Πώς να συνευρεθείς με δέσποινα επί ίππου ή επί πώλου όνου

Κείμενο: Γιώργης Γιατρομανωλάκης

Εάν είσαι από φυσικού σου ιππικός και σε θέλγει το ήθος των καβαλιέρων και των ιππομανών, αμή και στα ερωτικά λογίζεσαι πλήρης και σώφρονας, κάμε ετούτο και θέλεις χαρεί διπλά και τρίδιπλα. Αμέ λάβε πρόνοιαν μεγάλην  κατά το επιχειρούμενον ότι ετούτο είναι πάνυ επικίνδυνον, και δια τους αμαθείς και τους απαιδεύτους αποβαίνει εν τω άμα γελοίον και ανόσιον.

Έπαρε τον κάλλιστον των ίππων σου, μαύρον ή λευκόν, αδιάφορον, και δίδαξέ τον να τριποδίζει υψαυχών πολυτελώς και χαριέστατα. Αμή να συγκρατεί την ράχην πάνυ άσειστον και ευσταθή, είτε χύμα είναι όπου πηγαίνει είτε ανήφορος. Είτα λάβε την δέσποινάν σου (αμορόζαν ή στεφανωτικήν) και ύπαγε μετ’ αυτής ιππικούς περιπάτους ίσαμε ιβ’. Άρχεψε με τον ίππον εστρωμένον καλά και κάθου μετ΄ αυτής εις μονόσελλαν, θέλεις διάσκελα, θέλεις γυναικεία, αμή φρόντιζε να λαμπρύνονται τα γεννητικά σου και κατά τον τριποδισμόν να κυματίζονται αφελώς. Απείτις συνηθίσετε ετούτον το βολτάρισμα, ξέστρωσε τον ίππον και βάλε τη δέσποινά σου να κάθεται κατάγυμνη αποκάτω (αλλ’ αποπάνω ενδεδυμένη πολυτελή και ποικιλόχρωμα) είτε επί της σαρκός σου, είτε επί της σαρκός του ίππου αφόβως και ελευθέρως. Αμή λάβε αμέντες ούτε να βατεύεις, αν και σε καίγει έμπροσθέν σου, ούτε να πιάνεις μανικώς τα καπουλάκια της, εάν σου ασπρίζουν όπισθεν. Αμέ κάνε όπως οι ευγενείς και ερωτικότατοι ιππόται των ερήμων οπού τείνουσιν την δεξιάν και πιάνουσιν την χαίτην του ανέμου των και την αριστερά των δείχνουν άδειαν και πονεμένην ότι δήθεν κρατούσιν κατάσαρκα την ονειρευομένην των και την άσαρκην.

Ανάμεινον να γίνει μεσημβρία πολλά κατάφωτη και καυστική και έπαρε τον ίππον σου και ξύστρισέ τον καλά, ώστε να ιδρώσει εκ νέου καθαρώτατα. Είτα απόπλυνον τον απατόν σου ομού και την δέσποινά σου και σαλιώσου καλά από αυτήν και σάλιώσέ την ομοίως, βουστροφηδόν. Καβαλίκευσε μετ’ αυτής, ξέστρωτοι όλοι, και ελάτε εις το εγγύτερον παραδείσιν, όπου να ένι δένδρη πολλά, πρασινάδες αμή ανθουλάκια και βιόλες και καταμύριστα. Και ζήτησε να τρέχουν ολογυρίς ρυάκια ύδατος ψυχρού και να φέγγουν εμπροστά σας μποστανάκια πολύκαρπα και περιβολάκια. Εκεί βάλε την να ιππεύσει είτε κατενώπιόν σου (δια βίνευσιν αλά ρέκτο) είτε αντιστρόφως (δια βίνευσιν αλά βέρσο). Αν αιασθάνεσαι πάνυ φορτζάτος και καθαρός, βάλε την κα καθίσει όπισθέν σου, είτε να σε σμίγει με τες ρώγες της ορθές είτε μα τα καπουλάκια της υγρότατα. Και ωσάν οικονομηθείς, δώσε βιτσιάν και πτερνιστήρι ώσπου να εύρη ο ίππος πήδημα φυσικόν και αέρινον.

