιμαζονται για τις εξετασεις)
Μετα Αρχιζει να κοβει τα πανελλαδικώς εξεταζομενα μαθηματα απο την Γ Λυκειου
..Απο εννεα σε εξι …Καποιες ειδικότητες καθηγητων απαξιωθηκαν τελειως .
.. Οι Μαθητες επεστρεψαν ουσιαστικά στο παλιο συστημα με τις Δεσμες
- Μετα , ξαφνικά , αποφασισαν να σκληραινουν: Βαλανε την βαση του 10 .
Αποτέλεσμα ..Πολλά ΤΕΙ της επαρχιαςμεινανε χωρις σπουδαστες… Οι καφετεριες στεναζαν οπως και τα εννοικιαζομενα … Τι μας νιαζει λεγαν αρχικά οι Νου Δουδες ..
Τους εννοιαζε ομως κιοταν ηρθαν οι τελευταιες εκογές γιατί οι καφετεριες δεν θα ψηφιζαν Ν. Δ …Ετσι ..ευκολα Θεματα και το Ρεζιλι της Βαθμολογησης με τα Ανοιχτα ονοματα στις Πανελλαδικές …
- Ετσι λοιπόν αγαπητοι φιλοι . θα πρεπει να βγαλουμε καποια συμπερασματα …
το πρωτο που βγαζω εγώ ειναι οτι αν επιμεινουμε σε ενα ,ΕΝΑ συστημα τοτε , Μαθητες και Εκπαιδευτικοι , αναγκαστικά η οχι Θα μαθουν να δουλευουν οπως ειχαν εν τελει μαθει οι περισσοτεροι μετα το πρωτο Σοκ της Μεταρρυθμισης Αρσενη. Και αν μη τι αλλο θα ξερουν τι τους εριμενει , γιατι ετσι πρεπει στην Παιδεια οχι οτι Τουρθει του καθενός Υπουργου..
ΚΑι διοτι μεχρι να μαθουν οι καθηγητες ενα συγκεκριμμενο συστημα περνα χρόνος (κοπος ,λεφτα του κρατους, σεμιναρια ) και οταν αλλάζει (για λογους λαικιστικους οπως εγινε καθαρα επι Μαριετας) αυτός ο χρόνος παει στραφι
Το δευτερο ειναι οτι ακριβώς αυτή η εναλλαγή
Ζεστης Κρυου , αυτος ο Κυνισμός των Ιθυνοντων (κυριως αυτών εδώ των ιθυνοντων) σε συνδυασμό με τον γενικό κομφορμισμό της Ελληνικής κοινωνιας μας οδηγει σε αυτα τα χαλια
Ε Υπαρχουν κιαλλα βεβαια …
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 7:06 μμ
Νοσφεράτος
Και ειναι χαρακτηριστικό-κατα την Γνωμη βεβαια -του ξεπεσμου της Ελληνικής Κοινωνιας και του Δημοσιου Διαλογου το οτι η Μαριετα πηρε τον Πουλο απο την Κυβερνηση της Νου Δους
Οχι για την διαλυση της Μεσης Εκπαιδευση , η οποια καλώς η κακώς , -μεχρι να εμφανισθει η Λαικιστρια Μαριεττα -ειχε παρει εναν Δρομο …
(και ουτε βεβαια για το Αισχος της Διαλυσης ΕΠΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ των Ελληνικων Πανεπιστημιων γιατην οποια και παλι αυτή ως Υπουργος Παιδειας(ε βοηθησε και Ο Μπαυρον )
Αλλά για τό Απολυτως Α-νόητο θεμα του βιβλιου της Ιστοριας της Στ Δημοτικου…
Αυτά και κλεινω (οπως λενε στην Τi. Vi μας)
Βλεπω στο μισοσκοταδο να λαμπυριζει το ασημενιο δοντακι της Καλής μου Σαρας που με με Καλεί.
Πανο δεν προκειται να σου κανω αλλα” απαραδεκτα” σχολια. Τα δε δικα σου ειναι απολυτως Παραδεκτά !
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 7:34 μμ
Alkibiades (??!)
Συνολικα: Γιατι ουδεποτε ο σκοπος της παιδειας υπηρξε διαφορετικος απο την αναπαραγωγη του υπαρχοντος κοινωνικου μοντελου.Δεν ειναι τυχαιο που η σχολικη επιτυχια συνδεεται περισσοτερο με το κοινωνικοοικονομικο επιπεδο της οικογενειας παρα με το σχολειο αυτο καθαυτο.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 7:37 μμ
Alkibiades (??!)
…Του υπαρχοντος εγραψα; Μαλλον του αμεσως παλιοτερου-σπανια η παιδεια ειδικα η κατωτερη και μεση- πρωτοπορει -εστω σε εκπαιδευτικες μεθοδους. Δεν μιλαμε για ιδεες κλπ.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 8:21 μμ
σχολιαστης
Αλκιβιάδη, η μηχανή πλέον παράγει πτυχιούχους των 700 ευρώ.
Να σας πω ένα παραμύθι:
Χρειάζεται αξιολόγηση για να καθαρίσει η ήρα απ’ το σιτάρι. Αν το πρόβλημα του Ελληνικού κράτους είναι αυτά τα γ…. 1500 ευρώ που παίρνουν οι ακατάλληλοι γι’ αυτό το άθλημα, ας συνεχίζει να τους τα πληρώνει εσαεί, με μοναδικό όρο να πάνε σπίτι τους, και να αφήσουν νέο αίμα, ορεξάτους και φερέλπιδες να μπουν στο παιχνίδι.
Ας αναθέσουμε την αξιολόγηση για μια πενταετία, σε ικανούς ανθρώπους απο τη Σκανδιναβία, που να μην ξέρουν τις ξεφτιλισμένες έννοιες, “γαλάζια παιδιά”, “πράσινα παιδιά”, “μωρέ παιδία καημένα, γιατί είστε λερωμένα”. Παραπήγε το ανέκδοτο με τις προφάσεις εν αμαρτία.
Να αξιοποιήσουμε τους Ελληνες της διασποράς που διαπρέπουν στην πληροφορική, για να κάνουμε το μεγάλο άλμα, μπας και προλάβουμε το τρένο.
Να βάλουμε τέτοια φορολογικά αντικίνητρα, ώστε να τσακιστεί η παραπαιδεία.
Να δοθούν κίνητρα στα συγκροτημένα φροντιστήρια, να ενταχθούν με την προίκα τους στη δημόσια εκπαίδευση.
Να διπλασιαστούν οι απολαβές, των αντικειμενικά αξιολογημένων εκπαιδευτικών. Να αυξηθούν οι ώρες που ασχολούνται με το σχολείο. Δεν είναι μόνο η διδασκαλία, είναι οι συνεχείς συσκέψεις της εκπαιδευτικής κοινότητας, ώστε κανένα παιδί να μη νοιώθει παραπεταμένο, παρακολούθηση σεμιναρίων κλπ.
Να αφαιρεθούν οι αρμοδιότητες για τα σχολικά κτήρια απο τις βαρύτατα διεφθαρμένες νομαρχίες, και να ανατεθεί ο κεντρικός έλεγχος, σε κορυφαίους αρχιτέκτονες και μηχανικούς μετά απο διαγωνισμούς.
Σε κάθε περιφέρεια, να υπάρχει ομάδα παρακολούθησης, που να διασφαλίζει ότι και το τελευταίο ευρώ πιάνει τόπο.
Να γίνουν τα σχολεία τόποι χαμογελαστών ανθρώπων, χωρίς αυτό το καταραμένο άγχος του χρόνου, λές και μας έχουνε βάλει νέφτι.
Να μαθαίνουν τα παιδιά, τουλάχιστον δυο ξένες γλώσσες μέσα στο σχολείο.
Να αποσυνδεθεί το σχολείο, απο τις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια.
Να επιλεγεί, το πλέον δίκαιο σύστημα για την εισαγωγή στα ΑΕΙ.
Το κράτος να αναλαμβάνει τα έξοδα των παιδιών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα. Οι ιδιώτες χορηγοί υποτροφιών να έχουν μεγάλες φοροαπαλλαγές, και να τρώνε δωρεάν στου Μπαιρακτάρη.
Τέλος παραμυθιού. Σκουπίσου λαδώθηκες.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 8:40 μμ
Alkibiades (??!)
Ορεα…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 8:54 μμ
Νοσφεράτος
σχολιαστη … Γιατί φιλε μου επιμενεις σε φρουδες ελπίδες …αφου ξερεις οτι κι οταν -για λίγο εστω και με λαθη ,υπερβολές και παραλειψεις εγινε αυτό που επιθυμεις ( ή τελος παντων κατι εγινε και εννοω αφου εστρωσε καπως η Μεταρυθμιση Αρσενη
και εκοντες- ακοντες οι εκπαιδευτικοι(και χωρις αξιολογηση) και μαθητες δουλευαν ικανοποιητικά κατα κοινη ομολογια )
…ολο και καποιος Υπουργός καποιας καινουριας κυβερνησης θα τα τιναξει ολα στον αερα,
-οπως επι Μαριετας και Νου Δους το 2004 και μετά…..
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 9:11 μμ
gazakas
σχολιαστή αφού ξεκίνησες τα παραμύθια ας πω κι εγώ ένα:
Ζούμε σε μια χώρα όπου όσοι προορίζονται για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ετοιμάζονται επαρκέστατα και ικανοποιητικότατα στο πανεπιστήμιο ή όπου αλλού. Κάνουν πρακτική εξάσκηση μέσα σε τάξη από το πρώτο κιόλας έτος, λαμβάνουν στοιχεία παιδαγωγικής και διδακτικής και έπειτα περνάνε από το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για να διοριστούν.
Αφού λοιπόν ξεχωριστεί με το διαγωνισμό η ήρα από το στάρι πηγαίνουν οι καλύτεροι εκπαιδευτικοί σε πολύ όμορφα σχολεία, εξοπλισμένα, με όλα τα βιβλία από την αρχή της χρονιάς, με τέλεια κτίρια, με παιδαγωγικά ρυθμισμένο αριθμό μαθητών σε κάθε τμήμα, με μαθητές που προέρχονται όλοι από εύπορες και καλλιεργημένες οικογένειες. Εκεί πλήρως καταρτισμένοι διδάσκουν πάντα τα αντικείμενα τα οποία έχουν σπουδάσει υπακούοντας στις επιταγές μιας αξιοκρατικής διοικητικής και πολιτικής ηγεσίας κτλ.
Αφού λοιπόν ισχύουν όλα αυτά γιατί να μην αξιολογήσουμε τους εκπαιδευτικούς; Να βρούμε τους κακούς (αλήθεια, ποιοι θα τους βρουν και με ποια κριτήρια;) και να τους πετάξουμε έξω, ενώ στους καλούς να δώσουμε και αύξηση ή έστω ένα βραβείο και τότε θα έχει βελτιωθεί τα μάλα το ελληνικό σχολείο.
…και μετά ξυπνήσαμε…
ΥΓ.1 Για να προλάβω σχόλια για καθηγητές που δεν παραδίδουν μάθημα, λένε ανέκδοτα ή είναι ψυχιατρικά μετεξεταστέοι, να σημειώσω ότι αυτοί εμπίπτουν σε διοικητικά παραπτώματα και νόμοι γι’ αυτούς υπάρχουν.
ΥΓ.2 Επιφυλάσσομαι να ασχοληθώ και με τα υπόλοιπα ερωτήματα αργότερα.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 9:31 μμ
fabulator
Σε όλες τις σοβαρές ευρωπαϊκές χώρες ο δάσκαλος πληρώνεται για τις ώρες που βρίσκεται στο σχολείο και επιπλέον για άλλες τόσες που εργάζεται για την προετοιμασία των μαθημάτων.
Μόνο στην Ελλάδα υπάρχει γκρίνια από όσους εργάζονται σε άλλους τομείς, ότι οι δάσκαλοι εργάζονται λίγες ώρες και έχουν, λέει, και αξιώσεις. Άλλο ένα γνώρισμα του αθάνατου ελληνικού φθόνου;
Αυτά σε σχέση με την παρατήρηση υπ’ αριθμόν 3. Με τις υπόλοιπες πάνω κάτω συμφωνώ.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 9:37 μμ
σχολιαστης
gazakas, απόψεις παραθέτουμε. Δεν κάνω τον ειδικό. Μηχανικός είμαι, μελετητής ειδικών έργων, και έχω πλήρη επίγνωση της διαλυτικής δράσης σε κάθε σοβαρή προσπάθεια, ανθρώπων που δεν ξέρουν τη δουλειά. Στα σχολεία, η διαλυτική τους δράση είναι ακόμα πιο ζημιογόνα.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 9:39 μμ
σχολιαστης
fabulator, όχι και φθόνος, εδώ λέμε για διπλασιασμό αποδοχών.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:09 μμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστη ειναι θετικό οτι ξεκινησε , με δικο σου ποστ , μια συζητηση επιτελους για την Παιδεια (και ειδικωτερα την Μεση Παιδεια που συμπιπτει και με την πιο δυσκολη ηλικία , την εφηβεια)
Ομως , αν μου επιτρεπεις, ακριβώς επειδή εισαι Μηχανικός , ισως βλεπεις το προβλημα λιγο ”απεξω” …. Νομιζω οτι θα ηταν εξαιρετικά ενδιαφερον να ακουστουν αποψεις απο εκπαιδευτικους και μαθητες …τι βιωνουν οι ιδιοι ως προβλημα της παιδειας …. !
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:20 μμ
σχολιαστης
Νοσφεράτε, ξέρεις οι μηχανικοί είμαστε λίγο σαν τους στρατιωτικούς, “τα λέμε τσεκουράτα”.
Eλπίζω και γω να καταγραφούν κι άλλες απόψεις.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:27 μμ
Νοσφεράτος
Και μιας και μιλαμε για εκπαιδευτικους Της Μεσης Εκπαιδευσης φανταζομαι (για να μην απλωθει πολύ η συζητηση δεν περιλαμβανω τους Δασκαλους)
Ε Εδώ εχουμε κατι πολύ ενδιαφερον :
Πως γινεται;
-το πολυπληθεστερο κομματι των Δ .Υ και ταυτοχρονα το κατα τεκμηριο ,πιο μορφωμενο ( Με, κατα τεκμηριο , μορφωση που περιλαμβανει σχεδον ολες τις επιστημονικές ειδικότητες …και με το μεγαλυτερο ποσοστο Δ. Υ με μεταπτυχιακες σπουδες )
- Και στο οποιο περα απο την συνηθη αναλογια ”τεμπεληδων” γραφειοκρατων ,κ.λ.π που βρισκουμε και αλλου…υπαρχει και ενα ασυνηθιστα υψηλό ποσοστο ανθρωπων με μερακι,παθος για τη δουλεια τους και γνωση ( οπως και πολύ υψηλο ποσοστο με πολλαπλά ενδιαφεροντα περα απο το αντικειμενο τους..οπως φαινεται απο οσους ασχολουνται με την Θεατρική παιδεια , περιβαλλοντολογική εκπαιδευση , στελεχωνουν προγραματα απεξαρτησης κ.λ.π -κ.λ.π.)
- Και ταυτοχρονα να εχουμε αυτό το απογοητευυτικό αποτελεσμα …;
Ε μηπως πρεπει να ξεδιπλωθει το τι Πραγματικά συμβαινει; Και Φταιει ;
(σο για τις Ωρες διδασκαλιας ….το αφηνω λίγο αργοτερα
Παντως πρεπει να ξερεις οτι ακριβώς για να συμπληρωσουν αυτες τις ωρες διδασκαλιας που αναφερεις
(και οχι ωρες Εργασιας) στις ειδικοτητες τους (και οχι μονο )Πολλοι εκπαιδευτικοι της Δ. Ε μετακινουνται σε δυο και τρια σχολεια .ταυτοχρονα (την ιδια εβδομαδα η και μερα καποιες φορες
Αλλα και παλι λεω …ειναι σημαντικό να μιλήσουν οι ιδιοι (εκπαιδευτικοι και μαθητες ) …Τι Βιωνουν ;
-
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:36 μμ
flames
Απαντώ μέσα απ’το χορό λοιπόν: Για το 3. Λάθος βολή σχολιαστή. Βαλλόμεθα εναντίων των λειτουργών, και όχι εναντίον των λειτουργιών;
Δεν αξιώνει ο δάσκαλος να δουλεύουν τόσες ώρες οι μαθητές, αλλά το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα. Και η ευθύνη της ριζικής αλλαγής των λειτουργιών αυτού του συστήματος, ώστε να δοθεί συνολικά νέα πολιτική κατεύθυνση στην παιδεία (και στην κοινωνία), βαρύνει τον καθένα από μας ξεχωριστά – εκπαιδευτικό ή μη. Το κακό το χτυπάς στη ρίζα, αλλιώς τον εαυτό σου κοροϊδεύεις και μένεις άπραγος να το κοιτάς να διαιωνίζεται διαβάζοντας χύμα απαντήσεις…
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:37 μμ
flames
*εναντίον excuse me!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:38 μμ
Πάνος
σχολιαστή,
δες κι αυτό:
http://naftilos.blogspot.com/2007/11/blog-post.html
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:49 μμ
σχολιαστης
Ok, flames, ας καταργήσουμε το λάθος ρήμα “αξιώνει”. Και ας κάνουμε και μια βελτίωση γενικότερη, γιατί δικαίως διαβάζοντας το αρχικό 3 “τα παίρνει ο εκπαιδευτικός”.
3. Πως στέκεται ο δάσκαλος με αξιοπρέπεια, όταν δουλεύει 18-22 ώρες τη βδομάδα (+ τις ώρες προετοιμασίας στο σπίτι) και οι μαθητές του δουλεύουν 12 ώρες την ημέρα; Στο τέλος κινδυνεύουμε να μας μείνουν τα παιδιά στα χέρια.
Και το πνεύμα των σχολίων μου είναι: Ο εκπαιδευτικός πρέπει να είναι πρωταγωνιστής. Ας το καταλάβει και ας το διεκδικήσει. Οχι μισόλογα, η βάρκα βουλιάζει.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 10:58 μμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστη λες : fabulator, όχι και φθόνος, εδώ λέμε για διπλασιασμό αποδοχών…
- Ενώ πραγματικά κι εγώ νομιζω οτι οι μισθοι των εκπαιδευτικών ειναι Απαραδεκτα χαμηλοι …
-ταυτοχρονα νομιζω οτι αυτο ειναι αλλο θεμα , που αφορά την συνηθη σταση της Κυβερνησης απεναντι στους εργαζομενους , Δ Υ και μη (εκτος απο ορισμενους κλαδους που την βολευουν, ας μην πουμε ποιους )
- και οτι , κατα ενα περιεργο τροπο, δεν ειναι αυτό το προβλημα σε οτι αφορά την ποιοτητα της εκαπδευσης …
Δηλαδή : Δεν προκειται Φιλε μου:
Οι εκπαιδευτικοι να δουλεψουν περισσοτερο (ή μαλλον ποιοτικότερα διοτι τι σημαινει περισσοτερο στην εκπαιδευση ) αν τους δοθει καλυτερος μισθός
-ουτε φυσικά αν τους δοθει πριμ παραγωγικότητας στους πιο ….παραγωγικους(σε τι αραγε;)
Δεν ειναι εκει το προβλημα .. Το αν εργαζονται η δεν εργαζονται στα σχολεια οι εκπαιδευτικοι δεν σχετιζεται καθολου(σχεδον) με το υψος των αποδοχών τους …..
Κιαν η αποψη μου φαινεται παραξενη σε καλώ( σας καλώ) να σκεφτουμε λίγο την Φυση της δουλειας του εκπαιδευτικου ,,,και σε τι διαφερει π.χ απο την φυση της δουλειας ενός μηχανικου κ.λ.π
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 11:09 μμ
σχολιαστης
Εγραφα νωρίτερα Νοσφεράτε, “Να διπλασιαστούν οι απολαβές, των αντικειμενικά αξιολογημένων εκπαιδευτικών. ”
Και πρότεινα επίσης, αυτοί που “δεν κάνουν”, να παίρνουν ένα μισθό με τον όρο να μη διδάσκουν.
Ως μηχανικός, έχω διδάξει σε σεμινάρια του ΤΕΕ και ένα φεγγάρι στους φοιτητές του τμήματος πολιτικών μηχανικών του ΑΠΘ, κάποια αντικείμενα. Ήταν όντως απίστευτα κουραστική ενασχόληση.
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 11:15 μμ
flames
Ωρέ η βάρκα μας…γκιόσα… έχει ήδη βουλιάξει. Τα παιδιά θα μας μείνουν στα χέρια, όχι εξαιτίας των δασκάλων, αλλά εξαιτίας του συστήματος. Λύσεις 2 λοιπόν(;):
1. Ας δουλέψει και ο εκπαιδευτικός 12 ώρες την ημέρα – θα έχουμε ικανοποιήσει πλήρως τους σκοπούς του σημερινού εκπαιδευτικού συστήματος.
2. Ας γίνουμε time-efficient εκπαιδευτικοί που θα μειώνουμε το χρόνο μελέτης των μαθητών στο σπίτι στο απειροελάχιστο – θα ενισχύσουμε το σύστημα ως έχει και θα ακούσουμε και ‘μπράβο’.
Μπορεί κανείς να σκεφτεί μια άλλη λύση; ”Κυρία, κυρία, να πώ;”: Ο *καθένας* μας/σας πρέπει να είναι *πρωταγωνιστής* στην *αλλαγή* αυτού του παιδοφάγου εξεταστικού συστήματος εξόντωσης της δημιουργικότητας, της ζωντάνιας, της καλλιέργειας, της σκέψης, της διερεύνησης, της μόρφωσης. Ας διεκδικήσουμε όλοι αυτά που θέλουμε για τα παιδιά μας.
Ες αύριον τα λοιπά!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 11:23 μμ
Νοσφεράτος
Καταλαβαινω τι λες και συμφωνω …Και πραγματι υπαρχουν καποιοι που δεν κανουν …οχι γιατι ειναι τεμπεληδες ή δεν ειναι καλοι επιστημονες (ή μονο γι αυτό) αλλά γιατι πολύ απλά …για διαφορους λόγουν δεν αντεχουν ή δεν τους αντεχει η ταξη …
..Περα απο αυτό οπμως … Και παλι νομιζω οτι το Κυριο προνλημα δεν εχει να κανει με τις απολαυες …Ουτε γιατι δεν εχουμε αρκετους (ισα ισα ) εκπαιδευτικους με ταλεντο γνωση και μερακι…
-Κατι αλλο ,ισως βαθυτερο φταιει … Γιατί μαραινονται οι εκπαιδευτικοι ..που ξεκιναν με τις καλυτερες προθεσεις , που γινονται μονιμοι στα 30 , 35 ή και 40 τους
-αφου εχουν γυρισει ολα τα νησια και τις απομακρες περιοχες ως προσθετοι η ωρομισθιοι ….αφου εχουν δει καθε πρωτοβουλια (ενα θεατρακι εδώ …μια ομαδα αναγνωσης εκει…
που καποιες φορες σε καποιες περιοχες πανε και Σαββατα και Κυριακές να κανουν μαθημα τζαμπα , να στησουν μια θεατρική ομαδα , να χαρισουν μια ανασα πολιτισμου στους μαθητες τους,να διδαξουν στους μεταναστες την ελληνική γλωσσα να αντιμετωπίζεται με καχυποψία και περιφρονηση , να φτυνεται κυριολεκτικά , οχι μόνο απο την εκπαιδευτική Ιεραρχία , αλλά απο τις τοπικές κοινωνιες απο τους γονεις κ. α
Γιατί αραγες μαραινονται οι εκπαιδευτικοι; Ε …Μυστηριο !!!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 11:35 μμ
Πάνος
Έχω κι εγώ υπάρξει ως “διδάσκων” – κυρίως όμως σαν μαθητής. Και έχω να πω πως ο δάσκαλος, όποιος κι αν είναι, ό,τι κι αν είναι, σε όποιο επίπεδο, κάθε φορά που μπαίνει στην τάξη…
…ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΟΥ!
Ακόμα κι αν δεχτούμε αυτό που υπονοεί ο σχολιαστής (= πολλοί διδάσκοντες είναι ακατάλληλοι) το ρεαλιστικό (πολιτικά) είναι να επιδιώξεις την αξιοποίηση / βελτίωση του υλικού που διαθέτεις, αντί να το απαξιώνεις.
Τρόποι, υπάρχουν!
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 11:45 μμ
Νοσφεράτος
Τό …ΔΙΝΕΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΟΥ! που ειπες Πανο μου ειναι ο ακριβεστερος ορισμος για οτι κανει ο εκπαιδευτικός μεσα στη ταξη … Πραγματι δινει τα ρεστα του …Αν δεν εχει , οτι και να κανει οσο και να κουραστει…μαθημα (πραγματικό μαθημα δεν βγαινει )
Κι αυτο (ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΟΥ) ειναι ενας εξαιρετικά πολυπλοκος συμπυκνωμενος συνδυασμός γνωσεων παιδαγωγικής ικανοτητας αλλά και ταλεντου (ενω ταυτοχρονα προυποθετει σωματική υγεια και ζωντανια)
- και απο την αλλη η ταξη , η καθε ταξη ειναι εντελώς , διαφορετική απο την αλλη (αναλογα με την ηλικία ,την περιοχή το σχολειο, την οικονομική κατασταση γονεων ,κ.λ.π
Η ακομα και η ΙΔΙΑ ταξη γινεται διαφορετική ..μετα απο εμπειριες και βιωματα που συμβαινουν μεσα στη χρονια …
Κιετσι οι συνδυασμοι (εκαπιδευτικου και ταξης -μαθητων ) ειναι σαν τα χρωματα της Ιριδας…και Ολοζωντανοι
(η μισοζωντανοι)
(ή Κλινικά Νεκροι)
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 11:57 μμ
Πάνος
Κι άλλο θέμα της εκπαίδευσης – και της αριστεράς – στα μπλογκ:
http://greekuniversityreform.wordpress.com/2007/11/01/%ce%a4%ce%b1-%ce%ba%cf%81%ce%bf%ce%ba%ce%bf%ce%b4%ce%b5%ce%af%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%ac%ce%ba%cf%81%cf%85%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%cf%88/
Νοεμβρίου 1, 2007 στις 11:59 μμ
the muppet show girls
@Σχολιαστής
με ξεστράβωσες, ευχαριστώ για το link.
Συμφωνώ στα περισσότερα από την ανωτέρω παραμύθα σου.
Μονάχα να ελέγξουμε το λύκο πριν φάει ολοζώντανη την Κοκκινοσκουφίτσα.
@καταληψίας
φίλε μου, τα χρήματα τι να τα κάνεις αν έχεις πχ προβολικό μηχάνημα και laptops στα εργαστήρια που τρέχουν με ταχύτητες τρελές, αν το μάθημα στο κάνει μια ξύστρα;
Πίστεψέ με έχεις δίκιο πως πρέπει οι υποδομές να βελτιωθούν, αλλά δεν έχει νόημα αν γίνει για το θεαθήναι. Που για αυτό θα γίνει και να το θυμηθείς. Άσε που οσμίζομαι ΣΔΙΤ και στην παιδεία. Θα ΄θελες να κάνετε βιολογία με χορηγία της Bayer;
Για τη δια βίου εκπαίδευση έχεις ένα point. Στο ότι είναι στο χέρι του δασκάλου. Σε ποιο χέρι; Χμμμ…Καλά. Τον όρο υποκίνηση δεν τον ξέρουμε σε αυτόν τον τόπο. Όσο για τους αξιολογητές, δεν εννοείς κάτι τυπάκια που δεν πατούσαν στο σχολικό προαύλιο όποτε τους κάπνιζε ε; Αυτοί δεν είναι αξιολογητές αγαπητέ. Προσωπικά δεν είδα κανέναν τόσα χρόνια στα θρανία. Τέτοιου είδους αξιολόγηση είναι απλά GIGO που λέει κι ο λατρεμένος μου καθηγητής…
Καλησπέρες
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 12:09 πμ
Νοσφεράτος
Τωρα βεβαια ο εκπαιδευτικός που κανει τη δουλεια του οχι σωστα αλλά Πραγματικά και οχι παντα βεβαια αλλά αν πετυχει αυτός ο -οχι τόσο συχνός -συνδυασμός , η Χημεια εκπαιδευτικου και ταξης …
- ε οταν κανει την δουλεια του και Δινει τα ρεσα του και τα παιδια του δινουν και απυτά τα Ρεστα τους ..
- Ε…. Τοτε ,εστω για μια τοση δα ωριτσα , και ο εκπαιδευτικός και τα παιδια νιωθουν μια ανταμοιβή που κανενα συστημα αμοιβών καμμια συνδεση μισθου με παραγωγικότητα δεν θα μπορουσε ποτε να δωσει …
-Γιατί , φιλοι μου , αυτή η ανταμοιβή ειναι η ιδια η απολαυση ενσαρκωμενη …ως Ροη της διδασκαλιας και της μαθησης , ροη απροσκοπτη , ροη σαν ρυακι ,
ή σαν αυτό που ο Φρουντ* ονομασε μετουσιωση
(Γιαυτό και ο εκπαιδευτικός που κανει πραγματικά τη δουλεια του οσο αυστηρος ΄κι αν ειναι ,ή απαιτητικός με τους μαθητες του…αισθανεται γι αυτους κατι που μααλον ποτε δεν θα καταλαβουν οσοι πετα εξυπναδες για ”χαβαλέ”
και ”υποκινησεις” ή οσοι ετοιμαζουν τις καμερες τα Χημικά κ.λ.π.
* Κιας λεει οτι θελει αλλου ο φιλαρακος μου ο Τζευ για τον Φρουντ -μαλλον δεν καταλαβε τιποτε και τον βλεπει Εντελώς Γιουγκιανά .
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 12:20 πμ
σχολιαστης
Και μιας και η κουβέντα άρχισε απο τις καταλήψεις:
Eνας καθηγητής μαθηματικών, αρχές της δεκαετίας του 80, προκάλεσε κατάληψη του σχολείου, για δυο μέρες, διότι χαστούκησε και χαρακτήρισε ηλίθιο, ένα μαθητή, απο τα πιο καλά και ευγενικά παιδιά.
