Comedia del’ Arte

Οι αιφνίδιες ( ας γελάσω ) εκλογές που ανακοίνωσε χθες βράδυ ο πρωθυπουργός με βάζουν στο πειρασμό να εκθέσω τις παρακάτω σκέψεις μου στο χώρο που  έχει τη καλωσύνη να με  φιλοξενεί ο Πάνος.

Η χθεσινοβραδυνή εξέλιξη δεν  εμπεριείχε καμμία έκπληξη για τον υποφαινόμενο , αφού πραγματώνει τη τελική  κατάληξη μιας πορείας προδιαγεγραμμένης εδώ και τουλάχιστον 4 μήνες.

Μερικές επισημάνσεις για τη μέχρι τώρα πορεία της ΝΔ στη κυβέρνηση:

Ο ΚΑΚ εμφανίστηκε το 2004 ως οιονεί Σωτήρας και Μεσσίας . Η μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη και ο άφθαρτος ηγέτης της που με την ισχυρή λαϊκή εντολή ερχόταν  μετά από μια 11ετία του αντιπάλου κόμματος στην εξουσία .

Δεδηλωμένοι στόχοι  μεταξύ άλλων :

α) Μεταρρυθμίσεις για την απελευθέρωση των αγορών εργασίας , προϊόντος και χρήματος

β) Πάταξη της διαφθοράς , επανίδρυση του Κράτους , εξορθολογισμός και κάθαρση της δημόσιας διαχείρισης, πάταξη των “νταβατζήδων”

γ) Ασφάλεια στο εσωτερικό , ισχυροποίηση της διεθνούς θέσης της χώρας

δ) Επίλυση των καθημερινών προβλημάτων του απλού πολίτη.

Σημειώνω εδώ ότι οι τότε εξαγγελίες του ΚΑΚ δεν διέφεραν επί της ουσίας από εκείνες τις πολιτικές που εφάρμοσε  η διακυβέρνηση του ” αρχιερέα” Σημίτη υπό το μανδύα του λεγόμενου “εκσυγχρονισμού”. Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στο τρόπο εφαρμογής και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν έκτοτε και μέχρι σήμερα.

Αν ο ακρογωνιαίος λίθος για την επιτυχία κάθε πολιτικής πλατφόρμας είναι η εμπιστοσύνη και η δημιουργία βάσιμων προσδοκιών από τη μεριά των πολιτών , νομίζω ότι η δυσπιστία και η απογοήτευση που εκμεταλλεύτηκε ο ΚΑΚ το 2004 , σε συνδυασμό με την 11χρονη απόσταση από το 1993 και τη τόσο σύνηθη στα καθ’ ημάς απώλεια μνήμης , αποτέλεσαν πράγματι  ένα γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη και εφαρμογή της πολιτικής του. Έδαφος όμως το οποίο δεν παρείχε μακροπρόθεσμη γονιμότητα παρά μόνο αν η Νέα  ( χα ) διακυβέρνηση φρόντιζε να λιπαίνει τακτικά την εμπιστοσύνη και τις προσδοκίες του πολίτη – ψηφοφόρου.

Θεωρώ ότι οι ανωτέρω προϋποθέσεις όχι μόνο δεν τηρήθηκαν ,  αλλά βοηθούντων και των ΜΜΕ ,  έγινε παν το δυνατό ώστε σταδιακά να υπονομευθούν και να ( όπως συμβαίνει σήμερα ) να αποβιώσουν.

Από τις παραπάνω εξαγγελίες τηρήθηκε εν μέρει η α) και ακροθιγώς η δ) ενώ οι έκτοτε εξελίξεις έδειξαν ότι το νέο κατάστημα είχε πολύ περιορισμένη και εκλεκτή πελατεία την οποία φρόντισε να υπηρετήσει πιστά , ενώ δεν χρειάζεται καν να συζητήσουμε το γ)  για την εσωτερική όσο και για τη διεθνή του διάσταση. Το β) το αφήνω να το σχολιάσουν οι αναγνώστες.

Το ιδιότυπο καθεστώς πελατειακών εξαρτήσεων , η διόγκωση των πραγματικών προβλημάτων του πολίτη , η αποτυχία στη συνταγματική μεταρρύθμιση , οι φυσικές ( ; ) καταστροφές και τα συνεχή σκάνδαλα υπήρξαν οι παράγοντες που επηρέασαν την εφαρμογή των ανωτέρω πολιτικών εξαγγελιών στη πράξη. Η εμφάνιση της οικονομικής κρίσης και η προϊούσα ύφεση περιέπλεξαν έτι περισσότερο το πολιτικό περιβάλλον.

