n719159671_1278585_7723

Πριν μπούμε στην πολιτική, να μας πεις δυο πράγματα για τον εαυτό σου. Πως θα παρουσίαζες τη Μαρία Βασιλάκου στους επισκέπτες της καλύβας;

Θα έλεγα ότι η Μαρία Βασιλάκου εμφανισιακά είναι γυναίκα της διπλανής πόρτας. Η χαμογελαστή γυναίκα της διπλανής πόρτας, Αλλά, έχει περάσει τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής της δουλεύοντας καθημερινά και αφιερώνοντας στην ουσία τουλάχιστον δέκα ώρες την ημέρα σε θέματα της οικολογίας και του αντιρατσισμού.

Εννοείς ότι αυτά τα είκοσι χρόνια δουλεύεις αποκλειστικά για την οικολογία και την πολιτική ή και σε κάποιο επάγγελμα;

Αποκλειστικά για την πολιτική δουλεύω από το 95 και πρωτύτερα, δηλαδή απ’ το 89 μέσα στο φοιτητικό κίνημα, στην ουσία κάθε ελεύθερή μου ώρα. Άρα, συνοψίζω και λέω ότι μπορεί να δίνω την εντύπωση της χαμογελαστής γυναίκας της διπλανής πόρτας, αλλά πρόκειται για πορωμένη… (γέλια) πρόκειται για προχωρημένη κατάσταση πολιτικού ζώου!

Αυτή τη στιγμή ποια είναι  η πολιτική δραστηριότητα που έχεις στην Αυστρία;

Είμαι προεδρεύουσα της κοινοβουλευτικής μας ομάδας στην τοπική  Βουλή της Βιέννης και ταυτόχρονα είμαι και αντιπρόεδρος των Πρασίνων ολόκληρης της Αυστρίας. Και ένα τρίτο βέβαια, είμαι υποψήφια στη λίστα των Οικολόγων Πράσινων στην Ελλάδα, πράγμα που σημαίνει ότι περνάω πολύ καιρό σε τραίνα και αεροπλάνα.

Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να έρθουμε στη δική μας πολιτική πραγματικότητα. Πώς αποφάσισες να βάλεις υποψηφιότητα στο εσωτερικό δημοψήφισμα, για να είσαι υποψήφια με τους Οικολόγους – Πράσινους;

Αποφάσισα γιατί το προηγούμενο καλοκαίρι …όταν οι Ευρωπαίοι Πράσινοι σε μια προσπάθειά τους να στηρίξουν όσο μπορούσαν τις προσπάθειες εδώ των Ελλήνων Οικολόγων Πράσινων, δεδομένου ότι για το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα ένας Έλληνας Πράσινος ευρωβουλευτής είναι πολύ σημαντικό κεφάλαιο, προσπαθούμε αυτή τη στιγμή να μεγαλώσουμε, να αυξήσουμε τις δυνάμεις μας  στην Ευρωβουλή, ως ΕΠΚ, προσπαθούμε επιτέλους να καταφέρουμε να έχουμε εκπροσώπηση από κάθε χώρα μέλος της ΕΕ. Λοιπόν, στις προσπάθειες αυτές σκέφτηκαν να με ρωτήσουν, γνωρίζοντας ότι έχω πολυετή πείρα ως ενεργή πολιτικός, αλλά ταυτόχρονα ότι έχω επαφές, διασυνδέσεις και ότι είμαι ελληνικής καταγωγής. Το σκέφτηκα για ένα πολύ μεγάλο διάστημα γιατί αυτό τον καιρό είμαι εξαιρετικά πιεσμένη, δηλαδή έχω πολύ σοβαρές υποχρεώσεις και στην Αυστρία, αλλά στην ουσία δεν άντεξα να αρνηθώ, γιατί αγαπώ την Ελλάδα πάρα πολύ και γιατί πιστεύω ότι θα βοηθήσει σημαντικά το μέλλον της χώρας αν καταφέρουμε να στείλουμε Πράσινο ευρωβουλευτή.

