Αυτές τις μέρες (από τις 21/11/2007) έγινε στην καλύβα μια εκτεταμένη συζήτηση, με αφετηρία την ανακοίνωση της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων- Πράσινων για το όνομα της FYROM.

Θα ήθελα να διατυπώσω επιγραμματικά τρεις θέσεις για το πρόβλημα, όπως τις αντιλαμβάνομαι εγώ – και όπως θα επιθυμούσα να τις αντιλαμβάνονται οι Οικολόγοι – Πράσινοι:

  1. Δε συμμερίζομαι τις δυσοίωνες προβλέψεις, ότι η υπόθεση του ονόματος είναι χαμένη για την ελληνική πλευρά και ότι είναι αναπότρεπτη η προοπτική πως η FYROM θα σταδιοδρομήσει διεθνώς ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
  2. Θεωρώ ότι η συνεπής αντι-εθνικιστική στάση περιλαμβάνει αυτονόητα την πολιτική εναντίωση στην ακραία εκδήλωση εθνικισμού της κυρίαρχης εθνότητας της FYROM, δηλαδή στην απαίτηση για μονοπώληση του ονόματος «Μακεδονία» από την ίδια, εις βάρος των πολιτών που αυτοπροσδιορίζονται, επίσης, ως Μακεδόνες και είναι πολίτες της Ελληνικής Δημοκρατίας.
  3. Είναι πολύ σημαντικό να εξηγηθεί πειστικά προς την ελληνική κοινή γνώμη ότι η χώρα μας δεν έχει κανένα δικαίωμα να αρνείται σε οποιαδήποτε εθνότητα τον αυτοπροσδιορισμό της. Ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα των κατοίκων της FYROM να αυτοπροσδιορίζονται ως Μακεδόνες. Εκείνο που δεν μπορεί να είναι δικαίωμά τους είναι η άρνηση του ιδίου δικαιώματος (του αυτοπροσδιορισμού) στους άλλους – και αυτό ακριβώς σημαίνει η απαίτηση για αποκλειστικότητα του ονόματος.

Αυτά είναι τα τρία σημαντικότερα ζητήματα, για μένα. Και νομίζω ότι συνιστούν μια καλή αφετηρία για ανατροπή των δεδομένων. Τόσο των στερεοτύπων που εξακολουθεί να υποστηρίζει η πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης, υπό την επιρροή του ντόπιου εθνικισμού, όσο και εκείνων που κυριαρχούν στους Μακεδόνες της FYROM. Οι Βαλκανικοί εθνικισμοί είναι ισχυροί, αλλά όχι ανίκητοι!

About these ads