Ιράν: η διαμαρτυρία μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι πιο&nbsp;μεγάλο;

Ιουνίου 16, 2009 στις 6:18 μμ

Όχι ρε καρντάση… δεν κανονίζουν τα πάντα οι Αμερικάνοι… Αν ήταν έτσι, δε θα είχαν πάρει πόδι από το Ιράν, in the first place!

indictos

«στιγμιαίο» που έλεγε και ο Εθνάρχης!

Ιουνίου 16, 2009 στις 6:27 μμ

Ιουνίου 16, 2009 στις 6:54 μμ

“στιγμιαίο” που κρατάει πάνω από 30 χρόνια τώρα…

Βλαδίμηρος

Πριν από λίγο άκουσα στο ραδιόφωνο ότι έχουν προγραμματιστεί 2 συγκεντρώσεις των δύο πλευρών “ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ”!!!
Ας ελπίσουμε το “πιο μεγάλο” του τίτλου του ποστ να μην είναι εμφύλιος -ως γνωστό στους εμφύλιους συμβαίνουν οι μεγαλύτερες βαρβαρότητες (και αμα έχουν και θρησκευτικό περιεχόμενο… – καλύτερα να μην το σκεφτόμαστε).
Και μετά …έρχεται ο ΟΗΕ(ς) – λέμε τώρα

Ιουνίου 16, 2009 στις 7:27 μμ

xBerliner

Και θα σού λεγα ότι ετοιμάσου να σου την πέσουν κνίτες, άλλοι αριστεριστές και λοιποί συνομωσιολόγοι που θα υποστηρίζουν ότι οι διαμαρτυρίες είναι προβοκάτσια των αμερικάνων και του σιωνιστικού λόμπυ για να ρίξουν το λαοφιλή δημοκράτη και αριστερό ηγέτη Αχμαντινετζάντ.
Αλλά με πρόλαβαι ο Indictos.
Πάντως το ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που ξεσηκώνονται μέσα στο καθεστώς των αγιατολάχ (έστω και υποκινούμενοι από το αμερικανοσιωνιστικό λόμπυ για να προλάβω τους κνίτες) είναι σημάδι ελπίδας.

Ιουνίου 16, 2009 στις 7:51 μμ

Dralion

Το 72% των κατοικων του Ιραν ειναι κατω των 30 χρονων. !!!
Το 20% του εργατικου δυναμικου ειναι ανεργοι.

Η χωρα κυβερνιεται απο το 1979 απο μια κλικα υπερφανατικων παπαδων με μεση ηλικια τα 70-75 χρονια. Η ιρανικη Αστυνομια Ηθων μπορει στο ονομα της (σεξουαλικης) ηθικης να δειρει, να φυλακισει και γενικα να κανει οτι θελει με οποιον θελει.
Ο Μουσαβι υποσχεθηκε την καταργηση της Αστυνομιας Ηθων.

Δεν ξερω τι πιστευουν οι αξιοτιμοι συν-σχολιαστες της Καλυβας. Αλλα αν εγω ημουν 20 χρονων, και ηξερα οτι αποφασιζε για την ζωη μου ενας θεοκρατης 70ρης, δεν θα με κρατουσε τιποτα. Η υποσχεση και μονο να καταργηθει η Ηθων θα ηταν αρκετη.
Το τι κανουν οι αμερικανοι, οι ευρωπαιοι, η αριστερα, ο σοσιαλισμος κλπ. κλπ. κλπ. θα με αφηνε παγερα αδιαφορο.
Ναι, υπαρχει και η διεθνης πολιτικη. Αλλα πιστευει κανεις οτι οι νεολαιοι στην Τεχερανη ξεσηκωνονται γιατι τους ενδιαφερει η τιμη του πετρελαιου και οι ιντριγκες του Πουτιν; (ο οποιος σημειωτεον στηριζει τον Αχμαντιμα-τετοιον).

Μακαρι να ξωπεταξουν το παπαδαριο.
Ειμαι αισιοδοξος. Αν δεν το καταφερουν τωρα, θα το καταφερουν του χρονου που θα ειναι περισσοτεροι.

Ιουνίου 16, 2009 στις 8:18 μμ

xBerliner

Dralion
Εγώ δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουν. Αλλά σε μια εποχή όπου βλέπεις νέους ανθρώπους να κολλάνε στο παπαδαριό (έχω πολλές ιστορίες να πω σχετικά με επιστήμονες, δηλαδή ανθρώπους που περιμένεις να έχουν τουλάχιστον ανοιχτό μυαλό, από μουσουλμανικές χώρες) και σε μια χώρα που το να χάσεις το κεφάλι σου δεν κοστίζει τίποτα, η εξέγερση των ιρανών είναι χάρμα οφθαλμών.

Ιουνίου 16, 2009 στις 8:24 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

Εύχομαι αυτό το άθλιο αυταρχικό καθεστώς να πέσει με την μικρότερη δυνατή αιματοχυσία, το ταχύτερο δυνατό.
Μακάρι να συμβεί στο Ιραν το ίδιο που συνέβηκε 20 χρόνια πριν με τα κομμουνιστικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης, μία παλλαϊκή εξέγερση που θα οδηγήσει στην πτώση του το άκρως αυταρχικό καθεστώς της Τεχεράνης.

Ιουνίου 16, 2009 στις 8:25 μμ

xBerliner

“Ο Μουσαβι υποσχεθηκε την καταργηση της Αστυνομιας Ηθων.”
Παρεπιπτώντος και για να μην κατηγορούμε μόνον τους ισλαμιστές, να θυμήσω ότι η παρθενοραφή ήταν πρακτική διαδεδομένη μέχρι και πριν καμιά 25 χρόνια στην πατρίδα μας.
Ήθελε ο ελληναράς να πάρει παρθένα-πρώτο-χέρι; Στο γυναικολόγο, βελόνα και κλωστή, και ω!! του θαύματος έτοιμη η παρθένα. Σαν κάτι τύπους που βάζουν το μπλάκερ ντέκερ τρυπάνι και γυρνάνε τα χιλιόμετρα στο αμάξι.
Βέβαια θα μου πεις η παρθένα πριν γίνει παρθένα μπορούσε να ξεπαρθενιαστεί όσο ήθελε και όπου ήθελε χωρίς να την κυνηγάει καμιά αστυνομία ηθών…. Εντάξει δεν είμαστε και Ιράν.

Ιουνίου 16, 2009 στις 8:29 μμ

xBerliner

“Μακάρι να συμβεί στο Ιραν το ίδιο που συνέβηκε 20 χρόνια πριν με τα κομμουνιστικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης”
Τα καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης πέσαν πρώτα από όλα για λόγους οικονομικούς. Το πρώτο πράγμα που κάναν οι ανατολικοβερολινέζοι μόλις περάσαν το τείχος ήταν να επισκεφτούν για προσκύνημα το KaDeWe, το πιο κυριλέ πολυκατάστημα του δυτ. Βερολίνου. Δεν εννοώ ότι μόνο γι΄αυτό εξεγερθήκαν. Αλλά η εξέγερση ακολούθησε την οικονομική κρίση των κουμουνιστικών καθεστώτων. Δυστυχώς δεν βλέπω κάτι ανάλογο στα ισλαμικά καθεστώτα.

Ιουνίου 16, 2009 στις 8:30 μμ

δεξιος

Tα αιτηματα που κυκλοφορουν
http://pajamasmedia.com/blog/the-seven-point-manifesto-of-the-iranian-resistance/
Παντως και ο Μουσαβι δεν ειναι τυχαιος : ειχε φτιαξει την μυστικη αστυνομια του ισλαμικου καθεστωτος.Μαλλον υπαρχει συγκρουση μεταξυ της φιλελευθερης πτερυγας του καθεστωτος που θελει να αξιοποιησει το ανοιγμα Ομπαμα για μεταρρυθμισεις και των σκληροπυρηνικων στην οποια ομως παρεμβαινουν και αλλες φιλελευθερες δυναμεις.

Ιουνίου 16, 2009 στις 8:40 μμ

Ιουνίου 16, 2009 στις 8:49 μμ

Δείτε κι εδώ την κουβέντα που είχαμε ήδη στις “Διαστάσεις” – καθώς και το πιό φρέσκο σημερινό ποστ.

Δύστροπη Πραγματικότητα

xBerliner δεν διαφωνώ με αυτό που λές αλλά η πραγματικότητα είναι αρκετά πιο σύνθετη. Εννοώ ότι δεν ήταν μόνο η οικονομική κρίση που οδήγησε στην εξέγερση αλλά και η οξύτατη κοινωνική και πολιτική καταπίεση που βίωναν αυτοί οι λαοί.

Στο Ιράν αυτή τη στιγμή η οικονομία βρίσκεται σε φάση βαθιάς παρακμής και η γενικότερη κοινωνικο-πολιτική καταπίεση είναι πολύ έντονη. Συντρέχουν δηλάδη οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για να λάβει χώρα εκεί κάποιας μορφής επανάσταση.

Όπως το βλέπω δύο είναι οι πιθανές διέξοδοι, α)το καθεστώς δεν υποχωρεί και έτσι δεν αφήνει άλλή επιλογή στους διαμαρτυρόμενους από την επανάσταση και β)το καθεστώς, ακριβώς για να προλάβει τυχόν εξάπλωση της κοινωνικής διαμαρτυρίας και μετεξέλιξή της σε επανάσταση, ασκεί μια εκτεταμένη βάρβαρη καταστολή εναντίον των πολιτικών του αντιπάλων.

Προσωπικά εύχομαι, οπως είπα και στο προηγούμενο ποστ μου, να λάβει χώρα το πρώτο ενδεχόμενο. Μακάρι…

Ιουνίου 16, 2009 στις 10:11 μμ

Χμμμμ!
Έχουμε και λέμε μώβ Σερβία, ροζ Γεωργία, πορτοκαλί Ουκρανία,
(ξέχασα τι χρώμα δοκιμάστηκε στην Λευκορωσία) και τώρα Πράσινο -θου Κύριε φυλακήν, κ.λ.π,κ.λ.π – στην Περσία!!
Κάτι μου λέει οτι τα “παιδιά” είδαν οτι αεροπορική επιδρομή στα πυρηνικά του Ιράν, μάλλον δεν τους βγαίνει και αφού ούτε οι πολύ συχνές τώρα τελευταία τρομοκρατικές επιθέσεις δεν επηρεάζουν την κατάσταση, τι μένει;
μα φυσικά ένα (τελείως αυθόρμητο) ξέσπασμα της νεολαίας!
Το οτι αρχικά, οι περισσότεροι ξένοι δημοσιογράφοι καμμιά εκλογική νοθεία δεν είχαν διαπιστώσει είναι απλώς λεπτομέρεια μπροστά στην επιτακτική ανάγκη για ….”αλλαγή”.

Ιουνίου 16, 2009 στις 10:40 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Έχουμε και λέμε μώβ Σερβία, …”

Σύμφωνα με την ερμηνεία σου το ότι ο Μιλόσεβιτς είχε ξεσκίσει τον λαό του στην καταπίεση, μάλλον δεν έπαιξε κάποιο ρόλο. Που ακούστηκε άλλωστε οι λαοί να προσπαθούν να ανατρέψουν αυτούς που τους καταπιέζουν?

Όπως μάλλον δεν έπαιξε και κανένα ρόλο, πάντα σύμφωνα με την ερμηνεία σου, το ότι όταν, επιτέλους, τον ανατρέψανε τα είχε καταφέρει έτσι ώστε η Γιουγκοσλαβία να αποτελεί πλέον παρελθόν…

Ιουνίου 16, 2009 στις 10:41 μμ

Ασμοδαίος

Συμφωνώ απολύτως με τις ευχές που εξέφρασε ο ΔΠ.

Μ, μπορείτε να μου εξηγήσετε ποιο είναι αυτό το “κάτι” που αναφέρετε; Δηλαδή, καθώς ξένοι δημοσιογράφοι ήδη πριν τις εκλογές είχαν πληροφορίες για ενδεχόμενη επιχείρηση νοθείας*, μήπως τυχαίνει να έχετε στη διάθεσή σας κάποια θετική απόδειξη να προσκομίσετε για αμερικανική υποκίνηση της εξέγερσης;

–
*βλ. http://thr.contralaguerra.org/2009/06/07/fatwa-issued-for-changing-the-vote-in-favor-of-ahmadinejad/

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:03 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

Μια πρώτη υποχώρηση του Ιρανικού καθεστώτος, δέχτηκε να γίνει μερική ανακαταμέτρηση των ψήφων.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_16/06/2009_284378

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:11 μμ

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:13 μμ

ΔΠ, το κοινό χαρακτηριστικό όλων των παρόμοιων επιχειρήσεων δεν είναι το ποιούς θέλουν να ρίξουν, αλλά το ποιούς θέλουν ν’ανεβάσουν.
Από την άλλη, η σχετική συζήτηση για το Ιράν είναι τοποθετημένη σε λάθος βάση αν περιορίζεται στο τι θέλει/τι κάνει ο ιμπεριαλισμός, αμερικανικός και άλλος. Καλώς ή κακώς, το Ιράν δεν είναι ούτε αδύναμο ως κράτος, ούτε εξαθλιωμένο ως λαός. Από την άλλη, αν θέλει κανείς να συνεκτιμήσει τις ενέργειες του εξωτερικού παράγοντα στο Ιράν, καλό είναι να λάβει καταρχήν υπόψη του τη λήψη θέσεων για θερμή σύγκρουση, σε βάθος χρόνου, τις συμμαχίες των σουνιτικών πετρομοναρχιών με τις μεγάλες δυτικές δυνάμεις και το Ισραήλ, τα αντιφατικά συμφέροντα των αμερικανών που δεν συνοψίζονται μονομερώς σε πλήγμα στο Ιράν κτλ κτλ. Και με δεδομένο, οτι όλοι τη δουλειά τους κάνουν, καμμιά ανάλυση της κατάστασης που “βγάζει νόημα” δεν μπορεί να κάνει την οικονομία της αναφοράς στις κοινωνικές αντιθέσεις στη μεγάλη αυτή χώρα, και το πώς αποτυπώνονται στη συγκυρία. Για την ιστορία πάντως, υπενθυμίζω οτι 1) φοιτητικές αναταραχές έχουν συμβεί στο Ιράν και κατά το πρόσφατο παρελθόν
2) ο Μουσαβί είναι, κατά την τηλεοπτική μας αργκό, καλό λαμόγιο κι αυτός: ως τα μπούνια μέσα στο καθεστώς, σύμβουλος του προηγούμενου προέδρου που κόντεψε να τούρθει κόλπος από τη μάσα, και του ίδιου και του “περιβάλλοντος”…

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:18 μμ

ΔΠ, έχω την εντύπωση οτι δεν πρόκειται για πρώτη υποχώρηση, αλλά για τελευταία.

@Δύστροπη Πραγματικότητα:
Το πόσο ο Μιλόσεβιτς είχε “ξεσκίσει” τον λαό του στην καταπίεση είναι ένα
θέμα.Το άν ήταν ο “λαός” που τον ανέτρεψε είναι τελείως άαααλλο θέμα.
Καί βέβαια έχει ξανακουστεί οι λαοί να ανατρέπουν τους καταπιεστές
τους: αυτοί που έχουν πάρει σειρά και μερικοί που “διέφυγαν της προσοχής”.

