Επιλέξτε υπόθεση εργασίας:
- Τους επαινεί, ως πρωτοπορία του μαζικού κινήματος
- Τους καταγγέλλει, ως δεκανίκια του καπιταλισμού
- Τους θεωρεί περιττούς, γιατί το ΚΚΕ καλύπτει πλήρως και τα θέματα οικολογικού ενδιαφέροντος για τους εργαζόμενους
- Άλλο (τι άλλο; )
Όσοι δώσουν τη σωστή απάντηση κερδίζουν δεκαήμερο ταξίδι στη χώρα της επιλογής τους, με έξοδα του Κόμματος. Λίστα χωρών:
- Βόρεια Κορέα
(Δεν έχει άλλη. Για Κούβα και Κίνα δεν υπάρχουν θέσεις αυτή την εποχή, τις έχουν καπαρώσει όλες οι μικροαστοί)
*
Διαβάστε τώρα το άρθρο:
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=4665314&publDate=3/8/2008
60 comments
Comments feed for this article
Αυγούστου 5, 2008 στο 1:49 μμ
Πάνος
“Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι η βασική αιτία δημιουργίας αυτών των προβλημάτων. Η μόλυνση των υδάτων, η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ανυπαρξία ελεύθερων χώρων, οι πυρκαγιές που καταστρέφουν το δασικό πλούτο, με συνέπεια τις πλημμύρες, η βιομηχανική και θαλάσσια ρύπανση, οι ανεξέλεγκτες χωματερές, είναι μόνο μερικά από τα μεγάλα οικολογικά προβλήματα”
Βρε τους μπαγάσες! Λες και το Τσερνομπίλ δεν ήταν “σοσιαλιστικό”, τρομάρα τους…
Αυγούστου 5, 2008 στο 1:57 μμ
Πάνος
Προσοχή, ακολουθεί καρφί (ταβανόπροκα):
- Οποιαδήποτε ομοιότης των απόψεων που προβάλλει ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ με εκείνες του (αγαπητού μας) Στέλιου, είναι εντελώς συμπτωματική!
Αυγούστου 5, 2008 στο 2:02 μμ
Πάνος
Προσοχή, ακολουθεί δεύτερο καρφί (πεταλόκαρφο):
- Στο παρόν ποστ προβλέπεται να λάμψει δια της απουσίας του ο (εκ των παλαιοτέρων και πλέον αγαπητών φίλων των μτΚ και της καλύβας) σύντροφος εκ Παρισίων, ήτοι το μαύρο πρόβατο. Το φαινόμενο (να μη σχολιάζει όσα ποστ αναφέρονται στο ΚΚΕ, αποφεύγοντας τις κακοτοπιές) αποτελεί πλέον παράδοση!
Αυγούστου 5, 2008 στο 2:15 μμ
kapetanios
Αίσχος!!
Το ΚΚΕ δείχνει να χάνει την ψυχραιμία του ( μετά και τα αποτελέσματα των τελευταίων γκάλοπ που το δείχνουν σαν 4ο κόμμα ) και επιχειρεί να χτυπήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ( το μόνο κόμμα που εκπροσωπεί κομμάτι του οικολογικού κινήματος στην βουλή) στοχεύοντας τους ΟΠ!!
Αυγούστου 5, 2008 στο 2:38 μμ
johnvellis
Δηλητήριο η καραμέλα της «οικολογίας»
http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&p=6043#6043
Ευτυχώς η “ΚΑΛΥΒΑ ΨΗΛΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ” του Πάνου Ζέρβα ανακαλύπτει τέτοια μαργαριτάρια από το ΚΚΕ που κυνηγάει τους πάντες…
Τελικά το καλύτερο γκάλοπ για εμάς τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ είναι ότι το ΚΚΕ, μέσω του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, αποφάσισε να μας…κράξει. Άρα μας βλέπω με ευρωβουλευτή σίγουρα στις εκλογές που έρχονται.
Αυγούστου 5, 2008 στο 2:43 μμ
Πάνος
καπετάνιε,
τι πίνεις μεσημεριάτικα;
*
Γιάννη Β,
το θέμα (όπως και πολλά άλλα της καλύβας) το έφερε το μέηλ. Μακάρι να προλάβαινα να “ανεβάζω” όσα φέρνει το μέηλ…
Αυγούστου 5, 2008 στο 2:45 μμ
Πάνος
…και ΦΥΣΙΚΑ θα βγάλουν ευρωβουλευτή (ευρωβουλευτίνα, για την ακρίβεια) οι Ο-Π στις ερχόμενες ευρωεκλογές!
Αυγούστου 5, 2008 στο 2:46 μμ
Παπούλης
Διαβάζοντας αυτές τις ακροβασίες , καταλαβαίνει κανείς πόσο επιτακτική ανάγκη είναι ο αναπροσανατολισμός της αριστεράς. Το επείγον του πράγματος οφείλεται αφ ‘ ενός στη σοβούσα κρίση των κοινωνικών συστημάτων αλλά και στην άμεσα επαπειλούμενη οικολογική κρίαη.
Η ευκολία με την οποία ορισμένοι αποκόπτουν την οικολογία από την αριστερά είναι δικαιολογημένη στο μέτρο που η αριστερά δεν έχει φροντίσει να προβεί στον αναπροσανατολισμό που αναφέρω παραπάνω. Και το κείμενο του Ριζοσπάστη είναι μνημείο δυσλεξίας , στατικότητας και ανεπάρκειας , όσον αφορά αυτή την αδίρρητη ανάγκη.
Εύκολα επίσης μπορούμε στο πτώμα του υπαρκτού “σοσιαλισμού” να προσάψουμε όχι ένα αλλά πολλά Τσερνομπίλ , και κανείς εχέφρων δεν θα προβάλλει αντίρρηση . Από την άλλη όμως αυτό δεν αποτελεί επιχείρημα για σήμερα , εκτός αν στρέφεται προς τους κατ’ εξοχήν υπερασπιστές αυτής της περιόδου. Αν το ζητούμενο είναι μια τέτοια αριστερά , τότε σαφώς δεν θα πάρω , όπως δεν πήρα κοντά 30 χρόνια.
Σκέφτομαι όμως ότι όσο τα προβλήματα του κόσμου εντείνονται , αυτοί οι δεινόσαυροι θα έχουν αυξημένη πελατεία με αποτέλεσμα πολλοί , δυνητικά , να εγκλωβιστούν σε τέτοιες αδιέξοδες οπτικές , όπως αυτές που ευαγγελίζεται το άνωθεν άρθρο. Άρα η προσπάθεια για την αριστερά του μέλλοντος γίνεται όλο και πιό επείγουσα.
Αν πάλι θεωρούμε ότι η αριστερά δεν μπορεί να αλλάξει , τότε τα παραπάνω δεν έχουν κανένα νόημα. Αυτή η εκδοχή όμως σημαίνει ότι το μέλλον καθίσταται ακόμα περισσότερο δυσοίωνο , πράγμα που δεν θα ήθελα να δεχτώ.
Από αυτή τη σκοπιά θέλω να επισημάνω ότι η προσομοίωση των απόψεων του Στέλιου ( που άρχισε να του αρέσει ) με τα φληναφήματα του Ριζοπιάστη από το Πάνο είναι η εύκολη λύση.
Παρεμπιπτόντως να σημειώσω ότι το πιό πρόσφατο σχετικό θέμα του Ριζοσπάστη , από το σάιτ της εφημερίδας παραπέμπει στο 2003 και τα αμέσως επόμενα στο 2000 !!!
Δικαιούμαι έτσι να αναρωτηθώ μήπως η ξαφνική ευαισθησία οφείλεται στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων , που αν μη τι άλλο δείχνουν τη στατικότητα του εν λόγω καταστήματος. Η παρουσία των ΟΠ ενισχύεται και αυτό είναι θετικό για το πολιτικό μας σύστημα , οι μόνοι που αδυνατούν αν το αντιληφθούν είναι οι κύριοι του ΚΚΕ.
Αυγούστου 5, 2008 στο 2:47 μμ
johnvellis
Σημασία έχει ότι ξέρουν που τα στέλνουν τα e-mail. Πάντως από ότι διάβασα στο κείμενο του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ συμπεραίνω ότι είμαστε ο νέος εφιάλτης τους. Γιατί δεν μπορούν να μας πουν ψευτοαριστερά όπως τον ΣΥΡΙΖΑ…και μας κάναν καραμέλα…μέχρι να προσαρμόσουν την ορολογίας τους με εμάς πλέον μέσα…
Αυγούστου 5, 2008 στο 3:07 μμ
Πάνος
παπούλη,
η “αριστερά” είναι στην παλιά ευθεία γραμμή, που τόσες μέρες λέμε ότι είναι ξεπερασμένη. Πάμε παραπέρα!