Τελικά σταματήσαμε την κατάληψη με την υπόσχεση ότι θα στρώσει ο καθηγητής. Μπά, σιγά μην έστρωσε.
Ο ίδιος καθηγητής στα πλαίσια της παιδαγωγικής μεθόδου, έλεγε για παράδειγμα σε μένα, ότι δεν έχω καμία πιθανότητα να μπω στα ΑΕΙ.
Δυο ακόμα καλυβίστες τον είχαν δάσκαλο. Πράγματι έδινε ΡΕΣΤΑ.
Εντάξει, τόσο του έκοβε, έτσι φερόταν. Στο σχολείο τι δουλειά είχε;
Tέτοια κελεπούρια συνάντησα και στο πανεπιστήμιο. Το σύστημα είναι αδύνατο να ξεβράσει το φελλό. Εκει σου μπαστακώνεται, και πρέπει να τον λουστούν φουρνιές ολόκληρες μαθητών/φοιτητών.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 12:21 πμ
Alkibiades (??!)
To εχω ζησει – ως μαθητης- κι ο Πανος νομιζω. Δεν πιστευω οτι προκειται για κατι “αξιολογησιμο”.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 12:24 πμ
Πάνος
Εντάξει, υπάρχουν και οι ανεπίδεκτοι… Ο συγκεκριμένος ήταν εντελώς ακατάλληλος για εκπαιδευτικός… πέθανε πριν μερικά χρόνια.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 12:37 πμ
σχολιαστης
Eν κατακλείδι, η παρακολούθηση ενός ποστ, είναι απίστευτη καταστροφή για το χρόνο του διαχειριστή. Σήμερα που ο Πάνος είχε την έμπνευση να μετατρέψει ένα σχόλιό μου σε ποστ, δούλεψα το μισό απο τον προβλεπόμενο χρόνο.
Παίδες και κόρες, ευχαριστώ για τη συμμετοχή. Πλάκα έχει. Και άξιζε τον κόπο.
Απο αύριο δουλεία, διότι αξιολογούμαστε και απο την τήρηση των χρόνων παράδοσης.
Υ.Γ. Περιμένω τις απόψεις του παπούλη, όπως υποσχέθηκε
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 12:43 πμ
Πάνος
χαχαχαχα…
ο παπούλης αυτή την ώρα τα πίνει με το θείο Ισίδωρο (έσμιξαν τ’ αηδόνια) στην …”Ακροναυπλία”!
Πριν λίγο με πήραν τηλέφωνο και μιλήσαμε…
Ποστ, εντός ολίγου…
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 12:52 πμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστη (΄Πανε και αλλοι ) περα απο αυτους που δερνανε κ.λ.π
Θυμαστε κανεναν , καλό ,(εννοω πραγματικά καλό) καθηγητη σας , απο τοτε;
θα ειχε ενδιαφερον..και αυτό.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 9:52 πμ
ο δείμος του πολίτη
Υπέροχα τα ερωτήματά σου, ομολογουμένως. Το θέμα ξεκινά από τη λογική της εξατομικευμένης μαθητικής ευθύνης και όχι της οικογένειας ή του εκπαιδευτικού και παράλληλα ότι οι μαθητές οφείλουν να εργάζονται με κέρδο (δίκην μισθού) στο μέλλον. Εξάλλου, πάντα οι έφηβοι εργάζονταν σαν τα σκυλιά χωρίς να έχουν δικαίωμα αντίδρασης. Το ίδιο γίνονταν στα αγροτεμάχια των φεουδαρχών, το ίδιο στα εργοστάσια του 19ου αιώνα και σήμερα στο σχολείο. Και όταν φωνάζουν οι μαθητές, τότε τους επιπλήττουμε ότι δεν ξέρουν τι κάνουν.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:48 πμ
σχολιαστης
Νοσφεράτε, βεβαίως θυμάμαι. Και επίσης θυμάμαι καταπληκτικούς δασκάλους στα φροντιστήρια.
Και επειδή αναφέρθηκες αρκετές φορές στις αμοιβές, η ζημιά που κάνει ο κακός εκπαιδευτικός είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με τα χρήματα που παίρνει. Απο κει ξεκινάει η λογική “πάρε το μισθό με το όρο να μην εμφανίζεσαι”. Και αφου δεν καταργείται η μονιμότητα, αυτό πρέπει να επεκταθεί σε όλο το δημόσιο τομέα των ισόβιων υπαλλήλων. Αμείβονται αυτοί που αξίζουν για να κάνουν τη δουλειά τους, ας αμείβονται και αυτοί που δεν αξίζουν με τον όρο να μη μας ενοχλούν. Αυτό είναι το αυγό του Κολόμβου, στη χώρα της γραφειοκρατίας και της ταλαιπωρίας.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 3:18 μμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστη …. Επειδή αναφερθηκες σε καθηγητη που εδειρε …δες και καποιους αλλους ”εκπαιδευτικους”(τραμαρα τους) …
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=53257544
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 6:55 μμ
Παπούλης
Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι μετά από μαραθώνια συνεύρεση με το Θείο που ολοκληρώθηκε κατά την έκτην πρωϊνή σήμερον και μετά από 3 ώρες ύπνου δύναμαι να επανέλθω στο πόστινγκ
Πιδύε
Θα πρόσεξες ίσως ότι αντιδιαστέλλω τον όρο παιδεία με τον όρο εκπαίδευση
Είμαι βέβαιος ότι η οξύννοια και η εμβρίθειά σου καθώς και η μακρά εμπειρική σου σχέση με το σύστημα “παιδείας” σου επιτρέπει να κατανοείς το μέγεθος της διαφοράς.
Παρά την επίγνωση ότι το πρόβλημα έχει πρακτικές διαστάσεις
( εκπαίδευση ) , έχω την άποψη ότι η βαθύτερη και άρα πλέον κρίσιμη διάσταση ακουμπά στο πώς αντιλαμβανόμαστε και στο τί προσδοκούμε από
ένα οργανωμένο σύστημα που θα φιλοδοξούσε ίσως να υπηρετεί Παιδεία.
Μπορώ εδώ να σας αποκαλύψω ότι εκτός από άλλες μου δραστηριότητες
( στην Όσσα , το Βελούχι και αργότερα στο Γράμμο ) επί έτη 20 συναπτά ασκώ παράλληλα και το “λειτούργημα” του φροντιστού ή άλλως προπαιδευτού ( κατά την ΕΝΘΕΗ Μαριέττα ) και μάλιστα στα πλέον κρίσιμα για την αποτελεσματικότητα του συστήματος αντικείμενα θετικής παιδείας.
Δεν θεωρώ ότι δια τούτου η άποψη μου αποκτά ένα ιδιαίτερο κύρος , στο μέτρο που είμαι και θα παραμείνω περιθωριακό στοιχείο και καθ έξιν υβριστής ( όσο και καπνιστής ) θεσμών , στερεοτύπων και οργανωμένων συστημάτων εκπαίδευσης . Οι αντιλήψεις μου για το ζήτημα μάλιστα υπονομεύουν συνειδητά την ίδια την οικονομική μου υπόσταση. Αλλά φεύ , το σύστημα ξεβράζει συνέχεια στις αφιλόξενες ακτές μου πολλούς / ες έφηβους ναυαγούς αυτού του κατά συνθήκην ψεύδους.
Πρώτα να συμφωνήσω με τη δήλωση στο άλλο σχετικό πόστ περί καταλήψεων ότι το σύστημα προετοιμάζει συνεχώς και συνειδητά
σκλάβους αξίας < 700 Ευρώ , prospective υπαλλήλους σουπερ μάρκετ , πιτσαδόρους , ντελιβεράδες , τηλεφωνήτριες , καθαριστές
Αυτό δεν είναι εγγενώς κακό , αν το ευαγγελίζεται ευθέως η πολιτεία και το απαιτεί η παρούσα φάση οικονομικής “ανάπτυξης”. Αντίθετα αποτελεί κακόγουστη ειρωνεία αν η πολιτεία δηλώνει στεντόρεια τις γνωστές θεολογίες ( aka πολιτικές παπάρες ) περί τάχα μου παιδείας για όλους και περί υψηλών στόχων και ιδανικών.
Το κυρίαρχο φαινόμενο που παρατηρώ στη συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών των τελευταίων τάξεων Λυκείου , ή των φοιτητών που ξεβράζονται στην ακτή μου ( δεν μου φεύγει ποτέ αυτός ο ποιητικός οίστρος και τώρα που αντάμωσα πάλι με το Θείο μαύρα σας μακαρόνια ) είναι ότι αδυνατούν να αντιμετωπίσουν (έστω) κάθε πρόβλημα που εκφεύγει κατ ελάχιστο από τις όποιες μεθοδολογίες , τύπους , τεχνικές προσέγγισης και λοιπές παπάρες έχουνδιδαχθεί και αποστηθίσει ευλαβικά στο σχολείο ή στη παραπαιδεία.
Η προσήλωση στη τυπική διαδικασία αφαιρεί κάθε δυνατότητα πραγματικής κατανόησης και αποτελεσματικής χρήσης των εννοιών.
Το πιό κραυγαλέο παράδειγμα είναι το μάθημα της Έκθεσης ( Νεοελληνική γλώσσα ) και ο τρόπος που διδάσκεται και εξετάζεται , ειδικά σε επίπεδο Πανελλαδικών . Πρόκειται για το απόλυτο τέλμα , το απόγειο της υποκρισίας και συγχρόνως το πλέον αμφιλεγόμενο αντικείμενο ειδικά όσον αφορά την αξιολόγηση και βαθμολόγηση.
Αντίθετα τα ίδια , καταπληκτικά κατά τα άλλα , νέα παιδιά χειρίζονται και αντιμετωπίζουν πρακτικά προβλήματα που τους αφορούν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ με μια ευχέρεια που αφήνει άναυδο τον δυστυχή Παπούλη , όπως η αποστολή μηνύματος δια κινητού τηλεφώνου . Εμφανίζουν μια αξιοθαύμαστη εφευρετικότητα και ελαστικότητα στη διαχείριση προσωπικών τους σχέσεων και ζητημάτων , υποκρίνονται , ψεύδονται , δακρύζουν ή χαίρονται με μια φυσιολογική υγεία που σπάει κόκκαλα . Εντρυφούν , συχνά με πείσμα γαΪδάρου και φιλομάθεια Ισουήτη σε θέματα που τους αφορούν , σωρεύουν με ένα άναρχο αλλά απόλυτα λειτουργικό τρόπο διάφορες γνώσεις και εμπειρίες για γκόμενες , αυτοκίνητα , κινητά , reality , κουτσομπολιά , διασημότητες , μόδα και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί . Η όρεξή τους για κάθε τί που εκφεύγει του οργανωμένου κοινωνικού ταχυφαγείου που αποκαλούμε συμβατικά εκπαίδευση μόνο με αυτή ενός Γαργαντούα μπορεί να συγκριθεί….
συνεχίζεται γιατί ήδη το σεντόνι γράφει στην ούγια Παπούλης
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 7:40 μμ
σχολιαστης
Για λέγε, για λέγε
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 8:13 μμ
π2
Παπούλη,
Καταρχάς, δεδομένων των τριών ωρών ύπνου, οφείλω ν’ αποθαυμάσω τη (διανοητική) σου ικμάδα.
. Κατά δεύτερον, πλην της αβλεψίας μου στην ορολογία, δεν βλέπω να διαφωνούμε. Ως εκ τούτου, κατά τρίτον και μακρύτερον, αυτό ακριβώς που λες είναι το ζουμί. Στην ηλικία της δίψας και της δεκτικότητας, δεν μαθαίνουμε τα παιδιά να μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν και να χαίρονται όταν μαθαίνουν. Το στεγνό σχολικό περιβάλλον εξηγεί σε μεγάλο βαθμό τη χαβαλεδιάρικη επαναστατική γυμναστική.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 8:14 μμ
nik-athenian
Παπούλη το έθεσες το κρίσιμο ερώτημα με σαφήνεια στην αρχική σου παράγραφο.
Αν δεν ξεκαθαριστεί με σαφήνεια και ειλικρίνεια, τι το θέλουμε ακριβώς το σχολείο της Β/θμιας αρχικά, και της Γ/θμιας ύστερα, η κουβέντα θα αποπροσανατολίζεται.
Και όχι μόνο η κουβέντα αλλά και τα οποιδήποτε χρήματα διατίθενται θα πηγαίνουν στο πυθάρι των Δαναϊδων.
Αν δεν υπάρξει πλατειά συναίνεση και κοινωνική αποδοχή για τους ρόλους και τις προοπτικές των διαφόρων τύπων σχολείων, θα ζούμε πάντα στο δήθεν των παπαριών και στη σπέκουλα όσων χώρων κουνάνε τα πιονάκια.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 9:01 μμ
π2
Πάντως από διαδικτυακές γνώσεις οι καταληψίες τα πάνε καλά: κατάλογος συνθημάτων, βίντεο, φωτογραφίες, αποδελτίωση τύπου και διαδικτύου, ρεπορτάζ. Pas mal.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 9:12 μμ
Νοσφεράτος
Παπουλάκο ….!!!!!
Επαθα πλακα…
Θελουμε κι αλλο!
Βλεπω οτι η Ιστορική συναντηση με τον Θειο αρχισε να αποδιδει καρπους ….Ενα νεο ΕΑΜ γεννιεται στους προποδες του Καλυβολόφου μας..
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 9:16 μμ
Παπούλης
Αγαπητέ μου Πιδύε
Μακράν εμού κάθε σκέψη περί διαφωνίας …. πρόκειται για ενδεχόμενο μηδαμινής , αν και υπαρκτής πιθανότητας όπως έχει διδάξει η μεταξύ μας εμπειρία τόσο καιρό στη καλύβα . Ο συντελεστής συσχέτισης των απόψεών μας μετά τη τελευταία εφαρμογή γραμμικής παλινδρόμησης ξεπερνά πλέον το 95%
Στο τελευταίο σου σχόλιο αναδεικνύεις το βασικό μου επιχείρημα . Πράγματι , όταν θέλουν να “παίξου” οι πιτσιρικάδες που το πλέον ανεγκέφαλο κομμάτι της στερεοτυπικής μας κοινωνικής διαστρωμάτωσης παρουσιάζει ως ανώριμο και καθοδηγούμενο από υποκινητές , αναπτύσσει κάποιες δεξιότητες και δράσεις που ξεπερνούν κάθε προσπάθεια ενσωμάτωσης . Αυτονομούνται μέσα στα αδιέξοδά τους αυτά τα μειράκια , χωρίς να ξέρουν ακριβώς γιατί , χωρίς μεγαλόστομα αιτήματα , χωρίς σύνδεση με τα αιτήματα κοινωνικού χαρακτήρα άλλων σχετικών με το αντικείμενο στρωμάτων.
Σκεφτείτε οι παλαιότεροι , τα παιδιά της Χελιδόνας , πόσο ακατόρθωτο ή μάλλον αδιανόητο ήταν να προβάλλουμε τότε οποιοδήποτε αίτημα ή να μετερχόμεθα οιαδήποτε μέθοδο μαζικής πάλης χωρίς αυτά να συνδέονται ή καλύτερα να εξαρτώνται άμεσα από το γενικό πολιτικό κλίμα και τις τότε “κυρίαρχες αντιθέσεις” με τις οποίες μας παραμύθιαζαν οι όποιοι καθοδηγητάδες μας , επαγγελματικά στελέχη χωρίς καμμία επαφή με τη πραγματικότητα.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 9:46 μμ
Παπούλης
Νόσφυ μου , μετά τη πάροδο του χορού και τις διαδικαστικές ρεβεράντζες προς τον αγαπητό μου Π2 συνεχίζω το τρίδιπλο σε τεύχη σεντονάκι:
Ο φίλτατος Νικ θέτει το ερώτημα αλλά με το κεφάλι κάτω :
Το ζητούμενο δεν είναι τι θέλουμε εμείς από το σύστημα των βαθμίδων της εκπαίδευσης . Αντίθετα το ουσιαστικό ζητούμενο είναι τα μάτια αυτών των παιδιών που μας κυττάζουν.
Σκεφτείτε ότι αυτά μεγάλωσαν σε ένα περιβάλλον υπερφόρτωσης πληροφορίας ( για να θυμηθώ και κάποιον απόντα ) . Στο μέτρο που ο όγκος πληροφορίας που εκπέμπεται πανταχόθεν και παντοειδώς στο σημερινό μας μπάχαλο είναι αδύνατον να οργανωθεί και να αφομοιωθεί αποτελεσματικά με τις υπάρχουσες επί δεκαετίες μεθόδους , το κείμενο καθίσταται αναγκαστικά υπερκείμενο , κάθε διαδικασία προσοχής και προσήλωσης ανατρέπεται , οι ροές κατακλύζουν και αποδιοργανώνουν υπερφορτώνοντας κάθε διακριτό άξονα που τα παλιότερα χρόνια είχε εδραίο και ουσιαστικό ρόλο . Άρα το ζητούμενο βρίσκεται στην ενθάρρυνση την ώθηση τη προτροπή την υποστήριξη κάθε ανησυχίας ενδιαφέροντος και φυσικής δεξιότητας και συνάμα η αποφασιστική στροφή του όποιου συστήματος στην έρευνα , το παίγνιο , τη συναισθηματική ισορροπία και αποφασιστικότητα μπροστά στο καινούργιο και το πρόβλημα , την ενθάρρυνση των διαφορετικών προσεγγίσεων , τη κατανόηση των εννοιών και προπάντων τη διαχείριση των λαθών και των δυσκολιών με ελαστικότητα και συνθετική διάθεση.
Το πραγματικό ζητούμενο για κάθε άνθρωπο που είναι η ολόπλευρη ανάπτυξη χαρακτήρα , δεξιοτήτων , ψυχικής και ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ υγείας στα πλαίσια του “εκσυγρονισμού” έχει μετατραπεί σε ανεκδιήγητο τρανσέξουαλ με όνομα Δια Βιου Μάθηση.
Δείτε λίγο αυτά τα παιδιά , ή μάλλον τις πλάτες τους να αρθρώνουν αυτό το κουτσό , ανάπηρο λόγο στα μικρόφωνα των καναλιών , δείτε την αδυναμία τους να βγάλουν αυτό που τους πνίγει , να διοχετεύσουν τον εφηβικό τους οίστρο και δείτε από την άλλη τον απόλυτα οργανωμένο , στοχευμένο και συνάμα εντελώς “πρακτικό” λόγο των ένθεν κακείθεν υποστηρικτών ή πολέμιων του ασύστατου αλλά υπαρκτού αυτού κινήματος που θηρεύει στα στερεότυπα και τις θεολογίες του κόσμου των ενηλίκων ( χωρίς να έχουν κανένα αντίκρυσμα στα παιδάκια μας ) . Τότε θα είναι για το καθένα (στοιχειωδώς) σκεπτόμενο πασιφανές γιατί τούτο το σύστημα αδυνατεί εξ ορισμού να ανταποκριθεί στο ουσία ζητούμενο
Θα συνεχίσω αργότερα
( το σύνολο αυτών των σχολίων αφιερώνεται στο Νόσφυ )
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:02 μμ
Νοσφεράτος
Ευχαριστώ παπουλακο μου …ειναι ολα πολυτιμα …Θα τα φυλαξω στο μενταγιον με τις φωτογραφιες σας (Θειος και Παπουλης: Οι Παπουληδες )
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:05 μμ
Παπούλης
και προς πληροφόρηση σου Νόσφυ μου ο Αρσένης εφάρμοσε το γελοίο σύστημα που εμπνεύστηκε και σχεδίασε , ποιός άλλος , ο ΓΑΠ
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:08 μμ
Νοσφεράτος
το ξερω φιλε μου ,πολύ πολύ καλά ..εχω δοκιμασει Ολα τα συστηματα …
Ως και το μή-συστημα::: Ξεφτιλιστε τα Ολα (και τωρα αντε και&$#@) του Ευριπίδη ,της Μαριετας και της Καραμανλιδικης Νου Δους
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:30 μμ
Πάνος
http://ecology-salonika.org/lib/?p=1156
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:32 μμ
Παπούλης
συνεχίζω επί του θέματος …
Αν ρωτήσετε τα παιδιά των 17 ετών , σε μια κρίση ειλικρίνειας , θα σου πούν ( σε μεγάλο ποσοστό ) ότι η συμμετοχή τους στο Bergen belsen των παννεληνίων εξετάσεων στα ΑΕΙ έχει σαν στόχο ” να μπούν κάπου , οπουδήποτε, μακρυά και να ζήσουν μόνοι τους σε ένα καθεστώς σχετικής αυτονομίας ” .. αυτό ισχύει συντριπτικά στα κορίτσια και σε μεγάλο βαθμό στα αγόρια , χωρίς να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μειοψηφίες διαφόρων άλλων ιδεολογημάτων . Η υπερπροστασία και η υπερφόρτωση έχει μετατρέψει τα απιδιά σε παθητικούς δέκτες και συγχρόνως τους δημιουργεί ένα δεύτερο κρυμμένο εαυτό , που σπάνια τολμούν να παρουσιάσουν στο οικογενειακό ή το εκπαιδευτικό περιβάλλον με εξαίρεση , μεταξύ άλλων , τις καταλήψεις.
Στα δημόσια σχολεία , εκτός φωτεινών παραδειγμάτων, οι εκπαιδευτικοί έχουν αποθέσει κάθε όπλο και προσδοκία πέραν αυτών που προσιδιαζουν στα δικά τους αιτήματα και ιδεολογήματα . Η επίσημη φωνή τους ως ΟΛΜΕ είναι το συμπίλημα κλαδικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων ενώ η ατομική συνειδηση του κάθενός λάφυρο και άθυρμα των προσωπικών τους προβλημάτων , της οικονομικής τους δυσπραγίας , του καρριερισμού και του κομματισμού . Βαθειά μέσα τους οι περισσότεροι αντιδρούν , αλλά το ίδιο το σύστημα στοχευμένα τους έχει αποκόψει ( καθημερινά ) οποιοδήποτε σθένος , κάθε παιδικότητα σκλαβώνοντάς τους με τις αλυσίδες της γραφειοκρατίας , των προσδοκιών καρριέρας ως διευθυντές ή σχολικοί σύμβουλοι ή στο ΠΙ , της διαχείρισης μιας μέτριας καθημερινότητας σε συνθήκες οικονομικής δυστοκίας.
Στα ιδιωτικά σχολεία η παροχή κάποιων ικανοποιητικών υπηρεσιών σε συνδυασμό με τις καλύτερες υποδομές , οργάνωση , κεφαλαιακή επάρκεια συγκαλύπτει στην ουσία το πραγματικό ζητούμενο . Παρά τις και εδώ εξαιρέσεις ( προς το καλύτερο ή το χειρότερο ) τα ιδιωτικά έχουν ως πελάτες και άρα χρηματοδότες τους ΓΟΝΕΙΣ . Στα δικά τους ιδεολογήματα πασχίζουν να συμμορφώνονται . Έτσι έχουμε μια ελίτ , ένα στρώμα μαθητών Super League που βέβαια βρίσκονται σε γήπεδο με χόρτο αλλά τρώνε το ίδιο χόρτο με εκείνους τους ξυπόλητους ( πχ Γκράβα ) που παίζουν σε νταμάρια και αλάνες.
Επειδή πολύ αγάπησα όλα αυτά τα θολά και λαμπρά κεφαλάκια , όλα αυτά τα διψασμένα για αλήθεια μάτια στο επόμενο σχόλιο μου θα δώσω απαντήσεις στα σημεία που έθεσε ο σχολιαστής με κύριο γνώμονα το πραγματικό ζητούμενο , το οποίο εξέθεσα στα προηγούμενα σχόλια μου .
συνεχίζεται….
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:43 μμ
σχολιαστης
Νόσφυ, το σύστημα θέλει γενική επισκευή και πέταμα.
Κάθε προσπάθεια σ’ αυτό το τέλμα θα πάει …μπλούμ.
Είτε Μαριέτα είναι είτε Γιωργάκης, το τελικό αποτέλεσμα είναι τραγικό.
Προτείνω χρησιμοποίηση πρόβιου γιαουρτιού, σε κάθε παπάρα κυβερνώντα ή αντιπολιτευόμενο που λέει το ποίημά του για την παιδεία.
Βέβαια, για να δείτε ότι αν υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι και πόροι, μπορεί ακόμα και σ’ αυτό τον περίγυρο να γίνουν θαύματα, αξίζει να μελετηθεί, πως λειτουργεί η αμερικάνικη γεωργική σχολή Θεσσαλονίκης. Υπάρχει παρουσίαση στο τελευταίο Ε της Ελευθεροτυπίας. Σπουδάζουν 350 παιδιά, κόστος ανα μαθητή 13000 ευρώ, τα μισά παιδιά δεν πληρώνουν τίποτα και τα υπόλοιπα μόνο 3000 ευρώ. Δίνεται η ευκαιρία σε φτωχά παιδιά να αποχτήσουν ουσιαστικές γνώσεις λυκείου και αγροτικής πρακτικής. Λειτουργεί απο το 1904 με χορηγίες και πώληση των προιόντων που παράγει. Αν τους στέλναμε μερικούς απο τους φωστήρες της δημόσιας εκπαίδευσης, θα τους καταστρέφαμε σε χρόνο μηδέν.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:45 μμ
Νοσφεράτος
Παρα πολύ ωραια… Και τροφοδοτουν εναν ακόμα βαθυτερο διαλογο … Νομιζω Πανο, οτι αφου βεβαια Τελειωσει ο Παπουλης , καλό θα ηταν οι παρατηρησεις του να μπουν σε ξεχωριστό Ποστ..
Ευρυτεροι διαλογοι για την Παιδεια κυριως στις εφημεριδες γιναν και το 1988 (Μεγαλειωδης απεργια των Εκαπιαδευτικών ) και το 90-91 Παλι απεργια των Εκπαιδευτικών και καταληψεις)Αγριος Φονος του Τεμπονερα απο τους τραμπουκους)
το 96-97 ( παλι απεργια εκπαιδευτικών -μαθητικό κινημα )
……
Απο οτι φαινεται η κοινωνια της Αφασιας ,του κυνισμου και του κομφορμισμου χρειαζεται καθε τοσο ενα γερο ταρακουνημα για να αρχισει να σκεφεται , εστω και λιγακι (εννοω να σκεφτεται , περα απο τα στερεοτυπα:οι μαθητες κανουν χαβαλε…υποκινηση κ.λ.π)
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:55 μμ
Παπούλης
Επομένως : (προτελευταίο , συχώρα με Πάνο )
α) να ζητήσω συγνώμη για ορθογραφικά , ασυνταξίες αναγραμματισμούς , χασματα και άλλα παραφερνάλια.
β) να συμπληρώσω στο προηγούμενο ποστ σχετικά με τη παραπαιδεία ότι και εκεί το ζητούμενο είναι αυτό των γονέων και του συστήματος . Η παραμύθα ( ξέρεις εσύ κορίτσι μου από το muppet show τί είναι και το χρησιμοποιείς ;;;;; ) που σερβίρεται στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα , πάλι βγάζω έξω περιπτώσεις , είναι το ντόπινγκ για να αποδώσει τα μέγιστα ο δυστυχής αθλητής στο άθλημα του γιγανταιωρήματος μετά σγούψας. Πρόκειται για τον ορισμό της λοβοτομής , την αποθέωση της κακώς εννοούμενης ανταγωνιστικότητας , τη καρατόμηση κάθε συλλογικότητας , το κελλί μιας απομόνωσης , τα δεσμά μιας αδυσώπητης καθήλωσης. Με μια κουβέντα το αναγκαίο κακό και συμπλήρωμα , ή ολοκλήρωμα του συστήματος . Και βέβαια παρά τις εκατέρωθεν περιστασιακές εντάσεις όπως φέτος κατά τα άλλα η συμπληρωματική σχέση των δύο “αγαθών” πορεύεται σε αγαστή συνέργεια προς όφελος του ιδίου του συστήματος και των προπαιδευτών μέσω ενός ( ομφάλιου
βρόγχου ανάδρασης και ανατροφοδότησης
συνεχίζεται ….
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:56 μμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστη ….το ειδα κι εγώ …
Και συμφωνω για την Γεωργική Σχολή …
Ομως σε οτι αφορά την αντισυστημική- απορριπτική σου σταση απεναντι στο συστημα …
Διαφωνώ εστω και με κινδυνο να φανώ συντηρητικός …
Η εκπαιδευση (και οχι η παιδεια με την ευρυτερη εννοια της )
Προυποθετει ενα Σταθεροτατο εκπαιδευτικό συστημα …
ενα συστημα οπου κυριως τα παιδια αλλά και οι εκαπιδευτικοι …θα ξερουν τι τους περιμενει και τι περιμενουν οι αλλοι απο αυτά και αυτους (και βεβαια και τις υποχρεωσεις και τα δικαιωματα τους)
Σταθεροτητα … Συνεπεια … Αποτο Δημοτικό ως το Λυκειο
Να ξερουν π.χ ποιο συστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ τους περιμενει και οχι αυτό να αλλαζει την τελευταια στιγμη ..επειδή ετσι του καπνισε του καθε υπουργου (η καθε λαικιστη που θελει να κανει τον Καλό καταργωντας ξαφνικά τις εξετασεις για να μαζεψει ψηφουλακια οπως το κομμα της Μαριετας και του Καραμανλή το 2004)
Αυτή η Σταθεροτητα η εγγενής στην εννοια του Συστηματος ειναι και το χαρακτηριστικο του καθε Εκπαιδευτικου Συστηματος σε καθε ΣΤΑΘΕΡΑ προχωρημενη χωρα της Ευρωπαικής Δυσης ..
Αλλά θα επανελθω ….
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 10:58 μμ
Πάνος
Όταν ήμουν δάσκαλος…
Φάση Πρώτη
Μονοθέσιον Δημοτικόν Σχολείον Μεσοποτάμου Μεσσηνίας, 1971-3.
