Αύριο πάμε στις κάλπες κι ακόμα δεν ξέρουμε τον πραγματικό λόγο που γίνονται αυτές οι εκλογές. Η μόνη πιθανότητα που φαντάζει λογική είναι ότι ο χειμώνας που έρχεται θα είναι τόσο χάλια, που ο Καραμανλής προτίμησε να τον χαρίσει (κι αυτόν) στο ΓΑΠ.
*
Το ανησυχητικό της υπόθεσης (αν είναι σωστή) παραμένει: είτε με ΚΑΚ είτε με ΓΑΠ, ο χειμώνας αυτός θα είναι πολύ δύσκολος!
*
Η αλήθεια είναι ότι θεοί και δαίμονες (τρόπος του λέγειν) βάλθηκαν να κάνουν τον ΓΑΠ αυτοδύναμο πρωθυπουργό, σώνει και καλά. Με πρώτο δαίμονα στη λίστα την εκπληκτική ανικανότητα, απάθεια, φυγομαχία της ηγετικής ομάδας της ΝΔ.
*
Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βοήθησε λίγο. Εκεί που μόλις ένα χρόνο πριν είχε αέρα στα πανιά του, τα …κατέβασε, μόνος του! Από τότε αρμενίζει ξυλάρμενος. Και σα να μην έφτανε αυτό, οι καπεταναίοι του (μούτσους δεν έχει αυτό το καϊκι) κλωτσιούνται μεταξύ τους και κανείς δε σκέφτεται πως έχουν να πάνε κάπου, σώοι και αβλαβείς. Ίσως επειδή διαφωνούν και για τον προορισμό.
*
Αλλά τον ΓΑΠ τον βοήθησαν πολύ (να γίνει αυτοδύναμος πρωθυπουργός) και οι Οικολόγοι – Πράσινοι. Οι οποίοι επέλεξαν να μην έχουν ξεκάθαρη πολιτική συμμαχιών και να την προτείνουν στους ψηφοφόρους. Με την ασάφειά τους, προκύπτει κάτι εξαιρετικά σαφές: στέλνουν τους αριστερούς (ή έστω τους πασοκογενείς) κατευθείαν στην αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ.
*
Με τον τρόπο τους και αναλογικά με τις δυνάμεις τους ο καθένας, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Ο-Π δούλεψαν για την αυτοδυναμία του ΓΑΠ. Η τελευταία ευκαιρία (για ν’ αλλάξει πράγματι το πολιτικό σκηνικό) ήταν η πρόταση Τσίπρα πριν τις εκλογές, για κοινή κάθοδο ΣΥΡΙΖΑ και Ο-Π. Η οποία δεν είχε καμιά τύχη – ούτε ο ίδιος ο Τσίπρας έκανε δεύτερη κουβέντα.
*
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτή η εθελούσια παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ο-Π στην αυτοδυναμία του ΓΑΠ οφείλεται στην απουσία καθαρής πολιτικής πρότασης. Με απλά λόγια, το πολιτικό προσωπικό τους δεν ξέρει τι θέλει να συμβεί στον τόπο, πέρα από το θνησιγενές «να φύγει η ανίκανη κυβέρνηση» (που φεύγει κι από μόνη της…). Και επειδή η πολιτική, ακριβώς όπως και η Φύση, απεχθάνεται το κενό, ευνοείται αυτός που θέλει να το γεμίσει: ο ΓΑΠ!
*
Τη Δευτέρα 5 Οκτωβρίου, λοιπόν, το αστέρι του ΓΑΠ θα μεσουρανήσει. Αλλά, μήπως την έχει πατήσει κι αυτός; Έγινε αρχηγός επειδή ο Σημίτης δεν ήθελε να μείνει άλλο, γιατί έβλεπε πως μπροστά του ήταν το σχέδιο Ανάν και η εκλογική ήττα. Γίνεται πρωθυπουργός επειδή ο Καραμανλής, δεν θέλει να κυβερνήσει περισσότερο – ούτε καν έξι μήνες ακόμα! Και τον διευκολύνουν οι πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να του κόψουν τον κώλο τα φτερά, επειδή κι αυτές δεν θέλουν ή δεν ξέρουν τι θέλουν – που κάνει το ίδιο!
