Έχουμε έναν πρωθυπουργό πολύ υψηλής κινητικότητας, αλλά εξαιρετικά χαμηλής αποτελεσματικότητας: μετά από ατελείωτες και αγχώδεις προσπάθειες εβδομάδων, είναι έτοιμος να δηλώσει προς τη Μέρκελ, στην επικείμενη σύνοδο κορυφής: …και συ κι ο γρύλλος σου! Το αυτονόητο όμως, που ζητάει η Ελλάδα, δεν το έχει ακόμα καταφέρει.

Και το αυτονόητο είναι ότι η Ελλάδα δε ζητάει από κανέναν να της πληρώσει τη ζημιά. Ζητάει να κουνήσει τον κώλο της η ΕΕ, ώστε να δανείζεται (η Ελλάδα) με λογικά και ουχί ληστρικά επιτόκια. Αυτό δεν κοστίζει ούτε ένα ευρώ σε κανέναν – εκτός από τους κερδοσκόπους. Αλλά, δεν.

Φυσικά, δεν ξεχνάμε ότι είναι ο ίδιος ο ΓΑΠ και η ΓΑΠοκυβέρνησή του υπεύθυνοι, σε μεγάλο βαθμό, για το κάζο με τα κερδοσκοπικά επιτόκια, που παθαίνει η χώρα. Αλλά, ό,τι έγινε έγινε. Τώρα, είναι κάτι πολύ σημαντικότερο από τις δύο ή τις τρεις μονάδες επιτοκίου που διακυβεύεται. Είναι οι όροι λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η δική μας (καταρχήν) συμμετοχή σε αυτήν.

Τέλος, δεν πρέπει να τσιμπάμε στις επικοινωνιακές επιλογές της ΓΑΠοκυβέρνησης: το σημαντικότερο εσωτερικό μας πρόβλημα ΔΕΝ είναι τα επιτόκια. Είναι το νοικοκύρεμα του δημόσιου τομέα, η αναδιανομή του πλούτου και μια νέα αναπτυξιακή προσπάθεια.

Όταν τα δείτε αυτά (να υλοποιούνται, όχι να εξαγγέλλονται) σφυρίξτε μου κλέφτικα!