ΓΕΝΙΚΟΝ ΑΡΧΗΓΕΙΟΝ
Προς την ΥΙΙΙ Μεραρχίαν Χαλίκι
Ως υπεύθυνος διαχειριζόμενος το ζήτημα της εκκαθαρίσεως της ΕΔΕΣ επί των υμετέρων ενεργειών έχω να παρατηρήσω:
α) Πολιτικής και από στρατηγικής και τακτικής άποψης του πόλεμου μας εναντίον του εσωτερικού (Ζέρβας – Αντίδραση) και εξωτερικού (Γερμανοί) εχθρού, η ενέργεια σας να αποσύρετε τις εναντίον του δυνάμεις για να συμπτύξετε και προβάλετε αντίσταση προς Μέτσοβον ενεργούντες Γερμανούς, είναι απολύτως εσφαλμένη και ασύμφορος.
β) Κατά την γνώμη μου είναι χίλιες φορές προτιμότερο να διανοίξουν οι Γερμανοί την οδόν Ιωαννίνων – Μετσόβου – Καλαμπάκας, παρά να εξακολουθήσει υφιστάμενος ο ΕΔΕΣ, έστω για μια εβδομάδα ακόμη.
γ) Γι’ αυτό εντέλλομαι όπως άμα λήψει παρούσης διατάξητε αμέσως τον Καβαλάρη, απαλλασσόμενου του εφεδρικού και συμπληρωμένης της δυνάμεως του δια δυνάμεων ενεργού ΕΛΑΣ, ώστε να έχει 300 άνδρας τουλάχιστον, να κινηθή ταχύτατα προς θέση Πλάκα εκείθεν δράση εναντίον Εδεσιτών, λαμβάνων επαφήν με τα υμέτερα τμήματα και υπό τας διαταγάς μου, του λοιπού αποτελούσης της δυνάμεώς του μέρους του υπ’ εμέ ανεξαρτήτου εκκαθαριστικού συγκροτήματος.
Αναφέρατε δια του ιδίου συνδέσμου λήψιν παρούσης και έναρξιν εκτελέσεως.
Ώρα 2.30′
Καλαρύτες 20 – Χ – 43
ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ
*
Σημείωση: η καλύβα διατηρεί εύλογες επιφυλάξεις για τη γνησιότητα του ντοκουμέντου, καθώς δεν αναφέρεται η προέλευσή του.


178 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Ιουλίου 13, 2010 στις 10:39 μμ
Β.Δ. Καργούδης
Έλεος, γαμώτο μου.
Μην ξεφτιλίσουμε και τις ίδιες μας τις διαφωνίες σ ένα χώρο, την Καλύβα, που αυτονομημένος πια, απαιτεί τον σεβασμό μας!
Πήγα σ αυτό το “μαύρο βιβλίο του κομμουνισμού” ρε συ @Πάνο, κι αλήθεια σου λέω, ντράπηκα τον ίδιο μου τον εαυτό.
Όχι πια να νομιμοποιήσουμε και την ύστατη αλητεία ως “πηγή”, και απλά να διατυπώνουμε “εύλογες επιφυλάξεις” σαν για οποιαδήποτε πηγή, νομιμοποιωντας τους έτσι ακόμα πιο πολύ, αυτούς τους αλήτες που ρίχνουν τα άγια και των δύο πλευρών, πιστεύω, “τοις κυσί”…
‘Οποιος ξέρει, γαμώτο το λόγο στη Λαμία του Άρη, μπορεί να μην έχει συγκινηθεί, μπορεί ακόμα εύλογα -όπως του λόγου μου- να έχει θυμώσει με τον αναβαλόμενο του Βελουχιώτη “στο Γιάννη Καποδίστρια της Αντίδρασης”, να διαφωνεί οριζόντια, κάθετα, απ όπου λάχει, να τον θεωρεί σαν “υπερβάντα χωρίς πραγματικό λόγο τα όρια της βίας”, αλλά μέχρι εκεί Πάνο. Μέχρι εκεί!
Έλεος πια. Ας ελέγξουμε ΚΑΙ τις εμμονές μας!
Είδες ότι το επόμενο ποστ της “πηγής” σου, είναι “Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΤΟΥ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ” που επιστρατεύει ένα πλαστό χυδαιογράφημα άγνωστου Άγγλου βαθμοφόρου για “…τα αγόρια του Βελουχιώτη με τα κόκκινα μάγουλα”;
Σε ξορκίζω, κατέβασέ το αυτό το ρημάδι το ποστ ρε Πάνο, και μην πιστέψεις ότι το λέω, απλά, πχ από έλλειψη τάχα επιχειρημάτων, ή για οτιδήποτε άλλο..
