
Δε μας έφτανε που έχουμε πατώσει στην ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, δε μας έφτανε που πατώνουμε και στη διαφάνεια, νέο ισχυρό πλήγμα δέχεται το εθνικός μας ενσυνείδητο (ή ασυνείδητο, αναλόγως): Πατώνουν, λέει, οι Έλληνες και ως εραστές, διεθνώς!
Ποιος ξέρει τι άλλο θα μας βρει…
*
Η φωτογραφία είναι του Helmut Newton

18 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Σεπτεμβρίου 30, 2009 στις 2:33 μμ
karampas
αμαειναι χαλια η οικονομία και κινδυνευεισ να πασ φυλακη για χρεη στο ικα και στο τεβε,τι σεξ να κάνεισ .Μονο οι πασοκοι αγαπάνε τώρα που θα γινουνε κυβερνηση
Σεπτεμβρίου 30, 2009 στις 3:53 μμ
Πάνος
karampas,
welcome!
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 12:08 πμ
kapetanios
Η κρίση βλάπτει σοβαρά την σεξουαλικότητα του Έλληνος
Προβλήματα στύσης έχουν:
Το 41% των ελεύθερων επαγγελματιών ( εδώ είμαστε εμείς
Το 38% των επιστημόνων ελεύθερων επαγγελματιών.
Το 28% των εργατών.
Και μόνο:
Το 13% των ιδιωτικών υπαλλήλων.
Το 10% των στελεχών.
Το 7% των δημοσίων υπαλλήλων ( κάτι ξέραν οι παλιοί και συμβούλευαν τα παιδιά τους να γίνουν ΔΥ!)
Το 5% των τεχνιτών (να και η σοφία του :μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα δεν σου σηκώνεται πιάστη νε )
Όσον αφορά στο βαθμό ικανοποίησης από τη σεξουαλική τους ζωή, το 49% των ελεύθερων επαγγελματιών απάντησαν «λίγο ή καθόλου». Σε αντιδιαστολή, το αντίστοιχο ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων είναι μόλις 9%!!
Εάν δε ο μικρομεσαίος ελεύθερος επαγγελματίας είναι και παντρεμένος τότε τα πράγματα χειροτερεύουν αφάνταστα!
Το 77% των παντρεμένων που πήραν μέρος στην έρευνα παραδέχτηκαν ότι έχουν συμπτώματα στυτικής δυσλειτουργίας , ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους διαζευγμένους ήταν μόλις 8%!!
http://www.vita.gr/html/ent/028/ent.8028.asp
Δηλαδή με λίγα λόγια ο καλύτερος συνδυασμός σε περιόδους οικονομικής κρίσης είναι:
Διαζευγμένος δημόσιος υπάλληλος
Και δεν φτάνουν τα δικά μας τα χάλια με την κρίση και τις συνέπειες που χει πάνω μας έρχεται και ο Δόκτωρ Τόμας Πολέτ και μας λέει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ΚΑΙ οι γυναίκες όπου βλέπουν άντρα σε βαθιά οικονομική κρίση την κάνουν με ελαφριά πηδηματάκια.
Κι αυτό, λέει ο μεγαδόκτωρας, οφείλεται στην αδυναμία των γυναικώνε να ρθουν σε οργασμό βγάζοντας τα μάτια τους με πτωχούς !
http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&articleID=5460&ct=9
(να παίρνουμε καμιά πέτρα και να πηγαίνουμε κατά τον Θερμαϊκό σιγά σιγά λέω)
Ελπίζω να λάβει γνώση για τα παραπάνω η κ Κατσέλη, (εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα οικονομίας ) και εκτός από την νομοθετική ρύθμιση για την δυνατότητα πτώχευσης του καταναλωτή που ανακοίνωσε , να κάνει κάτι και για μας τους ξεπεσμένους πρώην μικρομεσαίους εραστές
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 12:19 πμ
Πάνος
Όλα αυτά τα είχαμε αναλύσει (που αλλού;) εδώ:
http://panosz.wordpress.com/2008/11/04/sex_crisis/
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 12:30 πμ
kapetanios
Καλά μην νομίζεις ότι κι εγώ κάθισα και έγραψα τώρα όλα τα παραπάνω
Από παλαιότερα σχόλια μου τα ψάρεψα
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 7:48 πμ
kapetanios
Καλημέρααααα
(Ζέπο , κάπου σε πήρε το μάτι μου να τριγυρνάς και θέλω να σε φτιάξω -με την ευρύτερη έννοια πάντα- με το μπλογκακιον αυτό στο οποίο φαίνεται καθαρά με ποιον τρόπο μπορούμε να κρατιόμαστε ακμαίοι-με την ευρύτερη έννοια πάντα)
http://www.yrvind.com/photos.html
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 8:18 πμ
zeppos
Καπετάνιο.. εδώ στο νησί .. έχω ΖΗΣΕΙ αληθινά τη μαγεία της γυναικείας ομορφιάς, της διάχυτης σεξουαλικότητας, μαζί με την αυθεντική νησιώτικη γοητεία της “απομόνωσης” …
Τα νησιά του ειρηνικού δεν με τράβηξαν ποτέ αν και όταν πήγα στο Μπαλί την δεκαετία του 80.. ήταν ένα απλό μικρό ψαροχώρι…
Τουλάχιστον για μένα, το παρελθόν και οι έντονες “ζεστές” αναμνήσεις, λειτουργούν σαν … σεροτονίνες….
