Λεβεντιές&nbsp;καμαρωτές!

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:08 πμ

Πέρασαν τα πέτρινα χρόνια που οι αριστεροί δούλευαν μόνο ως οικοδόμοι.

Βασίλης

Διάβασα τα post του Μακ και του δεξιού εξτρέμ. Προσπάθησα να βρώ τα στοιχεία εκείνα που να αποδεικνύουν το αξιόμεμπτο (από ηθικής απόψεως – αφού είναι νόμιμο ) του γεγονότος.

Αισθάνομαι υποχρεωμένος να πώ οτι η τεκμηρίωση αυτού που επιχειρείται να καταδειχτεί είναι ανεπαρκής και ο λόγος, όταν δεν υποπίπτει σε χαμηλοτάτου επιπέδου ad hominem (π.χ. προσπάθεια γελοιοποίησης του γιατρού Λεβέντη, αναφορά στην προφυλακισμένη κόρη του Δραγασάκη) ελάχιστα με πείθει οτι δεν πρόκειται για προσπάθεια υπερβολής της βαρύτητας της πράξης ώστε να δικαιολογείται μια λογική “συμψηφισμού” και ΙΣΩΝ ευθυνών όλων των πολιτικών για όσα “αναξιοκρατικά” συμβαίνουν στον τόπο.

Δεν είναι πρόθεσή μου να υπερασπιστώ τον ΣΥΡΙΖΑ, ούτως ή άλλως έχω κι εγώ αρκετά “ράμματα για τη γούνα του”. Απλώς θέλω να επισημάνω τα ακόλουθα, που πιστεύω οτι δεν πρέπει να διαφύγουν της προσοχής μας:

1. Υπάρχει κάποια ηθική επιταγή που να απαγορεύει σε συγγενείς μελών ενός οργανισμού / υπηρεσίας να προσληφθούν σε αυτόν; Αν ναί, μου διαφεύγει. Γιατί τόσο καιρό πίστευα οτι τα προσόντα και η διαφάνεια της διαδικασίας της πρόσληψης πρέπει να είναι τα αποκλειστικά κριτήρια. Ο διορισμός π.χ. τέκνου στελέχους της κυβέρνησης στο τάδε υπουργείο στοιχειοθετεί ηθικό αδίκημα μόνον εάν το εν λόγω στέλεχος χρησιμοποίησε το αξίωμά του / τη θέση του για να επηρεάσει τον διορισμό κατά παράβαση της αξιοκρατίας και της προβλεπόμενης διαδικασίας. Στοιχεία για αυτήν την πτυχή του διορισμού απουσιάζουν από τα εν λόγω posts.

2. Η ευθύνη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ για την ζοφερή εικόνα αναξιοκρατίας και οικογενειοκρατίας που έχει σκεπάσει σαν σάβανο τη χώρα για δεκαετίες είναι συντριπτική. Η απαξίωση θεσμών και διαδικασιών, τα βολικά “παραθυράκια” στους νόμους, οι φωτογραφικές διατάξεις για εξυπηρέτηση “ημετέρων”, ο εθισμός του πολίτη στη λογική του ρουσφετιού, του βολέματος, της ήσσονος προσπάθειας, αποτελούν αποκλειστικά ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ επιτεύγματα. Η ευθύνη αυτή δεν μπορεί να αμβλυνθεί, πολλώ δε μάλλον να συμψηφιστεί με όποια “πταίσματα” σαν το περιγραφόμενο (αν δεχθούμε οτι η διαδικασία ήταν όντως ηθικώς διαβλητή) ανασύρουν στην επιφάνεια. Και θεωρώ χυδαία πολιτική συμπεριφορά ενώ φέρουν τέτοιες ευθύνες να χοροπηδούν (αυτοί ή τα “παπαγαλάκια” τους) με θράσος χιλίων πιθήκων δείχνοντας με το δάκτυλο το πταίσμα, για να συγκαλύψουν το δικό τους κακούργημα.

3. Νόμιμο = Ηθικό; Ασφαλώς όχι. Τα αναλύσαμε αυτά με το παραπάνω στην περίπτωση Βουλγαράκη… Δεν έχουν όμως όλες οι περιπτώσεις το ίδιο ειδικό βάρος. Δεν μπορείς να τσουβαλιάσεις συλλήβδην π.χ. τον ταλαίπωρο ελεύθερο επαγγελματία που “αποκρύπτει” έσοδα μερικών εκατοντάδων ευρώ (στην απελπισία του να περισώσει οτι μπορεί μετά τη φοροεπιδρομή του κ. Αλογοσκούφη ο οποίος κατήργησε το “αφορολόγητο”), με πρωτοκλασάτο στέλεχος της κυβέρνησης που φοροδιαφεύγει κατά εκατοντάδες χιλιάδες (ή και εκατομμύρια) ευρώ μέσω εξωχώριων εταιρείων. Οταν τώρα στη συνέχεια η ίδια κυβέρνηση στην οποία ανήκει το ως άνω στέλεχος προσπαθεί να μας πείσει οτι “η φοροδιαφυγή είναι κοινωνική αδικία” με γιγαντοαφίσες και σποτάκια πληρωμένα από τον Ελληνα φορολογούμενο (παρεμπιπτόντως, την αφίσα την έχει και το “δεξί εξτρέμ” στο blog του), έ αυτό είναι κάτι που πρέπει να προσπαθήσεις πολύ για να το καταπιείς.

4. Για τους παραπάνω λόγους είμαι ιδιαίτερα “ευαίσθητος” σε περιπτώσεις όπου κρίνω οτι επιχειρείται μια “εξίσωση” ευθυνών και νοοτροπίας ανάμεσα σε διαφορετικά τμήματα του πολιτικού φάσματος. Γιατί η λογική των “ίσων ευθυνών”, εκτός του οτι είναι ισοπεδωτική, πάντα πίστευα οτι αποτελεί το τελευταίο προπύργιο όσων αδυνατούν να πείσουν για τη δική τους πολιτική και ηθική ακεραιότητα και προσπαθούν να ελαφρύνουν τη θέση τους επιχειρώντας να “κατεβάσουν στα μέτρα τους” τους υπόλοιπους.

Αυτά, και τονίζω πάλι πως οι παρατηρήσεις μου αυτές αφορούν γενικά το φαινόμενο και όχι το θέμα του Λεβέντη, το οποίο αποτελεί απλώς την αφορμή της συζήτησης.

Πάνο: τις δραμαμίνες τις φυλάω για τα πολλά μπωφόρ, όχι για το κυματάκι…

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:20 πμ

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:30 πμ

Για μισό λεπτό φίλτατε Πάνο. Έριξα μια ματιά απλώς στο γουέμπ και διαπιστώνω οτι υπάρχει Σωτήρης Λεβέντης της ΚΠΕ του Συνασπισμού.