Έξι τάξεις, ένας δάσκαλος, σαράντα παιδιά. Άντε να προλάβεις… Δεν είμαι σίγουρος ότι πρόκειται για το αυτό, αλλά νομίζω πως το σύστημα λειτουργούσε παλαιόθεν, ως “συνδιδασκαλία”: Την ώρα που ο δάσκαλος προσπαθούσε να πείσει τα πρωτάκια ότι βου και α κάνει βά, ένας καλός μαθητής της Ε’ ή της Στ’ (εγώ) έκανε μάθημα Ιστορίας, Πατριδογνωσίας, Γεωγραφίας στην Γ’ και τη Δ’ τάξη.
Δε θυμάμαι πολλά – μου έχει μείνει όμως ο εκνευρισμός που ένοιωθα όταν κάθε φορά ένα από τα μεγαλύτερα στουρνάρια, ο Κώστας ο Μ…, επέμενε να διαβάζει τις “πληροφορίες” που είχε αντιγράψει για το φασόλι ή για τη μάχη των Πλαταιών, από την εγκυκλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ!
Ένας δάσκαλος, έξι τάξεις, συνδιδασκαλία, συσσίτια, γάλα σκόνη το πρωί, ένα ξύλο ο καθένας για τη σόμπα… Κι όμως, αισθάνομαι ότι τα μισά πράγματα απ’ όσα έμαθα στη ζωή μου, τα έμαθα τότε!
(Α, ξέχασα τη βιβλιοθήκη του δημοτικού! Γεμάτη βιβλία, ατσαλάκωτα – κανείς δεν τα είχε πειράξει από τη στιγμή που μπήκαν στα ράφια. Διάβασα με την ψυχή μου… και το ξανάκανα, με την ίδια απόλαυση, πολλά χρόνια μετά, ως νεοσύλλεκτος φαντάρος στο Μεσολόγγι και ως γραφεύς – οδοντίατρος στο 424 ΓΣΝ, στη Θεσσαλονίκη!)
*
Φάση Τελευταία
Τριάντα χρόνια αργότερα, Φλεβάρης του 2003, στο ΑΘΠ.
Το τελευταίο μου μάθημα – και μου άρεσε ιδιαίτερα. Ήταν σ’ ένα γκρουπ μεταπτυχιακών φοιτητών και θέμα η χρήση πειραματοζώων στην έρευνα. Δεοντολογία, περιορισμοί, νομικό καθεστώς κλπ. Στο ριμπάουντ, δυο μέρες μετά, οι φοιτητές σχολίασαν τα θέματα που τους είχα δώσει και συζήτησαν έντονα και δημιουργικά μεταξύ τους.
Μετά σήκωσα τους γιακάδες της καπαρτίνας, άναψα το στριφτό μου τσιγαράκι και βγήκα στην ομίχλη που σκέπαζε το ΑΠΘ (λυρική νότα…). Αυτό που θεωρούσα ως “φυσικό μου χώρο” δε με ήθελε. Όχι γιατί δεν ήμουν καλός δάσκαλος, αλλά γιατί ήμουν εντελώς ανεπίδεκτος στο βασικότερο προσόν: την οσφυοκαμψία.
*
Λίγα χρόνια μετά ήρθανε τα μπλογκ – και περνάμε καλά, με την “αλληλοδιδακτική”.
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 11:05 μμ
Πάνος
Νοσφεράτε,
αυτό που πρότεινες για τα σχόλια του παπούλη, το είχα ήδη προγραμματίσει… Ελπίζω μονάχα να κάνει ο ίδιος ο συγγραφεύς την επιμέλεια – και να μου τα στείλει με ηλεμήνυμα.
(και μετά να σχολιάσει το ποστάκι που ανέβασα προς τιμήν της συνάντησής του με το θείο Ισίδωρο!)
Νοεμβρίου 2, 2007 στις 11:20 μμ
Νοσφεράτος
”Μετά σήκωσα τους γιακάδες της καπαρτίνας, άναψα το στριφτό μου τσιγαράκι και βγήκα στην ομίχλη που σκέπαζε το ΑΠΘ (λυρική νότα…). Αυτό που θεωρούσα ως “φυσικό μου χώρο” δε με ήθελε. Όχι γιατί δεν ήμουν καλός δάσκαλος, αλλά γιατί ήμουν εντελώς ανεπίδεκτος στο βασικότερο προσόν: την οσφυοκαμψία”
Α ρε Πανο …Τωρα μιλησες στην καρδια μου… Ακριβώς ετσι ,ενιωσα κι εγω καποια στιγμη εκει εξω απο μια αλλλη σχολή του ΑπΘ καπου στα ’90…
Ισως ,γιαυτό συνυπαρχουμε τοσο καιρό εδώ παρα τους κατα καιρους καυγαδες ..
..κοινά βιωματα..
Ε και αυτή η συζητηση γινεται ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ενδιαφερουσα ..Αντε να δουμε πως θα ξεμπλεξουμε και θα ασχοληθουμε με τις δουλεις μας καποτε…
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 12:01 πμ
Παπούλης
Έρχομαι λοιπόν να απαντήσω με το δικό μου τρόπο στα σημεία που έθεσε ο σχολιαστής .
Χωρίς να παρεξηγούμαι σχολιαστά μου , νομίζω ότι η αποσπασματικότητα και συχνά η επικοινωνιακή λογική των ερωτημάτων σου δεν επιτρέπει παρά μόνο ιδίας λογικής απαντήσεις
Τις απαντήσεις μου θα δώσω έχοντας στη πλάτη μου καρφωμένα τα μάτια όλων αυτών των παιδιών που πέρασαν από την ανεπάρκεια , τον από καθέδρας Μιστριωτισμό , την αμετροέπεια και την μαλακία μου , συμβάλλοντας μάλιστα εν μέρει στα οικονομικά της οικογένειας μου που μήποτε υπήρξαν ανθηρά.
1> Το βασικό προαπαιτούμενο κάθε αξιολόγησης είναι η αμοιβαία εμπιστοσύνη , μετά έρχονται τα ερωτήματα για τις μεθόδους , τα κριτήρια , τους ανθρώπους που θα στελεχώσουν το σύστημα αλλά και την εσωτερική συνέπεια και ευστάθεια ενός τέτοιου συστήματος . Τίποτα από όλα αυτά δεν εξασφαλίζεται αφού επί δεκαετίες η φροντίδα όλων των μερών και βασικά της ….πολιτείας ήταν να μην εδραιωθεί ποτέ ένα κλίμα εμπιστοσύνης
2> Εγώ είμαι ένας ασήμαντος προπαιδευτής αλλά φαντάζομαι ότι όσοι εκπαιδευτικοί βλέπουν το χάλι ξέρουν , αλλά δεν θα τολμούσαν ποτέ να εκφράσουν δημόσια το αυτονόητο …. γκρεμίστε το τώρα το ρημάδι
( επιμέρους δικές μου προτάσεις δεν νομίζω ότι έχει νόημα να αναφερθούν γιατί θα θέλαμε όλη τη Πειραϊκή Πατραϊκή )
3> ο επαρκής δάσκαλος δουλεύει πολύ περισσότερες ώρες από 18 , αλλά όσες και να δούλευε σε ένα τέτοιο σύστημα τίποτα δεν θα καλυτέρευε.
Αντίθετα τα παιδάκια που δουλεύουν τουλάχιστον 12 ώρες την ημέρα το κάνουν υποχρεωτικά , θέλουν δε θέλουν επειδή η παρεχόμενη εκπαίδευση , μέσα , διαδικασίες αλλά πρώτιστα η λογική του συστήματος αυτό ακριβώς επιδιώκει.
4> οι μηχανισμοί αυτοί θα είχαν έννοια και ουσία μόνο όταν δοθεί επαρκής απάντηση στο ερώτημα 1 , γιατί αλλιώς γίνονται , και είναι , μπακαλικές της νομενκλατούρας και του κομματικού συνδικαλισμού.
5> Ισχύει για ορισμένες ειδικότητες “αιχμής” και μάλιστα για οικονομικούς λόγους , συχνά η βαθμοθηρική ψύχωση των γονέων ενθαρρύνει τέτοια φαινόμενα και συναλλαγές
6> νομίζεις δηλαδή ότι φταίνε μόνο οι εκπαιδευτικοί για τα δυσμενή αποτελέσματα ενός σχολείου στις Πανελλήνιες ;;;; Υπάρχουν και εκεί ευθύνες σίγουρα αλλά ελλείψει του 1 πώς κανείς να αντιμετωπίσει θεσμικά το ζήτημα. Οι παράγοντες αποτυχίας είναι πάρα πολλοί και η στατιστική κατανομή των επιδράσεων τους υπερβολικά σύνθετο ζήτημα για να αναλυθεί επαρκώς εδώ
7> Θυμάσαι ίσως από εκείνες τις ηρωϊκές συζητήσεις περί Ρεπούση τις θέσεις μου. Ήμουν σαφώς κατά του βιβλίου αλλά υπάρχουν σήμερα χειρότερα βιβλία τα όποια επειδή δεν έχουν εθνικιστικό ή νεοτάξ ψωμί κανείς δεν ασχολείται μαζί τους πχ Αρχές Οργάνωσης και Διοικησης Επιχειρήσεων Γ Λυκείου . πρόκειται για έντυπο ανοσιούργημα , ασέλγεια παρά φύσιν. Αν όμως το ζητούμενο είναι μια τέτοια εκπαίδευση , τότε αγαπητά μη σου προκαλεί έκπληξη το επίπεδο των βιβλίων . Το σύστημα ανάθεσης , επιλογής και αξιολόγησης βασίζεται στους υπνώττοντες καρεκλοκένταυρους του ΠΙ που θα έπρεπε σε οποιαδήποτε ορθολογική κοινωνία να δοθούν για ζωοτροφή στα χοιροστάσια.
8> υπάρχουν τέτοιες υποδομές αλλά όπως και οπουδήποτε αλλού η υποστήριξη , χρηματοδότηση και πολιτική βούληση ασθενούν βαρέως , ελλείψει ουσιαστικού πολιτικού κινήτρου.
9> Τα παιδιά μπορούν να βρούν και να φάνε τα πάντα , είτε εντός είτε εκτός σχολείου , η κατάλληλη ανατροφή στο σπίτι , η επικουρική παρέμβαση του σχολείου είναι παράγοντες δυνητικής βελτίωσης αλλά σκέψου πόσες ώρες εβδομαδιαίως τα παιδιά κινούνται , αθλούνται γυμνάζονται , πριν τους υποχρεώσει ο οικογενειακός διατροφολόγος , προς έκπληξιν γονέων και κηδεμόνων που ενδιαφέρονται μόνο τι βαθμό θα φέρει ο μπούλης ή η μπούλα στα Αρχαία ή τα Θρησκευτικά….
10> σε πολλά σχολεία έχει κοπεί με το μαχαίρι , σε άλλα όχι , αλλά να είσαι βέβαιος ότι τέτοιες απαγορεύσεις είναι το κλωτσοσκούφι αυτών των μικρών διαβόλων με την αθώα όψη …. δεν απαγορεύεις , εμπνέεις και παιδεύεις σχολιαστά μου
11> η κοινωνία που λες σε μεγάλη πλειοψηφία θεωρεί ότι αυτό σήμερα είναι απαραίτητο ή τουλάχιστον μη απορριπτέο . Εμείς φίλε είμαστε τα παράξενα πουλιά που θέλουμε και Δαρβίνο …. τρομάρα μας
12> That’s the spirit …. επειδή και να σπουδάσεις πάλι στα ριγμένα 2/3 θα βρεθείς …. Η ανασύσταση εκ βάθρων του συστήματος μπορεί πραγματικά να αντιμετωπίσει το ζήτημα αλλά ουδείς τολμά κάτι τέτοιο. Αντίθετα η επιδότηση των σπουδών των βλαστών των φτωχότερων στρωμάτων αν και μέτρο αναδιανομής και εξισορρόπησης ευκαιριών όχι ευκαταφρόνητο θα επιφέρει και διάφορες στρεβλώσεις που θα αποτελέσουν αργότερα αφορμή για την απόσυρση του μέτρου στα πλαίσια ενός επόμενου ” εκσυγχρονισμού”
13> Πολλά από τα παραπάνω ερωτήματα εξαρτώνται από υποδομές , βελτιώσεις , επενδύσεις , αμοιβές κτλ . Η οικονομική διάσταση της εκπαίδευσης είναι ουσιαστικό ζήτημα , αν σκεφτούμε μάλιστα ότι σύμφωνα με σοβαρές έρευνες η οικονομική απόδοση κάθε ευρώ που δίνεται στη παιδεία αποφέρει απρόσμενα μεγάλο όφελος στα άτομα αλλά και στη κοινωνία σε σχέση με άλλες παραγωγικές δραστηριότητες … το παράδειγμα της Φινλανδίας είναι εξόφθαλμο.
14> γιατί και οι τσιγγάνοι μέχρι τώρα έχουν άλλο θεό . το πρόβλημα είναι να τους πείσεις , τα αποτελέσματα είναι πενιχρά , η χρηματοδότηση του εγχειρήματος μη αποδοτική κτλ κτλ κτλ
15> αναμένω
666 > εμείς όλοι είμαστε πουλτσινέλλοι και επομένως και το σύστημα θα είναι αντάξιό μας.
Ήθελα να γράψω πολλά ακόμα αλλά οι χθεσινές κραιπάλες με έχουν αποδυναμώσει…
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 12:07 πμ
Παπούλης
Πάνο
νισάφι , την επιμέλεια της έκδοσης να τη κάνεις εσύ …… στείλε μου ένα δοκίμιο του κειμένου για κάνω τις απαραίτητες διορθώσεις.
η φωτό να είναι παρακαλώ από χοιροστάσιο ή κοτοπουλάδικο
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 12:19 πμ
Πάνος
…να σου στείλω και καμιά παστούλα μαζί; κανένα καταϊφι;
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 12:26 πμ
Παπούλης
… μπα … καμμιά μπουκάλα ρακή γιατί ξεμείναμε χθές
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 12:27 πμ
Παπούλης
και μερικές φέτες από Μη-κρασιάτη παρακαλώ … το ξεπάγωμα το αναλαμβάνω εγώ
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 12:32 πμ
Πάνος
Ορέα!
πιές τη ρακή και φτιάξε το κομμάτι. On time, για να το ανεβάσω το απόγευμα της Κυριακής!
(αύριο έχει γενέθλια η κόρη – και συνδιάσκεψη οι Ο-Π, η οποία ελπίζω να ολοκληρωθεί επιτυχώς, σε κανένα …τσιπουράδικο)
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 12:43 πμ
Παπούλης
Παλληκάρι μου να τα χαρείς με υγεία και τύχη τα παιδάκια σου
Θα μου τα στείλεις ενωμένα σε μαίλ ;; ( χέσε μας ρε Σαραντάκο )
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 4:48 μμ
Αντώνης
Τι έγραψε ο Άνθρωπος… γεια σου ωρ(αί)ε παπούλη.
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 7:20 μμ
Παπούλης
Πάνο
Ο υπολογιστής μου έπαθε μπλακάουτ
σου γράφω από αλλού ,για δυότρείς μέρες θα είμαι εκτός δικτύου , οπότε αν γίνεται ας αναβάλλουμε το ποστ περί Παιδείας για τα μέσα της βδομάδας
Άλλωστε το θέμα χρονίζει επί αιώνες , άρα είναι εκτός επικαιρότητας παρά τη φαινομενολογία των καταλήψεων ….
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 7:22 μμ
σχολιαστης
Παπούλη, έχεις ασχοληθεί με πάθος με το αντικείμενο και με τα σχόλιά σου μας έκανες σοφότερους. Να ξανασημειώσω ότι τα 15+666 σημεία, ήταν απλό σχόλιο σε προηγούμενο ποστ που ο Πάνος αναβάθμησε σε ποστ. Αρα δεν είχαν χαρακτήρα καλοδουλεμένου κειμένου. Τα έγραψα “χύμα, χωρίς ιεράρχηση και απαιτήσεις πληρότητας.”
Ιδου και οι δικές μου απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσα:
1. Γιατί στη χώρα μας τίποτα δεν αξιολογείται. Ακόμα και τα μετάλλια που παίρνουν οι αξιωματικοί στο στρατό λέγονται μετάλλια της “μούτζας”, γιατί τους απονέμονται περίπου κάθε πέντε χρόνια, ανεξάρτητα αν προσφέρουν τίποτα με λίγο από καθόλου.
2. Ασε μας ρε, είναι σαν τις προτάσεις των μηχανικών που έχουν κάνει την Ελλάδα σαν τα μούτρα τους.
3. Λές κουταμάρες. Ο καλός δάσκαλος δίνει και την ψυχή του. Αντε δίδαξε και θα δεις ότι η προσπάθεια που απαιτείται είναι μεγάλη. Και η προετοιμασία που χρειάζεται εκτός σχολείου. Οσο για τον ανεπίδεκτο μαθήσεως δάσκαλο, φαντάσου τι ζημιά θα έκανε αν δούλευε περισσότερες ώρες.
Για το μαθητή που δουλεύει σα μουλάρι, με αμφίβολα μάλιστα αποτελέσματα, εκφράζω τη …συμπάθειά μου.
4. Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;
5. Γιατί με τα λεφτά του μισθού αγοράζουν …σκοινί και σαπούνι. Και αυτοί που δεν μπορούν κάνουν άλλες δουλειές μετά το μάθημα που είναι χειρότερο. Τουλάχιστον δε λαδώνονται.
6. Δημοκρατία έχουμε. Γιατί να τους νοιάζει; Mόνο αν είχαν συνέπειες ή φιλότιμο θα τους ένοιαζε.
7. Προτείνω μετάφραση ξένων κορυφαίων βιβλίων, όπου τα δικά μας δε βλέπονται.
8. Τα παιδιά των μεταναστών την έχουνε βαμμένη σ’ αυτή τη γαιδουρινή και ανάλγητη κοινωνία.
9. Γιατί η γιουβαρλακοποίηση και η σκουπιδοφαγία θα δώσει εργασία σε τόσες ιατρικές ειδικότητες τα επόμενα χρόνια.
10. Ασε μας ρε φίλε. Το 70 πήγαινες στο σχολείο … με την πλάκα και το κοντύλι, σήμερα πάμε με εξαρτήματα της εποχής μας.
11. Θεέ μου τι λέει αυτός!!!!
12. Γίνεται για λόγους ισότητας. Σιγά σιγά θα πετύχουμε κοινωνία 3/3 πλην ελαχίστων.
13. Δώσε μου παστό και θα το τηγανίσω που έλεγε και ο αρχαίος παπούλης
14. Να σου πω τη μοίρα σου να σου πω το ριζικό σου.
15. Μπα, ας αφήσω να τα πουν οι ειδικοί.
…..
666. Κι αν πάει κατά διαόλου δεν πειράζει. Οπως είναι γνωστό για να ανέβεις πρέπει πρώτα να πιάσεις πάτο.
Νοεμβρίου 3, 2007 στις 7:36 μμ
Παπούλης
σχολιαστά
ΟΚ
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 1:05 πμ
Νοσφεράτος
Σχολιαστή
”Προτείνω μετάφραση ξένων κορυφαίων βιβλίων, όπου τα δικά μας δε βλέπονται.’
- Εξαιρετικότατη Προταση…………………………..
Για ολες τις Βαθμιδες της εκπαιδευσης ……και για τα ΑΕΙ προφανώς ,οπου γινεται το Σωσε..
Αλλά βλεπεις … μολις αγγιξες μια
ακομα Πληγη ..Το παιχνιδι (ολο και κυνικότερο με τις Αναθεσεις βιλβλιων … και τους Εκδοτικους οικους -
οπου πριν καλά καλά βγει το βιβλιο και πριν ακόμα το παρουν στα χερια τους οι μαθητες και καθηγητες
…Ειναι ετοιμο και το Βοηθημα .
Πισω απο καθε προταση , πισω απο καθε λογικό αιτημα , πισω απο καθε απορια που εχουμε για την Εκαπιδευση ¨ ”Γιατί βρε παιδια να γινεται ετσι ”
Δεν κρυβεται μόνο η ανοργανωσια , η τεμπελια ,η γραφειοκρατια
Αλλά και ενας Ποταμός συμφερόντων …
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 1:55 πμ
Νοσφεράτος
Για κοιταξτε ενα Μπλογκ για τη διδασκαλια …μου φαινεται ενδιαφερον:
http://didaskw.blogspot.com/
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 1:58 πμ
Πάνος
Παπούλη, Οκ, ας το περιμένουμε λίγες μέρες – αξίζει τον κόπο!
Άσε που είναι (θα ήταν) παράδοξο ένας οδοντίατρος να επιμελείται κείμενο ενός εκπαιδευτικού, για την …εκπαίδευση!
ΥΓ. Στις 10/11, η καλύβα γιορτάζει τα πρώτα της γενέθλια. Πάρε τον άλλο γέροντα κι ανεβείτε στη Μπουγατσαδούπολη, όπου θα συγκεντρωθούν οι καλυβίστες! Θαρσείν χρει, λέμε!
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 2:00 πμ
Νοσφεράτος
Και ψαροταβερνες εχουμε..
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 2:03 πμ
Πάνος
…και χασαποταβέρνες, άμα λάχει!
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 2:37 πμ
Παπούλης
Αδελφοί
η πρόσκλησή σας μας τιμά και θα το προσπαθήσω
το θείο τον Ισίδωρο να τονε ξεκουνήσω
τίποτα δεν υπόσχομαι αλλά πολύ γουστάρω
εις τη Μπουγατσαδούπολη τότε να αρριβάρω
Πάνο μη μου φορτώνεις χαρακτηρισμούς που με προβληματίζουν
εγώ ένας απλός προπαιδευτής είμαι … για το ποστ συνεννοούμαστε από βδομάδα
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 3:01 πμ
nik-athenian
Αντιγράφω και προσυπογράφω την περιγραφή μιας αξιολόγησης πανεπιστημιακού τμήματος, όπως την εκθέτει ο Lazopolis στο βλογ του:
http://yet.anotherblog.net/
Ελπίζω να μου το επιτρέπει.
Γεγονότα καθημερινά και καθόλου ασυνήθιστα από την ακαδημαϊκή ζωή στις ΗΠΑ:
Την προγηγούμενη εβδομάδα υποδεχθήκαμε στο Τμήμα Φυσικής, εδώ στη Χαβάη, τον απεσταλμένο του DOE (Department of Energy – Υπουργείο Ενέργειας), δηλαδή τον τύπο εκείνο που θα κάνει την αξιολόγηση του Τμήματος στο Υπουργείο και θα εγκρίνει τα κονδύλια για την επόμενη χρονιά (από τα οποία εγώ πληρώνομαι απευθείας και οι μόνιμοι προφέσσορες παίρνουν τα grant τους, τα λεφτά δηλαδή για εξοπλισμό, ταξίδια, μεταπτυχιακούς φοιτητές και ποστ-ντόκηδες).
Δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε, αλλά εκστόμισα την περίφημη λέξη “αξιολόγηση“.
Βεβαίως ο τυπάκος δεν ήταν κανένα γκράβαρο, ή κανένας γιάπης μανατζαραίος, ή κανένας μικρομεσαίος υπάλληλος υπουργείου που πήρε προαγωγή λόγω παρατεταμένης κυρτογλειφοκαμψίας. Ήταν θεωρητικός φυσικός με καριέρα δεκαετιών πίσω του, που, τώρα, λίγο πριν την σύνταξη, δουλεύει για το Υπουργείο. Το οποίο τον πληρώνει έναν αξιοσέβαστο μισθό για να γυρνάει τα πανεπιστήμια και να ακούει παρουσιάσεις για κάθε πρότζεκτ θεωρητικής/πειραματικής φυσικής που μπορείς να φανταστείς.
Βεβαιώς όλοι οι προφέσσορες και εγώ ως ποστ-ντόκης (για εφέ) δώσαμε λεπτομερείς παρουσιάσεις. Βεβαίως όλοι οι προφέσσορες, ακόμα και όσοι έχουν σαράντα χρόνια στο κουρμπέτι, του αρχηγού του γκρούπ συμπεριλαμβανομένου, στάθηκαν σούζα στις παρουσιάσεις.
Βεβαίως ο άνθρωπος δεν ήρθε εδώ για να βγάλει τα απωθημένα του ούτε για να μας κόψει τα λεφτά. Εξήγησε τις προτεραιότητες της κεντρικά σχεδιασμένης πολιτικής του Υπουργείου, μας έδωσε μερικές συμβουλές σχετικά με το τί νομίζει αυτός οτι πρέπει να γίνει από άποψη προτεραιοτήτων (περισσότεροι φοιτητές, βάρος στο LHC και στη φυσική επιταχυντών, βάρος στη σύνδεση με την Ασία, λόγω γεωγραφικής θέσης), απέφυγε να πάρει δεσμεύσεις, και στο τέλος, αφού άκουσε ευγενικά τις παρουσιάσεις και μς είπε οτι θεωρεί κομμάτι της έρευνας που γίνεται εδώ εξαιρετικής σημασίας, ζήτησε ακριβή κατάλογο εξόδων για τον επόμενο χρόνο, διότι, όπως είπε χαρακτηριστικά, “ξέρω οτι αν σας δώσω περισσότερα από ότι χρειάζεστε δεν πρόκειται να τα στείλετε πίσω”.
Συμπέρασμα: αν θες, ως χώρα, να κάνεις αξιολόγηση στα Πανεπιστήμια και να εξαρτήσεις τη χρηματοδότηση από αυτή την αξιολόγηση (γιατί αλλιώς πρόκειται για αξιολόγηση-ανέκδοτο βέβαια) πρέπει να έχεις άποψη για το επιστημονικό αντικείμενο αυτών που αξιολογείς (την οποία αποκτάς προσλαμβάνοντας ανθρώπους από το αντίστοιχο πεδίο) και πρέπει να έχεις και άποψη για το πού θέλεις να κατευθύνεις την έρευνα στο μέλλον. Αλλιώς πέφτεις σε συζήτηση ελληνικού χαρακτήρα: “ποιός είσαι εσύ ρε, που θα αξιολογήσεις εμένα”, κ.ο.κ. Γενικώς η επιτυχία μιας διαδικασίας αξιολόγησης προϋποθέτει την αποδοχή και τη σοβαρότητα τόσο του αξιολογούμενου όσο και το αξιολογούντα. Λέω εγώ.
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 3:44 πμ
Νοσφεράτος
“ποιός είσαι εσύ ρε, που θα αξιολογήσεις εμένα”,
Στην Ελλαδα το λενε σε διαφορες παραλλαγες (η πιο συχνή Ρε καραγκιοζη”
το χειροτερο: εχουν δικιο …..
ιδιαιτερα στην Μονο εκπαιδευση -οπου το μόνο εν τελει κριτηριο(συνεντευξη το λένε τωρα ) ειναι το κομματικό,,,
Να μη μιλησουμε για τα Πανεπιστημια οπου -το ολο συστημα αξιολογησης -ανόδου στις διοφορες Βαθμιδες
Οδηγει στον απολυτο κομφορμισμό(αλλά και σε απιστευτη μνησικακια φθονο κ.λ.π) -και σε μια Ψυχολογια Πανεπιστημιακών εκπαιδευτικών ( μεχρι τον βαθμό του Τ. καθηγητη) Απολυτως κομφορμιστική σε βαθμό αηδιας -να τρεμουν μην πουν καμμια κουβεντα που Ισως μαθευτει για καποιους ανωτερης βαθμίδας που Πιθανόν να τους κρινουν- ενώ ταυτοχρονα το κουτσομπολιο δινει και περνει μολις σιγουρεψουν την θεση τους μεχρι να πλησιαζει η κριση στην επομενη βαθμίδα ,ωσπου εντελει να φτασουν στην Ανώτατη οποτε Ξεσπαθώνουν και βγαζουν τα απωθημενα τους στις κατωτερες κ.ο.κ
το χειροτερο ειναι οτι και οι φοιτητικές παραταξεις (ιδιως η (Δ) Α (Π)και ΟΥ αλλα και η Πασπ -κυριως μπαινουν κι αυτοι στο παιχνίδι των Κρισεων απο πολύ νωρίς μαθαινοντας
στα γρηγορα τι θα πει Ελληνικόν Πανεπιστημιακό Ηθος και Βερικοκκο ..
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 10:47 πμ
xrysostomos
@νοσφεράτος
σ’ευχαριστώ για το λινκ στο μπλογκ μου (αν υπάρχουν αρνητικά σχόλια, ευχαρίστως να τα ακούσω… είμαι σε φάση αυστηρής αυτοκριτικής!)
@όλους
καλημέρα
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 10:55 πμ
π2
Νικαθήναιε,
Για την αξιολόγηηση απαιτείται και μία τρίτη προϋπόθεση: η παραδοχή από τον παραγγελιοδόχο της αξιολόγησης ότι ο αξιολογητής μπορεί να τον κρίνει. Ξαναλέω: Δεν νοείται αξιολόγηση ενός πανεπιστημίου ή ενός ερευνητικού κέντρου (εξαρτημένων και τα δύο από μια ασφυκτική υπουργική γραφειοκρατία) χωρίς αξιολόγηση και του έχοντος το μαχαίρι και το πεπόνι: του επιβλέποντος κράτους.
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 11:10 πμ
Πάνος
Μια έντονη συζήτηση για τις μαθητικές καταλήψεις, στου Θέμη Λαζαρίδη:
http://greekuniversityreform.wordpress.com/2007/10/25/%ce%9c%ce%b1%ce%b8%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%b5%cf%80%ce%ad%ce%bc%ce%b2%ce%b5%ce%b9-%ce%b7-%ce%b1%cf%83%cf%84/
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 11:15 πμ
Κ. Π.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι “αξιολογητές” σε όλες τις βαθμίδες της Παιδείας στη χώρα μας δεν διαθέτουν τα ανάλογα προσόντα. Είναι απλά παρακαθήμενοι υψηλών προσώπων, έμμισθοι υπαλληλίσκοι με πλήρη άγνοια του γνωστικού τους αντικειμένου, ακατάλληλοι να συνδράμουν τον εκπαιδευτικό ή να προσφέρουν λύσεις στα χρονίζοντα προβλήματα της εκπαίδευσης.