*
Η αυτοδυναμία του ΓΑΠ, μοιάζει να είναι …οικουμενική επιλογή. Φαίνεται ότι η ελληνική κοινωνία είναι τόσο απελπισμένη, τόσο μουδιασμένη και τόσο ανίκανη, που δε μπορεί να διεκδικήσει κάτι καλύτερο. Κακά τα ψέματα, παίδες και κόρες: ο ΓΑΠ μας βολεύει όλους, ως ο αίρων τις πολιτικές αμαρτίες (ή την πολιτική αμηχανία) όλων μας. Ας μη του πουν όμως τώρα, ότι η πολιτική του διαδρομή θα τελειώσει με τη συνήθη ..σταύρωση, μ’ αυτή την εξυπηρέτηση που μας κάνει. Ας το χαρεί κι αυτός λιγάκι…
21 comments
Comments feed for this article
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 10:42 πμ
Ενη Καπαζογλου
Πολυ ωραια Πανο
Το να εχει κριθει θετικα, απο ενα μεγαλο ποσοστο της ελληνικης κοινωνιας ,η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ του ΠΑΣΟΚ, δεν σου περναει καθολου απο το μυαλο ,οπως αποδεικνυεται απο την παραπανω αναλυση σου.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 10:48 πμ
Πάνος
Όχι Ένη, δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Λυπάμαι που στο χαλάω, αλλά η κύρια αιτία της διαφαινόμενης νίκης του ΠΑΣΟΚ είναι η αδυναμία των αντιπάλων του και όχι η δική του πρόταση: θεοί και δαίμονες έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να κάνουν το ΓΑΠ αυτοδύναμο πρωθυπουργό, όπως λέω στο ποστ. Τα λιγότερα σ’ αυτή την υπόθεση τα έκανε το ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος ο ΓΑΠ!
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 10:52 πμ
Πάνος
Συμπληρώνω: γι’ αυτό άλλωστε, επειδή πρόκειται για ανεμομαζώματα, σε πολύ λίγο χρόνο θα τα δούμε να γίνονται διαβολοσκορπίσματα! Και, πίστεψέ με, δεν μου αρέσει καθόλου κι αυτή η προοπτική.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 10:54 πμ
Ενη Καπαζογλου
Και με την ευκαιρια της συζητησης βλ. πολυ ευστοχο αρθρο του Α,Καρακουση στο ΒΗΜΑ
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artId=291796&dt=03/10/2009
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 10:54 πμ
σχολιαστης
Αν θεωρούσαμε ότι η χώρα θα είχε να κερδίσει κάτι με μια κεντροαριστερή κυβέρνηση συνασπισμού (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Ο-Π) τότε η αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ θα ήταν λιγότερο σίγουρη. Αλλά το σενάριο της μη αυτοδυναμίας και της προσφυγής σε νέες εκλογές για το μπόνους των 10 εδρών δεν είναι λύση.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 10:58 πμ
Στέλιος
@Ενη: αγαπητή μου τί περιμένεις από ένα “κομμουνιστικοφέρνον” μπλογκ? Μήπως ΠΟΤΕ είχαν καμία θετική πρόταση? Μια ζωή κριτική, ομφαλοσκόπηση, κακία, δυσαρέσκεια, καρφώματα συντρόφων, αποκηρύξεις των προηγούμενων ηγεσιών, κλασσικοί μίζεροι άνθρωποι…
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 11:01 πμ
σχολιαστης
Μπορείς να συγκεκριμενοποιήσεις τα “ανεμομαζώματα” σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ;
Αν θυμάμαι καλά, μετά το 1977 δεν έχει πάρει σε βουλευτικές κάτω απο 38-39%, όποιος και να είναι αρχηγός.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 11:34 πμ
Ενη Καπαζογλου
Και Στελιος δεν δεχομαι ολους αυτους τους προσβλητικους χαρακτηρισμους για το μπλογκ (το κομμουνιστικοφερνον δεν το θεωρω προσβλητικο χατακτηρισμο, αν και δεν μου φαινεται να εχει σχεση με αυτο το μπλογκ), δεδομενου οτι σχολιαζω τωρα και καιρο εδω ανεξαρτητα αν εχουμε διαφορετικες πολιτικες επιλογες ο καθενας.
Αυτου του ειδους η αντιπολιτευση που κανεις δεν μου αρεσει απο οποια πλευρα και αν προερχεται. Νομιζω οτι οσοι τυχαινει να παρακολουθουν τις αποψεις μου θα το εχουν επισημανει.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 12:05 μμ
nikiplos
Πρώτη και κύρια αιτία που φέρνει τον ΓΑΠ στην εξουσία είναι τα σκάνδαλα της ΝΔ και το έλλειμα δημοκρατίας που ξεχείλιζε από την απερχόμενη κυβέρνηση…
Στο σχόλιό μου (Οκτωβρίου 2, 2009 στο 1:24 μμ) στο ποστ “7 σφηνάκια για τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου” έχω θίξει κάποια σαν συμπλήρωμα αντίστοιχων του @σχολιαστή λίγο παραπάνω.