Αν είναι όντως το ίδιο πρόσωπο (πιστεύω ναι – ας το τσεκάρει όποιος σχετικότερος με το κόμμα αυτό) τότε το ποστ και η κρίση του είναι παραπειστικά 100%. Την άποψή μου για το τι είναι και τι θέλει ο Συν την εκφράζω συχνά-πυκνά και είναι ας πούμε πολεμική έναντί του. Ωστόσο έχω την εντύπωση οτι δεν αναδεικνύεσαι στην ηγεσία του κόμματος επειδή είσαι γιός ή κόρη τού…

Από την άλλη, στο Συν και σε κάθε κόμμα, μπορείς να είσαι γιός (ή κόρη) τού… και να έχεις δική σου αυτόνομη ενεργή πολιτική παρουσία, ακόμα και στο επίπεδο επαγγελματικού στελέχους. Μ’άλλα λόγια, ο κύριος και Μπαρμπουτσαλόπουλος να λεγόταν θα είχε φυσιολογικότατα μια θέση τέτοια στα υποστηρικτικά τήμ της κοινοβουλευτικής ομάδας του Συν – και αυτό τ’αλλάζει όλα.

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:33 πμ

“Ωστόσο έχω την εντύπωση οτι δεν αναδεικνύεσαι στην ηγεσία του κόμματος επειδή είσαι γιός ή κόρη τού… ”

Ή είσαι απελπιστικά αφελής – η ζεις πολλά χρόνια εκτός Ελλάδος

(Αν επιμένεις, αύριο θα σου δώσω και παραδείγματα – βρωμάει ο τόπος!)

“Από την άλλη, στο Συν και σε κάθε κόμμα, μπορείς να είσαι γιός (ή κόρη) τού… και να έχεις δική σου αυτόνομη ενεργή πολιτική παρουσία, ακόμα και στο επίπεδο επαγγελματικού στελέχους”

Ως εδώ καλά – ας πούμε (που δεν είναι, αλλά τέλος πάντων…)

“Μ’άλλα λόγια, ο κύριος και Μπαρμπουτσαλόπουλος να λεγόταν θα είχε φυσιολογικότατα μια θέση τέτοια στα υποστηρικτικά τήμ της κοινοβουλευτικής ομάδας του Συν – και αυτό τ’αλλάζει όλα”

Μα δε λεγόταν Μπαρμπουτσαλόπουλος – λεγόταν Λεβέντης. Και προσλήφθηκε ΜΕ ΚΟΠΤΑΤΣΙΑ του σ. Δραγασάκη σε μια μόνιμη θέση δημοσίου υπαλλήλου – με ΕΞΟΔΑ των Ελλήνων φορολογουμένων!
΅
*

Εξάλλου, όλα αυτά (το είπαμε) είναι ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΑ!

Αλίμονο(ς)!

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 1:02 πμ

Βασίλη,

ες αύριον!

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 8:30 πμ

Επιμένω λέει;Ψοφάω )
Ες αύριον λοιπόν!
…ισχυρίζεσαι όμως οτι αυτή είναι η περίπτωση του Λεβέντη υιού;
Αν ναι, τεκμηρίωσε.

Γιατί μέχρι εδώ για τον εν λόγω όχι μόνο δε με έπεισες, αλλά μου φαίνεσαι γεμάτος κακή πίστη:
-από πού το ξέρεις οτι ήταν “κοπτάτσια” του Δραγασάκη κι όχι απόφαση των οργάνων του κόμματος για το πώς ν’αξιοποιήσει ένα στέλεχός του
-τι κορώνα ήταν αυτή με τα “έξοδα των φορολογούμενων”; τα συγκεκριμένα κονδύλια δίνονται για να οργανώσει κάθε κόμμα το αστικοδημοκρατικό του καθήκον, που λέγεται κοινοβουλευτικός έλεγχος. Τι νόημα έχει να κρίνουμε εμείς την καλή ή κακή απόδοση στη δουλειά αυτή, του συγκεκριμένου στελέχους της ΚΠΕ του Συν; Έλεος, δεν είναι θέση εξουσίας για να ζητάμε εμείς (η κενωνία) λογαριασμό! Δικιά τους δουλειά είναι αν τους κάνει ή αν δεν τους κάνει.

-μήπως να τσέκαρες λίγο το μπλογκ/αρχική πηγή; Μπουμπούκι…

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 8:35 πμ

Αντιγράφω, από το ΦΕΚ:

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
(1)
Με την υπ’ αριθμ. 13484/9955/2.12.2008 απόφαση του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, διορίζονται στο Γραφείο του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής, Ιωάννη Δραγασάκη, στη Βουλή, μετά την κατά νόμο πρόταση του, σε υπάρχουσες κενές οργανικές θέσεις μετακλητών υπαλλήλων, που προβλέπονται από τις διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β΄, ΦΕΚ 51/Α/1997), οι παρακάτω, ως εξής:
1. Σωτήριος Λεβέντης του Αθανασίου, με Α΄ βαθμό και 11° Μ.Κ., όπως τούτο ισχύει για τους υπαλλήλους της Βουλής, της ΠΕ μισθολογικής κατηγορίας (Μ.Κ. 18-1) του ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297/Α/2003), όπως ισχύει, σε θέση του άρθρου 30 παρ. 1Β εδαφ. α’,
2. Σεραφείμ Ντόβολος του Κωνσταντίνου, με Α΄ βαθμό και 11ο Μ.Κ., όπως τούτο ισχύει για τους υπαλλήλους της Βουλής, της ΠΕ μισθολογικής κατηγορίας (Μ.Κ. 18-1) του ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297/Α/2003), όπως ισχύει, σε θέση του άρθρου 30 παρ. 1Β’ εδαφ. β’,
3. Σταυρούλα Μανώλη του Αθανασίου, με Α΄ βαθμό και 8ο Μ.Κ., όπως τούτο ισχύει για τους υπαλλήλους της Βουλής, της ΔΕ μισθολογικής κατηγορίας (Μ.Κ. 18-1) του ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297/Α/2003), όπως ισχύει, σε θέση του άρθρου 30 παρ. 1Β΄ εδαφ. γ’, επεξεργασίας κειμένου, όπως ισχύει.
Α. Αικατερίνη Ζαμπέλη του Γερασίμου, με Α΄ βαθμό και 8ο Μ.Κ., όπως τούτο ισχύει για τους υπαλλήλους της Βουλής, της ΔΕ μισθολογικής κατηγορίας (Μ.Κ. 18-1) του ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297/Α/2003), όπως ισχύει, σε θέση του άρθρου 30 παρ. 1Β΄ εδαφ. γ’, επεξεργασίας κειμένου, όπως ισχύει και
5. Ελένη Παπαδοπούλου του Αθανασίου, με Β΄ βαθμό και 7ο Μ.Κ., όπως τούτο ισχύει για τους υπάλληλους της Βουλής, της ΥΕ μισθολογικής κατηγορίας (Μ.Κ. 18-1) του ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297/Α/2003), όπως ισχύει, σε θέση του άρθρου 30 παρ. 1Β’ εδαφ. δ’, βοηθητικού προσωπικού.
(Αριθμ. εγκρίσεως δαπάνης Δ/νσεως Οικον. Υποθέσεων της Βουλής: 13486/9957/2.12.2008).
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΣΙΟΥΦΑΣ

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_2_21/09/2008_285627

Από παλαιότερο ποστ της καλύβας, με τίτλο “πως η Βουλή γίνεται υπόδειγμα στο ρουσφέτι”:

Διαβάστε το ρεπορτάζ της «Κ», σημειώστε προσεκτικά τα ονόματα που αναφέρονται:

Ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό. Η ρήση αποδίδεται στον μεγάλο στοχαστή του ευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού, τον Γ. Βουλγαράκη. Αλλά η βαθύτατη περιφρόνηση μιας στοιχειωδώς δεοντολογικής συμπεριφοράς, έχει καταγραφεί από αυτούς που νομοθετούν, εκπροσωπώντας τον ελληνικό λαό. Και αφορά όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα που εκπροσωπούνται σήμερα στη Βουλή, καθώς χρήση των προκλητικών ρουσφετολογικών διατάξεων που ψήφισαν οι ίδιοι (με γενικό τίτλο Γιάννης κερνά και Γιάννης πίνει) έχουν κάνει, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της “Κ”, πρώην και νυν στελέχη τόσο του ΝΔΣΟΚ όσο και της «αριστεράς».