Οι απαντήσεις του ΚΑΚ σε αυτές τις προκλήσεις υπήρξαν όντως αναιμικές και καθυστερημένες. Σε μια προσπάθεια ( μάταιας τελικά ) στήριξης του μοναδικού πλεονεκτήματος που διέθετε η ΝΔ , δηλαδή του πρωθυπουργικού προφίλ ,   θυσιάστηκαν ως όψιμες Ιφιγένειες : η πολιτική ευστάθεια , η αξιοπιστία του συστήματος και των παραγόντων του , αλλά πρώτιστα η εμπιστοσύνη και οι προσδοκίες του απλού πολίτη.

Με μάχη οπισθοφυλακών δε κερδίζεται τίποτα παρά μόνον χρόνος. Η προστασία του πρωθυπουργικού προφίλ ως μοναδικό και πολύτιμο ενεργητικό για μια ολόκληρη πολιτική παράταξη είναι μια χαμένη υπόθεση μεσοπρόθεσμα , αφού οι ζημιές εγγράφωνται τελικά ως μείωση του μετοχικού κεφαλαίου και επομένως της καθαράς θέσης του άνωθεν καταστήματος.

Ας επιχειρήσουμε τώρα μια υπόθεση εργασίας :

Η ΝΔ και ο ΚΑΚ κόπτονται ότι οι μεταρρυθμίσεις , τα μη ευχάριστα αλλά αναγκαία μέτρα “κατατείνουν προς το συμφέρον του τόπου” . Αν συμφωνήσω με αυτό το ιδεολόγημα είναι προφανές ότι η παραπάνω μυθολογικού χαρακτήρα απόφανση ισχύει διαχρονικά από τότε που ανέλαβε την εξουσία η ΝΔ ή έστω από το Γενάρη του 2009 όπου πραγματοποιήθηκε ό τελευταίος  ( και σημαντικός ) ανασχηματισμός.

Και τούτο διότι ένα σύνολο μεταρρυθμίσεων που έχουν στόχο ευρύτατους τομείς της οικονομικής και πολιτικής ζωής της χώρας δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ευκαιριακά ως άθυρμα των εκάστοτε τριγμών μικροπολιτικού χαρακτήρα.

Αν επομένως ο ΚΑΚ επεδίωκε να  είναι συνεπής ως προς αυτή την απόφανση , την οποία επαναλαμβάνει συχνά κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα θητείας του , αν επίσης ως μοναδικό στόχο και φιλοδοξία έχει το “συμφέρον του τόπου” , θα έπρεπε ήδη να έχει πραγματοποιήσει μεγάλο μέρος  αυτών των μεταρρυθμίσεων και αγνοώντας τη συνταγματική ντρίπλα του ΓΑΠ ( ειρήσθω εν παρόδω ότι και ο δεύτερος επεκαλέσθη και επικαλείται το πολύπαθο αυτό “συμφέρον του τόπου” ) , τις  κραυγές για διπλές εκλογές τον Ιούνη , τα μπάνια του λαού , τα οργανωμένα συμφέροντα κτλ να εφαρμόσει τις πολιτικές μεταρρυθμίσεων  ταχύτατα και αδιακρίτως πολιτικού κόστους με την ισχνή , αλλά μέχρι τούδε συμπαγή , πλειοψηφία που διέθετε . Να ξεκαθαρίσει ότι θα προχωρήσει και θα εφαρμόσει τη πολιτική του μέχρι το Μάρτιο , επιλέγωντας την ωφέλιμη για το τόπο και όχι για τη προσωπική του καρριέρα πορεία που θα ωδηγήσει ίσως σε μια ήττα συντριπτική για τον ίδιο και ίσως για τη παράταξη , αλλά τουλάχιστον θα έχει επιτελέσει το έργο , δυσάρεστο αλλά αναγκαίο , που απαιτείται για το καλό της χώρας ως πιστός Καμικάζε .

Κοντολογίς : Οι εκλογές με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ το Μάρτιο , και εγώ μέχρι τότε συνεχίζω  και επιταχύνω το μεταρρυθμιστικό έργο μου αδιαφορώντας για τη μικροπολιτική και ενδιαφερόμενος μόνο για το καλό του τόπου.

Επιπρόσθετα  το σενάριο αυτό θα παρείχε και μια παράταση  χρόνου , του επόμενου κατά σειράν πολιτικού  πόρου μετά την εμπιστοσύνη και τη προσδοκία. Και σε αυτό τον ορίζοντα  σχεδόν ενός έτους από την άνοιξη του 2009 μέχρι τον επόμενο Μάρτη πολλά μπορούν να συμβούν.