Είναι απλούστατα, ο ορισμός της χυδαιότητας.
Τι δουλειά ‘εχουν ΑΥΤΟΙ, ΕΔΩ;
¨Καί, εν τέλει
“Στρατηγέ, τι γύρευες στη Λάρισα, εσύ ένας Υδραίος;…”
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:45 πμ
Μαραθέας
Όποιος γνωρίζει επίσης την θηριωδία του πορτοφολά Βελουχιώτη με τον πιτσιρικά Μαραθέα, μπορεί να μην «συγκινηθεί»; Ή με τον Ψαρρό;
Ε όχι να νομιμοποιήσουμε και τον αλητάμπουρα Άρη, ως «ήρωα»…
Y.Γ. Τα περί ομοφυλοφιλίας, τα διέδωσαν και οι ίδιοι οι κομμουνιστές (περιοδικό «Ιδεοδρόμιο»).
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:46 πμ
Πάνος
Βαγγέλη,
λυπάμαι, αλλά εγώ όταν ασχολούμαι με τον Εμφύλιο είμαι πολύ πιο ψύχραιμος. Εν προκειμένω, με ενδιαφέρει η χειρόγραφη διαταγή του Βελουχιώτη – δε πα να την έχει “βγάλει” όποιος θέλει! Καθένας είναι αυτό που είναι – αλλά τα ντοκουμέντα είναι ντοκουμέντα. Και θα ήμουν απελπιστικά ανεπαρκής ως… ερασιτέχνης αν αγνοούσα αυτό το ντοκουμέντο, το οποίο τεκμηριώνει με το δικό του τρόπο ότι ο Εμφύλιος είχε ήδη αρχίσει για τα καλά στα 1943 ΚΑΙ στις συνειδήσεις ΚΑΙ με τα όπλα.
Για το περιεχόμενο, δεν έγραψα τίποτα. Άλλωστε μια ισχυρή άποψη (δεν την έχω ψάξει ο ίδιος) λέει ότι ο Ζέρβας και ο ΕΔΕΣ ήρθαν σε άμεση επαφή / συμφωνία με τους Γερμανούς, εις βάρος του ΕΛΑΣ, εκείνη την περίοδο.
ΥΓ. Για την “ομοφυλοφυλία” του Άρη να ρωτήσεις τον Τεό Ρόμβο (δε μπορεί, κάπου θα τον ξέρεις) που δημιούργησε το γνωστό σκίτσο, το οποίο δημοσιεύτηκε ή αναδημοσιεύτηκε στον αριστερότατο “Σχολιαστή” της δεκαετίας του ’80 (μου τα αφηγήθηκε κάποτε ο θείος Ισίδωρος, που ανακατευόταν στην έκδοση – τότε δεν είχε ιδρύσει ακόμα το ΙΘΙ). Προσωπικά το θέμα με αφήνει παντελώς αδιάφορο και δεν πρόκειται να μπω σ’ αυτή τη συζήτηση. Για το τι έλεγαν / έγραφαν οι Άγγλοι για τον Άρη έχει αναρτηθεί ξεχωριστό ποστ την καλύβα.
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:59 πμ
Πάνος
http://panosz.wordpress.com/2009/06/21/civil_war-14/
*
Μαραθέα,
είτε σου αρέσει είτε όχι, ο Άρης Βελουχιώτης ΔΕΝ περιμένει εσένα η εμένα να τον “νομιμοποιήσουμε”. Η Ιστορία έχει ήδη συμφωνήσει (εν μέρει) με το λαϊκό θρύλο για το πρόσωπό του: ήταν ο βασικός δημιουργός τπυ ΕΛΑΣ. Το οποίο πρόσωπο, φυσικά, ΔΕΝ μπορεί να “διαβαστει” με απλοϊκές ή με εμπαθείς προσεγγίσεις – ούτε χωρίς μια βαθιά γνώση των συνθηκών και του κλίματος της εποχής.
Θα το “τολμήσουμε” (εννοώ μια συνολική αποτίμηση) κάποια στιγμή στην καλύβα – καιρού επιτρέποντος.
