Χθες βρέθηκα σε μια συνάντηση με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Βασίλη Γερανίδη, στους Νέους Επιβάτες. Ήταν προγραμματισμένη για τον Καλλικράτη (γι’ αυτό πήγα) αλλά η κρίση και τα κυβερνητικά μέτρα μονοπώλησαν το ενδιαφέρον.
Δεν θέλω να μεταφέρω όσα ακούστηκαν, απλά θα σημειώσω ότι επικρατούσε ατμόσφαιρα Μεγάλης Παρασκευής.
Για να τους …εμψυχώσω τους είπα ότι ακόμα και τώρα υπάρχουν λύσεις. Πχ, στο θέμα του φαρμάκου, η (αδικαιολόγητη) δαπάνη για το οποίο είναι από τις βασικές αιτίες του ελλείμματος και του χρέους της χώρας μας, η λύση είναι εξαιρετικά απλή:
- Οι γιατροί να μη συνταγογραφούν εμπορικό σκεύασμα, αλλά φαρμακευτική ουσία, και
- Οι φαρμακοποιοί να μην δικαιούνται 25% επί της τιμής, αλλά να αμείβονται, για τα ακριβά φάρμακα, με προκαθορισμένο ποσό (πχ 10 ευρώ ανά συσκευασία)
Αν θεσμοθετηθούν αυτά τα δυο απλούστατα μέτρα, όχι μόνο οι δαπάνες για το φάρμακο θα μειωθούν ιλιγγιωδώς (για το κράτος και για τα ασφαλιστικά ταμεία), αλλά θα έχουμε κι άλλες, εξαιρετικά σημαντικές, παράπλευρες ωφέλειες: θα μειωθεί δραματικά η υπερσυνταγογράφηση και η πολυφαρμακία, ο άμεσος και έμμεσος χρηματισμός των γιατρών από τις φαρμακευτικές εταιρείες κλπ.
Τα ξέρετε αυτά (κύριε Γερανίδη μου), όπως τα ξέρει όλος ο κόσμος. Εφαρμόστε τα ΤΩΡΑ, μαζί με τα αντίστοιχα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, γιατί δεν θα έχετε άλλη ευκαιρία: η παρούσα κρίση, αν τα κόμματα δεν την αντιμετωπίσουν με εντελώς άλλη λογική (από αυτή που έχουν τα μέτρα της ΓΑΠοκυβέρνησης) θα σημάνει το οριστικό τέλος της Μεταπολίτευσης. Οι ημέτεροι Μπερλουσκόνηδες καραδοκούν και προετοιμάζονται εντατικά…
18 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Μαρτίου 9, 2010 στις 1:34 μμ
Πάρης
Η μεταπολίτευση να τελειώσει Πάνο. Και πολύ κράτησε. Στο κάτω κάτω γέννημα θρέμμα της προηγούμενης εποχής είναι.
Αλλά γιατί ο φόβος για μπερλουσκόνηδες; Το γεγονός ότι καραδοκούνε (και όχι μόνο μπερλουσκόνηδες αλλά και πολύ χειρότερες επιλογές) γιατί σημαίνει ότι θα κερδίσουν κιόλας;
Μαρτίου 9, 2010 στις 1:53 μμ
sissa ben dahir
Έτσι τέλειωσαν και οι δεινόσαυροι. Ήθελαν να μασάνε ατέλειωτες ποσότητες που όμως δεν διέθετε πια ο πλανήτης αφού είχε καλυφθεί με σκοτάδι. Την εξαφάνιση εκείνων ακολούθησε η κυριαρχία των θηλαστικών.
Τους δικούς μας δεινόσαυρους ποιο είδος θα τους διαδεχτεί;
Μαρτίου 9, 2010 στις 1:58 μμ
Άγγελος
sissa,
στην περίπτωση μας δύσκολο. Είναι και δεινόσαυροι αλλά και θηλαστικά αφού βυζαίνουν επιμελέστατα.
μάλλον οι κατσαρίδες.
Μαρτίου 9, 2010 στις 2:22 μμ
Πάνος
Η πολιτική απεχθάνεται το κενό. Αν το ΠΑΣΟΚ αποτύχει να αντιμετωπίσει την κρίση, οι κατσαρίδες έρχονται!
Μαρτίου 9, 2010 στις 2:31 μμ
Άγγελος
Οπότε ο Παπουτσής μάλλον δεν έχει θέση ανάμεσα στις κατσαρίδες!
Μαρτίου 9, 2010 στις 8:52 μμ
Παπούλης
Η μεταπολίτευση τελείωσε με την έλευση του Κινέζου στην εξουσία. Απλά τότε δεν το είχαμε καταλάβει , όσο κάθομαι και το ξανασκέφτομαι , με την εμπειρία όλων αυτών των χρόνων τόσο πιό σίγουρος είμαι γι αυτό. Η μετάβαση μπορούμε να πούμε ότι ολοκληρώθηκε πλέον πρόσφατα. Σε τι ακριβώς ( μεταβήκαμε ) αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο ιστορικός του μέλλοντος.
