Όλα είναι γραμμένα, τα έχει προφητεύσει ο πάτηρ Παΐσιος και οι άλλοι άγιοι. Θα γίνει μεγάλος Ρωσοτουρκικός πόλεμος και η Τουρκία θα διαλυθεί, όπως διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία. Εφτά στρατοί θα πάνε στην Κωνσταντινούπολη και θα πλεύσει το μοσχάρι στο αίμα, τέτοιος χαμός θα γίνει!
Σε πενήντα, σε λιγότερα από πενήντα χρόνια, θα γίνει το μεγάλο κακό, το έχουν προφητεύσει οι Γέροντες. Θα επιβληθεί παγκοσμίως ο νόμος αυτών που μάχονται την Ορθοδοξία. Ούτε Άγιο Όρος δε θα μείνει, ούτε τίποτα. Δε θα βρίσκεις παπά. Ναοί θα υπάρχουν, αλλά δεν θα υπάρχουν ιερείς! Θα υπάρχει πλούτος και θα έχεις ό,τι θέλεις, αλλά αλλοίμονο σου αν δεν κάνεις αυτό που σου λένε, σου πήραν αμέσως το κεφάλι! Μπορεί να το προλάβουμε κι εμείς, εγώ δεν έχω φτάσει ακόμα τα σαράντα.
Μου λένε οι Πατέρες, άσε βρε Τρύφων, μη τα λες αυτά. Αλλά γιατί να μη τα λέω; Δεν είναι αλήθειες; Δε βλέπουμε που έχει φτάσει η ανηθικότητα; Δεν έχετε δει τις γυναίκες στις παραλίες, με τα μαγιό; Κάποτε πλήρωνες για να τα δεις, τώρα τα δείχνουν όλα, τζάμπα! Αλλά υπό αυτές τις συνθήκες, είναι επόμενο να περιπέσει κανείς στην μοιχεία. Και ενός κακού, μύρια έπονται, γιατί αυτά οδηγούν στη διάλυση της οικογένειας, και εξ’ αυτού στην εγκληματικότητα και την απώλεια.
Και όλα αυτά τα κάνουν οι Εβραίοι, που ελέγχουν την Αμερική. Θέλουν να διαλύσουν τα πάντα, για να κυριαρχήσουν. Γι’ αυτό προσπαθούν να διαλύσουν την οικογένεια και το έχουν καταφέρει κιόλας. Αλλά οι ίδιοι κρατάνε τις δικές τους οικογένειες και την εθνική τους συνείδηση και χορεύουν τους χορούς τους! Εμάς μας έχουν για την απώλεια, για να βασιλεύσουν αυτοί.

4 comments
Comments feed for this article
Ιανουάριος 10, 2008 στο 9:27 π.μ.
czubul
Μπορεί κανείς να φαει απειρες ωρες ασχολούμενος με τις προφητείες. Υπάρχει η παγίδα να οδηγηθείς στο συμπέρασμα ότι “αφού ολα είναι γραμμένα δεν υπάρχει λόγος να προσπαθούμε …”. Και βέβαια μπορείς και να μπερδευτείς γιατί καθένας τα λέει αλλοιώς, με το δικό του τρόπο και μετά υπάρχουν και άλλοι τόσοι που ο καθένας τα ερμηνεύει διαφορετικά. Πάντως πράγματι πολλά πράγματα φαίνεται να “βγαίνουν” και αν αυτό μας βάλει σε σκέψεις ότι αυτοί που τα είπαν κάτι ξέρανε άρα πρέπει να δώσουμε βάση και σε άλλα που μας λένε, τότε μπορεί να κερδίσουμε κάτι πιο ουσιαστικό. Οπως είπε και ο Σεξ-πηρ: “…There are more things in heaven and earth, Horatio, Than are dreamt of in your philosophy…” Σίγουρα πάντως δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που κάνανε σοβαρές προφητείες δεν ήταν τίποτε καλοταϊσμένοι επίσκοποι και μητροπολίτες αλλά γεροντάκια και φευγάτοι (της εποχής τους).
Ιανουάριος 10, 2008 στο 9:33 π.μ.
θανάσης
Το ενδιαφέρον με τις προφητείες το Παίσιου είναι ότι περιγράφουν ένα γεωπολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα πραγματοποιηθούν το οποίο όταν τις είπε, ο ποιό τρελός άνθρωπος του κόσμου δεν θα τολμούσε να το διανοηθεί. Το γεωπολιτικό περιβάλλον που περιέγραψε τότε ο Παίσσιος είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το ίδιο με το σημερινό!
Ξέρεις τι μου θυμίζεις; Κάτι μοντέρνα και cool καλόπαιδα του Σεράγεβο και του Βελιγραδίου που τριγυρίζαν στα στέκια των φοιτητών την δεκαετία του 80 και διαδήλωναν ότι δεν πάνε στρατό γιατί λέει είναι Γιουγκοσλάβοι και δεν δίνουν δεκάρα για έθνοι και πατρίδες και ότι δεν θα γίνει πόλεμος ποτέ…
Κράτα μια πισινή για καλό κακό, ποιός ξέρει, ά, και την ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας την θέλουν οι Αμερικάνοι για να μπλοκάρουν την Ρωσσία, εσύ τι λες, οι Ρώσσοι θα την ανεχτούν;
Ιανουάριος 10, 2008 στο 1:18 μ.μ
Ασμοδαίος
Και εγώ που προετοιμαζόμουν για το 2012 ή το 2018. Το αργότερο το 2024.
Υπομονή.
(Ίσως φανώ εντελώς εκτός κλίματος) Έχω την εντύπωση ότι είναι πολύ οδυνηρή η συναναστροφή με ανθρώπους που πραγματικά πιστεύουν σε όλα αυτά. Όταν ξέρεις πως δεν μπορείς με τίποτα να τους αλλάξεις γνώμη (διότι πρόκειται περί πίστης), όταν σου μιλάνε και καταλαβαίνεις ότι αντιλαμβάνονται τα πάντα γύρω τους με αυτόν τον τρόπο και η πραγματικότητα είναι για αυτούς μία παρτίδα σκάκι ανάμεσα στους Ελ και τους δενξέρωκαιγωποιους και δεν ξέρεις αν οφείλεις να επιδοθείς σε ένα δηκτικό πλην ατελέσφορο debunk για να εισπράξεις ηλίθιες απαντήσεις και αποδοκιμαστικά σχόλια ή να προσποιηθείς ότι συμφωνείς και να δεις αυτή τη χαρά στο πρόσωπο - ‘Πείσθηκε και αυτός! +Μεγάλη η χάρη του γέροντα+’. Ο Θεός να βάλει το χέρι του δηλαδή.
Ιανουάριος 11, 2008 στο 12:42 π.μ.
Πάνος
Ασμοδαίε,
όχι, δεν είναι οδυνηρή η συναναστροφή. Ο “Τρύφων” είναι ένας συμπαθέστατος νέος άνθρωπος, με δυο πτυχία, εξαιρετικά ευγενικός, προσηνής και κατά του …κατεστημένου (μας υπέδειξε που θα καπνίσουμε, χωρίς να μας πάρουν χαμπάρι οι άλλοι). Για μένα, που ακούω “επαγγελματικά” τους ανθρώπους (βλ. και προηγούμενα ανάλογα ποστ) ήταν πραγματικό λαχείο!
(…αν και ήταν μια από τις περιπτώσεις που δεν κατάφερα να “ζωντανέψω” ικανοποιητικά τον άνθρωπο που μιλούσε, αλλά έδωσα μια αχνή καρικατούρα του!)