@Ασμοδαίος:”…μήπως τυχαίνει να έχετε στη διάθεσή σας κάποια θετική
απόδειξη να προσκομίσετε για αμερικανική υποκίνηση της εξέγερσης;”
Θετική απόδειξη; Προφανώς αστειεύεσθε!
Όσο για τα αποτελέσματα των εκλογών.
Τα παρακάτω απο έναν απο τους διασημότερους ρεπόρτερ, και συγγνώμη για τα Αγγλικά.
…An interval here for lunch with a true and faithful friend of the Islamic Republic, a man I have known for many years who has risked his life and been imprisoned for Iran and who has never lied to me. We dined in an all-Iranian-food restaurant, along with his wife. He has often criticised the regime. A man unafraid. But I must repeat what he said. “The election figures are correct, Robert. Whatever you saw in Tehran, in the cities and in thousands of towns outside, they voted overwhelmingly for Ahmadinejad. Tabriz voted 80 per cent for Ahmadinejad. It was he who opened university courses there for the Azeri people to learn and win degrees in Azeri. In Mashad, the second city of Iran, there was a huge majority for Ahmadinejad after the imam of the great mosque attacked Rafsanjani of the Expediency Council who had started to ally himself with Mousavi. They knew what that meant: they had to vote for Ahmadinejad.”….
Εδώ:
http://www.independent.co.uk/opinion/commentators/fisk/robert-fisk-iran-erupts-as-voters-back-the-democrator-1704810.html

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:49 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Το πόσο ο Μιλόσεβιτς είχε “ξεσκίσει” τον λαό του στην καταπίεση είναι ένα
θέμα.”

Μ το στρίβειν δια του αρραβώνος χαρακτηρίζει την απαντησή σου.

Είναι ένα θέμα λοιπόν όντως έλα όμως που είναι και η αλήθεια…

“Το άν ήταν ο “λαός” που τον ανέτρεψε είναι τελείως άαααλλο θέμα.”

Δεν παραγνωρίζω την ανάμειξη του αμερικάνικου παράγοντα στο φοιτητικό κίνημα, το Οtpor. Το να παραγνωρίζει όμως κανείς την ύπαρξη ενός υποστρώματος δυσαρέσκειας που αγκάλιαζε ένα τεράστιο αριθμό ατόμων, και όχι μόνο των φοιτητών, είναι εξίσου αφελές.

Για να το πω πιο απλά, εαν το καθεστώς Μιλόσεβιτς δεν είχε δυσαρεστήσει βαθιά ένα ευρύτατο τμήμα της κοινωνίας με τον έντονο αυταρχισμό του, τους ατελείωτους πολέμους που οδήγησαν στον διαμελισμό της Γιουγκσλαβίας, την διαλυμένη οικονομία, η όποια προσπάθεια των Αμερικανών να το ανατρέψουν θα είχε πέσει στο κενό.
Οι αμερικάνοι είδαν ότι όντως υπήρχε μια ευρύτατη δυσαρέσκεια με το καθεστώς και πόνταραν στο ότι αν βοηθούσαν όλη αυτή την δυσαρέσκεια να εκδηλωθεί ανοιχτά, το καθεστώς ενδεχομένως θα ανατρέπονταν. Πράγμα το οποίο και έγινε.

Και τους κατοπινούς ηγέτες της Σερβίας, με την εξαίρεση ενός ή δυο, δεν θα έλεγα πως τους χαρακτηριζε και κανένας ιδιαίτερα έντονος φιλοαμερικανισμός (απόλυτα κατανοητό άλλωστε εφόσον το ΝΑΤΟ είχε φροντίσει να τους διαλύσει την χώρα, πάντα στο όνομα της “ανθρωπισμού”).

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:52 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

Και μερικές φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας,

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_1_16/06/2009_284466#

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:56 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

“ΔΠ, έχω την εντύπωση οτι δεν πρόκειται για πρώτη υποχώρηση, αλλά για τελευταία.”

Μαύρο πρόβατο σε αυτό και εγω συμφωνώ.

Εαν οι διαδηλώσεις συνεχιστούν πολύ φοβάμαι ότι θα το καθεστώς θα απαντήσει με πολύ πιο εκτεταμένη και ακόμα πιο άγρια καταστολή.

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:56 μμ

Abravanel

Ο Μουσάβι δεν είναι ο καλός μεταρρυθμιστής και αγαπημένο παιδί των δυτικών. Για τους Μπαχάϊ, ομοφυλόφιλους, εβραίους της χώρας δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Πρακτικά για το Ιράν ο Μουσάβι θα είναι καλύτερος γιατί αμφιβάλλω αν θα προσπαθήσει τόσο όσο ο Αχμαντινεζάντ να πείσει οτι το mission statement είναι να κάνει σιήτες τον υπόλοιπο αραβικό κόσμο.

Ιουνίου 16, 2009 στις 11:59 μμ

Ιουνίου 17, 2009 στις 12:02 πμ

εαν το καθεστώς Μιλόσεβιτς δεν είχε δυσαρεστήσει βαθιά ένα ευρύτατο τμήμα της κοινωνίας με τον έντονο αυταρχισμό του, [...] και προπαντώς, αν είχε διαλύσει μόνο του τη Γιουγκοσλαβία, θα είχε ν’αντιμετωπίσει την πρόθεση των αμερικανών να το στηρίξουν και όχι να το ανατρέψουν. Ε, δεν το έκανε, τι νόημα έχει να τον κατηγορείς τώρα…

Ιουνίου 17, 2009 στις 12:18 πμ

Abravanel,

Κι όμως, μπορεί να αλλάξουν πολλά. Δες το πράγμα στη δυναμική της εξέλιξης που μπορεί να έχει.

μαύρο πρόβατο,

βλέπω ότι εξακολουθείς να διατηρείς την ίδια αντίληψη που είχες όταν συζητούσαμε (προ ετών) το θέμα Μιλόσεβιτς στου Μητσού: ο Μιλόσεβιτς ήταν μάγκας και καραμπουζουκλής, επειδή αντιστάθηκε στους Αμερικάνους! Θα μου επιτρέψεις να διακρίνω μια πρέζα θεολογικής σκέψης σε αυτό το σημείο… 8)

Ιουνίου 17, 2009 στις 12:26 πμ

…για την ακρίβεια, το οτι αντιστάθηκε στους αμερικάνους και τους γερμανούς δεν τον κάνει μάγκα, αλλά μη-προδότη…
(φίλτατοι, σας χαιρετώ γι απόψε)

Δύστροπη Πραγματικότητα

“…για την ακρίβεια, το οτι αντιστάθηκε στους αμερικάνους και τους γερμανούς”

Δεν διαφωνώ, στους αμερικάνους και τους Γερμανούς αντιστάθηκε, στους Σέρβους όμως (και όχι μόνο!) ήταν που άλλαξε τα φώτα.

Ιουνίου 17, 2009 στις 12:46 πμ

nikiplos

Καλησπέρα…

Η Αριστερά στην Ελλάδα ιδίως στα τέλη του 70 μέσα από το πνεύμα της μεταπολίτευσης και ενός αντιαμερικανισμού υπό τύπου αντι-Κίσσιγκερ (η Κύπρος ήταν μόλις 5 χρόνια), σχεδόν χαιρέτησε τότε (θυμάμαι) την “επανάσταση” του Αγιατολάχ σε βαθμό που έφτασε να διατυπώνει και θεολογικές ακρότητες, πχ οι Σιίτες μουσουλμάνοι είναι μια κοινωνία που έχει στοιχεία σοσιαλισμού, κι άλλα τέτοια ωραία…

Όταν έκαναν οι Ιρανοί το ντού στην Αμερικάνικη πρεσβεία και βρήκαν και τ’ αρχεία χρειάστηκε ο Μπανισάντρ να φύγει ντυμένος γυναίκα… Θυμάμαι πολλούς που γελούσαν κάτω από τα μουστάκια τους…

εως ότου άρχισε ο Αγιατολάχ εν είδη ηθικολογίας να στήνει ικριώματα και να κρεμάει αβέρτα κουβέρτα… Από τα τανκς του Σάχη ο ταλαίπωρος Ιρανικός λαός έπεσε στα δόντια των χειρότερων φασιστικών καθικιών. Των μουλάδων και λοιπού παπαδαριού!!! (συγχωρήστε μου τους χαρακτηρισμούς).

Πάρτε μια ιδέα από εδώ, πολύ κατατοπιστικό:
http://gazikapllani.blogspot.com/2008/08/blog-post_30.html

Προσωπικά, δεν επαινώ τίποτε που συντάσσεται με θρησκείες και αυταρχισμό και μισαλλοδοξία και ενδεχομένως η ανατροπή των μουλάδων εκεί να ήταν μια θετική υπόθεση…

Δυστυχώς η ιστορία έχει δείξει (κι εδώ συμφωνώ με το μαύρο πρόβατο) ότι οι Δυτικοί αν ανατρέψουν βάζουν πάντοτε κάτι εξίσου κακό… (Ιρακ, Πακιστάν, Σαουδική Αραβία, Αλγερία κλπ)

Ενόσω τίθενται και συνομωσιολογικά σενάρια, ας πω κι εγώ το δικό μου…

Το Ισραήλ υποπτευόμενο ότι το Ιράν δεν είναι μακριά τεχνολογικά από κατασκευή πυρηνικών όπλων, έχει προαποφασίσει να την πέσει μια και καλή εκεί. Πολύ λογικό άλλωστε για το ίδιο…Το timing δεν τους καλοέκατσε βέβαια με την εκλογή Ομπάμα δλδ το timing των ΗΠΑ να θέλουν να ανασάνουν λίγο οικονομικά και να ανσκουμπωθούν από τον πολυέξοδο πόλεμο του Μπους Β’. (Ίσως και για αυτό το λόγο η εισβολή στη Γάζα, για να τον φέρουν προ τετελεσμένου). Βλέποντας ότι δεν τους βγήκε το σενάριο, λοιπόν ενδεχομένως να προβάλλουν υπερβολικά τις αντιδράσεις με σκοπό να προκαλέσουν αν όχι μια εισβολή, τουλάχιστον το Ιράν να δεχτεί τους επιτηρητές (βλέπε κατασκόπους) του ΟΗΕ.

Για τον Ιρανικό Λαό, η ανατροπή του Αχμεντινεζάντ, ενός καραφασισταριού θρησκευτικά φανατισμένου, είναι πάντα προς τη θετική κατεύθυνση… Τώρα τα υπόλοιπα είναι στοίχημα που θα παιχτεί στην πορεία…

Ιουνίου 17, 2009 στις 1:14 πμ

xBerliner

Μερικές φορές (τις περισσότερες νομίζω) το προφανές και λογικό είναι και το σωστό. Οι ολίγον ηλίθιοι που έχουν επίγνωση ότι είναι ολίγον ηλίθιοι δεν μπορούν να δεχτούν ότι το προφανές είναι προφανές: “Πως είναι δυνατόν εγώ ο ηλίθιος να μπορώ να το καταλάβω τόσο εύκολα; Άρα με κοροϊδεύουν”. Και δώστου οι θεωρίες συνωμοσίας.
Υπάρχουν και οι άλλοι οι οποίοι δεν είναι ηλίθιοι αλλά είναι τόσο δογματικοί που καλύτερα και γι΄αυτούς και για μας να ήταν ηλίθιοι. Αυτοί λοιπόν εκτός από τα μανιχαϊστικά γυαλιά φορούν και τους κάνουν να τα βλεπουν όλα μαύρα ή άσπρα φορούν και πολύ στενές παρωπίδες που δεν τους επιτρέπουν να δουν οτιδήποτε άλλο πέρα από τη γραμμή που ενώνει το άσπρο με το μαύρο. Έτσι λοιπόν σκέφτονται:
“Εγώ είμαι με τους άσπρους και το άσπρο είναι καλό.
Το μαύρο είναι κακό και είναι ο εχθρός μου.
Ο εχθρός τους μαύρου δεν μπορεί να είναι μαύρο άρα είναι άσπρο.
Εγώ είμαι άσπρο, ο εχθρός του μαύρου είναι άσπρο, άρα εγώ και ο εχθρός του μαύρου είμαστε μαζί άρα και οι δύο είμαστε καλοί.”
Άρα ο Μιλόσεβιτς ήταν καλός.
Ο Αχμαντινετζάντ είναι καλός.
(και σε extreme περιπτώσεις αχρωματοψίας) η Βόρεια Κορέα είναι καλή.
Επίσης εξαιτίας των παρωπίδων δεν μπορούν να δουν ότι ακόμα και αν η εξέγερση στο Ιράν υποκινήθηκε, ο καθένας από τους εξεγερμένους που βγήκε στους δρόμους παίζοντας το κεφάλι του κορώνα/γράμματα δεν το έκανε για το καλό των αμερικάνων ή των Ισραηλινών (αν και έχω την εντύπωση ότι ένα σκληρό καθεστός στο Ιράν βολεύει περισσότερο το Ισραήλ) το έκανε γιατί ζει μέσα στα σκατά και ο Αχμαντινετζάντ (όπως και όλοι του καθεστώτος εκεί) είναι μαλάκας με περικεφαλαία.

Ιουνίου 17, 2009 στις 1:30 πμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Επίσης εξαιτίας των παρωπίδων δεν μπορούν να δουν ότι ακόμα και αν η εξέγερση στο Ιράν υποκινήθηκε, ο καθένας από τους εξεγερμένους που βγήκε στους δρόμους παίζοντας το κεφάλι του κορώνα/γράμματα δεν το έκανε για το καλό των αμερικάνων ή των Ισραηλινών (αν και έχω την εντύπωση ότι ένα σκληρό καθεστός στο Ιράν βολεύει περισσότερο το Ισραήλ) το έκανε γιατί ζει μέσα στα σκατά και ο Αχμαντινετζάντ (όπως και όλοι του καθεστώτος εκεί) είναι μαλάκας με περικεφαλαία.”

Και έχουν ήδη σκοτωθεί δυστυχώς 6 ή 7 άνθρωποι.

Πέραν αυτού, χθές ήταν στους δρόμους της Τεχεράνης εκατοντάδες χιλιάδες (ίσως και ένα εκατομμύριο), φαντάσου τώρα να τους πλήρωνε όλους αυτούς η CIA… θα το ‘χε κλείσει το μαγαζί προ πολλού.

Ιουνίου 17, 2009 στις 10:58 πμ

@Δύστροπη Πραγματικότητα:
“το στρίβειν δια του αρραβώνος χαρακτηρίζει την απαντησή σου.”

