Γράφει η Ρίτσα Μασούρα, στην “Κ”:
Σήμερα, η Ελλάδα κινδυνεύει να πρωταγωνιστήσει στον μοιραίο νέο κύκλο της μετανάστευσης. Το προχθεσινό ρεπορτάζ του BBC ήταν σαφές: Ιρλανδία και Ελλάδα, χώρες με κοινή πορεία στο μεταναστευτικό, επιστρέφουν εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν. Η ύφεση, η ανεργία και η αταξία στον περιβάλλοντα χώρο θα εξαναγκάσουν πολλούς να αναζητήσουν την τύχη τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το ερώτημα είναι, τι είδους δουλειές υπάρχουν πλέον εκεί στην Εσπερία;
(…) Το ρεπορτάζ του BBC είναι σταγόνα στον ωκεανό της ειδησεογραφίας. Φοβάμαι, όμως, ότι αν δεν υπάρξουν μέτρα ουσιαστικής ανάπτυξης, η σημερινή σταγόνα θα γίνει τεράστιος καταρράκτης, από την ορμή του οποίου δεν ξέρω ποιος θα ξεφύγει!
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_15/04/2010_397537
*
Τα πρώτα σημάδια τα είδαμε πριν μερικά χρόνια: γιατροί και οδοντίατροι, απόφοιτοι του ελληνικού πανεπιστημίου, άρχισαν να αναζητούν δουλειά στις Σκανδιναβικές χώρες και την Αγγλία. Σήμερα, το φαινόμενο έχει ενταθεί και (προφανώς) επεκταθεί και σε άλλες ειδικότητες: όποιος μπορεί να φύγει, φεύγει!
Κι όμως… H Ελλάδα είχε, εδώ και χρόνια, όλες τις προδιαγραφές (και τις υποδομές και τους ανθρώπινους πόρους) να είναι χώρα υποδοχής φοιτητών, για παράδειγμα, από όλη την Ευρώπη και όλο τον κόσμο. Αντίστοιχα, θα μπορούσε να γίνει με το ελληνικό σύστημα υγείας, τη βιολογική γεωργία, τις ΑΠΕ – και πολλούς άλλους τομείς.
Το ΝΔΣΟΚ που κυβερνούσε και κυβερνά από τη μεταπολίτευση και μετά ΔΕΝ το έκανε – και η «αριστερά» σιγοντάρισε, στο μέτρο των δυνάμεών της, είτε ενεργητικά (με αρνήσεις) είτε παθητικά (αγνοώντας / μη κάνοντας προτάσεις). Το αποτέλεσμα είναι ότι τώρα οι Έλληνες θα ξαναζήσουν, ως μετανάστες, τις εμπειρίες που έζησαν οι παππούδες τους, τις πρώτες δεκαετίες μετά τον πόλεμο και τον Εμφύλιο.


20 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Απριλίου 16, 2010 στις 9:35 πμ
Πετεφρής
Δεν πολυκαταλαβαίνω, Πάνο. Η Ελλάδα μόνον στον φαντασιακό κόσμο είναι τόπος υποδοχής φοιτητών. Ποιά είναι η διεθνής κατάταξη των πανεπιστημίων μας; δεν έχει σημασία τι πιστεύουν οι φοιτητές. Αν γινόταν έρευνα, μπορεί να ερχόμασταν και πρώτοι. απαιχτες παρέες, καφεδάκια, ωραίος φευγάτος τρόπος ζωής.
Οταν η πατρίδα σε πικραίνει, ξενητεύεσαι. Αιώνες έτσι ζούνε ένα σωρό λαοί, και οι Ελληνες ανάμεσά τους.
