Ο Λευκός Πύργος είναι το καμάρι της Μπουγατσαδούπολής μας…
Τώρα, γίνονται ανασκαφές γύρω γύρω… και αποκάλυψαν το περιτείχισμα [ή με όμικρον, Ασμοδαίε;] που βλακωδώς ισοπεδώθηκε, όταν, στις αρχές του 20ου αιώνα, διαμορφώθηκε η “νέα παραλία”
Άλλη μια όψη του περιτειχίσματος…
…και μια γοητευτική λεπτομέρεια του Πύργου.
(τι έφτιαχνε, ρε παίδες, το βυζαντινό [;] κουρασάνι…)
*
Repost. Μερικά φωτογραφικά ποστάκια με θέμα “βόλτες στη Θεσσαλονίκη” είχαν αναρτηθεί στην καλύβα πριν εγκαινιαστεί αυτή η ενότητα. Αυτό, για παράδειγμα, είχε ανέβει στις 7 Μαΐου 2007.
102 comments
Comments feed for this article
Μάιος 7, 2007 στο 12:32 π.μ.
Ασμοδαίος
Τίτλος;
Μάιος 7, 2007 στο 12:33 π.μ.
Ασμοδαίος
Γνωρίζετε και το κουρασάνι!;!
Μάιος 7, 2007 στο 12:37 π.μ.
Πάνος
Ασμοδαίε,
έβαλα τίτλο - θενξ για την υπόδειξη!
Το κουρασάνι το γνωρίζω (πιθανότατα) πριν εσύ δεις το φως, στην κυπελούχο Θεσσαλία…
Μάιος 7, 2007 στο 12:45 π.μ.
Ασμοδαίος
Άντε καλέ! Αφού εγώ είμαι μεγαλύτερος!
Άλλη μία περίπτωση που σηκώνω τα χερια ψηλά, ως άλλος χατζηγιάννης. Μου φαίνεται ότι το -ει- είναι πιο σωστό, αν και το -οι- θα μπορούσε να δικαιολογηθεί. Μάλλον, θα πρέπει να αποφανθεί κάποιος επαΐων… Συγγνώμη!
Μάιος 7, 2007 στο 12:47 π.μ.
Πάνος
Ποιός είναι αυτός ο Χατζηγιάννης;
Φιλόλογος;
*
ΥΓ.
Η καλύβα διαθέτει και φιλολόγους σχολιαστές (πχ η Κυριακή…) αλλά ποιός ξέρει που γκιζεράνε τώρα…
Μάιος 7, 2007 στο 12:50 π.μ.
Ασμοδαίος
rotfl
Μάιος 7, 2007 στο 12:56 π.μ.
Πάνος
παρντόν;
Μάιος 7, 2007 στο 12:57 π.μ.
Ασμοδαίος
Ειδική διάλεκτος της κυπελλούχου γης. Rolling On The Floor Laughing.
Μάιος 7, 2007 στο 1:01 π.μ.
Πάνος
χαχαχαχχαχαχαχαχαχαχαχαχ…
(γελάσαμε, αφθόνως!)
Μάιος 7, 2007 στο 1:13 π.μ.
cropper
Πάνο, θα καταχραστώ πάλι την φιλοξενία της όμορφης καλύβας σου, άλλωστε κάθε μέρα έρχομαι, για να ζητήσω την επιείκεια του Ασμοδαίου για το ύφος των χθεσινών μου σχολίων. Ήταν τουλάχιστον αγένεια από μέρους μου ο ειρωνικός τρόπος απέναντί του.
Και για να μην την πατήσω ξανά με το “τρίτο πρόσωπο”, που σε δικό μου λάθος ευθύνεται (=οφείλεται) …
Ασμοδαίε, προσπάθησα να επανορθώσω και χθές (με σχόλιο on Σήμερα, στην Εθν. Αμύνης) “συγχαρούμενος” το κύπελλο. Το κάνω και σήμερα, με χαρά μάλιστα, αφού κάτι παραπάνω γνώρισα διαβάζοντας όσα γράφεις.
Άλλωστε, σημασία μεγαλύτερη έχει ότι στα χοντρά βλέπω να συμφωνούμε. (Γι’ αυτό πάμε καλύβα στο βουνό κι όχι ρετιρέ στο Κολωνάκι). Ο Μίκης δεν είναι στα χοντρά, σίγουρα.
Μάιος 7, 2007 στο 1:21 π.μ.
Ασμοδαίος
Τι επιείκεια, cropper; Δικαστής είμαι; Παρεξήγηση ελύθη. Δέχομαι τα συγχαρητήρια σας για το κύπελλο που κατακτήσαμε μετά από πολλά έτη μόχθου, άθλησης και σωματικής άσκησης.
Μάιος 7, 2007 στο 10:05 π.μ.
Advocatus diaboli
Να φανταστείτε ότι όταν γινόταν συζήτηση στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο για το περιτείχισμα, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου είχε επιμείνει να καταχωσθεί- και αυτό έλεγε η πρώτη απόφαση του ΚΑΣ. Στη συνέχεια έκαναν ένσταση οι αρχιτέκτονες της Θεσσαλονίκης στην επιτροπή αρχιτεκτονικού ελέγχου και τα πράγματα πήγαν όπως πηγαίνουν.
Γιατί τόση πρεμούρα περί δεύτερης εξαφάνισης; Μα επειδή ο Δήμος Θεσσαλονίκης ήθελε να τελειώνει με την διαμόρφωση και μας τα είχαν ζαλίσει οι μηχανικοί της υπηρεσίας του.
Μάιος 7, 2007 στο 10:13 π.μ.
π2
Περιτείχισμα εδώ αφού πρόκειται σαφώς για οχυρωματική κατασκευή. Περιτοίχισμα σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.
Μάιος 7, 2007 στο 10:31 π.μ.
Ασμοδαίος
Ευχαριστώ, π2!