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 8:39 πμ

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 8:50 πμ

Διαβάστε ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ το ρεπορτάζ της “Καθημερινής”, στις 21/9/2008:

Διακομματικό ρουσφέτι στη Βουλή
Συγγενείς πολιτικών αρχηγών, υπουργών και βουλευτών ανάμεσα στους μονιμοποιηθέντες – Αλλοι 110 θα «τακτοποιηθούν» ώς τις εκλογές
Ονόματα γόνων και συγγενών πολιτικών αρχηγών, υπουργών και βουλευτών, αλλά και πολλών ημετέρων κάθε απόχρωσης φιγουράρουν στη λίστα των τυχερών που «τακτοποιήθηκαν» σε θέσεις εργασίας ή βαίνουν προς τη μονιμοποίηση μέσω της ελληνικής Βουλής.

Χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, με μόνη απόφαση του εκάστοτε προέδρου του Σώματος, κατόπιν εισήγησης των ενδιαφερόμενων κομμάτων ή στελεχών, η Βουλή των Ελλήνων αποτελεί το προνομιακό πεδίο όχι μόνον για την -διά της φορολογίας- μισθοδότηση των κομματικών στελεχών, αλλά και για την εξυπηρέτηση προσωπικών ρουσφετιών. Η απόφαση που ελήφθη από τη Βουλή, τον Ιούνιο, για τη μονιμοποίηση των μετακλητών και αποσπασμένων υπαλλήλων του κοινοβουλίου δεν είναι φυσικά η πρώτη. Εχουν προηγηθεί τρεις αντίστοιχες διαδικασίες τακτοποίησης, υπό την προεδρία του κ. Απ. Κακλαμάνη. Ωστόσο, η δυνατότητα μονιμοποίησης εκατοντάδων μετακλητών υπαλλήλων που υπηρέτησαν στη Βουλή από το 2004 ή… θα υπηρετήσουν εφεξής μπορεί να αντιμετωπίζει την κομματική ανεργία, προκαλεί όμως το δημόσιο αίσθημα. Σύμφωνα με την απόφαση που ελήφθη στα τέλη Ιουνίου από την Ολομέλεια της Βουλής, θα μπορούν να μονιμοποιηθούν όχι μόνον όσοι εργάστηκαν από το 2004 ως μετακλητοί ή αποσπασμένοι στα γραφεία των κοινοβουλευτικών κομμάτων, των πρώην πρωθυπουργών, των αντιπροέδρων, του προέδρου και άλλων υπηρεσιών της Βουλής, αλλά και όσοι προσληφθούν εφεξής και μέχρι τη λήξη της ΙΒ΄ κοινοβουλευτικής περιόδου, δηλαδή μέχρι τις επόμενες εκλογές!

Με ιδιαίτερα γραφεία

Πρόκειται για ένα διακομματικό ρουσφέτι, που μπορεί να εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο το πρώτο κόμμα (σήμερα τη Ν.Δ.), αφού τοποθετεί περισσότερους υπαλλήλους στην κοινοβουλευτική ομάδα αλλά και στα γραφεία αντιπροέδρων και άλλων αξιωματούχων, αλλά δεν αφήνει παραπονούμενους και τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς, ακόμη και αν δεν εκλέγονται πια από τον ελληνικό λαό. Γραφείο στη Βουλή διατηρούν όχι μόνον οι πρώην πρωθυπουργοί (Κ. Μητσοτάκης, Κ. Σημίτης), αλλά και οι πρώην αρχηγοί κομμάτων, όπως ο Νίκος Κωνσταντόπουλος (ΣΥΡΙΖΑ), ο Αντώνης Σαμαράς (Πολιτική Ανοιξη), ο Δημήτρης Τσοβόλας (ΔΗΚΚΙ), η κ. Μαρία Δαμανάκη (ΣΥΝ), ακόμη και ο κ. Δημ. Κωστόπουλος ως πρώην επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ. Ιδιαίτερα γραφεία διαθέτουν επίσης οι πρώην πρόεδροι της Βουλής Απ. Κακλαμάνης και Αννα Ψαρούδα Μπενάκη.

Η έρευνα της «Κ» στις αποφάσεις της Βουλής των Ελλήνων από το 2004 έως και τον Αύγουστο του 2008, όπως αυτές δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αποδεικνύει πως πέραν των στελεχών των κομμάτων (ακόμη και ο διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού κ. Γ. Αγγέλου εμφανίζεται μετακλητός υπάλληλος της Βουλής), οι επιλογές έρχονται να ικανοποιήσουν πολιτικούς ή τοπικούς φίλους των βουλευτών ή ακόμη και να τακτοποιήσουν, προσωρινά ή μόνιμα, τα τέκνα των «πατέρων του έθνους». Δίχως να αμφισβητούνται οι ικανότητές τους, εντύπωση προκαλεί η απασχόληση αδιαλείπτως ή για κάποια χρόνια των τέκνων του κ. Γιάννη Τραγάκη (ΦΕΚ 207/04), Δημήτρη Τσοβόλα (ΦΕΚ 12/2005) και Δημ. Κωστόπουλου (ΦΕΚ 8/2006) στα γραφεία των γονέων τους στη Βουλή. Είναι άγνωστο εάν και ποιοι εκ των μετακλητών θα κάνουν χρήση της δυνατότητας μονιμοποίησης, με τις πληροφορίες να κάνουν λόγο για ήδη 50 αιτήσεις, ωστόσο η ακολουθούμενη τακτική στη Βουλή θρυμματίζει κάθε εικόνα αξιοπιστίας του ανεξάρτητου θεσμού.

Πρόκειται μάλλον για έναν διαγκωνισμό μεταξύ «ημετέρων» για την περιούσια σε όρους εργασίας και αποδοχών θέση στη Βουλή, παρά για μια αξιοκρατική διαδικασία επιλογής. Μια φορά δοκιμάστηκε η διαγωνιστική διαδικασία, προσήλθαν κάποιες χιλιάδες υποψήφιοι, οι υπηρεσίες της Βουλής σήκωσαν τα χέρια ψηλά και η Βουλή επανήλθε στην προτέρα διαδικασία των προσωπικών γνωριμιών ή των κομματικών εισηγήσεων. Χαρακτηριστικό του τρόπου επιλογής είναι το περιστατικό στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη. Τον Δεκέμβριο του 2005, με τη δημοσίευση του ΦΕΚ 324 απολύεται ένας εκ των συνεργατών του. Την επομένη (ΦΕΚ 325) τη θέση καταλαμβάνει ο υιός του απολυθέντος συνεργάτη!