Βέβαια πρόκειται για μεγάλη συζήτηση , αν και πολύ ενδιαφέρουσα φαντάζομαι
Μαρτίου 9, 2010 στις 9:15 μμ
δεξιος
H μεταπολιτευση θα τελειωνε τοτε εαν επικυρωνοταν με την εκλογη Βενιζελου στις εσωκομματικες εκλογες του ΠΑΣΟΚ το 2007.
Η ανοδος ΓΑΠ δινει μια παραταση υστερογραφο που θα εχει και στοιχεια θριλλερ.
Μαρτίου 9, 2010 στις 9:29 μμ
Παπούλης
Αν μιλάμε για το φινάλε της μεταγωγής σε μια νέα περίοδο ισως θα συμφωνούσα Δεξιέ
Αλλά και πάλι που το σκέφτομαι θεωρώ ότι ο γιωργάπης δε κουβαλάει τίποτε σχετικό με τη μεταπολίτευση στη πλάτη του. Ήδη από τη προηγούμενη δεκαετία είχε απαλλαγεί από το φορτίο .
Μαρτίου 9, 2010 στις 9:37 μμ
Rodia
Πανο, καπου εγραψες κατι τι για τα φαρμακα.. δεν το βρισκω.. Μια μικρη βοηθεια πληζζζ
)
Μαρτίου 9, 2010 στις 9:56 μμ
Πάνος
Μα …στο ποστ (αποπάνω) είναι! Εκτός αν εννοείς κάτι παλιότερο.
Μαρτίου 9, 2010 στις 9:58 μμ
nikiplos
Η μεταπολίτευση θέλω να πιστεύω, δεν είναι παρά μια συνέχεια της πολιτικής του 60 με συστράτευση των κεντροαριστερών (ας μου επιτραπεί ο όρος) στο ΠΑΣΟΚ. Το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ, δεν απέφερε τις καίριες αλλαγές στην απαρχή της δεκαετίας του 80, αυτό είναι άλλου ιερέως. Ίσως να είχε τελειώσει νωρίτερα αν στο τιμόνι της ΝΔ ήταν ο Κ. Στεφανόπουλος και αναλάμβανε το 1989 με ήπια προσαρμογή. Το ΠΑΣΟΚ μάλλον θα διαλυόταν αν δεν είχε υπάρξει ο Δρακουμέλ. Έκτοτε συνεχίζουμε σε αυτό το μετεμφυλιακό (ίσως και μετα Βενιζελικό) μοτίβο με θρησκευτική ευλάβεια χωρίς σημαντικές παρεκβάσεις. Για να αλλάξει η πολιτική τουλάχιστον στον δικό μας Λαό, πάντοτε απαιτήθηκε η ζητούμενη “σφαλιάρα” με ή χωρίς εισαγωγικά (Μ. Καταστροφή, Εμφύλιος, Κατοχή Κύπρου).
Δεν πρόκειται κατά τη γνώμη μου να περάσουμε στην μετά την μεταπολίτευση εποχή (Έλληνες Μπερλουσκόνι από τη μια και διασπασμένο το κεντροαριστερό μέτωπο) χωρίς την ενδιάμεση σφαλιάρα…
την οποία προσωπικώς εναγωνίως αναμένω…
Μαρτίου 9, 2010 στις 10:15 μμ
Βαγγέλης Δ. Καργούδης
@παπς: όντως, και εγώ πιστεύω πως το ύστατο πολιτικά, critical point της Μεταπολίτευσης, ήταν η πρώτη τετραετία της “Simitis Administration”! (Δεν κάνω πλάκα, το λέω έτσι, γιατί υπήρχε ένα σπάνια ομογενοποιημένο κυβερνητικό σταφ που ασκούσε διοίκηση).
Το θέμα είναι, (ή αν θές στασιάζεται στο) ότι εγώ, το βλέπω έτσι, (σαν δηλαδή το βήμα που θα έκρινε τη δυνατότητα, και της περιόδου και της χώρας να “μεταβεί” στο επόμενο στάδιο), επειδή ακριβώς πιστεύω πως η Μεταπολίτευση, σαν συνολικό πρόταγμα, τον ΠΕΡΙΕΙΧΕ τον “εκσυγχρονισμό με ευρωπαϊκά-τυπικά Σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά” που αποπειράθηκε, και σ’ ένα βαθμό (αν εξαιρέσεις τελείως τη δημόσια διοίκηση δηλαδή) τον πέτυχε ο Κινέζος.
Μ’ αυτή την έννοια, αποδίδω και σημασία περίπου “εσωτερικής καθεστωτικής ανατροπής” στη διαλυτική πενταετία Κάραμαν. Και “τουρκεύω” τόσο πολύ, με όλους αυτούς από την “Αριστερά”(;) που τα βάζουν όλα σ’ ένα σακκούλι.
Να μια κουβέντα, παππούλη μου, που θα μπορούσαμε λάου-λάου να την ξεκινήσουμε.