Μάιος 7, 2007 στο 12:07 μ.μ
Πάνος
π2,
ευχαριστώ κι εγώ. Επι τη ευκαιρία, εκείνο το “επεδειρόμενοι” του θείου Ισίδωρου, σου λέει κάτι;
ΥΓ. Τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πεντ’ έξι…
Μάιος 7, 2007 στο 12:10 μ.μ
Allu Fun Marx
Η καλύβα διαθέτει και φιλολόγους σχολιαστές (πχ η Κυριακή…) αλλά ποιός ξέρει που γκιζεράνε τώρα
—————
ΓκιζερΝάω είναι το σωστό
:p
Μάιος 7, 2007 στο 12:14 μ.μ
Πάνος
Αλλουφάνιε,
μια και φιλολογείς …επιτυχώς, για δες και συ εκείνο το “επεδειρόμενοι”, πληζ…
Μάιος 7, 2007 στο 12:28 μ.μ
π2
Επεδειρόμενοι δεν μου λέει κάτι (μετά από ενδελεχή έρευνα, λέμε τώρα, ούτε επιδείρω ή -ομαι βρίσκω ή μπορώ να φανταστώ). Για περισσότερες λεπτομέρειες παρακαλώ αποτανθείτε στο Τμήμα Τεκμηριώσεως του ΙΘΙ.
Μάιος 7, 2007 στο 12:34 μ.μ
π2
Εάν επιτρέπεται η ερμηνεία των Γραφών (του θείου) πάντως, ίσως εννοεί επερειδόμενοι, από αμάρτυρο στη νέα ελληνική αλλά μαρτυρούμενο στην αρχαία επερείδομαι, στηρίζομαι.
Μάιος 7, 2007 στο 12:36 μ.μ
Allu Fun Marx
Πράμα δεν κατέω…
Τι διάολος είναι αυτό το “επεδειρόμενοι”;
Κοψοχέρηδες της Ν.Δ μήπως;
Μάιος 7, 2007 στο 12:41 μ.μ
Πάνος
π2,
επερειδόμενοι… μάλλον! Αλλά πρέπει να μας το βεβαιώσει ο θείος!
Σύμφωνα με …φιλολογικούς κύκλους, υπάρχει το “επιδείρομαι”.
Μάιος 7, 2007 στο 12:51 μ.μ
Magica
κύριε κύριε……..
τι έιναι το κουρασάνι;
επίσης δε ξέρω το γκιζεράνε και το ΓκιζερΝάω του AFM
(όχι δε ντρέπομαι που δε ξέρω)
(κι αν δε ρωτήσω δε θα μάθω και βαριέμαι να ψάχνω)
Μάιος 7, 2007 στο 12:59 μ.μ
Πάνος
magica,
σε συγχαίρω για τη φιλομάθειά σου!
Κουρασάνι είναι αυτή η ανθεκτικότατη στο χρόνο λάσπη που χρησιμοποιούσαν οι βυζαντινοί στο χτίσιμο. Απ’ ό,τι μου έλεγαν στο Άγιο Όρος, η “συνταγή” έχει χαθεί πια - τώρα έχουμε το “τσιμεντοκονίαμα”.
Γκιζερ(ν)άω = τριγυρίζω εδώ κι εκεί. Αν δεν είναι ακριβής η ερμηνεία, ας μας πει ο Αλλουφάνιος!
Άλλη ερώτηση;
Μάιος 7, 2007 στο 1:07 μ.μ
π2
Αυτό δεν είναι μπλογκ πλέον, Φιλολογικά Ανάλεκτα έγινε.
Μάιος 7, 2007 στο 1:23 μ.μ
omadeon
…και όχι μόνον! (μεταξύ άλλων)
Κάαατι ξέρει εγκό που λέι βικι-βικι-μπλογκ, όκι σκετο μπλογκ τεκνόλοτζι.
Μάιος 7, 2007 στο 1:24 μ.μ
Magica
είδες μάθαμε κάτι και σήμερα
κέρδος είναι
Προς το παρόν δεν έχω άλλες άγνωστες λεξούλες, αν ξαναβρώ όμως θα επανέλθω
n2 … τι να κάνουμε… εδώ που μπλέξαμε με τους φιλόλογους, πορεύομαστε όπως μπορούμε ο καθένας
Μάιος 7, 2007 στο 1:25 μ.μ
Magica
ψηφίζω βίκι
να καταχωρηθεί εις τα πρακτικά για τις επόμενες γενιές
Μάιος 7, 2007 στο 1:38 μ.μ
omadeon
http://en.wikipedia.org/wiki/Bliki
Magica ξέρι μαγκικό κόλπο βίκι-ουίκι.
Βίκι-ουίκι μπλίκι… ντεν κάνι καλύβα λίμπα,
Βίκι-ουίκι μπλίκι κάνι ΚΑΛΙΜΠΑ ΛΙΜΠΡΕ.
Μάιος 7, 2007 στο 2:12 μ.μ
Ασμοδαίος
Μπράβο, ρε συ π2! Μας παίδευε τόσον καιρό ο θείος…
Μάιος 7, 2007 στο 3:58 μ.μ
Advocatus diaboli
Μιας και ο λόγος περί φιλολογίας, οι Βυζαντινολόγοι επιμένουν ότι είναι οχυρωτική και όχι οχυρωματική κατασκευή. Ξέρει κανείς;
Μάιος 7, 2007 στο 4:34 μ.μ
π2
Δικηγόρε, το λεξικό Τριανταφυλλίδη (εδώ) έχει:
Οχυρωματικός: που αναφέρεται σε οχύρωμα ή που χρησιμοποιείται για οχύρωση: Oχυρωματικά έργα, το σύνολο των τεχνικών έργων που αυξάνουν την αμυντική ικανότητα ενός τόπου: Kατασκευή οχυρωματικών έργων για την άμυνα της χώρας.
Οχυρωτικός: που αναφέρεται στην οχύρωση: Oχυρωτική τέχνη και ως ουσ. η οχυρωτική, κλάδος της πολεμικής τέχνης που αφορά τα οχυρωματικά έργα.
Αν αυτά στέκουν, για ένα κτίσμα μου φαίνεται λογικότερο το οχυρωματικός.
Μάιος 7, 2007 στο 5:19 μ.μ
pascal
Πράγματι, το σωστό είναι “γκιζερνάω”
(ομιλώ ως κυπελλούχος Θεσσαλός)
Μάιος 7, 2007 στο 5:48 μ.μ
Ασμοδαίος
Εν κυπέλλω αδελφέ, θα συμφωνήσεις ότι η ορθή version του ρήματος είναι “γκιζιρνάου”.
Μάιος 7, 2007 στο 6:04 μ.μ
Πάνος
Φαίνεται ότι στα μπλογκ οι κυπελούχοι Θεσσαλοί ομιλούν …καθαρεύουσα: γκιζερνάω, αντί του ορθού γκιζιρνάου!