Για το Στέλιο: ελπίζω ο ίδιος να το δει σαν πείραγμα, όπως είναι δηλαδή
*
Γιάννη Β,
το ΚΚΕ διαθέτει μια ηγεσία για τα μπάζα – κι έναν ολόκληρο κόσμο δυναμικό, αξιόλογο, στον οποίο η πολιτική οικολογία “κακοσυστήνεται” συστηματικά. Αλλά αυτό είναι κάτι που δεν θα συνεχιστεί επ’ αόριστον χωρίς αντίλογο!
Αυγούστου 5, 2008 στο 3:10 μμ
johnvellis
Και ένα γραφείο- “σπίτι του λαού” τέλειο. Μη ξεχνάς ότι το γραφείο μου τους βλέπει καθημερινά από απέναντι στον Περισσό…
Αυγούστου 5, 2008 στο 3:20 μμ
JustAnotherGoneOff
Από που κι ως που ο Vice President Al Gore “είναι ένας από τους κύριους υπεύθυνους για την επέμβαση σε Γιουγκοσλαβία και Ιράκ” αφού η θέση του είναι ανάλογη με το πόστο του υπουργού Εσωτερικών; Συγνώμη για την γκρίζα διαφήμιση αλλά τα είχα γράψει πέρυσι αυτά:
http://blog.teleologikos.eu/?p=336
Αυγούστου 5, 2008 στο 3:53 μμ
stelios
Τσιμπάω…
Κατ’ αρχάς διαφωνώ με την εκτίμηση ότι οι Πράσινοι είναι μέρος ενός «σχεδίου» για να σωθεί ο δικομματισμός κ.λπ. Είναι πολιτική έκφραση ενός πραγματικού ρεύματος που γεννιέται στη βάση ενός πραγματικού προβλήματος. Και αν μεγάλο μέρος αυτού του ρεύματος ακούει αριστερά και πετάει σπιράκια, φταίει η αριστερά και όχι «τα αστικά επιτελεία» και τα «σχέδιά» τους.
Αυτά προς το παρόν.
ΥΓ. Πάνο, το φόβο μου να ‘χεις
Αυγούστου 5, 2008 στο 4:02 μμ
ο θειος Ισιδωρος
“…Διαβάζοντας αυτές τις ακροβασίες , καταλαβαίνει κανείς πόσο επιτακτική ανάγκη είναι ο αναπροσανατολισμός της αριστεράς.”
Παπουλη,
αν την …αναπροσανατολισεις την αριστερα θα κοιταει κατα τη …δυση, οποτε αρχιδια αριστερα θα ειναι?
και, μετα, γιατι θες -σωνει και καλα- να την …αναπροσανατολισεις? αυτη η επιμονη σου μου θυμιζει τους ποντιους (&αριστερους) που οταν πηγαινες κι επεφτες στα σκαλια του ΙΘΙ σε σηκωνανε με το ζορι προκειμενου να κανουνε την καλη τους πραξη!
* * *
“…το ΚΚΕ διαθέτει μια ηγεσία για τα μπάζα – κι έναν ολόκληρο κόσμο δυναμικό, αξιόλογο…”
Πανο,
αυτο το τελευταιο (δυναμικο και αξιολογο) ειναι ολα τα λεφτα!
Που πας και τα σκεφτεσαι, αποσυρεσαι στο ξενοδοχειο το προηγουμενο το προηγουμενο βραδυ?
* * *
Η σχεση της αριστερας με την οικολογια ειναι μια σχεση που σφυριλατηθηκε στα ομορφα χρονια της βιομηχανικης αθωοτητας: τοτε που μοσχοβολουσανε ακομα οι αυλες απο τα γιασεμια και που …σερναν τα σκυλια τα με τα λουκανικα ενω ο Μαρξ ονειρευοτανε “πολλα φουγαρα” σαν ντεκορ της επαναστασης
Σε εναν κοσμο που αλλαζει και που τιποτα πια δεν μενει ορθιο για να μας τον θυμιζει, αυτη η σχεση κραταει ακομα και δεν ειναι απλα σχεση: η βιομηχανικη παραγωγη ειναι τα “αγια τοις αγιοις” της αριστερας! Η εικονα του εργατη που μες τ΄αγρια χαραματα περναει την πυλη της φαμπρικας κρατωντας στο ενα χερι τη μπολια το …κολατσιό και στο αλλο το καρτοκινητο της “Γερμανος” ειναι οτι και για τους χριστιανους το “εν τουτω νικα”!
Α(χ)μην!
Αυγούστου 5, 2008 στο 4:09 μμ
stelios
Θείο, τη βιομηχανική παραγωγή δεν τη γλιτώνουμε, εκτός και αν εσύ ονειρεύεσαι επιστροφή στην προ βιομηχανική εποχή. Το θέμα είναι αν και πως μπορεί η τελευταία να υπάρξει αρμονικά με τη φύση.
Αυγούστου 5, 2008 στο 5:02 μμ
Παπούλης
Θείο
τότε που έπεφτα από τη ντίρλα στα σκαλιά του ΙΘΙ και με σηκώνανε οι Πόντιοι να με πάνε για κατούρημα τα ζητήματα που συζητάμε ήταν το ίδιο επείγοντα όσο και η φούσκα μου.
Γι αυτό και εκτός από καπετάν Φούρκας μπορώ να αυτοαποκαλούμαι Καπετάν Φούσκας.
Αν Θείο αριστερά είναι ο Ριζοσπάστης και τα φουγάρα που λες τώρα το 2008 τότε , τόγραψα και παραπάνω , δεν θα πάρω.
Και αν η αριστερά δεν μπορεί να εξελιχθεί δεν με ενδιαφέρει.
Πάνο
αν η αριστερά τελείωσε τότε ποιός ο λόγος που αναρτάς αυτό το δεσμό (λίνκ ) ;;; Για να δούμε τι λέει η “αριστερά” ;;; Για να διαπιστώσουμε την αδυναμία των δεινοσαύρων να μετεξελιχθούν ;;; Τα αυτονόητα δεν χρειάζονται επεξηγήσεις τεκμηρίωση και επιχειρήματα.
Το τόνισα και παραπάνω , καθώς και στο άλλο ποστ ( Σκέψεις κτλ… )
Χρεώστε ότι θέλετε στον “υπαρκτό” σοσιαλισμό , άλλα τόσα χρεώστε στο καπιταλισμό , αλλά είναι αδύνατο να διατυπώσετε πρόταση και να έχετε εξουσία για να την εφαρμόσετε χωρίς να απαντήσετε σε όλα εκείνα τα ζητήματα που διαμορφώνουν και εμπεριέχουν την αντίθεση των δύο παραπάνω πόλων.
Και αν με τη δράση και τις προτάσεις σας σπρώχνετε την αριστερά σε βήματα εξέλιξης αυτό μπορεί να αποβεί θετικό για όλους , του περιβάλλοντος μη εξαιρουμένου.
Αυγούστου 5, 2008 στο 5:16 μμ
nik-athenian
…Και αν με τη δράση και τις προτάσεις σας σπρώχνετε την αριστερά σε βήματα εξέλιξης αυτό μπορεί να αποβεί θετικό για όλους , του περιβάλλοντος μη εξαιρουμένου.
Μαζί με τα ζητούμενά σου: εμπιστοσύνη και παιδεία,
τα κρατάω παπούλη σαν δυνατά σημεία!!
Αυγούστου 5, 2008 στο 5:44 μμ
Μαύρο πρόβατο
Αγαπητέ μπλογκάρχη,
με υποψιάζει και με ενοχλεί κομματάκι το γεγονός οτι με γυρεύεις κάθε φορά – και συμβαίνει συχνά – που θα αναπτύξεις την πολεμική σου με το συγκεκριμένο κόμμα. Θυμάμαι ένα ποστ για κείνη τη λίμνη που ξεραίνεται νομίζω ήταν, ή μάλλον ενάντια στις θέσεις και τη δράση του ΚΚΕ για το θέμα αυτό, με το οποίο, σε συνδυασμό με τα σχόλια, γέλασα πάρα πολύ και λυπήθηκα για την εμμονή σου – εκεί λοιπόν, φτάνεις να ανακοινώσεις οτι ο ρουφιάνος του γουορντπρεςς με είδε στα πέριξ, αλλά δε σχολίασα (άρα αποφεύγω).
Μην πας λοιπόν γυρεύοντας, γιατί έχουμε κι έναν τοίχο (του μπάνιου) να φτιάξουμε (γαμώτο). Περιορίζομαι να πω οτι το συγκεκριμένο δημοσίευμα το βρίσκω αφελέστατο και οτι σας χαϊδεύει τ’αυτιά, αντί να σας ρίχνει (επί τα αυτά).