Τι μας λείπει δηλαδή πέραν της τυπικής ρητής συναίνεσης του Καλυβάρχη μας, που τη θεωρώ άλλωστε και δεδομένη, με την δική σου ευγενή παρέμβαση!…
Μαρτίου 9, 2010 στις 10:27 μμ
κικη
sissa ben dahir
και να εκλείψουν οι δεινόσαυροι θα μας μείνει η ραδιενέργεια, μαζί με τις κατσαρίδες. Εκτος αν βρούμε τρόπο να καθαρίσουμε τη γη μας
Μαρτίου 9, 2010 στις 10:33 μμ
Rodia
εχμ.. αρχιζουν τα ματια μου να κανουν.. πουλακια! Εβλεπα τιβι Βουλη.. Αδωνη, Ροντουλη, κλπ
Μαρτίου 9, 2010 στις 11:02 μμ
Πάνος
“Τι μας λείπει δηλαδή πέραν της τυπικής ρητής συναίνεσης του Καλυβάρχη μας, που τη θεωρώ άλλωστε και δεδομένη, με την δική σου ευγενή παρέμβαση!…”
Δε χειράζεται καμιά παρέμβαση, Βαγγέλη: γράψε εσύ ένα κείμενο – εισήγηση – αφορμή και στείλτο μου στο panosz at otenet.gr Θα αναρτηθεί αμέσως ως δικό σου ποστ στην καλύβα.
Να ξέρεις όμως ότι θα το κριτικάρω …κατά δύναμη
Μαρτίου 10, 2010 στις 12:13 πμ
kapetanios
νομίζω ότι η εποχή της μεταπολίτευσης έχει τελειώσει προ πολλού.
είναι σαν να ψάχνουμε τον Μάη στην Γαλλία του Σαρκοζι
η πολιτική περιορίζει τον ρόλο της στην αντίληψη και την εναρμόνιση της στις προθέσεις της “αγοράς” με την επιτυχία της να κρίνεται από τον βαθμό της γρήγορης και ευέλικτης προσαρμογής στις εκάστοτε συνθήκες.
Το βασικό ερώτημα που παραμένει σήμερα αναπάντητο αφορά το εργατικό/λαικό κίνημα (ενδεχομένως και το οικολογικό κίνημα) και το μέλλον του.
Η σοσιαλδημοκρατία του Σημίτη, η «σύγχρονη αριστερά» δηλαδή του Βαγγέλη :
“..Μέσω της κυβερνητικής εμπειρίας της στη Γαλλία, στην Ισπανία και στην Ελλάδα συνεισέφερε στην έλευση του οικονομικού καπιταλισμού απορυθμίζοντας τις οικονομικές αγορές. Ιδιωτικοποίησε το τραπεζικό σύστημα και τις στρατηγικές επιχειρήσεις και ιδιοποιήθηκε- χωρίς ποτέ να το αναγνωρίζει- τη νεοφιλελεύθερη σκέψη των δεξιών αντιπάλων της. Αυτή η υποκριτική στάση σταμάτησε το 1997, με την άνοδο στην εξουσία του Τόνι Μπλερ, ο οποίος χωρίς συμπλέγματα διεκδίκησε μερίδιο στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση: υποστήριξη στην απορύθμιση των αγορών, μείωση των φόρων στα υψηλά εισοδήματα, ευελιξία της αγοράς εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις και διάλυση του Κράτους Προνοίας.
Ο μπλερικός τρίτος δρόμος προκάλεσε τον θαυμασμό της σοσιαλδημοκρατίας στο σύνολό της, σε βαθμό που το Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών δεν κατόρθωσε να καταδικάσει την εισβολή στο Ιράκ!
Την περίοδο 1997-2006 η σοσιαλδημοκρατία έψελνε σε κάθε εθνική γλώσσα το μπλερικό τροπάριο: «Δεν υπάρχουν αριστερές ή δεξιές οικονομικές πολιτικές, υπάρχουν μόνο πολιτικές που λειτουργούν και άλλες που δεν λειτουργούν»..”
http://panosz.wordpress.com/2010/01/17/nba/#comment-75825
Μαρτίου 11, 2010 στις 7:14 μμ
Γιάννης -2
Στη νέα ετήσια λίστα (γιά το 2009) δισεκατομυριούχων του Forbes, η Τουρκία έχει 28, από 13 το 2008. Η Ελλάδα έχει 1, κι’αυτόν από τα……..παλιά.
Βέβαια, η Ελλάδα έχει άλλα. Ένα μικρό παράδειγμα είναι το επόμενο, γιατί βοηθά ιδιαίτερα τις επιχειρήσεις και τις νέες επενδύσεις στη χώρα.
Έχει το ισχυρότερο ΚΚ, και Σταλινικό παρακαλώ, εκτός Κούβας και Βορείου Κορέας!
Μαρτίου 11, 2010 στις 7:49 μμ
δεξιος
@ Γιαννης -2
Το ισλαμικο κομμα AKP ειναι οικονομικα φιλελευθερο και η Τουρκια αναπτυσσεται γρηγορα.
Eιναι η 17η οικονομια του κοσμου και μετεχει στο G-20.