Γνωρίζοντας την ανεπάρκειά τους τις περισσότερες φορές δεν κάνουν αισθητή την παρουσία τους, είναι άφαντοι κυριολεκτικά ή όταν λόγω ανωτέρας βίας αναγκάζονται να συμμετέχουν μόνο…κωμικές καταστάσεις προκαλούνται.
Δεν γίνεται να επεκταθώ περισσότερο, αλλά με λυπεί το γεγονός πως σ΄αυτή τη χώρα οι άνθρωποι με γνώση του επιστημονικού αντικειμένου τους, οι εργατικοί, οι εύστροφοι και συστηματικοί δεν έχουν καμιά ευκαιρία να αναδειχτούν και να προσφέρουν σε νευραλγικούς τομείς της Παιδείας, εφόσον δεν ανήκουν στους παρατρεχάμενους, στους κουμπάρους κ.λ.π. ενός διεφθαρμένου και αναπαραγόμενου πολιτικού συστήματος…
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 12:42 μμ
Πάνος
Κι άλλο ένα μπλογκ για τις καταλήψεις των σχολείων:
http://adioristos.wordpress.com/2007/11/03/katalipseis-nai/
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 2:36 μμ
σχολιαστης
Αφού είπαμε τόσα, ας μου επιτραπεί να γενικεύσω το θέμα. Ετσι κι αλλοιώς τα επόμενα εντάσσονται στο χώρο της εκπαίδευσης, και της παιδείας (που μας έχει αφήσει χρόνους).
Υπάρχει μια συντεχνιακή αντίληψη σε κάθε επιστημονικό κλάδο. Οπως είναι φυσικό, οι καλύτερα πληροφορημένοι για τα προβλήματα είναι αυτοί που τα ζούν καθημερινά στο χώρο δουλειάς τους. Είναι όμως δύσκολο να τα εκφράσουν επώνυμα γιατί ξέρουν ότι επιχειρώντας το θα συγκρουστούν πρωτίστως με συναδέλφους. Στη χώρα μας αυτός που θα ήθελε να καταγγείλει τα κακώς κείμενα θεωρείται καρφί και γίνεται δακτυλοδεικτούμενος στο σινάφι του.
Για να το κάνω πιο σαφές, ας πάρω ως παράδειγμα το δικό μου χώρο, το χώρο της κατασκευής και των μηχανικών. Αν υπήρχε μαγνητοφωνάκι να ακούγατε όσα λένε μεταξύ τους οι συνάδελφοι μου, για το μπάχαλο που επικρατεί, θα αναφωνούσατε πά πά πά.
Η κατάσταση είναι χαώδης. Αρχές της δεκαετίας του 80 ήταν γραμμένοι στο ΤΕΕ 30000 μηχανικοί και τώρα είναι 140000 εκ των οποίων στη σύνταξη έχουν βγει ελάχιστοι. Λόγω του αριθμού σπουδαστών,τα ελληνικά πολυτεχνεία αδυνατούν να εγγυηθούν την επάρκεια γνώσεων των μηχανικών. Η διαφορά με ξένα πανεπιστήμια είναι ότι αυτός που βγαίνει με 5 σε ένα Γερμανικό για παράδειγμα Πολυτεχνείο, έχει ένα ελάχιστο επίπεδο γνώσεων που τον καθιστούν μη επικίνδυνο κατά την άσκηση του επαγγέλματος. Ο Ελληνας φοιτητής που παίρνει το πτυχίο, δεν έχει πιστοποιημένο ελάχιστο επίπεδο γνώσεων. Οι εξετάσεις που δίνει στο ΤΕΕ είναι για τα μάτια του κόσμου.
Σαν να μην έφτανε αυτό, χιλιάδες σπουδάζουν σε Ρουμανίες, Βουλγαρίες κλπ. με μαθήματα “περασμένα” επιστημονικώς. Αλλά ακόμα και αυτοί που έρχονται με γνώσεις, μπλέκουν τόσο άγρια με το ΔΙΚΑΤΣΑ (που απλώς άλλαξε όνομα),και βασανίζονται χρόνια για να πάρουν άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.
Το ΤΕΕ με τους 140000 μηχανικούς, έχει τη δική του “βουλή”. Μεγαλομηχανικοί σχεδόν όλων των παρατάξεων κάνουν κουμάντο, διαπλεκόμενοι γλυκά με την εξουσία. Τα πραγματικά προβλήματα των μηχανικών μένουν απέξω. Το ΤΣΜΕΔΕ έχει αυτονομηθεί απο τους μηχανικούς, ανεξέλεγκτο, σκανδαλοποιό, τραπεζίτης, είναι καθρέφτης της κοινωνίας.
Ξέρουν (οι μηχανικοί ντε) ότι ο χώρος της οικοδομής είναι ανεξέλεγκτος. Αδιαφάνεια, καμία πιστοποίηση υλικών, ο ορισμός της φοροδιαφυγής, επιβλέψεις ανεπαρκέστατες. Δεν υπάρχουν μορφωμένοι εργοδηγοί. Οι υπομηχανικοί των ΤΕΙ, προσπαθούν να κάνουν τους μηχανικούς των Πολυτεχνείων, αντί να ενταχθούν ανάλογα με τις γνώσεις τους στο παιχνίδι.
Και βέβαια στις πολεοδομίες γίνεται το έλα να δεις.
Εν το μεταξύ οι παλιοί μηχανικοί που μπήκαν στην πιάτσα άλλες εποχές και έχουν κάνει περιουσίες (μεγάλα μελετητικά γραφεία, μεγαλοεργολάβοι) έχουν ανακαλύψει την έννοια του απασχολήσιμου και αναλώσιμου νέου μηχανικού, που για λίγα ευρώ πρέπει να χορεύει σαν την αρκούδα που της βαράνε το ντέφι.
Ετσι τα νέα παιδιά που κατά χιλιάδες εντάσσονται στην άγρια δύση της αγοράς εργασίας, έχουν το μέλλον ναρκοθετημένο.
Οι μηχανικοί με ευαισθησίες, που τα βλέπουν αυτά, και τους πονάει, ως μόνο μέσον αυτοάμυνας και διαφύλαξης της αξιοπρέπειάς τους έχουν να κάνουν τη δουλεία τους όσο καλύτερα μπορούν ανεξαρτήτως κόστους. Και πιστέψτε με, χαλάνε την πιάτσα.
Υ.Γ. Ελπίζω τα προηγούμενα να αποτελέσουν ερέθισμα για τους γιατρούς, δικηγόρους, … παπάδες, που διαβάζουν την καλύβα, να μας κάνουν κοινωνούς των σκέψεών τους, και αν αντίστοιχα προβλήματα με αυτά των μηχανικών στην εκπαίδευση και την εργασία, έχουν εντοπίσει και στους δικούς τους κλάδους.
Υ.Γ. Μπορώ να φανταστώ την απογοήτευση ανθρώπων όπως ο παπούλης, που ξέρουν ότι τα παιδιά που τώρα περνάνε απο τα χέρια τους,θα αντιμετωπιστούν από το σύστημα ως αναλώσιμο προιόν.
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 3:34 μμ
skupitsa
Γι αυτό το Δημόσιο είναι για τον Έλληνα η μεγάλη μητέρα. Αυτή τον χαϊδεύει, τού λέει να κάτσει ήσυχα και να έιναι όσο πιο αντιπαραγωγικός μπορεί για να μη χαλάσει το σύστημα κι αυτός κοιμάται στη γλυκειά αγκαλιά της.
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 8:21 μμ
nik-athenian
Αφού όλα στη χώρα μας είναι σε μαύρο χάλι και τίποτα δεν αξίζει τον κόπο να υπάρχει στη σημερινή κατάστασή του, ας ακολουθήσουμε το δρόμο που μας δείχνουν χρόνια τώρα τα σχολεία και Τεϊοπανεπιστήμια.
Άθλια η κατάσταση της υγείας;
Ας τραβήξουμε αύριο μια κατάληψη του Ιπποκράτειου στη Θεσσαλονίκη και του Γενικού Κρατικού στην Αθήνα μέχρι να καταλάβουν (ποιοί;) ότι θα μας βλέπουν στους εφιάλτες τους όπως λένε και τα συνθήματα των παιδιών μας.
Τραγική η κατάσταση στην οικοδομή και τα δημόσια έργα;
Ας καταλάβουμε σαν αρχή τις νομαρχίες Λάρισσας και Ηρακλείου ώστε να μη μπορεί να διεκπεραιωθεί καμιά εργασία του πολίτη.
Γειά σου κυρ εισαγγελέα,
έχουμε αγώνες, δεν τάμαθες τα νέα;
Για το τι άλλο θα καταλάβουμε στη συνέχεια, βλέπουμε.
Μόνο έτσι θα τη στρώσουμε την κατάσταση.
Νοεμβρίου 4, 2007 στις 8:25 μμ
Πάνος
Επιτέλους, διατυπώθηκαν κάποιες ρεαλιστικές προτάσεις!
Νοεμβρίου 5, 2007 στις 2:10 πμ
adioristos
Αγαπητέ Πάνο, δεν είμαστε blog καταλήψεων, αλλά blog αδιορίστων εκπαιδευτικών. Πριν λίγους μήνες ανασυστάθηκε η Πανελλήνια Ένωση Αδιορίστων Εκπαιδευτικών καί μέσα από το blog προσπαθούμε να προβάλλουμε τις δραστηριότητές της καί όχι μόνο..
Νοεμβρίου 5, 2007 στις 2:16 πμ
Πάνος
Φίλε αδιόριστε,
δεν εννοούσα αυτό που η απρόσεχτη σύνταξή μου άφησε να εννοηθεί. Σόρρυ!
Νοεμβρίου 5, 2007 στις 2:19 πμ
Νοσφεράτος
Με την ευκαιρια θα ηταν παρα πολύ ενδιαφερον να βλεπαμε και εδώ στην συζητηση για τηνν παιδεια την οπτική και τα βιωματα των αδιοριστων εκπαιδευτικών.
Νοεμβρίου 5, 2007 στις 2:28 πμ
Νοσφεράτος
Οι οποιοι , -ειτε ως αναπληρωτες ,ειτε ως ωρομίσθιοι σηκώνουν και ταΚύρια βαρη της Μεσης εκπαιδευσης -συχνα μεχρι τα σαραντα τους και βαλε- με τα οποια τους δικαιωματα να καταστρατηγουνται με πολλους τροπους ιδιατερα τα τελευταια χρόνια, και που αντιμετωπιζονται με περιφρονηση και αδιαφορία απο το Υπουργειο Παιδειας , ενώ η Παιδεια μας σε μεγαλο βαθμό στηριζεται σε αυτους.
Νοεμβρίου 5, 2007 στις 2:54 πμ
adioristos
Αγαπητέ Νοσφεράτε,η περιγραφή σου για την κατάσταση των αδιορίστων εκπαιδευτικών, είναι άκρως πετυχημένη..Το ΥΠΕΠΘ κωφεύει στα προβλήματα των αδιορίστων. Πετά το ξεροκόμματο της ωρομισθίας καί της αναπλήρωσης καί έπειτα κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Η μόνιμη επωδός του ΥΠΕΠΘ είναι η έλλειψη κονδυλίων Αλλού κι αλλού τα βρίσκουν τα χρήματα… Δεν μπορείς να ζήσεις αξιοπρεπώς με 2 ώρες Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη την εβδομάδα ή με 5-6 ώρες ωρομισθία.
Έχούν χαθεί χιλιάδες΄διδακτικές ώρες, υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό,αλλά δεν υπάρχει η πολιτική βούληση για ριζικές αλλαγές.
Νοεμβρίου 5, 2007 στις 10:21 πμ
σχολιαστης
“Ας τραβήξουμε αύριο μια κατάληψη του Ιπποκράτειου στη Θεσσαλονίκη και του Γενικού Κρατικού στην Αθήνα μέχρι να καταλάβουν (ποιοί;) ότι θα μας βλέπουν στους εφιάλτες τους όπως λένε και τα συνθήματα των παιδιών μας.”
Νικ, αυτό μου θύμισε την ταινία με το Μαυρογιαλούρο. Ο διάλογος ήταν κάπως έτσι
…Τι να σου πω και τι να καταλάβεις.
…Γιατί να μην καταλάβω, βόιδι είμαι;
Νοεμβρίου 28, 2007 στις 1:22 μμ
σχολιαστης
Βρες μια μέθοδο ώστε να μπορούμε να στείλουμε κανένα σχόλιο.
Εξάλλου εγω είμαι σχολιαστής της καλύβας. Με σπρώχνεις στην ανεργία.
Ιανουαρίου 22, 2009 στις 8:49 μμ
σχολιαστής
Ο ανασχηματισμός ανέδειξε νέο υπουργό Παιδείας, τον Αρη Σπηλιωτόπουλο, του οποίου το μόνο ορατό προσόν είναι το νεαρό της ηλικίας. Φίλος καθηγητής εκ Θεσσαλονίκης, μου έστειλε ένα παραμύθι του Εμμανουήλ Ροΐδη με τίτλο «Η Μηλιά» (γραμμένο το 1895), για έναν βασιλιά ο οποίος παντρεύτηκε μια φτωχούλα (όπως γίνεται στα παραμύθια), που τον έκανε να γελάσει (γιατί, όπως είναι γνωστό, οι βασιλιάδες τραβάνε μεγάλες στεναχώριες). Επιπλέον, έδωσε δουλειά στη μάνα της κι έκανε υπουργό Παιδείας τον αγράμματο πατέρα της, «και από τότες εγεννήθη και σώζεται σε πολλά μέρη η συνήθεια να δίδεται εις τον πλέον αγράμματον το υπουργείον της παιδείας», καταλήγει ο Ροΐδης.
http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=17.01.2009,id=62989132,79268044
Ιανουαρίου 22, 2009 στις 9:25 μμ
Μαρία
Για όσους θέλουν να διαβάσουν τη Μηλιά.
http://www.sarantakos.com/kibwtos/mazi/roidis_mhlia.html
Ιανουαρίου 22, 2009 στις 9:33 μμ
δεξιος
Δεν χρειάζεται κανένα αλλο προσόν γιατί δεν είναι υπουργός Παιδείας αλλά Διαχειρισης Νεολαίας.
Η δουλεια του ειναι να καταφερει να πηγαινουν τα παιδια εκδρομές για διασκέδαση και όχι για επιθέσεις σε αστυνομικά τμηματα.Τα υπολοιπα θα τα μάθουν στο μέλλον.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 1:08 πμ
Ενη Καπαζογλου
Εχω μεινει καταπληκτη. Διαβασα ολο το ποστ και σκεφτηκα οτι αυριο που γινεται στη βουλη η συζητηση για την παιδεια (εκπαιδευση συμφωνω με παπουλη), θα ηταν προτιμοτερο να διαβαστουν οι σκεψεις του παπουλη και συγκεκριμενα
2/11 6.55 μμ. – 2/11 9.16 μμ. – 2/11 9.46 μμ. και nikathenian 4/11 ετους 2007.
οπως και ολα τα αλλα σχολια, αντι των τετριμμενων που δυστυχως θα ακουσουμε παλι απο το βημα της βουλης.
Μηπως πια πρεπει να γινει κατανοητο οτι η χαραξη πολιτικης δεν ειναι δουλεια απαραιτητως των ειδικων αλλα αυτο που καποτε διακηρυχθηκε ως”συμμετοχικη δημοκρατια” ???
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 12:07 μμ
Ενη Καπαζογλου
συζητηση για την εκπαιδευση στη βουλη σημερα
Η ο παπουλης ειχε χθες βραδυ διαβουλευση με τον Παπανδρεο και ιδιαιτερα για το τελευταιο μερος της ομιλιας του…….
Η ο Παπανδρεου “ακουει” τα σχολια της καλυβας
Η υπαρχουν ταυτοσημες αποψεις
Θα ημουν ιδιαιτερα ευτυχης αν συνεβαιναν και τα τρια …….(ουτοπικο?)
Για τον πρωθυπουργο μας. Τι να πω? Ελατε να τα πουμε κλπ. κλπ.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 12:16 μμ
Πάνος
Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή: τα μεγάλα πνεύματα (παπούλης & Παπανδρέου) συναντήθηκαν!
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 12:30 μμ
Ενη Καπαζογλου
Θα σου η δεν θα σου αρεσε? Ο παπουλης αποκλειεται να ειναι η “κοινωνικη συνειδηση”?
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 12:31 μμ
Ενη Καπαζογλου
λειπει μια λεξη “θα σου αρεσε η δεν θα σου αρεσε?
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 12:35 μμ
Πάνος
Το ΠΑΣΟΚ (και ο ΓΑΠ προσωπικά) έχουν δώσει επαρκή δείγματα γραφής, κατά τις δεκαετίες που είχαν την εξουσία. Πολύ απλά, δεν τους πιστεύω τώρα, ό,τι κι αν λένε (εξάλλου, τα λόγια είναι τζάμπα).
Για την πιθανότητα ο δικός μας (ο παπούλης) να ενσαρκώνει την “κοινωνική συνείδηση” ας μιλήσει ο ίδιος
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 12:47 μμ
σχολιαστής
Να κάποιες θέσεις του ΠΑΣΟΚ, βέβαια ας μην το παίρνουμε στα σοβαρά γιατί στα θέματα παιδείας έχει αποτύχει ΠΛΗΡΩΣ.
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=978652&lngDtrID=244
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 1:47 μμ
Μαρία
Και ο Ευθυμίου έδωσε τη χαριστική βολή στα Λύκεια. Περνάς τις τάξεις μόνο με τη φυσική σου παρουσία (αν και αυτό ακόμα είναι συζητήσιμο).
Αντί να αντιμετωπίσουμε σοβαρά ένα πρόβλημα για να το λύσουμε, το κουκουλώνουμε παρέχοντας «διευκολύνσεις» σε όσους διαμαρτύρονται. Και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ο μαθητοπατέρας συμπεριφέρεται σαν μικρογραφία της πολιτείας: ανίκανος κατά κανόνα δάσκαλος εξαγοράζει τους μαθητές βάζοντας εικοσάρια.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 2:43 μμ
Ενη Καπαζογλου
Δεν εχετε δωσει καθολου προσοχη στα λεγομενα μου διακαλυβικως.!!!!!!
Εχω επανειλημμενα τονισει την εκφραση “σημερινο πασοκ, για να μην πω στο εντελως προσφατο οπως η “σημερινη” ομιλια του Παπανδρεου. Δεν θυμαμαι να υπηρξε παρομοια καθ ολη την πορεια του κομματος.
Απο παραδειγματα προς αποφυγην Μαρια μου ων ουκ εστιν αριθμος αλλα
η συσσωρευση “αρνησεων “δεν θα φερει στον αιωνα τον απαντα τη “θεση”.
Θα διαμαρτυρονται παντα καποιοι (οχι ολοι) θα αμφισβητουν (οχι ολοι), θα λοιδωρουν (οχι ολοι), θα αρνουνται (οχι ολοι) κοκ.
Μηπως ομως αυτοι οι “οχι ολοι” αποτελουν και την πλειονοτητα της κοινωνιας?
Να τους “ακουσουμε” η οχι?
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 3:19 μμ
Ενη Καπαζογλου
Πανο, να χαρεις μη κανεις πως δεν καταλαβαινεις. Δεν συναγεται απο τα γραφομενα μου οτι η “κοινωνικη συνειδηση ενσωματωνεται” στον Παπουλη η σε οποιοδηποτε αλλο προσωπο!!!
Οι σκεψεις ομως που διατυπωθηκαν στην καλυβα σ αυτο το ποστ το 2007 και ιδιαιτερα απο ορισμενες πολυ ευστοχες επισημανσεις του Παπουλη δεν αντιστοιχουν , σε τελικη αναλυση, σε μια γενικοτερη κοινωνικη αποψη?
Και “τοτε” και “τωρα”? (εξ ου και η ταυτιση με ομιλια Παπανδρεου).
,
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 6:44 μμ
δεξιος
Εγώ αντιθετα έχω μια μικρη ελπίδα για τον ΓΑΠ αν και δεν θα τον ψηφισω :
Οτι επειδή ακριβως ηγείται του κόμματος που ηγείται,είναι ο καταλληλότερος για να εφαρμόσει το σχέδιο Κοσίγκα και να σπάσει στο ξύλο τους αναρχικούς στα πανεπιστημια όπως έκανε και ο παππούς του με τους αριστερούς.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 6:53 μμ
Πάνος
Ως γνωστόν, τα ρόπαλα των ΜΑΤ-ΜΕΑ δεν πονάνε, όταν στην κυβέρνηση βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ. Ρωτήστε τους συνταξιούχους που έδειρε ο Σημίτης
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 6:56 μμ
Πάνος
δεξιέ,
έχεις λάθος επί της αρχής: η βία δεν σταματάει τη βία, την ανακυκλώνει και τη μεγενθύνει.
Εκτός αν έχεις υπόψη σου ότι το δόγμα Κοσίγκα ήταν αποτελεσματικό στην Ιταλία ή όπου αλλού εφαρμόστηκε.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 7:42 μμ
Ενη Καπαζογλου
Πανο
Βεβαιωθηκα οτι “δεν θελεις” να με ακουσεις. Τι να κανω, τιποτα!!! Oμως ειμαι αναγκασμενη να πω οτι ακριβως εκεινη την εποχη υπηρξε μια εντονη απομακρυνση απο το πασοκ πολλων που το υποστηριζαν και μεταξυ αυτων κι εγω.
δεξιε,
Δεν προσεξες απο την ομιλια του Παπανδρεου οτι υποστηριξε καποιους που ονομαζονται”αναρχικοι” επειδη ακριβως εμποδισαν σε μια γειτονια της Αθημας καποιες πραξεις βιας.
Το να κατηγορεις ειναι πιο ευκολο απο το να κρινεις αντικειμενικα .
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 7:51 μμ
Πάνος
Ένη,
σε ακούω και με μεγάλη προσοχή μάλιστα. Απλά διαφωνώ με τις ΤΩΡΙΝΕΣ σου εκτιμήσεις για το ΠΑΣΟΚ και τον ΓΑΠ. Θα …ξανασυμφωνήσουμε σε λίγα χρόνια, όταν η πολιτικές που εξαγγέλλονται σήμερα θα έχουν δοκιμαστεί (όπως και οι άνθρωποι) στην πράξη, για μια ακόμα φορά.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 9:56 μμ
Μαύρο πρόβατο
και γκατζετάκιας ο Γιωργάκης όμως… πώς σας φαίνεται;
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 10:02 μμ
σχολιαστής
Πολύ καλή ιδέα. Και οικολογική.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 10:27 μμ
Πάνος
Μα αυτό ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΕ και τον ΚΑΚ, ο οποίος συμφώνησε με χίλια! Πράγμα που σημαίνει ότι θα το πάρουν οι Έλληνες μαθητές και φοιτητές – τρία τέσσερα χρόνια μετά τους Ευρωπαίους νεολαίους. Όποιος από τους δύο κι αν είναι πρωθυπουργός.
ΥΓ. Ο σχολιαστής, αν θυμάμαι καλά, το έχει γράψει στην καλύβα (ή στα μυστικά;) προ αμνημονεύτου χρόνου…
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 10:34 μμ
Πάνος
Πριν λίγους μήνες παρακολουθούσα ένα σεμινάριο επιμόρφωσης σε ΗΥ (γίνονται και τέτοια…) της Σχολής Δημόσιας Υγείας*. Ήρθε ένας κομπιουτεράς (δουλεύει σε Λύκειο) και μας εξήγησε πως, κάπου στις Σέρρες, έχει αλλάξει ήδη η φιλοσοφία της εκπαίδευσης, στο λύκειό του: όταν, πχ, ο καθηγητής που κάνει βιολογία συνειδητοποιεί τις δυνατότητες του υπολογιστή στο μάθημα γίνεται φαν – και μετά ποιός τον πιάν’! Το αυτό ισχύει για όλες τις ειδικότητες.
Μετά, μας έδειξε κι ένα βίντεο με …τηλεματική, που κάναν πρόπερσι στο συγκεκριμένο Λύκειο των Σερρών τα απίθανα Σερραιόπουλα, διεθνείς τηλε-διασκέψεις με Αυστραλούς και Καναδούς μαθητές και άλλα πολλά.
Και όλα αυτά με το ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ αξάν!
Κρίμα που δεν το έκανα ποστ, τότε…
—-
* Σε συνεργασία με τον ΙΔΙΩΤΙΚΟ τομέα, ήτοι κάποιο “κολλέγιο” της Μπουγατσαδούπολης
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 10:48 μμ
σχολιαστής
Μόνο έτσι, αν αξιοποιούμε τα καινοτόμα προιόντα, μπορούμε να κάνουμε την εκπαίδευση να αλλάξει βηματισμό.
Αντί για αυτό αγοράζουμε οπλικά συστήματα αξίας 8 δις ευρώ, με βασικό κερδισμένο τους Γάλλους. Ακριβά μας κοστίζει η …FYROM.
Ιανουαρίου 23, 2009 στις 11:22 μμ
Μαρία
Το ΗΒ θα είναι η χαρά του χάκερ και η δυστυχία του βιοτέχνη σχολικής τσάντας.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 9:07 πμ
σχολιαστής
Τι θα κάνει ο χάκερ. Θα αλλάξει τα αποτελέσματα των …ασκήσεων.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:10 πμ
yetanother_s
Επειδη ειμαι πολυ μεγαλος στην ηλικια, βοηθηστε με παρακαλω εσεις οι νεοτεροι. Εξακολουθει να ισχυει το εθιμο του καψιματος των βιβλιων κατα το τελος της σχολικης χρονιας στα ελληνικα σχολεια;
Αν ναι, τοτε εχω σημαντικες ενστασεις εναντιον των ΗΒ. Η καυση τους επιβαρυνει σημαντικα το περιβαλλον (σε αντιθεση με το χαρτι των σημερινων βιβλιων). Τι θεση εχουν πανω σ’ αυτο οι Οικολογοι – Πρασινοι;
Επισης τα ΗΒ, παιρνουν πιο δυσκολα φωτια απο ενα χαρτινο βιβλιο. Οι μαθητες θα χρειαστουν καποιες μολοτωφ για προσαναμμα.
Ο Γιωργακης καλα θα εκανε να ασχοληθει με το περιεχομενο των σχολικων βιβλιων, οχι με την εξωτερικη τους μορφη. Αυτο ομως θα τον εφερνε αντιμετωπο με (παρα)εκκλησιαστικους κυκλους και διαφορα αλλα μεγαλοσυμφεροντα.
Παριστανει λοιπον τον τρεντυ και τον κουλ εκ του ασφαλους.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:16 πμ
σχολιαστής
Δεν είναι εξωτερική μορφή, είναι ουσία.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:16 πμ
Πάνος
yetanother_s,
αν παρακολυυθείς λίγο καιρό την καλύβα, θα γνωρίζεις ότι είμαι υπεράνω πάσης φιλο-παπανδρεϊκής …υποψίας. Ωστόσο, το ΗΒ είναι το ΚΟΝΤΙΝΟ μέλλον σε ό,τι αφορά το σχολικό (και το φοιτητικό) βιβλίο (το οποίο γίνεται σχολική / φοιτητική βιβλιοθήκη) και μπράβο του του ΓΑΠ που το έθιξε πρώτος απ’ όλους τους πολιτικούς αρχηγούς.
Όσο για τις θέσεις των Ο-Π, για την επιβάρυνση του περιβάλλοντος από το κάψιμο του ΗΒ, αν πετύχεις κανέναν, ρώτα τον
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:31 πμ
Μαύρο πρόβατο
Έχω δει από κοντά το προϊόν αυτό και σας βεβαιώνω οτι είναι απολύτως ανεπαρκές για να παίξει το ρόλο του υποστρώματος σχολικού βιβλίου.
Σε δεκαπέντε χρόνια, όταν θα έχει ωριμάσει το γκάτζετ σε τεχνικό επίπεδο και από την άποψη της διάδοσης και των χρήσεων, τα ξαναλέμε – για μια σχεδιασμένη εισαγωγή, με αρχή κάποιο πιλοτικό πρόγραμμα και ενδεχομένως άλλη μορφή δημόσιας παροχής (πχ επιδότηση 100% στις οικογένειες για αγορά του χάρντγουερ). Υπάρχουν ένα σωρό άγνωστοι παράγοντες που πρέπει να μελετηθούν.
Αλλά για να φανούν σύγχρονοι οι κωστο-γιωργάκηδες στη Βουλή, μια χαρά την κάνει τη δουλειά του…
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:34 πμ
Πάνος
μαύρο πρόβατο,
σέβομαι την τεχνολογική σου …επάρκεια, είναι κάτι που εγώ δεν διαθέτω. Ωστόσο, τα 15 χρόνια μου φαίνονται υπερβολικά μεγάλο διάστημα, για τον 21ο αιώνα.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:54 πμ
Παπούλης
Ο υποφαινόμενος σε καμμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύει τη “κοινωνική συνείδηση”…. my ass
Στα σχόλια του 2007 εξέφρασε τη προσωπική του άποψη βασισμένη στην εμπειρία του . Μια άποψη πιθανώς μαχητική αλλά οπωσδήποτε μη ερειζόμενη σε προσωπικά μικροσυμφέροντα και προσδοκίες.
Επομένως το γεγονός ( ; ) ότι ο ΓΑΠ εμφανίζεται στη χθεσινή του ομιλία στη Βο ( υ ) λή να υιοθετεί κάποιες από τις επισημάνσεις και τις αιτιάσεις ενός ασήμαντου σχολιαστή σε ένα μπλόγκ αποτελεί σαφώς μια σύμπτωση.
Η διαφορά του Παπούλη με τον ΓΑΠ βρίσκεται στο γεγονός ότι ο πρώτος δεν διεκδικεί οποιοδήποτε μερίδιο στην εξουσία ( αν και τον βαραίνει το προσωπικό του μερίδιο ευθυνών ) , ενώ ο δεύτερος μπορεί ανέξοδα να διατυπώνει από επίσημο βήμα τις απόψεις του , στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου που διανύουμε , βασιζόμενος στην ασθενική κοινωνική μνήμη.
Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι το παρόν εξεταστικό σύστημα ( ο αφρός και όχι ο βυθός των προβλημάτων του χώρου ) είναι αποκύημα των ονειρώξεων του άνωθεν ανδρός και ότι οι μετέπειτα τροπολογίες Αρσένη , Ευθυμίου , Μαριέτας υπήρξαν ατυχείς απόπειρες θεραπείας των συμπτωμάτων μιας νόσου η οποία είναι με τη σειρά της αποτέλεσμα του ανοσολογικού συνδρόμου που διακατέχει τη παιδεία και ευρύτερα τη κοινωνία μας.
Αν η ομιλία του ΓΑΠ είναι η διάγνωση , τότε αυτή έγινε πολύ καθυστερημένα και προφανώς δεν παρέχει ελπίδα θεραπείας για τον ασθενή.
Οι ίδιοι δόκτωρες στο παρελθόν έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς , αναίσθητοι , κωφοί και τυφλοί στα μηνύματα και τις κραυγές πόνου . Οι κατά περίπτωση θεραπείες και φαρμακευτικές αγωγές τους μου θυμίζουν τον “ιατρό” του ΕΑΤ ΕΣΑ ( τον Κόφα ) που χορηγούσε πορτοκαλάδα και ασπιρίνη .
Σε μια κοινωνία που νοσεί πολυσυστηματικά ευρισκόμενη εν μέσω της μεγαλύτερης κρίσης που γνώρισε στη πρόσφατη ιστορία της , τέτοιες ομιλίες θα μπορούσαν να είναι φάρος προσανατολισμού , πυξίδα πορείας , αρχή ανατροπών και ρηγμάτων αν ο αγορεύων είχε:
α) το απαιτούμενο ειδικό βάρος
β) την έξωθεν καλή μαρτυρία ( όχι αυτή των δημοσκοπήσεων )
γ) τον ΚΑΘΑΡΟ και ανεπίληπτο μηχανισμό , ανθρώπους ( και όχι την μίσες Diamantopoulou ) και μέσα για να προωθήσει τα τάχαμου “οράματα”
δ) το κατάλληλο κλίμα συναίνεσης και συνειδητότητας στη κοινωνία
ε) τη μη εξάρτηση από παντοειδή συμφέροντα και συσχετίσεις
στ) το πολιτικό περιθώριο να προβεί σε ουσιαστικές ρήξεις και ανατροπές έχωντας ήδη ένα συνολικό σχέδιο και προοπτική που δεν θα προκύπτουν μέσα στον μικροκομματικά ύποπτο χρόνο μιας προεκλογικής περιόδου.
Είναι προφανές από τα ανωτέρω ότι ουδέποτε συναντήθηκε ο υπογράφων με το ΓΑΠ …….
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:03 μμ
nik.athenian
Μια συνέντευξη του Νίκου Χρυσόγελου στο TVXS, όπου θίγει ένα δυο πράγματα χωρίς να λέει ότι οι ΟΠ έχουν λύσεις για όλο το εκπαιδευτικό. Η ιδέα της ημέρας του «ανοικτού κοινωνικού σχολείου», κατ’ εμέ έχει ουσία.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:07 μμ
Παπούλης
Περί ΗΒ
Για τους πραγματικά παλιούς ( και όχι τον τάχα μου Μαθουσάλα γιετανάδερ ) θυμίζω ότι ο ΗΒ υπήρξε καρτούν στα έντυπα Μίκυ Μαους της δεκαετίας του 60-70 , ομιλητικώτερος του Γλόμπου , βοηθού του Κύρου ( μετέπειτα Γρανάζη ) αλλ’ ουχί παραγωγικώτερος αυτού.
Το ανωτέρω ζήτημα έχει ήδη επιλυθεί στη Φινλανδία και τη Νορβηγία
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του ΗΒ ( το οποίο σίγουρα θα βελτιωθεί προ της δεκαπενταετίας ) αλλά σε αυτούς που θα γράψουν το λογισμικό , το διδακτικό υλικό , τη broadband συνδεσιμότητα στο σχολείο και το σπίτι και προπάντων στη φιλοσοφία και τη διαθεσιμότητα όλων των φορέων που θα κληθούν να αξιοποιήσουν το συνάδελφο του Γλόμπου….
Γιατί παρά τις παραινέσεις του Μακλούαν το μέσο δεν είναι το μήνυμα.
)
( ποιός μωρέ έχει τη πατέντα και την αντιπροσωπεία στη Ψωροκώσταινα , είχε παλιά τα γραφεία του στη Χρήστου Λαδά ;;; να το ψάξουμε
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:22 μμ
project
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:22 μμ
nik.athenian
Παπούλη, επειδή πράγματι ακουμπάς στο τελευταίο σου σχόλιο τα κίνητρα της κίνησης του ΓΑΠ. Η αναφορά στο ΗΒ έγινε με την υποκίνηση του ίδιου ομίλου που και σήμερα πουλάει στα δημόσια σχολεία δήθεν λογισμικό διδασκαλίας ενώ πρόκειται για συνονθύλευμα επί σιντιού, φωτό και κειμένων που με τίποτα δεν εντάσσονται στην σχολική πρακτική. Τα σιντιά αυτά φτιάχνονται από νέα παιδιά(κομπιουτεράδες) με ένα κοστολόγιο μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ και υποχρεώνεται το δημόσιο να τα αγοράσει, όντας άχρηστα επαναλαμβάνω, αντί εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.
Πριν ένα χρόνο είχαμε την εξαγγελία του κομπιούτερ των 100 ευρώ. Τον μπλόκαραν για να γίνει τώρα η εξαγγελία του ΗΒ, από τον όμιλο που μονοπωλεί την έκδοση λογισμικού για σχολεία.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:39 μμ
σχολιαστής
Ρε παιδιά, μην κολάμε στο ΗΒ, σημασία έχει η ένταξη της ιδέας (που δεν είναι του ΓΑΠ ) στην εκπαίδευση, όπως σκανδιναβία.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:40 μμ
yetanother_s
Πρωτον, μακρυα απο εμενα καθε φιλο- ειτε αντι-ΓΑΠ παρωπιδες. Εκτιμω επισης, οτι η Καλυβα ειναι πολυ πιο σοβαρη απο το να αναλωνεται σε προπαγανδα υπερ (η κατα) καποιου κομματος. Αυτο που μου επεσημανε ο Πανος, το γνωριζα ηδη.
Απο εκει και μετα, τα ΗΒ εχουν αρκετα τεχνικα προβληματα. Τα οποια σιγουρα θα λυθουν στο μελλον, ειτε σε 5 ειτε σε 15 χρονια.
Για παραδειγμα, δεν χρειαζονται διαρκη συνδεση με το ιντερνετ. Μπορουν να “φορτωνονται” με ολο το υλικο στην αρχη καθε χρονιας και να ανανεωνονται (μεσω PC) 1Χ /χρονο.
Η σημαντικοτερη τεχνικη δυσκολια ειναι η μεταχειριση που επιφυλασσει ενας τυπικος εφηβος στα πραγματα του. Ιδιως οταν αυτα ειναι χαρισμενα απο το κρατος και ευκολα ανανεωσιμα.
Ισως υπαρξουν στο κοντινο μελλον αθραυστα (και αφλεκτα; ) ΗΒ. Μεχρι τοτε, η σχολικη τους χρηση θα ειναι πρακτικα ανεφαρμοστη.
Περα απο τις οποιες τεχνικες δυσκολιες, δεν νομιζω οτι το προβλημα της ελληνικης Παιδειας σημερα ειναι το αν τα βιβλια θα εχουν παραδοσιακη η ηλεκτρονικη μορφη. Οσο το περιεχομενο ειναι αθλιο, ελλειπες, σκοταδιστικο, κομμενο και ραμμενο στα συμφεροντα του παπαδαριου και των εθνικιστων, η ηλεκτρονικη του μορφη μας μαρανε;
Και ειναι απογοητευτικος ενας πολιτικος (οχι μονο ο ΓΑΠ, ο οποιοσδηποτε) οταν επιλεγει να ασχοληθει με μια ανθ-υπο-κατω-τριτευουσα λεπτομερεια της Παιδειας, αποφευγοντας για λογους πολιτικου κοστους να τα βαλει με τους σκοταδιστες.
Στα ματια μου, αυτο ειναι μια φτηνη πολιτικη εντυπωσιασμου, και μαλιστα με ξενα κολλυβα (η ΕΕ θα πληρωσει για να αγοραστουν τα ΗΒ).
Υ.Γ. για να μην παρεξηγηθω: ειμαι πολιτικα ανενταχτος και εχω σε σχεδον μηδενικη υποληψη το συνολο των εν ενεργεια πολιτικων. Δεν με ενδιαφερει ο ΓΑΠ σαν προσωπο αλλα σαν συμπτωμα.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:43 μμ
Ασμοδαίος
Δεν είναι ανάγκη να περιμένει κανένας το Kindle. Επιτυχημένες προσπάθειες χρήσης των νέων τεχνολογικών μέσων στο σχολείο μπορούν να βρεθούν στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα: βλ. http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_08/01/2009_298419
Οι επιφυλάξεις για τη δεσμευτικότητα των λόγων του προέδρου του κόμματος που ακόμα δε γνωρίζουμε πόσα χρήματα πήρε από τα “μαύρα ταμεία” της Ζήμενς είναι, τουλάχιστον, δικαιολογημένες.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:51 μμ
σχολιαστής
@yetanother_s, γιατί είναι με ξένα κόλυβα. Η ΕΕ δεν έχει οφέλη απο τη συμμετοχή της Ελλάδας; Tους έχεις για τόσο καλόψυχους;
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 12:53 μμ
σχολιαστής
Ασμοδαίε, αν ήξερες τα ακριβή ποσάτων μαυρων ταμείων, τι θα άλλαζε στη δεσμευτικότητα των λόγων του ΓΑΠ;
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 1:50 μμ
Ασμοδαίος
Το ότι το ζήτημα δεν τον πολυενδιαφέρει και δεν το πολυψάχνει μειώνει δραματικά στη συνείδηση μου την εκτίμηση για την τυχόν σοβαρότητα του ΓΑΠ και, επομένως, και για τη δεσμευτικότητα των όσων λέει.
Πάντως, δεν με πειράζει αν σε 10 δεν έχουν όλοι οι Έλληνες μαθητές από ένα kindle. Θα μου αρκούσε να ενεργήσει ο ΓΑΠ έτσι ώστε να αυξηθούν και να πληθυνθούν σε μεγάλο βαθμό τα δημοτικά τύπου Λεχόβου, όπως αυτό που περιγράφει το λινκ.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 2:13 μμ
Πάνος
Ασμοδαίε,
καταπληκτικό το λινκ για το δημοτικό στο Λέχοβο!
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 2:25 μμ
Πάνος
νικ,
μου άρεσε πόσο συγκεκριμένα απάντησε ο Χρυσόγελος στην ερώτηση “πως σας φαίνονται οι προτάσεις Βερέμη”.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 2:27 μμ
Πάνος
Κατά την ταπεινή μοιυ γνώμη, η εισαγωγή στην εκπαίδευση μορφών όπως το ΗΒ (και άλλες) δεν είναι καθόλου ανθ-υπο-λεπτομέρεια. Αντίθετα, θα κάνει το μπαμ – αρκεί να μη τα σπάνε οι πελάτες!
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 2:32 μμ
yetanother_s
Σχολιαστη, ας μην μεταφερουμε το θεμα απο την Παιδεια στην ΕΕ.
Η εκφραση “ξενα κολλυβα” χρησιμοποιηθηκε γιατι η Ελλαδα παιρνει περισσοτερα απο τα ταμεια της ΕΕ απ’ οσα δινει. Δεν εχω προβλημα να την αναιρεσω, αν σ’ ενοχλει τοσο πολυ.
Τα σημαντικα σημειο για μενα ειναι πρωτον οτι το περιεχομενο των σχολικων βιβλιων μετραει πολυ περισσοτερο απο την (ηλεκτρονικη) τους μορφη και δευτερον οτι ενας πολιτικος προσπαθει να δειξει μοντερνο προφιλ με ανωδυνες προτασεις.
Η ικανοτητες του πολιτικου θα φαινονταν αν εκανε προτασεις για ουσιαστικη βελτιωση της Παιδειας. Οχι, δεν ξερω πως γινεται αυτο. Αλλα εκεινοι που ζητανε την ψηφο μας θα επρεπε να εχουν κατι παραπανω να προτεινουν στο προβλημα της Παιδειας απο μια ανωδυνη ηλεκτρονικο-ποιηση των σχολικων βιβλιων.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 3:16 μμ
Μαρία
Για να συνεχίσω τις σκέψεις σου, το πρόβλημα βρίσκεται στα αναλυτικά προγράμματα που καθορίζουν το τι και πόσες ώρες θα διδαχτεί και όχι στο πώς. Αλλά όπως προανέφερες, η συζήτηση για το περιεχόμενο της διδασκαλίας οδηγεί εκ των πραγμάτων σε ιδεολογικές συγκρούσεις, ενώ η περί μεθόδου συζήτηση είναι συχνά ανώδυνη, ανάγοντας επιπλέον τα προβλήματα της εκπαίδευσης σε ζητήματα τεχνικής.
Το «πώς» βέβαια στα λύκεια (δηλαδή η παπαγαλία) μοιραία καθορίζεται από το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Όμως αυτό αποτελεί την κορυφή της πυραμίδας, όταν η επιλογή και η ζημιά έχει συντελεστεί, ενώ το παράδειγμα του Λεχόβου έρχεται να θυμίσει οτι πρέπει να ασχοληθούμε με τη βάση της.
Πάνο, ο Χρυσόγελος είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Αυτό το μπλα μπλα περί κριτικής σκέψης και ανοίγματος στην κοινωνία έχουμε βαρεθεί να το ακούμε κι άλλωστε είναι και κατοχυρωμένο και στα προγράμματα.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 3:49 μμ
szygouras
Πολιτική παιδείας 2007-08
ΛΟΓΙΑ και ΕΡΓΑ του υπουργου ΕΠΘ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ
http://users.sch.gr/szygouras/themata/ypepth07-08/ypepth07-08.htm
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 5:19 μμ
zepos
@yetanother_s:“Η ικανοτητες του πολιτικου θα φαινονταν αν εκανε προτασεις για ουσιαστικη βελτιωση της Παιδειας. Οχι, δεν ξερω πως γινεται αυτο. Αλλα εκεινοι που ζητανε την ψηφο μας θα επρεπε να εχουν κατι παραπανω να προτεινουν στο προβλημα της Παιδειας απο μια ανωδυνη ηλεκτρονικο-ποιηση των σχολικων βιβλιων.”
Αφού δεν ξέρουμε τι και πως γίνεται αυτό.. πως θα “αναγνωρίσουμε”;
Και να το ακούσουμε δηλαδή πάλι τα ίδια θα πούμε!
Ή εξαρτάται ποιός το λέει;
Η ευκολία της ηλεκτρονικής μάθησης δεν είναι καθόλου “ανώδυνη”… Άλλωστε τι εστί ανώδυνη; Δεν πονάει δηλαδή;
Αργά ή σύντομα εκεί θα πάμε όλοι.. στο ηλεκτρονικό βιβλίο..
Οι εύκαπτες οθόνες γίνονται όλο και πιο λεπτές και φτηνές και σε λίγα χρόνια θα πηγαίνουμε με το “βιβλίο” μας στο βιβλιοπωλείο για να φορτώσει το νέο υλικό που θα αγοράσουμε..
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 5:33 μμ
σχολιαστής
Βέβαια,με το μέσο όρο των εκπαιδευτικών να λένε …ιντα είναι αυτό το μακρουλό, δε γίνεται τίποτα.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 5:34 μμ
Μαρία
Καλώς να πάμε, αρκεί να μη μετατρέψουμε τους μαθητές απο βιβλιοφάγους σε σκουπιδοφάγους.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 5:45 μμ
σχολιαστής
Είναι βιβλιοφάγοι οι μαθητές?
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 5:54 μμ
bioannis
Επειδή έχει μεγαλύτερη σημασία να λες τις απόψεις σου και μικρότερη από το τι λένε οι άλλοι, διαβάστε και κρίνετε από την πηγή:
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1011
Μαρία, πολλά πράγματα έχουν μπεί στα εκπαιδευτικά προγράμματα (γελάω κάθε φορά που το αξιότιμο παιδαγωγικό Ινστιντούτο παράγει θεωρίες, για να κάνει π.χ εξετάσεις στην παιδαγωγική επάρκεια των υποψήφιων εκπαιδευτικών διαμέσου ΑΣΕΠ) … το ζήτημα είναι αν έχουν μπει για να υλοποιηθούν, ή αν έχουν για να προσδώσουν αίγλη σε αυτούς που “ταχα μου δήθεν” ασχολούνται (εξ’ επαγγέλματος) με την Παιδεία. Ακόμα χειρότερα, αν καταχωνιάζονται σε ορισμένα συρτάρια ακριβώς για να μην υλοποιηθούν. Στα ευρώπας με σκαρπίνια, στα εδώ με τα τσαρούχια.
Δηλαδή, τι υποστηρίζεις ; Να μην γίνουν προσπάθειες για περί “κριτικής σκέψης και ανοίγματος στην κοινωνία” επειδή βαρεθήκαμε να το ακούμε ;
Κατά τα άλλα ο Χρυσόγελος είναι “άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε” … δεν θα διαφωνήσουμε επ’ αυτού. Αλλά σε τι προσφέρει αυτή η διαπίστωση … παρά στην καθοδηγούμενη απαξίωση των ΟΠ, που εκτός των άλλων μόνο για το περιβάλλον έχουν ενδιαφέρον και θέσεις. Διακρίνω μια κάποια Συριζο-κατάσταση ; … ή κάνω λάθος ;
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 6:16 μμ
Μαρία
Μακάρι να μην έκανες λάθος. Τα περί κριτικής σκέψης κλπ έχουν καταντήσει άοσμα και άχρωμα (στη θέση του Χρυ. θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε) και λέγονται, όταν απουσιάζουν οι προτάσεις.
Εγώ μίλησα για ριζική αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων.
Τα περί απαξίωσης… είναι πράσσειν άλογα…
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 6:22 μμ
bioannis
Για να προσθέσω κάτι ακόμα: Τι γίνεται στο θέμα του “ανταγωνισμού” το οποίο έχει αναχθεί σε βιβλικό κανόνα/υπέρτατη αρχή, όχι μόνο για τους εφήβους στα σχολεία αλλά συνολικά για την κοινωνία ;
Λέει μια τυποποιημένη ερώτηση στη θεματολογία Παιδαγωγικά (για τις εξετάσεις του ΑΣΕΠ την επόμενη βδομάδα):
Παρατηρείτε συστηματικά μια υπερβολική εκδήλωση επιθετικότητας ανάμεσα σε μαθητές της τάξης σας. Τι κάνετε ;
α) Απευθύνεστε στο σύλλογο γονέων
β) Απευθύνεστε στο συμβούλιο καθηγητών
γ) ανοίγετε διαρκή διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους μαθητές
δ) μειώνετε τα επίπεδα ανταγωνισμού των μαθητών στην τάξη
Ποιά είναι η σωστή απάντηση ; Οι ειδικοί του παιδαγωγικού Ιντσιντούτου αποφαίνονται: η δ) … τρία πουλάκια κάθονταν και έπαιζαν μπιλιάρδο !!!
Και προφανώς … Όχι γιατί δεν είναι η σωστή απάντηση … αλλά γιατί όλο το σύστημα της παιδείας είναι θεμελιωμένο πάνω στον ανταγωνισμό, την προσωπική καριέρα και τη λαχανιασμένη ανάβαση στο ψηλότερο σκαλοπάτι της Ιεραρχίας … γιατί αποφάσισαν κάποιοι οτι έτσι τα παιδιά θα έχουν επιτυχία/ευτυχία στην ζωή τους.
“Είπες … να δούμε.
Είπα ας δούμε.
Και βλέπουμε την κόλαση.”
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 6:27 μμ
bioannis
Επιμένεις ακόμα περί απουσίας προτάσεων μετά το σύνδεσμο που έβαλα ;
“Επανεξέταση του όγκου της διδακτέας ύλης, αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων και μείωση του κρατικού ελέγχου, προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης της φαντασίας και της δημιουργικότητας κι ενθάρρυνση της αλληλεπίδρασης του σχολείου με την τοπική κοινότητα, μέσα από την ενεργό συμμετοχή των μαθητών και των εκπαιδευτικών στα ζητήματα της περιοχής τους.”
Πράγματι … πράσινα άλογα, Μαρία.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 6:51 μμ
nik.athenian
Αφού κανένα κόμμα στην Ελλάδα δεν θεωρεί το λόγο και τις προτάσεις του άλλου αξιόλογες για ν’ αποτελέσουν βάση συζήτησης και τις απορρίπτει, μήπως εκτός από το να έχουμε πρωθυπουργό τον Αλμούνια θα έπρεπε να αναθέσουμε στον Ευρωπαίο επίτροπο Jan Figel το υπουργείο παιδείας μας;
Τοιούτοις ημίν τοιαύτα εμπρέπει, που λέει κι ο λεωνίδας.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 6:53 μμ
yetanother_s
@zepos, προσπαθησα να αποφυγω τις πολλες εξηγησεις, θεωρωντας μερικα πραγματα αυτονοητα.
Οταν λεω οτι δεν εχω λυσεις για την Παιδεια, εννοω οτι δεν κρινω τις γνωσεις και τις ικανοτητες μου σαν επαρκεις, προκειμενου να δωσω μια *ολοκληρωμενη* λυση σε ενα τοσο πολυπλοκο προβλημα.
Αλλα το τι ειναι ουσιωδες για την Παιδεια και τι οχι, αυτο μπορω να το ξεχωρισω.
Δεν αρνιεμαι την ανωτεροτητα και την χρησιμοτητα του ΗΒ. Μακαρι να το ειχα κι εγω οταν ημουν μαθητης.
Αλλα με το δεδομενο αθλιο περιεχομενο των σχολικων βιβλιων, η κουβεντα περι ΗΒ μου θυμιζει καποιον που βρισκεται σε στανη και θελει να πιει Dom Peignon σε κρυσταλλινο ποτηρι. ΟΚ, εδω ειναι Βαλκανια, ολα γινονται. Απλα δεν το βλεπω να ταιριαζει.
Τελικα δεν μου ειπατε. Το εθιμο του καψιματος εξακολουθει να υπαρχει; Αν ναι, η ολη κουβεντα περι ΗΒ ειναι ατοπη. Πρωτα θα πρεπει να μαθουμε τους μαθητες να σεβονται την κρατικη περιουσια.
– Πανο εγραψες πιο πανω, οτι η χρηση του ΗΒ “θα κανει μπαμ”. Πολυ θα με ενδιαφερε να μαθω, που στηριζεις αυτην την αποψη.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 6:56 μμ
λ:ηρ
Η επίδειξη του ηλεκτρονικού βιβλίου (ΗΒ) που έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου στη Βουλή με απογοήτευσε. Κυρίως επειδή ήταν άκρως επιφανειακή. Να βάλουμε, είπε, όλα τα βιβλία σε ένα κουτί και τελειώσαμε. Δίχως καμιά σκέψη όσον αφορά το μαθησιακό πρότυπο και τις αλλαγές στο γνωσιακό φόρτο (cognitive load) που δημιουργούνται από τη νέα τεχνολογία. Δίχως ούτε μια αναφορά πως μαζί με τη νεά συσκευασία (ΗΒ ή κάτι άλλο) θα πρέπει να αναζητήσουμε και νέες μεθόδους εκπαίδευσης.
Έτσι απλά ο κ. Παπανδρέου πέρασε από τη μόδα του OLPC (One Laptop Per Child) στη νεα μόδα του OKPC (One Kindle Per Child). Έπεται το OIPC; (όπου I=iphone).
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 7:05 μμ
Μαρία
Βιο, άσε τις ταχυδακτυλουργίες. Σχολιάσητκε η συνέντευξη του Χρυ. Αν θέλεις να συζητήσουμε τις θέσεις των Ο-Π, κάνε με την άδεια Πάνου ένα ξεχωριστό ποστ.
Αλλιώς η συζήτηση φοβάμαι θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο, στις χύμα ερωτήσεις εσύ πρόσθεσες τις απολύτως αναξιόπιστες εξετάσεις του ΑΣΕΠ, ένας άλλος/η θα προσθέσει κάτι άλλο… Χτες έπρεπε να τοποθετηθούμε στις θέσεις του ΓΑΠ…
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 7:23 μμ
Ενη Καπαζογλου
Παπουλη
Νομιζω οτι θα πρεπει να εξηγησω μερικα πραγματα. Πρωτον οπως θα διαπιστωσες (στο 2ο σχολιο μου ), διευκρινισα οτι δεν αφορουσε κανενα προσωπο η εκφραση “κοινωνικη συνειδηση” που χρησιμοποιησα, ουτε βεβαιως το δικο σου.
Η “ταυτιση” διαπιστωσεων μεταξυ μιας πολιτικης ομιλιας και μιας εκφρασμενης εμπειριας προσωπου, οπως καταγραφηκαν το 2007 σε σχολιο σου στην καλυβα, στο πωςδηλαδη η νεολαια αντιμετωπιζει τα πραγματα με εντελως διαφορετικο ματι απο τους ενηλικες, ηταν μεν ασφαλως συμπτωση αλλα δεν νομιζω οτι προσβαλλει κανεναν. Εξεφρασα απλως την αποψη οτι αυτες οι διαπιστωσεις δεν ειναι μεμονομενες αλλα ισως εν τελει μια μορφη “κοινωνικης συνειδησης”
Αν τη σκεψη μου αυτη τη βρηκες προσβλητικη για σενα να ζητησω συγγνωμη.
Ασφαλως δεν υπονοουσα οτι (αν ειναι δυνατον) “διαβουλευθηκες “με τον Παπανδρεου οποτε και αστοχη η διαβεβαιωση σου στην καλυβα. Ισως θα ηταν χρησιμο να πω οτι ουτε κι εγω τον γνωριζω προσωπικα παρα μονο ως πολιτικο προσωπο.
Πολλες επισημανσεις απο τους ανωτερω οπως “περιεχομενο της διδασκαλιας”, “αποδεσμευση της εκπαιδευσης απο την αποστηθιση κλπ”, υπηρχαν και στην συγκεκριμενη ομιλια αλλα το ενδιαφερον οπως ηταν φυσικο εστιασθηκε στην “καινοτομο” προταση. Το βρισκω θετικο!!!!
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 7:27 μμ
bioannis
Η συνέντευξη του Χρυ. ήταν 2′ και 40”. Αν νομίζεις οτι μπορείς να την σχολιάσεις και με αυτό να βγάλεις συμπέρασμα για μπλα-μπλά και μη προτάσεις (όπου και πάλι κάνεις λάθος … ξαναδές την συνέντευξη, ωστόσο δεν επιμένω) τότε … Ο.Κ.
Αλλά που είδες οτι έβαλα θέμα “τις απολύτως αναξιόπιστες εξετάσεις του ΑΣΕΠ” ; άλλο θέμα έθεσα. Οι παιδαγωγικές γνώσεις δεν εξασφαλίζουν παιδαγωγική αρτιότητα και εφαρμογή στο σχολείο. Απο θεωρία και νόμους δεν πάμε άσχημα σε αυτή την χώρα.
Δεν γράφω συχνά στην καλύβα τελευταία, ούτε έχω τη γνώμη οτι οι εξετάσεις του ΑΣΕΠ είναι αξιόπιστες και τροφοδοτούν το εκπαιδευτικό σύστημα με τους καλύτερους εκπαιδευτικούς, ωστόσο δεν το έβαλα σαν θέμα. Ούτε κατά διάνοια … αυτό έκανα όταν άφησα τα σχόλια εδώ: Να ξεχαστώ από αυτή τη μαλακία που λέγεται ΑΣΕΠ.
Μάλλον δεν μπορούμε να συνενοηθούμε μου φαίνεται. Νάσαι καλά για το κοπλιμέντο της ταχυδακτυλουργίας, θα το χρειαστώ πολύ το επόμενο σαββατοκύριακο.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 7:30 μμ
Παπούλης
Το απόσταγμα της θεωρίας που διέπει τη πλέον συντηρητική και γι αυτό κυρίαρχη αντίληψη περί εκπαίδευσης ( γιατί να κρύψωμεν άλλωστε ότι στην Ελλάδα υπάρχει μόνο εκπαίδευση και ουδέποτε Παιδεία ) περιγράφεται στην αποστροφή του Γιετανάδερ – σου :
“Τελικα δεν μου ειπατε. Το εθιμο του καψιματος εξακολουθει να υπαρχει; Αν ναι, η ολη κουβεντα περι ΗΒ ειναι ατοπη. Πρωτα θα πρεπει να μαθουμε τους μαθητες να σεβονται την κρατικη περιουσια.”
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 7:35 μμ
Παπούλης
Κα Ένη
Δεν προσεβλήθην σε καμμία περίπτωση , πώς θα μπορούσα άλλωστε (
)
Απλά με το προηγούμενο σχόλιο μου στο οποίο αναφέρεσθε προσπαθώ να δείξω τη διαφορά του να είναι κάποιος σχολιαστής ενός μπλόγκ με το να είναι κάποιος άλλος πολιτικάντης που κατακρίνει αυτά ακριβώς για τα οποία φέρει βαρύτατη την ευθύνη.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 7:36 μμ
Πάνος
Αυτό πια…
500 χιτ (χθες και σήμερα) και δεκάδες σχόλια σ’ ένα …προπέρσινο ποστ, σ’ ένα μπλογκ που βρίσκεται στη μέση των διακοπών του!