Απριλίου 16, 2010 στις 9:43 πμ
Πάνος
Τα πανεπιστήμια δεν θα (μπορούσαν να) υποδεχτούν ξένους φοιτητές με το πάτημα ενός κουμπιού. Εννοείται ότι χρειάζεταιπροετοιμασία – αλλά επιμένω ότι όλες οι βασικές προδιαγραφές υπάρχουν. Και ο τρόπος ζωής, το κλίμα κλπ δεν είναι καθόλου αμελητέοι παράγοντες. Γιατί να πάει κάποιος να σπουδάσει οικονομικά στο καρβουνιάρικο και ομιχλώδες Σέφιλντ (πηγαίνουν και Έλληνες…) και να μην έρθει στον Πειραιά, δηλαδή;
Απριλίου 16, 2010 στις 10:31 πμ
M
—————————
Άντε πάλι στο δρόμο της ξενητιάς:
http://www.guardian.co.uk/business/2010/apr/13/greek-debt-crisis-capital-outflow
Απριλίου 16, 2010 στις 11:27 πμ
Πετεφρής
Ε ναί, άν δεχτούμε ότι χρειάζεται προετοιμασία, συμφωνώ. Η προετοιμασία δεν θα έρθει ποτέ ,και θα πεθάνει ακόμη μιά γενιά πολύξερων, που έχουν βασικό σλογκαν “οι ξένοι αξιοποιούν και το σκατό τους, ενώ εμείς…”
Απριλίου 16, 2010 στις 11:39 πμ
δεξιος
Εάν το κρατος δεν μπορει να προετοιμασει την κατασταση μπορει να κανει κατι πολυ απλο : να επιτρεψει την ιδρυση ιδιωτικων ΑΕΙ αλλαζοντας το περιβοητο αρθρο 16.Αυτοι που θα αναλαβουν την δημιουργια τους θα ψαξουν και για πελατες παντου.
Επειδη ειναι πιθανον να ακουσθει παλι οτι μετα θα υποχρηματοδοτει τη δημοσια ανωτατη παιδεια προωθωντας την ιδιωτικη το αρθρο μπορει να μετατραπει ως εξης : Δημοσιοι ποροι χρησιμοποιουνται μονο και αποκλειστικα για τη λειτουργια δημοασιων ΑΕΙ.Απαγορευεται η επιδοτηση ιδιωτικων ΑΕΙ απο το κρατος.
Με αλλα λογια να αρθει η απαγορευση δημιουργιας ιδιωτικων ΑΕΙ και να παραμεινει η αποκλειστικη χρηματοδοτηση απο το Δημοσιο των κρατικων.
Το πως μπορει να φτιαξουν και τα κρατικα ειναι αλλο θεμα -οχι μονο Δια Βιου αλλα και ΠΡΟ ΠΟ.
Απριλίου 16, 2010 στις 12:56 μμ
Βαγγέλης Δ. Καργούδης
@πετεφρής (καλημέρα σου, μετά το τλφ του παππού και το ποστ που ανέβασες “εγώ από σενα θέλω…” και η ουρ. συγκινήθηκε λέει, σε χάσαμε. κανε κάτι, πάρε στοιχεία απ τον δικό σου, ή πρβλ. vakargoudis@gmail.com)
Επειδή τείνω και εγώ στην πεποίθηση του Πετεφρή, (Δλδ. τόσοι & τόσοι το προσπάθησαν, σίγουρα άριστων προθέσεων, & εγνωσμένης επάρκειας, και με λευκή κάρτα “για ότι χρειαστεί” , και δεν έτρεξε κάστανο, άρα “κάτι αλήθεια, συμβαίνει εδώ, κάτι μυστικό…”.
Στην επόμενη τριετία, εμφανίζεται μια ευκαιρία (οι μόνιμοι αντιδρώντες,, σίγουρα κάτι σοβαρότερο θα έχουν για να τρέχουν, να τα σπάνε & να πλακώνονται) να δοθεί επί τέλους μια δυνατότητα και σ αυτούς (όπως ο φίλος μου ο δεξιός) που πιστεύουν πως τα ιδιωτικά ΑΕΙ είναι το “μαγικό κουμπί” της ιστορίας.
Προσωπικά, πιστεύω πως η απόπειρα απλά θα καταρρεύσει από μόνη της εν τω γεννάσθαι στην προσέλκυση κεφαλαίων (χρειάζονται τρελά μεγέθη για στοιχειωδώς ανεκτές υποδομές) και ποιός τρελός βλέπει να του περισσεύουν κάποιες πολλές εκατοντάδες εκατ. ευρώ(σε πρώτη φάση) για υποδομές ΑΕΙ σε χώρα υπό την αίρεση της χρεωκοπίας.
Αλλά ποτέ δεν ξέρεις, & “Ποτέ μη λες ποτέ”, οπότε…
Φυσικά όποιος θρασύς ζητήσει κρατική χρηματοδοτική συμμετοχή στο ΔΙΚΟ ΤΟΥ εγχείρημα, τότε αυτός “ρινότμητος έστω!…”
(βυζαντινή ποινή αν θυμάμαι κάπως, ο πετεφρής είναι επ αυτών ο καθ ύλην αρμόδιος)
Κι όσο για την μορφωτική μετανάστευση (ανεξάρτητα από το κόστος σε προσωπικά άλγη) ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΧΡΟΝΟΥ, καθόλου δεν βλέπω να έβλαψε τον Ελληνισμό!