Με κάθε σεβασμό προς τους υπόλοιπους στην κουβέντα και για να μην
ξεφεύγουμε σε άλλα θέματα:Μιλόσεβιτς, Μλάντιτς, Σρεμπρένιτσες,
γενοκτονίες, σφαγείς, κ.λ.π. Αυτό που εννοούσα είναι το εξής.
Οι προκαλούντες έξωθεν αλλαγές καθεστώτων (ελληνηστί regime
change) δεν ενδιαφέρονται για το ποιόν και τις δημοκρατικές επιδόσεις
των εκάστοτε προορισμένων για ξήλωμα, πέρα απο το βαθμό που αυτά
χρησιμεύουν στην δικαιολόγηση/νομιμοποίηση της καθαίρεσης.
Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις καθεστώτων και ηγετών που
“ξεσκίζουν τους λαούς τους ” και δεν πρόκειται να τους κουνήσει κανείς,
όσο εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων.
Εάν δεν έγινα κατανοητός, συγγνώμη αλλά ζούμε σε διαφορετικούς
πλανήτες.

@nikiplos
…”Για τον Ιρανικό Λαό, η ανατροπή του Αχμεντινεζάντ, ενός καραφασισταριού θρησκευτικά φανατισμένου, είναι πάντα προς τη θετική κατεύθυνση… Τώρα τα υπόλοιπα είναι στοίχημα που θα παιχτεί στην πορεία”…

Όπως και η ανατροπή του σφαγέα Σαντάμ ήταν προς την “θετική”
κατεύθυνση για τον Ιρακινό λαό: (πάνω απο ένα ακατομμύριο νεκροί,
διαμελισμός της χώρας, καταλήστευση της και μια αστάθεια που δεν έχει
τέλος) αλλά θετικότατη κατεύθυνση για τους “απελευθερωτές”.
Ά, ναί , ξέχασα τώρα οι ιθαγενείς μπορούν και ψηφίζουν σε
“δημοκρατικές” εκλογές!
Κανένα στοίχημα για θετική κατεύθυνση προς Σαουδική Αραβία
μεριά;Ουζμπεκιστάν;

Ιουνίου 17, 2009 στις 1:38 μμ

N.Ago

Προς το παρών , φαίνεται πως μπορεί. Εφόσον όλο απαγορεύονται οι διαδηλώσεις κι όλο οι διαδηλωτές δεν κάνουν πίσω.

Ιουνίου 17, 2009 στις 1:53 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

\”Οι προκαλούντες έξωθεν αλλαγές καθεστώτων (ελληνηστί regime
change) δεν ενδιαφέρονται για το ποιόν και τις δημοκρατικές επιδόσεις
των εκάστοτε προορισμένων για ξήλωμα, πέρα απο το βαθμό που αυτά
χρησιμεύουν στην δικαιολόγηση/νομιμοποίηση της καθαίρεσης.\”

Μ οι Σέρβοι φοιτητές είχαν δραστηριοποιηθεί εναντίον του καθεστώτος Μιλόσεβιτς ηδη από το 1996 και τότε δεν υπήρχε η παραμικρή ανάμειξη των αμερικάνών. Η αλλάγή στην Σερβία δεν προκλήθηκε από τον εξωτερικό παράγοντα, προκλήθηκε από τους ίδιους τους Σέρβους. Το ότι υπήρξε κάποια βοήθεια από το εξωτερικό* είναι αληθές, τον κύριο όμως όγκο της αντίστασης εναντίον του καθεστώτος τον σήκωσαν οι Σέρβοι, πρώτα οι φοιτητές και μετά και άλλα στρώματα του πληθυσμού.

* Όταν αναφέρομαι σε βοήθεια από τον εξωτερικό παράγοντα κατά καμμία έννοια δεν αναφέρομαι στους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ οι οποίοι και την χώρα κατέστρεψαν ΚΑΙ τον Μιλόσεβιτς ενίσχυσαν.

Ιουνίου 17, 2009 στις 2:04 μμ

Ασμοδαίος

M, δεν αστειεύομαι καθόλου, απλώς συνηθίζω να θεωρώ τα περισσότερα θέματα, όπως και αυτό της κατά τα λεγόμενά σας αμερικανικής υποκίνησης της εξέγερσης, ως θέματα που εμπίπτουν σε λογικό έλεγχο και επομένως μου φαίνεται προφανής η αξίωση να μας δείξετε τα στοιχεία που τη στηρίζουν. Show me the evidence, κοινώς. Αλλά, εάν εσείς θεωρείτε ότι η άποψή σας αυτή δεν υπόκειται στη Λογική, πλέον κινούμαστε στο χώρο της πίστης, όπου μπορεί κανείς να πιστεύει σε τριαδικές θεότητες, αμερικανικές συνομωσίες και ό,τι άλλο επιθυμεί.

Ο Φισκ δεν είναι ο μοναδικός παρατηρητής και, αν το θέλετε, είναι δυνατό να λινκαριστούν εξίσου έγκυροι αναλυτές όπως και αναφορές από το Ιράν που διαφωνούν μαζί του.

Αλλωστε, κάποιοι* λένε ότι ο Μπαράκ στηρίζει Αχμαντί.

–
*http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/06/16/AR2009061601753.html?hpid=opinionsbox1

Ιουνίου 17, 2009 στις 2:12 μμ

Ιουνίου 17, 2009 στις 2:42 μμ

Α, χα χα, καλά ζει ακόμα ο Κάγκαν φίλτατε Ασοδαίε;
Ο,τι και να γίνει, αυτός δε θα ησυχάσει μέχρι ν’απογειωθούν τα βομβαρδιστικά…

@Ασμοδαίος:
“..μου φαίνεται προφανής η αξίωση να μας δείξετε τα στοιχεία που τη στηρίζουν…”

Δηλαδή, κάτι σαν το “όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα,” του Σημίτη;

Εγκαταλείπω!

Ιουνίου 17, 2009 στις 2:58 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

Άνδρες της κρατικής ασφάλειας του Ιράν χτυπούν αμερικανοκινούμενη πράκτορα.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_2_17/06/2009_318853

Ιουνίου 17, 2009 στις 4:30 μμ

grsail

Δεν είναι δυνατόν ο κάθε ξυπόλητος χωριάτης ν’αποκτήσει κεφάλαιο και εξουσία από την καθημερινή του εργασία και κόπο, δεν είναι δυνατόν τα πλούτη του έθνους να μοιραστούνστα λα’ι’κά τα στώματα, εμείς τι ρόλο παίζουμε..; εμείς γιατί είμαστε ‘δω..; ρωτάνε πικραμενοι… “οι αγανακτησμένοι πολίτες”

από post του φίλου macedoine.blogpost.com

Μάλλον σας έχει διαφύγει ότι ο Αχμάντι Νε Ζάντ εκφράζει τα αγροτικά στρώματα της επαρχίας, επίσης σαν διέφυγε ότι εκφράζει τα ειδοδηματικά χαμηλά και μεσαία στρώματα των πόλεων. Σας έχει επίσης διαφύγει ότι κατα την διάρκεια των εκλογών υπήρχαν παρατηρητές, συμμετέίχε το 85% του Ιρανικού λαού ο τελικός συσχετισμός ήταν 63% με περίπου 30% νομίζετε ότι τέτοιας έκτασης νοθεία -αν υπήρχε- θα περνούσε απαρατήρητη ; Θυμάστε την θέση της Δύσης όταν εξελέγει ο Πούτιν με ποσοστό άνω του 70%; Και εκεί νοθεία ; Μήπως σας πέρασε από το μυαλό γιατί όλες οι επιγραφές διαμαρυρίας που βλέπουμε σε διαδηλωτές της Τεχεράνης στην Τουρκία (!) και αλλού είναι σε καλογραμμένες ΑΓΓΛΙΚΕΣ ταμπέλες;

Το καθεστώς του Αχμάντι δεν είναι βέβαια τέλειο ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ! αλλά είναι τουλάχιστον ΙΡΑΝΙΚΟ και όχι ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ … καταλάβατε ;

Ιουνίου 17, 2009 στις 6:45 μμ

nikiplos

@Μ και @grsail

απλά αφιερώστε ένα 2λεπτο από τη ζωή σας για να διαβάσετε το λινκ που έστειλα στο πιο πάνω σχόλιο μου (Ιουνίου 17, 2009 στο 12:46 πμ).

Για να τα λέτε αυτά έχετε πλήρη άγνοια της κατάστασης στο Ιράν. περάστε από το λινκ…

Ιουνίου 17, 2009 στις 8:03 μμ

Ο Αιρετικός

Μ, για την εκλογική ήττα του θριαμβευτή του Β’ Π.Π. Ουίνστον Τσώρτσιλ μήπως φταίγανε πάλι οι αμερικάνοι;

Ιουνίου 17, 2009 στις 8:08 μμ

grsail

@nikiplos

Το βιβλίο του κυρίου Καπλάνι είναι καλό το συνιστώ !
Το σχόλιό του όμως με αυτή την απροκάλυπτα απλοϊκή ή και κατασκευασμένη ιστοριούλα είναι άτυχο.

Θα σου πρότεινα να δείς ποιός είναι ο ρυθμός οικομομικής ανάπτυξης στο ΙΡΑΝ, ποιές είναι οι προτεραιότητες των δημόσιων επενδύσεων και ποιός είναι ο ρυθμός αύξησης του κατα κεφαλήν εισοδήματος τα τελευταία 20 χρόνια !

Επίσης καλό θα ήταν ακόμα και από το Google Map να ρίξεις μια ματιά σε καθημερινές εικόνες από τις μεγάλες πόλεις του ΙΡΑΝ ώστε να καταλάβεις γιατί μιλάμε.

Επαναλαμβάνω το καθεστώς δεν είναι ΤΕΛΕΙΟ έχει ΜΕΓΑΛΑ προβλήματα και εξελίσσεται ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ αλλά είναι γνήσιο και είναι ΙΡΑΝΙΚΟ και όχι ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ … ελπίζω τώρα να κατάλαβες καλύτερα τι εννοώ.

Ιουνίου 17, 2009 στις 8:29 μμ

δεξιος

Το Ισραήλ μαλλον τον Αχμα προτιμα για να εχει πιο ευκολο εργο στην προπαγανδα του.
http://www.haaretz.com/hasen/spages/1093410.html

Ιουνίου 17, 2009 στις 10:44 μμ

xBerliner

“Μάλλον σας έχει διαφύγει ότι ο Αχμάντι Νε Ζάντ εκφράζει τα αγροτικά στρώματα της επαρχίας, επίσης σαν διέφυγε ότι εκφράζει τα ειδοδηματικά χαμηλά και μεσαία στρώματα των πόλεων”
Χωρίς να γνωρίζω ακριβώς την κατάσταση στο Ιράν, μήπως αυτά τα στρώματα είναι συνήθως και τα πιο συντηρητικά (π.χ. σε θέματα θεοκρατίας, αστυνομίας ηθών κτλ.) γι’ αυτό και ανήκουν στον Αχμετινεζάντ; Γιατί αν κατάλαβα καλά η εξέγερση δεν έχει οικονομικά αίτια, άλλα έχει να κάνει περισσότερο με δικαιώματα και ελευθερίες.

Ιουνίου 17, 2009 στις 10:51 μμ

grsail

@xBerliner
Θα αποφασίζει λοιπόν η Δύση με εν πολλοίς πληρωμένους διαδηλωτές και υποκινούμενες εξεγέρσεις τύπου πρώην Σοβιετικών χωρών, ποιά στρώματα θα επικρατούν στο Ιράν ;

Ιουνίου 17, 2009 στις 11:01 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Θα αποφασίζει λοιπόν η Δύση με εν πολλοίς πληρωμένους διαδηλωτές…”

Λές να πληρώνει η Δύση το ένα εκατομμύριο που ήταν στους δρόμους την Δευτέρα??? Τόσα λεφτά που θα χρειάζονται θα το κλείσει το μαγαζί…

Ιουνίου 17, 2009 στις 11:27 μμ

grsail

@Δύστροπη Πραγματικότητα
Τους οργανωτές χρειάζεσαι, και τα media.
Τέλος πάντων φίλε μου ας περιμένουμε και θα δούμε πως θα εξελιχθούν τα γεγονότα.

Ο λαός αυτός, παλιός όσο κα εμείς, αξίζει πραγματικά ένα καλύτερο μέλλον και δεν θα το βρεί βέβαια στους φαταούλες και αδίστακτους δυτικούς …

Ιουνίου 17, 2009 στις 11:59 μμ

xBerliner

“Τέλος πάντων φίλε μου ας περιμένουμε και θα δούμε πως θα εξελιχθούν τα γεγονότα.”
Η μπάλα στην εξέδρα.

“Ο λαός αυτός, παλιός όσο κα εμείς, αξίζει πραγματικά ένα καλύτερο μέλλον και δεν θα το βρεί βέβαια στους φαταούλες και αδίστακτους δυτικούς …”
Καταρχήν λαοί που δεν είναι τόσο παλιοί όσο εμείς (παλιολαός είμαστε δηλαδή) δεν αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον;
Και κατα δεύτερον έχουν και άλλα στραβά οι δυτικοί εκτός από το να είναι αδίστακτοι και φαταούλες; Να ξέρω τί άλλο είμαι εγώ που θεωρώ τον εαυτό μου δυτικό.

Πάντως η προσέγγισή σου δείχνει χαρακτηριστικό κνίτη. Μην το αρνηθείς.

Ιουνίου 18, 2009 στις 12:11 πμ

grsail

@xBerliner
Έριξα την μπάλα διότι δεν είμαι η αυθεντία στα Ιρανικά ούτε μάντης, έχω μια άποψη, κάποια γνώση και ένα επίπεδο πληροφόρησης, ας δούμε όμως τι θα πει η πραγματικότητα και όχι εμείς.

Πιστεύω όμως ότι οι Ιρανοί θα καταφέρουν τελικά να προστατέψουν την χώρα τους από την λυσσαλέα επίθεση που δέχονται αυτή την στιγμή … (τεράστια τα στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης στην περιοχή … ΤΕΡΑΣΤΙΑ)

(κνιτης δεν υπήρξα ποτέ και δεν το θεώρησα κομπλιμέντο αυτό που είπες !)

Ιουνίου 18, 2009 στις 1:27 πμ

Ιουνίου 18, 2009 στις 1:40 πμ

Οι χώρες του κόσμου είναι δύο ειδών. Αυτές που και τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα είναι φιλοδυτικά με διακυμάνσεις από 80-100% φιλοδυτικά και αυτές που το ένα στρατόπεδο είναι φιλοδυτικό και το άλλο αντιδυτικό.

Το Ιράν ανήκει στην 2η κατηγορία.

Πήρα σήμερα σβάρνα να διαβάσω ορισμένα μπλογκς, εφημερίδες και ξένα έντυπα.

Μου κάνει τεράστια εντύπωση ότι νεοφιλεύθεροι και αριστεριστές βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος για το Ιράν.

Στη δεύτερη κατηγορία χωρών (Σερβία, Ουκρανία, Ιράν) εγώ διαλέγω τους αντιδυτικούς. Τις περισσότερες φορές αυτοί εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Ρωσίας. Τις περισσότερες φορές ο λαός των χωρών αυτών φαίνεται να στηρίζει τους αντιδυτικούς και οι Αμερικάνοι με τα δυτικά ΜΜΕ που ελέγχουν επιχειρούν να δαιμονοποιήσουν αυτούς και να υποστηρίξουν τους άλλους.