Αλλά  βέβαια ούτε η ανωτέρω υπόθεση ισχύει οπωσδήποτε  , αφού το καλό του τόπου ερμηνεύεται κατά το δοκούν , ούτε η πολιτική βούληση του ΚΑΚ προσδιορίζεται από τέτοια ιδεολογήματα. Η χρήση αυτής της υπόθεσης και της ανάλυσης που ακολούθησε έγινε ακριβώς για να δείξει ότι οι πολιτικές επιλογές δεν γίνωνται με βάση τέτοια ιδεολογήματα , αλλά με βάση το ωμό συμφέρον των ιθυνόντων του πολιτικού σκηνικού και των πραγματικών εντολέων τους.

Ποιές είναι επομένως οι πραγματικές συνθήκες που επιβάλλουν στο ΚΑΚ αυτή την επιλογή :

α)  Το αδιέξοδο στα οικονομικά και η αναμενόμενη επιδείνωση των  δεδομένων βάσει των οποίων καλείται η εξουσία να καταρτίσει προϋπολογισμό. Είναι μοναδική ευκαιρία για τη ΝΔ να φορτώσει τις ευθύνες και το κόστος στο ΓΑΠ και τη παρέα του , αφήνωντας πίσω συντρίμμια . Δεν είναι τυχαίο ότι η προσφυγή στις κάλπες ανακοινώθηκε μετά το ραντεβού του Παπαθανασίου με το Μαμούνια , όπου εξασφαλίστηκε κατά τα φαινόμενα ότι και η διάδοχη κατάσταση θα βρεθεί μπροστα στο ίδιο πλέγμα ανελαστικών επιλογών και μάλιστα χωρίς περίοδο χάριτος.

β) Οι πιέσεις από τη πλευρά Σουφλιά και Ντόρας  για εκλογές τώρα , έτσι ώστε να μη φορτωθεί η παράταξη συνολικά το κόστος των μέτρων και μιας συντριπτικής  ήττας το Μάρτιο. Οι πολιτικοί ακόμα και στις κρίσεις βλέπουν ευκαιρίες και δυνατότητες για το μέλλον.

γ) Η πιθανότητα αδυναμίας του αντιπάλου να σχηματίσει αμέσως κυβέρνηση λόγω έλλειψης αυτοδυναμίας και ανεπάρκειας ευκαιριών συνεργασίας. Το εύχονται ολόψυχα στη ΝΔ ( τη κοπτόμενη για το τόπο και το καλό του ). Οι πιό  έξυπνοι όμως εύχωνται τώρα μια μικρή αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ ή μια κυβέρνηση συνεργασίας με αποκόμματα της αριστεράς για λόγους που θα εξηγήσω παρακάτω.

δ) Η υπάρχουσα μέχρι χθες ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και η σχετική αδυναμία ελιγμών στη πραγμάτωση του κυβερνητικού έργου. Οι αποκλίνουσες προσωπικές τακτικές των βουλευτών της κυβερνώσας παράταξης εν όψει συντριπτικής ήττας το Μάρτη , όπου οι απώλειες θα ξεπερνούσαν τα επίπεδα της μάχης της Ζάμα , καθιστούν αυτό το έργο σχεδόν ακατόρθωτο  στο μέτρο που και οι βουλευτές δεν υπολείπωνται σε προσωπικές μικροπολιτικές δεσμεύσεις και στοχεύσεις του ηγέτη.

και last but not least

ε) Ο αντίπαλος , δηλαδή ο ΓΑΠ και το ΠΑΣΟΚ . Και εδώ εξηγούμαι :  η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έχει ακόμα καταφέρει να πείσει , να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και να καλλιεργήσει προσδοκίες στον απαραίτητο εκείνο βαθμό που θα μπορούσε να σβήσει οριστικά και αμετάκλητα  από τη μνήμη ( ασθενή και επιλεκτική έστω ) τα κατορθώματα του παρελθόντος.Σε μεγάλο ποσοστό τα στελέχη , οι πολιτικές και προπάντων η συμπεριφορά και οι δεσμεύσεις δεν έχουν αλλάξει. Ο νέος ηγέτης είναι ευεπίφορος σε γκάφες και πολιτικά σαρδάμ. Επικοινωνιακά τα καταφέρνουν μια χαρά , αφού μπορούν να πείσουν αρκετούς ότι η ντρίπλα στο Παπούλια αποτελεί ουσιαστικό πολιτικό εγχείρημα , εφάμιλλο των ποδοσφαιρικών επελάσεων του Γιούτσου , και  όχι συνταγματικό και θεσμικό ατόπημα ολκής. Το διακύβευμα όμως , από τη στιγμή που θα βρεθούν στην εξουσία , είναι  διαφορετικό και μάλιστα πολύ λιγώτερο διαχειρίσιμο επικοινωνιακά. Και τούτο αφήνωντας  καταμέρος τη πιθανότητα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου να προβούν σε γκάφες ή να υποστούν χτυπήματα κάτω από τη ζώνη που δεν θα μπορέσουν να ανταποδώσουν.