Επειδή όμως η αμφισβητήσιμη “ελεύθερη βούληση” του ανθρώπου, εξανεμίζεται τελείως και γίνεται αντίδραση σε συμπεριφοριστικό ρεύμα σε ομαδικό επίπεδο, πιστεύω ότι αυτή η ‘ελεύθερη βούληση΄ των μαζών δεν είναι παρά το αποτέλεσμα μιας έξυπνης χειραγώγησης η οποία μετά το δεύτερο του 20ου αιώνα έχει βρει σημαντικούς αρωγούς από την επιστήμη.
Κοντολογίς τα κανάλια που στην Ελλάδα έχουν τεράστια δύναμη, βγάζουν ΓΑΠ. Το γιατί ο Κώστας έφυγε και έρχεται ο Γιώργος είναι ένα υπό απάντηση ερώτημα. Σε μένα η πιο πειστική εξήγηση είναι απλά η αλλαγή φρουράς στις ΗΠΑ που επιβάλλει ακόμη και χωρίς κανέναν προφανή λόγο αλλαγές φρουράς στα προτεκτοράτα.
Ο κόσμος σε ατομικό επίπεδο είναι μάλλον απελπισμένος αφού δεν πολυπιστεύει σε φληναφηματικές κομματικές διακυρήξεις καθώς έχει δει τι γίνονται αυτές όταν ένα κόμμα αναλαμβάνει την εξουσία και καλείται να διαχειριστεί τη μάζα (εμάς δλδ τους αμνούς) αεί υπέρ έτερων συμφερόντων.
Η γνώμη μου είναι ότι στην Ελλάδα έχει χαθεί τελείως το παιχνίδι, κυρίως σε πολιτικό επίπεδο. Τουτέστιν υπάρχει ήττα της αριστεράς σε παγκόσμιο επίπεδο, η οποία βεβαίως έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις στην ήδη πολύπαθη και προβληματική ελληνική αριστερά. Ο λαός έχει γυρίσει την πλάτη στην αριστερά και έχει κάποια δίκια. Δεν του παρέχει καμία εγγύηση, ενώ πολιτικά έχει ξεμείνει σε χρεωκοπημένα συστήματα και καθεστώτα τουλάχιστον από πλευράς οικονομίας και γεωστρατηγικής. Τα λαϊκίστικα επιχειρηματά της δε, σπάζουν καρύδια, όπως “διορισμό τώρα των συμβασιούχων” που ζητάει η Κυρ Αλέκα και ο Κυρ Αλέκος (όχι ο Αλέξης).
Αγαπητέ Πάνο, απλά δεν έχουμε μάλλον που την κεφαλή κλείναι, και ο πονοκέφαλος του ΠΑΣΟΚ προτιμότερος από την τραβεστί-δυτικοποίηση της ΝΔ. Τουλάχιστον θεραπεύεται με ένα παναντόλ.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 12:11 μμ
kapetanios
σχολιαστη&Ενη
καλό είναι να αρχίσετε να συνηθίζετε από σήμερα
για τους έχοντες μνήμη, το ΠΑΣΟΚ(ακόμη και από την εποχή -1977-που αναφέρει ο σχολιαστής ) συνοδεύεται και απότον αυριανισμό του “Στέλιος”
σχολιαστή
η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία αναφέρεται ο Πάνος ,και η οποία εχάθη κάπου στον δρόμο (του Δεκέμβρη), δεν δημιουργήθηκε από “εσάς”
(“Αν θεωρούσαμε ότι η χώρα θα είχε να κερδίσει..” κλπ που γράφεις παραπάνω, ο λόγος).
Όσο για το “μπόνους των 10 εδρών”, η ψήφος μας δεν είναι και δεν πρέπει να είναι “μπόνους” κανενός πέραν αυτών που ψηφήσαμε αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα
Πάνο
θα εκπλαγώ εαν δω αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ σε αυτές τις εκλογές.
Η παρουσία του ΓΑΠ λειτουργεί αφαιρετικά στο συγκεκριμένο κόμμα κι αυτό μένει να το δούμε (ακόμη μια φορά) και στην πράξη.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 12:22 μμ
sissa ben dahir
Η πολιτική δεν ασκείται μόνο σε εθνική κλίμακα, ούτε μόνο από τα ανώτατα και υψηλόβαθμα στελέχη.