Μάιος 7, 2007 στο 6:07 μ.μ
pascal
Για να είμαστε σωστοί, δεν είναι ούτε “ω” ούτε “ου”, αλλά ένας ενδιάμεσος ήχος.
Όπως λένε π.χ οι πορτογάλοι και βραζιλιάνοι “ρονάλντο”.
(ξεμπουρδαλιάναμε ντιπ για ντιπ εδώ μέσα ;))
Μάιος 7, 2007 στο 7:06 μ.μ
σχολιαστής
του μουστουκουλουρού μου.
Μετάφραση: To μουστοκούλουρό μου.
Μας κάνανε δέκα οκάδες τα τυρόγαλα. “Παύλε Θεέ, πάρε την ΠΑΕ”
Μάιος 8, 2007 στο 1:36 π.μ.
Κυριακή
Πάνο,με κάλεσες;
Έστω και καθυστερημένα,θα πω ότι υπάρχει το δέρω,δείρω ή δαίρω,σύνθετο αναδέρω (απογυμνώνω κάτι),εκδέρω και εκδείρω,αλλά επιδείρομαι όχι.
Ο π2 απάντησε στα ερωτήματά σου.
Γιατρέ μου,με τις φιλολογικές σου ανησυχίες!!!!!!!!!
Μάιος 8, 2007 στο 2:04 π.μ.
bioannis
Τι λέξη “κουντούρτησα” την ξέρετε ??
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 5:48 μ.μ
svorak
Περιτείχισμα ξέρω, περιτοίχισμα δεν έχω απαντήσει. Π2, καμιά αναφορά;Bioannis,”κουτούρντισα” δεν είναι, ή λαθεύω; κουρασάνι είναι πολύ μεταγενέστερη ονομασία γιά το εγχόρηγον των μεσαιωνικών, που κι αυτό με την σειρά του είναι εφεύρεση των ρωμαϊκών χρόνων.Δεν είναι απλό κονίαμα: άμμος, καμιά φορά ψιλό σκύρο,και βέβαια τριμμένο κεραμίδι που δίνει το χαρακτηριστικό χρώμα και την μεγάλη αντοχή,απολύτως συμβατή με τα μεγάλα βήσαλα (πλίνθους από ψημένο πηλό,ενίοτε κι αυτοί με ελάχιστη άμμο) που χρησιμοποιούσαν,ιδίως μεταχριστιανικά, όταν μεγάλωναν τα πάχη των τοίχων που ανακρατούσαν τόξα και καμάρες.Είναι χαρακτηριστική η μαρτυρία παλαιού μηχανικού που ήταν παρών στην εκσκαφή των αρχών της δεκαετίας του 60, όταν ανακαλύφτηκε στην “πομπική οδό”(άλλη μπαλαφάρα..)εκείνο το χαρακτηριστικό δίκογχο μνημείο που διατηρείται ακόμη στην Γούναρη.Είχαν φέρει ένα μεγάλο μηχάνημα να σπάσει κάτι μεγάλα κομμάτια που βρέθηκαν επιτόπου γκρεμισμένα από σεισμό και έσπασε το μηχάνημα.Οι αγιορείτες, Πάνο, κακώς σε πληροφόρησαν.Απλως στις “μελέτες” και στις εργολαβίες του Όρους δεν ίσχυσαν συχνά τα αναστηλωτικά θέσμια. Η συνταγή είναι γνωστή και με λεπτομέρειες και χρησιμοποιείται ακόμη σε συντηρήσεις τοιχοδομών του μεσαίωνα, χωρίς τσιμέντα. Ίσως να βάζουνε ελαφρόπετρα και κάτι υδρόφοβες πουζολάνες γιά την υγρασία.Στα υδραυλικά κονιάματα του μεσαίωνα, ξέρουμε (από μιά ιδιοκτησία της μονής Ιβήρων στα δυτικά και το σχετικό έγγραφο) ότι έβαζαν και μικρή ποσότητα λινελαίου.
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 6:01 μ.μ
Πάνος
svorak,
ξέρουμε ό,τι μας λένε - προφορικώς ή γραπτώς. Στην επόμενη επίσκεψή μου στο Όρος (τέλος του μηνός) συζητήσεως γενησομένης περί κουρασανίου (άμα λάχει, δηλαδή) θα υποστηρίξω θετικώς ότι η συνταγή δε χάθηκε, αλλ’ έτι υφίσταται! Έρρωσθε!
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 6:04 μ.μ
ΜΧΒ- LLMD
kudurmaγκιά* περίσσεψεν κρίνει ο Βιογιάννης
κι ας είμαι ανεπιθύμητος θα πω ένα φρασίδι
θαρρώ πως έχει δίκαιο μπορεί και θύμα Πλάνης
τον όρκο μου** ας παραβώ κι ας φάω ένα βρισίδι:
“Τι χαμπάρια από τη Χιό;
Κουντουρίδι περισσό…”
*Kudurmak: to become rabid, to go mad…
**http://panosz.wordpress.com/2007/11/21/helidona-12/#comment-31080
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 6:29 μ.μ
ΧαμπερΜαρίκα
“….και στρατοκόπος ξέγνοιαστος, λεβέντης γαυριασμένος…”
(Κ. Παλαμάς)
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 6:36 μ.μ
ΧαμπερΜαρίκα
ΥΓ:
kudurmakεψες να ‘ρθεις !!! Και καλά έκανες… Καλώς το μας !!!
Τα δικά μου λεξικά κυριολεκτούν με το kudurmak, μάλλον.
Εξηγούν: Λυσσάω, σκυλιάζω, φρενιάζω, βράζω, ανάβω, θυμώνω…
Το γαυριάζω (εκ του γαυριάω-ώ) το δίνουν με καλύτερη απόδοση : çok kızmak (κυριολεκτικά: hayvanlar için).
Πάντως, το σκυλόμαγκας το κατάλαβα !!!
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 6:54 μ.μ
π2
@Svorak: Ούτε εγώ ξέρω πώς είναι τα περιτοιχίσματα, παρά μόνο τα περιτειχίσματα. Αλλά γι’ αυτό φταίει φαντάζομαι η ενασχόλησή και των δυο μας με παλαιά κτίσματα.
Το λεξικό Τριανταφυλλίδη πάντως έχει και τα δύο:
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 7:08 μ.μ
Μαρίκα
Εμ… περιτείχισμα. Δεν είναι μια απλή μάντρα, μια ασήμαντη περίφραση από κάποιο τοίχο !