Εγώ είμαι με τον Πούτιν. Είμαι με τους αντιδυτικούς. Δεν είμαι ούτε με τους νεοφιλεύθερους, ούτε με τους αριστερούς. Δεν είμαι ούτε με τον Μπους, τον Ομπάμα, τον Τάντιτς, τον Κααχασβίλι, τον Γιουσένκο. (ειδικότερα ΔΕΝ είμαι με την Χίλλαρυ και τους Κλιντόνηδες)

Σαφώς δεν είμαι ούτε με τον Γιωργάκη και την Ντόρα. Ούτε με τον Χριστόφια.

Είμαι με τον Σαρκοζύ και την Μέρκελ.

Ήμουν με τον Τάσσο!

Στο Ιράν; είμαι με τους νικητές! Με το 65%

Εσείς οι όποιοι αριστεροί, άντε παρέα με τον Σόρος στηρίξτε μία ακόμη πολύχρωμη επανάσταση στο Ιράν. Εγώ ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Δεν είμαι ούτε με τους νεοφιλεύθερους, ούτε με τους αριστερούς.”

Με τους φασίστες όμως?

Ιουνίου 18, 2009 στις 1:56 μμ

Κε διαχειριστά, μόλις είδα το post μου να εξαφανίζεται.
Αυτό γίνεται για δεύτερη φορά μέσα σε δυό μέρες.
Το post είχε αναρτηθεί (εγώ τουλάχιστον το έβλεπα κανονικά), έκλεισα το Firefox και όταν επανήλθα τα post δεν υπήρχαν.
Κάθε εξήγηση ευπρόσδεκτη.
Μ

Ιουνίου 18, 2009 στις 3:07 μμ

grsail

Σχετικό άρθρο στο Έθνος, του Γιώργου Δελαστίκ :

http://grsail.blogspot.com/2009/06/iran.html

Ιουνίου 18, 2009 στις 6:19 μμ

Ιουνίου 18, 2009 στις 9:20 μμ

Καλωσορίζω τους νέους σχολιαστές, ζητώ συγγνώμη από όσους δημιουργήθηκαν προβλήματα στην εμφάνιση των σχολίων τους! 8)

Ιουνίου 18, 2009 στις 9:25 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα, χαχα! καλό!!!

Ιουνίου 18, 2009 στις 9:49 μμ

με καλύπτει πλήρως ο Δελαστίκ. Και αυρόν στους φασίστες θα τον βάλετε;;

Οι Φασίστες πἐθαναν το 1945

Έλα τώρα εσύ ΔΠ, η μία από τις δύο όψεις των κατ’ουσίαν απογόνων τους, (η άλλη είναι ο Ανδριανόπουλος), να βγάλεις φασίστες όλους τους υπόλοιπους

ρε άντε από δω…

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Οι Φασίστες πἐθαναν το 1945″

Και εσυ τι είσαι, φάντασμα?

Ιουνίου 18, 2009 στις 10:40 μμ

δεξιος

Μαρκο ο Δελαστικ μπορει να βλεπει ενα εκατομμυριο υποκινουμενους Ιρανους στους δρομους αλλα για το Δεκεμβριο στην Αθηνα εβλεπε “γνησια λαικη εξεγερση” απο τους αναρχομπαχαλους.
Οι θεωριες περι υποκινησης βγαινουν αναλογα με τις προκαταληψεις και τα συμφεροντα του καθενος.
Περαν τουτου εσενα τι σε νοιαζουν οι σοσιαλιστικες ανησυχιες του Δελαστικ;
Υπ οψιν οτι ο πρεσβης του Ιραν πριν λιγες μερες ζητησε εξηγησεις απο τον Παυλοπουλο για το “σκισμενο κορανι” ;Σε ενδιαφερει και αυτο;

Ιουνίου 18, 2009 στις 10:48 μμ

ανώνυμος

@δεξιος

Αν είσαι τόσο ανυποψίαστος ή τόσο εγκληματικά κακόβουλος που να βλέπεις το μέγιστο ποσοστό της Ελληνικής Νεολαίας που δίκαια εξεγέρθηκε τον Δεκέμβρη ως αναρχομπάχαλους, τότε φίλε πρέπει να αλλάξεις χώρα … βρωμίζεις τον αέρα που αναπνέουμε …

Ιουνίου 19, 2009 στις 12:24 πμ

nikiplos

Αγαπητοί κύριοι grsail, Μάρκο και Μ.

Μάλλον δεν έχετε κατανοήσει ότι στο Ιράν υπάρχει μια στυγνή δικτατορία που καταπιέζει το Λαό εδώ και 20 χρόνια… Το λινκ που έδωσα εξηγεί κάλλιστα την αιτία για κάποιον που δεν φοράει παρωπίδες… Όσοι από την άλλη φορούν παρωπίδες και βλέπουν οτιδήποτε θετικό στον Αχμεντινεζάντ, δεν μπορώ να τους βοηθήσω… θα πρέπει να τις βγάλουν πρώτα…

Αγαπητέ κύριε Grsail, προφανώς και οι δείκτες ανάπτυξης δεν λένε τίποτε σπουδαίο. Και η χούντα στην Ελλάδα είχε σπουδαίους δείκτες, τουλάχιστον μέχρι το 1969…

Το λινκ του κου Δελαστίκ, θλιβερό για μια πένα αυτής της αξίας. Μάλλον εν βρασμώ ψυχής… Άλλο οι 500 νοικοκυρές με τις κατσαρόλες στον Αλιέντε κι άλλο 1.000.000 κόσμος…

Επειδή ο κόσμος δεν είναι μανιχαϊστικός καλό είναι πάνω από όλα να βάζουμε τον παράγοντα άνθρωπο και τις ατομικές του ελευθερίες τουλάχιστον… Ο δολοφονικός θρησκευτικός φανατισμός της κάστας των δολοφόνων στο Ιράν στα 20 χρόνια που πέρασαν εξόντωσε κάθε φωνή, κάθε γυναίκα που δεν ήθελε να φορέσει μαντήλα, κάθε άντρα που είχε κάποιες προοδευτικές ιδέες.

Όσοι βλέπουν στο 1.000.000 κόσμο που διαδηλώνει αμερικανοκίνητους δάκτυλους, απλά έχουν μαύρα μεσάνυκτα, ή φορούν πολύ παλιές κι απαρχαιωμένες παρωπίδες…

Κανείς από τους κατεγγέλοντες τον φασίστα Αχμεντινεζάντ και το σκ@τ@παπαδαριό που τον περιβάλλει δεν επιθυμεί την εισβολή των ΉΠΑ ή του Ισραήλ… Επιθυμούμε ελευθερίες για έναν αξιόλογο Λαό, που διαφέρει πολύ από τους γείτονες εκεί κι έχει μια ποιότητα μοναδική…

Ανώνυμε, μόλις ο Λόγος σας σας ταύτισε με ότι (έχετε την εντύπωση ότι ) αντιπαρέρχεστε…

Ιουνίου 19, 2009 στις 12:28 πμ

Ιουνίου 19, 2009 στις 12:53 πμ

δεξιέ θα απαντήσω επί της ουσίας επειδή μιλάς ψύχραιμα και λογικά.

1. το ότι συμφωνώ σε κάτι με τον Α δε σημαίνει ότι δέχομαι ό,τι έχει πει και ό,τι λέει γενικά. Πάντως με τον Δελαστίκ συμφωνώ 100% και στα Βαλκανικά θέματα, ειδικά για τη Σερβία. Το τι έλεγε τον Δεκέμβριο ειλικρινά ούτε το θυμάμαι, αλλά και δε με ενδιαφέρει κι όλας. Επίσης δε με ενδιαφέρουν ούτε οι ταμπέλες (“σοσιαλιστικές ανησυχίες”). Όπως έγραψα στο πρώτο μου σχόλιο εδώ, βλέπω ότι η αριστερά και ο νεοφιλελευθερισμός ταυτίζονται στο Ιράν. Και δεν είναι διεθνώς το μόνο θέμα που γίνεται αυτό. Όταν λοιπόν το παρατηρώ αυτό και κάποιοι χασκογελάνε κατηγορώντας με για “φασίστα”, αυτό μάλλον επιβεβαιώνει αυτό που θέλω να πω με τον καλύτερο τρόπο μια που δείχνει ότι η “ηθική εξόντωση” του αντιφρονούντα γίνεται με ρίψη δαιμονοποιημένων επιθέτων. Πασίγνωστη τακτική, ειδικά ολοκλρηωτικών καθεστώτων.

2. Το αν ο πρέσβης του Ιράν ζήτησε εξηγήσεις από τον Παυλόπουλο, επίσης με αφήνει παγερά αδιάφορο. Όμοια η απάντηση με τον Δελαστίκ πιο πάνω. Έτερον εκάτερον. Εγώ έχω το ανοιχτό μυαλό και τα μάτια να παρατηρήσω το εξής: σήμερα στο Ιράν παίζεται κάτι πολύ κρίσιμο. Παίζεται το μέλλον όλου του πλανήτη, ουσιαστικά. Διότι το Ιράν αρνείται πεισματικά να μπει στις “νόρμες” των πλανηταρχών. Δεν μπορώ να το εξηγήσω καλά, δεν ξέρω αν πείθω. Ίσως έρχονται και άλλα γεγονότα. Δεν μπορώ, ασφαλώς, να ταυτιστώ απόλυτα με το καθεστώς του Ιράν, αλλά εν πάσει περιπτώσει νιώθω ότι ΕΓΩ είμαι η παγκόσμια αριστερά (*) σήμερα. Γιατί ΕΓΩ υποστηρίζω τους Γαλάτες που επιμένουν σε πείσμα των Ρωμαίων. Διότι η δήθεν αριστερά είτε εν γνώση της είτε όχι στηρίζει τα αμερικανολάγνα καθεστώτα. Ψάξε και βρες.

(*) επειδή δεν αποδέχομαι πεπαλαιωμένες περιχαρακώσεις, εδώ χρησιμοποιώ τον όρο “αριστερά” με βάση τον δικό της αυτο-προσδιορισμένο ορισμό (εσκεμμένος πλεονασμός η έκφρασή μου). Μιλάω δηλαδή στη γλώσσα των αναγνωστών μου αυτή τη στιγμή για να γίνω σαφέστερος. Ας μου επιτραπεί αυτή η “ποιητική αδεία”.

Θα μπορούσα να προχωρήσω και σε άλλου είδους απαντήσεις για να σου δείξω ότι είναι παντελώς άσχετο το τι έκανε ο πρέσβης του Ιράν. Φερ’ ειπείν να σου πω ότι και η αντιπολίτευση αν είχε την εξουσία εκεί, με ποια εχέγγυα θα με έπειθες ότι δεν θα έκανε το ίδιο ο αντικαταστάτης του νυν πρέσβη; Όταν μιλάμε λοιπόν για το Ιράν το κρίνουμε με τα κριτήρια του Ιράν.

grsail

@nikiplos
Επειδή βέπω θετικό πνεύμα και διάθεση για σκέψη συμπεραίνω ότι δεσμεύεστε από ‘σχηματισμούς’ και δόγματα … η πραγματικότητα πάντα ξεπερνά την φαντασία …

Η φράση του Μάρκος :

“σήμερα στο Ιράν παίζεται κάτι πολύ κρίσιμο. Παίζεται το μέλλον όλου του πλανήτη”

έχει μία απλή αλλά και αδυσώπητη αλήθεια !

@Μάρκος
Απόλυτη συμφωνία, με μία μόνο υποσημείωση : σύγχρονος προσδιορισμός της έννοιας ‘αριστερός’ δεν υπάρχει. Θα χρειαστεί χρόνος, προσπάθεια και ίσως σοβαρά ‘ρίσκα’ για τον ανα-προσδιορισμό της έννοιας !

Ιουνίου 19, 2009 στις 1:07 πμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Όταν λοιπόν το παρατηρώ αυτό και κάποιοι χασκογελάνε κατηγορώντας με για “φασίστα”, αυτό μάλλον επιβεβαιώνει αυτό που θέλω να πω με τον καλύτερο τρόπο μια που δείχνει ότι η “ηθική εξόντωση” του αντιφρονούντα γίνεται με ρίψη δαιμονοποιημένων επιθέτων. Πασίγνωστη τακτική, ειδικά ολοκλρηωτικών καθεστώτων.”

Ο χαρακτηρισμός σου ως φασίστα θα μπορούσε να θεωρηθεί έκφραση ολοκληρωτικών αντιλήψεων υπο την προϋπόθεση ότι δεν θα ίσχυε. Στην περίπτωση σου όμως δυστυχώς ισχύει.

Για να φρεσκάρω την μνήμη σου, να τι έλεγες σε προηγούμενο ποστ,

“Μου κάνει τεράστια εντύπωση ότι νεοφιλεύθεροι και αριστεριστές βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος για το Ιράν.”

Από το ίδιο ποστ,

“Εσείς οι όποιοι αριστεροί, άντε παρέα με τον Σόρος στηρίξτε μία ακόμη πολύχρωμη επανάσταση στο Ιράν. Εγώ ευχαριστώ, δεν θα πάρω.”

Από τα παραπάνω φαίνεται ξεκάθαρα ότι ΕΣΥ είσαι αυτός που προσπάθησες, πρώτος και καλύτερος, να μειώσεις ηθικά όσους είναι εναντίον του καθεστώτος του Αχμεντινετζαντ με το να τους χαρακτηρίσεις αριστεριστές, νεοφιλελεύθερους και οπαδούς του Σόρος.
Μην παραπονιέσαι λοιπόν που σε χαρακτήρισα φασίστα, τον κέρδισες τον χαρακτηρισμό επάξια.