Ιουλίου 14, 2010 στις 9:42 πμ
Μαραθέας
Αγαπητέ Πάνο, ο Βελουχιώτης είναι ένας ακόμη -εκ των υστέρων- κατασκευασμένος ήρωας του ΚΚΕ. Κι εν πάση περιπτώσει, οι πραγματικοί ήρωες δεν αμφισβητούνται.
Και για να μιλήσω με παράδειγμα. Οι περισσότεροι σήμερα γνωρίζουν ότι ο Βελουχιώτης ήταν η ψυχή της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου. Πόσοι άραγε γνωρίζουν όμως, ότι ο Βελουχιώτης αρχικά αρνήθηκε να συμμετάσχει στην επιχείρηση των Βρετανών κι άλλαξε γνώμη μόνο όταν είδε όταν θα του έκλεβε τη δόξα ο Ζέρβας; Κι ας μας εξηγήσει κάποιος, γιατί αυτός ο «ήρωας» αρνήθηκε στην συνέχεια να λάβει μέρος στην επιχείρηση του Ασωπού, η οποία εθεωρείτο πιο σημαντική απ’ του Γοργοποτάμου.
Τέλος, όταν μιλάμε για ΕΛΑΣ, καλό θα ήταν να διευκρινίζουμε, πως ξεκίνησε και πως εξελίχτηκε στην πορεία.
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:16 πμ
Πάνος
Αγαπητέ Μαραθέα,
δεν είμαι εγώ που θα υπερασπιστώ τις (εξτρεμιστικές και καταστροφικές) επιλογές του Άρη. Αλλά, είναι έξω από κάθε πραγματικότητα η αντίληψη του “κατασκευασμένπου ήρωα του ΚΚΕ”.
(Άσε που το ΚΚΕ τον είχε πολιτικά και ουσιαστικά δολοφονήσει – μη δίνοντάς του σύνδεση για το εξωτερικό + η επίσημη αποκύρηξη Ζαχαριάδη και άρχισε να τον “αποδεχεται” μονάχα όταν δε μπορούσε να κάνει διαφορετικά, μετά το ’74).
Για το λαϊκό μύθο του Βελουχιώτη οι πλέον αδιάψευστοι μάρτυρες είναι τα τραγούδια της εποχής. Θα βρεις μερικά για τον Άρη εδώ:
http://panosz.wordpress.com/2009/11/27/civil_war-32/
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:17 πμ
demetrat
πάνο καλημέρα
( τι , τέλειωσαν οι διακοπές;)
ποιό είναι το θέμα ακριβώς;δεν το καλοκατάλαβα .
Πως ο Αρης ήθελε , να ξεκαθαρίσει πρώτα τον Ζέρβα (αφού το μπορούσε κιολας )γιά να μπορεί να κάνει τη δουλειά του με τους γερμανούς καλύτερα;
Πάρα πολύ σωστή άποψη.
Γιατί ψέμα είναι πως πολεμούσε δύο και τρείς εχθρούς στην ήπειρο;
Όλοι το ξέρουν εκεί απάνω.Και κάτω στη θάλασσα μη σου πω.
Πρίν χρόνια , έτυχε και βρέθηκα στην ανατολική Ιωαννίνων.
Ένα ορεινό χωριό πάνω από το Δρίσκο , άγονη γραμμή.
Ούτε ρεύμα, ούτε νερό.
Κάθε φορά που πήγαινα στο καφενείο με τους γέρους άκουγα τις ιστορίες τις παλιές.
Ζερβοχώρι η Ανατολική στο μικρό περιστέρι.
Από πάνω ακριβώς το Βαθύπεδο.
Κουμουνιεστέςςς όπως έλεγε ο Γιάνν’χριστάκης…
Πέρασε ο Άρης απέκεια , είπε ο μπαρμπα Μήτσος .
Ό οποίος , αν και δεξιός, έφερνε βαρέως όπως μου είπε, την εξαγορά των συντρόφων του Ζερβικών…(εγώ δεν τα πήρα και μέδιωξαν από τότε )από τους εγγλέζους, με μοναδικό σκοπό να χτυπούν τον Αρη αντί τους γερμανούς.
Και όπως μου είπε, …..τους ίγλεπα να γυρνάνε από τις μάχες στην πλαγιά, ένας ένας,…πως να τους βαρέσω ; Για την πατρίδα πολέμαγαν.
………….
Δυστυχώς ο Άρης , αργά αποφάσισε να μην υπακούσει.