Αυτή τη στιγμή το ΕΠΚ, που είναι μια δύναμη στο Ευρωκοινοβούλιο, έχει ορισμένα πολιτικά χαρακτηριστικά. Υποθέτω δεν θα το έλεγε κανείς ομοιογενές. Με ενδιαφέρει το κύριο πολιτικό του χαρακτηριστικό εάν θέλαμε να το τοποθετήσουμε με τους κλασικούς πολιτικούς όρους, στη δεξιά στο κέντρο στην αριστερά ή κάπου αλλού. Ποια είναι η προσωπική σου γνώμη για την κατεύθυνση αυτή;

Καταρχήν κανένα ευρωπαϊκό κόμμα δεν είναι απολύτως ομοιογενές, γιατί όταν έρχονται άνθρωποι από 25 διαφορετικές χώρες, πάντα υπάρχουν από χώρα σε χώρα κάποιες αποκλίσεις. Αυτό που θα έλεγα εγώ είναι ότι η κοινή συνιστώσα μας είναι η οικολογική προσέγγιση, κοινωνική αλληλεγγύη, κοινωνικός φιλελευθερισμός και η στάση μας απέναντι στην έννοια του κράτους, η οποία είναι πολύ ιδιαίτερη και γι’ αυτό είναι πολύ δύσκολο να μας κατατάξει κανείς μεταξύ αριστεράς και δεξιάς, με την κλασσική έννοια του όρου.

Είναι δυνατόν να μας δώσεις με λίγες φράσεις αυτή τη σχέση με το κράτος;

Θα προσπαθήσω. Είμαστε ένα κίνημα το οποίο ναι μεν θέλει ισχυρό κράτος όταν πρόκειται για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για τα θέματα Υγείας, Κοινωνικής Πρόνοιας ή για την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά ταυτόχρονα είναι άκρως αντίθετο στην έννοια του ισχυρού κράτους όταν το κράτος αυτό βρίσκεται αντιμέτωπο σ’ αυτά που θέλουν οι πολίτες, οι ΜΚΟ και οι Κινήσεις Πολιτών. Κι αυτό πιστεύω ότι έχει να κάνει πάρα πολύ με την ιστορίας της ίδρυσής μας, γιατί σχεδόν όλοι προερχόμαστε από κινήσεις πολιτών, οι οποίες προσπάθησαν συνήθως να αποτρέψουν την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου ή φράγματα ή εργοστάσια καύσης ή ό,τι μπορεί οι κινήσεις πολιτών κατά καιρούς να προσπαθούν να αποτρέψουν. Κι αυτό σημαίνει ότι ως κίνημα οι Πράσινοι βίωσαν το κράτος ως αντίπαλο. Τουλάχιστον στην αρχή της πολιτικοποίησής τους με την Πράσινη ιδέα.

FLEXECURITY

Θέλω να κάνω μερικές ερωτήσεις ανιχνεύοντας την πολιτική σου στάση ως υποψήφιο μέλος του Ευρωκοινοβουλίου. Αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη γίνεται μια μεγάλη συζήτηση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και έρχεται στην επιφάνεια ξανά η συζήτηση για το flexecurity. Δε ζητάω τη θέση του ΕΠΚ, ούτε των Οικολόγων Πράσινων, αλλά τη θέση της Μαρίας Βασιλάκου, κάτι που ισχύει για όλες τις ερωτήσεις.

Είμαι σκεπτική. Πολύ σκεπτική. Για τον απλούστατο λόγο ότι το flexecurity ξεκίνησε στη Δανία, ως συνδυασμός μιας εξαιρετικά ενεργής  πολιτικής δημιουργίας θέσεων απασχόλησης, αλλά με ταυτόχρονη υπονόμευση των εργασιακών δικαιωμάτων.  Ωστόσο, υπάρχει κι ένα τρίτο χαρακτηριστικό στη Δανία, ότι το επίπεδο μισθών είναι περίπου το ίδιο ανεξαρτήτως επαγγέλματος. Με αποτέλεσμα κάποιος να διευκολύνεται ν’ αλλάξει επάγγελμα από κλάδο σε κλάδο, ακριβώς γιατί δεν έχει μεγάλη διαφορά στο πόσα θα κερδίζει. Δεν είναι καθόλου εύκολο να αντιγράψει κανείς το σύστημα της flexecurity εκτός Δανίας, κατά πρώτο και κύριο λόγο γιατί οι διαφορές μεταξύ των μισθών στην Ελλάδα είναι εξωπραγματικές. Αυτό είναι το ένα. Και το δεύτερο είναι γιατί όπου μέχρι στιγμής προσπάθησαν να το εφαρμόισουν οδήγησε στην υπονόμευση των εργασιακών δικαιωμάτων, χωρίς να ακολουθήσει η ανάλογη αύξηση των θέσεων απασχόλησης.