Εμπειρία και στο… μέλλον

Ο πρόεδρος του σώματος κ. Δημήτρης Σιούφας επισήμανε ως επιχείρημα για τη μονιμοποίηση των μετακλητών ότι «έχουν αποκτήσει εμπειρία και έχουν εγκλιματισθεί με το περιβάλλον και τις ώρες εργασίας της Βουλής». Κάτι που, ενδεχομένως, ισχύει για όσους υπηρετούν ώς σήμερα. Το προεδρικό επιχείρημα, ωστόσο, αποδυναμώνεται σε ό,τι αφορά αυτούς που θα προσληφθούν εφεξής και που δεν διαθέτουν τη σχετική πείρα. Αλλωστε, η εμπειρία έχει δείξει ότι η μονιμοποίηση των μετακλητών απλώς δημιουργεί τις κενές θέσεις για την πρόσληψη των επόμενων μετακλητών. Για του λόγου το αληθές, σύμφωνα με το ΦΕΚ, τουλάχιστον πέντε νέοι μετακλητοί υπάλληλοι έχουν προστεθεί στις υπηρεσίες της Βουλής από τον Ιούλιο μέχρι τις αρχές Αυγούστου, με το γραφείο της αντιπροέδρου κ. Ελσας Παπαδημητρίου να παρουσιάζει σημαντική δραστηριότητα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η «Κ» επιχείρησε να έρθει σε επαφή με κοινοβουλευτικά στελέχη. Συνάντησε κλειστές πόρτες ή προσπάθεια μετάθεσης ευθυνών, με εξαίρεση τον κ. Δημ. Σιούφα. Οι περισσότεροι στις συζητήσεις τους κάνουν λόγο για το «νόμιμον» της διαδικασίας, ανοίγοντας άλλο ένα πεδίο συζήτησης περί «νομίμου και ηθικού». Υπό την έννοια αυτή, πιο συνεπής μοιάζει η θέση του προέδρου του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρη, που δήλωσε όταν ανέκυψε για πρώτη φορά το ζήτημα: «Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου, που μπήκαν πέντε άνθρωποι στη Βουλή».

Ποια είναι η θέση του κ. Δημήτρη Σιούφα

Για λιγότερους από 170 μετακλητούς υπαλλήλους που έχουν δικαίωμα μονιμοποίησης έκανε λόγο ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας, σε ερώτημα της «Κ». Ο ίδιος επισήμανε ότι η Βουλή έχει 260 οργανικές θέσεις, οι οποίες θα πρέπει να καλυφθούν και επανέλαβε ότι οι εν λόγω υπάλληλοι έχουν συνηθίσει στις διαδικασίες και τις ώρες απασχόλησης στη Βουλή. Ο κ. Σιούφας εκτίμησε ότι μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας –το 2011, εφόσον οι εκλογές διεξαχθούν στο τέλος της 4ετίας– θα απορροφηθούν στη Βουλή περί τα 110 άτομα μέσω της διαδικασίας μονιμοποίησης των μετακλητών. Ο ίδιος σημείωσε ότι, μέχρι τα μέσα της εβδομάδας, είχαν υποβληθεί λιγότερες από 50 αιτήσεις μονιμοποίησης

Η «τακτοποίηση» των συνεργατών

Σε εξέλιξη βρίσκεται και άλλη, παράλληλη, διαδικασία τακτοποίησης των συνεργατών, αυτή τη φορά, των ίδιων των βουλευτών. Η ρύθμιση εισήχθη το 2001, επί ΠΑΣΟΚ, είναι ακόμη ενεργή και προβλέπει τη δυνατότητα τοποθέτησης των συνεργατών των βουλευτών σε θέσεις του Δημοσίου. Οι πρώην συνεργάτες, μερικές φορές συγγενείς των βουλευτών, προσλαμβάνονται σε προσωποπαγείς θέσεις της Βουλής, με τη ρητή πρόβλεψη ότι θα μεταταγούν αμέσως σε κενές θέσεις δημόσιων υπηρεσιών, υπουργείων, δήμων και νομαρχιών. Η ίδια απόφαση του προέδρου της Βουλής ορίζει ρητώς ότι «μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας της μετατάξεως δεν γίνεται ανάληψη υπηρεσίας στη Βουλή». Μία πρώτη έρευνα της «Κ» αποκάλυψε ότι σχεδόν 100 συνεργάτες τοποθετήθηκαν από το 2004 μέχρι σήμερα στο Δημόσιο, χρησιμοποιώντας ως γραφείο πρόσληψης τη Βουλή των Ελλήνων. Στη σχετική λίστα περιλαμβάνονται στενοί συνεργάτες, τέκνα ακόμη και σύζυγοι βουλευτών που, μέσω των πολιτικών γραφείων των βουλευτών, βρήκαν το δρόμο προς το Δημόσιο. Μεταξύ άλλων, εκτός αν πρόκειται για τεράστια σύμπτωση, των τέκνων πρώην και νυν βουλευτών όπως οι Στέλιος Παπαθεμελής, Θεοδ. Πάγκαλος, Αδάμ Ρεγκούζας, Λευτ. Παπαγεωργόπουλος, Χαραλ. Βαρδίκος αλλά και δημοσιογράφων.

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 9:07 πμ

Ελάτε, πάλι, στο ΦΕΚ:

(Αριθμ. εγκρίσεως δαπάνης Δ/νσεως Οικον. Υποθέσεων της Βουλής: 13486/9957/2.12.2008).

Αυτό σημαίνει ότι παρόλες τις αποκαλύψεις του Σεπτεμβρίου, το “δόγμα Βουλγαράκη” (νόμιμο=ηθικό) παρέμεινε εν ισχύει ως το Δεκέμβριο, για τον υιό του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ.

Επειδή η επανάληψη είναι μήτηρ μαθήσεως, ας αντιγράψω πάλι ένα μικρό κομμάτι από το ρεπορτάζ της “Κ”:

Πρόκειται μάλλον για έναν διαγκωνισμό μεταξύ «ημετέρων» για την περιούσια σε όρους εργασίας και αποδοχών θέση στη Βουλή, παρά για μια αξιοκρατική διαδικασία επιλογής. Μια φορά δοκιμάστηκε η διαγωνιστική διαδικασία, προσήλθαν κάποιες χιλιάδες υποψήφιοι, οι υπηρεσίες της Βουλής σήκωσαν τα χέρια ψηλά και η Βουλή επανήλθε στην προτέρα διαδικασία των προσωπικών γνωριμιών ή των κομματικών εισηγήσεων. Χαρακτηριστικό του τρόπου επιλογής είναι το περιστατικό στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη. Τον Δεκέμβριο του 2005, με τη δημοσίευση του ΦΕΚ 324 απολύεται ένας εκ των συνεργατών του. Την επομένη (ΦΕΚ 325) τη θέση καταλαμβάνει ο υιός του απολυθέντος συνεργάτη!

