Γράφει ο bioannis

Εγώ τώρα πάλι που βλέπω ότι το Πασοκ έβαλε «κακό μπελά στο κεφάλι του» με τα «Οικολογικά» τι σόι ψυχοπάθεια περνάω ;

Αγαπητή Ένη, δεν με αφήνετε ούτε μέρα να μην θαυμάσω έκπληκτος την «πρωτόγονη» αφέλειά σας. Δεν σας κακίζω -κατά οποιονδήποτε τρόπο- γιατί φαίνεται ότι είναι εδραιωμένη μέσα σας η πεποίθηση, ότι η οικολογία είναι απλά και μόνο «προστασία περιβάλλοντος». Περιβαλλοντισμός και Πολιτική Οικολογία, απέχουν όσο η νύχτα με την μέρα (αν και είναι συνέχεια του ενός στο άλλο).

Σας διαβεβαιώ ότι ακόμα και όλο το Ιστορικό κέντρο της Αθήνα να γίνει πεζόδρομος, μπορεί κάλλιστα η χώρα μας να είναι έτη φωτός «πίσω και κατά» προς κάθε έννοια και Πολιτικής Οικολογίας. Ακόμα και να γεμίσει η Ελλάδα με ανεμογεννήτριες, ακόμα και αν απεξαρτηθούμε από το πετρέλαιο, η βάση μπορεί να είναι αυτό που ονομάζουμε τεχνοφασισμός. Η ιδέα ενός δικτάτορα που θα λύσει με «οικολογικό προσωπείο τα προβλήματα» είναι εντελώς εχθρική στην έννοια της Πολιτικής Οικολογίας. Τα νέα τεχνολογικά μέσα (ΑΠΕ) που διαθέτουμε για να εξαλείψουμε τα αποτελέσματα της οικολογικής κρίσης, είναι μια ανάσα, αλλά η ρίζα του κακού είναι η κυριαρχία πάνω στη φύση και στους ανθρώπους. Το μαχαίρι στα χέρια του δολοφόνου και του μάγειρα έχουν διαφορετικό αποτέλεσμα.

Σας πληροφορώ, ότι ήταν ο Χίτλερ που υλοποίησε τα πρώτα βιολογικά συστήματα στη γεωργική παραγωγή, έχοντας ιδεολογική του βάση το γνωστό «Αίμα, χώμα, και τιμή». Ή μήπως δεν ήταν χορτοφάγος και φιλόζωος ; Κάποιοι -μικρόνοες οπωσδήποτε- κατηγορούν την ίδια την Πολιτική Οικολογία γι’ αυτό.

Τηλεγραφικά σας μεταφέρω 2-3 σκέψεις «σκαλοπάτια» της Πολιτικής οικολογίας για να κάνετε μια προσπάθεια να αντιληφθείτε τι «πραγματικά παίζει» σε αυτό τον νέο χώρο, κυρίως πολιτισμού και δευτερευόντως πολιτικής, που βάλθηκε τα τελευταία 50 χρόνια να κάνει ΚΑΙ πολιτική:

1) Δεν υπάρχει οικολογικό πρόβλημα στον πλανήτη όπου δεν ενέχεται -καθοριστικά- ο ανθρώπινος παράγοντας (ανθρώπινες δραστηριότητες). Δεν μπερδεύουμε τις φυσικές καταστροφές με τα οικολογικά προβλήματα.
2) Η λύση του οικολογικού προβλήματος είναι λύση που ενέχει τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Κύριο χαρακτηριστικό η ασυμβατότητα του παρόντος μοντέλου παραγωγής/κατανάλωσης/επικοινωνίας/κατάστασης ευημερίας όλων των πληθυσμών του ανθρώπου πάνω στη γη.
3) Όχι μόνο το τελευταίο πρότυπο οικονομίας, αλλά και όσα άλλα εμφανίστηκαν μέχρι σήμερα στην ανθρώπινη Ιστορία (με ελάχιστες εξαιρέσεις) στηρίχτηκαν στην κυριαρχία επάνω στη φύση, στα ζώα και στους ανθρώπους, ιδιαίτερα επάνω στον «άλλο» τον «ξένο» το «γείτονα». Είτε η κυριαρχία επάνω στον άνθρωπο είναι ο καθρέπτης της κυριαρχίας πάνω στη φύση, είτε το ανάποδο,… το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ο συγκεντρωτισμός του πλούτου μέσω μονοπώλησης φυσικών πόρων, η αδηφαγία, η απληστία στην κατασπατάληση φυσικών και η υποβάθμιση του ανθρώπου σε υποζύγιο των «αρχόντων του πλούτου και της δύναμης» είναι το αίτιο της Οικολογικής καταστροφής.
4) σε αυτό το πλαίσιο, κάθε ανθρώπινη προσωπικότητα, συμμετέχει απελευθερωμένη από προδιαθέσεις χρώματος σάρκας, ταξικής προέλευσης, εθνικής ταυτότητας, σεξουαλικών προτιμήσεων, φυσικών ικανοτήτων, προσωπικής ιστορίας κ.λ.π.

Το Οικολογικό πρόβλημα λοιπόν πηγάζει από τις ανθρώπινες κοινωνίες, τις σχέσεις των ανθρώπων και μια ιδιαίτερη αντίληψη που έχουμε εμείς οι άνθρωποι, ότι τάχα είμαστε οι άρχοντες φύσης και «άλλων» (τάχα) υποδεέστερων ανθρώπων.

Δεν ξαφνιαζόμαστε, ούτε θυμώνουμε, ούτε ζαλιζόμαστε με τις φραστικές αποδοχές του Πασοκ περί Πράσινης ανάπτυξης (και πράσινα άλογα). Όσο προχωράει η Οικολογική καταστροφή τόσο περισσότεροι άνθρωποι θα την παίρνουν υπ’ όψιν τους. Το μεγάλο στοίχημα δεν είναι ποιος λέει ετούτο ή το άλλο, το μεγάλο στοίχημα είναι το περιεχόμενο: η ευστοχία των προτάσεων για διέξοδο, η διάρκεια ως προς το αποτέλεσμα των αλλαγών, η δραστική συρρίκνωση των αρνητικών επιπτώσεων του ανθρώπινου παράγοντα στον πλανήτη (περιβαλλοντικό ίχνος) και τελικά το «ευ ζην» των κοινωνικών συνόλων όπου γης.

Κανένας Ομπάμα, κανένα Πασοκ δεν είναι ικανά να αδειάσουν το περιεχόμενο της Πολιτικής Οικολογίας. Να καθυστερήσουν ΝΑΙ, να διαστρεβλώσουν ΝΑΙ, να έχουν πρόσκαιρες νίκες ΝΑΙ, ακόμα και να συμβάλουν προς την σωστή κατεύθυνση ΝΑΙ … αλλά όσο οι ανθρώπινες κοινωνίες παράγουν κυριαρχία στη φύση και στις ανθρώπινες κοινωνίες καμιά λύση δεν μπορούν να εδραιώσουν.

About these ads