ΓΑΖΑ

Να πάμε σε μιαν άλλη ερώτηση, σχετικά με τα πρόσφατα γεγονότα στη Γάζα. Έχει γίνει στην Ελλάδα μια κριτική αρκετά αυστηρή ή έχει εκφραστεί μια αντίθεση από ανθρώπους που εκφράζονται στο χώρο της πολιτικής οικολογίας, ότι οι ανακοινώσεις του ΕΠΚ βρίσκονται σε μία γραμμή ίσων αποστάσεων. Θέλω να μου πεις εάν ταυτίζεσαι με αυτές τις ανακοινώσεις του ΕΠΚ ή έχεις κάποια διαφορετική προσέγγιση.

Για να είμαι ειλικρινής πιστεύω ότι το Πράσινο Κόμμα κράτησε μια σωστή στάση. Έχει μεγάλη διαφορά να με ρωτήσεις εάν με εκφράζει αυτό απόλυτα ως άνθρωπο… Ως πολιτικός πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή χρειάζεται να ασκηθεί πολύ μεγάλη πίεση στο Ισραήλ ούτως ώστε να υπάρξει κατάπαυση του πυρός, για τον απλούστατο λόγο ότι είναι διαπιστωμένο πλέον ότι υπήξαν μια σειρά φρικιαστικά εγκλήματα και στην διάρκεια της τελευταίας επέμβασης και δε μπορούμε να δεχτούμε στρατιωτικές δυνάμεις μίας χώρας να διαπράττουν φρικιαστικά εγκλήματα σε κάποιες κατεχόμενες περιοχές. Από κει και πέρα είναι πάρα πολύ δύσκολο το θέμα. Δεν δέχομαι να ωραιοποιήσω, εντός εισαγωγικών, τη στάση και τις πράξεις της Χαμάς. Αυτό σημαίνει ότι δε μένει άλλη λύση κατά τη γνώμη μου προσωπικά…  κι εδώ θέλω να τονίσω ότι ούτως ή άλλως στην Ελλάδα υπάρχει μια ελαφριά τάση θα έλεγα… επειδή ο Έλληνας βλέπει τον εαυτό του πάντα με την πλευρά των κατατρεγμένων και των καταπιεσμένων, του αδικημένου και του ανίσχυρου, ας το πούμε έτσι, του σκλαβωμένου, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πάντα μία τάση να πηγαίνει κανείς με το μέρος των Παλαιστινίων. Όμως εγώ, όπως είπα και πριν πιστεύω ότι είναι σωστό να τηρήσει κανείς μια πολιτική στάση, να τηρήσεις τις αποστάσεις και από τις δύο πλευρές και προπάντων να ασκήσει πίεση στο Ισραήλ, όπως είπα και πριν, να προωθήσει ειρηνικές λύσεις.

FYROM

Πρόσφατα στη σχετική επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου συζητήθηκε και προτάθηκε στην Ολομέλεια να προχωρήσουν οι διαδικασίες ένταξης της ΠΓΔΜ χωρίς αναγκαστικά να έχει επιλυθεί το θέμα του ονόματος. Το ΕΠΚ υποστήριξε αυτή τη θέση ενώ είχαν σταθεί αντίθετοι όλοι οι Έλληνες ευρωβουλευτές, από όλα τα κόμματα. Εάν ήσουν αυτή τη στιγμή ευρωβουλευτής και ήσουν σε αυτή την Επιτροπή, ποια θα ήταν η δική σου στάση;

Παναγία βόηθα έχω να πω, όσον αφορά αυτό (γέλια) Δόξα τω Θεώ που δεν αναγκάστηκα να βρεθώ σε τόσο δύσκολη θέση! Κι αυτό γιατί το όραμα των Ευρωπαίων Πρασίνων είναι ακριβώς να μπορέσουμε να εντάξουμε ολόκληρα τα Βαλκάνια στην ΕΕ και να κλείσουμε και αυτό το διάδρομο μεταξύ Ελλάδας και της υπόλοιπης Ευρώπης. Για τους Ευρωπαίους Πράσινους το όραμα αυτό υπερέχει. Και πιστεύουν ότι εάν η FYROM…

Δε με ενδιαφέρει η θέση των Ευρωπαίων Πράσινων, σε σένα απευθύνω την ερώτηση.