Ιουνίου 19, 2009 στις 1:10 πμ

δεξιος

Mαρκος : Το Ιραν δεν ειναι απλη χωρα ασφαλως.Ασκει μια ιδιοτυπη ιμπεριαλιστικη πολιτικη ιδεολογικου τυπου.
Υπενθυμιζω οτι το 1989 ο Χομεινι εξεδωσε φετφα παγκοσμιου εμβελειας που προβλεπε τη δολοφονια ενος Αγγλου υπηκοου ινδικης καταγωγης,του Σαλμαν Ρουσντι για ενα βιβλιο που εγραψε και οσων θα το μετεφραζαν και τελικα δολοφονηθηκε ο Ιαπωνας μεταφραστης.Ηταν η πρωτη επιδειξη παγκοσμιας διαστασης του ισλαμικου φανατισμου.
Το Ιραν επισης δεν ασκει τυφλη αντιαμερικανικη πολιτικη.Εκει που θεωρει οτι εχει συμφεροντα συνεργαζεται με τις ΗΠΑ.Ειχε συνεργασθει με τη CIA για να χρηματοδοτουνται οι κοντρας στη Νικαραγουα.Επισης ειχε συνεργασθει με τις ΗΠΑ εναντιον των Σερβων στη Γιουγκοσλαβια στελνοντας οπλα και μουτζαχεντιν στους μουσουλμανους.
Στη Μεση Ανατολη συνεργαζεται με τις ΗΠΑ σε αλλα μετωπα (Ιρακ,Αφγανισταν) και ειναι αντιθετο σε αλλα (Λιβανος,Ισραηλ) αναλογα με τα συμφεροντα του.
Εκεινο που συμβαινει τωρα ειναι οτι καποιοι μεσα στο Ιραν θεωρουν οτι ειναι σε θεση να διαπραγματευθουν με καλυτερους ορους με τις ΗΠΑ για τη Μεση Ανατολη επειδη η ισχυς των ΗΠΑ εχει μειωθει και ο Ομπαμα δειχνει συμφιλιωτικος ενω αλλοι ειναι αντιθετοι και προτιμουν τη συνεχιση της συνεργασιας με τη Ρωσια.Αλλα το μελλον του κοσμου δεν κρινεται μονο εκει.Κρινεται στην Κινα ,κρινεται στη Ρωσια,στα μετωπα του Πακισταν ,παντου.Δεν υπαρχει πλανηταρχης αλλα απλως μια υπερεχουσα δυναμη
μεταξυ και αλλων μεγαλων δυναμεων.
Ας ελθουμε στα ελληνικα συμφεροντα : Το Ιραν ειναι και θα παραμεινει λογω μεγεθους ο μονος ισαξιος αντιπαλος της Τουρκιας στη Μεση Ανατολή.
Αυτος ειναι και ο λογος που η Ελλαδα διατηρει εκει πρεσβεια ,μια απο τις λιγες χωρες της ΕΕ.Αλλα οι ελληνοιρανικες σχεσεις δεν μπορουν να αναπτυχθουν οσο το Ιραν εμφανιζεται ως ο κακος Νο 1 της περιοχης.
Το ελληνικο συμφερον ειναι η εξομαλυνση των σχεσων ΗΠΑ – Ιραν γιατι μονο τοτε θα παψει να ειναι αναντικαταστατη η Τουρκια για τους Αμερικανους οπως εγινε μετα την πτωση του Σαχη.
Βεβαια ολοι αυτοι ειναι πεζοι υπολογισμοι στα πλαισια του συστηματος ενω αν πιστεψουμε οτι υπαρχει μια κοσμοιστορικη συγκρουση πρεπει να ταχθουμε με το μερος των “Καλων”.
Αλλα υπαρχουν οι καλοι ως ενιαιο αντισυστημα;Η αποψη μου ειναι οτι δεν υπαρχουν.

Ιουνίου 19, 2009 στις 1:16 πμ

nikiplos

Αγαπητέ Grsail, με πήγατε στην καρδιά του προβλήματος… τουναντίον.. είμαι κάθετα αντίθετος σε κάθε δογματική ή θεολογική αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Κυρίως μανιχαϊστική τύπου Ταύτισης με κάποιους που δηλώνουν αντιΑμερικάνοι με τους Γαλάτες. Αρκεί κάποιος να σκεφτεί πόσο άλογη είναι και μόνο η δήλωση ΑντιΑμερικανός.

Θυμάμαι πριν πολλά χρόνια αριστερούς που θαύμαζαν τον Μπουμεντιέν στο Αλγέρι… και πολλά άλλα τέτοια σπαρταριστά που προκύπτουν από την θεολογική αντιμετώπιση του κόσμου και την αυτόματη ένταξη της οποιαδήποτε άποψης σε δόγμα.

Επι του θέματος επειδή παρασύρθηκα λιγάκι προηγουμένως ένεκα οίστρου ίσως

Ο Αχμεντινεζάντ είναι ο μετριοπαθέστερος ηγέτης ενός στυγνού και δολοφονικού καθεστώτος. είναι ένα καθεστώς που μετά από μακροχρόνια τρομοκρατία, αμορφωσιά και καθυστέρηση κατέστησε τον Ιρανικό Λαό 50 χρόνια πίσω… Με ένα λαϊκίστικο πνεύμα (στήριξη δήθεν των κατώτατων στρωμάτων, ιδιαίτερη προσοχή στην Εθνική ασφάλεια, εναντίωση στη διαφθορά του ανώτατου κλήρου) έχει απήχηση κυρίως στα λαϊκά στρώματα της Επαρχίας και τους αμόρφωτους που στη χώρα αυτή μάλλον είναι πλειοψηφία.

Από την άλλη ο ο πρώην πρωθυπουργός Mir Hossein Mousavi, εκφράζει την ανερχόμενη “δημιουργική” τάξη. Μορφωμένους, ανώτερα στρώματα με σχετική οικονομική άνεση που διαβιούν κυρίως στα αστικά κέντρα…

Είναι προφανές πως με ένα θεολογικό σύνδρομο απο τα ανωτέρω βγαίνει ο Αχμεντινεζάντ καλός και ο Μουσαβί κακός. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι ο Μουσαβί εκφράζει τον αέρα της ελευθερίας και της δημοκρατίας στη χώρα απέναντι σε ένα απολυταρχικό και δολοφονικό στο πρόσφατο παρελθόν καθεστώς.

Προσωπικά πιστεύω πως ίσως ο Αχμεντ να εκλέχτηκε δίκαια (άντε και με λίγη “βοήθεια”). [Αυτό δεν λέει και πολλά γιατί και ο Χίτλερ είχε εκλεγεί νόμιμα]

Συμφωνώ, πως η πραγματικότητα ξεπερνάει τη φαντασία… Κυρίως όταν βλέπουμε αυτά που θέλουμε να βλέπουμε…

Ιουνίου 19, 2009 στις 2:30 πμ

grsail

@nikiplos
Εϊπα να γράψω σχόλιο και μου βγήκε … ανάρτηση :

http://grsail.blogspot.com/2009/06/blog-post_19.html

Ιουνίου 19, 2009 στις 3:41 πμ

ψείρας

Να θυμίσω στην ομήγυρη ότι η ισλαμική επανάσταση έγινε το 1979 και όχι το 1989 και συνεπώς έχουν περάσει 30 και όχι 20 χρόνια.

Ιουνίου 19, 2009 στις 8:32 πμ

Γιάννης

δεξιέ (19/6. 1.10 πμ) όπως συνήθως εύστοχη η ανάλυσή σου.
οι ηθικολόγοι του ποστ χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες
στην πρώτη ανήκουν αυτοί που θεωρούν την μέγιστη ελευθερία τη σεξουαλική. άρα αφού δεν επιτρέπεται να πηδιούνται ελεύθερα λόγω ισλάμ, να καεί το ιράν, αφού η εκπαίδευση κ.τ. λοιπά είναι στάχτη στα μάτια.

στη δεύτερη αυτοί που θεωρούν μέγιστη ελευθερία τον αντιαμερικανισμό ή την αντίσταση στην ενσωμάτωση στον κόσμο που σχεδιάζουν/ίασαν οι ηπα. αφού αντιστέκεται στο σατανικό ισραήλ, τι το συζητάμε καν;

στην τρίτη κατηγορία ανήκουν οι αμφιταλαντευόμενοι ηθικολόγοι: “να υποστηρίξω το καθεστώς του ιράν επειδή οι ιρανοί είναι κατά πολύ περισσότερο ανεξάρτητοι και ζουν καλύτερα από τους λοιπούς μουσουλμάνους στην μ. ανατολή ή να υποστηρίξω την κατάρρευσή του επειδή το μέτρο σύγκρισης για το ιράν (θα πρέπει να) είναι όχι το ότι πλεονεκτεί σε σχέση με συρίες/λίβανους/ιράκ, αλλά η ανεξαρτησία και (κάθε μορφής) ελευθερία ενός δ.ευρωπαϊκού λαού/πολίτη;”

σε κάθε περίπτωση βοηθούν είτε με τους μουλάδες είτε με το ισραήλ και την αμερική. εκτός κι αν πείσουν τους ιρανούς μέσω του φέησμπουκ να γίνουν αμεσοδημοκράτες και να μάθουν απ’ έξω τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

ίσως όλα να εξαρτηθούν στο μέλλον από την στάση του ιρανικού στρατού.

Ιουνίου 19, 2009 στις 12:31 μμ

Ιουνίου 19, 2009 στις 1:02 μμ

Το ελληνικο συμφερον ειναι η εξομαλυνση των σχεσων ΗΠΑ – Ιραν γιατι μονο τοτε θα παψει να ειναι αναντικαταστατη η Τουρκια για τους Αμερικανους οπως εγινε μετα την πτωση του Σαχη.

Αγαπητέ, προς το παρόν η Τουρκία είναι ο αναντικατάστατος εταίρος της Ελλάδας, από τη Λάρισσα ως το Αφγανιστάν. Χαίρομαι δηλαδή που αποτυπώνεις μια “πατριωτική ανησυχία” που σίγουρα θα υπάρχει στους κόλπους της Δεξιάς, αλλά ας διαχωρίζουμε την ανησυχία αυτή, στα σαλόνια, τους διαδρόμους του ΥΠΕΞ και ίσως κάποιες συσκέψεις και εξομολογήσεις, από την πράξη, τις συνθήκες, τις συμφωνίες, την προετοιμασία της Ντόρας για την ΟΑΣΕ…
Βεβαίως, πάντα τα “εθνικά συμφέροντα” (με τις γνωστές ενστάσεις – διακριβώσης του όρου, τα έχουμε ξανασυζητήσει αυτά) της χώρας μας ήταν σε μια ισορροπία δυνάμεων, παλαιότερα μεταξύ των δύο στρατοπέδων, τώρα μεταξύ των ιμπεριαλιστών. Δείκτης των δυνατοτήτων και των ορίων της πολιτικής των κυρίαρχων κύκλων που έχουν πλήρη συνείδηση των συμφερόντων (τους) αυτών, καθώς και των συσχετισμών, ήταν η πρακτική όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων:
-ο Καραμανλής (ο Μεγάλος) μας πήγε βόλτα στον περίβολο του ΝΑΤΟ, έστησε το Ελλάς-Γαλλία-συμμαχία ως μια από τις βασικές γέφυρες που μας οδήγησαν στην ΕΟΚ, άφησε τις αμερικανικές βάσεις στην ησυχία τους, αλλά και εξομάλυνε τις ελληνοβουλγαρικές σχέσεις σε σημείο ίσως λίγο παραπάνω από την αρχική συναίνεση των αμερικανών γι’αυτήν την κίνηση: η ειρήνη και ασφάλεια στα σύνορα με τη Βουλγαρία μπορούσε να συγκριθεί μόνο με την κατάσταση στα ρωσσοφιλλανδικά, και με καμμία άλλη σχέση χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ με χώρα-μέλος του Σ.Β.
Στα πλαίσια αυτά, όπου όλα έγιναν – μπήκε σε μια λιγότερο σαθρή βάση το κύριο, το “ανήκομεν εις την Δύσην”, αλλά και επιχειρήθηκε η ανακοπή των βλέψεων της Τουρκίας – αξίζει να θυμηθούμε οτι οι κυβερνήσεις του τα πήγαν σχετικά καλά και με το Σάχη, και με το Χομεϊνί, όπως και οτι είχε καλλιεργηθεί η ελληνοπακιστανική φιλία, σε μια προσπάθεια να μετριασθεί η δυναμική της συνεργασίας Πακιστάν-Τουρκίας (στο ευρύτερο πλαίσιο, μιας ανορθόδοξης σχέσης Κίνας-Πακιστάν-Τουρκίας-Ισραήλ που ξέφευγε από κάθε πλευρά των παραδοσιακών “φίλων” της χώρας μας, ΣΕ-Ινδία-αραβικές χώρες). Η αξιόλογη αυτή προσπάθεια, που στηρίχθηκε στην προσωπική σχέση Καραμανλή-Μπούτο, διακόπηκε με την καρατόμηση του δεύτερου από τον Ζια Ουλ-Χακ…
-ο Παπανδρέου (ο Μεγάλος) ρύθμισε το καθεστώς των βάσεων ώστε να διαιωνίσει την παραμονή τους, μανουβράρησε με το γνωστό του τρόπο τις σχέσεις με τους αμερικανούς (αστερίσκοι στις αποφάσεις του ΝΑΤΟ), άφησε όμως ορισμένες υποχωρήσεις σε σχέση με την εθνική κυριαρχία για μετά τα “μέα κούλπα” και βέβαια κατάφερε, με τόσα λίγα και τόσο επικοινωνιακά (οι “έξι”, το τζάμπο, ο Αραφάτ κτλ), να θεωρείται από τους σοβιετικούς η Ελλάδα ως “μια κατηγορία μόνη της”, κάτι που κληρονόμησε η ρωσσική εξωτερική πολιτική.
Τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε. Το τοπίο άλλαξε από τότε, οι ελληνικές κυβερνήσεις διατηρούν και βαθαίνουν τις σχέσεις-πυλώνες του καθεστώτος με τις μεγάλες Δυνάμεις της Δύσης, με το όποιο “εθνικό κόστος”, αλλά και υποχρεωτικά λαμβάνουν υπόψη οτι γρήγορα, και πολύ, αλλάζει το διεθνές τοπίο στην κατεύθυνση ενός πολυπολικού κόσμου. Εκφράζουν σίγουρα τη βούληση για στενότερες σχέσεις με την Κίνα, το Ιράν (θυμηθείτε την επίσκεψη Χαταμί – η δυναμική ανακόπηκε βέβαια με τον Αχμαντινεζάντ σε καιρούς Μπους), το Καζαχστάν και παραδοσιακά τις αραβικές χώρες. Αφήνω απέξω τη Ρωσσία, γιατί είναι ίσως το “μήλον της έριδος” των διαφόρων μερίδων των κυρίαρχων κύκλων στην Ελλάδα (τελείως ελαφρά και σχηματικά: μέρος του εφοπλιστικού κεφάλαιου επιμένει “αγγλοσαξωνικά”, άλλη μερίδα γύρω από τις κατασκευές υποστηρίζει την ευθυγράμμιση με τη δυναμική που προσδίδουν οι Γερμανοί στις ευρωρωσικές σχέσεις, άλλο τμήμα πιέζει για πιο αυτόνομη δυναμική συνεργασίας, κι όλα αυτά βέβαια με τις αντιφάσεις τους και τις εναλλαγές τους).
Πού ανατέμνονται όλα αυτά με το συμφέρον του λαού μας; 1) Στην ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας και την ισχυροποίηση της οικονομίας που δεν μπορεί να επέλθει παρά μόνο με τη βελτίωση των λαϊκών εισοδημάτων και τις επενδύσεις σε τομείς με προτεραιότητα διαφορετική από αυτή που αποδίδουν οι πολιτικές της ΕΕ (και βέβαια όλο αυτό σημαίνει να μπει χοντρό χέρι στα κέρδη του μεγάλου κεφάλαιου: τράπεζες, μονοπώλια, εκχώρηση δημόσιου πλούτου…)
2) στην τολμηρή διάγνωση της κατάπτωσης της παγκόσμιας αμερικανικής κυριαρχίας, με όλες τις συνέπειες και τις δυνατότητες που αποφέρει αυτή στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Αυτός ο δρόμος δεν είναι άγνωστος και αδιάβατος: όποιος θέλει να δει μια χτυπητή αναλογία με αυτό που εννοώ, ας διαβάσει το άρθρο του (υιού) Μαρκεζίνη στο τελευταίο Βήμα της Κυριακής, και ας σταθεί στο πώς αποτιμά ο ίδιος την απόρριψη του επαίσχυντου σχεδίου Ανάν.

