Απομένουν ελάχιστα -όχι περισσότερα από 5 συνολικά.

Χτισμένα μεταξύ 1922 και 1927, στέγασαν για πολλές δεκαετίες τις προσφυγικές οικογένειες.

Σήμερα η Περαία έχει μεταμορφωθεί σε μια τυπική, ουδέτερη τσιμεντούπολη. Χωρίς στοιχεία μνήμης, χωρίς καμιά αναφορά στην ιστορία του τόπου.

Σε λίγα, σε ελάχιστα χρόνια, τα προσφυγικά που έχουν απομείνει θα γίνουν κι αυτά “οικοδομές”.

Ενώ θα έπρεπε (λέω εγώ, που είμαι νέος κάτοικος της περιοχής) να διασωθούν, να ανακαινιστούν και να χρησιμεύσουν ως οδοδείκτες αυτογνωσίας και πολιτισμού.

Υποθέτω ότι το θέμα ενδιαφέρει κάποιους (ελπίζω αρκετούς) κατοίκους της Περαίας. Δεν θα έπρεπε να βρεθούμε για να δούμε τι μπορεί να γίνει, ώστε …να γίνει κάτι, πριν χαθούν κι αυτά τα ελάχιστα προσφυγικά που απομένουν;

Δεν είναι βέβαια υποχρεωτικό. Είναι, ωστόσο, ενδεικτικό για το μέλλον που δημιουργούμε – και το οποίο, σε κάθε περίπτωση, θα είναι αυτό που μας αξίζει.

*

Ευχαριστώ τον φίλο Σ. και τον πρώην δήμαρχο Θερμαϊκού Αντώνη Ματζάρη, που ήταν ξεναγοί μου σ’ αυτή τη σύντομη περιήγηση.