Αυγούστου 5, 2008 στο 6:17 μμ
zepos
Στην κριτική του για προς τους υπεύθυνους της σημερινής κατάστασης, το ΚΚΕ είναι όπως πάντα σχεδόν σωστό! Θα ήθελα να διαβάσω εδώ από κάποιον, σε τι ακριβώς διαφωνεί με τις “διαπιστώσεις” του άρθρου του ριζοσπάστη.. για τις αιτίες και τους υπεύθυνους. Εκτός βέβαια από την τελευταία παράγραφο που αρχίζουν τα περί “κεντρικού σχεδιασμού” κλπ..
Δεν έχει δίκιο για τον Γκορ και τους παρατρεχάμενους οι οποίοι πρώτα ξεπάτωσαν την φύση σε παγκόσμια εκμετάλευση των πόρων και αφού έσπειραν ουράνιο με τις βόμβες τους (και στη γειτονιά μας), μετά παρουσιάζονται σαν μετανοημένοι σωτήρες και μάλιστα κερδίζουν και Νομπελ!!
Δεν έχει δίκιο με τις συνθήκες που αναγκάζονται να εργάζονται σήμερα οι εργαζόμενοι ή για τους μισθούς και τα κέρδη και που μοιράζονται..Έως σήμερα έχει γίνει από τους Ο.Π. κάποια σημαντική κριτική;
Δεν έχει δίκιο για το ποιοί ευθύνονται για την μόλυνση των νερών, των δασών, για την ουσιαστική διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών.. κλπ.. κλπ
Εκεί που υστερεί φρικτά είναι στην αυτοκριτική του ως προς ένα ελληνικό κόμμα και τα λάθη που κάνει συνεχώς, με το “στήριγμα” που δίνει σε καταστροφικέ πρακτικές των αγροτών (βλέπε Κορώνεια”) με τις “συνεργασίες” με την δεξιά στο παρελθόν, αλλά και του παρόντος στις δημοτικές εκλογές, αλλά και ως προς την καταστροφική για το περιβάλλον και αδιέξοδη πολιτική στις χώρες όπου εφαρμόστηκε ο δικός τους σοσιαλισμός….
Βέβαια είναι κατά την άποψή μου θεμιτό, να γίνεται αυτή η “επίθεση” στους Ο.Π. τώρα που οι μετρήσεις τους παρουσιάζουν … γκαστρωμένους.. πότε θα το έκαναν δηλαδή; Τότε που δεν ξεπερνούσαν την μονάδα; Όλα τα κόμματα αλληλοκατηγορούνται για την υφαρπαγή ψήφων.. Που βρίσκετε το λάθος;
Το ζήτημα είναι αν πείθουν και τι επιχειρήματα προβάλλουν…
Αυγούστου 5, 2008 στο 9:43 μμ
Παπούλης
Καπετάν Αντρέα
Αν δεν λαθεύει το ΚΚΕ για τις εργασιακές σχέσεις , για τον πρώην αντιπρόεδρο και τους λοιπούς παρατρεχάμενους είναι γιατί οι στόχοι αυτοί είναι εύκολοι.
Το να καταγγέλλεις τέτοια ευρύτατα φαινόμενα και να αποδίδεις ευθύνες μπορεί να το κάνει ο καθένας. Το να ανάγεις τη δυνατότητα λύσης κάποιων από αυτά τα ζητήματα αποκλειστικά στην αλλαγή του συστήματος , στην αποχώρηση από την ΕΕ κτλ είναι απλά σεχταρισμός στη χειρότερη μορφή του και είμαι βέβαιος ότι το ξέρεις καλά : οι μεγάλοι στόχοι απαιτούν πρώτα ευέλικτες τακτικές και κατανόηση των κανόνων του παιχνιδιού.
Και αυτό είναι το “δράμα” των “αξιόλογων” και αγωνιστικών μελών της βάσης του ΚΚΕ ( η ηγεσία δεν έχει τέτοιους προβληματισμούς , απλά “επιχειρεί” ) : να είσαι αναγκασμένος να μάχεσαι για την ανατροπή του συστήματος χωρίς επαναστατική προοπτική , επειδή η ηγεσία σε καθοδηγεί σε στόχους χωρίς να σου διαθέτει τα απαραίτητα μέσα και τις κατάλληλες μαζικές τακτικές .
Και βέβαια η αυτοκριτική στο μηδέν , η οποιαδήποτε έξωθεν κριτική , μαρκάρεται άμεσα ως αντικομμουνισμός , λες και τα ογδοντάχρονα κατοχυρώνουν αποκλειστική πατέντα και αντιπροσωπεία.
Αυγούστου 5, 2008 στο 10:32 μμ
Πάνος
jago,
ο Γκορ ήταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία. Η ευθύνη του γι’ αυτό το τεράστιο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας δεν παραγράφεται επ’ ουδενί – όσο “οικολόγος” κι αν έγινε ΟΤΑΝ ΑΠΕΤΥΧΕ ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ.
*
Στέλιο,
εκείνο που έχει πολιτικό ενδιαφέρον είναι η απάντηση στο ερώτημα αν θα αναπτύξουμε δράσεις για την αποτροπή της οικολογικής κρίσης ΠΡΙΝ την (επερχόμενη, στο άδηλο μέλλον… ) ιστορική ήττα του καπιταλισμού.
*
θείε Ισίδωρε,
εγώ δεν απαξιώνω τους ανθρώπους που δρουν πολιτικά – έστω κι αν διαφωνώ μαζί τους. Και ο κόσμος του ΚΚΕ, συγκριτικά με άλλες πληθυσμιακές ομάδες, δεν κάθεται στον καναπέ. Η κριτική στην ηγεσία είναι άλλο καπέλο!
*
παπούλη,
δεν είπα ποτέ ότι η αριστερά τελείωσε. Είπα ότι είναι αναχρονιστική – έχει μεγάλη διαφορά. Και ο κόσμος της αριστεράς εξακολουθεί να με ενδιαφέρει, όπως πάντα. Η επικοινωνία με αυτόν τον κόσμο είναι το ζητούμενο. Κατά τα άλλα, η “γραμμή” του ΚΚΕ θα “βελτιωθεί”, όταν ο ήλιος βγάλει κέρατα!
*
νικ,
δες το τελευταίο προς τον παπούλη. Τα άλλα (εμπιστοσύνη και παιδεία) έχουν δρόμο ακόμα…
*
μαύρο πρόβατο,
καλή επιτυχία! (με τον τοίχο του μπάνιου)
*
ζέπε,
στα είπε ο παπούλης. Θα έβαζα μερικά ακόμα, αλλά δεν πειράζει…
Αυγούστου 6, 2008 στο 12:29 πμ
JustAnotherGoneOff
Πάνο, λες:
“ο Γκορ ήταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία. Η ευθύνη του γι’ αυτό το τεράστιο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας δεν παραγράφεται επ’ ουδενί – όσο “οικολόγος” κι αν έγινε ΟΤΑΝ ΑΠΕΤΥΧΕ ΝΑ ΕΚΛΕΓΕΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ”
Ωραία, ξεχάσαμε τον Κλίντον. Ο πύρκαυλος πρόεδρος που όταν μας επισκέφτηκε πέρυσι για μια “διάλεξη”, ούτε καν τα προσχήματα δεν τηρήθηκαν για μια αξιοπρεπή πορεία διαμαρτυρίας. Απεναντίας, κάτι ψεύτικο κινήθηκε χωρίς καν να προμοταριστεί κι από το Indymedia κιόλας.
Ξεχάσαμε ένα ακόμα σημαντικότερο πρόσωπο, που ήταν Υπουργός Εξωτερικών επί Κλίντον: την αδυσώπητη Μάντλιν Ολμπράιτ.
Ξεχάσαμε τον Χαβιέ Σολάνα, των πρώην πρόεδρο του ΟΗΕ που έδωσε το πράσινο φως για τους βομβαρδισμούς της Σερβίας.
Υπουργός Άμυνας δεν ήταν τότε και ο Ρόμπερτ Γκέιτς;
Και σου ξαναλέω: ο Αλ Γκορ τι σχέση έχει; Είπαμε ότι τα καθήκοντά του ήταν ανάλογα με κείνα του υπουργού Εξωτερικών. Σαν να μου λέτε ότι για κάθε στραβοτιμονιά της Ντόρας Μπακογιάννη πρέπει να πυροβολάμε τον Προκόπη Παυλόπουλο. Πες μου αλήθεια, είναι λογικό αυτό τώρα;
Αυγούστου 6, 2008 στο 12:31 πμ
JustAnotherGoneOff
Διόρθωση: Είπαμε ότι τα καθήκοντά του ήταν ανάλογα με κείνα του υπουργού Εσωτερικών
Αυγούστου 6, 2008 στο 12:45 πμ
kapetanios
Αίσχος!!