Γι’ αυτό σου λέω για μένα θα ήταν πολύ δύσκολο, έτσι… Γιατί από τη μια υπάρχει το όραμα αυτό, το οποίο με την ευκαιρία το ασπάζομαι 100% και η πεποίθηση των Ευρωπαίων Πράσινων ότι η ένταξη της FYROM εντός της Ένωσης θα σήμαινε ένα ακόμα κίνητρο και μια επίσπευση στην εύρεση μιας λύσης. Και βέβαια υπάρχει και η ελληνική σκοπιά των πραγμάτων, την οποία πρέπει να την εξετάσει κανείς προσεκτικά, με την έννοια ότι αυτή τη στιγμή όλη αυτή η διαμάχη υποβοηθά τον εθνικισμό και εντός της γειτονικής χώρας και εντός της Ελλάδος. Πράγμα που εμένα τουλάχιστον με γεμίζει ανησυχία. Θα έκανα…  (παύση)

΄Εχει μεγάλη σημασία αυτό. Αλλά δεν είναι υποχρεωτική η απάντηση!

…δεν έχω βάλει ποτέ στον εαυτό μου το ερώτημα τι θα έκανα.

Τη ερώτηση αυτή στην κάνω, Μαρία, γιατί ως υποψήφια για την Ευρωβουλή θα την αντιμετωπίσεις  από τις πρώτες.

Ξέρω τι θα έκανα!

Χαίρομαι που θα το μάθω κι εγώ.

Λοιπόν, θα υποστήριζα ότι το να ξεκινήσει ένας διάλογος διαπραγματεύσεων για την ένταξη στην ΕΕ είναι και μία πολύ σημαντική λαβή πίεσης από πλευράς Ελλάδας ουτωσόστε να υπάρξει μία πρόοδος και μία λύση στο θέμα του ονόματος. Άρα θα ήμουν υπέρ, να ξεκινήσει ένας διάλογος. Ως γνωστόν αυτό δε σημαίνει ότι ο διάλογος αυτός πρέπει να λήξει θετικά για τον απλούστατο λόγο ότι το βλέπουμε και με την Τουρκία αυτό.

Το ΕΠΚ έχει τοποθετηθεί υπέρ της αναγνώρισης του ανεξάρτητου Κοσσόβου. Αυτή τη στιγμή στα Βαλκάνια υπάρχουν και άλλες εστίες αναταραχής, με τους νέους Βαλκανικούς εθνικισμούς. Που θα σταματήσει αυτό; Δηλαδή, η επόμενη περιοχή που θα ζητήσει την ανεξαρτησία της, θα βρει υποστήριξη, όπως έχουν βρει όσες το έκαναν μέχρι τώρα;

Κοίταξε, είμαι πολιτικός και δεν είμαι καφετζού. Οπότε, δε μπορώ να σου πω που θα σταματήσει αυτό. Μπορώ μόνο να σου πω που εύχομαι να σταματήσει αυτό. Εύχομαι να σταματήσει σύντομα. Για τον απλούστατο λόγο ότι ίσως αυτή την στιγμή να δημιουργηθούν μέσα στα Βαλκάνια μία σειρά κρατίδια τα οποία να μην έχουν πολιτική βάση και έτσι βιώσιμη οικονομική προοπτική. Αυτό.

ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ

Να έρθουμε λίγο στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Υπάρχουν δύο κόμματα τα οποία υποστηρίζουν ότι εκφράζουν τις απόψεις της οικολογίας με κάποια πληρότητα. Αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο μιλάει για πράσινη ανάπτυξη και, δευτερευόντως, στο ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω επιγραμματικά να μου δώσεις τις διαφορές, κατά τη δική σου αντίληψη,  των Οικολόγων Πράσινων από το ΠΑΣΟΚ και από το ΣΥΡΙΖΑ. Σε τι διαφέρει η πολιτική πρόταση των ΟΠ από αυτά τα δύο κόμματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατά τη γνώμη μου είναι ένας σχηματισμός, ένα συνοθύλευμα που προέρχεται από το Συνασπισμό αλλά και μία σειρά κομματίδια και οργανώσεις αριστερής αλλά και άκρας αριστερής απόκλισης. Και θεωρώ ότι παρά το γεγονός ότι υπήρξαν και ως ένα σημείο συνεχίζουν και να υπάρχουν σοβαροί οικολόγοι εντός του Συνασπισμού, για να είμαστε ακριβείς… υπήρξαν κάποιοι σοβαροί οικολόγοι και κάποιοι λίγοι συνεχίζουν να υπάρχουν. Έχουν αποχωρήσει πάρα πολλοί, τα τελευταία χρόνια. Αυτό έχει επιπτώσεις και στο προγραμματικό θέμα και επιπλέον, στην ουσία οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ…  κάθε άλλο παρά οικολογικές είναι. Το αφήνω εκεί.