Αυτά και συγνώμη για τη μακρυγορία και τη μεγάλη παρεκτροπή από το αρχικό θέμα.

zeppos

Ο Αραβικός κόσμος ΔΕΝ γνωρίζει δημοκρατιες κλπ. Ούτε οι λαοί της Αφρικής.. Ξέρουν και συμφωνούν να υπακούουν σουλτάνους, μουλάδες οι μεν και βασιλιάδες και αρχηγούς οι δε, οι οποίοι ενναλλάσσονται κληρονομικά ή με “δαχτυλίδια” .. κατά τα ενταύθα!

Ο Ομπάμα πολύ “σοφά” στο Κάϊρο, προσπάθησε να “χαλάσει” το δόγμα ΜΠΟΥΣ που οδηγούσε σε επιβολή δια της βίας ενίοτε “δημοκρατικών” κυβερνήσεων, λέγοντας: “Είμαστε υποχρεωμένοι και αποφασισμένοι να οδηγήσουμε με κάθε μέσο όλους τους λαούς στη δημοκρατία”.. (του κόλου να συμπληρώσω)

Ο Ομπάμα είπε οτι: Η Αμερική πρέπει να σέβεται την επιθυμία των λαών για το πολιτικό σύστημα που θέλουν για την χώρα τους..

Τώρα άλλο είναι αν θα τηρηθεί αυτό κατά γράμμα…

Ιουνίου 19, 2009 στις 1:55 μμ

Παπούλης

Μπλακ Σίπιε……. chapeau

Ιουνίου 19, 2009 στις 1:55 μμ

nikiplos

Αγαπητέ Ζέππε,

και κάποτε (όχι πολύ παλιά) οι λαοί της Ευρώπης, θεωρούσαν τους Βασιλιάδες και τους πρίγκηπες ιερά πρόσωπα, που είχαν άμεση σχέση με το Θεό. Ήταν αυτό δλδ που ήθελε ο Θεός για τον τόπο τους. Αν τους εναντιώνονταν, εναντιώνονταν στο Θεό… Καλη ώρα όπως σήμερα που κάποιοι από την “ανώτερη δύναμη” και τη θεολογία του Σπινόζα φθάνουν στην τριαδική ύπαρξη του Θεού και φιλούν με κατάνυξη τις μακριές χέρες του παπαδαριού…

Πόσο μάλλο εκεί κάτω, που ζουν πίσω κι από τις αρκούδες… που θα λυντσάρουν κάποιον αν τολμήσει να βλασφημίσει ή ζωγραφίσει τον Μωάμεθ…

Δεν ξέρω που βρίσκεται ο Ομπάμα, εκείνο που ξέρω είναι ότι κι εκεί οι άνθρωποι αρχίζουν σιγά, σιγά να ξυπνούν…

Ιουνίου 19, 2009 στις 6:02 μμ

Ιουνίου 19, 2009 στις 6:03 μμ

Γιάννη,

πειράζει που υποστηρίζω αυτούς που διεκδικούν την απαλλαγή τους από μια σκληρή σκοταδιστική εξουσία, χωρίς να θεωρώ τον εαυτό μου ούτε ηθικολόγο, ούτε αντιαμερικάνο – ούτε και …θεολόγο για να πιστεύω ότι Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ βοηθά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ “είτε τους μουλάδες, είτε το σραήλ και την αμερική”; 8)

Ιουνίου 19, 2009 στις 8:38 μμ

μαύρο πρόβατο,

συμφωνώ με τον παππούλη…

Γιάννης

Πάνο,
επειδή η σύγκρουση είναι σχεδόν ανοιχτή, το μόνο που μπορούν οι δυτικοί πολίτες υποστηρίζοντας είτε τους μουλάδες είτε τους αντιφρονούντες είναι να γίνουν υποχείρια των μεν ή των δε (ή των κυβερνήσεών τους), και, αναγκαστικά, ο,τιδήποτε βοηθά οπωσδήποτε κάποια από τις δύο πλευρές. φυσικά τέτοια δεν είναι η πρόθεσή σου και των άλλων πολιτών στη δύση, αλλά επειδή η πρόθεσή σου πρέπει να διοχετευθεί (ή απλώς: θα διοχετευθεί) στο “ή με αυτούς ή με τους άλλους”, αυτό και θα συμβεί.
κι αν κοιτάξεις στον ισλαμικό κόσμο, θα δεις είτε ισλαμικά καθεστώτα είτε προσωποπαγείς δικτατοριες είτε φιλοδυτικές και φαινομενικά κοινοβουλευτικές δικτατορίες (τουρκία) είτε το χάος τύπου ιράκ.
πιστεύω ότι προς το παρόν δεν είναι δυνατό να υπάρξει δημοκρατία δυτικού τύπου δίχως τη συμμαχία της μικρής φιλοδυτικής/εκδυτικισμένης μειονότητας και του στρατού (α λα τουρκία), επειδή δεν υπάρχει συμμαχία μεταξύ της μειονότητας αυτής και των λαϊκών στρωμάτων. γι’ αυτό και υποστηρίζοντας το με τα δυτικά κριτήρια καλύτερο (ασχέτως του αν στην πραγματικότητα δεν το εκφράζει καμμία πλευρά στο ιράν) ενδεχομένως να οδηγηθούμε στο χειρότερο.

Ιουνίου 20, 2009 στις 2:04 πμ

grsail

Με αυτά που γνωρίζω, που έχω δηλαδή συζητήσει και διαβάσει μέχρι τώρα, λογικές θέσεις (όπως αυτές που συνόψισε ο Γ. Δελαστίκ ) και – αν μου επιτρέπετε – η διαίσθησή μου, μου λένε ότι :

Προτιμώ ένα κλειστό δύσκολα εξελισσόμενο Περσικό καθεστώς από ένα περισσότερο ‘εκλεπτυσμένο’ και δυτικότροπο που θα ανοίξει τις πόρτες της Περσίας ανεξέλεγκτα και ταυτόχρονα θα αποδεχτεί την Δυτική κυριαρχία.

Η αποδοχή της Δυτικής κυριαρχίας από την Περσία θα εξανεμίσει το μέλλον και θα σκοτώσει οριστικά τις ελπίδες πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων που ζουν στις χώρες της περιοχής για ανεξαρτησία και πρόοδο.

Σκεφτείτε πως συμπεριφέρθηκε η Δύση στο Ιράκ (που φυσικά δεν είχε την εσωτερική ενότητα ούτε τα μέσα άμυνας που διαθέτει η Περσία).

Η συμπεριφορά της Δύσης έχει μεταλλαχθεί από την εποχή της Ιαπωνίας και της Κορέας, πέρασε μέσα από την κόλαση του Βιετ Ναμ και εξελίχθηκε στην τυφλά αρπακτική συμπεριφορά ενός πανίσχυρου θηρίου που βρίσκεται στην παρακμή του. Ενός κακόβουλου αχόρταγου τέρατος που αργοπεθαίνει.

Ας μην είμαστε πια τόσο εύπιστοι με τις ίδιες μας τις ζωές. Με χιλιάδες καθημερινά τεχνάσματα αυτό το κακόβουλο τέρας ροκανίζει και τις δικές μας ζωές. Οι γυναίκες μας μπορεί να ψηφίσουν αλλά σε λίγο θα βρεθούμε με μια εμφυτευμένη κάμερα στο κεφάλι, τα παιδιά μας δεν “παιδεύονται” αλλά απλώς ετοιμάζονται για την παραγωγή, η Ευρώπη πιτσιλίστηκε από τα αίματα των παιδιών της Γάζας και στην Ιταλία ετοιμάζονται “τάγματα ασφαλείας” που ορκίζονται στην φωτο του Μουσολίνι.

Μπορεί να αισθανόμαστε ασφαλείς μέσα στο σπίτι μας με τα δύο μπάνια και τις τρεις τηλεοράσεις αλλά το σύστημα δεν θα διστάσει να μας το πάρει όπως έκανε σε εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια … “Ρωμαίων πολιτών” στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Ας μην είμαστε λοιπόν τόσο σίγουροι για την κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική μας ανωτερότητα βλέποντας απέναντί μας των Αχμάντι Νε Ζάντ.

Η μοιρασιά με την Κίνα δεν τελείωσε ακόμη. Όταν θα τελειώσει, η ανακατανομή των πόρων και η ‘ρύθμιση’ του επιπέδου ζωής μεταξύ των «οπαδών του Χριστού και του Βούδα» – πιστέψτε με – θα είναι πολύ, μα πάρα πολύ επώδυνη !

Ιουνίου 20, 2009 στις 3:12 πμ

Ενη Καπαζογλου

Mαυρο Προβατο

Εκτος απο την εμπεριστατωμενη ιστορικη αναλυση η προτελευταια σου παραγραφος

“Που ανατεμνονται ολα αυτα κλπ”

Ειναι ολα τα λεφτα!!!!

Ιουνίου 20, 2009 στις 2:11 μμ

Ιουνίου 20, 2009 στις 3:05 μμ

Δυστρ. Πραγμ., αφού εκ των πραγμάτων η αντίληψή σου για το Ιράν συμβαδίζει με την αντίληψη του Σόρος, τι να κάνουμε τώρα; σε ενοχλεί τόσο που το παρατήρησα, ώστε να με αποκαλείς εξ αυτού και μόνο “φασίστα”; με δουλεύεις;

Για τα υπόλοιπα έχω να σχολιάσω μόνο κάτι που έγραψε ο δεξιός.

Δεξιέ, το σκέφτομαι πολύ καιρό αυτό που λες και με προβληματίζει. Εννοώ το ότι η αναβάθμιση των Ιρανοαμερικανικών σχέσεων θα υποβαθμίσει τον ρόλο της Τουρκίας.

Κατέληξα μετά από σκέψη να το απορρίψω ως επιχείρημα. Γιατί δεν θεωρώ ότι πρέπει να βλέπω όλον τον πλανήτη με βάση τα ελληνοτουρκικά. Υπάρχουν και άλλες παράμετροι που πρέπει να κοιτάζει κανείς.

Εδώ, όπως προείπα και υπογράμμισε ο grsail, νιώθω ότι παίζεται κάτι πολύ χοντρό.

Πρώτα ο Σλόμπο, μετά ο Σαντάμ, τώρα ο Μαχμούτης. Το δίπολο κατέρρευσε αλλά μέχρι να ανακάμψει και οικονομικά η Ρωσία, η Αμερική έχει βάλει πλώρη να διαλύσει κάθε ίχνος αμφισβήτησης της παγκόσμιας και μοναδικής ηγεμονίας της στον κόσμο. Ομοίως και μέχρι να αναδυθεί ως δύναμη και η Κίνα.

Τα έχω γραμμένα λοιπόν, εν προκειμένω, τα ελληνοτουρκικά, διότι εδώ παίζεται κάτι αξιολογικά ανώτερο. Το μέλλον του πλανήτη, όπως προείπα.

Επιμένω λοιπόν ότι ΕΓΩ εκφράζω την “αριστερά” (με τον δικό της ορισμό), με την υποστήριξή μου στην αντίσταση.

Αν τα απομεινάρια της αριστεράς συμβαδίζουν στους στόχους τους με τον Σόρος, αυτό είναι δικό της πρόβλημα.

Τέλος, πιστεύω δε ότι το επιχείρημα αυτό (υποστηρίζουμε την ανατροπή του καθεστώτος του Ιράν από την Αμερική, ώστε να απωλέσει περιφερειακή ισχύ η Τουρκία και να οφεληθούμε εμείς εν τέλει) είναι ένα δόλωμα που ρίχνεται στους ελληνικούς πατριωτικούς κύκλους.

Δεν σου λέω, δεξιέ, να το δεχτείς. Σου λέω να το σκεφτείς.

grecomascara

Ο λαός του Ιράν μίλησε στις εκλογές, θέλει τη συντήρηση και με γειά τους.

Τα ανεξάρτητα γκαλοπ πριν τις εκλογές δείχναν πως ο Μουσαβί δε θα κέρδιζε. Οι νέοι ipodοφόροι μπλογκίστες που θέλουν τον Μουσαβί είναι μια μειονότητα. Αυτά περί νοθείας και εξέγερσης καλλιεργούνται από τις ΗΠΑ που ελπίζουν σε μια εξέγερση που θα ανατρέψει ένα καθεστώς που δεν τους συμφέρει.

Αν η καρδιά μας χτυπάει στην Τεχεράνη θα πρέπει να υποστηρίξουμε την δημοκρατική απόφαση των Ιρανών. Ακόμα κι αν αυτή δε μας αρέσει.

Ιουνίου 20, 2009 στις 3:12 μμ

parmenidis

Αν κάτι μπορούμε να ευχηθούμε (μια και τίποτα άλλο δεν μπορούμε να κάνουμε), είναι να αποκτήσουν τη γνώση να ξεχωρίζουν πολιτικούς, σαν αυτούς που εφήβραν την δημοκρατία.
“Διότι εκείνοι που διοικούσαν την πόλη τότε (ενν. στην εποχή του Σόλωνα και του Κλεισθένη), δεν δημιούργησαν ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατ’ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν· ούτε ένα πολίτευμα που να εκπαιδεύει τους πολίτες…………………”
http://parmenidis.wordpress.com/2008/12/15/στ-ισοκράτης/?preview=true&preview_id=86&preview_nonce=df87f495a4

Ιουνίου 20, 2009 στις 4:03 μμ

nikiplos

Καθώς αρκετοί σχολιαστές επιμένουν θεολογικά και μανιχαϊστικά (κακή η Δύση, κακοί οι Αμερικάνοι, καλός όποιος τους αντιπαρέρχεται), ας μας επιτρέψουν εμάς τους υπόλοιπους να έχουμε άλλη γνώμη…

grecomascara, τα γκάλοπ και η δημοκρατική εκλογή μιας κυβέρνησης δεν πρέπει με τίποτε να επιτρέπουν την φασιστική συμπεριφορά της πλειοψηφίας έναντι των μειοψηφιών. Και εδώ δεν τίθεται θέμα προσδιορισμού ανάλογα της μίας ή της άλλης. Τίθεται καθαρά το θέμα των παπάδων που κόβουν τα χέρια σε όσους θέλουν να εκσυγχρονιστούν και λιθοβολούν τις γυναίκες που θέλουν να μην φορούν μαντήλα, αλλά το λιγότερο να μην υποτάσσονται ταπεινά στους άντρες τους.

Μέσα από τη θεολογική σύγχυση πολλοί φθάνουν στο έσχατο σημείο να υποστηρίξουν τα καραφασισταριά με μέγιστο εθνικισμό όπως ο Αχμεντινεζάντ και το παπαδαριό του, ενώ από την άλλη διαπράττουν άλματα στη σκέψη τους πάλι θεολογικά του στυλ : “όποιος είναι αντίθετα είναι με τον Μπους για να μην πούμε και με το Μουσολίνι ακόμη!”