Καλή αρχή.
Στην Διεύθυνση Β/θμιας εκπαίδευσης Α Αθήνας, κατέπεσαν δικαστικά οι επιλογές διευθυντών σχολείων που υπηρετούν τώρα. Θα επαναληφθούν οι συνεντεύξεις τον Τρέχοντα Οκτώβριο.
Ε λοιπόν, πρέπει να δείτε με ποιο ύφος κινούνται από τώρα τα τοπικά συνδικαλιστικά/κομματικά χαμηλόβαθμα Πασοκοστελέχια για προώθηση των δικών τους.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 12:31 μμ
δεξιος
Οταν το 2003 ,μια μολις εβδομαδα μετα τις τουρκοκυπριακες εκλογες της 15ης Δεκεμβριου που κερδισε ο Ταλατ,υποστηρικτης του σχεδιου Αναν το οποιο μεχρι τοτε απερριπταν οι Τουρκοι ξαφνικα ο Σημιτης παρεδωσε το δαχτυλιδι,δεν ειχα καμμια αμφιβολια για το λογο που κανενα ΜΜΕ δεν ανεφερε -η Τουρκια αλλαζε θεση στο κυπριακο,το μπαλακι ερχοταν προς τα εδω και ο Σημιτης παρ οσα ελεγε δεν ειχε καμμια διαθεση να υπογραψει ΑΥΤΟΣ το σχεδιο και το πασαρε στον επομενο.
Αυτος θα περναγε στην ιστορια ως ο ανθρωπος που εβαλε την Κυπρο στην ΕΕ και ο Καραμανλης ως ο ανθρωπος που υπεγραψε το σχεδιο Αναν.
Δεν εγινε ομως ετσι.
Τωρα θα πρεπει να περιμενουμε μετα τις εκλογες για να μαθουμε.Λιγη υπομονη.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 12:45 μμ
nikiplos
Αγαπητέ Δεξιέ, από τον παππού και συνονόματο του ΓΑΠ αυτά τα ζητήματα ήταν απλό παιχνιδάκι… Θέλω να πω πως το ζήτημα της πολιτικής είναι πολύ απλούστερο για να δυσκολεύονται δήθεν οι ταγοί της εξουσίας μας… Ένα παράδειγμα το Μακεδονικό και τα Ελληνοτουρκικά που υπέγραψε η Θοδωρίτσα μας και θα έκαναν “τούρκο” τον Κωστάκη της αντιπολίτευσης του 2003, τότε που έλεγε τον Σημίτη οσφυοκάμπτη (αθάνατο “εκμέκ παγωτό” με την οσφυοκαμψία).
Στην περίπτωση ενός τέτοιου ενδεχόμενου κινδύνου το σχέδιο ΑΝΑΝ πετιέται ως μπαλάκι – δημοψήφισμα και το ψηφίζουμε ΝΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ εμείς οι πολίτες. Πιστεύω πως την περίοδο του 2005 είχε ήδη καλλιεργηθεί το κλίμα αφού παπαγαλάκια πράσινα, γαλάζια και κάποια κόκκινα είχαν ήδη αρχίσει να ” το σκέπτονται”. Απλά δεν χρειάστηκε γιατί σφυρίχτηκε το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 12:46 μμ
kapetanios
sissa
κομματικοκρατική δημοκρατία
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 1:31 μμ
σχολιαστης
Καπετάνιε, τι να αρχίσω να συνηθίζω; Δεν σκάω αν βγει ή δε βγεί το ΠΑΣΟΚ. Φορολογικά μάλλον έχω να χάσω. Αλλά η υποβάθμιση της αστικής μας δημοκρατίας με τον ΚΑΚ με προσβάλει ως πολίτη και βρίσκω έναν τρόπο να αντιδράσω. Αν βγεί μάπα το καρπούζι, δεν θα έχω και τη σκασίλα ότι είχα κάποια εναλλακτική λύση καλή και την περιφρόνησα.
Οι αναφορές του Αλέξη (τύπου Β. Κ.) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα των ξεχασμένων δεν με έπεισαν. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι το κόμμα με αναλογικά τους λιγότερους φτωχούς και καταφρονεμένους. Αλλοι το διοικούν, άλλους εκπροσωπεί; Θαυμα, θαυμα.
Στην τελική επειδή έχει και κάποιους όπως ο Κοροβέσης εύχομαι να βγει στη βουλή.