Με βάση τα παραπάνω σημεία η επιλογή του ΚΑΚ για εκλογές στις 4/10/2009 έγινε για καθαρά μικροπολιτικές  αιτίες. Οι ανωτέρω πέντε συνθήκες  βαρύνουν προς αυτή τη κατεύθυνση και δεν αποτελούν με κανένα τρόπο και οπτική παράγοντες και παραμέτρους που έχουν σχέση με το “καλό του τόπου”. Η στόχευση είναι σαφής:

Επειδή δεν αναμένεται νίκη της ΝΔ στις 4 του Οκτώβρη ο ΚΑΚ και οι συναυτώ επιλέγουν τη προδιαγεγραμμένη ήττα τώρα . Ακόμα και αν άμεσα προκύψει αυτοδυναμία ( ισχνή ) του ΠΑΣΟΚ ή ακόμα αν το ΠΑΣΟΚ αναγκαστεί να συνεργαστεί με ρετάλια της αριστεράς , χωρίς άμεση προσφυγή σε επαναληπτικές εκλογές το Νοέμβρη ( πράγμα που συμφέρει το ΠΑΣΟΚ λόγω +50 και συσπείρωσης , αλλά όχι το πολύπαθο “τόπο” ) η ήττα δεν είναι οριστική. Θα κληθούν οι νέοι κυβερνώντες να συντάξουν προυπολογισμό και να πάρουν τα μέτρα εκείνα που θα τους υπαγορεύσουν οι Βρυξέλλες και το διεθνές τραπεζικό σύστημα , να κλείσουν το Κυπριακό και το Μακεδονικό , να αντιμετωπίσουν τη πανδημία , τις ακάλυπτες επιταγές και τα επιδεινούμενα προβλήματα ρευστότητας , την ανεργία ( ας γελάσω με το 9% που ανακοίνωσαν πρόσφατα ) ,τα Ελληνοτουρκικά κ.ο.κ.  και μάλιστα χωρίς περίοδο χάριτος και με το Μαμούνια πάνω από το κεφάλι τους. Το έργο μιας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ θα είναι ακόμα πιό δύσκολο από αυτό που είχε μέχρι τώρα η ΝΔ. Τα περιθώρια θα τελειώσουν πολύ σύντομα , οι μεγαλοστομίες θα προσαράξουν στην ωμή πραγματικότητα και η απογοήτευση θα  επέλθει τάχιστα , δοθέντος του  γεγονότος ότι ο ΓΑΠ θα αναγκαστεί να λάβει τα μέτρα εκείνα που δεν πήρε ο ΚΑΚ ή έστω μέρος αυτών και συγχρόνως να στείλει στις καλένδες  την αναθεώρηση όλων εκείνων των μέτρων που ελήφθησαν και από τους δύο μονομάχους στο παρελθόν και επιδείνωσαν τη θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας των κοινωνικών  στρωμάτων της χώρας .  Τώρα η καυτή πατάτα θα καίει τα χέρια και το πολιτικό χρόνο των πράσινων σωτήρων και επομένως με την ίδια λογική που ο ΓΑΠ πέταξε τη ρουκέτα περί Παπούλια την άνοιξη , θα έρθει  τον επόμενο Μάρτη ο ΚΑΚ να προκαλέσει και πάλι εκλογές , σε μια τελευταία ευκαιρία να διασώσει τη πολιτική του υπόσταση , πριν αναλάβει  τα ηνία η διάδοχος κυρία επί των τιμών της εντόπιας και διεθνούς ολιγαρχίας.

Σε κάθε περίπτωση το ζητούμενο , δηλαδή η περαιτέρω υπονόμευση της θέσης των λαικών στρωμάτων  θα έχει επιτευχθεί . Τα λοιπά είναι αψιμαχίες που έχουν έννοια  μόνο αν ιδωθούν ως προσωπικές πολιτικές διαδρομές στην υπηρεσία των ίδιων πάντοτε αφεντάδων. Κωμωδία αλλά Γκολντόνι ( Ο υπηρέτης δύο αφεντάδων ) με τίτλο “Αφέντης δύο δούλων”. Αυτό που απομένει είναι να δούμε ποιός θα παίξει τη Μιραντολίνα…..

Οι φωτογραφίες από :

http://www.maskarts.com/maskartscommedialeather.html