Ιουνίου 20, 2009 στις 5:07 μμ

grecomascara

nikiplos κοίταξε,

μπορεί να μη συμφωνούμε με το καθεστώς που υπάρχει στο Ιράν και με την καταπίεση μειονοτήτων αλλά το ξαφνικό ενδιαφέρον της Δύσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν είναι τελείως υποκριτικό. Πάω στοίχημα πως αν το Ιράν ήταν 10 φορές πιο καταπιεστικό στους πολίτες του αλλά δεν είχε πυρηνικά και δεν απειλούσε γενικά στα διεθνή, τότε και οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι θα ήταν τα καλύτερα φιλαράκια και όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα θα μπαίνανε κάτω από το χαλί.

Αμφιβάλεις γι’ αυτό;

Το έχουν αποδείξει χιλιάδες φορές, με τη Χιλή, τη δική μας χούντα, ακόμα και πιο πρόσφατα με το Αφγανιστάν. Όταν βγήκαν οι ταλιμπάν ο Μπους τους είχε καλέσει μέχρι και στο Λευκό Οίκο. Μετά την 11/9 όμως έγιναν ξαφνικά καταπιεστές.

Ιουνίου 20, 2009 στις 5:22 μμ

Ιουνίου 20, 2009 στις 5:24 μμ

nikiple, ακριβώς το ίδιο κάνεις κι εσύ! Όπου δεις θρησκευτική πίστη και μεταφυσική αναζήτηση, πετάς ένα επίθετο “παπαδαριό” και με απόλυτα μανιχαιστικά κριτήρια λαμβάνεις την αντίθετη θέση. Αυτό ακριβώς κάνεις.

Σε πληροφορώ ότι καθεστώτα όπως πχ της Σαουδικής Αραβίας (φιλο-αμερικανικά) είναι δέκα φορές χειρότερα από πλευράς “θρησκευτικού φανατισμού” από όσο είναι το Ιράν

Παπούλης

Θα μου επιτρέψετε να διακρίνω στοιχεία “θεολογικής σκέψης” σε πολλές εδώ εκφραζόμενες θέσεις και ισχυρισμούς.

Το ζήτημα είναι σαφώς πιό περίπλοκο σε σχέση με τις επιχειρούμενες προσεγγίσεις. Νομίζω ότι ο Μαυροπρόβατος είναι ο μόνος που μέχρις ώρας ακουμπάει το θέμα στις πραγματικές του διαστάσεις . Ομοίως ενδιαφέρουσες βρίσκω και ορισμένες προσεγγίσεις του πάντοτε αναλυτικού Δεξιού.

Κατά τα λοιπά νομίζω ότι ψήγματα “θεολογίας” υπάρχουν και σε αυτούς που θεωρούν ότι το κίνημα αμφισβήτησης του εκλογικού αποτελέσματος είναι απλώς μαριονέττα των Δυτικών και άρα καταδικαστέο , όσο και σε αυτούς που αξιωματικά θεωρούν ότι τα δικαιώματα , οι κοινωνικές δομές και τα πολιτεύματα μπορούν να αξιολογηθούν αποκλειστικά με τις Δυτικές νόρμες..

Θεωρώ ότι και νοθεία και εκβιασμοί και λαθροχειρίες έλαβαν χώρα σε αυτές τις εκλογές , αλλά όχι σε έκταση που να ανέτρεπε σε τέτοιο βαθμό το αποτέλεσμα. Είναι επίσης βέβαιο ότι το εκεί καθεστώς απέχει πόρρω από τα προαπαιτούμενα μιας δημοκρατικής κοινωνίας όπως αυτά που εμείς ( στην Εσπερία ) θεωρούμε δεδομένα .
Είναι τέλος προφανές ότι εντός της Ιρανικής κοινωνίας εξελίσσεται και εκφράζεται πλέον ανοιχτά μια αναμέτρηση μεταξύ κοινωνικών δυνάμεων των οποίων η προβεβλημένη εκπροσώπηση ( και από τις δύο πλευρές ) δεν διαθέτει εχέγγυα τιμιότητας και κύρους στα δικά μας μάτια. Η αναμέτρηση αυτή δεν είναι τεχνητή , έχει αιτίες ισχυρές και έδαφος γόνιμο αλλά προς στιγμήν το αποτέλεσμα είναι αβέβαιο. Σε κάθε περίπτωση η όποια λύση της αντίθεσης θα χρεωθεί με τοκογλυφικούς όρους στη πλάτη ενός λαού και θα πιστωθεί άνευ πραγματικού αντικρύσματος σε πρόσωπα , ιδεοληψίες και ένοχα συμφέροντα.

Ειδικά για τον ισχυριζόμενο “πραγματική αριστερωσύνη” ειδικό αγορητή να προτείνω επιστροφή στις ρίζες. Θα μπορούσε να ξεκινήσει την ανάγνωση του με το τρίτομο έργο “Το Κεφάλαιο” γνωστού συγγραφέα.

Ιουνίου 20, 2009 στις 8:00 μμ

zeppos

Την ενδεχόμενη εμπλοκή Αχμαντινετζάντ σε δολοφονία θα εξετάσουν οι Αυστριακές αρχές

Τι γίνεται ρε πούστη μου!!!! Όλα τα μέσα στη πρώτη γραμμή!

Ιουνίου 20, 2009 στις 11:28 μμ

nikiplos

@Παππούλη έγραψες…

@Μάρκο μέσα στη σύγχυσή σου κομίζεις γλαύκας εις Κυψέλην Αθήνας…
(για το φέουδο των Σαουδ ο λόγος…)

Όσο για το ‘σύγχυση’, αναφέρεται στο: “Όπου δεις θρησκευτική πίστη και μεταφυσική αναζήτηση”. Δεν εγνώριζα πως “μεταφυσική αναζήτηση” και “θρησκευτική πίστη”, είναι η υποχρέωση της γυναίκας σε υποταγή, η επιβολή της μαντήλας και κυρίως για την περίπτωση του Ιράν, η εξόντωση των “απίστων” και η πολύχρονη τρομοκρατία με βασανιστήρια, εκτελέσεις κλπ…

@grecomascara προφανώς και συμφωνώ, για τις γεωστρατηγικές προθέσεις… και τον “πόνο” των Δυτικών…
(Τις εξήγησαν εκτενέστατα ο Δεξιός και το Μαύρο πρόβατο στους σχολιασμούς τους… )

Αν και γενικά διαφωνώ με τη ηθικοπλαστική προσέγγιση προτείνω πως καλύτερα να έχουμε κάποιες αξίες οι οποίες να είναι καθάριες και να πηγάζουν μέσα από τον παγκόσμιο πολιτισμό… Που είναι οι ελευθερία λόγου, γνώμης, η στράτευση ενάντια στον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία (καθεστώς Ιράν). Το τι θα φέρει εκεί είναι άλλο στοίχημα…

Θα μου επιτρέψεις όμως να είμαι το ίδιο αντίθετος τόσο με τον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία εκείνων όσο και των εδώδιμων αποικιακών δικών μας… Ας πούμε είμαι αντίθετος με τους μουσουλμάνους που ξεσηκώθηκαν στην Ελλάδα για το Κοράνι… Θεολογική αντιμετώπιση είναι βέβαια να παίρνεις το μέρος τους επειδη συγκρούονται με τα ΜΑΤ.

Το δικαίωμα στο λογο και την κριτική, είναι αξίωμα που πρέπει να υπερασπίζουμε πάνω από κάθε ταμπέλα, στρατόπεδο σαλτιμπάγκων κλπ…

Ιουνίου 21, 2009 στις 12:23 πμ

Ιουνίου 21, 2009 στις 12:51 πμ

nikiple, δεν με κατάλαβες…

εννοώ ότι ορισμένοι “κολάνε” στο θρησκευτικό στοιχείο (έστω, στον θρησκευτικό φανατισμό) και δεν βλέπουν τίποτα άλλο, ούτε τη μύτη τους.

Προφανώς δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε (δηλαδή να διαφωνήσουμε) για τη μαντίλα, τους απίστους κλπ. Αλλά επιτέλους πια ξεπεράστε τα αυτά και πάτε παρακάτω.

delta-kapa

Εμβόλιμα, στο παράδειγμα του Μάρκου περί θρησκευτικών καθεστώτων της Σαουδικής Αραβίας, να προσθέσω και το κράτος με το όνομα Ισραήλ. Ο κοσμικός ευρωπαϊκού τύπου και μάλιστα πολύ αποδοτικός τρόπος λειτουργίας του (που το κάνει να φαίνεται σα τη μύγα μες το γάλα ανάμεσα στα άλλα καθεστώτα στην περιοχή) δεν αναιρεί καθόλου το γεγονός ότι η σύλληψη (το concept) για την ύπαρξη αυτού του κράτους είναι όχι εθνικού χαρακτήρα, ούτε κοινωνικών ιδεολογημάτων ούτε πρόκειται για ένα οικονομικό project, ούτε πρόκειται για μια γλωσσική κοινότητα αλλά βασίζεται στα κοινά χαρακτηριστικά που μπορούν να περιμαζέψουν μερικά εκατομμύρια άνθρωποι από διάφορα έθνη από μια (τι;) θρησκεία!

Κλείνει η παρέμβαση με την ελπίδα ότι έτσι διευρύνεται η αντίληψη περί θρησκευτικών καθεστώτων.

Ιουνίου 21, 2009 στις 1:55 μμ

http://theamapati.wordpress.com/2008/01/12/120108b/

Μια που κάποιος πιο πάνω και με την (δευτερεύουσα για όσα έλεγα) παρατήρησή μου ότι συγκλίνουν διάφοροι αριστεροί με νεοφιλελεύθερους επί του Ιράν, όπως και σε άλλα διεθνή θέματα, με αποκάλεσε “φασίστα”, πάρτε εδώ κι άλλους φασίστες

Σας δίνω την αρχή, δείτε τη συνέχεια στον σύνδεσμο

Τον Ζαν Κλωντ Μισεά τον γνωρίσαμε από το εξαιρετικό βιβλίο του Η Εκπαίδευση της Αμάθειας.

Εσχάτως [χτες, προχτές δηλαδή] κυκλοφόρησε μεταφρασμένο στα ελληνικά από την Χριστίνα Σταματοπούλου [Εναλλακτικές Εκδόσεις], το βιβλίο του,
Το Αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ

Οι εκλεκτικές συγγένειες Αριστεράς και Φιλελευθερισμού

Ιουνίου 21, 2009 στις 10:49 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

Μάρκο, αφού εκ των πραγμάτων η αντίληψή σου για το Ιράν συμβαδίζει με την αντίληψη της άκρας δεξιάς, τι να κάνουμε τώρα; σε ενοχλεί τόσο που το παρατήρησα, ώστε να με αποκαλείς εξ αυτού και μόνο “νεοφιλελεύθερο” και “αριστερό”; με δουλεύεις;

Είπα να κάνω χρήση του τρόπου που σκέπτεσαι και να τα απολέσματα…

Ιουνίου 21, 2009 στις 11:23 μμ

Ιουνίου 22, 2009 στις 1:05 πμ

Άκρα δεξιά είναι το 65% του Ιράν; άκρα δεξιά είναι η καταγεγραμμένη και παργματική βούληση του Ιρανικού λαού; είσαι τόσο εκτός πραγματικότητας!

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Άκρα δεξιά είναι το 65% του Ιράν; άκρα δεξιά είναι η καταγεγραμμένη και παργματική βούληση του Ιρανικού λαού; είσαι τόσο εκτός πραγματικότητας!”

Το να βλέπεις παντού αμερικανοκινούμενες συνομωσίες, και γενικότερα, το να υιοθετείς συνεχώς και αδιαλείπτως θεωρίες συνομωσίας για να εξηγήσεις την πραγματικότητα (και πάντα κατά πως σε βολευει) είναι μια τακτική που χρησιμοποιούν κατά κύριο λόγο άτομα εμφορούμενα από ολοκληρωτικές αντιλήψεις. Άτομα που τους είναι πλήρως αδύνατο έστω και να διανοηθούν πως μπορεί να σφάλλουν. Συνεπώς, αφου δεν σφάλλετε σχεδόν ποτέ, άτομα σαν και σένα Μάρκο εκλαμβάνετε την μη συμφωνία των άλλων με αυτά που λέτε ως δηλωτική είτε πνευματικής αδυναμίας είτε συνειδητής κακοβουλίας εκ μέρους τους.
Και αυτή σας η στάση Μάρκο είναι υπεύθυνη για την προσπάθεια που καταβάλλετε για να δυσφημίσετε κάθε έναν που διαφωνεί μαζί σας ως “προδότη”, “πράκτορα”, “ρατσιστή”, “φασίστα”, “κομμουνιστή”, “νεοφιλελεύθερο”, “οπαδό του Σόρος” και ένα σωρό άλλα τέτοια ωραία.

Σε σχέση με το Ιράν τώρα, δηλαδή όλοι αυτοί οι χιλιάδες άνθρωποι που έχουν κατέβει σε ένα σωρό διαδηλώσεις αυτές τις μέρες είναι όλοι υποκινούμενοι από τους Αμερικάνους? Δηλαδή στο Ιράν όλα δουλεύουν ρολόϊ και δεν υπάρχουν αιτίες που θα έσπρωχναν αυτές τις χιλιάδες κόσμου, με μια όποια αφορμή, στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν?

Από τα λεγομενά σου αυτό ακριβώς φαίνεται να πιστεύεις Μάρκο.

Και αν πιστεύοντας τέτοια πράγματα θεωρείς ότι είσαι εντός πραγματικότητας τότε μάλλον χάνω τον χρόνο μου…

Ιουνίου 22, 2009 στις 1:54 πμ

grsail

Πέρα από την όποια κοινωνική ή πολιτική κριτική του Ιρανικού καθεστώτος (η οποία συνήθως γίνεται ξεχνώντας ή δίνοντας συγχωροχάρτι σε αντίστοιχα φαινόμενα στην Δύση) εγώ ποιο πολύ αναφέρομαι στο φαινόμενο της ‘ισορροπίας’ και στο φαινόμενο του ‘καταλύτη’.

Στις μεγάλες αντίρροπες δυνάμεις που αναπτύσσονται σήμερα στα διαμορφωμένα ή υπό διαμόρφωση οικονομικά / κοινωνικά κέντρα [ Κίνα - Ρωσία - Λατινική Αμερική - Αραβικός Κόσμος - Δύση(*) ] το Ιράν έχει εκ’ των πραγμάτων και όχι από επιλογή, έναν συμβολικό αλλά και πραγματικό ρόλο αντιπροσωπεύοντας (α) ένα ΣΧΕΤΙΚΑ ‘ανθρώπινο ισλαμικό πρόσωπο’ (**) (β) μια ισχυρή οικονομία με διαθέσιμους ενεργειακούς πόρους και (γ) έναν μεγάλο πληθυσμό.