…διότι ΕΔΩ βρίσκεται το ζουμί: ζηλευτή επαγγελματική αποκατάσταση ΜΕ ΚΟΠΤΑΤΣΙΑ (=ρουσφέτι), πέρα κι έξω από οποιαδήποτε διαδικασία αξιοκρατίας / επιλογής.

Και, βέβαια, όλα αυτά είναι νομιμότατα! Όπως όλες οι μεγάλες ρεμούλες του δημόσιου βίου της χώρας μας: νομικά, άψογες!

Αμφιβάλλει κανείς ότι ο Βουλγαράκης έγραψε, αθελά του ίσως, ιστορία;

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 9:18 πμ

μαύρο πρόβατο,

στην “αρχική πηγή” υπήρχε σκαναρισμένο το ΦΕΚ. ΑΥΤΟ με ενδιαφέρει – και όχι αν ο μπλόγκερ που το έβγαλε είναι “μπουμπούκι”.

Από ονόματα, έχει αρκετά το λινκ της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ. Θα ήταν μεγάλη αδικία (για τους παλιούς) αν δε συμπληρωνόταν η (ενδεικτική) λίστα με τον καινούριο. Το γεγονός ότι πρόκειται για βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, δε μου κάνει ούτε κρύο, ούτε ζέστη: αυτό είναι πρόβλημα των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ. Έχω σχηματίσει προσωπική αντίληψη για τους “αριστερούς” και τη σχέση τους με το ρουσφέτι, χρόνια πριν. Όχι θεωρητικά, αλλά βλέποντας πως λειτουργούν στην πράξη, στους δυο χώρους που έτυχε να βρεθώ, για πολλά χρόνια: στο πανεπιστήμιο και στο ΕΣΥ. Όχι σε μία και σε δύο περιπτώσεις, αλλά υπακούοντας κι αυτοί ΑΠΟΛΥΤΩΣ στο γενικό κανόνα του βολέματος των ημετέρων – στο μέτρο των δυαντοτήτων τους, φυσικά.

Γι’ αυτό, αγαπητέ σύντροφε από το Παρίσι, όταν ακούω “αριστερούς” κομματάρχες ή βουλευτές να μιλάνε για αξιοκρατία/ ρουσφέτι / τα δικά μας παιδιά κλπ, απλά πιάνω τα #$%^&* μου. Και όταν έχω τη δυνατότητα (ως μπλόγκερ) να δείξω ένα συγκεκριμένο “αριστερό” παράδειγμα εφαρμογής του δόγματος Βουλγαράκη, δε λέω όχι!

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 9:23 πμ

Βασίλη,

προσπάθησα, στα προηγούμενα σχόλια, να δείξω ότι το φαινόμενο του διορισμού “ημετέρων” – και στη συγκεκριμένη περίπτωση κατιόντος πρώτου βαθμού- είναι κάτι που αφορά απολύτως ΚΑΙ την “αριστερά” (για να μη παρεξηγούμαι: το ΣΥΡΙΖΑ – και τα πριν από αυτόν σχήματα).

Ο συγκεκριμένος χώρος δε διαφέρει σε τίποτα, στο θέμα της εκμετάλλευσης του δημοσίου προς ίδιον όφελος των στελεχών / μελών/ φίλων του, από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Στο μέτρο των δυνατοτήτων του, του δίνει και καταλαβαίνει!

Αυτή είναι και η σημειολογική χρησιμότητα της περίπτωσης των Λεβέντηδων: έρχονται να μας το υπενθυμίσουν, σε επίπτωση που το έχουμε ξεχάσει, ακούγοντάς τους ένα μήνα τώρα να “κελαηδάνε”, σε ρυθμούς που τους είναι απολύτως ξένοι (ίσως γι’ αυτό φαλτσάρουν τόσο συχνά… )

Φυσικά, αυτή είναι μονάχα η δική μου γνώμη – και δεν είναι υποχρεωτική για κανέναν!

http://panosz.wordpress.com/2008/09/21/parliament/

Δείτε τώρα και την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση (για το ίδιο θέμα) στο παλαιότερο ποστ της καλύβας:

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 11:58 πμ

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:02 μμ

“Ωστόσο έχω την εντύπωση οτι δεν αναδεικνύεσαι στην ηγεσία του κόμματος επειδή είσαι γιός ή κόρη τού… ”
έλεγα (ενν. του κομματος του Συνασπισμού)

Ή είσαι απελπιστικά αφελής – η ζεις πολλά χρόνια εκτός Ελλάδος
έλεγες
(Αν επιμένεις, αύριο θα σου δώσω και παραδείγματα – βρωμάει ο τόπος!)
έλεγες

Περιμένω με ανυπομονησία είπα:
περιμένω ακόμα.

(Την Καθημερινή την είχαμε σχολιάσει εδώ, τότε, το θυμάμαι.)

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:03 μμ

Μόνη λογική εξήγηση: όταν μιλάς για οικογενειοκρατία – παρεοκρατία – ξεκοκκάλισμα του δημοσίου από τα μέλη/στελέχη του Συν, έχεις άλλα υπόψη σου (από κει που τους έζησες, όπως αναφέρεις).
Αν μπορείς/επιθυμείς να γράφεις κάτι…

Belbo

Παρατηρώ έναν φενταμενταλισμό σχεδόν Ισλαμικής έντασης από τους φίλους συμπαθούντες το Σύριζα, πραγματικά μου κάνει εντύπωση η διάθεσή τους να μην ακούσουν οτιδήποτε κάνει κριτική στο κόμμα τους. Ειδικά αυτή η περίπτωση είναι εξώφθαλμη…

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:09 μμ

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:15 μμ

Αν εννούσες ειδικά του Συνασπισμού, θα σε απογοητεύσω: πέρα από τον νέο υπάλληλο της Βουλής, δεν έχω υπόψη μου άλλον.

(αυτό δε σημαίνει καθόλου ότι δεν υπάρχει άλλος – και ότι αργά ή γρήγορα δε θα μαθευτεί)

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:22 μμ

“Αν μπορείς/επιθυμείς να γράφεις κάτι…”

Για να κάνω κι άλλους προσωπικούς εχθρούς ή να μαζέψω μηνύσεις; Δεν είμαι ακόμα έτοιμος για κάτι τέτοιο. Άλλωστε, όλα έχουν γίνει με απόλυτο σεβασμό στους νόμους και στις κείμενες διατάξεις…

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:36 μμ

Για να κάνω κι άλλους προσωπικούς εχθρούς ή να μαζέψω μηνύσεις;
απολύτως σεβαστό

Belbo, ελπίζω να είναι για μένα το σχόλιό σου της 12:03!!!