ΥΓ:
Δεν λέμε κολλώ κάποιον στο τείχος… αλλά στον απλοϊκό τοίχο (είναι πιο μαλακός φαίνεται) !!!
Ούτε: τα τείχη έχουν αυτιά !!!
Χοχοχοοο….
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 7:09 μ.μ
Μαρίκα
*περίφραξη….
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 9:35 μ.μ
cirut
http://ecology-salonika.org/lib/wp-content/uploads/polimeta.jpg
Metapolis, από την efi
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 11:31 μ.μ
efi
πολύ μετά
Δεκέμβριος 9, 2007 στο 11:37 μ.μ
Πάνος
Καλά να πάμε, κι ας αργήσουμε…
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 1:21 π.μ.
Μαρίκα
Πού αργούμε Πάνο;
Στο : “Είχε κι ένα σπίτι στην Καλαμαριά”;
Ή στα μαθήματα αεροπλοϊας;
Ω, ρε μεγαλεία ! Όλοι θα πετάτε σε λίγα χρόνια -’κει πάνου !!!
Πολύ άπλα…
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 8:47 π.μ.
bioannis
ΜΧΒ- LLMD
*Kudurmak: to become rabid, to go mad…
Σωστός !!
Την κουντούρμαγκιά … κουντούρτισα να την καταλάβω … αλλά δεν ! Πως είναι η Χίος αυτή την εποχή φίλτατε ;;
Έφη τις Καλημέρες μου, ευτυχώς που υπάρχουν και οι φωτογραφίες του μέλλοντος … για να αισιοδοξούμε, πότε-πότε.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 10:15 π.μ.
zepos
“Κουντούρτισες!!” μας έλεγε η μάνα μας όταν γυρίζαμε κατασκονισμένοι από το μεσημεριανό παιγνίδι στους δρόμους.. “Δεν έχεις ησυχία, δεν κάθισες λεπτό, συνεχής κίνηση”…
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 11:48 π.μ.
efi
Πάνο το πράγμα μόνο του δε πάει πουθενά. Μαρίκα δε πιστεύω να ειρωνεύεσαι ε;
Bioanni, bonjour..
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 12:40 μ.μ
efi
http://arxskg.blogspot.com/2007/12/blog-post_10.html
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 12:51 μ.μ
σχολιαστης
Aν αντί για τα τοιχία στη σειρά, είχαν βάλει μενίρ, θα ήταν καλύτερα.
Αυτό που μου τι δίνει περισσότερο στην όλη παρέμβαση είναι το δάπεδο. Φτωχομπινεδιέν, κακοτεχνιόπουλος, βάλανε και στην παλιά παραλία, ναούμε.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 1:17 μ.μ
Αντώνης
Το δάπεδο είναι σίγουρα καλύτερο από τις μυριάδες πλάκες αισθητικής του 70. Αλλά πολλά τα λεφτά γι’ αυτήν την φτωχομπινεδιέν επένδυση. Θυμάμαι την όχθη του Σηκουάνα κοντά στον πύργο του Άιφελ. Οι κουτόφραγκοι έχουν στρώσει την εκεί “βόλτα” με … χωματάκι πατημένο. Τρε μπανάλ.
Τελικά τα τοιχία τι είναι; σκελετοί καμπινέδων ή συμβολική αναπαράσταση των τειχών της πόλεως;
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 1:36 μ.μ
σχολιαστης
Αντώνη, όταν κάνεις τέτοιο έργο το 2007, ρίχνεις δάπεδο σωστό. Ασε, το είχε πάρει ο εργολάβος με μεγάλη έκπτωση, και που έπεσε το δάπεδο, πρόκειται περί θαύματος.
Για τα τοιχία, θα περιμένουμε να τα δούμε ντυμένα. Οι αρχιτέκτονες που τα σχεδίασαν, τα παινεύουν.
Ελπίζω και οι 5 κήποι που υλοποιούνται, να μην πέσουν θύμα των χρημάτων.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 2:03 μ.μ
Αντώνης
Νομίζω ότι πραγματική αλλαγή στην πόλη δεν είναι η οποιαδήποτε διαμόρφωση της παραλίας, καλή ή κακή, αλλά η ενοποίηση όλων των ελεύθερων χώρων από το Λευκό Πύργο μέχρι το Σέιχ Σου (πάρκα της παραλίας, έκθεση που πρέπει να φύγει κι όχι να γίνει τεράστιο εμπορικό κέντρο, πανεπιστημιούπολη-Γ’Σώμα, μέχρι πάνω). Με υπογειοποίηση των κάθετων δρόμων κλπ. Οράματα και θάματα.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 2:14 μ.μ
σχολιαστης
Θυμάμαι που έκανε μια πρόταση ο Καλατράβα και πέσανε να τον φάνε οι τοπικοί Καλατράβες.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 2:22 μ.μ
Αντώνης
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς Καλατράβα για να δει το προφανές. Αντ’ αυτού χτίζεται το δημαρχείο και διαμορφώνεται η παραλία με θεματικά πάρκα. Η επαρχιώτικη λογική του να δημιουργείς αξιοθέατα, τροφή για το μάτι και το θέαμα, όχι χώρους για να ζεις καλύτερα. Ακόμη και τα πάρκα είναι για το μάτι, όχι για να τα περπατήσεις. Μην πατάτε τη χλόη.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 2:26 μ.μ
aigaiopelagitis
Ωπ! Ενοποίηση των ελεύθερων χώρων! Θαρρώ πως ο Αντώνης είναι το alter ego μου!
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 3:20 μ.μ
σχολιαστης
Τα πάρκα όπως είναι στα σχέδια,είναι μια χαρά να τα περπατήσεις. Στην πράξη θα δούμε.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 6:52 μ.μ
Πάνος
Παίδες,
(ήτοι: σχολιαστή, Αντώνη, αιγαιοπελαγίτη)
ποιά ενοποίηση των ελεύθερων χώρων - και όνειρα θερινής νύχτας; Η ενοποίηση έχει ήδη γίνει - με την κατάληψη ΚΑΘΕ ελεύθερου χώρου, στην ευρύτερη Θεσσαλονίκη (δείτε το εξαιρετικό άρθρο του Πάνου Θεοδωρίδη, που δίνω σε άλλο ποστ).