Οι ΟΠ μέσω της Καλύβας ψηλά στο βουνό ( τίτλος επαναστατικός που ενδεχομένως συγκινεί ακόμη και σήμερα μεγάλο κομμάτι της λεγόμενης Αριστεράς ) επιχειρούν να παρακάμψουν τον ΣΥΡΙΖΑ (το μόνο κόμμα που εκπροσωπεί κομμάτι του οικολογικού κινήματος στην βουλή) προσεγγίζοντας με πλάγιους -πονηρούς -ανήθικους τρόπους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του ΚΚΕ καλώντας τους να συμπράξουν σε μια κοινή προσπάθεια για την προστασία του περιβάλλοντος.
κερνάω
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:15 πμ
Πάνος
jago,
ποιός σου είπε ότι τους “ξεχάσαμε” όλους αυτούς; Ξεχνιούνται τέτοιες φάτσες;
Όσο για τον Γκορ, θα γινόταν πρόεδρος των ΗΠΑ, αν ο Μπιλ πάθαινε μια ανακοπή, επί της Μόνικας. Έχει και αυτός ακέραια την ευθύνη για όλες τις πράξεις της προεδρίας Κλίντον. Τι διάβολο, αν δεν είναι υπεύθυνος ο αντιπρόεδρος, ποιός είναι υπεύθυνος, ο σερίφης της Πάνω Κατσικούλας;
Δε σνομπάρω το ρόλο που παίζει στην “ενημέρωση” των Αμερικανών (και άλλων) για τα περιβαλλοντικά προβλήματα. Αλλά, μη τρελαινόμαστε κιόλας…
Αυγούστου 6, 2008 στο 8:01 πμ
zepos
Παπού, η “εύκολη καταγγελία” (όπως λές) και η έλειψη υλοποιήσιμων προτάσεων είναι κοινό χαρακτηριστικό δυστυχώς των μικρών κομμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των Ο.Π. Είναι ένας συνδιασμός (μαζί με την έλειψη αυτοκριτικής) που μάλλον συγκινεί τα μέλη τους, αλλά δεν είναι ικανός να προσελκύσει νέα..
Τα έχεις γράψει και συ πολλές φορές και για τον λόγο αυτό απορώ καμιά φορά που αυτά τα θέματα ξαναγυρίζουν χωρίς να μπορούμε να προσθέσουμε κάτι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ.. Εν’ τάξει… και η καθημερινή ανάγνωση καλό κάνει!
“στα είπε ο παπούλης. Θα έβαζα μερικά ακόμα, αλλά δεν πειράζει…”
Πάνο, αντί να τα λες σε μένα, καλύτερα και πιο εποικοδομητικό θα ήταν να τα λες στην γραμματεία των Ο.Π.
Αυγούστου 6, 2008 στο 8:34 πμ
Πάνος
ζέπε,
καλημέρα! Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο; Ευχαριστώ, πάντως, για την υπόδειξη…
Αυγούστου 6, 2008 στο 12:38 μμ
stelios
Βασικά, Πάνο, όχι, το θέμα δεν είναι η απάντηση στο ερώτημα αν θα αναπτύξουμε δράσεις για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων πριν από την ανατροπή του καπιταλισμού. Αυτό είναι αποπροσανατολιστικό ερώτημα, γιατί κανείς, και ιδιαίτερα η αριστερα, δεν έβαλε την ανατροπή του καπιταλισμού ως προϋπόθεση για δράση με σκοπό την άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων ακόμη και εκείνων που αποδίδει στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής.
Αντίθετα αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι με ποιο περιοχόμενο και ποιους στόχους θα αναπτυχθεί αυτή η δράση, με ποιους και μεσα από ποια όργανα.
Θα σώσουμε το περιβάλλον μέσα από το σημερινό πολιτικό σύστημα; Χρειάζεται να θυμίσω τη βαθιά αλληλεξάρτηση πολιτικών, ΜΜΕ, κεφαλαίου, δικαστικής εξουσίας, στρατού και σωμάτων ασφαλείας για την αλληλοεξυπηρέτηση τους, την προώθηση των ταξικών τους συμφερόντων και τη σφυρηλάτηση της κοινωνικής τους θέσης και εξουσίας; Ή μήπως πιστεύει κανείς ότι το σημερινό κράτος είναι κάτι άλλο από αυτό; Ή μήπως το πρόβλημά μας τελικά είναι ότι δεν μαζεύτηκαν μερικά καλά παιδιά, ίδεολόγοι και οραματιστές, που δεν λιγουρεύονται χρήμα και εξουσία, για να προωθήσουν τα συμφέροντα του λαού μέσα από το κράτος; Κάτι παρόμοια για δημοκρατία, σοσιαλισμό και μεταρρυθμίσεις του αστικού κράτους και δια του αστικού κράτους έλεγε η σοσιαλδημοκρατία πολύ πριν από τους Πράσινους και είδαμε πόσο το άλλαξε το σύστημα! Κατά τη γνώμη μου είναι κοροϊδία να λες στον λαό ότι θα προωθήσεις λύσεις με τη συμμετοχή σε αυτό το μπλοκ εξουσίας. Σε μια εποχή μάλιστα που ο λαός αρχίζει να παίρνει χαμπάρι τι παίζεται, με τη δική σας πρόταση απλώς του δίνετε σανίδα σωτηρίας (αυτού του σάπιου, ταξικού, αυταρχικού μπλοκ εξουσίας) και την ευκαιρία να συνεχίσει να κάνει ό,τι έκανε επί αιώνες. Να μας λείπει, αγαπητέ Πάνο.
Θα λύσουμε τα οικολογικά, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα μέσα από την ΕΕ; Την ΕΕ του ψυχρού πολέμου που συγκροτήθηκε ως ασπίδα απέναντι στην ΕΣΣΔ και όχι ως επιλογή της συνεργασίας των ευρωπαϊκών κρατών αντί του πολέμου; – όμορφα λόγια για να εξαπατούν τον κόσμο. Άλλωστε, την είδαμε την ενότητα της ΕΕ στον πόλεμο για τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, στην κατοχή του Αφγανιστάν, στο μεσανατολικό κ.ά. Είδαμε επίσης την οικολογική της ευαισθησία στις επικοινωνιακές ντιρεκτίβες που δεν αγγίζουν επί της ουσίας ζητήματα που «καίνε», όπως τις φάλαινες που κοντεύουν να εξαφανίσουν οι Σκανδιναβοί, την «κατάκτηση» της αρκτικής μετά το λιώσιμο των πάγων, τις πυρηνικές δοκιμές, τα αλλεπάλληλα διατροφικά σκάνδαλα από τις «καθαρές» χώρες κ.λπ. Αλλά είδαμε και τη σκανδαλωδώς απάνθρωπη αντιμετώπιση των μεταναστών, το 65ωρο κ.λπ. Επικίνδυνη προπαγάνδα και ψέμα ολκής θα χαρακτήριζα την προσπάθεια να πειστεί ο κόσμος για το δήθεν δημοκρατικό, κοινωνικό όραμα της ΕΕ και τη δυνατότητα αλλαγής της κοινωνίας από αυτόν το κατασκεύασμα [για την διαφθορά και τον αυτισμό της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών είπα; άσε, άλλη φορά].
Τελευταίο: θα λύσουμε τα οικολογικά, πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα με το δίκαιο εμπόριο; Πιστεύει κανείς ότι δεν υπήρξαν στους αιώνες ύπαρξης της εμπορευματικής παραγωγής καλοπροαίρετοι πολιτικοί και κόμματα που ήθελαν το «δίκαιο εμπόριο». Γιατί κανείς δεν εκμηδένισε το εμπόριο ναρκωτικών, όπλων και τόσων άλλων βλαβερών εμπορευμάτων; Οι ΟΠ θα καταφέρουν το ακατόρθωτο; Τους εαυτούς σας ίσως μόνο να κοροϊδεύετε. Και τι σημαίνει δίκαιο εμπόριο; Ίσα ίσα το δίκαιο εμπόριο δεν είναι που προκαλεί τις κρίσεις, την ανάπτυξη διαφορετικών ταχυτήτων και τη συνακόλουθη φτώχεια, δεν χωρίζει τον κόσμο σε πλούσιους και φτωχούς, τις χώρες σε πλούσιες και φτωχές; Δεν είναι το δίκαιο εμπόριο ο νόμος του οικονομικά ισχυρού, των συσχετισμών δύναμης, της κατάκτησης των αγορών και τελικά των πολέμων, της επιβολής αντιδημοκρατικών καθεστώτων κ.λπ. κ.λπ.;
Όλα αυτά δεν μεταρρυθμίζονται και δεν αξιοποιούνται για την αλλαγή της κοινωνίας, τη σωτηρία του πλανήτη, την ελευθερία και τη δημοκρατία. Ο αγώνας για τα τελευταία μπορεί να γίνει μόνο σε αντίθεση με τα παραπάνω, από τους ίδιους τους πολίτες, τους εργαζόμενους, τους φτωχούς, με την αυτοοργάνωσή τους, την αμεσοδημοκρατική συλλογική δράση, για την απόσπαση κατακτήσεων και δικαιωμάτων τώρα μέχρι την ανατροπή των σημερινών όρων ζωής και την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας.