Τώρα η τοποθετησή σου στο “αν θεωρούσαμε”,με το “εσας”, δεν με αφορά.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 2:12 μμ
nikiplos
Αγαπητέ Σχολιαστή, με τους ταπεινούς και καταφρονεμένους πρέπει να είναι οι πολιτικές και όχι οι πολιτικοί… Επίσης δεν θεωρώ ότι οι “ταπεινοί και καταφρονεμένοι” αποτελούν ένα ιστορικό δίκαιο μιας κάποιας πολιτικής ιστορίας… Η αριστερά δεν πρέπει να βασίζεται σε Ξανθοπουλιάδες…
Η πολιτική πρέπει να διασφαλίζει τη δημόσια δωρεάν παιδεία και μόρφωση και δια βίου εκπαίδευση γιατί ο απαίδευτος κι αγράμματος λαός a priori είναι φασιστικός, δρα επιθετικά, γκαρίζει είναι κακομούτσουνος και χαλάει την καθημερινότητά του χτίζοντας αυθαίρετα εκεί που έπρεπε να έχει πάρκα και χώρους αναψυχής. Της δικής του αναψυχής.
Η πολιτική πρέπει να προσπαθεί να εγγυάται την αξιοκρατία και να βασίζεται σε αυτήν. Σαφώς χωρίς χτύπημα παγιωμένων συμφερόντων αυτό δεν είναι εφικτό και εδώ είναι που μπαίνει η λεγόμενη ανάγκη αριστερής και ριζοσπαστικής πολιτικής. Το στοίχημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι να στοχοποιήσει τα συμφέροντα και να κάνει την αριστερή πολιτική πράξη. Ειδάλλως θα καταντήσει σαν το “ορθόδοξο” ΚΚΕ.
Κατά τα άλλα η πολιτική έχει υποχρέωση να διασφαλίζει τη δημοκρατία και την τήρηση του συντάγματος, ώστε να επιχειρείται η ισονομία. Η ΝΔ κατάλυσε τη Δικαιοσύνη από θεσμό σε εσμό συμφερόντων. Το ΠΑΣΟΚ έχασε σε αυτόν τον τομέα, καθώς ενεθάρρυνε να θάλλουν λογής λογής φυτά σαν το Μάλ, τη γιγάντωση των παρασιτικών οικονομιών, δλδ των τραπεζών που πλουτίζουν μόνο από χορήγηση δανείων. Μια χώρα 10 εκατομυρίων έχει 200 περίπου τράπεζες έναντι 40 που έχει η Γερμανία. Όλες χορηγούν δάνεια και διοικούν αφού δανίζουν το κράτος για να πληρώνει τις στρατιές των δημοσίων υπαλλήλων.
Ο ΚΑΚ γιγάντωσε τον δημόσιο τομέα εκτοξεύοντας το κόστος ζωής του έλληνα πολίτη. Το έκανε με ρεβανσιστικό τρόπο, παρακάμπτοντας τον ΑΣΕΠ, στήνοντας διαγωνισμούς κλπ. Ο υπερδανεισμός μπορεί να δίνει σήμερα την ευκαιρία, ότι τάχα τη σκαπουλάραμε, αλλά αύριο οι υπέρογκοι τόκοι όπως και στις πιστωτικές κάρτες θα μας κάνουν να γονατίσουμε…
Πέρα από φληναφήματα περί δημοσιονομικού νοικοκυρέματος κλπ, παπαριές που έλεγε και ο Πάκης το 2004, το στοίχημα του ΓΑΠ, αν βγει είναι να εφαρμόσει σοσιαλδημοκρατία (κρατικό έλεγχο ή παρεμβατισμό) τουλάχιστον στις ελληνικές τράπεζες, τις μόνες που εν μέσω κρίσης είχαν αυξήσεις της τάξης 30 ή 40%. Επίσης να φορολογήσει τους μετόχους, γιατί όλα τα ακίνητα, το ρευστό και οι περιουσίες που έχουν γίνει (σαν τα 53 σπίτια του συμπαθέστατου Βουλγαράκη) ανήκουν τυπικά σε offshore εταιρίες που φορολογούνται με 1%.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 2:24 μμ
nikiplos
Αγαπητέ Καλυβάρχη και σχολιαστές δεν βρήκα που αλλού θα μπορούσα να βάλω τον σύνδεσμο. Έχει ενδιαφέρον:
http://www.styx.gr/index.cfm?Action=RTCL&CLiD=2468
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 2:44 μμ
kapetanios
σχολιαστή
(να αρχίσεις να συνηθίζεις τα “φαινόμενα” εννοώ)
τι σημαίνει: “Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι το κόμμα με αναλογικά τους λιγότερους φτωχούς και καταφρονεμένους. Άλλοι το διοικούν, άλλους εκπροσωπεί; Θαυμα, θαυμα” ?