Ο φόβος πολλών (τον οποίον συμμερίζομαι πλήρως) είναι ότι η εξάλειψη του Ιρανικού πόλου με την ‘εκδυτικοποίησή’ του ή με την Ιρανική παραδοχή της Δυτικής ‘ηγεμονίας’ θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου για τον ανεξέλεγκτο παροξυσμό της δυτικότροπης αλαζονείας, την διάλυση των (δυτικών) ατομικών ελευθεριών και την απόλυτη κυριαρχία του χωρίς όρια νεο-φιλελευθερισμού !

(*) Δύση με την δυϊκή έννοια ΗΠΑ /ΕΕ
(**) κοίταξτε τις μεγάλες πόλεις του ΙΡΑΝ στο google map – δείχνουν έθνος ισχυρό με ζωντανή κουλτούρα που προοδεύει και ΔΕΝ βρίσκεται σε παρακμή !! (1 δισ ΑΕΠ, 6,5% ανάπτυξη)

Ιουνίου 22, 2009 στις 11:44 πμ

Παπούλης

Ορέ grsail

ισχυρίζεσαι δηλαδή ότι το Ιράν έχει το ένα τριακοσιοστό του ελληνικού ΑΕΠ ;;;
Μάλλον για λάθος πληκτρολόγησης το εκλαμβάνω …

Ιουνίου 22, 2009 στις 12:12 μμ

Ιουνίου 22, 2009 στις 12:39 μμ

πρόκειται βέβαια για 1 τρις (στη γουικιπέδια αναφέρεται οχτακόσια κάτι δις, βάλε και παραοικονομίες κτλ).
Λιγότερο από πταίσμα – εδώ οι αξιόπιστες φυλλάδες (μετά τα εκπληκτικά ρεπορτάζ από… την επίσκεψη Ερντογάν) έχουν συγχωνεύσει Μπόινγκ και Αιρμπάς

Παπούλης

Μα και εγώ μπλακσίπιε ως ελάχιστο πταίσμα το είδα , εξ ού και οι φατσούλες
Θα πρέπει όμως να παραδεχτείς ότι στα πλαίσια της καπιταληστικής συσσώρευσης οι φυλλάδες μας παίζουν και αυτές το ρόλο τους

Ιουνίου 22, 2009 στις 12:42 μμ

nikiplos

@Μάρκο να σου θυμίσω ότι και ο Χίτλερ σάρωσε κάποτε στις εκλογές… δεν είναι και τίποτε σπουδαίο… Ο δε πολιτικός λόγος του Αχμεντινεζάντ είναι ταυτόσημος του Καρατζαφέριου σε όλην την έκτασή του.

@grsail “το Ιράν έχει εκ’ των πραγμάτων και όχι από επιλογή, έναν συμβολικό αλλά και πραγματικό ρόλο αντιπροσωπεύοντας (α) ένα ΣΧΕΤΙΚΑ ‘ανθρώπινο ισλαμικό πρόσωπο”

Να είστε καλά… γιατί έπεσα στο πάτωμα από τα γέλια… Αφήστε που μου θύμισε ένα παλιό ξεχασμένο, το: “Σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο”…

ΥΓ> Προσπαθήστε να μάθετε για το Ιράν έξω από το google maps και κάποιους καθεστωτικούς φωστήρες… Δόξασοι ο θεός στη χώρα μας υπάρχουν εκατοντάδες Πέρσες που αγωνίζονται καθημερινά για το μόχθο και δεν λαμβάνουν τον κατά Μάρκο “αμερικάνικο” μισθό… ούτε αμερικανοκίνητοι είναι… μεροκαματιάρηδες είναι…
ρωτήστε τους… μάθετε για τη χώρα τους…

εγώ εδώ που είμαι έχω συναντήσει καμιά δεκάδα αγόρια και κορίτσια και μετά έκπληξης διαπίστωσα πως οι ιδέες μας είναι ίδιες… ούτε ΗΠΑ ούτε Βαρσοβία, αλλά έχουν ανάγκη από ελευθερίες στη χώρα τους. Στοιχειώδεις που τώρα ουχί μόνο δεν υπάρχουν αλλά υπάρχουν και οι ΕΣΑτζήδες του καθεστώτος με παχυλούς μισθούς που κοπροσκυλιάζουν νυχθημερόν και πάντοτε πρόθυμοι να ξυλοφορτώσουν μέχρι θανάτου όποια κοπέλα θεωρεί ότι είναι ίση απέναντι στον άντρα, όποια αρνείται να φορέσει μαντήλα ή όποιον λεβέντη το παίζει εκσυγχρονιστής…

10.000 κρέμμασε ο Χομεϊνί ως πόρνους ή ομοφυλόφιλους/ες τα πρώτα δύο χρόνια της εθνοσωτηρίου επαναστάσεώς του… (ξέχωρα εκείνους που κρέμασε ως πράκτορες των ΗΠΑ)

Τα θύματα των πολιτικών και θρησκευτικών διώξεων υπολογίζονται σε αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες…

έτσι για να ξέρουμε για ποιούς μιλούμε…

Ιουνίου 22, 2009 στις 12:49 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

Νίκιπλε φοβάμαι πως χάνεις τα λόγια σου, είμαστε πλέον ταμπελωμένοι ως “κομμουνιστές”, νεοφιλεύθεροι” και “οπαδοί του Σόρος” και ποιός ξέρει τι άλλο ακόμα. Ότι και αν πούμε θα (παρ)ερμηνευτεί μέσα από αυτές τις παραμορφωτικές ταμπέλες

Ιουνίου 22, 2009 στις 1:01 μμ

Παπούλης

Δύστροπε και Νίκιπλε

μη λαμβάνετε σοβαρά υπόψιν αυτούς τους χαρακτηρισμούς…
Η ευκολία απόδοσης τέτοιων χαρακτηρισμών εκπορεύεται από μια αντίληψη του κόσμου που ανήκει στη περίοδο του μεσαίωνα .

Ιουνίου 22, 2009 στις 2:40 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

Παπούλη συμφωνούμε απολύτως…αλλά μάλλον είσαι και συ οπαδός του Σόρος…

Ιουνίου 22, 2009 στις 3:06 μμ

Παπούλης

Δύστροπε , πώς φαίνεται ότι είσαι νέος στη Καλύβα

Είναι γνωστό στους μυημένους ότι το ΙΘΙ , του οποίου εχω τη τιμή να είμαι μέλος και διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας ( ΓραΠΙ ) χρηματοδοτείται απευθείας από το Σόρος…..

Ιουνίου 22, 2009 στις 3:14 μμ

Δύστροπη Πραγματικότητα

“Είναι γνωστό στους μυημένους ότι το ΙΘΙ , του οποίου εχω τη τιμή να είμαι μέλος και διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας ( ΓραΠΙ ) χρηματοδοτείται απευθείας από το Σόρος….”

Α, μάλιστα! Τρέχω να γραφτώ και ‘γω…

Και παπού, αυτό μην το πεις παραέξω, να μείνει μεταξύ μας, έτσι?

Ιουνίου 22, 2009 στις 3:16 μμ

grsail

@Παπούλης
- Ναι, προφανώς και είναι 1 τρις, έγραψα λάθος, συγγνωμη.

- Η καταστροφή της Βαγδάτης δεν έγινε τον μεσαίωνα

@nikiplos
“ούτε ΗΠΑ ούτε Βαρσοβία, αλλά έχουν ανάγκη από ελευθερίες στη χώρα τους” … δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο, αλλού βρισκεται το επιχείρημά μου και το έγραψα όσο ξεκάθαρα μπορούσα.

Μετά την πτώση του ΙΡΑΚ είδες τίποτα ελευθερίες εσυ; εγώ είδα μία χώρα να καταστρέφεται συστηματικά από στρατό κατοχής και να λεηλατούνται οι πόροι της , θέλεις μια απο τα ίδια;)

Ερώτηση:
Τι εκφράζουν οι δυνάμεις που _κυρίως_ αντιπαλεύουν το ΙΡΑΝ (ΗΠΑ, Ισραήλ) και ποιός είναι ο ρόλος τους στην περιοχή;

Και άλλη ερώτηση:
Αν ο Πούτιν πήρε σε εκλογές 72% (με παρουσία εκατοντάδων παρατηρητών από την ΕΕ αν θυμάστε) γιατί ο Αχμαντινεζάντ να μην πάρει 63% με 85% συμμετοχή; Όταν ο θρησκευτικός τους ηγέτης επικυρώνει το αποτέλεσμα τι έχουμε να πούμε εμείς; Να τον θεωρήσουμε ψεύτη;

Ιουνίου 22, 2009 στις 3:33 μμ

th.alys

Μη συγκρίνετε το Ιράκ με το Ιράν. Στο πρώτο είχαμε άμεση επέμβαση ξένης δύναμης, στο δεύτερο μιλάμε για μία, ως επί το πλείστον, ενδογενή διαδικασία. Στο πρώτο είχαμε κοσμικό καθεστώς, που η κατάρρευση του απελευθέρωσε τις συντηρητικές-θεοκρατικές δυνάμεις. Στο δεύτερο έχουμε ένα συντηρητικό θεοκρατικό καθεστώς που η κατάρρευση του επιδιώκεται από τις κοσμικές-φιλελεύθερες δυνάμεις.

Ιουνίου 22, 2009 στις 3:52 μμ

Παπούλης

grsail

μη τσιμπάς σε όρους που δεν αφορούν εσένα.
Σε πολλά μπορούμε να συμφωνήσουμε : δες το

http://panosz.wordpress.com/2009/06/16/iran-2/#comment-62110

Ιουνίου 22, 2009 στις 3:59 μμ

Παπούλης

Δύστροπε

Είναι δημοσιευμένα τα έγγραφα και στη Ναυτεμπορική ο περσινός μας ισολογισμός και αποτελέσματα χρήσης. Εκεί φαίνονται οι χορηγίες προς το σεπτόν μας Ίδρυμα του οποίου ο πρόεδρος απουσιάζει σε κρουαζιέρα και δεν δύναται να απαντήσει ο ίδιος.

Ιουνίου 22, 2009 στις 4:43 μμ

grsail

@Παπούλης
Η ασυμπτωτική τάση προς την αλήθεια είναι η απόλαυση, η συμφωνία αποτελεί επιστέγασμα

–

Για όποιον ενδιαφέρεται … μπαράζ με ενδιαφέροντα άρθρα στην ‘Ε’

http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=56653
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=56482
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=56487
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=56484
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=56483
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=56486
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=56485
http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=56620

Ιουνίου 23, 2009 στις 12:03 πμ

http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/04/blog-post_29.html

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για μερακλήδες, μια συζήτηση με επίκεντρο το Ιράν, πριν 3 χρόνια (και δυό μήνες), στα “μυστικά του Κόλπου”:

Συμμετέχει ο θείος Ισίδωρος και πλειάδα διεθνών αναλυτών.

Ιουνίου 23, 2009 στις 12:36 πμ

grsail

@Πάνος
το είδα … λες και δεν πέρασε μια μέρα
λες και ζούμε στους καιρούς της δυσφορίας όπου τίποτα δεν άλλάζει …

Τελικά μόνο δύο επιλογές (εκτός της απόλυτης αδιαφορίας) φαίνονται δυνατές :

(1) Να ολοκληρωθεί η παγκοσμιοποίηση όπως την επιθυμεί η ‘Δύση’ … και βλέπουμε (δηλ. και ο θεός βοηθός)
(2) Να υποστηριχθούν κατά το δυνατόν τα ‘αντίπαλα δέη’ (Ρώσοι, Άραβες, Κινέζοι, Λατίνοι με Ιράν και λοιπούς διότι αυτό είναι πιό δίκαιο και _ίσως_ οδηγήσει σε καλύτερη γενική λύση

Ποιά είναι η ορθότερη (και ασφαλέστερη) κατεύθυνση ; … Έλα ντέ !!

Ιουνίου 23, 2009 στις 7:42 πμ

Ιουνίου 23, 2009 στις 7:43 πμ

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάνε να είναι σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα, μεταξύ άλλων η ελευθερία έκφρασης και διαδήλωσης στο Ιράν (όπως και σε κάθε άλλη χώρα) και να διερευνηθούν οι καταγγελίες γα νοθεία στις εκλογές.

Εκατομμύρια πολίτες στο Ιράν καταγγέλλουν ότι η ιρανική κυβέρνηση αγνόησε τη θέληση για αλλαγή της πλειοψηφίας των ιρανών πολιτών, προχωρώντας σε εκτεταμένη νοθεία των εκλογικών αποτελεσμάτων κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών που έλαβαν χώρα την περασμένη Παρασκευή. Μετά από αρκετές μέρες συνεχών κινητοποιήσεων γίνεται επείγουσα πια η ανάγκη για μια όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστη και ανεξάρτητη έρευνα σχετικά με το αν αληθεύουν οι καταγγελίες για εκλογική νοθεία. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να απαιτήσουν τη διερεύνηση των συνθηκών διεξαγωγής των εκλογών. Είναι γνωστό ότι και στο παρελθόν, οι εκλογές στο Ιράν δεν ήταν απόλυτα δημοκρατικές λόγω της παρεμβολής του Συμβουλίου των Φρουρών της Επανάστασης κατά την προεκλογική περίοδο. Όμως, η πραγματοποίηση ευρείας εκλογικής νοθείας υπέρ του κ. Αχμαντινετζάντ, όπως ισχυρίζεται η αντιπολίτευση, θα φέρει μια δραματική κλιμάκωση της αντιπαράθεσης στην πολιτική ζωή του Ιράν. Η ανακήρυξη προέδρου μετά από αμφισβητούμενες διαδικασίες θα προκαλούσε διχασμό της ιρανικής κοινωνίας και κλιμάκωση της αντιπαράθεσης.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι υποστηρίζουν ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών διαδικασιών είναι αρχές που δεν μπορούν να εφαρμόζονται ως λάστιχο από τις κυβερνήσεις. Ζητάμε από τις κυβερνητικές αρχές στο Ιράν και τις δυνάμεις ασφαλείας να σταματήσουν την άσκηση πίεσης ή βίας κατά των ειρηνικών διαδηλωτών που καταγγέλλουν νοθεία. Είναι εξάλλου γνωστό ότι η ύπαρξη ελέγχου και ανεξάρτητων παρατηρητών στις εκλογές για τη διασφάλιση της νομιμότητας των διαδικασιών ήταν ελλιπής.
Ήδη και πριν τις εκλογές ένα σημαντικό ποσοστό πολιτών και κυρίως νέοι εξέφραζαν στην Τεχεράνη και σε άλλες πόλεις και παρά την καταστολή από το καθεστώς την επιθυμία τους για περισσότερες πολιτικές ελευθερίες και μια πιο ανθρώπινη πολιτική. Ανεξαρτήτως τώρα από το αν θα παραμείνει ή όχι στην εξουσία ο κ. Αχμαντινετζάντ θα πρέπει το Ιράν να αλλάξει πολιτική πορεία, να χαράξει νέο δρόμο που να κατοχυρώνει τις θεμελιώδεις ελευθερίες των πολιτών του, να προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να σέβεται τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Η Εκτελεστική Γραμματεία