Belbo

Πρόβατο, γενικότερο ήταν το σχόλιο, ακούστε λίγο παραπάνω ρε παιδιά μη φανατίζεστε τόσο πολύ ειδικά με κόμματα (σιγά τ’ αυγά!), να πω ότι είναι ιδέες εντάξει αλλά κόμματα…

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 12:47 μμ

yetanother_s

Ε, λοιπον ακριβως αυτο με εντυπωσιαζει. Οτι ολοι θεωρουν a priori οτι αυτος ο διορισμος ειναι νομιμος.
Η κουβεντα περιοριζεται σε δευτερευοντες παραγοντες του στυλ “νομιμο = ηθικο” ειτε του στυλ “και οι δεξιοι κανουν χειροτερα”.

Για μενα το σκανδαλο δεν ειναι οτι ο ταδε διορισε τον γιοκα του στην βουλη. Και εγω αν ειχα το ανεξελεγκτο να γ**ω και να δερνω θα διοριζα οποιον ηθελα οπου ηθελα.
Το πραγματικο σκανδαλο στα ματια μου ειναι οτι εμεις οι πολιτες δεν εχουμε απολυτως καμμια ελεγκτικη ικανοτητα.

Χρειαζονταν πραγματι η βουλη αυτους τους υπαλληλους;
Ποια ειναι η παραγωγικη δουλεια που προσφερει ενας τετοιος υπαλληλος; Τι σκοπους εξυπηρετει η συγκεκριμενη θεση; (Σημειωση: μου φαινεται παραλογο να χρειαζεται η Βουλη εναν νευροχειρουργο. Απο ολους εσας δεν εχει αναρωτηθει κανεις; )
Ποια ειναι τα τυπικα προσοντα γι αυτην την θεση;
Εχει ο εν λογω κυριος πραγματι τα απαιτουμενα προσοντα;
Μηπως υπαρχουν αλλοι υποψηφιοι πιο καταλληλοι για την θεση;

Αναλογα με τις απαντησεις στα παραπανω ερωτηματα ειμαι ειτε απολυτα συμφωνος με τον διορισμο, ειτε καθετα αντιθετος. Αλλα οσο δεν εχω τις απαντησεις, δικαιουμαι σαν πολιτης να τους υποπτευομαι ολους σαν διεφθαρμενους.

Δυστυχως αναλωνομαστε σε μικρολεπτομερειες περι ηθικης και περι προσωπων (αν ηταν δεξιος θα το θεωρουσαμε φυσιολογικο). Στα σημαντικα μας πηδανε και λεμε κι ευχαριστω. Ποιος ειπε οτι ραγιαδες δεν υπαρχουν πια στην Ελλαδα;

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 1:04 μμ

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 1:12 μμ

Ενας τέτοιος διορισμός, σε κάνει μόνιμο δημόσιο υπάλληλο ή έχει συγκεκριμένο χρόνο παραμονής;

Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος

Για μάντεψε…

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 1:36 μμ

αλληλόμορφος

Ένα άρθρο από το Βήμα που ασχολείται με τους μισθούς των βουλευτών (πάντα τους ψηφίζουν ομόφωνα, ακόμα και όταν ζητούν από εμάς αυστηρή λιτότητα) και αναφέρει πόσους υπάλληλους δικαιούται ο καθένας τους να απασχολεί. Έχει ενδιαφέρον να το διαβάσουμε ολόκληρο. Το απόφθεγμα του κ. Βουλγαράκη, νόμιμο = ηθικό, (οχι ΙΘΙκο) σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Το κακό με τους 300 είναι ότι Γιάννης πίνει Γιάννης κερνάει.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=177022

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 1:44 μμ

αλληλόμορφος

Επίσης:
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11379&pubid=1850852&subid=2

όπου διαβάζουμε:
“Επίσης καταγράφεται αύξηση, σε σύγκριση με το 2008, ύψους 4.779.000 ευρώ ως αποτέλεσμα όχι μόνο της αναπροσαρμογής των μισθών των συνεργατών των βουλευτών αλλά και της χρήσης του δικαιώματός τους να απασχολούν και δεύτερο επιστημονικό συνεργάτη.”

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 3:11 μμ

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 6:32 μμ

Θα με ενδιέφερε πάρα πολύ η άποψη, αν υπάρχει, του παπούλη για το ζήτημα

http://syriza-watch.blogspot.com/2008/12/2001.html

Αν απαντήσει ο παπούλης, ας πει δυο κουβέντες και για την περίπτωση του διπλοθεσίτη (λένε – εγώ δεν πιστεύω τέτοια πράγματα για συριζοστέλεχος!) Στρατούλη:

Τι διάβολο, τους μούτζωσαν εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ;

Για να μη “μπουκώσει” το πράγμα, αποφεύγω να φέρω εδώ (και) το καλύτερο, απ’ αυτά που βγήκαν τελευταία στη μπλογκόσφαιρα, για άλλον συριζοβουλευταρά!

(Όχι, δεν είναι θέμα “νομιμότητας”, θέμα αισθητικής είναι…)

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 9:16 μμ

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 10:36 μμ

Τώρα είδα αυτό για τον Τσίπρα. ( Μάλλον δεν εννοείς αυτό – αλλά σαν πολλά δε μαζευτήκανε όλως τυχαίως;) Και καλά, αν η εν λόγω “εταιρία” της πλάκας, που ισοδυναμεί με αυτοαπασχόληση του ίδιου και του ξαδέλφου του, πήρε όντως δημόσιο έργο, ας πούμε οτι έπρεπε νομικοτεχνικά να βιαστεί να το κανονίσει να μην έχει σχέση – και τίποτα πέρα απ’αυτό.
Αλλά αν δεν; (που μάλλον δεν, γιατί θα το είχαν βγάλει πρώτο-πρώτο, όχι;)
Και θ’αρχίσουμε να λέμε και για τον αδελφό του Αλαβάνου που είναι μηχανικός, οτι επωφελείται; Άντε τώρα μαλακίες…

Για το Στρατούλη το μόνο που μου φαίνεται περίεργο είναι οτι δήλωνε κανονικά τη διπλή του δραστηριότητα (και όχι διπλοθεσία, θέση είχε μια στον ΟΤΕ)… καλά πώς το έκανε αν δεν είχε το δικαίωμα; Αν είχε δε, πού είναι το πρόβλημα μ’έναν που κάνει δυό δουλειές;;

Κατά την ταπεινή μου άποψη ο συριζα με την τυχάρπαστη πολιτική του κάνει ζημιά στο λαό και διευκολύνει το σύστημα. Εκεί ναι, έχουμε σκάνδαλα, κορυφαίο των οποίων ήταν η υπερψήφιση της συμφωνίας του Μάαστριχτ. Τώρα στη σχετική πολιτική συζήτηση, αλλά και μέσα στην πραγματική ζωή, κάποιος θα πάθει αποπληξία με μια τέτοια θέση, κάποιος θα την επικροτήσει, κάποιος άλλος θα λαμβάνει τα υπέρ και εναντίον επιχειρήματα και θα το σκέφτεται, κτλ κτλ.

Όμως πρέπει να γίνει κατανοητό απ’όλους οτι η οργάνωση ενός τέτοιου είδους, “ψευδοσκανδαλολογικού” πόλεμου ενάντια στο συριζα είναι και άθλια και επικίνδυνη. Μιλάω μόνο για τις συγκεκριμένες “ειδήσεις”, να εξηγούμαστε, για τίποτε άλλο…

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 10:37 μμ

Τσίπρας; όχι βέβαια!

