Ερώτημα χωρίς σημασία, μάλλον βαρετό…
.
.
.
.
.
Αλλού βρίσκεται το ενδιαφέρον:
Υπάρχει ζωή μετά το γάμο;
Η καλύβα ψηλά στο βουνό
Σε κοίταζα μ' όλο το φώς και το σκοτάδι που έχω
Μάιος 6, 2008 in σφηνάκια
Ερώτημα χωρίς σημασία, μάλλον βαρετό…
.
.
.
.
.
Αλλού βρίσκεται το ενδιαφέρον:
Υπάρχει ζωή μετά το γάμο;
| xBerliner στο Το άρθρο 16 προβλ… | |
| bioannis στο Το άρθρο 16 προβλ… | |
| bioannis στο H Πύλος αρχίζει ν… | |
| bioannis στο H Πύλος αρχίζει ν… | |
| Γιώργος Ασ… στο Το άρθρο 16 προβλ… | |
| Παπούλης στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| σχολιαστής στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| σχολιαστής στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| σχολιαστής στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| zepos στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| σχολιαστής στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| Aθήναιος στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| σχολιαστής στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| σχολιαστής στο Η Παλαιστίνη είν… | |
| σχολιαστής στο Η Παλαιστίνη είν… |

14 comments
Comments feed for this article
Μάιος 6, 2008 στο 5:50 μ.μ
Ίωνας
Υπάρχει ζωή μετά το γάμο.
Αλλού βρίσκεται το ενδιαφέρον.
Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο;
Μάιος 6, 2008 στο 5:57 μ.μ
exiled
Αν κάποιος θέλει να “ζήσει”, τότε ας μην παντρευτεί. Τί άλλο θα διαβάσουμε! Και την πίτα ολόκληρη (λέγε με κοινωνική αναγνώριση, κοινωνική ολοκλήρωση) και το σκύλο χορτάτο (όχι ακριβώς σκύλος…). Δεν πάει έτσι. Είναι ορισμένα (από τα πάμπολα που ανεβάζεις, που βγάζουν λαϊκές πεποιθήσεις, οι οποίες μόνο αθώα δεν μπορούν να ειδωθούν.
ΥΓ: Κανείς μας δεν πάει πίσω, αλλά ό,τι βλέπουμε δημοσιευμένο, ας το σχολιάζουμε.
Μάιος 6, 2008 στο 8:26 μ.μ
Βίκη
Elementary, my dear Watson. By no means..
Μάιος 6, 2008 στο 9:09 μ.μ
nik-athenian
Ο γάμος είναι το κόστος που πληρώνουν οι άνδρες για το σεξ και το σεξ
είναι το κόστος που πληρώνουν οι γυναίκες για το γάμο.
Μάιος 6, 2008 στο 10:58 μ.μ
Μαρίκα
Ακριβώς γιαυτό nik- αντιστέκομαι !!!
Δεν θέλω να μπλέξω με κοστολόγια και τιμολόγια. Ούτε και με ψεύτικο χρήμα.
Αν έχω δίνω, αν δίνουν παίρνω…
Ποτέ δεν ήμουνα καλή στην οικονομική διαχείριση!
Γιαυτό ακριβώς, δεν χρησιμοποιώ ποτέ και πιστωτικές κάρτες…
*
ΥΓ:

exiled,
Μια χαρά ζούμε κι εμείς οι μη συμβιβασμένοι με τα κοινωνικά πρότυπα και προδιαγραφές !
Αισθανόμαστε και καταξιωμένοι και ολοκληρωμένοι και με …χωρίς : “βλέπω μπροστά στα εικονίσματα τα στέφαναααααααα”…
(…σα δακρυσμένη με κοιτάζει η Παναγιάαααααα! )
Μάιος 6, 2008 στο 11:16 μ.μ
kapetanios
Το άτομο που δεν μπορεί να απολαύσει την ζωή μέσα σε ένα γάμο κατά πάσα πιθανότητα ( βεβαιότητα για μένα) δεν μπορεί και έξω από αυτόν ( και το ακριβώς αντίθετο)
Γιατί η ποιότητα ζωής εξαρτάται σε μεγάλο( σχεδόν απόλυτο για μένα) βαθμό από την ικανότητα του ατόμου να ανταπεξέρχεται στις εκάστοτε καταστάσεις της ζωής και όχι από τις καταστάσεις αυτές καθε αυτές.