Αν (τώρα πια) γίνουν κάποια έργα βιτρίνας στο κέντρο (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ- αλλά ούτε κι αυτά θα γίνουν!) ελάχιστη σημασία θα έχουν για την ποιότητα ζωής στη Μπουγατσαδούπολη. Και το καλό που θα κάνει το μετρό, θα το πάρει πίσω διπλό η υποθαλάσσια, για τη μισή παραλιακή Θεσσαλονίκη.
Το κακό είναι ότι και τα προάστια (πχ η Περαία) αντιγράφουν πιστά το μοντέλο (διάβαζε: το μπουρδέλο) του κέντρου - και γίνοται μέρα με την ημέρα όλο και πιο προβληματικά, αφού (πάντοτε) οι βασικές υποδομές λείπουν, ενώ οι οικοδομές έχουν ήδη κτιστεί και κατοικούνται.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 7:08 μ.μ
σχολιαστης
Ορέα
αφου ξεφορτωθήκαμε το ζήτημα της ενοποίησης (που έχει ήδη γίνει στο διάβα των τελευταίων δεκαετιών) δεν θα ήταν άσχημο να απαιτούμε αυτά που γίνονται (κι ας τα λέμε έργα βιτρίνας) να γίνονται με προδιαγραφές.
Για παράδειγμα, το δάπεδο που μπήκε στο ΛΠ και την παλιά παραλία είναι απαράδεκτο. Σκατά έργο βιτρίνας είναι, τη βιτρίνα την προσέχεις.
Το άλλο δάπεδο που έγινε στην περιοχή της πλατείας Ναυαρίνου έχει μια λωρίδα μαρμαρινη με μια εγκοπή που μαζεύει ότι βρωμιά υπάρχει. Τι στα κομμάτια, τόσο δύσκολο είναι ένα καλό δάπεδο;
Για την υποθαλάσσια θα έλεγα ότι δεν παίρνει πίσω διπλό το καλό του μετρό, κάνει αυτοτελώς μεγάλη καταστροφή. Μακάρι τα χρήματα που απαιτεί (η καταστροφή) να δίνονταν για επεκτάσεις του μετρό.
Δεκέμβριος 10, 2007 στο 8:36 μ.μ
Αντώνης
Πάνο, νομίζω ότι ακόμη και τώρα, η “ενοποίηση” θα είχε νόημα. Και δε νομίζω ότι θα ήταν δαπανηρή. Θα ήταν και ένα φράγμα στην περαιτέρω οικοδόμηση των μοναδικών ελεύθερων χώρων στην πόλη. Δες την περίπτωση της έκθεσης και το σχετικό όραμα του δήμαρχου.
σχολιαστή, για τα καινούργια πεζοδρόμια τι λες; νομίζω ότι αντιγράφουν την πλακόστρωση της Πανεπιστημίου στην Αθήνα. Με την παραμικρή βροχούλα γίνονται επικίνδυνα για τη σωματική ακεραιότητα (και από μούχλα άλλο τίποτα στη μπουγατσαδούπολη). Υπάρχει καμμιά προδιαγραφή-ντιρεκτίβα για τις συγκεκριμένες πλάκες; Θα γεμίσει όλη η Ελλάδα μ’ αυτές όπως έγινε με τις προηγούμενες για τριάντα-σαράντα χρόνια; Μπας και υπάρχει κάποιος προμηθευτής από πίσω;
Γκρινιάζω άδικα; Ποιος είμαι; πού πάω;
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 2:24 μ.μ
aigaiopelagitis
“Κύριοι άξονες του δικτύου που προτείνουμε δεν μπορούν παρά να είναι: α) το Σέιχ Σου, που αγκαλιάζει με τις προστατευτικές του ιδιότητες την πόλη και β) το θαλάσσιο μέτωπο, με το παραλιακό πάρκο. Άξονες διείσδυσης του πράσινου μέσα στην πόλη μπορούν να αποτελέσουν τα αγνοημένα και υποβαθμισμένα σήμερα ρέματα, όπως και ο μεγάλος χώρος στο κέντρο της πόλης (ΑΠΘ, ΔΕΘ, ΧΑΝΘ) που έτσι κι αλλιώς αποτελεί διακριτό όριο της ανατολικής από την κεντρική Θεσσαλονίκη.”
Από το πρόγραμμα της Οικολογίας - Αληλεγγύης (ακολουθεί λεπτομερής περιγραφή του προτεινόμενου δικτύου), κατά τις δημοτικές/νομαρχιακές εκλογές του 2006.
http://www.ecology-salonika.org/lib/?p=211
Αντώνη είχες υπόψη σου το παραπάνω κείμενο ή …τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται; Αν ισχύει το τελευταίο τότε πρέπει να κάνουμε κάτι γι’ αυτό! Κερνάω καφέ!
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 2:34 μ.μ
Πάνος
…πάνω στον καφέ μπορείτε να επεξεργαστείτε την άποψη πως ακριβώς ο μεγάλος χώρος στο κέντρο της πόλης (ΑΠΘ, ΔΕΘ, ΧΑΝΘ) θα μετατραπεί σε άξονα πρασίνου (που θα συνδέει το Σέιχ Σου με την παραλία)
…δεδομένου ότι πρόκειται για ένα ήδη πυκνοχτισμένο σύνολο από μπετόν, το ξήλωμα του οποίου προϋποθέτει 9 (πολιτικά) Ρίχτερ και πάνω!
ΥΓ. Στον καφέ καλέστε και τον …Παπαγεωργόπουλο, που τα έχει όλα αυτά στο πρόγραμμά του, βελτιωμένα και επαυξημένα - με τον άξονα Σειχ Σου - Παραλία (μέσω ΑΠΘ, ΔΕΘ, ΧΑΝΘ) να μετατρέπεται σε τροπικόν δάσος!
http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/10/blog-post_116007574474793490.html
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 2:51 μ.μ
Αντώνης
aigaiopelagitis, ήμουν έτοιμος να ρωτήσω ποια είναι η θέση των οικολόγων. Δε νομίζω ότι είναι πρωτότυπη ή ευφάνταστη ιδέα. Μια ματιά στο Google earth ή κάτι παρόμοιο και καταλαβαίνει κανείς ότι είναι η μόνη λύση που αλλάζει τα δεδομένα.