Είναι τρελλοί αυτοί οι καλυβίστες…
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 8:01 μμ
Μαρία
Μα το ποστ είναι κλασικό και παντός καιρού, όπως και το κάψιμο των βιβλίων, το οποίο υπήρχε στα πολύ παλιά δικά μου χρόνια, όταν τα βιβλία ήταν ατομική μας ιδιοκτησία, ως ξέσκισμα. Ήταν δε επιλεκτικό. Αν δε χώνευες τη φυσική ή το φυσικό (αυτά συγχέονται πολλές φορές απ’ τους μαθητές) έσκιζες το βιβλίο της φυσικής…
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 8:04 μμ
Πάνος
Αντίθετα με πολλούς, δεν πιστεύω ότι τα σχολικά βιβλία είναι συλλήβδην άθλια. Μπορεί να μην είναι τέλεια, μπορεί να έχουν ένα σωρό αδυναμίες (παιδαγωγικές, κυρίως), αλλά “άθλια” δεν είναι.
Η ηλεκτρονική βιβλιοθήκη (=πρόσβαση στο state of the art σε οποιοδήποτε θέμα, διεθνώς) λύνει αυτομάτως το πρόβλημα. Και για το δάσκαλο (αρκεί να γνωρίζει αγγλικά) και για το μαθητή. Ήτοι, το ΗΒ μας απαλλάσσει από τη δικτατορία της ανεπάρκειας του “ενός βιβλίου”
Αυτό είναι το ένα. Το άλλο είναι η μετατροπή μιας βαρετής και απεχθούς διαδικασίας (=το μάθημα όπως γίνεται σήμερα) σε μια ενδιαφέρουσα (έως και διασκεδαστική) περιπέτεια.
Φυσικά, τίποτα δε μπορεί να αντικαταστήσει τη σχέση μαθητή-δασκάλου και το ρόλο της τάξης. Εκείνο που λέω είναι ότι οι ηλεκτρονικές δυνατότητες (το ΗΒ, αλλά και το διαδίκτυο) μπορούν να δώσουν νέα πνοή στη σχολική εκπαίδευση.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 8:39 μμ
Παπούλης
Και αν θέλετε να βάλουμε κάποια βάση στη συζήτηση να προτείνω μερικά “θεματάκια” :
α) Ποιά έννοια έχει με κάθε αλλαγή κυβέρνησης ( δι εκλογών ή ανασχηματισμού ) να αναθεωρούνται οι τακτικές πολιτικές , να μεταβάλλωνται τα πρόσωπα στο ΠΙ , στις Διευθύνσεις , στα σχολεία ;
Να εμφανίζεται ο κάθε επόμενος υπουργός και οι συν αυτώ Καππαδόκαι ως σωτήρες ; Να ανοίγει κάθε φορά νέος κύκλος διαλόγου , ενώ ήδη στο τομάρι της εκπαίδευσης έχουν χαραχτεί με ξυραφιές νόμων , τροπολογιών , διατάξεων , εγκυκλίων πρόσθετες πληγές ;;;
Μια πρώτη απάντηση : Η εκπαίδευση , αν και ανακηρύσσεται μονίμως σε κοινωνικό δικαίωμα και όχι αγαθό είναι το κατεξοχήν εμπόρευμα στην Ελλάδα. Και τούτο επειδή δημιουργεί προσδοκίες για κοινωνική και προπάντων οικονομική άνοδο σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και ιδίως στα μεσαία και κατώτερα. Είναι επομένως ο προνομιακός χώρος για κάθε πολιτικάντη και για κάθε κομπραδόρο , δηλαδή για όλα αυτά τα λαμόγια που πουλάνε ελπίδα και καλλιεργούν προσδοκία και αέρα. Βέβαια για λόγους που κατανοεί ο καθένας το εκπαιδευτικό ζήτημα στη χώρα μας είναι εφαλτήριο αλλά και ναρκοπέδιο. Γύρω από , αλλά και μέσα στην εκπαιδευτική κοινότητα ( …. ας γελάσω ) παίζεται το παίγνιο του μικροκομματισμού και των μικροσυμφερόντων ακριβώς επειδή το αντικείμενο έχει εμπορικό ενδιαφέρον. Από την άλλη μεριά η ανύπαρκτη εμπιστοσύνη , το έλλειμμα κοινωνικής συνοχής , τα αδιέξοδα ενός συστήματος βασισμένου στον σκληρό ανταγωνισμό , το αβέβαιο μέλλον ναρκοθετούν κάθε δυνατότητα διαχείρισης έστω του χάους που επικρατεί στο χώρο της εκπαίδευσης. Επομένως οι πολιτικάντικες παλινωδίες , οι καρριερισμοί , οι τάχα μου εκσυγχρονισμοί και μεταρρυθμίσεις θα είναι πάντα στο προσκήνιο και τα φαινόμενα αυτά θα αποτελούν την πλέον ισχυρή απόδειξη ( ευθέως και αντιστρόφως ) της αφερεγγυότητας όλων εκείνων των επίσημων χειλέων που ομιλούν για την “Παιδεία”
β) Γιατί κατά βάση ( και κατά σύστημα ) ιστορικά αλλά και σήμερα συζητείται στα ΜΜΕ και στους πολιτικούς χώρους το ζήτημα του Λυκείου και το εξεταστικό σύστημα πρόσβασης στα ΑΕΙ – ΤΕΙ ;;;
Μια απόπειρα απάντησης : Επειδή οι κομπογιαννίτες που ανακηρύχτηκαν δόκτωρες , ζητούν να θεραπεύσουν το σύμπτωμα ( συν + πτώμα ) και να ανακουφίσουν έτσι τον ασθενή που , όπως και αυτοί , δεν γνωρίζει τα αίτια και τους μηχανισμούς μιας νόσου που εδράζεται στις αρχές και τα στερεότυπα που διέπουν την εκπαιδευτική διαδικασία από το επίπεδο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το σύμπτωμα πονά αφού το εξεταστικό είναι το εργαλείο με το οποίο αναπαράγεται το εμπορευματικό αυτό αλισβερίσι , είναι το έμπυο απόστημα των προσδοκιών κάθε νοικοκυραίου για το βλαστάρι του.
γ) Έχει η εκπαίδευση ταξικό χαρακτήρα ;;; υπάρχουν διακρίσεις , στεγανά ;;; έχει σκοπό και μεθοδολογία με σαφή στόχευση ;;;
Μια αφοριστική απάντηση : Η εκπαίδευση έχει ταξικό χαρακτήρα σε μεγάλο βαθμό , επίσης αποτελεί το όργανο διάκρισης και διαχωρισμού , το εργαλείο επιβολής της νοοτροπίας του ανταγωνισμού με κάθε μέσον , το μέσον αναπαραγωγής ενός κοινωνικού συστήματος , το πτυοσκάπανο που θάβει τη διαφορετικότητα , την ευαισθησία , τη κριτική σκέψη . Δεν είναι άσχετο το γεγονός ότι σε ιδιωτικά σχολεία , όπως τυχαίνει να γνωρίζω καλά , στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου δεν γίνωνται όλα τα μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος , αλλά μόνο τα Πανελλήνια εξετάσιμα , οι καθηγητές των παρακατιανών μαθημάτων απλά γράφουν ώρες , πχ στη Κοινωνιολογία , ενώ στη τάξη διδάσκωνται Μαθηματικά κατεύθυνσης.
Και αυτό εν γνώσει των Διευθύνσεων Ββάθμιας της περιοχής που κατά τα άλλα ποιούν την νήσσαν , εφόσον στα εν λόγω εκπαιδευτήρια φοιτούν τα τέκνα των προβεβλημένων μελών των τοπικών κοινωνιών. Με αυτό το τελευταίο επιστρέφουμε στο κατεξοχήν ζήτημα , ότι η εκπαίδευση ( δεν χρησιμοποιώ τον όρο Παιδεία ) είναι εμπόρευμα.
Το πρόσθετο στοιχείο που καθιστά το σύστημα ακόμα πιό προβληματικό , είναι ότι η προσδοκία που αποτέλεσε το βάθρο οικοδόμησης και αποδοχής του έχει προεξοφληθεί οριστικά και ανεπίστροφα από προηγούμενες γενιές, αφού σήμερα το βασικό προσόν για τη πρόσληψη ενός νέου ντελιβερά ή καθαρίστριας είναι το MBA. Η στόχευση και οι μέθοδοι δεν άλλαξαν , αυτό που κινδυνεύει είναι η απήχηση του συστήματος εκπαίδευση στη συνείδηση των πολιτών – υποζυγίων.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 9:01 μμ
bioannis
Γειά σου Παπούλη με τα ωραία σου !! Πέστα χρυσόστομε !!
Και ας βγούν πάλι οι μηδενιστές να ομιλούν περι μπλα-μπλα και βαρεθήκαμε. Πρώτη φορά θάναι ή τελευταία ;
Να θέσω μια ερώτηση, υπο-ανθυποτελευταία. Τα φροντιστήρια των ελλήνων σε ποιό παιδαγωγικό πλαίσιο λειτουργούν ; Απάντηση: Στο πλαίσιο της αρπαχτής με δόλωμα τις υποσχέσεις περί επιτυχίας εισαγωγής στα φρενοκομεία που λέγονται ΑΕΙ.
Και έτσι για να ευθυμήσουμε λιγάκι η ιδωτική εκπαίδευση στην ελλάδα όχι μόνο υπάρχει, (ενώ φρενοβλαβικώς συζητάμε να την θεσμοθετήσουμε) αλλά υπάρχει ΕΚΤΟΣ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ παιδαγωγικού πλαισίου.
Θα συνεχίσει για πολύ τούτο το καρκίνωμα ; Θα συνεχίσει ;
Τα φροντιστήρια είναι τα μόνα κάτεργα που πληρώνεις για να είσαι μέσα.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 9:05 μμ
Παπούλης
Βίο
άιντε για διάβασμα……
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 9:11 μμ
bioannis
Παπούλη μια μικρή διακοπή έκανα.
Το χρειάζομαι και το δικαιούμαι.
Παρασύρθηκα βέβαια και γι’ αυτό τα κεφάλια μέσα. Τα λέμε.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:13 μμ
nikiplos
Μέσα στην πλημμυρίδα σχολιασμών των στερεότυπων της ελληνικής παιδείας που σχολιάστηκαν στο ποστ αυτό, ας μου επιτρέψετε να θίξω και εγώ δύο στερεότυπα και περιμένω από τον Χείμαρρο Παππούλη κάποιες τοποθετήσεις.
1) Η παιδεία εφόσον αναμφισβήτητα είναι αναγκαία για τη σφυρηλάτηση μιας κοινωνίας – πολιτείας – κράτους δεν είναι το πραγματικό ζητούμενο? Ανεξάρτητα αν η εκπαίδευση έχει ταξικά ή όχι χαρακτηριστικά, σήμερα αναμφισβήτητα έτσι όπως γίνεται στην Ελλάδα αποτελεί το τέλειο σύστημα εκπαίδευσης δούλων (με διάφορους τίτλους ή μη).
2) Θέλει ότι αφαιρετικά ονομάζουμε Ελληνική κοινωνία παιδεία? ή έστω μια ανελικτική εκπαίδευση? Η απάντηση είναι μάλλον όχι, γιατί οι αγράμματοι πολίτες (οι μη υποψιασμένοι) αποτελούν την πιό εύκολα χειραγωγήσιμη μάζα. ΄Πιστεύω πως βαθιά μέσα τους οι νεοΈλληνες δεν θέλουν παιδεία, παρά εκπαίδευση στα μέτρα της κοσμοθεωρίας τους. Τουτέστιν, ελάχιστος κόπος για πρόσδωση κοινωνικής θέσης (για τα μεσαία και κατώτερα στρώμματα μια καλή θέση στο Δημόσιο) και τίποτε άλλο. Για αυτό άλλωστε και το πρόβλημα εντοπίζεται συνήθως σε γελοία τερτύπια όπως σύστημα εισαγωγής, αναγνώριση ιδιωτικών κολλεγίων, ανωτατοποίηση των ΤΕΙ (με βαφτίσια μόνο) και όλα αυτά με στόχο στο πίσω μέρος του νου μια θέση στο Δημόσιο…
Προσωπική μου γνώμη είναι ότι από την απελευθέρωση του 1830 μέχρι σήμερα παρασκηνιακά στην Ελλάδα και ουσιαστικά κυβερνάει και κινεί τα νήματα μια κάστα που παραδοσιακά ΔΕΝ πάει τα γράμματα. Ιδίως μετά τα εμφυλιακά χρόνια αυτό είνια περισσότερο από ποτέ πρόδηλο, με μια οπισθοδρομική αναχρονιστική εκπαίδευση στα πρώτυπα του 19ου αιώνα υποταγμένη στο θρησκευτικό σκοταδισμό, που μετεμφυλιακά απέκτησε νέα μορφή (με την εμφάνιση παραχριστιανικών οργανώσεων)
Στον αντίποδα δλδ μια χώρα που αγαπάει τα γράμματα και τις επιστήμες, οι περισσότερες δυτικοευρωπαϊκές χώρες με τη Γαλλία προεξάρχουσα και σε παγκόσμιο επίπεδο το (συναισθηματικά μισητό αυτές τις ημέρες) κράτος του Ισραήλ.
Πιστεύω πως αν η Ελληνική κοινωνία (ή οι όποιοι κάτοικοι της περιοχής) αποφασίσουν πως θέλουν παιδεία τότε και εκπαίδευση καλή θα εφαρμοστεί και θα παγιωθούν νέα υγιέστερα στερεότυπα.
Για την ώρα ας απολαύσουμε τη συνέχιση της ….τουρκοκρατίας με έλληνες κοτζαμπάσηδες και πασάδες και τσιφλικάδες και τη σταθερή πορεία της χώρας αυτής προς την διάλυση…
ένα τελευταίο σχόλιο για τα “μισητά” φροντιστήρια… Οι πανελλαδικές εξετάσεις αποτελούν φίλτρο που στέλνει σχετικά καλό υλικό στα Ελληνικά Πανεπιστήμια. Σε αυτό συμβάλει κυρίως το δυναμικό του ιδιωτικού τομέα και των φροντιστηρίων της επικράτειας. Μετά το υλικό αυτό το παραλαμβάνουν τα νεποτιστικά ΑΕΙ και το κάνουν … σαν τα μούτρα τους.
Ιανουαρίου 24, 2009 στις 11:29 μμ
nik.athenian
Και βέβαια παπούλη η εκπαίδευση (κυρίως η τριτοβάθμια πλας) είναι εμπόρευμα. Αφού με το χαρτί της κυρίως και λιγότερο με την ίδια, προσδοκά κανείς ένα καλό γάμο, ένα δυο σπίτια, τακτική αλλαγή αυτοκινήτου και το άρμεγμα του δημόσιου κορβανά μέχρι βαθέως γήρατος.
Αλλά αντικειμενικά η αγορά του εμπορεύματος αυτού είναι στρεβλή. Μoney for nothing που έλεγαν και οι Dire Straits. Δώσε μου τα λεφτά σου, βάλε και τον μόχθο σου, κι εγώ θα σου πουλήσω ελπίδα για το μέλλον μέσα από ένα κατάμαυρο παρόν, λένε οι έμποροι του είδους.
Απορώ όμως γιατί ενώ όταν θέλουμε ν’ αγοράσουμε παπούτσια ή λάστιχα για το αυτοκίνητό μας το ψάχνουμε το πράγμα, όταν πρόκειται για την εκπαίδευση των παιδιών μας κάνουμε πως δεν βλέπουμε τις συνθήκες και παραβιάζουμε κάθε επενδυτικό ορθολογισμό.
Μυστήρια ράτσα ο νεοέλληνας. Και κολλήσαμε και στους Αλβανούς την παθολογία μας.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 11:05 πμ
Ενη Καπαζογλου
nikiple
Την απαντηση νομιζω σου την εχει ηδη δωσει η νεολαια του Δεκ. 2008.
Αλλωστε αυτη ηταν και η “ουσια” της απαντησης μου προς τον Παπουλη.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 11:27 πμ
Παπούλης
Νίκιπλος
Στο προηγούμενο σχόλιο μου αλλά και σε όλα μου τα σχόλια σε αυτό το thread θα πρόσεξες ότι δεν χρησιμοποιώ τον όρο Παιδεία , η οποία προφανώς δεν θα μπορούσε να είναι εμπόρευμα.
Αντίθετα το καθ’ ημάς εκπαιδευτικό σύστημα είναι εργαλείο στα χέρια μιας διαχρονικής κάστας με σκοπό , όπως σωστά περιγράφεις , τη παραγωγή δυνητικών δούλων.
Αυτό που επισημαίνω ως νέα εξέλιξη είναι το γεγονός ότι οι προσδοκίες που αυτό το σύστημα δημιουργούσε και αναπαρήγαγε , υπό τις παρούσες συνθήκες , έχουν αποδυναμωθεί , αφού πλέον παράγονται υπεράριθμοι δούλοι κάποιων μορφωτικών προδιαγραφών σε σχέση με τις απαιτήσεις της αγοράς ή τις δυνατότητες απορρόφησής τους από τη δημόσια τροφό.
Ο ανταγωνισμός επομένως εντείνεται , οι απαιτήσεις αυξάνουν και μια θέση στον ήλιο κοστολογείται πλέον με υψηλότερα στοιχεία κόστους. Οι νοικοκυραίοι της ελληνικής μας πραγματικότητας θα πέσουν και πάλι στη παγίδα που τους στήνει το σύστημα , θα απαιτήσουν ιδιωτικά πανεπιστήμια , θα στείλουν τα τέκνα τους σε ιδιωτικά σχολεία , θα πιέσουν τα βλαστάρια τους για ακόμα υψηλότερες επιδόσεις , θα αιμορραγήσουν οικονομικά και ψυχικά , με μια κουβέντα θα σπεύσουν να αναπαράγουν το ίδιο σύστημα σε μιά ακόμα σπείρα ανέλιξης προς τη κατάρρευση.
Και τα παιδιά τους θα καίνε στο τέλος της χρονιάς τα βιβλία τους ή θα χρησιμοποιούν τα ΗΒ για να κατεβάζουν τσόντες , βιντεάκια κτλ , νοιώθωντας ακόμα πιό μόνα και ανυπεράσπιστα απέναντι σε ένα σύστημα που τους προσφέρει όλο και λιγώτερες ελπίδες ενώ τους επιβαρύνει όλο και περισσότερο.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 1:17 μμ
bioannis
nikiplos … θα συμφωνούσα μαζί σου για τα φροντηστήρια, αν θα μπορούσες να μου πεις μέσα σε πιό παιδαγωγικό πλαίσιο ορίζονται.
Πόσο πάει το κιλό η λύση ασκήσεων τελος πάντων ;
Να μη μιλήσουμε για τις αμοιβές των “εκπαιδευτικών” που δουλεύουν εκεί, να μη μιλήσουμε για τις λαμογιές με τα θέματα, να μη μιλήσουμε για τη δυνατότητα που έχουν όλοι οι μαθητές να ξηλώνουν τις τσέπες των γονιών τους.
Δεν υπάρχει, φίλτατε, ανάλογο ταίρι σε άλλο εκπαιδευτικό σύστημα της Ευρώπης τουλάχιστον, σχετικά με τα ιδιωτικά φροντιστήρια (μαλακιστίρια).
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 2:06 μμ
Πάνος
Διάβασα τα τελευταία 10-12 σχόλια και παραλίγο να πάθω μια ψυχολογία…
Παίδες (και κόρες) όπως και να το κάνουμε ΔΕΝ θα ανακαλύψουμε εκ νέου τον τροχό… Υπάρχει ήδη μια πλουσιότατη παράδοση στα πλαίσια του δυτικού πολιτισμού (του οποίου είμεθα αναπόσπαστο μέρος). Το πρόβλημά μας δεν είναι να απαξιώσουμε αυτό που έχουμε (εύκολη δουλειά, άλλωστε), αλλά να το κάνουμε καλύτερο.
Ως γονεύς (και κηδεμών) μαθητών σε Γυμνάσιο και Δημοτικό, έχω διαπιστώσει ότι τα παιδιά μου σπουδάζουν σε (ασύγκριτα) καλύτερες συνθήκες, από αυτές που βρέθηκα εγώ (από το 1967 έως το 1979) σε δημόσια σχολεία. Ως γιατρός του ΕΣΥ (άλλο δημόσιο) επισκέπτομαι κάθε χρόνο όλα τα σχολεία της Βόρειας Χαλκιδικής, εδώ και δώδεκα χρόνια, και διαπιστώνω τα ίδια: η κατάσταση βελτιώνεται συνέχεια, σε όλα τα επίπεδα.
Θέλω να πω ότι η εκπαίδευση που υπάρχει μπορεί να μην είναι αυτή που θέλουμε, αλλά δεν είναι και για ισοπέδωση!
Η βασική και η μέση εκπαίδευση δε χρειάζεται να γκρεμιστούν (επειδή δε μας αρέσει ο καπιταλισμός). Χρειάζεται να βελτιωθούν. Και για να γίνει αυτό, δεν έχουμε παρά να δούμε τι έχουν κάνει, πριν από εμάς, οι κουτόφραγκοι, σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, να το μελετήσουμε και να το προσαρμόσουμε στις δικές μας συνθήκες.
Η λογική ότι η εκπαίδευση απλά ετοιμάζει “δούλους” ή “δημοσίους υπαλλήλους” είναι υπερβολικά ….υπερβολική. Το ότι στην εκπαίδευση διακρίνονται στοιχεία ταξικών διακρίσεων είναι τόσο παλιό όσο και οι ανθρώπινες κοινωνίες.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 2:38 μμ
nik.athenian
Η λογική ότι η εκπαίδευση απλά ετοιμάζει “δούλους” ή “δημοσίους υπαλλήλους” είναι υπερβολικά ….υπερβολική.”
Καθόλου Πάνο. Μικρές μειοψηφίες ξεφεύγουν από τον κανόνα, ίσα για να συντηρείται η ελπίδα. Πάντως όσοι στις μέρες μας αξιοποιούν με δική τους άφθονη δουλειά και μεράκι όσα η διάδοση της γνώσης και τα νέα εργαλεία έχουν να προσφέρουν, γίνονται πολύ καλύτεροι από τους καλούς της δικής μου και της δικής σου γενιάς.
“Ως γονεύς (και κηδεμών) μαθητών σε Γυμνάσιο και Δημοτικό…..»
Γι αυτό εγώ πιστεύω ότι πρέπει να τους δείξεις το δρόμο της Εσπερίας. Μιλάω μόνο για το θέμα των σπουδών τους. Αν δεν θέλεις να βρεθούν κι εκείνα όμηροι των μαφιών της τριτοβάθμιας. Συνομηλίκων τους και δασκάλων τους. Το ανάλογο μπαγιόκο που θα σου χρειαστεί, ελάχιστα ή καθόλου ξεπερνάει το αντίστοιχο για την Πάτρα ή την Αθήνα.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 4:02 μμ
nik.athenian
Για Βιογιάννη, περί φροντιστηρίων.
Όσοι υποστηρίζουν ότι τα φροντιστήρια είναι μόνο Ελληνική πατέντα κάνουν λάθος. Άρχισαν να αναπτύσσονται και συνεχίζουν, σε κάθε περίπτωση που σε διάφορες χώρες, διάφορες σχολές έγιναν περιζήτητες. Σε κάθε τέτοια περίπτωση, ο υποψήφιος θα κάνει ότι μπορεί για να βελτιώσει τη θέση του ως προς τον ανταγωνισμό. Μια από τις μεθόδους είναι και το φροντιστήριο.
Το φαινόμενο εκτός από την Ιαπωνία που υπήρχε, άρχισε να ανθεί στο τέλος της δεκαετίας του 90.
Στις ΗΠΑ για να περάσουν το SAT πηγαίνουν φροντιστήριο αρκετοί. Ομοίως για να γίνουν δεκτοί για ειδικότητα σε ιατρικές σχολές πάρα πολλοί είναι αυτοί που καταφεύγουν σε φροντιστήρια. Για τις ιατρικές μάλιστα υπάρχει στο χώρο σχεδόν μονοπωλιακό καθεστώς.
Στη Ελβετία που έχει προπαρασκευαστικό έτος, επίσης υπάρχουν φροντιστήρια.
Στη Γαλλία απ’ ότι ακούγεται προτιμάται η μέθοδος των ιδιαιτέρων μαθημάτων για τις σχολές με υψηλή ζήτηση, απ’ όσους βέβαια μπορούν να πληρώσουν.
Όσο η ζήτηση για διάφορες σχολές όπως η Ιατρική, η Νομική και των μηχανικών θα έχουν υπέρογκη ζήτηση το φροντιστήριο θα σου προσφέρει πόντους στον ανταγωνισμό. Κι αυτό ανεξάρτητα από την εύρυθμη λειτουργία της δημόσιας εκπαίδευσης.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 4:57 μμ
Γιάννης-2
Παρακολουθώντας από μακριά τη συζήτηση γιά την παιδεία στην Ελλάδα, έχει κανείς πραγματικά την εντύπωση ότι κάποιοι προσπαθούν να ανακαλύψουν τώρα τον τροχό (το είπε και ο Πάνος και άλλοι με παρόμοια λόγια).
Το φροντιστήριο γιά εισαγωγικές εξετάσεις διαφόρων ειδών (π.χ. SAT σε ΗΠΑ και Καναδά) υπάρχει, αλλά σε μηδαμινό βαθμό. Συνήθως περιορίζεται στη μελέτη βοηθητικών βιβλίων και όχι μάθημα από καθηγητή.
Όμως φροντιστήριο, στο βαθμό που σήμερα λειτουργεί στην Ελλάδα, από τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου, πιστεύω ότι δεν υπάρχει σε καμία Δυτική χώρα. Νομίζω ότι υπάρχει σε χώρες της Μέσης Ανατολής (π.χ. Συρία).
Και ένα φαινόμενο. Η πρώτη γενεά Ελλήνων μεταναστών μετέφεραν τη συνήθεια του φροντιστηρίου στις χώρες της Δύσης. Σαν μεταπτυχιακός φοιτητής, συμπλήρωνα τα χρήματα της υποτροφίας με φροντιστήριο σε Ελληνόπουλα, μαθητές Γυμνασίου, και 2-3 φορές και σε Πανεπιστημίου.
Τώρα, που γονείς είναι πιά τα Ελληνόπουλα που γεννήθηκαν στο εξωτερικό, το φαινόμενο εξέλιπε τελείως.
Και μιά σκέψη: Επειδή στην Ελλάδα, όλα πολιτικοποιούνται στον υπέρτατο βαθμό, θα ήταν ίσως χρήσιμο να περιορισθούν οι αρμοδιότητες του Υπουργείου Παιδείας. Γιά παράδειγμα, όλα τα σχετικά με το αναλυτικό πρόγραμμα της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να περάσουν σε Οργανισμό. Το ίδιο ο μηχανισμός εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Αυτό ακριβώς γίνεται στις περισσότερε χώρες της Δύσης, και η διαμάχη σε θέματα Παιδείας έχει περιοριστεί μόνο σε θέματα χρημάτων, ποτέ σε θέματα μαθημάτων, δικαιωμάτων, μεθόδων, κλπ., όπβς στην Ελλάδα.
Βασική υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας να παραμείνει η χρηματοδότηση της εκπαίδευσης, και η ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ότι οι δαπάνες ξοδεύονται σύμφωνα με τους κανονισμούς.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 5:42 μμ
bioannis
Nik για πρώτη φορά θα διαφωνήσω μαζί σου. Αλλά πριν γίνει ο όποιος διάλογος (αδυνατώ αυτή τη στιγμή να ανταπεξέλθω… είμαι στο ημερήσιο στάδιο “τα κεφάλια -ξανά- μέσα”) σε παρακαλώ δώσε μου μια απάντηση στο ερώτημα που έβαλα παραπάνω “Σε ποιό παιδαγωγικό πλαίσιο λειτουργούν τα φροντιστήρια ; “.
Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός αλλά τα “φροντιστήρια” που αναφέρεις παραπάνω δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τον θεσμό της παραπαιδείας που κανοναρχεί την κατάσταση του συνόλου της εκπαίδευσης στη χώρα.
Συμφωνώ μαζί σου σε τούτο (που υπονοείται) στα γραφόμενά σου. Στο βαθμό που το όνειρο κάθε νεοέλληνα είναι … 2 “σπιτάκια” (ένα στην πόλη και ένα στην εξοχή … κατά προτίμηση στη θάλασσα) 3 κουρσάκια (1 για την πολη, 1 για τα ταξίδια και 1 για το βουνό) ρούχα αξίας, φαί του σκασμού, θεάματα στα πολιτιστικά κέντρα (σκυλάδικα) άφθονο χρήμα για το “χαρτζιλίκι” των παιδιών, “ειμαι γιατρός και σας γαμάω όλους” … είναι φυσικό “το όνειρο” να γίνεται ο εμπορευματοποιημένος εφιάλτης και εμμονή να μετατρέπουμε -μόνοι μας- τα παιδιά μας σε άλογα κούρσας στον ιππόδρομο. Ποιός όμως θα πρωτοπρολάβει τη λεηλασία (πλιάτσικο) ;
Νικ, τα φροντιστήρια πρέπει να κλείσουν. Το να προετοιμάζονται τα παιδιά για τις επιδόσεις τους (και για τον χαρακτήρα τους) στο σχολείο, πρέπει να ενταχθεί στο παιδαγωγικό σύστημα. Τώρα, τα φροντιστήρια είναι ο κύριος θεσμός αποδιοργάνωσης, πλουτισμού ολίγων και άκρατου -αντικοινωνικού- ανταγωνισμού με ολέθριες επιπτώσεις, όχι μόνο στον ψυχισμό των παιδιών αλλά και στη συνολική κουλτούρα της χώρας.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 6:10 μμ
nik.athenian
Τα φροντιστήρια βιογιάννη δεν λειτουργούν στα πλαίσια κάποιου παιδαγωγικού συστήματος, ούτε στην Ελλάδα ούτε οπουδήποτε αλλού υπάρχουν. Προσφέρουν ελπίδα και αύξηση των πιθανοτήτων (υπό προϋποθέσεις) για τις εξετάσεις εκείνες που η ζήτηση είναι υπέρογκη και οι θέσεις περιορισμένες.
Βέβαια θα συμφωνήσω με τον Γιάννη-2 και με σένα, ότι η έκταση του θεσμού στην Ελλάδα δεν έχει σχέση με καμιάς άλλης χώρας.