Πιθανόν και η ελλάδα και η γεννέτειρά μου ειδικότερα να είχε γλυτώσει από πολλά δεινά ,μάχες, και εκτελέσεις .(παργινόσκαλα)
Όσο γιά την ομοφυλοφυλια του!!!!’τι να σας πώ…..χα χα χα
Βέβαια μου φαίνεται και ηλίθιο , και μαλακισμένο στη σύλληψί του.χα χα χα
Αλλά αν μου βρεθεί κανένας παπάρας κατ ‘ εξακολούθισιν να επιμένει σ’ αυτές τις γελοιότητες ,του λέω πως άν είναι αλήθεια, νο προμπλέμο, και πως μακάρι η ελλάδα να ήταν γεμάτη από τέτοιους ομοφυλόφιλους.
Ο Άρης εξ άλλου έμεινε στην ιστορία και τη μνήμη ακόμα και των παιδιών μας , σαν μαχητής.
Ενώ ο Ζέρβας σαν πληρωμένο ζαγάρ’ των εγγλέζων.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:20 πμ
Πάνος
δ,
πείτε τα με το Μαραθέα – εγώ συνεχίζω τις διακοπές μου…
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:27 πμ
demetrat
@ Μαραθέα
Σαφώς και οι αρχηγοί κάνουν πολλές φορές και λάθος επιλογές.Αφού αυτοί αποφασίζουν γιά τα κρίσιμα.
Αυτοί που δεν κάνουν ποτέ λάθη , είμαστε εμείς , που εκ των υστέρων και με όλα τα δεδομένα απάνω στο τραπέζι, τους ανασκολοπίζουμε και τους τέμνομεν εκ του ασφαλούς , και κατόπιν κοιμόμεθα δικαιωμένοι ο αφελείς.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:28 πμ
demetrat
μπα;
και γώ τότενες πάω γιά βουτιά.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:29 πμ
Πάνος
(πριν φύγω)
Αλήθεια, δ, ξέρεις τι ακριβώς συνέβη με το νεαρό Μαραθέα και το Βελουχιώτη; Αν όχι ψάξε το λιγάκι, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον…
…κι επειδή είναι στο σωρό με τα αμέτρητα ποστ για τον εμφύλιο που δεν έχουν γραφτεί ακόμα, αν θέλεις γράψε εσύ την ιστορία: η καλύβα θα τη φιλοξενήσει – και θα έχουμε άλλη μια ευκαιρία να καταλάβουμε καλύτερα κάποια πράγματα…
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:37 πμ
demetrat
πάνο
αυτός με την απαγωγή είναι; δεν ξέρω ,ποτέ δεν έδωσα βάση σ αυτά.
Να πάω ξαναδω.
όταν λέω λάθος επιλογές πάντως δεν εννοώ αυτές τις γραφές.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:40 πμ
bernardina
Γεια σου βρε Δημητρώ… Πες τα κοπέλα μου, γιατί παραπερισέψαμε οι επαναστάτες του καναπέ (για να μην πω αυτού που… επικάθεται επί του καναπέ) και αποκαθηλώνουμε είδωλα μεταξύ τυρού και αχλαδίου. Άντε να σοβαρευόμαστε επιτέλους
Λες και ο κάθε αντάρτης απανταχού της γης πιάνει το όπλο επειδή μετά ήθελε να ανακηρυχτεί άγιος και να μπει στο εορτολόγιο…
Ιουλίου 14, 2010 στις 10:46 πμ
Πάνος
Ωχ, κι άλλος Μαραθέας (από την ανάποδη) εξεκάμπισε… Φεύγω όσο είναι καιρός…
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:09 πμ
bernardina
Πάνο, μη φοβάσαι, το όπλο το παρέδωσα. Μαζί με το σκουριασμένο κονσερβοκούτι. Τώρα σφάζω μόνο με το γάντι…
Βάρδα μόνο μη σκάσει μύτη ο Μαυροπρόβατος, γιατί εκεί δεν σου εγγυώμαι τίποτα…
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:15 πμ
nikiplos
Καλησπέρα. Συμφωνώ με τον Πάνο στην γενική και ειδική προσέγγιση του θέματος. Όσον αφορά τον ίδιο τον Άρη, είναι αναμφισβήτητα μια πολύπλευρη προσωπικότητα για να προσεγγιστεί μανιχαϊστικά.
Μια παρατήρηση μόνο προς demetrat: Η ιδιαίτερη πατρίδα του Άρη υπέφερε τα ήκιστα σε σχέση με την Νότια Πελοπόνησσο που ξεκίνησε την αμφιλεγόμενη δράση του με τις εκκαθαρίσεις με αποκορύφωμα τη σφαγή στον Μελιγαλά στις 26 Σεπτεμβρίου 1944.
