Ο ΓΑΠ προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Αρθρώνει (τρόπος του λέγειν…) κάποια επιχειρήματα, τα οποία επαναλαμβανόμενα στη συνέχεια από μικρά και μεγάλα παπαγαλάκια, υποτίθεται ότι θα τον βγάλουν λάδι. Ας τα δούμε:

http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=152234

…και ας τα σχολιάσουμε, σύντομα:

1.

Ο πρωθυπουργός επιτέθηκε στη Ν.Δ και τόνισε ότι η συντηρητική Ευρώπη οδήγησε στην εμπλοκή του ΔΝΤ στο μηχανισμό στήριξης.

Ψέμα. Το ΔΝΤ το επικαλέστηκε πρώτος απ’ όλους ο ΓΑΠ (η περίφημη θεωρία του όπλου στο τραπέζι)

2.

Παρ’ όλα αυτά ο μηχανισμός πλέον υπάρχει, εκεί που υπήρχε το απόλυτο μηδέν, ένα ασφαλές καταφύγιο για τη χώρα μας, υπογράμμισε ο κ. Παπανδρέου και πρόσθεσε πως η ενεργοποίηση του μηχανισμού κρίνεται με γνώμονα το συμφέρον της χώρας.

Ψέμα. Και οι πλέον ανίδεοι έχουν πλέον καταλάβει ότι ο «μηχανισμός» δεν είναι λύση. Δεν θα ήταν λύση ακόμα και αν τα προσφερόμενα επιτόκια δεν ήταν ληστρικά (που είναι). Μοναδική ρεαλιστική λύση υπέρ της χώρας, της οικονομίας και των Ελλήνων πολιτών, είναι η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και η διευθέτησή του σε μεγάλο χρονικό ορίζοντα.

3.

Παράλληλα είπε πως μπορεί σήμερα ο Αντώνης Σαμαράς να φωνάζει ότι δεν θέλει το ΔΝΤ, αλλά η παράταξή του ήταν αυτή που οδήγησε τη χώρα σε αυτή την κατάσταση.

Ψέμα. Η χώρα οδηγήθηκε στο ΔΝΤ με εκούσια ή ακούσια πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ (βλ. και σημείο 1) επειδή ο ΓΑΠ και η ομάδα του είχαν τη φαεινή ιδέα να εξευτελίσουν τη χώρα μας ως εντελώς αναξιόπιστη και να «φουσκώσουν» το έλλειμμα του 2009, για λόγους μικροπολιτικής, χωρίς να εκτιμήσουν τις συνέπειες (δηλ. το σπρώξιμο στο ΔΝΤ) που μας επέβαλαν οι απηυδισμένοι εταίροι μας στην ΕΕ.

4.

Αυτό ήταν αποτέλεσμα μιας πολιτικής που εφαρμόστηκε την τελευταία πενταετία. Διπλασιάστηκε το χρέος της χώρας μας. Δεν είχαμε καταβολή κονδυλίων για τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Είχαμε με κομματικούς μεσάζοντες τα τοξικά ομόλογα. Και φορολογικές ρυθμίσεις που ευνοούσαν τα μεγάλα εισοδήματα

Ψέμα. Το χρέος και τα ελλείμματα είναι απότοκα των πολιτικών της τελευταίας δεκαπενταετίας, τουλάχιστον. Η ΝΔ δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να ακολουθήσει, ως μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ, την ίδια πολιτική που εφάρμοζαν οι προκάτοχοί της στην εξουσία. Το γεγονός ότι η διεθνής κρίση της τελευταίας διετίας οδήγησε σε μηδενισμό το ποσοστό ανάπτυξης και αποκάλυψε την τραγική κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, ΔΕΝ αθωώνει το ΠΑΣΟΚ (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απαλλάσσει τη ΝΔ από τις δικές της βαρύτατες ευθύνες).

5.

Τα σοσιαλιστικά αντανακλαστικά μας ήταν στην κατεύθυνση να προστατεύσουμε τη χώρα και τους ασθενέστερους από τη χρεοκοπία». Κατέληξε, δε, λέγοντας: «Έχω γίνει πιο σοσιαλιστής από πριν. Γιατί ζω καθημερινά τις αγορές. Και δίνουμε μάχη για τη χώρα

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artId=326123&dt=16/04/2010#ixzz0lHU9C1zX

Αυτό δεν χρειάζεται σχολιασμό – αυτοσχολιάζεται επαρκώς… ;-)

*

Με αυτό το θλιβερό μπουκέτο από επιχειρήματα, ο αξιολύπητος πρωθυπουργός μας επιμένει σε μια πολιτική αδιέξοδη, χωρίς αύριο, χωρίς ελπίδα. Μια πολιτική που θα καταστρέψει τη χώρα και θα τη γυρίσει πίσω πολλές δεκαετίες.