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ερώτησης αφορά το ΠΑΣΟΚ.

Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, πιστεύω ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη διαφορά μεταξύ πολιτικής σε επίπεδο κυριακάτικων λόγων πανηγυρικού χαρακτήρος, ας το πούμε έτσι, και φιλοσοφικής αναζήτησης πράσινων ιδεών και έμπρακτης απόδειξης ότι πρεσβεύει κανείς οικολογικές ιδέες και έχει και οικολογικά προγράμματα και οράματα.

Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ στο πρόγραμμά του αναφέρει για την πράσινη ανάπτυξη και έχει κάποια συγκεκριμένα πράγματα ή υποστηρίζει ότι έχει.

Ναι, δε λέω, αλλά όπως λέμε και στα Γερμανικά, το χαρτί έχει υπομονή. Δηλαδή, στα χαρτιά μπορείς να γράψεις ό,τι θέλεις. Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ δεν είναι το πρόγραμμά του, είναι η αξιοπιστία του.

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΟΖΝΤΕΜΙΡ

Η επόμενη ερώτηση έχει να κάνει με τη συνάντηση του Γιώργου Παπανδρέου με τον Τσεμ Οζντεμίρ, στην οποία ο συμπρόεδρος των Γερμανών Πράσινων κατά κάποιον τρόπο «άδειασε» τους Έλληνες ΟΠ εκφράζοντας την προτίμησή του και την ευχή του για την επιτυχία και την ανάδειξη στην πρωθυπουργία του Παπανδρέου. Πως το σχολιάζεις αυτό;

Καταρχήν η ίδια δεν έχω ακόμα δει ποιες δηλώσεις έκανε ο Τσεμ Οζντεμίρ επακριβώς. Γιατί ας μη ξεχνάμε ότι κάποιες φορές τα πράγματα μέσω Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης λειτουργούν ως χαλασμένο τηλέφωνο. Αλλά είναι γνωστό ότι ο Τσεμ Οζντεμιρ και ο Γιώργος Παπανδρέου συνδέονται με στενή προσωπική μακροχρόνια φιλία. Και με την ευκαιρία, ο Τσεμ Οζντεμίρ είναι νέος στη θέση αυτή, είναι εδώ και λίγους μήνες μόλις πρόεδρος και εάν όντως ειπώθηκε έτσι πολύ απλά για κάποιες στιγμές, αν το θέλεις έτσι, η προσωπική συμπάθεια θόλωσε την  οπτική του γωνία.

ΕΚΛΟΓΙΚΑ

Εάν θες να δώσεις ένα μήνυμα στους φιλους που σερφάρουν στο δίκτυο και που ενδιαφέρονται για κάτι το οποίο δε σε ρώτησα. Ποιο φαντάζεσαι ότι είναι αυτό- τι θα ήθελες να συμπληρώσεις;

Γιατί πιστεύω ότι πρέπει οπωσδήποτε να βγουν οι Έλληνες Πράσινοι στην Ευρωβουλή.

Ναι, είναι μια πολύ καλή ερώτηση, την οποία την έθεσες μόνη σου, δώσε και την απάντηση.

Η απάντηση: γιατί και στην Ελλάδα χρειάζεται η οικολογία λόμπυ. Έχουμε τόσα λόμπυ στη Ελλάδα, ας έχει επιτέλους ένα και η οικολογία!