Πάνο, μου καταμαρτυρούν ότι είμαι μονίμως απαισιόδοξος και γκρινιάρης. Νομίζω ότι είναι η μόνη στοιχειωδώς αυτοσυνεπής στάση εν μπουγατσαδουπόλει, εν Ελλάδι. Παρατηρώ το αυτό δι’ εσέ και το εκτιμώ δεόντως. Εν προκειμένω, δεν εννοώ να ανατινάξουμε τα κτήρια (καλό θα ήταν κι αυτό). Σκέφτομαι ότι και μόνο να υπογειοποιήσουν π.χ. την παραλιακή, τη Στρατού, την Εγνατία και την Αγίου Δημητρίου για είκοσι τριάντα μέτρα την καθεμιά, θα ήταν κάτι καλό. Να κατεβαίνει κανείς από τις σαράντα εκκλησιές με τα πόδια στη θάλασσα χωρίς να συναντά αυτοκίνητα. Πόσο στο διάολο θα στοίχιζε αυτό; Παραπάνω από το 1% της υποθαλάσσιας;
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 2:59 μ.μ
Πάνος
Χωρίς να είμαι ειδικός, ΠΟΛΥ περισσότερο από το 1% της υποθαλάσσιας!
Παρ’ όλα αυτά, κι εμένα θα μου άρεσε. Υπό την ΑΠΑΡΑΒΑΤΗ προϋπόθεση ότι το κόστος θα το επωμισθούν εξ ολοκλήρου οι πιθανοί χρήστες και όχι οι μακρινοί γείτονες (οι κατοικούντες σε απόσταση άνω των 300 μέτρων από τη λωρίδα!)
(Οπότε, με καμιά 10αριά - 50αριά χιλιάρικα* ο καθένας, θα απολαμβάνει τον περίπατό του εντός της λωρίδας των 20-30 μέτρων, για τη φοβερή απόσταση του ενός χιλιομέτρου - και ούτε!)
—
* ευρώ!
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 3:24 μ.μ
Αντώνης
Εντάξει, δεν είμαι καλός στα οικονομικά. Οπότε θα αρκεστώ στην πρακτική υποθαλάσσια με τα διόδια και όχι στο φαραωνικό έργο της υπογειοποίησης 150 μέτρων δρόμου.
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 5:41 μ.μ
Πάνος
Αντώνη,
να τα λες όπως είναι: όχι “υπογειοποίηση 150 μέτρων δρόμου” αλλά τέσσερις (4) υπογειοποιήσεις τεσσάρων (4) δρόμων.
Κι αν κάνεις τους λογαριασμούς (κατεβαίνω / προχωρώ/ ανεβαίνω) τα 150 μέτρα δεν φτάνουν για τον καθένα από τους τέσσερις!
Άσε που ΣΕ ΠΟΙΟ ΒΑΘΟΣ θα κατέβεις; Δεν έχεις υπόψη ότι ακριβώς κάτω από την άσφαλτο βρίσκεται μια θαμμένη πόλη - και λίγο βαθύτερα μια δεύτερη;
Το μετρό κατεβαίνει στα 20 τόσα μέτρα και συναντά κι εκεί αρχαία.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, το κόστος θα είναι δυσθεώρητο, σε σχέση με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.
Αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολη (από πολιτική άποψη) και η εξεύρεση των πόρων. Με ποιά λογική θα πληρώσει ο κάτοικος της Τούμπας, της Σταυρούπολης, της Ευκαρπίας, της Θέρμης ένα τέτοιο έργο στο κέντρο της Μπουγατσαδούπολης; Πώς θα δεχτεί να κατευθυνθεί η χρηματοδότηση από εθνικούς ή κοινοτικούς πόρους σ’ ένα τέτοιο έργο - βιτρίνα;
Δε θέλω να στο χαλάσω, αλλά η Θεσσαλονίκη ΔΕΝ είναι κεί. Είναι πολύ μακριά - και έχει πολύ πιο επείγουσες ανάγκες να καλύψει.
Εκτός αν (ξαναλέω) συμφωνήσουν οι λίγες χιλιάδες άνθρωποι που τους αφορούν οι υπογειοποιήσεις να τις χρηματοδοτήσουν με δικούς τους πόρους ή με πόρους αποκλειστικά του κεντρικού Δήμου.
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 5:58 μ.μ
σχολιαστης
Ο εμίρης και ο κακομοίρης
http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=84040480
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 6:02 μ.μ
Πάνος
Ο Αλαβάνος είναι πολύ καλός στις ατάκες και στις εξυπνάδες. Με άριστα το Βέγγο, πιάνει το Βουτσά!
(…όχι το Βουτσά της καλής περιόδου!)
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 6:23 μ.μ
Αντώνης
Πάνο,
Ανέφερα την υπογειοποίηση σαν πιο φθηνή κατασκευαστική λύση. Μπορεί κάλλιστα να γίνουν υπέργειες γέφυρες, όπως π.χ. στο μεγάλο πάρκο του Άμστερνταμ. Η περιοχή δεν αφορά μόνο τους περίοικους που σημειωτέον οι περισσότεροι είναι μετανάστες. Υποθέτω αφορά και τα παιδιά μας που πιθανότατα θα φοιτήσουν στο πανεπιστήμιο και θα περνούν όλη τη μέρα τους εκεί, αφορά εμάς τους ίδιους που θα κατεβούμε να κάνουμε τα παράπονά μας στο δήμαρχο, θα επισκεπτούμε τη νέα έκθεση στο Μουσείο σύγχρονης τέχνης, στο Τελλόγλειο, θα παρακολουθήσουμε ένα μήτινγκ στίβου στο Καυταντζόγλειο, θα δούμε μια παράσταση στο θέατρο κήπου ή στο θέατρο δάσους, θα επισκεπτούμε τα αρχαία που πιθανόν θα βρεθούν, αφορά τους επισκέπτες που θα πάνε στο αρχαιολογικό, στο βυζαντινό, το πολεμικό μουσείο (και το νεοδημιουργηθέν μουσείο μπουγάτσας) και μύρια άλλα.
Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολύ πιο επείγουσες ανάγκες, αλλά έχω την εντύπωση ότι από τα 13 θεματικά πάρκα θα ήταν προτιμότερος ο “άξονας”. Και δεν είναι ανάγκη να γίνει μια κι έξω: όρα ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων στην Αθήνα. Τα θεματικά πάρκα είναι που αφορούν αποκλειστικά τους εύπορους κατοίκους της παραλιακής ζώνης, ο άξονας αφορά σχεδόν όλους τους κατοίκους του συγκροτήματος και άμεσα αρκετές σχετικά υποβαθμισμένες περιοχές.