Αυγούστου 6, 2008 στο 12:40 μμ
aigaiopelagitis
Διάβασα το δημοσίευμα του Ριζοσπάστη και πέρα από τη διαφορετική μου οπτική (δηλ. τι κάνουμε εδώ και τώρα για να αντιμετωπίσουμε τα ασφυκτικά προβλήματα που έχει δημιουργήσει – και – ο καπιταλισμός, αλλά και το πως οικοδομούμε μια πιο ελεύθερη και πιο δίκαιη κοινωνία), με θλίψη μου είδα να γίνεται εκμετάλλευση (όχι θα το άφηναν!) του τουλάχιστον αμφιλεγόμενου δημοσιεύματος της Κυρ. Ελευθεροτυπίας. Για το συγκεκριμένο δημοσίευμα διεξάγεται και μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στο site της Οικολογικής Κίνησης Θεσσαλονίκης εδώ:
http://ecology-salonika.org/lib/?p=2594
Το δικό μου σχόλιο είναι προς το τέλος.
Αυγούστου 6, 2008 στο 12:40 μμ
stelios
Παναγία μου! Σόρυ Πάνο (και στους άλλους), δεν το κατάλαβα μέσα στο κουτάκι που έγραφα ότι ήταν τόσο μεγάλο. Ντροπή. Συγγνώμη.
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:20 μμ
Παπούλης
Στέλιο
Αντί να ζητάς συγγνώμη για το μέγεθος του υπέρδιπλου , θα έκανες καλά να ξαναδιαβάσεις αυτά που έγραψες . Στο σχιζοειδές αυτό σεντόνι αφού καταγγέλλεις τα πάντα και τους πάντες , δικαίως θα μπορούσα να πώ , καταλήγεις στο δια ταύτα :
“Ο αγώνας για τα τελευταία μπορεί να γίνει μόνο σε αντίθεση με τα παραπάνω, από τους ίδιους τους πολίτες, τους εργαζόμενους, τους φτωχούς, με την αυτοοργάνωσή τους, την αμεσοδημοκρατική συλλογική δράση, για την απόσπαση κατακτήσεων και δικαιωμάτων τώρα μέχρι την ανατροπή των σημερινών όρων ζωής και την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας.”
Αν όμως η προοπτική αλλαγής του υπάρχοντος συστήματος θα μπορούσε να αποτελεί τελικό στόχο , σήμερα πράγματι απαιτείται τακτική , επιμέρους πολιτικές , συνεργασίες , συσπειρώσεις και συμφωνίες πάνω σε άμεσα και επείγοντα ζητήματα. Η αυτοοργάνωση και αμεσοδημοκρατική συλλογική δράση που αναφέρεις σε τι θα βασίζεται ;;; στο “εμπρός της γής οι κολασμένοι” ;;;;
Και ποιόν θα πείσουμε με τον στόχο της αποχώρησης από την ΕΕ ;;; αυτόν που θα αναγκαστεί να αλλάξει το σημερινό σκληρό ευρώ του με δραχμές ή δηνάρια ;;; με ποιά ισοτιμία ;;; ίσως , λέω , 3407,5 /1 .
Έλεγα και παραπάνω για το “δράμα” των οπαδών της παραδοσιακής αριστεράς , συνέχεια στην άμυνα και να τρώς το ένα γκόλ μετά το άλλο , επειδή σε κάθε απόκρουση πετάς τη μπάλα στη σέντρα ( δηλαδή στον αντίπαλο που την ελέγχει ) . Το “αμεσοδημοκρατικό” και αυτοργανωτικό παιχνίδι που προτείνεις θέλει ομαδικότητα , καθαρό μυαλό , επικοινωνία και άρα πάσες , να βγεί οργανωμένα η μπάλα από τη μικρή περιοχή.
Άρα το να θεωρούμε a priori τους ΟΠ ή οποιοδήποτε άλλο ανερχόμενο πολιτικό σχηματισμό ως δεκανίκι του καπιταλισμού , χωρίς να λαμβάνουμε σοβαρά υπ’ όψιν δικές τους προτάσεις και δράσεις , χωρίς να αναζητήσουμε κοινό έδαφος , να ακούσουμε και διδαχθούμε, να προτείνουμε και να προβληματίσουμε , μας κλείνει ακόμα περισσότερο στη μικρή μας περιοχή.
Αυτά θα μπορούσε να στα εξηγήσει και ο Γκαγκάτσης αλλά τώρα κωλύεται.
Μη παρασύρεσαι φίλτατε από τον νεανικό σου ενθουσιασμό , όλοι εδώ σε συμπαθούν και εγώ ακόμα περισσότερο , αλλά πάντα ενυπάρχει , για όλους μας , ο κίνδυνος να υποστούμε τη τύχη εκείνου του αλήστου μνήμης Μη-κρασιάτη. Γι αυτό πιές και κανα κρασάκι και χαλάρωσε.
( τίθενται φατσούλαι δύο )
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:26 μμ
Πάνος
“…πάντα ενυπάρχει , για όλους μας , ο κίνδυνος να υποστούμε τη τύχη εκείνου του αλήστου μνήμης Μη-κρασιάτη. Γι αυτό πιές και κανα κρασάκι και χαλάρωσε”
Μάλλον τα ήπιες πρωί πρωί τα κρασάκια σου, για να γράφεις τέτοια άρατα μάρατα κουκιά μαγερεμένα, απευθυνόμενος στο παιδί…
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:33 μμ
Παπούλης
Όχι ακόμα Πάνο μου , το βραδάκι σίγουρα.
Εκείνες οι δίπλες ήταν άπαικτες
Η γουρουνοπούλα ομοίως … με μπύρες
Για το ψωμί θα στα πώ από κοντά με τη δική μου πρόταση.
Για το Στέλιο έβαλα στο τέλος και δύο ( 2 ) φατσούλες.
Τον εγχειρισμένο τον θυμήθηκα όταν είδα σχόλιο του στο repost για τον αείμνηστο Γ.Τσαγκάρη
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:35 μμ
stelios
Εγώ πειράζει που δεν κατάλαβα ποιος είναι ο «αλήστου μνήμης Μη-κρασιάτη»-ς;
Φατσούλες άλλες τόσες.
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:38 μμ
Πάνος
Στέλιο,
δε χάνεις τίποτα…
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:43 μμ
Πάνος
αιγαιοπελαγίτη,
πήγα, είδα και …ανατρίχιασα. Από την κραυγαλέα απουσία αυτοπεποίθησης. Πιστεύω στην αρχή small is beautiful. Το ανύπαρκτο, όμως, δεν είναι ούτε όμορφο, ούτε άσχημο. Δεν είναι τίποτα!
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:44 μμ
Παπούλης
Στέλιο
ελπίζω να κατάλαβες όμως αυτά που σου έγραψα παραπάνω , γιατί τον Μη-κρασιάτη κατά Καλύβαν Μικρασιάτη ελάχιστοι τον κατάλαβαν.
Αυγούστου 6, 2008 στο 1:54 μμ
stelios
Ίσως να μη χρειάζεται.
Παπούλη, δεν θεωρώ τους ΟΠ δεκανίκι του καπιταλισμού, γιατί θεωρώ πως οι στόχοι που βάζουν απαιτούν αντικαπιταλιστική ρήξη και στην πορεία της προώθησης από τους ΟΠ αυτών των στόχων στην πράξη το δίλημμα της αντικαπιταλιστικής ρήξης θα τεθεί. Οπότε κάνω την κριτική μου στο πλαίσιο αναζήτησης κοινού εδάφους, όσμωσης, προβληματισμού κ.λπ. Η σκληρή ίσως κριτική δεν το αναιρεί αυτό. Ίσα ίσα. Άλλωστε πρώτο ενικό χρησιμοποιώ («θα λύσουμε τα προβλήματα…»). Δεύτερον, είμαι υπέρμαχος του αυτοτελούς πολιτικού πόλου της οικολογίας. Δουλειά μου, όπως την αντιλαμβάνομαι είναι να ασκώ πιέσεις ώστε αυτός να το πάρει αριστερά και να αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου αντικαπιταλιστικού πόλου.
