Του Athanassios

Ορισμένα τραγούδια μένουν χαραγμένα ανεξίτηλα στη μνήμη, γιατί συνδέονται με προσωπικές στιγμές και φέρνουν στο νου δυνατές αναμνήσεις, ανεξάρτητα από την όποια καλλιτεχνική τους αξία.

Φοιτητής, ξυπνούσα από τα χαράματα και στηνόμουνα πίσω από τη μπαλκονόπορτα….. Περίμενα ν’ ανοίξει η απένταντι μπαλκονόπορτα…. κάποτε άνοιγε και ξεπρόβαλε η αγουροξυπνημένη, χυμώδης γειτόνισα, φορώντας μόνο το διάφανο νυχτικό της….. τα μάτια της μισόκλειστα, τα δικά μου γυρισμένα έξω σαν του βρυκόλακα που είδε ξαφνικά το φως της μέρας….

Μ’ είχε πάρει χαμπάρι βέβαια η γειτόνισα και φρόντιζε να μου κάνει το μαρτύριο κάθε μέρα πιο αβάσταχτο….

Ουδέποτε της μίλησα, δεν έμαθα τ’ όνομά της….. Θυμάμαι όμως ολοζώντανα ακόμα τα κάλλη της και το αποβλακωμένο μου βλέμμα….
Κάποτε διαπίστωσα ότι τα παραθύρια δεν άνοιγαν…. η γειτόνισα μετακόμισε κι εγώ έμεινα με το συγκεκριμένο τραγούδι στα χείλη…..

Την ίδια περίπου χρονική περίοδο πήγα σε μια ταβέρνα-καφενείο με μια κοπέλλα…
Ηταν βαρυχειμωνιά, όπως τώρα κι ένα τραπέζι μόνο γεμάτο….. ένας άντρας μόνος…. μεγάλο τον χαρακτήρισα τότε, καμιά 40αριά χρόνων ήταν δηλαδή, καθισμένος σ’ ένα τραπέζι, το οποίο ήταν γεμάτο μπουκάλια μπύρας και δίφραγκα….
είχε πάνω στο τραπέζι ριγμένα καμιά πενηνταριά δίφραγκα !!!

Το βλέμμα μου καρφώθηκε εκεί, δεν μιλούσα, δεν λαλούσα…. Κάποια στιγμή, γέμισε τη χούφτα του δίφραγκα και πήγε το juke-box….. τα έριξε όλα μέσα, παρήγγειλε δυο μπύρες (δυο-δυο τις έπινε) κι έκατσε στη θέση του…

Αρχισε ναι παιανίζει η “ΓΕΙΤΟΝΙΣΑ” , ξανά και ξανά και ξανά…..όλα τα δίφραγκα που είχε στο τραπέζι του, σ’ αυτό το τραγούδι μπήκαν και μόνο σ’ αυτό….

Στη θεϊκή εισαγωγή του τραγουδιού έβγαινε ένα “αχ” από τα μύχια της ψυχής του κι άναβε τσιγάρο…
Στη συνέχεια κοιτούσε ψηλά, μάτι “κίτρινο-θολό” βέβαια ,βλέμμα σβησμένο….. άκουγε σιωπηλός, σα να ήταν προσηλωμένος σ’ ένα ιδιαίτερο “καθήκον”….

Φάγαμε, φύγαμε απ΄την ταβέρνα κι αυτός ακόμη δίφραγκα έριχνε….

Εκείνο το βράδυ εμπέδωσα το δωρικό αυτό ζεϊμπέκικο, ως και την τελευταία του νότα, αποθηκεύοντάς το ταυτόχρονα στην ψυχή μου…