(Φίλιππος) Μπορώ να κάνω κι εγώ μια ερώτηση; Ποια νομίζεις ότι θα έπρεπε να είναι η προτεραιότητα η απόλυτη των Πρασίνων στην Ελλάδα. Η Ευρωβουλή, η Βουλή ή η Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Σ΄ αυτή την ερώτηση είναι πολύ εύκολο να σου απαντήσω. Πιστεύω ότι αυτό που πρέπει να προσπαθήσουμε είναι να έχουμε μία κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Κι αυτό σημαίνει ότι κάθε εκλογές είναι μία ευκαιρία. Είναι αδιάφορο αν θα ξεκινήσουμε από την Ευρωβουλή ή από τη Βουλή, όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα. Και για ένα είμαι πεπεισμένη ότι εάν καταφέρουμε το πρώτο, αυτή τη φορά θα ακολουθήσουν οι μύριοι.

…ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ

Εντάξει. Θέμη, θέλεις να ρωτήσεις κάτι;

(Θέμης) Να βάλουμε τη δύσκολη ερώτηση πάλι, για τη Γάζα και τη Χαμάς. Λες λοιπόν να τηρήσουμε ίσες αποστάσεις στη βία του καταπιεστή, της κρατικής βίας του Ισραήλ και της βίας του καταπιεζόμενου;

Εγώ πιστεύω ότι έχουμε τις συναισθηματικές αποστάσεις, δεν είναι ανάγκη να είναι οι ίδιες, με τη στάση που θα πρέπει να τηρήσει κατά τη γνώμη μου η πολιτική αυτή τη στιγμή, ούτως ώστε να καταφέρει να υπάρξει μία λύση. Τόσο απλό. Φυσικά και για μένα είναι εξαιρετικά δύσκολο και ομολογώ ότι δεν τα καταφέρνω να τηρήσω τις ίδιες συναισθηματικές αποστάσεις όταν βλέπω ανατριχιαστικές εικόνες, σε καθημερινή βάση, για εβδομάδες, αποδεκατισμένες οικογένειες, πατέρες να κρατάν τα νεκρά παιδιά τους στα χέρια, βλέπεις να βομβαρδίζονται νοσοκομεία, όλες αυτές τις εικόνες που είδαμε. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι ταυτόχρονα φρικιαστικές εικόνες σε άλλο επίπεδο, με άλλον τρόπο, αλλά απέισης τακτικά, βλέπουμε και στο Ισραήλ, όταν σκάνε οι πύραυλοι της Χαμάς και επίθεσης αποδεκατίζουν φαμίλιες ολόκληρες. Ή όταν κάποιος καμικάζι μπαίνει σ’ ένα μπαράκι, σαν αυτό που καθόμαστε ολοένα

(Θέμης) αυτά γινόντουσαν στο παρελθόν…

Δε νομίζω ότι τέλειωσε. Εδώ νομίζω ότι υπάρχει μια πολύ λανθασμένη πολιτική, έχω τονίσει και στο παρελθόν ότι στο θέμα του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το Ισραήλ έχει κάποια πολύ σοβαρά ελλείμματα ως κράτος, χρειάζεται μεγάλη πίεση και την πίεση αυτή πρέπει να την ασκήσουν οι φίλοι, τα φιλικά κράτη.

Μιλάμε όμως για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ευρωπαϊκές πολιτικές. Η ΕΕ έχει αυτή τη στιγμή ειδική εμπορική σχέση με το Ισραήλ. Το ΕΠΚ πρέπει να προτείνει την άρση της ή την αναστολή της;

Δεν ξέρω εάν τα διάφορα εμπάργκο, αν το θέσεις έτσι, είναι η κατάλληλη λύση. Γενικώς, δηλαδή το παρελθόν έδειξε ότι τα εμπάργκο, συνήθως, οδηγούν σε αποτυχία. Αλλά ας μη συζητήσουμε παραπέρα για την Ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική, γιατί όχι μόνο δεν την ορίζουμε αλλά το θέμα είναι κατά πόσον είναι ένας παράγοντας υπολογίσιμος σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό.

ΟΚ, νομίζω το καλύψαμε. Μια τελευταία προσωπική ερώτηση. Είσαι Ελληνίδα, ζεις και δουλεύεις πολιτικά στη Βιέννη. Πόσο Ευρωπαία αισθάνεσαι;

100%!

Σε ευχαριστώ πολύ για τη συζήτηση!

*

Η συζήτηση έγινε το βράδυ του Σαββάτου, 7 Φεβρουαρίου 2009, στη Θεσσαλονίκη.

Η φωτογραφία της Μαρίας Βασιλάκου προέρχεται από εδώ: http://www.facebook.com/profile.php?id=604800378