Δεύτερον (χωρίς να είμαι σίγουρος ότι σε κατάλαβα καλά), αριστερά που θέλει να αλλάξει τα πράγματα από την ΕΕ δεν θα πάρω. Την είδαμε και την ξαναείδαμε. Απέτυχε όχι λιγότερο από την παραδοσιακή αριστερά. Οπότε πάμε για άλλα. Όσο για το ποιον θα πείσουμε για την έξοδο από την ΕΕ, εξαρτάται. Αν κάνουμε δημοψήφισμα, μάλλον οι υπέρμαχοι της ΕΕ έχουν το πρόβλημα.
Όσο για το με τι θα πάμε οι αυτοοργανωμένοι, απαντώ: πού θες να ξέρω, ρε παπούλη; Το ψάχνω. Για αρχή, μέσω του αποκλεισμού των δοκιμασμένα αποτυχημένων συνταγών. Λες να μη νιώθω στο πετσί μου ότι έχουμε πρόβλημα οράματος και στρατηγικής;
Τρίτον, όλα αυτά δεν με προβλημάτισαν όμως πολύ. Αυτό που με προβληματίζει από τα γραφόμενά σου είναι ο χαρακτηρισμός «σχιζοειδής» και το «χαλάρωσε». Από αυτά φαίνεται ότι κάπου έχω λάθος.
Φατσούλες.
Αυγούστου 6, 2008 στο 3:35 μμ
Παπούλης
Στέλιο
Το ερώτημα που έθεσα δεν έχει να κάνει με το χαρακτήρα και τις επιδιώξεις της ΕΕ όπως είναι τώρα. Αυτά τα λέει και η σα Αλέκα χωρίς περιστροφές.
Αν ξαναδείς την τέταρτη παράγραφο από το υπέρδιπλο , θα κινδύνευες να εγκλωβιστείς στο αδιέξοδο : Κακή ΕΕ , έξω από την ΕΕ. Σε αυτό το στόχο θα σε ακολουθήσουν μόνο μειοψηφίες και μάλιστα γραφικές , αφού σε διαβεβαιώ ότι αν τεθεί ΑΥΤΟ το ερώτημα σε δημοψήφισμα η Αλέκα θα βρεί μόνο τη δικιά της ψήφο ( και ίσως λέω του Άνθιμου ). Μη παρασύρεσαι από τα αποτελέσματα άλλων δημοψηφισμάτων , όπου τα ερωτήματα αφορούν την θεσμική εξέλιξη της ΕΕ και όχι την ύπαρξη και τη συμμετοχή ενός κράτους σε αυτήν . Πόσο μάλλον στην Ελλάδα όπου η ανασφάλεια η εξάρτηση και άλλοι σχετικοί παράγοντες θα έπαιζαν τον πρωταρχικό ρόλο στην επιλογή.
Ότι μπορεί στη συνέχεια να γίνει προς μια πιό “προοδευτική” ( τι όρος και αυτός ;;; ) κατεύθυνση θα γίνει εντός του χαμαιτυπείου και όχι εκτός. Η ανατροπή του καπιταλισμού και το νέο σύστημα που θα τον διαδεχθεί , προς στιγμήν και για πολύ ακόμα , είναι στα αζήτητα του τελωνείου. Στις δε σχετικές δημοπρασίες πλειοδοτεί ως συνήθως , και μπιρ παρά , το ΚΚΕ στα πλαίσια των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων.
Άρα ισχυρίζομαι ότι πράγματι όπως λες ίσως να μη με κατάλαβες καλά ( στο Δεύτερον )
Αυγούστου 6, 2008 στο 4:28 μμ
stelios
Παπούλη,
Το δεύτερο «Δεύτερον» εννοείς, γιατί υπάρχει και πρώτο.
Δεύτερον
, ό,τι ελπιδοφόρο μπορεί να γίνει, θα γίνει μόνο έξω και εναντίον της ΕΕ. Ο λόγος που αυτό φαίνεται περιθωριακό δεν είναι η απόρριψη της Ένωσης αλλά η έλλειψη θελκτικού αριστερού οράματος και στρατηγικής.
Αυγούστου 6, 2008 στο 4:51 μμ
aigaiopelagitis
Δεν κατάλαβα τίποτα! Ποιό είναι το ανύπαρκτο; Και ποιό το υπαρκτό; Να ονειρεύεσαι κυβερνητικές συμμαχίες όταν δεν έχεις λύσει ακόμη στοιχειώδη ζητήματα; Αυτό είναι έλλειψη αυτοπεποίθησης ή πραγματισμός; Αυτά φάγανε και τους Οικολόγους – Εναλλακτικούς.
Αυγούστου 6, 2008 στο 6:05 μμ
Παπούλης
Το δεύτερο Δεύτερον Στέλιο
δεν θα επεκταθώ παραπέρα αγαπητέ… ό,τι είχα να πώ το είπα…
Αυγούστου 6, 2008 στο 9:09 μμ
Πάνος
αιγαιοπελαγίτη,
στο χωριό μου λένε “το ζόρι βγάζει λάδι!”. Κι ακόμα, “όποιος δε θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει”
Αυγούστου 6, 2008 στο 11:20 μμ
aigaiopelagitis
Στο δικό μου χωριό λένε “Πάω αργά γιατί βιάζομαι” και “όποιος καεί με το χυλό, φυσά και τη γιαούρτη”!
Αυγούστου 7, 2008 στο 12:52 πμ
Πάνος
Αυτό είναι το κακό με τις παροιμίες: η μία υποστηρίζει αυτό – και η άλλη το ακριβώς αντίθετο!
Γι’ αυτό κι εγώ θα αναφέρω μιαν …αρχαία: θαρσείν χρή!
Αυγούστου 7, 2008 στο 9:18 πμ
Γιάννης
και οι δύο (ριζοσπάστης και οι εχθροί του) έχουν άδικο και δίκαιο.
-έχει δίκαιο ο ριζ ότι οικολόγος μπορεί να γίνει κι ένας καπιταλιστής, άρα αν τεθεί πρώτος στόχος η οικολογία, δεν θα ενοχλεί και τόσο έναν οικολόγο η ταξική κοινωνία, αφού δε θα μολύνουμε το περιβάλλον.
-έχει άδικο, γιατί το περιβάλλον μπορείς να το καταστρέψεις και για λόγους σοσιαλιστικούς, όχι απλώς για το κέρδος. άρα η αταξική κοινωνία δε σημαίνει απαραίτητα και σωτηρία του περιβάλλοντος.
-και έχει άδικο αν εννοεί ότι πρόκειται για συνωμοσία για τη διάσωση του συστήματος με σανίδα σωτηρίας τους οικολόγους. αυτό μπορεί πρακτικά να συμβαίνει (η διάσωση του συστήματος εξαιτίας των οικολόγων), αλλά όχι σχεδιασμένα από τους κακούς ούτε ηθελημένα από τους οικολόγους.
άρα προφανώς καθένας έχει διαφορετικές προτεραιότητες
Αυγούστου 7, 2008 στο 10:56 πμ
Candiru
Ο Ριζοσπάστης καλά τα λέει αλλά δεν μπορώ να καταλάβω από πιο “αρχιμήδειο σημειο” μια και το δικό του είναι καταρυπασμένο (Τσέρνομπιλ, Σεμιπαλατίνσκ, Αράλη και δε συμμαζεύεται).
Ο υπαρκτός σοσιαλισμός δεν ήταν παρά ένας κρατικός καπιταλισμός με όλα τα ειδεχθη χαρακτηριστικά εκμετάλλευσης και κυριαρχίας που έχει ο δυτικός καπιταλισμός. Δεν αμφισβήτησε καθόλου το ότι η λεγόμενη πρόοδος όπως αναπτυσσόταν ήταν ουσιαστικά καθαρά όραμα καπιταλιστικών (και ληστρικών) σχέσεων παραγωγής (ή μέσα στο καπιταλιστικό φαντασιακό κατά Καστοριάδη) Με λίγα λόγια η όλη του στάση ήταν: “Δείτε, μπορούμε να κάνουμε κι εμείς τα ίδια αλλά με άλλο σύστημα (πιο φιλεργατικό): Ατομικές βόμβες, πυρηνικά εργοστάσια, τζιμινιέρες παντού, μεταλλαγμένα (Η Κούβα πειραματίζεται σε αυτά), εντατική γεωργία, φαραωνικά έργα, κλπ. Απλώς πίστευε ότι η συγκεκριμενη πρόοδος ήταν η νομοτελειακή (μία και μοναδικά δυνατή) πρόοδος της ανθρωπότητας και απλώς πρέπει να αλλάξει χέρια.
Αλλά φιλεργατισμός δεν είναι μόνο ο σίγουρος μισθός, αλλά και οι καλύτερες συνθήκες δουλειάς, η αειφορία, ο καθαρός αέρας και νερό, μια και ο εργάτης δεν ζει μόνο τρώγοντας χαρτονομίσματα.