Αυτό που είναι στα όνειρά σου, το ταξίδι, αν δεν το πραγματοποιήσεις σύντομα (ήδη άργησες), άστο για την .. φαντασία σου…
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 8:24 πμ
Πάνος
Για ποιό νησί ομιλείς ζέπε – και μας φτιάχνεις πρωί πρωί;
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 8:29 πμ
zeppos
Τι πάει να πει ποιο νησί;
Ενα είναι ΤΟ νησί… δεν βλέπεις Στααρ;
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 8:40 πμ
kapetanios
Για την Μύκονο λέει,
ρε ζέπε εγώ ξέρω ότι η Μύκονος βγάζει μόνο φλώρους και φιρίκια
(πάντως , δεν ξέρω εάν την είχες από παλιά, αλλά απέκτησες στεριανή σκέψη. Εγώ σε λέω για την θάλασσα και εσύ με λες για τα νησιά της. Ένα λιμάνι είναι το νησί ζέπε, μια στιγμή ανάπαυσης δηλαδή και τίποτε άλλο. Τα καΐκια δεν φτιάχτηκαν για το λιμάνι και αλί σ αυτά (σε μας δηλαδή)που μένουνε δεμένα στην μπίντα. Θα το πάω το ταξίδι καπτα Ζέπε έστω και αργά, κι ας είναι δίχως γυρισμό..)
υγ
την είδες την γοργόνα πως την είχε δεμένη να μην του φύγει στην θάλασσα ορε?
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 8:49 πμ
zeppos
Ναι κάπτεν την είδα..
Και μη μου κάνεις εμένα “κύρηγμα” για ανιδιοτελή .. ταξίδια…
Την γοργόνα γιατί την έβαλες και μου την δείχνεις..
Το νησί έχει θάλασσες.. τριγύρω και τα καΐκια στέναζαν τότες με τα μελτέμια και τις τραμουντάνες. Το Αιγαίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτις…
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 8:57 πμ
kapetanios
Δόξα τον γιαραμπή
“ανιδιοτελείς” ακόμη δεν γίναμε χαχαχα
(το Αιγαίο έχει κι αυτό τις μέρες του .
Θέλω να πάω “εκεί έξω” ζέπο γιατί ξέρω ότι υπάρχει , τίποτες άλλο)
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 9:31 πμ
sissa ben dahir
Καπετάνιε
και στις 8.40 και στις 8.57 μίλησες με οίστρο και με τρόπο που μου έκανες κλικ σε παλιά όνειρα.
Ίσως πρέπει να γράψεις τίποτα. Ίσως λέω.
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 11:49 πμ
kapetanios
Τι να γράψω καλέ μου sissa που και ο οίστρος μου ίσα που φτάνει για ένα τετράστιχο-κι αυτό λειψό- και η πένα μου είναι πολύ μικρή για να ορμηνέψει την θάλασσα.
Έχει ένα δίκιο ο ζέπος , που λέει για τα χαμένα όνειρα, μα το όνειρο και η προσμονή είναι που ομορφαίνει την ζωή πιότερο πολλές φορές κι απ την πραγματικότητα.
Το Καστελόριζο υπάρχει για να το ποθούμε .
Μάγισσα η θάλασσα, γυναίκα ξελογιάστρα, όλο Καστελόριζα φτιάνει στον λογισμό μας για να μας έχει διαρκώς κοντά της.
Μάνα η Θάλασσα, μα σαν θυμώσει παίρνει πίσω ότι απλόχερα έδωσε,
την ίδια την ζωή.
Με φοβίζει η ρουφιάνα όταν είμαι στην στεριά, μα σαν μπαίνω μέσα της
δεν υπάρχει άλλη γυναίκα που να θέλω τόσο πολύ να τιθασεύσω,
να την κάνω δική μου.
Το πείσμα αυτό είναι που με κάνει να στέκομαι μπροστά της χωρίς να σκιάζομαι .
Στις φουρτούνες και στις μπουνάτσες της αντρειώνομαι, απ τα απάγκια της παίρνω ανάσες και στα στεριανά καρνάγια της είναι που την ονειρεύομαι.
Και η ίδια η ζωή ένα όνειρο είναι , ένα ταξίδι , γι αυτό φτιαχτήκαμε και η έλλειψη του είναι που μας ρημάζει την ψυχή , μας φυλακίζει το μυαλό και μας πεθαίνει, θαρρείς απ την ώρα που γεννιόμαστε.
Καλημέρα sissa
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 12:00 μμ
nikiplos
Δεν με συμφέρει αυτό που θα πώ, πάντως και αυτά τα περί Ελλήνων Εραστών κλπ, κλπ μάλλον είναι αποτέλεσμα του γνωστού παλαιού:
“Στον καθρέφτη μου κοιτιέμαι κι απο μόνος μου αγαπιέμαι”.
Αν κρίνω από τους υπολοίπους Ευρωπαίους (κυρίως Ιταλούς και Γάλλους ) που συναναστρέφομαι τελευταία…
Εμείς απλά περιφέρουμε τη φήμη μας…
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 12:20 μμ
Παπούλης
Καπετάνιο και Ζέππο
Να είστε καλά που μας χαρίσατε αυτή τη καταπληκτική συζήτηση σήμερα
Καλημέρα και καλό μήνα ορέ
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 1:20 μμ
Πάνος
“Θα το πάω το ταξίδι καπτα Ζέπε έστω και αργά, κι ας είναι δίχως γυρισμό..)”
Drop us a note!
Καλό μήνα σε όλους τους ναυτικούς …και τους στεριανούς!
Οκτωβρίου 1, 2009 στις 1:38 μμ
Δύστροπη Πραγματικότητα
Κυρίες και κύριοι, στεριανοί…ή θαλασσινοί, νησιώτες ή μη…
ΚΑΛΟ μήνα σε όλους!