Για τη χώρα μας όμως, όσο κάποιες σχολές θα δίνουν περισσότερες και καλύτερα αμοιβόμενες δουλειές από άλλες, η πρόσθετη ενίσχυση του υποψηφίου, όποια μορφή και αν πάρει δεν θα λείψει. Το ίδιο και για τη συσσώρευση στις πόρτες του ΑΣΕΠ. Όσο δεν υποχωρεί αυτή η ταφύσικη ζήτηση για προτιμητέες σχολές και θέσεις τα φροντιστήρια δεν θα κλείσουν.
Σε δυτικές χώρες(όπου υπάρχουν πολλοί παραγωγικοί τομείς και όχι μόνο υπηρεσίες όπως εδώ), εμφανίστηκε αργά γιατί ουσιαστικά μέχρι πριν λίγα χρόνια σχεδόν όλοι είχαν πρόσβαση στους εργασιακούς αυτούς τομείς.
Και αυτά συμβαίνουν χωρίς να θίγω καθόλου το θέμα αν η εκπαιδευτική βαθμίδα που τελειώνει κανείς κάνει καλά τη δουλειά της ή όχι. Αυτός είναι άλλος παράγοντας.
Τελικά είναι καλά;
Όχι βέβαια, αλλά ότι πουλάει ελπίδα και όνειρα για να λαδώσεις το αντεράκι σου, είτε είναι φροντιστήριο είτε Κίνο, δεν θα εξαφανιστεί ποτέ.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 6:18 μμ
Πάνος
Ανακοίνωση Οικολόγων Πράσινων
Η ελληνική Παιδεία χρειάζεται εκπαιδευτικές μεθόδους που να προωθούν την κριτική σκέψη και όχι την απομνημόνευση, την απόκτηση δεξιοτήτων και όχι τη συσσώρευση γνώσεων, αύξηση των δαπανών, πράσινα σχολεία, με ενεργό συμμετοχή των μαθητών και των εκπαιδευτικών και σε αλληλεπίδραση με τις γύρω τους κοινότητες, δικαίωμα επιλογής μαθημάτων και ελεύθερο χρόνο για τους μαθητές.
Εν όψει της προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης για την Παιδεία στη Βουλή, οι Οικολόγοι Πράσινοι καταθέτουν για διάλογο τις προτάσεις τους πάνω στο τεράστιο αυτό θέμα, με όση σαφήνεια και συντομία είναι δυνατόν, και αφορούν το Πρωτοβάθμιο και Δευτεροβάθμιο επίπεδο.
Οι βασικές αρχές μιας εκπαιδευτικές μεταρρύθμισης πρέπει να εστιάζονται στα εξής:
· Το σχολείο να γίνει πιο ελκυστικό για τους μαθητές, με αλλαγές στο περιεχόμενο και τις μεθόδους εκπαίδευσης.
· Η εκπαιδευτική διαδικασία να επικεντρώνει περισσότερο στην ανάπτυξη της συνολικής προσωπικότητας των μαθητών, ώστε να γίνουν ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες.
· Οι εκπαιδευτικοί να λειτουργούν ως εμψυχωτές της εκπαιδευτικής ομάδας και όχι ως απόλυτοι άρχοντες της τάξης ή και αποστασιοποιημένοι «υπάλληλοι» που κρίνονται ίσως και με κομματικά κριτήρια.
· Οι μαθητές να αντιμετωπίζονται ως υποκείμενα που συν-διαμορφώνουν τη διαδικασία εκπαίδευσής τους και να έχουν λόγο και για τα άλλα θέματα που τους απασχολούν ως νέους και πολίτες.
· Το «μάθημα» πρέπει να είναι συμμετοχικό και να αξιοποιεί την έρευνα, την αναζήτηση, την παρατήρηση και όχι απλώς την αποστήθιση.
· Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να στραφεί σε νέες μεθόδους, ώστε η απόσταση εκπαιδευτικού – μαθητή να μειωθεί, να καλλιεργηθεί πνεύμα ομαδικής δουλειάς, που αναδεικνύει όμως και τις προσωπικότητες.
· Η εκπαιδευτική πολιτική και καθημερινότητα να λαμβάνει υπόψη ότι οι μαθητές είναι ευαίσθητα άτομα με πολλές ανάγκες, χρειάζονται να παίξουν, να νοιώσουν τρυφερότητα, να αγαπήσουν, να μάθουν με σωστό και δημιουργικό τρόπο, να αμφισβητήσουν, να δημιουργήσουν, να εκφραστούν.
· Τα ίδια τα σχολεία θα πρέπει να είναι ο πυρήνας της προσπάθειας για οικολογική αναγέννηση της γειτονιάς και των πόλεων μας και όχι παράδειγμα προς αποφυγή.
Παρά την ιστορικά μεγάλη αξία που δίνουν οι Έλληνες πολίτες στην Παιδεία, οι ελληνικές κυβερνήσεις απέτυχαν παταγωδώς να δημιουργήσουν ένα στοιχειωδώς αξιοπρεπές εκπαιδευτικό σύστημα, που, εκτός από την απόκτηση γνώσεων, να ενθαρρύνει την κριτική σκέψη, να βελτιώνει τις ικανότητες και δεξιότητες του σύγχρονου πολίτη, να δημιουργεί ευκαιρίες διαλόγου και συμμετοχής σε όλα τα επίπεδα της σχολικής ζωής, διαμορφώνοντας έτσι σταθερές βάσεις για την ελληνική δημοκρατία. Αντίθετα, οι προτεινόμενες αλλαγές στο εξεταστικό για την πρόσβαση στα ΑΕΙ λειτουργούν στην κατεύθυνση της 16ωρης «πλήρους απασχόλησης» των μαθητών του Λυκείου, μιας και προβλέπουν επιπλέον μαθήματα το απόγευμα.
Σεβασμός στο μαθητή και στις πολλαπλές ανάγκες του
Το σημερινό εξαιρετικά αναποτελεσματικό εκπαιδευτικό σύστημα περιστρέφεται γύρω από τις εξετάσεις και την πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο, υποβαθμίζοντας την ουσία της Παιδείας και εξοντώνει τους μαθητές, προσθέτοντας συνεχώς ατέλειωτες ώρες ανούσιων, συχνά, μαθημάτων και δασκαλοκεντρικών μεθόδων. Την ίδια στιγμή, μαθητές άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως οι Φιλανδοί, τα καταφέρνουν με λιγότερες ώρες μαθηματικών και πολύ περισσότερες καλλιτεχνικών μαθημάτων και με 5ωρα ωρολόγια προγράμματα αντί των δικών μας 7ωρων.
Ταυτόχρονα, πολλά σχολεία στεγάζονται σε άθλιες συνθήκες (υπόγεια, ενοικιαζόμενοι χώροι, χωρίσματα με γυψοσανίδες, ελλιπής φροντίδα των χώρων, έλλειψη αιθουσών και υποδομών, αμίαντος, διπλοβάρδια), οι νέες τεχνολογίες είναι κάτι καινούριο για πολλά σχολεία ή παντελώς άγνωστο για πολλά άλλα, οι μαθητές με τεράστιο, σε σχέση με το σώμα τους, φορτίο μέσα στις σχολικές τσάντες, περιορίζονται σε ρόλο παθητικού ακροατή ή παπαγάλου για τις αλλεπάλληλες εξετάσεις, τα μαθήματα όλα είναι υποχρεωτικά και η ελεύθερη επιλογή μαθημάτων από τους μαθητές απουσιάζει πλήρως, όπως και ο ελεύθερος χρόνος τους.
Δεν είναι τυχαίο ότι κάθε χρόνο ξεσπούν αποχές και καταλήψεις σχολείων, αποτυπώνοντας την κρίση που διαπερνά το εκπαιδευτικό σύστημα.
Ποιος διαμορφώνει τις εξελίξεις στην Παιδεία
Η διαβόητη «παραπαιδεία» (ακατανόητη για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους) ζει και βασιλεύει, η Διοίκηση της εκπαίδευσης από τη σχολική μονάδα έως τις διευθύνσεις των νομών και Περιφερειών παραδίδονται σε κομματικά στελέχη του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος, δημιουργώντας ένα ισχυρά κεντρικά ελεγχόμενο σύστημα, που εμφανώς δεν εμπιστεύεται τα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας. Τα αναλυτικά προγράμματα πιέζουν ασφυκτικά εκπαιδευτικούς και μαθητές, χωρίς να αφήνουν περιθώρια για δημιουργικές πρωτοβουλίες σε κάθε σχολείο για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, την Αγωγή Υγείας και τα Πολιτιστικά θέματα.
Αποτελούν πια ενδημικά χαρακτηριστικά η συνεχής μείωση των δαπανών για την Παιδεία (η Ελλάδα είναι η τελευταία στην Ευρώπη και στις τελευταίες θέσεις του ΟΟΣΑ), η ανορθολογική διαχείριση των υπαρχόντων πόρων, οι απηρχαιωμένες παιδαγωγικές αντιλήψεις και η κυριαρχία της αναξιοκρατίας, με την υποστήριξη των κομμάτων που κυβέρνησαν στη χώρα μας. Η εδραιωμένη αναξιοπιστία, εμποδίζει το να βρεθούν τρόποι βελτίωσης της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου, χωρίς να καταρρακώνεται η προσωπικότητα των εκπαιδευτικών και να εξασφαλίζεται η ουσιαστική επιμόρφωσή τους.
Επιπλέον, φοβόμαστε ότι η εγκατάλειψη της δημόσιας εκπαίδευσης στα χέρια χορηγών και ιδιωτικών εταιρειών θα προκαλέσει απαράδεκτες καταστάσεις, σαν αυτές που έχουν δημιουργηθεί σε άλλες χώρες, με την ανάληψη σχολικών κυλικείων κι εστιατορίων από εταιρείες φαστ φουντ και την επιβολή λανθασμένων διατροφικών προτύπων, με τη συγγραφή βιβλίων Χημείας από πολυεθνικές εταιρείες χημικών, που θέτουν στο περιθώριο την πράσινη χημεία κ.ο.κ.
Να ανοίξουμε το σχολείο στην κοινωνία
Με τις ραγδαίες εξελίξεις στα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά /κλιματικά θέματα, το εκπαιδευτικό σύστημα χρειάζεται να αποκτήσει γρήγορα αντανακλαστικά και ευελιξία, η γνώση να συνδυάζεται με κριτική στάση, η ομαδικότητα να εξισορροπείται με την ανάπτυξη της προσωπικότητας και των ξεχωριστών ικανοτήτων κάθε παιδιού. Βασικό ζητούμενο πλέον είναι η δυνατότητα των παιδιών να καταλαβαίνουν τι γίνεται σήμερα στον κόσμο και να παρεμβαίνουν με το δικό τους τρόπο.
Προτείνουμε να καθιερωθεί μια «μέρα ανοικτού στην κοινωνία σχολείου» κάθε εβδομάδα. Την μέρα αυτή οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί θα συζητάνε οργανωμένα, θα συνεργάζονται ισότιμα. Οι μαθητές θα παρουσιάζουν ομαδικές εργασίες για σύγχρονα θέματα, θα υπάρχει άμεση επαφή των μαθητών με τη φύση, θα συζητιούνται τα όνειρα και τα προβλήματα των νέων, θέματα ποιότητας ζωής, προστασίας του περιβάλλοντος, κοινωνικής υπευθυνότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γνωριμίας και διαλόγου των πολιτισμών, διατροφής, αναβάθμισης της πόλης, της γειτονιάς, του σχολείου. Αυτή η εμπειρία μπορεί να γίνει το καλύτερο «μάθημα». Αυτό το πείραμα (ανάλογες εμπειρίες υπάρχουν ήδη σε κάποιες χώρες) μπορεί να οδηγήσει -συγκροτημένα και μετά από αξιολόγηση – σε βαθιές αλλαγές του εκπαιδευτικού μοντέλου αλλά και σε ουσιαστική συμμετοχή των νέων στις κοινωνικές εξελίξεις. Οι μεθοδολογίες και η πολύχρονη εμπειρία της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, χιλιάδες εκπαιδευτικοί που είναι εξοικειωμένοι με παρόμοιους ρόλους καθώς και η κοινωνία των πολιτών και αξιόπιστες περιβαλλοντικές και κοινωνικές ΜΚΟ μπορούν να στηρίξουν μια παρόμοια «επανάσταση» στην εκπαίδευση.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι προτείνουν:
· Άμεση αύξηση δαπανών για την Παιδεία και αυστηρός έλεγχος για την ορθολογική διάθεσή τους, με αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονται με τους πόρους που διατίθενται. Επίλυση του κτιριακού, τόσο όσο προς την επάρκεια όσο και ως προς την ποιότητα. Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα.
· Επανεξέταση του όγκου της διδακτέας ύλης, αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων και μείωση του κρατικού ελέγχου, προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης της φαντασίας και της δημιουργικότητας κι ενθάρρυνση της αλληλεπίδρασης του σχολείου με την τοπική κοινότητα, μέσα από την ενεργό συμμετοχή των μαθητών και των εκπαιδευτικών στα ζητήματα της περιοχής τους.
· Δικαίωμα στην επιλογή –δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο. Κατάργηση του μοναδικού σχολικού βιβλίου και μείωση του αριθμού των μαθημάτων ανά τάξη. Από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο και το Πανεπιστήμιο, κάθε μαθητής θα πρέπει να έχει αρκετό ελεύθερο χρόνο και το δικαίωμα να επιλέγει μαθήματα ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του.
· Πράσινα σχολεία. Να δεσμευθούν οι υπεύθυνοι υπουργοί βάσει 10ετούς χρονοδιαγράμματος για κάλυψη των ενεργειακών αναγκών των σχολείων με ήπιες μορφές ενέργειας και βιοκλιματική αρχιτεκτονική, εξοικονόμηση νερού, κήπους, χρώματα, υψηλή αισθητική, αυλές χωρίς τσιμέντο αλλά με χώμα, δέντρα και πράσινο. Οι νέες τεχνολογίες να μπουν σε κάθε αίθουσα, βιολογικά προϊόντα σε όλα τα σχολικά κυλικεία, μαγειρεμένο υγιεινό φαγητό σε όλα τα ολοήμερα.
· Νέες δομές, δημοκρατικότερη οργάνωση του σχολείου, άνοιγμά του στην κοινωνία και τις εξελίξεις, ώστε να επιτρέπουν σε μαθητές κι εκπαιδευτικούς να συναποφασίζουν για τα σημαντικά ζητήματα του σχολείου. Οι δημιουργικές δραστηριότητες όπως προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Αγωγής Υγείας και Πολιτιστικών να επεκταθούν με ταυτόχρονη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών σε εναλλακτικές μορφές διδασκαλίας. Τα στελέχη της εκπαίδευσης οφείλουν να εκλέγονται και όχι να διορίζονται. Ζητούμε να ιδρυθούν Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σε όλα τα μεγάλα -τουλάχιστον- αστικά κέντρα και να εκπαιδευτεί το προσωπικό τους κατάλληλα.
· Κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων και ταυτόχρονη θέσπιση αξιόπιστης ανώτερης εκπαίδευσης, με αποσυμφόρηση του δρόμου προς τα ΑΕΙ και ΤΕΙ
· Ολοήμερο σχολείο που να καλύπτει τις επιπλέον ανάγκες των μαθητών στην εκμάθηση ξένων γλωσσών, μουσικών οργάνων κ.α., στην άθληση, στη στήριξη αδύνατων μαθητών με ενισχυτική διδασκαλία κ.α.
Τι είδους διάλογος
Για να προχωρήσουν όλα αυτά θα πρέπει να υπάρξει μια ευρύτατη διαβούλευση στη βάση της ελληνικής κοινωνίας σε τοπικό επίπεδο (κι όχι ένας διάλογος κωφών στην κορυφή), που να υποστηρίζεται από ένα ενεργό εκπαιδευτικό, μαθητικό και φοιτητικό κίνημα, με στόχο τη δημοκρατία στο σχολείο, το σεβασμό της διαφορετικότητας, την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευομένων και των εκπαιδευτικών, τη δημιουργία καλύτερων υποδομών σε κάθε σχολείο, τη μάθηση που έχει νόημα για τους μαθητές και για τη ζωή τους στο μέλλον. Η υπόθεση της Παιδείας είναι πρώτα απ’ όλα υπόθεση όλων αυτών που συμμετέχουν σε αυτήν. Δεν θέλουμε όμως έναν ακόμη διάλογο, που θα χρησιμοποιηθεί για να καταλαγιάσει τα πνεύματα και να καταλήξει στα συρτάρια κάποιου υπουργού, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν. Θέλουμε να δούμε να γίνονται πράξη οι προτάσεις και να αξιολογείται η εφαρμογή τους με στόχο τη βελτίωση τους.
Η οργή και η αμφισβήτηση που εκφράστηκε μετά τη δολοφονία του Αλέξη έδειξαν ξεκάθαρα πως οι τωρινοί έφηβοι έχουν θεμελιώδεις αντιρρήσεις για τον τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζει η πολιτεία, απορρίπτουν τη διαφθορά και το πελατειακό σύστημα, τον καταναλωτισμό και τον προκλητικό πλουτισμό πολιτικών και κοινωνικών παραγόντων. Προτείνουμε να ξεκινήσει μια διαδικασία «ακρόασης» των απόψεών τους, να σταματήσουν οι παιδαγωγικά απαράδεκτες και κοινωνικά αδιέξοδες κατασταλτικές μέθοδοι ενάντια σε μαθητές (π.χ. η προσαγωγή μαθητών σε δίκη με τον αντιτρομοκρατικό νόμο στη Λάρισα) και να τους εμπιστευθούμε περισσότερο, δίνοντάς τους ψήφο στα 16 και ενεργό ρόλο στο σχολείο. Απαιτείται δομημένος διάλογος από τα κάτω, που θα διαπεράσει όλες τις κοινωνικές λειτουργίες και θα οδηγήσει σε μια δημοκρατική και πολιτική αναγέννηση της χώρας.
Θέλουμε ένα σχολείο που να εμπνέει τους εκπαιδευτικούς αλλά να επικεντρώνεται στους μαθητές, γιατί είναι αυτοί που συνδέονται με ένα μοναδικό τρόπο με το μέλλον, όσο κανένας ενήλικας, που έχουν φαντασία, δημιουργικότητα και συχνά αναζητούν απεγνωσμένα ευκαιρίες για να αναλάβουν ευθύνες για τη ζωή τους και το μέλλον.
Η Εκτελεστική Γραμματεία
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 8:28 μμ
Παπούλης
Πάνο
Επειδή πράγματι δεν θα ανακαλύψω εκ νέου το τροχό , στον οποίο όλοι μας είμαστε δεμένοι και επειδή φαίνεται ότι η αντίληψη μου είναι παρωχημένη , οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας , θα αφήσω αυτή τη συζήτηση να τη φέρουν σε πέρας όσοι φρονούν ότι η βελτίωση και ο εκσυγχρονισμός μπορεί να δώσει λύση στα αδιέξοδα που εγώ βλέπω καθημερινά.
Θα περιοριστώ στα καθηκοντά μου στο ΙΘΙ , δηλαδή να σκουπίζω το έρμο κατώφλι , να αρχειοθετώ την ελάχιστη αλληλογραφία και να ξεσκονίζω το αρχείο και όταν βρώ τη διάθεση και το χρόνο να ολοκληρώσω εκείνο το ρημάδι το Έπος της Μαριώς . Παλαιοντολογικά υπολείμματα σαν και μένα δεν έχουν θέση σε συζητήσεις σχετικά με αυτά τα σοβαρά ζητήματα
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 9:00 μμ
yetanother_s
Δεν ξερω πολλα για τροχους, αλλα σοβαρες συζητησεις για την Παιδεια εχω παρακολουθησει (οπως πιθανοτατα και οι υπολοιποι σχολιαστες) ουκ ολιγες.
Δυστυχως η Παιδεια ειναι συνυφασμενη με την κοινωνια σε εναν συσχετισμο κοτας – αυγου. Δεν μπορεις να εχεις καλη Παιδεια σε μια σαπια κοινωνια και δεν μπορεις να βελτιωσεις την κοινωνια αν δεν υπαρξει Παιδεια.
Δεν το γραφω ειρωνικα: εστω οτι κανουμε τον Παπουλη υπουργο Παιδειας με απεριοριστη ισχυ και χρηματα. Εστω οτι ο Παπουλης φτιαχνει ενα φανταστικο εκπαιδευτικο συστημα (ξερω, αλλο Παιδεια αλλο εκπαιδευση).
Πως θα επιβιωσουν οι μαθητες αυτων των ιδανικων σχολειων, οταν βγουν απο το σχολειο και εχουν να συμμετασχουν σε μια κοινωνια λαμογιων, τεμπεληδων και ανικανων; Πως θα φτιαξει ιδανικα σχολεια ο ιδανικος υπουργος παιδειας με το υπαρχον σωμα των εκπαιδευτικων;
Ισως ειμαι ουτοπικος, αλλα προτεινω το εξης: για καθε μετρο (οποιοδηποτε) που θα σχεδιαζουμε με σκοπο να βελτιωθει η Παιδεια μας, θα πρεπει να σχεδιαζουμε και τις αντιστοιχες απαραιτητες μεταβολες στην κοινωνια μας. Δεν ειναι δυνατον να προτεινουμε μετρα για τα σχολεια και τους μαθητες, αφηνοντας τον εαυτο μας απ’ εξω.
Σηεμειωση: χαριν συντομιας κανω μερικες γενικευσεις πιο πανω. Εννοειται οτι δεν θεωρω *ολους* τους εκπαιδευτικους χαλια, ουτε ολη την κοινωνια σαπια. Οπου βλεπετε γενικευση, παρακαλω αντικαταστηστε την με την εκφραση “το κυριαρχο μερος, το μεγαλυτερο ποσοστο” η κατι αναλογο.
Ιανουαρίου 25, 2009 στις 9:22 μμ
nik.athenian
Τρία χρόνια (2004-2007) κράτησε ο προηγούμενος δημόσιος διάλογος για την παιδεία και τίποτα δεν πέτυχε. Ψηφίστικε και νόμος που αυτοί που τον ψήφισαν δεν επιμένουν πια στην εφαρμογή του. Και δεν ήταν ο μόνος διάλογος που εξαγγέλθηκε. Και το ΠΑΣΟΚ είχε κάνει τον δικό του. Άπειρα χαρτιά μαζεύτηκαν και τότε στα συρτάρια του ΥΠΕΠΘ.
Όποτε δεν ξέρεις πως να ξεπεράσεις ένα αγγούρι, εξάγγειλε ένα διάλογο.
Ποια θα είναι ακριβώς τα θέματα του νέου διαλόγου;
Πως θα μεθοδευτεί; Πως θα παρθούν οι αποφάσεις; Κι όποιου δεν του αρέσουν θα τις γράψει στα παλιά του τα παπούτσια και θα ξεκινήσει τη νέα ιντιφάντα;
Χρόνια και χρόνια περνάνε με διαλόγους κουφών. Κάνουμε κουβέντα ίσα για να φύγουμε προσωρινά από το ζόρι, ενώ κανένας δεν θέλει να συμφωνηθεί οτιδήποτε ουσιαστικό.
Τα θέματα που θα κυριαρχήσουν από την αριστερά θα είναι το Άσυλο και τα ΚΕΣ αφού σ’ αυτά είναι σίγουρο ότι θα διαφωνήσουν οι συμμετέχοντες και θα αποχωρήσουν οι μη κυβερνητικοί.
Για να δειχτεί από την κυβέρνηση μια κάποια δήθεν μεταρρύθμιση θα αλλάξει ακόμα μια φορά ο αριθμός των εξεταζόμενων μαθημάτων και οι ονομασίες των κατευθύνσεων στην Γ Λυκείου.
Από το 1995-96 υπάρχει διακομματική επιτροπή για την πολιτική διαβούλευση επί εκπαιδευτικών θεμάτων και ΚΕΣΥΠ για την διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους. Και που υπάρχουν όμως ελάχιστο έργο παρήγαγαν. Μια από τα ίδια λοιπόν να αναμένουμε και τώρα.
Ένα ή πολλά σκαλοπάτια ακόμα προς τα κάτω. Και η παιδεία και ο τόπος.
Το πηγάδι πάτο δεν έχει.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 8:57 πμ
δεξιος
Πάτος υπάρχει.Αλλά δεν είναι θέμα παιδείας αλλά δημοσίας τάξεως.
Και οι ιντιφάντες αντιμετωπίζονται με τα κατάλληλα όπλα.Δεν πιστεύω φυσικά ότι θα γινει τίποτα τωρα.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 10:44 πμ
Πάνος
παπούλη & νικ-αθήνιαν,
η επισήμανση του αδιεξόδου είναι μία σεβαστή θέση: ματαιότης, ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης κλπ. Από κει και πέρα, διατηρούμε την ψυχραιμία και (εν μέρει) την αισιοδοξία μας
*
yetanother-s,
στο ποστ για το βιβλίο του Λαζαρίδη υποστηρίζω ακριβώς αυτό: η εκπαίδευση θα αλλάξει αν αλλάξει και η κοινωνία που την έχει δημιουργήσει. Ως τότε, όμως, επιμέρους αλλαγές (όπως η εισαγωγή των τεχνολογικών δυνατοτήτων) μπορεί να βοηθήσουν σημαντικά. Τουλάχιστον, να διευκολύνουν τη μαθησιακή διαδικασία.
Επιπλέον, ο κόσμος (όχι τα Υπουργεία) κινείται: ήδη στη βικιπαίδεια, μαθαίνω ότι δημιουργούνται σχολικά βιβλία για κάθε γνωστικό αντικείμενο και για κάθε ηλικία.
(Αν κάποιος μπορεί να μας παρουσιάσει αυτό το πρότζεκτ, η καλύβα θα το φιλοξενήσει ευχαρίστως)
*
δεξιέ,
κι όμως: είναι θέμα παιδείας (προσοχή: παιδείας και όχι εκπαίδευσης). Αν ήταν θέμα δημόσιας τάξης, θα ήταν πολύ εύκολο να λυθεί (και θα είχε λυθεί κιόλας)
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 10:50 πμ
Thems
Στις ερωτήσεις πρώτος είσαι, οι απαντήσεις θα ‘ταν κάτι πρωτότυπο και πιο χρήσιμο πάντως.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 11:07 πμ
σχολιαστής
Πάνο, πώς προσδιορίζεις το καλύτερο, απο την εποχή που ήμασταν μαθητές;
Απο τη δεκαετία του 70, που μόλις εφήναμε πίσω το …κοντίλι και την πλάκα, έχουν γίνει κοσμογονικές αλλαγές. Αν δε με απατά η …απάτη μου, το Ελληνικό σχολείο δεν έχει πάρει χαμπάρι. Η αντιγράφει το βαρδύποδα, …αργά τα ζά.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 11:17 πμ
Ενη Καπαζογλου
Δεξιε
δημοσιας ταξεως ???????????????
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 11:33 πμ
σχολιαστής
αφήναμε, βραδύποδα
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 11:35 πμ
δεξιος
Οταν η Βουλή των Ελλήνων που έχει προκύψει από ελεύθερες εκλογές ψηφίζει ένα νόμο και ο νόμος αυτός δεν εφαρμόζεται επειδή παρεμποδίζεται από μερικές ομάδες ανθρωπων προκύπτει ζήτημα δημοσίας τάξεως.
Επειδή οι κυβερνησεις αρνουνται να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα δεν σημαίνει ότι αλλάζει η φύση του προβλήματος.
Το σχόλιο ήταν απάντηση στο nik-athenian που αναρωτηθηκε γιατί δεν εφαρμόζεται ο νόμος που ψηφίσθηκε.
Επίσης στο ερώτημα του ιδιου σχολίου “Κι όποιου δεν του αρέσουν θα τις γράψει στα παλιά του τα παπούτσια και θα ξεκινήσει τη νέα ιντιφάντα” απάντησα ότι σε κανονικά κράτη οι ιντιφάντες αντιμετωπίζονται δια των όπλων.
Η λειτουργία του πολιτευματος βασίζεται στην αρχη της πλειοψηφίας και όχι της ομοφωνίας.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 12:06 μμ
Πάνος
Thems,
από απαντήσεις, άλλο τίποτα σε αυτό το ποστ. Όρεξη να έχεις να διαβάζεις!
Καλωσόρισες στην καλύβα.
*
σχολιαστή,
σε απατά η απάτη σου: από τη δική μας εποχή το δημόσιο σχολείο έχει αλλάξει πολύ – προς το καλύτερο. Σκέψου μόνο τις ειδικότητες που έχουν μπει, τις ξένες γλώσσες, την πληροφορική, τη μουσική, τη θεατρική διδασκαλία κλπ. Το πρόβλημα είναι ότι εξακολουθεί να είναι “εχθρικό” προς τους μαθητές, τους αγριεύει αντί να τους γοητεύει. Γι’ αυτό λέω ότι το ΗΒ και το δίκτυο στην τάξη (ενδέχεται να) είναι στοιχεία πραγματικής αλλαγής. Η γενικευμένη χρήση μπορεί να λύσει σε μεγάλο βαθμό ΚΑΙ το πρόβλημα της παραπαιδείας.
Υπό την προϋπόθεση ότι θα ξαναδούμε το θέμα “χρόνος” για το μαθητή εξαρχής.
*
δεξιέ,
οι ευρωπαϊκές χώρες στο σύνολό τους δε μοιάζουν πια με την Πρωσία του Βίσμαρκ. Η βίαη επιβολή μπορεί να πετύχει κάποια “ησυχία” για λίγο – μακροπρόθεσμα είναι σίγουρη συνταγή αποτυχίας και βίαιων εξεγέρσεων. Ειδικά στη εκπαίδευση ισχύει απολύτως το όσες μύγες δεν πιάνονται με το ξύδι, πιάνονται με το μέλι.
Στο κάτω κάτω δε θέλουμε να δέρνουμε τα παιδιά μας, να τους δώσουμε καλύτερη εκπαίδευση θέλουμε!