Εστω, πάντως, ο ριζος με την στραβομάρα του και τα όποια κομματικά κίνητρά του, δεν σημαίνει ότι δεν πιάνει σωστά τα πράγματα και δεν λέει αλήθειες τις οποίες πρέπει να λάβουμε υπόψιν εφόσον θέλουμε να είμαστε κάτι το διαφορετικό, οπωσδήποτε εξ αριστερών, και όχι το δεκανίκι ή ελιξήριο του καπιταλισμού που θα προσθέσει μερικές ακόμα δεκαετίες κυριαρχίας του σε έναν καταρρέοντα εξαιτίας του πλανήτη.
Αυγούστου 7, 2008 στο 11:23 πμ
Πάνος
Candiru,
προσυπογράφω τις τρεις πρώτες παραγράφους! Ο “υπαρκτός σοσιαλισμός” δεν ήταν (και δεν είναι, για τα σύγχρονα μαρξιστικά κόμματα) παρά μια παραλλαγή του δυτικού παραδείγματος – και μάλιστα χωρίς την παραμικρή πιθανότητα επιτυχούς εφαρμογής.
Ο προβληματισμός μου βρίσκεται στην τελευταία παράγραφο: Φοβάμαι ότι αν δεν αναπτύξουμε τις όποιες πολιτικές και δράσεις για την αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης χωρίς να μπαίνει ως προαπαιτούμεννο το θέμα της κατάργησης του καπιταλιστικού μοντέλου (με λίγα λόγια: κάνοντας “αριστερή” πολιτική), τότε θα χάσουμε και τους δύο στόχους: ούτε η οικολογική κρίση θα αντιμετωπιστεί, ούτε ο καπιταλισμός θα πάθει το παραμικρό! Το πιθανότερο είναι να επικρατήσει ο λεγόμενος οικο-φασισμός, οπότε βράσε όρυζαν!
Εν πάσει περιπτώσει, αν και είναι εξαιρετικά σημαντικό το θεωρητικό μέρος του πράγματος, δεν πρέπει να μας εμποδίζει να προτείνουμε και να δρούμε για εδώ και τώρα αλλαγές στο μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης της ενέργειας, τις μεταφορές, την παραγωγή τροφίμων κλπ. Εκεί μπορούμε (ως κίνημα της πολιτικής οικολογίας εννοώ) να συναντηθούμε παραγωγικά όχι μόνο με την “αριστερά”, αλλά με πολύ ευρύτερα κοινωνικά και πολιτικά σύνολα.
Αυγούστου 7, 2008 στο 11:31 πμ
Πάνος
Γιάννη,
διατυπώνεις σημεία στα οποία έχει δίκιο ή άδικο ο “Ρ”. Μήπως θα μπορούσε να επισημάνεις και τα αντίστοιχα σημεία για τους οικολόγους;
ΥΓ. Πάντως, εδώ δεν υπάρχουν “εχθροί του Ριζοσπάστη”. Πολιτικά συζητάμε – ακόμα και όταν η κριτική γίνεται σε οξύ τόνο, είναι υπερβολή να μιλάει κανείς για “εχθρούς”
Αυγούστου 7, 2008 στο 8:49 μμ
bioannis
Αυτή η παραμόρφωση της πραγματικότητας οτι τάχα ο σοσιαλισμός (κρατικός κατ’ ανάγκη, αφού απαιτεί κομματικό σχεδιασμό, 5ετή πλάνα και δύναμη επιβολής) του Μαρξ, δεν έχει τίποτε να κάνει με την πρώην ΕΣΣΔ, την τωρινή Κίνα, τα διάφορα σοσιαλιστικά κράτη της Αφρικής στυλ Μομπούτου κ.λ.π. πρέπει κάποτε να σταματήσει. Η ανανέωση του Μαρξισμού ήδη ενσωματώθηκε στα υψηλα οικονομικά επιτελεία της κρατικομονοπωλιακής ηγεμονίας.
“Το έργο του Μάρξ, ίσως το πιό αξιοσημείωτο δημιούργημα για την αποφενάκιση των αστικών κοινωνικών σχέσεων, έχει γίνει αυτό το ίδιο ίσως η πιό έξυπνη φενάκιση του καπιταλισμού στην εποχή μας. Δεν αναφέρομαι ούτε σε κάποιν λανθάνοντα “θετικισμό” του μαρξιστικού έργου, ούτε σε κάποια αναδρομική αναγνώριση των “ιστορικών” του ορίων. Η σοβαρή κριτική του μαρξισμού πρέπει να ξεκινήσει με την εσώτερη φύση του, ως του πιο προωθημένου δημιουργήματος -στην πραγματικότητα, του αποκορυφώματος- του αστικού διαφωτισμού. …. Στις καλύτερες στιγμές του, το μαρξιστικό έργο αποτελεί μια εγγενή αυταπάτη που αφομοιώνει ακούσια τις πιο αμφιλεγόμενες αρχές της σκέψης του Διαφωτισμού στην ίδια του την ευθανασία… Στις χειρότερες στιγμές, προσφέρει τη φιλοσοφημένη απολογία υπέρ της νέας Ιστορικής περιόδου, που γνώρισε τη συγχώνευση της “ελεύθερης αγοράς” με τον οικονομικό σχεδιασμό, της ατομικής ιδιοκτησίας με την εθνικοποίηση, του ανταγωνισμού με τον ολιγοπωλιακό χειρισμό της παραγωγής και της κατανάλωσης, της οικονομίας με το κράτος, με δύο λόγια, της νεότερης εποχής του κρατικού καπιταλισμού.”
Φενάκιση= Εξαπάτηση, Παραπλάνηση.
Murray Bookchin: “Μαξισμός και αστική Κοινωνιολογία” … και να σκεφτεί κανείς οτι το κείμενο αυτό γράφτηκε πριν την κατάρρευση του “υπαρκτού σοσιαλισμού”…
Παπούλη, αν θες το κείμενο στο μαίηλ μου…
Αυγούστου 7, 2008 στο 10:54 μμ
Γιάννης
Πάνο,
τα ξέρετε καλλίτερα. μόνο σαν τους σοσιαλδημοκράτες ή κάτι αντίστοιχο του Λάος κ Πολ. Αν. (τα οποία επενδύουν/επένδυαν μονομερώς σε ένα τμήμα της πολιτικής, την εξωτερική, θεωρώντας το κυριώτερο) μην γίνουν.
Αυγούστου 8, 2008 στο 12:04 πμ
nik.athenian
Μέχρι πέρυσι όποιο θέμα και αν άνοιγε στα μπλογκς, μέσα σε 10 σχόλια είχε στραφεί στον εθνικισμό. Εθνικιστές vs διεθνιστές.
Φέτος παρατηρώ σε διάφορα μπλογκς, ότι τα αρχικά πόστια ταχύτατα καταλήγουν στην αντιπαράθεση κομμουνισμός vs καπιταλισμός και τα δεκανίκια του.
Πρόοδος.
Αυγούστου 8, 2008 στο 12:19 μμ
bioannis
Τα λένε και τα γκάλοπ Νικ … ο λαός μας είναι ριζοσπάστης και αριστερός. Τώρα τελευταία δε, ανακαλύπτει και τον αντικαπιταλισμό του μαζί με τον Μαοϊσμό του.
Παρεμπιπτόντως στο Νεπάλ έγιναν συλλήψεις ανάμεσα στους 400 που διαδήλωναν για ελευθερία στο Θιβέτ… τι έγινε ; κατάφεραν να κάνουν κυβέρνηση οι μαοϊκοί ;
Αυγούστου 8, 2008 στο 1:34 μμ
Παπούλης
Bio
Από το απόσπασμα του Μ.Β. που παρουσιάζεις , ενδιαφέρον σίγουρα , φαίνεται αυτό που είχα εξ αρχής παρατηρήσει , ότι δηλαδή πρόκειται για σούπα τουρλού τουρλού και παρανόηση.
Όμως θα ψάξω και θα διαβάσω καλοπροαίρετα , έτσι ώστε να έχουμε κάτι να συζητάμε
( φατσούλαι τρείς )
Πάνο
στη δεύτερη παράγραφο της προς Candiru επιστολής επισημαίνεις κάτι σημαντικό στο οποίο συμφωνώ . Δεν υπάρχει προαπαιτούμενο για την ανάπτυξη της δράσης και των προτάσεων του οικολογικού κινήματος.
Το μόνο καίριο βρίσκεται στο επείγον του ζητήματος. Αλλά για ποιό ζήτημα μιλάμε ;;
Στην τρίτη σου παράγραφο όμως φαίνεται να αντιλαμβάνεσαι ότι το θεωρητικό ζήτημα αριστερά – οικολογία έχει ουσιαστική σημασία , αλλά κανένα θεωρητικό ζήτημα δεν είναι άμοιρο τακτικών και πρακτικών προεκτάσεων.