Μάιος 6, 2008 στο 11:22 μ.μ
nik-athenian
Υπάρχει ζωή μετά θάνατον;
– Βέβαια υπάρχει. Και μάλιστα όσοι καθυστερούν αδικαιολόγητα τους άλλους να τη βιώσουν, θα πρέπει να καλούνται να πληρώσουν για τις κωλυσιεργίες τους.
Μάιος 6, 2008 στο 11:59 μ.μ
alcibiades (??!)
Σωστοs Nik, να αραιωνουμε σιγα σιγα, να μενει και χωρος…
Αυτο σιγουρα θα βελτιωσει τη ζωη μας! (Μαζι μ’εναν καλο γαμο….)
Μάιος 7, 2008 στο 1:59 π.μ.
Μαρίκα
Σα δακρυσμέεεεε- νη με κοιτάζζζζζζ- η Πάααααα- ναγιάααααα !
Σα δακρυσμέε- νη με κοιτάααααζζζ- η Πάααα- νααααγιάααα !
Σα δαααακρυσμέ- νη με κοιτάααζ- η Πά- ναααα- γιά !
Μάιος 7, 2008 στο 2:30 μ.μ
Ο Αιρετικός
Ζωή μετά το γάμο υπάρχει, αλλά μόνο με την (πολύ) ευρεία έννοια. Ζωή μετά το θάνατο… Δε νομίζετε ότι είναι πολύ εγωιστικό εκ μέρους μας να έχουμε τέτοιες ελπίδες και προσδοκίες;
Μάιος 7, 2008 στο 3:15 μ.μ
j95
και πάλι είναι θέμα ορισμού, δηλαδή για εκείνους που πιστεύουν πραγματικά ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο δε νομίζω να είναι δα και τόόόόόόόόσο τρομερή η πτώση της εγκεφαλικής δραστηριότητας μόλις επέλθει το μοιραίο…
Μάιος 7, 2008 στο 10:04 μ.μ
Πάνος
Με ελάχιστες εξαιρέσεις, διαπιστώνω ότι το δουλεύετε σωστά το θέμα…
Μάιος 7, 2008 στο 10:12 μ.μ
Ίωνας
Χμ.
Αν κάποιος δεν πιστεύει πως υπάρχει ζωή πριν το θάνατο, θα μπορούσε να επικαλεστεί αυτήν την πτώση της εγκεφαλικής δραστηριότητας.
Μάιος 8, 2008 στο 7:41 π.μ.
czubul
Γιαπωνέζικη ιστοριούλα ….
Πηγαίνει ένας σαμουράι με τα σπαθιά του, τις πανοπλίες του κλπ, περήφανος, τσαμπουκάς σε ένα βουδιστή μοναχό να τον ρωτήσει τί είναι η κόλαση και τι ο παράδεισος. Ο μοναχός του λέει: ” δεν μπορώ να απαντήσω τέτοια ερώτηση σε έναν ανάξιο, απαίδευτο και αγροίκο άνθρωπο!” Ο σαμουράι τα παίρνει στο κρανίο, κοκκινίζει, γουρλώνει τα μάτια του, βγάζει το σπαθί και ορμάει στο μοναχό λέγοντας “τι είναι αυτά που λες, ξέρεις ποιός είμαι εγώ, θα το πληρώσεις!”. Ο μοναχός ατάραχος τον σταματάει και λέει “αυτό φίλε μου είναι η κόλαση…”. Ο σαμουράι σαστισμένος βάζει το σπαθί πίσω στην θήκη, αγκαλιάζει τον μοναχό, χαμογελάει και ζητάει συγνώμη. “… και αυτό φίλε μου είναι ο παράδεισος” απαντάει ο μοναχός.