(αν υπήρχε θέμα, η καλύβα που τον έχει υιοθετήσει κατά κάποιον τρόπο, θα ασχολιόταν).

Πιθανόν και ο Στρατούλης να είναι νομότυπος, στο ότι έκανε “δυό δουλειές”. Όπως και η Leventis Family.

Κι αν είναι νομότυποι, είναι νόμιμοι, άρα νο προμπλεμ.

Όπερ έδει δείξαι!

Κακώς ασχολούμαστε – ας επιστρέψουμε στην πραγματική πολιτική!

(Ποιός το έλεγε αυτό τελευταία;)

Παπούλης

Μπλακ σίπιε

Αρχικά δεν ήθελα να κάτσω να διαβάσω τα καταγγελλόμενα σε αυτό το ποστ του Καλυβάρχη ….. τα διάβασα απόψε.
Τα θεωρώ αναμενόμενα και εν πολλοίς κοινά φαινόμενα στο πολιτικό βίο
Και αν ο Πάνος δεν γνωρίζει άλλο τέτοιο παράδειγμα που να αφορά τον ΣΥΝ , εγώ τυχαίνει να γνωρίζω τουλάχιστον άλλο ένα.

Αυτό που με κάνει να απορώ είναι γιατί κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναφέρεστε στη δική μου άποψη και ζητάτε να παρέμβω.

Αν έχετε την εντύπωση ότι πολιτικά και κοινωνικά γεννήθηκα χθές και επομένως θα επικροτώ ή θα υπερασπίζομαι συστηματικά κάθε ενέργεια κάθε στελέχους ή κάθε μηχανισμού του εν λόγω κόμματος βαθειά νυχτωθήκατε.

Από την άλλη μεριά , και παρά τις συχνές μας αντιπαραθέσεις , αναγνωρίζω στις παρεμβάσεις σου και σε αυτό το ποστ Μαυροπροβατή μου ότι είσαι ένας τίμιος , συνεπής και σοβαρός Ανθρωπος που με τη παρουσία του στολίζεις τη Καλύβα. ( Ειδικά για σένα … το εξήγησα άλλωστε , η αναφορά στο Πλεύρη ήταν μπλακ χιούμορ ) .

Τέλος να παρατηρήσω ότι εδώ και λίγο καιρό υπάρχει από τα ΜΜΕ μια συστηματική προσπάθεια αμαύρωσης , διαβολής και φίμωσης των απόψεων του ΣΥΡΙΖΑ. Το φαινόμενο δεν είναι τυχαίο .

Οι γκάφες ορισμένων εκπροσώπων του , οι αβελτηρίες των συνιστωσών του , η αδυναμία του να παρουσιάσει μια ενιαία γραμμή κτλ δίνουν ακόμα περισσότερες ευκαιρίες στους καλοθελητάδες . Περιμένω συνέχεια σε αυτά τα φαινόμενα και επομένως θα βγούν “ατράνταχτα στοιχεία” και για τη πεθερά του Χουντή ή το μπατζανάκη του Παπαδημούλη , προς τέρψιν των Πρετεντέρηδων ( που δεν είδαν ΠΟΤΕ το DVD ).

Ο Πάνος καλά κάνει και αναρτά αυτό το ποστ , για να μην υπάρχει αμφιβολία ότι το βόλεμα και οι τζιριτζάντζουλες υπάρχουν σε όλα τα κόμματα. Από την άλλη πλευρά σκέφτομαι ότι μια τέτοια καταγγελλία αποτελεί ψύλλο στα άχυρα του δικομματισμού.

Ιανουαρίου 10, 2009 στις 11:31 μμ

Μαρία

Και δεν είναι τυχαίο κι αυτό το Παρατηρητήριο του ΣΥΡΙΖΑ στο οποίο έπεσα κι εγώ προ καιρού τυχαία.
Όμως γενικά μιλώντας όπου υπάρχουν προσλήψεις που παρακάμπτουν τον ΑΣΕΠ είναι γνωστό οτι τις μοιράζονται αναλογικά όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα. Τα του δικομματισμού κάνουν τις γνωστές αλλαξοκωλιές και πετάν τα ψίχουλα στους υπόλοιπους.

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 12:01 πμ

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 1:13 πμ

… οι οποίοι “υπόλοιποι” τα δέχονται μετά χαράς!

Ορέα!

Και οι υπόλοιποι πολίτες που δεν ενήκουν σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ (που είναι και οι περισσότεροι) λαμβάνουν από τα τρία το πλέον επίμηκες!

Ξανά, ορέα!

Η μόνη αποτελεσματική άμυνα που υπάρχει είναι η απόλυτη διαφάνεια – για όλους! Είτε γαλάζιους, είτε πράσινους, είτε …ροζ.

Ας μιλήσει ξανά, επ’ ακροατηρίω, ο κ. Λεβέντης (και ο κ. Δραγασάκης) για προσλήψεις ημετέρων – ή για γενιά των 700 ευρώ (χωρίς βύσμα!)

Το χρώμα θα έχει το γιαούρτι;

ΑΥΤΟ είναι η ουσία – και όχι οι δήθεν συνομωσίες της …αντίδρασης κατά του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν είναι τυχαίες και άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε – την ώρα που ο “αριστερός” ΣΥΡΙΖΑ αρμέγει το δημόσιο (κατά τη δύναμή του) για λογαριασμό ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ των δικών του ανθρώπων, συναλλασόμενος επί του θέματος με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και αξιοποιώντας τους (ξαδιάντροπους) νόμους και τις μεθοδεύσεις που έχουν αυτοί καθιερώσει.

Γιατί κανείς δεν έχει να πει κάτι για αντίστοιχη συμπεριφορά στελεχών εν ενεργεία του ΚΚΕ;

(Επαναλαμβλανω: εν ενεργεία! Γιατί μετά την αποχώρηση, κάτι δεν πάει καλά, σε πολλές περιπτώσεις…)

Μαρία

Το δικό μου σχόλιο περιλαμβάνει όλα μα όλα τα κόμματα.

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 10:16 πμ

Παπούλης

Πάνο
Τα άλλα λόγια να αγαπιόμαστε ισχύουν και με το παραπάνω
Και ενώ εσύ δεν έχεις ύποπτο συμφέρον άλλοι το έχουν ….

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 10:50 πμ

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 11:13 πμ

“Γιατί κανείς δεν έχει να πει κάτι για αντίστοιχη συμπεριφορά στελεχών εν ενεργεία του ΚΚΕ;”

Υπάρχει κάπου αναρτημένη η λίστα των διορισμένων με υπόδειξη των κομμάτων;

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 11:37 πμ

Σχολιαστή,

ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον. Προφανώς το ΚΚΕ “προσέχει”, οι συριζαίοι όχι. Αλλά ο χώρος τους έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους “συμφωνίες”, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ίσως κάποτε βρεθεί κάποιος γνώστης (από πρώτο και όχι από δεύτερο χέρι, όπως είμαι εγώ) να μας αφηγηθεί πως “μοιράστηκαν” οι πρώτες θέσεις γιατρών στο ΕΣΥ, άμα τη ιδρύσει του (μέσα-τέλη δεκαετίας ’80) και με τι ποσοστό συμμετείχε στο κόλπο τότε ο ιστορικός πρόγονος του ΣΥΡΙΖΑ.