Ίσα-ίσα…
Απριλίου 16, 2010 στις 1:19 μμ
Πάνος
Παίδες, ας σοβαρευτούμε!
Εγώ μιλάω για τα ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΕΙ, τα ήδη υφιστάμενα! Αν είναι, δεξιέ μου, να περιμένουμε να στηθούν άλλα ΑΕΙ από ιδιώτες, για να κάνουν τη δουλειά (=να γίνει η χώρα μας κέντρο προ- και μεταπτυχιακών σπουδών) ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι!
*
Βαγγέλη,
η μετανάστευση ΔΕΝ είναι ευτυχία, είναι κατάρα, αδερφέ. Από πάσης απόψεως – και ιδίως για τη χώρα που ανατρέφει /μεγαλώνει τους νέους της για να εκμεταλλευτεί τον εργασιακό τους βίο και τις δεξιότητές τους μια άλλη, στην οποία δεν κόστισαν τίποτα! Στοιχειώδη πράγματα…
Απριλίου 16, 2010 στις 3:11 μμ
Βαγγέλης Δ. Καργούδης
@Πάνο μου, καθόλου δεν το αμφισβήτησα αυτό. Και μάλιστα επίτρεψέ μου να έχω και προσωπική εμπειρία από δυο-τρεις συγγενείς μου, που στο τέλος μπορεί να διέπρεψαν πράγματι, αλλά όντως ο δικός τους πόνος, μια μόνιμα & ειδικά θλιμμένη τους έκφραση, έχει στοιχειώσει ακόμα και παιδικές μνήμες δικές μου.
(Φωτογραφίες στον πύργο Ραδιοφωνίας του Γκρατς αρχή του 60, του ενός απ αυτούς που τον αγαπούσα και τον αγαπώ υπέρμετρα, έχω ακόμα μαζί με τις 3-4 τυπικές που κουβαλάμε οι περισσότεροι στο πορτοφόλι).
Όμως,
όμως, απ την άλλη, σε βάθος χρόνου, είναι αλήθεια ΚΑΙ ο εξαιρετικός ρόλος της επιστημονικής μας Διασποράς (επί τη ευκαιρία, ο όρος “DIASPORA” ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ τυχαίο που πέρασε έτσι στο επιστημονικό-Ιστορικό λεξικό όρων) για την προστασία & την ανάδειξη των συμφερόντων του Ελληνισμού διαχρονικά.
Αλήθεια δεν είναι κι αυτό Πάνο;
Τελείως διαφορετικό, όντως, το ένα με το άλλο.
Φυσικά αυτό ΔΕΝ σημαίνει ΑΡΣΗ των προσπαθειών, διάβολε, σε καμία περίπτωση…
Απριλίου 16, 2010 στις 3:53 μμ
Άγγελος
Πάνο
“…Γιατί να πάει κάποιος να σπουδάσει οικονομικά στο καρβουνιάρικο και ομιχλώδες Σέφιλντ (πηγαίνουν και Έλληνες…) και να μην έρθει στον Πειραιά, δηλαδή;..”
Μια βόλτα στην Χ Γραμματεία Σχολής θα σου δώσει την απάντηση
Άσε που στο Σέφιλντ μπαραμααραμ πιο εύκολα.
Εξαίρεση για μένα μέχρι τώρα το ΕΑΠ (όχι τέλειο, αλλά την παλεύει).