Μ αρέσει πάντως που προσωποποιείς την “υποβάθμιση της αστικής μας δημοκρατίας” αδιαφορώντας και υποβαθμίζοντας το δομικό/δημοκρατικό της έλλειμμα.
Το ασήμαντον (ΚΑΚ vs ΓΑΠ και το κακό συναπάντημα) μπροστά στο σημαντικό του πολιτικού συστήματος.
Η πολιτική α- παιδεία του μη χείρον βέλτιστο μπροστά στην πολιτική παιδεία .
Εν τέλει η ποδοσφαιροποίηση ο παραγοντισμός και ο ηγεμονισμός εναντίων της δημοκρατίας
Νομίζω ότι στο ξανάπα , για μένα οι εκλογές οφείλουν ,εκτός απ το (εύκολο και εν πολλοίς προαποφασισμένο )να αναδεικνύουν κάθε φορά την ηγεσία του τόπου μας, να παράγουν (το δύσκολο) και πολιτικό πολιτισμό.
Η μπουρδολογία λοιπόν των δυο κομμάτων εξουσίας (τα υπόλοιπα , για χάρη των 5-10 πολιτών που εκφράζονται μέσα από αυτά, απλώς προσπαθούν να προστατέψουν την ύπαρξη τους) και το υπέρτατο ΕΓΩ που αναβλύζει ζέχνοντας, μόνο αυτό δεν παράγει.
υγ
ήθελα να ξερα ποιος σώφρων άνθρωπος θα συμφωνούσε μια έστω και υποτυπώδη οικονομική συνεργασία στην βάση όλων αυτών των υποσχέσεων και ανακοινώσεων των δύο πλευρών . Ακόμη και ο πρωτοετής φοιτητής της νομικής θα στελνε την προτεινόμενη σύμβαση στον κάλαθο των αχρήστων. Το απαράδεκτο της πρότασης δεν αποχαρακτηρίζεται από την έλλειψη μιας άλλης προοπτικής ή μιας άλλης πρότασης.
Μια κακή πρόταση είναι το ίδιο ζημιογόνα με την «ανύπαρκτη» πρόταση.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 2:47 μμ
xBerliner
“Κοντολογίς τα κανάλια που στην Ελλάδα έχουν τεράστια δύναμη, βγάζουν ΓΑΠ. Το γιατί ο Κώστας έφυγε και έρχεται ο Γιώργος είναι ένα υπό απάντηση ερώτημα. Σε μένα η πιο πειστική εξήγηση είναι απλά η αλλαγή φρουράς στις ΗΠΑ που επιβάλλει ακόμη και χωρίς κανέναν προφανή λόγο αλλαγές φρουράς στα προτεκτοράτα.”
Οι αμερικάνοι έχουν σταματήσει να ασχολούνται ενεργά με τις εκλογές στην Ελλάδα μετά το 2000.
Επίσης ο ΓΑΠ έχει την υποστήριξη των μίντια (κυρίως του ΔΟΛ) τους τελευταίους λίγους μήνες.
Οκτωβρίου 3, 2009 στο 4:42 μμ
nikiplos
xBerliner, δεν το εννοούσα ως υπόθεση Αμερικανικών σχεδίων. Έχεις δίκιο, μόνο επέτρεψέ μου να σε διορθώσω ως προς τη χρονολογία: 1990, είναι το έτος που οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονται για το ποιός τους λέει γιές σερ….
Εκείνο που εννοούσα είναι ότι οι εδώ οι δικοί μας κουμπάροι πιέζουν, ώστε να είναι αυτοί ηγήτορες που έχουν “καλές σχέσεις” χατζαηβάτη – Πασά με τους εκείθεν.
Και οι υπουργοί στην Ελλάδα χέστηκαν ποιός είναι τμηματάρχης. Βάζουν όμως αυτόν που τους υποδεικνύουν τα στενά κομματικά συνδικαλιστικά τους όργανα.
Οκτωβρίου 4, 2009 στο 8:20 πμ
Πάνος
Αυτό το σχόλιο αξίζει να το δείτε:
http://roides.wordpress.com/2009/10/03/03oct09-2/#comment-20624