
(Λέτε να το έκαναν επίτηδες, για εμάς και τις εκλογές μας;)
http://www.sansimera.gr/worldays/58/
Στη φωτογραφία ο πασίγνωστος στους καλυβίστες Καρλαύτης.
Σε κοίταζα μ' όλο το φως και το σκοτάδι που έχω
Σεπτεμβρίου 30, 2009 in Να (θα) γελάσουμε; | by Πάνος

(Λέτε να το έκαναν επίτηδες, για εμάς και τις εκλογές μας;)
http://www.sansimera.gr/worldays/58/
Στη φωτογραφία ο πασίγνωστος στους καλυβίστες Καρλαύτης.
Theme: Tarski by Ben Eastaugh and Chris Sternal-Johnson. Blog στο WordPress.com. Fonts on this blog.

3 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Σεπτεμβρίου 30, 2009 στις 4:03 μμ
Νέαρχος Γαλανάκης
Αφιερωμένη σε όλους εμάς τους ψηφοφόρους εκείνης της μέρας
Σεπτεμβρίου 30, 2009 στις 4:15 μμ
Παπούλης
…. και επί του πρεβαζίου η Λουκία…
Σεπτεμβρίου 30, 2009 στις 5:03 μμ
sissa ben dahir
Σωστά συνδέθηκαν οι δύο μέρες. Συχνά τα ζώα χρησιμοποιούνται για να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο των πολιτικών.
Ένας σκύλος βρέθηκε με το αφεντικό του στην Αφρική όπου το αφεντικό είχε πάει για σαφάρι. Ενώ ο σκύλος περιφερόταν στη ζούγκλα, βλέπει μια λεοπάρδαλη να κατευθύνεται προς το μέρος του, φανερά πεινασμένη
“Ωχ μπλέξαμε!”, σκέφτεται ο σκύλος.
Τότε βλέπει κάτι κόκαλα και αρχίζει να τα ροκανίζει με την πλάτη γυρισμένη στην λεοπάρδαλη. Ενώ εκείνη είναι έτοιμη να του ορμήσει, ο σκύλος λέει:
- “Μμμμ… Πολύ νόστιμη αυτή η λεοπάρδαλη. Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν άλλες εδώ τριγύρω…”
Η λεοπάρδαλη παγώνει, και εξαφανίζεται πίσω από κάτι δέντρα.
– “Λίγο έλειψε να την πατήσω”, λέει, “αυτός ο σκύλος θα μ’έτρωγε…”
Ένας πίθηκος, παρακολουθώντας όλο το σκηνικό από ένα δέντρο, σκέφτεται ότι μπορεί να εξασφαλίσει την εύνοια της λεοπάρδαλης και να γλιτώσει το τομάρι του εξηγώντας της αυτό που είχε συμβεί. Πάει προς το μέρος της και εξηγεί τα πάντα. Η λεοπάρδαλη, έξαλλη για την κοροϊδία, λέει στον πίθηκο:
- “Έλα, πίθηκε. Ανέβα στη ράχη μου να δεις από κοντά τι πρόκειται να πάθει ο σκύλος!!”
Ο σκύλος βλέπει τη λεοπάρδαλη να έρχεται προς το μέρος του με τον πίθηκο καβάλα.
- “Τι θα κάνω τώρα;” σκέφτεται..
Κάθεται, λοιπόν, με την πλάτη γυρισμένη στους δυο. Όταν η λεοπάρδαλη και ο πίθηκος έχουν πλησιάσει αρκετά, ο σκύλος μουρμουρίζει:
- “Που είναι αυτός ο μαλάκας ο πίθηκος; Ποτέ δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ! Τον έστειλα πριν από μισή ώρα να μου φέρει άλλη μια λεοπάρδαλη κι ακόμα να φανεί.”
Κάθε ομοιότητα με πρόσφατες καταστάσεις της Ελληνικής πολιτικής σκηνής είναι τυχαία.