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 12:47 μμ

Βέβαια το κολοσσιαίο θέμα είναι, πως μπορεί το κράτος να έχει βάλει 100 ανθρώπους για να κάνουν τη δουλειά που μπορούν να κάνουν 10.

Και αντί να έχουμε 10 μορφωμένους, με διαρκή εκπαίδευση, καλοπληρωμένους και εφοδιασμένους με την πιο σύγχρονη τεχνολογία, για να λειτουργεί το κράτος αξιοπρεπώς, έχουμε 100 μουτρωμένους, κακοπληρωμένους, σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένους, να δημιουργούν συνεχώς γραφειοκρατικό αντικείμενο καταστροφικό για την ψυχική και σωματική υγεία του πολίτη.

Είναι σκέτος μαζοχισμός, αλλά έχω την εντύπωση πως φτάνει η ώρα ο λογαριασμός να πληρωθεί. Το κράτος καταχρεωμένο, ψάχνει για όλο και περισσότερα δανεικά για να χρηματοδοτεί τα χάλια του, αλλά επεσε στην περίπτωση που δανεικά δύσκολα μπορεί να βρεί. Εδω σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα.

Θα μου πεις αν μέσα στους 100 “τρώει ψωμί” και κανένας λεβέντης, σε πείραξε; Τι να πω, αν αυτό το χαλαμάντουρο μπορεί να ονομαστεί βιώσιμο κράτος, δεν υπάρχει πρόβλημα. 1000 καλοί χωράνε.

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 2:36 μμ

σχολιαστή,

θυμάμαι (μέσα δεκαετίας του ’80) έγιναν σε κάποια φάση 140 προσλήψεις στο ΑΧΕΠΑ. Οι υποψήφιοι ήταν καμιά τριανταριά χιλιάδες, αλλά αυτό ΔΕΝ είχε την παραμικρή σημασία. Οι υποψήφιοι “του Τσοχατζόπουλου” ήταν 1.100, οπότε καταλαβαίνεις τι είδους σφαγή έγινε! Και επειδή ξέφυγαν (και μπήκαν, λόγω προσωπικών γνωριμιών) καναδυό κοπέλες του ΚΚΕ, οι “αδικημένοι” πασόκοι εκείνης της εποχής το έφεραν βαρέως και έκαναν φασαρία – μέχρι να τους “βολέψει” κι αυτούς ο ένδοξος Άκης, αλλού!

Όλος αυτός ο κόσμος “δουλεύει” σήμερα. Η παραγωγικότητα που μπορεί να απαιτήσει κανείς, είναι ανάλογη των προσόντων που ελήφθησαν υπόψη κατά την πρόσληψη…

Αυτή είναι η Ελλάδα, όπως θα έλεγε και ο Κινέζος…

ΥΓ. Και, η αναπόφευκτη συνέχεια: επειδή πολλοί και πολλές προσελήφθησαν (τότε) ως καθαρίστριες, τραπεζοκόμοι κλπ και ΔΕΝ τους άρεσε, εντός ολίγου άρχισαν αθρόες μετατάξεις, σε θέσεις διοικητικού προσωπικού, οπότε… φτου κι απ’ την αρχή!

Μαρία

Πάνο, κι εγώ θυμάμαι τη φίλη μου που στα μέσα της δεκαετίας του 70 διορίστηκε ως καθαρίστρια για να εκτελεί χρέη γραμματέα (αφού δεν γίνονταν προσλήψεις γραμματέων επινοήθηκε αυτό το κόλπο για να καλυφτούν οι ανάγκες). Δέκα χρόνια αργότερα κατά το έκαστος εφ’ ω ετάχθη έγινε καθαρίστρια και όταν κάποια στιγμή μπορούσε να κάνει μετάταξη προτίμησε να παραμείνει καθαρίστρια για να παίρνει το επίδομα.
Την πείσαμε μετά απο χρόνια να ξαναγυρίσει στην αρχική της θέση, μια που δεν είχε τις παλιές αντοχές.

Αλλά η περιπτωσιολογία δε νομίζω οτι οδηγεί πουθενά. Είναι γνωστό οτι το νόμο Πεπονή τον κατάντησαν κωλοσφούγγι.
Και δεν είναι οτι προσλαμβάνουν συμβασιούχους, αλλά η κατανομή τους είναι εντελώς ανορθολογική, καθώς οι θέσεις προσαρμόζονται στα προσόντα των άνεργων πελατών κι όχι το αντίστροφο.

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 5:16 μμ

nikiplos

Μου φαίνεται τελείως αγαθό να συζητιέται εδώ το αίτημα της αξιοκρατίας και παραγωγικότητας στον Ελληνικό Δημ. Τομέα.

Η αξιοκρατία έτσι κι αλλιώς είναι αφαιρετικός όρος από μόνη της. Καθένας είναι άξιος για αυτά που τον βάζουν να κάνει. Και επειδή κάνω χιούμορ για να μην παρεξηγηθώ, τι νόημα έχει να προσληφθεί ένας στο σημερινό Δημόσιο με προσόντα, αφού όταν μπει μέσα εκεί θα αντιμετωπίσει αυτήν την μετριοκρατία, αντιπαραγωγικότητα, αργομισθία και χαφιεδισμό? Θα αξιοποιηθούν στο ελάχιστο τα όποια προσόντα του? φυσικά όχι. Αν κάνει πως “κουνιέται” τον έχει φάει η μαρμάγκα, μέχρι να “πέσει τηλέφωνο”.

Στον Ελληνικό Δημόσιο τομέα υπάρχει η μετριοκρατία με την κακή έννοια. Και για να μην πολυγίνομαι και γραφικός,

Ουδείς έλλην πλην ελαχίστων θέλει αξιοκρατία στο ελληνικό δημόσιο. Πρώτα κυρίως τα επίσημα κόμματα. (ποιός θα τους ψήφιζε?). Θέλουν οι πανεπιστημιακοί, που κυρήττουν με περισσό ύφος την αναγκαιότητα παιδείας αξιοκρατίας? Θέλουν οι γονείς μαθητών? Θέλει ο ελεύθερος επαγγελματίας? Ουδείς… (δυστυχώς). Θέλουν μήπως οι εκπαιδευτικοί που “παιδαγωγούν” την νεολαία? Φυσικά όχι (αυτοί πρωτίστως).

Για τους Τσιπραίους επειδή κυρίως το έθιξε το γνωστό χαμαιτυπείο γνωρίζω κάποια σχετικά και λέω ότι το μαύρο πρόβατο είναι ακριβές. Για την αυτοαπασχόληση των δύο εξαδέλφων πρόκειται στην εταιρεία (τέκνο προηγούμενης που κληρονόμισαν από τους πατεράδες τους). και ουδέν μεμπτόν υπάρχει… (για την ώρα)

Ιανουαρίου 11, 2009 στις 5:47 μμ