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 12:15 μμ
δεξιος
Εάν είναι έτσι δεν αλλάζουμε και το Συνταγμα για να μην είμαστε Πρωσοι;
Για να ψηφισθεί ένας νόμος να χρειάζεται 250 από τους 300 βουλευτές.
Φυσικά ακόμη και αν γίνει αυτό ή ακόμη και αν γίνει δημοψηφισμα και αποβεί υπέρ του νόμου η ιδια μειοψηφία θα εξακολουθησει να θεωρεί τη βουληση της πλειοψηφίας “αυταρχική”.
Τελικως από τη στιγμή που το κράτος αποφάσισε να αναγνωρίσει δικαιωμα βέτο στη μειοψηφία ας κοιτάξει ο καθένας να μορφωσει τα παιδια του μονος του και όπως μπορεί.Δυσκολο αλλά από το να διαλέγεται με τα ΕΑΑΚ ή τους αναρχικούς πιο εύκολο είναι.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 12:42 μμ
yetanother_s
Μιας και ο Πανος (ξανα)εφερε στο προσκηνιο το θεμα των ΗΒ.
Δεν αντιλεγω οτι πολλα πραγματα εχουν αλλαξει προς το καλυτερο απο τοτε που ημουν εγω μαθητης. Θα ηταν μαγα-καταστροφη αν ειχαν μεινει ιδια.
Αλλα ενα ΗΒ και μια Βικιπεδια δεν θα αλλαξουν κατα την γνωμη μου τιποτα προς το καλυτερο, αν δεν αλλαξουν οι δασκαλοι, αν δεν αλλαξει η νοοτροπια των μαθητων και αν δεν αλλαξουν οι στοχοι που βαζουμε σαν κοινωνια.
Απλο παραδειγμα με τα ΗΒ (μενω στα τεχνικα παραδειγματα που ειναι απλα).
— Εστω οτι λυνουμε το προβλημα της κακομεταχειρισης των ΗΒ. Το μη- καψιμο, σημαινει σεβασμο στην δημοσια περιουσια. Δηλαδη αλλαγη νοοτροπιας.
— Εστω οτι λυνουμε και το προβλημα του μαυρου εμποριου. Θεωρητικα, ο καθε μαθητης θα μπορει να πουλαει το ΗΒ του στην πιατσα και να απαιτει απο το Υπουργειο να του δωσει καινουργιο. Εστω οτι λυνεται κι αυτο.
— Απομενει ενας ιδανικος μαθητης με ενα ιδανικο ΗΒ και με προσβαση στο Ιντερνετ. Πως θα εμποδισεις τον μαθητη να διαβασει τις θεσεις του Λιακοπουλου; Τις θεσεις του καθε φασισταριου που κανει την προπαγανδα του μεσω ‘νετ; Την καθε χαζομαρα που αραδιαζει ο καθε βαρεμενος επι παντος επιστητου;
Εδω εμεις, υποτιθεται πολιτισμενοι, ενηλικες και μορφωμενοι και δεν μπορουμε να συμφωνησουμε για το θεμα της Παλαιστινης π.χ. Σε καθε ιστοσελιδα υπερ των Παλαιστινιων αντιστοιχει και μια ιστοσελιδα υπερ των ισραηλινων. Πως θα κρινει το 15χρονο αυτα που θα διαβαζει στο ‘νετ; Ποιος θα του δωσει κριτηρια για το σωστο και το λαθος;
Το να παπαγαλιζεις ενα βιβλιο που ερχεται ετοιμο απο το Υπουργειο ειναι Πολυ Ευκολο Πραγμα.
Ο Πανος ισχυριζεται οτι τα σχολικα βιβλια εχουν βελτιωθει. Δεν αντιλεγω, αλλα ακομα και σε ενα αρτιο βιβλιο, η παπαγαλια ειναι παντοτε ευκολοτερη απο την ερευνα στο ιντερνετ και την κριτικη σκεψη.
Συμφωνοι, οσα υπαρχουν στο ‘νετ μπορει να διαβασει και απο το ΠιΣι στο σπιτι του. Αλλα αλλο πραγμα αυτα που διαβαζουν οι μαθητες στο σπιτι τους στον ελευθερο χρονο τους και αλλο πραγμα αυτα που διαβαζουν στα πλαισια (και με τα εργαλεια) της Παιδειας που τους δινουμε.
Οι απαντησεις στα ερωτηματα που βαζω πιο πανω υπαρχουν ηδη.
Για παραδειγμα, οι μαθητες θα πρεπει να εχουν αναπτυξει κριτικη σκεψη, πριν διαβασουν οτιδηποτε στο ‘νετ. Αν εχεις κριτικη σκεψη, ξερεις να ξεχωριζεις τις βλακειες.
Επισης, οι μαθητες θα πρεπει να εχουν διδαχτει καποια μεθοδολογια. Πως ψαχνουμε, τι ψαχνουμε, πως αξιολογουμε τις πηγες μας, πως κρινουμε τα στοιχεια μας, ταξινομηση, αξιολογηση, διασταυρωση στοιχειων κλπ. κλπ. Ολα αυτα μπορει να φαινονται αυτονοητα σ’ εμας, αλλα για ενα 16χρονο δεν ειναι. Πολλες φορες δεν ειναι αυτονοητα ουτε για εναν 40χρονο
Τελος ο καθηγητης / δασκαλος θα πρεπει να δινει στα παιδια το σωστο κριτηριο. Θα πρεπει να φιλτραρει και να αναλυει οσα βρισκουν τα παιδια στο δικτυο. Θα πρεπει να ειναι ενημερωμενος και “ψαγμενος” για οσα θεματα του παρουσιασουν οι μαθητες του.
Γινονται ολα αυτα; ΦΥΣΙΚΑ και γινονται (ειμαι πολυ αισιοδοξος; )
Αλλα δεν γινονται με το να χαρισουμε απο ενα ΗΒ σε καθε μαθητη και να περιμενουμε την επιφοιτηση εξ ουρανου. Δεν γινονται με πολιτικαντικες εξαγγελιες περι “νεων τεχνολογιων” στι οποιες τοσο αρεσκεται ο ΓΑΠ.
Γινονται αν αλλαξουν οι καθηγητες νοοτροπια και εργασιακες συνθηκες, γινονται αν αλλαξουν οι μαθητες νοοτροπια, γινονται αν αλλαξουν οι κατευθυνσεις της σχολικης εκπαιδευσης.
Κατι που δεν θελει – μαλλον – κανεις.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 1:16 μμ
nikiplos
Να υπενθυμίσω ότι στα 40 περίπου χρόνια που μεσολάβησαν από το 1970 έως σήμερα η Ελλάδα στην προσπάθειά της να ανακαλύψει τον τροχό, έμεινε στάσιμη, ενώ οι άλλοι προχώρησαν προς τα εμπρός… Η τεράστια απόσταση που μας χωρίζει σήμερα είναι κρίσιμη και καθοριστική εν πολλοίς καθώς το να ανακαλύπτεις κάθε 10 χρόνια τον τροχό, το πολύ να φτιάξεις … χειράμαξα. Αντίθετα οι έτεροι ευρωπαίοι έχουν πάει σταδιακά από τον τροχό, στο τραίνα και σήμερα στις υπερατλαντικές πτήσεις. Λαικιστί, για να φτιάξεις οικοδόμημα, πρέπει να ξεκινήσεις από τα θεμέλια, μετά να αλλάξει η κυβέρνηση ή ο υπουργός και να χτίζει πάνω σε αυτά τα θεμέλια αντί να τα γκρεμίζει για να επαν’ εγκαινιάσει ως άλλος παττακός με μυστρί κοκ.
Κοντολογίς, στην παιδεία ή εκπαίδευση αν προτιμούμε, σήμερα το χάσμα είναι τεράστιο. Κυρίως στην αίγλη της εκπαίδευσης στην κοινωνία. Στις χώρες που προανέφερα η παιδεία είναι ένα βάθρο για καλυτέρευση του επιπέδου ζωής του ανθρώπου και αν όχι, τουλάχιστον ότι διδάσκει και παρέχει είναι χρήσιμο. Για παράδειγμα επισκέφτηκα τεχνικά σχολειά στο Βέλγιο και στην Πορτογαλλία και καμία σχέση δεν έχουν με ότι εμείς τέτοιο ονοματίζουμε στην Ελλάδα. Μάλιστα επιτρέψτε μου τον μηδενισμό αυτό, καθώς υπήρξα για κάποια φεγγάρια καθηγητής σε τέτοια. Σε αυτές τις χώρες τα παιδιά μαθαίνουν πραγματικά να χειρίζονται πολύπλοκες εργαλειομηχανές ευθυγράμμισης οχημάτων και να πραγματοποιούν λεπτούς χειρισμούς με χρήση Η/Υ. Έτσι αντί να χρησιμοποιήσουν τον Η/Υ για να σερφάρουν ή να εκφραστούν (που κι αυτό καλό είναι αρκεί να μη θίγουν συμμαθήτριές τους) μαθαίνουν και χρήσεις του Η/Υ πιο πρακτικές ας πούμε.
Στην ελληνική κοινωνία η εκπαίδευση είναι κενός λόγος χωρίς καμία επαφή με την ελληνική πραγματικότητα και πραγματικές ανάγκες. Στις χώρες αυτές αντίθετα η εκπαίδευση παρέχει εργαλεία χρήσιμα και είναι καθοδηγητική έως τα τελευταία και δη κρίσιμα στάδια. Τουτέστιν βοηθάει στο να πάρει κάποιος διδακτορικό και να το χρησιμοποιήσει και όχι για να περάσει μέσω ΑΣΕΠ στο δημόσιο και να κάνει τον γραφιά και να περιφέρει ασκόπως φακέλλους εγγράφων από τον ένα όροφο στον άλλον. Επειδή δε οι κοινωνίες τους παρέχουν διεξόδους σε διαφορα κλαδιά της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αυτό οδηγεί και «ξεσκαρτάρει» από νωρίς τους άσχετους με την πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Δλδ δεν φθάνουν όλοι στη Γ γενικού λυκείου με 19 ακόμη και οι σχεδόν αναλφάβητοι για να κοπούν απο τον κυματοθραύστη των «επάρατων» πανελληνίων εξετάσεων.
Επιπλέον αυτό που στην υπόλοιπη ΕΕ ονομάζουν σχολείο και εκπαιδευτική διαδικασία, δεν έχει σχέση με τα της Ελλάδας, καθώς εκεί κανένας μαθητής, ακόμη και οι ασθενέστεροι δεν διαννοούνται να κάνουν χαβαλέ ή πλάκα γιατί θα παρέχουν υποχρεωτικά κοινωνικό έργο καθαρίζοντας τους στάβλους της Βεατρίκης για μια εβδομάδα ή στην πορτογαλλία θα κάνουν δημοτικές αγγαρείες και δεν συμφέρει… Εν ολίγοις εκεί, οι …σκληροί κρατούν την ενεργητικότητά τους για τις εκτός σχολείου δραστηριότητές τους.
Όλα αυτά για να γίνουν απαιτείται κυρίως η ουσία. Η εκπαίδευση να παράσχει κάτι ουσιαστικό και χρήσιμο και να δίνει διεξόδους πρώτα και κύρια στους νέους. Να τους ανοίγει ορίζοντες και να τους δειχνει ότι είναι άξιοι οι ίδιοι σαν άτομα για κάτι και αυτό πρέπει να το ανακαλύψουν ανεξάρτητα τι ακκίζονται οι γονείς τους. Η ίδια η κοινωνία να σέβεται και να μην απαξιώνει το έργο της εκπαίδευσης. Στην Ελληνική κοινωνία των εκπαιδευμένων δούλων ή αν προτιμάτε επί το επιεικέστερο της διαφθοράς, της μετριοκρατείας και της διαπλοκής ο κύριος όγκος έργου βασίζεται στην λαθροκομπίνα στην εξαπάτηση του άλλου και στη αλόγιστη διασπάθιση του όποιου δανεισμένου απ ‘ έξω δημοσίου χρήματος. Η εκπαίδευση σε ένα τέτοιο περιβάλλον αποτελεί έναν επι τοις ουσίας κενό λόγο. Οι μαθητές το αντιλαμβάνονται σχετικά νωρίς αυτό για αυτό και φέρονται αναλόγως.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 1:36 μμ
σχολιαστής
Δε θέλω να σας στενοχωρήσω, αλλά με το δεδομένο πολιτικό προσωπικό, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΙΠΟΤΑ.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 4:38 μμ
Ενη Καπαζογλου
Γιατι οταν οι ενηλικες αναφερονται στους ανηλικους τους θεωρουν,το ελαχιστο, ως ατομα “μειωμενης κριτικης σκεψης”?
Ασφαλως οι νεολαιοι των 15 – 17 ετων εχουν σε ενα πολυ μεγαλο βαθμο “ελλειψη γνωσεων”, ομως απο που συμπεραινεται οτι το μυαλο τους, ως εργαλειο σκεψης, ειναι tabula rasa? (για να θυμηθουμε τις μοδατες εκφρασεις).
Και γιατι ολοι νομιζουμε οτι η νεολαια ειναι ντε και καλα ταυτισμενη με τις φιλοδοξιες και τη νοοτροπια των γονιων τους? Δεν νομιζετε οτι αυτο ειναι περισσοτερο χαρακτηριστικο της προηγουμενης η ακομα και της προπροηγουμενης γενιας της ελληνικης κοινωνιας?
Και απο που μπορει καποιος να συμπερανει οτι οι νεοι των 15 – 17 18 – 20 -εχουν μοναδικο “ονειρο” να “μπουν στο δημοσιο”? Κατα πασα πιθανοτητα θα λοiδωρουν μια τετοια “φιλοδοξια”!!!!!!
Θα τολμουσα να πω οτι η χρηση των νεων τεχνολογιων θα απομακρυνει μεν κατα πολυ τους γονεις απο τα παιδια τους, ομως δεν θα αποβει εις βαρος τους.
Ηδη χωρις να εχει μπει επισημα στασχολεια η χρηση HB η νεολαια χειριζεται τις νεες τεχνολογιες με θαυμαστη επιδεξιοτητα, σε οτι αφορα τη τεχνικη και δεν εχω σοβαρους λογους να αμφιβαλω οτι με σωστα κριτηρια θα επιλεγει και τους τομεις των γνωσεων που εκαστοτε θα χρειαζεται. Ισως προηγηθει των δασκαλων της.!!!!!!
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 5:41 μμ
yetanother_s
Ενη, αν τα 15χρονα ειχαν κριτικη σκεψη, αναλυτικη ικανοτητα και καταλληλες τεχνικες για να αφομοιωνουν / εξαγουν συμπερασματα απο τα οσα προσλαμβανουν, τοτε το επαγγελμα του δασκαλου θα ειχει καταργηθει σε ολες τις κοινωνιες ηδη απο τον 5ο αιωνα π.Χ.
Συζηταμε για τα προβληματα της εκπαιδευσης γιατι συμφωνουμε ( ; ) οτι τα παιδια και οι εφηβοι ΔΕΝ μπορουν να επιλεξουν μονα τους “τους τομεις των γνωσεων που εκαστοτε θα χρειαζεται” οπως γραφεις. Εκτος αν ζητας καταργηση των σχολειων και των δασκαλων.
Ειπαμε να τα εκθειαζουμε, αλλα οχι και να τους δινουμε ικανοτητες που δεν εχουν. Το να δινεις σημερα σε εναν εφηβο απεριοριστη συνδεση με το ιντερνετ και να του λες “τραβα τωρα να βρεις τον δρομο σου εκει μεσα” ειναι σαν να πετας καποιον που δεν ξερει κολυμπι στην μεση του Ατλαντικου και να του λες “κολυμπα για την Νεα Υορκη τωρα”.
Συμφωνω οτι τα παιδια δεν θελουν a priori να γινουν δημοσιοι υπαλληλοι. Τοσο εγω οσο και ολοι οι συνομηλικοι μου ειχαμε το επαγγελμα του δημ. υπαλληλου τελειως φτυσμενο οσο ειμασταν εφηβοι.
Το ιδιο ισχυει για τις 5 γενιες πριν απο την δικη μου καθως και για τις 5 επομενες. Δεν υπηρξε ουτε ενας εφηβος απο το 1945 και δωθε που να ειχε σαν ονειρο της ζωης του το να γινει δημοσιος υπαλληλος.
Κυτταξε τωρα γυρω σου και μετρησε δημοσιους υπαλληλους. Ετσι θα καταλαβεις τι *πραγματικα* θελουν οι νεοι.
Δεν ξερω την ηλικια σου, αλλα ξερω οτι υπαρχει μια ψυχολογικη ταση των 50ρηδων (συνπλην μερικα χρονακια) να υπερεκτιμουν τα “νεα παιδια”. Απογοητευμενοι απο την δικη τους ζωη, ελπιζουν η σημερινη νεολαια να καταφερει αυτο που δεν καταφεραν εκεινοι.
Ε, δεν ειναι ετσι. Η σημερινη νεολαια εχει τις ιδιες ακριβως ικανοτητες που ειχε και η νεολαια πριν 10-20-30-40 χρονια. Αλλαζουν τα μεσα και τα εργαλεια, αλλα οι ικανοτητες μενουν ιδιες.
Η δικια μου και η δικη σου γενια θελαμε να γινουμε αστροναυτες και καταληξαμε λαμογια και δημοσιοι υπαλληλοι. Σε ποια συγκεκριμενα στοιχεια στηριζεις την ελπιδα σου, οτι οι σημερινοι νεολαιοι θα γινουν κατι αλλο; Σε τι ειναι οι σημερινοι νεολαιοι καλυτεροι απο τους παλιους;
Επαναλαμβανω την φραση μου πιο πανω για αλληλεξαρτηση Παιδειας και κοινωνιας και τελειωνω με ενα συνθημα: θελουμε να φτιαξουμε την Παιδεια; Θελουμε οι νεοι μας να εχουν καλυτερο μελλον; Ας αλλαξουμε τους εαυτους μας!
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 5:46 μμ
nikiplos
Αγαπητή Ένη,
Συμφωνώ με τους προβληματισμούς σου, αν και σε δικαιολογώ κάπως, καθώς ολιστικά προσδίδεις στο σύνολο της ελληνικής νεολαίας χαρακτηριστικά, που έχει μάλλον μια τραγική μειοψηφία της. Έτσι κανεις το ίδιο λάθος με όλους εμάς που ίσως επίσης εξομοιωτικά θεωρούμε ότι η νεολαία μας υπολείπεται κατά πολύ.
Όσο για το ιντερνετ, ας μην το υπερεκτιμούμε. Είνα αναμφισβήτητα μια εν δυνάμει ικανή πηγή πληροφοριών, αλλά εν δυνάμει. Από την έλλειψη βιβλίων των δεκαετιών 90 και πίσω φθάνουμε σήμερα στην υπερπληθώρα αχρήστων συχνά πληροφοριών μέσω ίντερνετ. Ο εκπαιδευτικός καλείται πλέον να παίξει το ρόλο του φίλτρου για όλην αυτήν την πληροφορία και αν δεν είναι εκπαιδευμένος για αυτό, απλά θα αναπαραχθεί ο αυταρχισμός του στυλ «ακούτε εμένα και αφήστε το ίντερνετ». Για αυτό άλλωστε στις ΗΠΑ υιοθετείται πλέον ο όρος του facilitator για τον εκπαιδευτικό έναντι του παλαιότερου tutor.
Στην ελλάδα τα επιπλέον προβλήματα είναι η αδιαφορία ή και ανυπαρξία των ιθυνόντων για να αποτελέσουν ένα πρώτο φίλτρο για κάποια τάξη στο διαδίκτυο (πχ ενασχόληση φορέα ειδικών με αμοιβή εννοείται για να μπει κάποια τάξη στο ελληνικό βικιπέντια κλπ)
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 9:24 μμ
Ενη Καπαζογλου
yetanother…s
Eυχαριστω για την απαντηση.
Ισως οι νεοι να μην εχουν, οπως λες, “αναλυτικη ικανοτητα για να αφομοιωνουν και να βγαζουν συμπερασματα απο οσα προσλαμβανουν”. ομως οι νεοι διαθετουν κατι αλλο την “ιδιαιτεροτητα”, ως πιο φρεσκα μυαλα, να “θετουν ερωτηματα”, να “αμφισβητουν”, να “δυσπιστουν” και εν πολλοις να “μπαινουν σε σκεψεις”.
Και τοτε ισως βγαζουν και “συμπερασματα” απο τις απαντησεις που θα “προσλαμβανουν” ειτε απο τους δασκαλους τους ειτα απο τα πασης φυσεως τεχνολογικα μεσα.(wikipedia κλπ). Επιπλεον μπορει οι διευκολυνσεις που θα τους παρεχει η τεχνολογια να τους οδηγει να ψαχνουν και σε αλλα “μονοπατια της σκεψης” οπερ σημαινει μορφωση.
Επαφιεται λοιπον στο εκπαιδευτικο συστημα ως συνολο (ιδρυματα-δασκαλοι), να βαδισουν μ αυτες τις προυποθεσεις.
Σε οτι αφορα τα δικα σου λογια οτι καθε μεταβολη στην παιδεια πρεπει να “σχεδιαζεται” και αντιστοιχες μεταβολες και στην κοινωνια, πως το αντιλαμβανεσαι αυτο το τελευταιο οτι μπορει να επιτευχθει. Οχι βεβαιως με καποιες μορφες “νομοθετικων ρυθμισεων”. Το γραφω ως υπερβολη μη με παρεξηγησεις, παρακαλω.
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 9:37 μμ
Ενη Καπαζογλου
Αγαπητε nikiplos
Συμφωνω με ολες τις σκεψεις σου Οπως και φυσικα οτι οι δασκαλοι πρεπει να παιζουν εντελως διαφορετικο ρολο απο το παρελθον, δεδομενου οτι οι νεοι εχουν στα χερια τους μια απεριοριστη πηγη πληροφοριων.
Ομως αυτο το φαινομενο δεν πρεπει να λειτουργησει ως “τροχοπεδη” στην αξιοποιηση απο τη νεολαια κατα την εκπαιδευση της, ολων των τεχνολογικων μεσων που διατιθενται.
Ειναι πια απολυτα διαπιστωμενο οτι το προβλημα θα επικεντρωθει περισσοτερο στον εμπλουτισμο των γνωσεων των διδασκοντων για να μπορεσουν να ακολουθησουν την προοδο που συντελειται παγκοσμια.
Και φυσικα αν το αντιληφθουν και οι εχοντες την ευθυνη των πολιτικων αποφασεων. Αν οχι “κακο του κεφαλιου” (μας) τους!!!!
Ιανουαρίου 26, 2009 στις 9:38 μμ
σχολιαστής
διάβαζα χθές, για νεαρή γιατρό που δουλεύει γκαρσόνι σε μπαρ. Θέλει …12 χρόνια για να μπει στη διαδικασία της ειδικότητας, και βλέπει ως μόνη λύση να φύγει στο εξωτερικό.
Κάτι δεν πάει καθόλου μα καθόλου καλά.
Ιανουαρίου 27, 2009 στις 8:49 πμ
yetanother_s
Ενη, υποθετω (ισως λαθος) οτι η τελευταια σου προταση προς εμενα ειχε ερωτηματικο. Απανταω λοιπον.
Οχι, δεν ειμαι οπαδος των νομοθετικων ρυθμισεων. Αν και σε καποιο βαθμο, σε καποια φαση, θα τις χρειαστουμε κι αυτες.
Δεν εχω ολοκληρωμενη λυση – το ξαναειπα αυτο. Αλλα μπορω να κρινω, οτι οι μεμονωμενες ενεργειες δεν αποτελουν λυση. Το να δωσεις (για παραδειγμα) απο ενα ΗΒ σε καθε μαθητη ειναι μια μεμονωμενη ενεργεια, χωρις οφελος. Εκτος ισως απο το πολιτικο οφελος του πολιτικαντη που την προτεινε.
Βλεπω το προβλημα της Παιδειας σαν τεραστιο κοινωνικο προβλημα, ενταγμενο στην υπολοιπη κοινωνια μας. Δεν μπορει να λυθει παιρνοντας το μετρο Α η το μετρο Β. Χρειαζονται τεραστιες αλλαγες, που θα “πονεσουν” πολλους. Οσο – για παραδειγμα – υπαρχουν αυτες οι πελατειακες σχεσεις κομματων – ψηφοφορων, τι να σου κανει ενα συγχρονο σχολειο;
Οσο η αγορα εργασιας στην Ελλαδα ειναι αυτη που ειναι (ελλειψη αξιοκρατιας, προωθηση λαμογιων, υπερδιογκωμενος κρατικος τομεας, μηδενικη ιδιωτικη πρωτοβουλια κλπ. κλπ. ) ακομα και αν αποκτησουμε ως δια μαγειας αριστα Πανεπιστημια, παλι ανεργους και απελπισμενους επιστημονες θα εχουμε.
Δεν εχει νοημα να εκσυγχρονισουμε τα Πανεπιστημια μας, αφηνοντας το εργασιακο (και επιχειρηματικο) καθεστως στον Μεσαιωνα.
Συμφωνω με τον σχολιαστη, οτι κατι δεν παει καθολου-μα-καθολου καλα. Η νεαρη γιατρος του παραδειγματος, γιατι εγινε γιατρος; Ποιος την ενημερωσε για τις επαγγελματικες της προοπτικες οταν πηρε το απολυτηριο της στο Γυμνασιο; Ποιος της εξηγησε οταν ηταν 17χρονη, οτι θα εχει αυτες τις συνθηκες σαν διπλωματουχος; Ποιος αποφασισε το 1999 οτι η κοινωνια μας θα χρειαζεται Χ αριθμο γιατρων κατα το 2009;
Τελικα, πριν φτιαξουμε τις Ιατρικες Σχολες ( = εκπαιδευση), θα πρεπει να φτιαξουμε το συστημα Υγειας ( = κοινωνια), αλλιως τα καλυτερα μυαλα μας θα φευγουν απογοητευμενα στο εξωτερικο.
Ιανουαρίου 27, 2009 στις 9:30 πμ
δεξιος
Η υπερπληθωρα γιατρών ήταν γνωστη εδω και δεκαετίες.Αλλά η επιθυμία για την οικονομική και κοινωνική καταξιωση οδηγουσε τις βάσεις των Ιατρικων Σχολών πάνω από όλες τις άλλες στις πανελλαδικές.
Ούτε το κρατος μπορουσε να κάνει τίποτε με τυχόν μειωση των υποψηφίων γιατρών.Ηδη και τώρα χιλιαδες σπουδάζουν στο εξωτερικό σε ιατρικές σχολές ,πέρα από κάθε προγραμματισμό που μπορεί να κάνει το κράτος, με σκοπό να γυρισουν στην Ελλάδα.
Μόνο η αγορά μπορεί να δωσει τη λύση με τον εξευτελισμό των πτυχίων και την άνοδο των αμοιβών άλλων τεχνικών επαγγελματων.Μέχρι και τηλεοπτικό σήριαλ,πολύ δημοφιλές,ειχε γυρισθεί που σατιριζε την κατάσταση ένας υδραυλικός να έχει μεγαλύτερα εισοδηματα και καλύτερη ζωη από νέους γιατρούς αλλά δεν άλλαξε τη γνωμη κανενός.
Το ιδιο φυσικά συμβαίνει και για τα δύο άλλα επαγγέλματα -τοτέμ,δικηγόρους και μηχανικούς που αυξάνονται και πληθυνονται.
Δεν υπάρχει άλλη λύση από τη λειτουργία του νόμου της προσφοράς και της ζητησης με τον οποιο όμως πολλοί Ελληνες ,ειτε πτυχιοκυνηγοί,είτε αγρότες παραγωγοί έχουν προβλημα.
Ιανουαρίου 27, 2009 στις 10:46 πμ
nikiplos
φαντάζεστε πλάκα να επιτραπεί η ελεύθερη είσοδος στα Πανεπιστήμια (έστω για έναν μήνα)? Πόσο μεγάλη ουρά θα είχε η Ιατρική Αθηνών? Η γραμματειακή και μόνο υποστήριξη ενός τέτοιου εγχειρήματος θα ήταν αδιανόητη…
Χωρίς πλάκα τώρα για τους Γιατρούς δεξιέ ο Πάνος θα ήταν πιο ειδικός να μιλήσει και μάλλον σε άλλο ποστ.
‘Οσο για τα πτυχία, έτσι κι αλλιώς απαξιωμένα είναι από την Ελληνική κοινωνία και κυρίως τους επιτήδειους που μας κυβερνούν. Και τα δύο μεγάλα κόμματα που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 30 χρόνια φέρουν την αποκλειστική (πολιτική) ευθύνη για αυτό, με μεγαλύτερες ευθύνες στο ΠΑΣΟΚ. Αν ο Ελληνικός Λαός στην πλειοψηφία του δεν ήταν δούλοι – (δημόσιοι υπάλληλοι, κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις τουτέστιν ραγιάδες εξαρτημένοι από τις δύο αυτές “μαφίες”) τότε δεν θα έπαιρναν αθροιστικά ποσοστό πάνω από 20% και τα δυό μαζί και μόνο για αυτή την πολύ σοβαρή ευθύνη τους δλδ για την περαιτέρω καταστροφή της παιδείας.
Άλλωστε οι δύο μεγάλοι αυτοί μηχανισμοί το γνωρίζουν αυτό, για αυτό και συντηρούν το σύστημα διακυβέρνησης της … τουρκοκρατίας.
Ευτυχώς τουλάχιστον που δεν είμαστε αναγκασμένοι να ομιλούμε την Τουρκικήν.
Ιανουαρίου 27, 2009 στις 11:07 πμ
σχολιαστής
“Δεν υπάρχει άλλη λύση από τη λειτουργία του νόμου της προσφοράς και της ζητησης με τον οποιο όμως πολλοί Ελληνες ,ειτε πτυχιοκυνηγοί,είτε αγρότες παραγωγοί έχουν προβλημα.”
Δεξιέ, τι σχέση έχει η κλοπή που υφίστανται οι αγρότες με την προσφορά και τη ζήτηση; Δεν μας το αναλύεις;