Άλλωστε ο μελλοντικός μητροπολιτικός δήμαρχος Ψωμιάδης μπορεί νομίζω να δώσει τη λύση στο πρόβλημα του κόστους: οι χιλιάδες φιλοξενούμενοι Αλβανοί και Ρωσοπόντιοι της περιοχής μπορούν να βοηθήσουν στο landscaping ασφαλώς και αφιλοκερδώς. Σαν έσχατη λύση μπορεί και να χρησιμοποιήσει τους προσφάτως υποδουλωθέντες γνησίους απογόνους (τεκμηριωμένο με DNA) του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Σε αντάλλαγμα θα τους δώσουμε όλα τα γλυπτά της περιοχής. Και επ’ ευκαρία να σημειώσω ότι σου έχει ξεφύγει της φωτογραφικής αποτύπωσης η ρωμαλέας αισθητικής σύνθεση ενός μακεδονομάχου πακιστανικής καταγωγής εντός πλάβας που τον στεφανώνει η Νίκη στη γωνία Καυταντζόγλου και παραλιακής. [Πώς βάζουμε το κίτρινο χαμογελάκι;]
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 6:35 μ.μ
σχολιαστης
Λέει ο Αντώνης
“Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολύ πιο επείγουσες ανάγκες, αλλά έχω την εντύπωση ότι από τα 13 θεματικά πάρκα θα ήταν προτιμότερος ο “άξονας”. Και δεν είναι ανάγκη να γίνει μια κι έξω: όρα ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων στην Αθήνα. Τα θεματικά πάρκα είναι που αφορούν αποκλειστικά τους εύπορους κατοίκους της παραλιακής ζώνης, ο άξονας αφορά σχεδόν όλους τους κατοίκους του συγκροτήματος και άμεσα αρκετές σχετικά υποβαθμισμένες περιοχές.”
Τρείς παρατηρήσεις.
1. Σιγά τα χρήματα που κοστίζουν τα πάρκα
2. όχι και αποκλειστικά τους εύπορους κατοίκους της παραλιακής
3. Η καταστροφή έχει όνομα: υποθαλάσσια
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 6:45 μ.μ
Πάνος
Αντώνη,
υπέργιες γέφυρες; Ωραία, θα παρκάρουν και τα ΙΧ αποκάτω…
Μα γιατί δεν ξεκινάμε με τα αυτονόητα; Το κέντρο, πολύ απλά, δε χωράει τις λειτουργίες που έχει φορτωθεί. Και γι’ αυτό, αν δεν φύγουν από το κέντρο η ΔΕΘ, μεγάλο (το μεγαλύτερο) μέρος των σχολών του ΑΠΘ (και χιλιάδες φοιτητές που νοικιάζουν πανάκριβα τις χαμοκέλες τοπυ κέντρου), το ΑΧΕΠΑ, και το ΓΕΝΗΜΑΤΑΣ και αν δεν μπει φραγμός στο “κατεβαίνω στην παραλία / στο κέντρο για καφέ με το ΙΧ”, τότε ούτε οι υπογειοποιήσεις, ούτε οι υπέργειες γέφυρες θα φτουρήξουν!
Το ανθρωπάκι τώρα: Γράφεις πρώτα : μετά - μετά ). Όλα αυτά κολλητά - και ιδού:
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 8:48 μ.μ
Αντώνης
Μέσα σε (σχεδόν) όλα Πάνο! Για ποιούς ανοιχτούς χώρους μιλάμε αν δεν φύγει η ΔΕΘ και το στρατόπεδο; Για το Πανεπιστήμιο έχω κάποιες διαφωνίες, κυρίως για ιδεολογικούς -τρομάρα μου- λόγους. Αν έμενε όπως ήταν πριν καμμιά εικοσαριά χρόνια μια χαρά θα ήταν. Η ζημιά έγινε το τελευταίο διάστημα. Το “κατεβαίνω στην παραλία/κέντρο για καφέ με το ΙΧ” νομίζω ότι θα καταπολεμηθεί με τον άξονα. Όλα πάνε πακέτο. Γι’ αυτό έχει περισσότερη σημασία η γενικότερη φιλοσοφία άνθρωπος ή αυτοκίνητο παρά οι κοστολογήσεις. Τώρα μεταξύ υπογειοποίησης και υπεργειοποίησης έχω τη φαεινή ιδέα των υποθαλάσσιων γεφυρών - για τα αυτοκίνητα.Κάτσε να βάλω ένα ανθρωπάκι:
Σχολιαστή,
Εμένα πάντως με εκπλήσσουν και τα ποσά που δίνονται για τα πάρκα, μάλλον είμαι εκτός τόπου και χρόνου. Αλλά πόσο καιρό γμτ θα τους πάρει να πάρουν τα χώματα από εδώ, να τα βάλουν εκεί και να κάνουν τα …θέ(α)ματα; Όλα τά’ χε η μαριορή. Όλοι μπορεί να κάνουν τη βόλτα τους εκεί αλλά την αύξηση της αξίας των ακινήτων (πόσο ακόμη;) θα την καρπωθούν οι ιδιοκτήτες των οκταώροφων. Γιατί κι αν ακόμη δεν δημιουργηθούν “αναψυκτήρια” στα ίδια τα πάρκα, θεωρώ πολύ πιθανό να αντιγραφεί το μοντέλο της παλιάς παραλίας: απέναντι, πάνω απ’ το δρόμο. Πρέπει τότε να να υιοθετήσει επισήμως ο Πάνος τη νέα ονομασία της πόλης: φραπεδούπολη -μας πήρανε χαμπάρι, αρκετά με τη μπουγάτσα :-). Η δικιά μου άποψη για τη νέα παραλία είναι δέντρα, δέντρα, δέντρα και χώμα χώμα χώμα. Να κοπεί και η θέα των προνομιούχων. Τώρα για την υποθαλάσσια τι να πρωτοπεί κανείς;
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 9:02 μ.μ
σχολιαστης
Αντώνη, λέμε, ότι παθαίνουν τέτοια νίλα οι προνομοιούχοι με την υποθαλάσσια, που θα πάρουμε την …ταξική μας εκδίκηση.
Οπως έχω ξαναγράψει, επειδή “είδα” τη μελέτη, το …μακέτο που έλεγε και ο Σημίτης είναι καλό. Και τα αναψυκτήρια είναι σε στύλ … τραπεζάκια έξω. Αν υλοποιηθεί η μελέτη θα έχουμε (μέσα απο τη φιλοσοφία του αρχιτέκτονα) “δέντρα, δέντρα, δέντρα και χώμα χώμα χώμα” συνδυασμένα με διάφορα ωραία.