Απριλίου 16, 2010 στις 4:26 μμ
Πάνος
Τι είναι αυτό το μπαραμααραμ; Εντάσσεται στο πρόγραμμα σπουδών του Σέφιλντ και δε μπορεί να το εντάξει και ο Πειραιάς;
Απριλίου 16, 2010 στις 5:25 μμ
kapetanios
οι περισσότεροι μετανάστες της δεκαετίας του 70 γύρισαν στην πατρίδα μας είτε χωρίς δεύτερο βρακί ( με μοναδικό τους βιος μια σύνταξη-άντε δύο) είτε με ζωές & οικογένειες κατεστραμμένες
Οι υπόλοιποι παραμένουν μετανάστες …
Απριλίου 16, 2010 στις 5:45 μμ
Β. Δ. Καργούδης
@kaptain: Δε ρίχνεις καμιά ματιά (από πότε έχεις να το ανοίξεις το εργαλείο το ρημάδι;) μπας κι’ έχεις (λέω εγώ τώρα) κανένα μήνυμα;
Καλησπέρα…
Απριλίου 16, 2010 στις 7:50 μμ
nikiplos
Η Δύση δεν είναι πλέον η πολύχρυση Βενετιά για να υποδεχθεί μετανάστες…
Τα πανεπιστήμιά μας δεν βγάζουν εδώ και πολύ καιρό ανταγωνιστικούς επιστήμονες παρά μόνο πονηράκηδες. Οι χρήσιμοι στο εξωτερικό μετρώνται στα δάκτυλα των χεριών και δεν περίμεναν εμάς να σχολιάσουμε για να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια… Όσοι γύρισαν καζάντισαν…
Τα καλόπαιδα που βγάζουμε τις τελευταίες δεκαετίες δεν τσαπίζουν ούτε τα χτήματα των παπούδων τους, που λόγος για να πάνε να τσαπίσουν τα ξένα? Μετανάστης ίσον φθηνή εργασία και χωρίς δικαιώματα, ενώ εμείς έχουμε εκπαιδευτεί πολλάκις στην μηδενική εργασία με δικαιώματα…
Δύσκολα βλέπω τη μετανάστευση παρά μόνο σαν λύση για τους πολύ ψυλιασμένους που πλέον από τα λυκειακά χρόνια, θα σπουδάζουν έξω με υποτροφίες… όλοι οι άλλοι είναι άχρηστοι… Ας μην ξεχνάμε ότι στη Δύση οι επιστήμονες επίσης περισσεύουν, εκτός μερικές κατηγορίες (πχ πληροφορική) που υπερκαλύπτονται από αρίστης ποιότητας και υπερβολικής ολιγάρκειας ινδοπακιστανούς συναδέλφους…
Μάλλον “μετανάστευση” τύπου πρώην ανατολικών χωρών βλέπω, δλδ υπόκοσμου, πορνείας, εμπορίου οργάνων, παίδων κλπ… και μάλιστα κοντά…
κοντολογίς μάλλον μετανάστευση μέσω transit ηρωὶνης, αρσενικού, bungee jumping άνευ ελαστικής καμήλου και ελεύθερες πτώσεις άνευ αλεξιπτώτων διαβλέπω…
Απριλίου 16, 2010 στις 11:02 μμ
Άγγελος
@Πάνος,
μπαραμααραμ= αυτό που δεν γυρνάς μόνος στο σπίτι το βράδυ.
ο Πειραιάς δεν μπορεί να το εντάξει στο πρόγραμμα ελλείψει ανθρωπίνου δυναμικού!
Απριλίου 16, 2010 στις 11:09 μμ
Πάνος
Χάνω πάσαν ιδέα για τον Πειραιά!
Απριλίου 16, 2010 στις 11:23 μμ
Άγγελος
Πάνο,
δεν ηξέυρω για τον Πειραιά, αλλά με βάση διαχρονική έρευνα στην Θεσσαλονίκη hit rate κοντά στο 1-2% (νυχτ. εξόδων) είναι έξοχο αποτέλεσμα.
Αντίθετα στο Ηνωμένο Βασίλειο οτιδήποε κάτω του 50% ήταν δείγμα ότι κάνεις κάποιο φρικτό λάθος.
Αυτά παλιά.
Απριλίου 16, 2010 στις 11:25 μμ
Πάνος
1-2%;!
Πως φλώρεψε έτσι η Μπουγατσαδούπολη;
Τη θυμάμαι πολύ πιο ζωηρή…
Απριλίου 16, 2010 στις 11:30 μμ
Άγγελος
Μπα, μάλλον εμένα δεν με σηκώνει το κλίμα, τι να πω…;)
Απριλίου 17, 2010 στις 9:30 πμ
kapetanios
Άγγελε
βρες κάτι να πεις γιατί κι εγώ ζωηρή την θυμάμαι
*
Βάγγο
τίποτες δεν έχω βρε τζάνουμ!
Απριλίου 17, 2010 στις 4:14 μμ
Αναγνώστης ο αθηναίος
Από ότι μου λένε οι νεαροί φίλοι μου και ο Πειραιάς μια χαρά είναι…
Απλώς πάσχει στο marketing, οπότε είναι δύσκολο να ανακηρυχθεί ως “ερωτική πόλη”……