Απείτις περιτρέξετε φλογάτοι τον τόπον και ευφανθήτε άπαντες τον άνεμον και την μυρωδίαν του καρπού, θα έρθει στιγμή όπου θα εβγαίνουν τα ιδρωτάκια σας και θα σμείγουν αντάμι, αμή και τα ριζώματα των αιδοίων σας θα λύνονται και θα σγουρεύονται εις την στιλπνότητα του ιππικού τριχώματος. Τότε ανακυβίσου επί του ίππου, ως ικανός και ασκημένος καβαλάρης, και θέσε κολλητά τα χείλη σου είτε εις το αιδοίον της δέσποινάς σου, είτε εις τον εχίνον τον μελανόν, ως θα τρίβεται και θα λειαίνει καθυγρασμένος εις την ράχην όπου σας κουβαλά. Αμέ φρόντιζε να κλείνεις τα ποδάρια σου ολόγυρα εις τον λαιμόν της και την τραχιλίτζαν της, είτε από εμπρός της ευρίσκεσαι είτε από πίσω. Και κάμνε τούτο και δια προστασίαν του κορμίου της και δια υποταγήν, ότι εκεί όπου αυτή διαθέτει την κορυφήν της, εκεί αντιστρέφεται η βάσις σου.

Όταν θα πίεις γουν καλά τα νερά και τον ιδρώταν της και ιδείς ίππον και αναβάτισσαν να αναρριγούν μετά σένα, σφύριξε το σφύριγμα του αεικίνητου και του αρμονικού και τιμόνευσε τον ίππον ώστε να εύρει άνωσιν και πλεύσιν αέριον κανονικήν. Και σύντας θα είναι πλημμυρισμένη από ευωδίες η ράχις του ζώου σου και θα τρίζουσιν εις τον αέρα τα αιδοία του αλόγου, φέρε την δέσποινά σου μπρούμυτα τέλεια (αγκαλά και ανάσκελα δεν είναι ακατόρθωτον) είτε με την κεφαλήν προς την χαίτην είτε προς την ουράν του ζώου. Εκεί στέσε την ισορρόπως και διασκέλισε καβαλικευτά την καβαλικεύτριαν και βίνευσέ την ιππικώς και ανεμοδαρμένα και, μενδούλευσέ την ακαταπαύστως και αόκνως και δις και τρις και τετράκις, αν σε τιμά και σου κάθεται καταλειωμένη. Και τότε, ως θα εκχύνεσαι αεράτος, θέλεις αισθανθεί τες ρανίδες από τα ευγενή σπέρματα του αλόγου να σε παίρνουν και να σε μυρώνουν ομού με τα ρανίδια της γυναικός.

Ευλόγησε τότε τον Κύριόν σου ότι σε ηξίωσε να συνευρεθείς και να ρεύσεις εκεί όπου μόνον οι άγαν καθαροί και οι ιερακογεννημένοι συνευρίσκωνται και καλωσταυρώσου και ψάλε άσμα παλαιόν το λεγόμενον του μικροκωνσταντίνου. Και όταν αργά το εσπέραν κατεβήτε εκ νέου εις το παραδείσιν εκ των ουρανών, θα ιδήτε ότι εκεί όπου ήσαν πρώτα φυλλαράκια, τώρα ανθίσουσιν ανθάρια και όσα ήνθιζαν πάλε τώρα καρπίζουσιν νοστιμώτατα. Λάβε τότε ίππον και γυναίκα και ηρέμησέ τους δια την τάξιν και τάγισέ τους καλά και πολυτελώς. Είτε θέσε την δέσποινάν σου εις τες αγκάλες του ίππου και κοίμισέ τους ομάδι, ευγενικά και καλώτατα, και έγειρε και απατός σου δίπλα τους και αγρύπνησε εις το θαυμάσιον κηπάριον έως πρωίας.

Δυνατόν να γένει τούτο και επί πώλου όνου. Αμή σύντας το ζώον τούτο δεν είναι από μόνον του ικανόν δια πτήσεις υψηλάς, ξύστρισε τον ταπεινόν πώλον καλά να λαμπρυνθεί, όσον γένεται, και δέσε εις τα πλευρά του επτά ιερά φοινικόπτερα, ήγουν βαϊάκια λατρευτικά, να τον βαστάζουν ωσάν πτερουγίτσες. Είτε λάβε την δέσποινάν σου επί του ετοιμασθέντος πώλου και κάμνε άπαντα τα ανωτέρω, προσευχόμενος ευλαβικά καθώς θα αναβαίνεις προς το ουράνιον πάθος.