Οι ΟΠ δεν πρέπει να λειτουργήσουν με προαπαιτούμενα , αλλά συγχρόνως; δεν μπορούν να αγνοήσουν το υπάρχον κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο , επικεντρωμένοι μόνο στο ζήτημα της οικολογίας. Θυμάσαι τη συζήτηση για την οικονομική πολιτική των ΟΠ , όπου προέκυψαν ερωτήματα και προτάσεις. Αυτό είναι το στοίχημα που έχουν να κερδίσουν στη πορεία οι ΟΠ.
Από την άλλη μεριά , η αριστερά αναζητώντας διέξοδο και προοπτική δεν πρέπει να δεί το οικολογικό κίνημα ως ένα ακόμα προς ενσωμάτωση πόλο, θα πρέπει να ακούσει , να διδαχθεί να παραδειγματιστεί και να παραδειγματίσει. Δεν ξέρω αν αυτό είναι εφικτό για τη σημερινή έκφανση της σύγχρονης αριστεράς στη χώρα μας , με όλες τις δουλείες που τη βαρύνουν , αλλά προσωπικά δεν βλέπω άλλο δρόμο.
Αυγούστου 8, 2008 στο 2:22 μμ
bioannis
Παπούλη,
είναι ενδιαφέρον το “τουρλού τουρλού και παρανόηση” ;
Μένω με το στόμα ανοιχτό και με μεγάλη δυσκολία σου λέω οτι πρόκειται για έναν άνθρωπο (Μπούκτσιν) που ήταν στο αρχικό κομουνιστικό κίνημα των δεκαετιών ‘20 – ‘30. Πέρασε διαδοχικά από τον Μαρκούζε, στον αναρχισμό (μέγας θεωρητικός του αναρχισμού της δεκετίας του ‘60) και είναι ο εισηγητής της Κοινωνικής Οικολογίας, τμήμα της οποίας η Πολιτική Οικολογία. Ο Καστοριάδης είναι της ιδίας περίπου σχολής, αλλά όχι ισάξιός του.
Δεν στα γράφω αυτά για να σε πείσω για τον νέο μεσσία (μακριά από μένα οι σημαίες και τα θρησκευτικά). Ούτε πολύ περισσότερο για να “έχουμε κάτι να συζητάμε”. Συζητάμε, και μερικές φορές καλύτερα, χωρίς αυτές τις θεματολογίες.
Είναι αυτή η φράση κλειδί (πόσο εύκολα βρίσκεις κλειδιά, Παπούλη, με ενθουσιάζεις): … “η αριστερά αναζητώντας διέξοδο και προοπτική δεν πρέπει να δεί το οικολογικό κίνημα ως ένα ακόμα προς ενσωμάτωση πόλο, θα πρέπει να ακούσει , να διδαχθεί να παραδειγματιστεί και να παραδειγματίσει.”
Παπούλη, δεν βρήκα νέα ομάδα για να διοχετεύσω το πάθος μου για κοινωνική δράση. Να μάθω θέλω, πως να είμαι κοινωνικά χρήσιμος, για μένα, τους φίλους μου, την κόρη μου, τους συγγενείς, τους αδύναμους και τους αδικημένους. Γιατί αντικριστά στη δυστυχία δεν μπορείς να νοιώσεις κόκκο ευτυχίας. Στο μέλλον μπορεί να αποδειχτεί οτι ψάχνω για προνόμια μέσα από την πολιτική/κοινωνική δράση (ουδείς μπορεί να το αποδείξει για το προσωπικό του μέλλον) αλλά ΤΩΡΑ είμαι πεισμένος … “ένας για όλους, όλοι για τον ένα” …
Μπορείς να δακρύσεις, αλλά σε διαβεβαιώνω (μέχρι αποδείξεως του εναντίον) ότι αυτό με γέμιζε, αυτό με γεμίζει, και αυτό θέλω να ικανοποιήσω όσο πιο πολύ μπορώ, πριν πεθάνω. Αν όχι σε “ολόκληρη την Κοινωνία”, τουλάχιστον με τους ανθρώπους που συναναστρέφομαι καθημερινά.
Υ.Σ Παρεμπιπτόντως, στο δίπολο αριστεράς – δεξιάς, το αναρχικό κίνημα (μην μπερδεύεσαι, δεν εννοώ ΜΟΝΟ το Ελληνικό αναρχικό κίνημα) που τοποθετείται ; Γιατί αν πεις ένα αναρχικό “αριστερό” θα σε σιχτιρίσει 100%. Η αριστερά, ανέκαθεν ερωτευόταν τα δίπολα (κύρια αντίθεση, ταξικός αντίπαλος κ.λ.π) υλοποιούσε τα μέτωπα (για να έχει προφανώς την καθόδηγηση/κυριαρχία) και μισούσε σφόδρα την ποικιλία και την πολυχρωμία. Καιρός δεν είναι να απεμπλακούμε από λέξεις σημαίες (δεξιά-αριστερά) και σκέψη βιαίως ακρωτηριάζουσα.
Το ΚΚΕ παπούλη είναι δεξιά ή αριστερά ; Το Πασοκ είναι αριστερά ;
Γαμώ τη βαγγελίστρα μου, που θάλεγε και ο θείος …
Αυγούστου 8, 2008 στο 2:24 μμ
bioannis
Έβαλα και εγώ αβατάρ… μια μουτζουρίτσα τέλεια.
Θα το αλλάξω πάραυτα.
Αυγούστου 8, 2008 στο 2:30 μμ
Παπούλης
Βιο
δεν θα δακρύσω , ούτε θα τολμούσα ποτέ να αμφισβητήσω την καλή σου προαίρεση.
Αν καταλαβαίνεις αυτά που λέω η σχέση αριστεράς και οικολογίας είναι ζητούμενο , στον ίδιο βαθμό που είναι ζητούμενο το πρόσωπο μιας σύγχρονης αριστεράς. Και αν καταλαβαίνεις αυτά που λες είσαι δυνητικά φύσει και θέσει αριστερός με την έννοια που εγώ προσδιορίζω.
ΥΓ το δικό σου ΥΓ και την ακροτελεύτια ερώτηση τις αντιπαρέρχομαι ως άσχετα με την ουσία της συζήτησης.
Αυγούστου 8, 2008 στο 4:16 μμ
stelios
«εσώτερη φύση του (μαρξισμού), ως του πιο προωθημένου δημιουργήματος -στην πραγματικότητα, του αποκορυφώματος- του αστικού διαφωτισμού».
Αυτό αποτελεί μια σοβαρή πρόκληση στον μαρξισμό. Άλλωστε ο ίδιος ο Μαρξ δεν το αρνείται.
Ωραίος, Βιο! Τροφή για σκέψη.
Το κειμενάκι, δηλαδή, μόνο στον παπούλη θα το στείλεις αν το ζητήσει;
Αυγούστου 8, 2008 στο 8:06 μμ
bioannis
Βεβαίως όχι, Στέλιος.
Ψάξε στο τετραμηνιαίο περιοδικό πολιτικής οικολογίας, ονόματι “Κοινωνία και Φύση”. Στο νούμερο 2 (Σεπτέμβριος – Δεκέμβριος ‘92) στη σελίδα 215 θα βρείς το άρθρο, όπως και άλλα πολύ ενδιαφέροντα άρθρα, όπως ένα του Καστοριάδη “Η κρίση του Μαρξισμού και η πολιτική” (σελ. 230).
Πιό δύσκολο είναι να το βρείς ως αυτόνομη έκδοση και μεταφρασμένο στα Ελληνικά “Ο Μαρξισμός σαν αστική κοινωνιολογία, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα, 1987″ γιατί έχει εξαντληθεί από χρόνια.
Επειδή είναι δύσκολο εγχείρημα να βρείς αυτή τη βιβλιογραφία στείλε μου με μαίηλ τη διεύθυνσή σου, θα σου το στείλω σε φωτοτυπία.
Λίγα πράγματα, ως εισαγωγή, για τον Μ. Β είναι γραμμένα εδώ:
http://www.aegean.gr/environment/eeppd/EnvEthics/Karageorgakis_Murray_Bookchin.doc
Αυγούστου 8, 2008 στο 10:19 μμ
stelios
Thnx bio. Δεν έχω το mail σου, αλλά έχεις εσύ το δικό μου: steliosleπαπάκιgmailτελείαcom.
Αν δεν είναι κόπος να το στείλεις, θα με ενδιέφερε. Αν και θα κατέβω κέντρο για βιβλία την επόμενη εβδομάδα, αλλά αφού λες είναι δύσκολο…