Τώρα αν βγούν μάπα κατά την κατασκευή, θα δικαιωθεί πάλι ο κινέζος που έλεγε “αυτή είναι η Ελλάδα”.
Δεκέμβριος 11, 2007 στο 9:10 μ.μ
Αντώνης
Α, θα έχουν και τραπεζάκια έξω τα θεματικά! Και συνδυασμούς με διάφορα ωραία! Ορέα, ορέα! και εις ανότερα.
Δεκέμβριος 12, 2007 στο 1:03 μ.μ
aigaiopelagitis
Λοιπόν, μη μου στεναχωρείτε τον Αντώνη γιατί χρειαζόμαστε και λίγο οραματικό βλέμμα σ’ αυτή την πόλη που έχει πήξει στη μιζέρια και στη συντήρηση. Οι πεζογέφυρες και οι ενοποιήσεις πράσινων χώρων δεν είναι καθόλου υπερβολές Αντώνη και θα ωφελήσουν ολόκληρο τον πληθυσμό της πόλης και όχι μόνο τους πολίτες που κατοικούν 300 μέργα από τα προτεινόμενα έργα. Δεν χρειάζονται πολλά χρήματα, αλλά πολιτική βούληση και τα χρήματα για τα θεματικά (τρομάρα τους!) πάρκα της παραλίας (ξέρετε ότι θα έχει και πάρκο νερού - πολύ επίκαιρο με το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις επερχόμενες ξηρασίες!) και την υποθαλάσσια θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πολύ καλύτερα.
Για το Γ’ Σώμα Στρατού και την Έκθεση τα έχουν πει κι άλλοι (Ένωση Πολιτών). Το ΑΠΘ δεν χρειάζεται να φύγει ολόκληρο, αλλά ορισμένες σχολές για να υπάρξει αποσυμφόρηση (ήδη στις εγκαταστάσεις του Φοίνικα κάποιες σχολές όπως η δασολογία έχουν μεταφέρει δραστηριότητες - και η Γεωπονική στο αγρόκτημα προς τη Θέρμη). Μέσω του νεκροταφείου Ευαγγελίστριας και του ρέματος του Αγ. Παύλου μπορεί να υπάρξει επαφή με το Σέιχ-Σου (όπως και με το ρέμα που κατέβαινε παλιότερα από εκεί που είναι σήμερα το γήπεδο μπάσκετ του Ηρακλή). Υποτυπωδώς βέβαια, γιατί οι καταστροφές των τελευταίων δεκαετιών είναι μεγάλες, αλλά ο σεβασμός των δρόμων του νερού σ’ αυτή την πόλη νομίζω ότι λαμβάνει πολλαπλές διαστάσεις.
Βέβαια, μια οικολογική προσέγγιση αποσυμφόρησης θα έπρεπε να ξεκινήσει από το κυκλοφοριακό και με τη δραστική έμφαση στις υποδομές Μέσων Μαζικής Μετακίνησης. Η συζήτηση για το Τραμ για παράδειγμα δεν πρέπει να σταματήσει, παρά τα λίγα χιλιόμετρα Μετρό που κατασκευάζουν ο Σουφλιάς και η ΝΔ. Επίσης, τα ποδήλατα σε μια πόλη με μακρείς ευθείες (και πολλούς φοιτητές) δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως κάτι το εξωγήϊνο…
Δεκέμβριος 12, 2007 στο 2:10 μ.μ
σχολιαστης
Μάγκες, επειδή πιθανόν να νομίζετε ότι κάνω πλάκα με τα πάρκα, παρακολούθησα απο πολύ κοντά την υλοποίηση της μελέτης. Η μελέτη έγινε μετά απο διεθνή διαγωνισμό, συμμετείχαν κορυφαίοι Γάλλοι αρχιτέκτονες, και οι εδώ ομάδες μελέτης (όλοι κάτοικοι της πόλης) έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους γύρω στα 4 χρόνια. Είπε να κάνει και κάτι καλό ο δήμαρχος, μην του το βγάλουμε απο τη μύτη.
Δεκέμβριος 12, 2007 στο 2:22 μ.μ
Πάνος
αιγαιοπελαγίτη,
να σου υπενθυμίσω ότι είναι άλλο πράγμα οι πεζογέφυρες και άλλο η υπογειοποίηση τεσσάρων κεντρικών δρόμων - από 30 μέτρα έκαστος, όπως πρότεινε αρχικά ο Αντώνης.
Πιο πάνω, ο σχολιαστής (ο οποίος τυχαίνει να γνωρίζει πολύ καλά τι είναι τα θεματικά πάρκα) σας διαβεβαίωσε ότι το κόστος τους είναι χαμηλό - και δεν αξίζει τον κόπο να το επικαλούμαστε, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το πράγματι μεγαλεπήβολο και δαπανηρότατο σχέδιο της πράσινης σύνεσης του Σέιχ Σου με την παραλία. Εκτός αν θέλουμε να συζητάμε με τους (γνωστούς) κανόνες του λαϊκισμού.
Τώρα, για το ΑΠΘ. Δεν αρκεί να φύγουν μερικές σχολές ή λειτουργίες ΜΟΝΟ. Εκτός απ’ αυτό, πρέπει να ΓΚΡΕΜΙΣΤΟΥΝ κτήρια, για να ανοίξει ο χώρος. Έτσι όπως είναι σήμερα, είναι αστείο να συζητάμε ότι μέσα από τον πυκνό ιστό του τσιμέντου θα περάσει η πράσινη σύνδεση του δάσους με τη θάλασσα.
Παρομοίως, πρέπει να γκρεμιστεί ΚΑΙ το γήπεδο μπάσκετ του Ηρακλή - φράζει την είσοδο στο ΑΠΘ! Εκτός αν η δίοδος γίνεται αποκλειστικά ΜΕΣΑ από το νεκροταφείο της Ευαγγελίστριας, κάτι που θα ξεσηκώσει εμφύλιο πόλεμο στη Μουγατσαδούπολη!
Σόρρυ, παίδες, αλλά αυτοί δεν είναι οραματισμοί που να μπορώ να τους οραματιστώ και εγώ - έστω κι αν έχω καταναλώσει αρκετά τσίπουρα. Σε προηγούμενο σχόλιό μου έγραψα τι θεωρώ ρεαλιστικό - και με τη σωσ