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:18 πμ
demetrat
μπερναντινα
σιγά ….και που τα λέω, χέστ’κ’ η φοράδα στ’ αλών’.
απλώς μερικές φορές με τι δίνει ο καναπέας του 2010
ειδικά όταν σκέφτομαι μουά την αφεντιά μου στο κατσάβραχο!!!!!!!!!
Οίμοι τω παναθλίω!!!!!πως θα το άντεχα το βουνό, την απλυσιά και το ντουφέκι, με λές;
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:25 πμ
bernardina
Καλημέρα νίκιπλε.
Παίδες, επειδή δεν έχω όρεξη για αιματοχυσίες πρωινιάτικα, κι επειδή πριν από κάτι ποστ έγινε της Κυριας Καλλιόπης σε μια ανάλογη περίπτωση, εγώ ό,τι είχα να πω το είπα και πάω παραδίπλα να μιλήσω για ποδόσφαιρο
ΥΓ. Όταν έρθει η καταραμένη ώρα που πρέπει να ΔΡΑΣΕΙΣ και όχι να θεωρητικολογήσεις, ο θεός να σε φυλάει από το κτήνος που κρύβεται μέσα σου…
Και ύστερα από αυτούς που θα προσπαθήσουν να γράψουν την ιστορία σου φορώντας ο καθείς τα δικά του γυαλιά…
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:35 πμ
Πάνος
Ωωωωω…
Τι κομψός τρόπος για την κάνεις, αφού έχεις ρίξει πρώτα την κανονιά σου:
http://panosz.wordpress.com/2010/07/13/civil_war-61/#comment-96795
…για την οποία συμφωνώ κι εγώ να ΜΗΝ το συζητήσουμε
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:40 πμ
demetrat
καλημέρα κι από μένα νίκιπλε.
επειδή όμως εγώ είμαι από άλλη πατρίδα η οποία κλαίει κι αυτή από άλλη μεριά:
http://miadomatadenferneitinanoixi.blogspot.com/2008/10/blog-post_02.html
Το δυστύχημα είναι πως γιά τούτες τις σφαγές
τις παρακατιανές, μένει σε μας τους μικρούς ζωντανούς, να προσπαθούμε να τις κάνουμε γνωστές.
Ενώ σε κάτι άλλες .το έργον το ανέλαβε η πατρίς και η “ιστορία”
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:42 πμ
zeppos
Πάντως επειδή είμαι κομματάκι παλιός, σχερικά με το θέμα Μαραθέα – Αρη και “ομοφυλοφιλία” έχω να πως με σιγουριά οτι “την εποχή εκείνη” αυτός ο όρος ήταν τελείως άγνωστος. Υπήρχαν οι πούστηδες (πισωγλέντης), οι μπινέδες (στο κέντρο) και οι κολομπαράδες.
Οι τελευταίοι ήσαν μια πολύ “κοινή” συνομοταξία πούρων ανδρών, οχι μόνο τότε αλλά και έως περίπου την δεκαετία του 60. Δεν το έκρυβαν καθόλου, απεναντίας ήσαν “περήφανοι” για τη ιδαίτερη προτίμηση. Οι κολομπαράδες, συνομοταξία που μάλλον εκεί ανήκε ο Αρης, δεν ήταν καθόλου υποτιμητικό “επίθετο”, ήτο παραπλήσιας “αξίας” με την προτίμηση σε γυνακείον .. τοιουτον {βλέπε πρόεδρον!}, σε αντίθεση με τις μέρες μας που κάθε σχέση με το ίδιο φύλλο, ονομάζεται ομοφυλοφιλία και όλως αδίκως ..το λιγότερο ξενίζει τα χρηστά μας ήθη…
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:42 πμ
demetrat
μπερναντίνα
συμφωνώ , συμφωνώ , συμφωνώ.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:47 πμ
Πάνος
ζέπο,
άστο – δεν τόχεις το θέμα, ούτε κατά προσέγγιση (για τον Άρη, τα άλλα ΟΚ)
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:52 πμ
zeppos
Δεν ήμουνα παρών!
Δεν τόχω, ούτε ξέρω αν το έδινε στο νεαρό.
Εσύ αν είσαι σίγουρος για οτιδήποτε γινόταν τότε σε μαύρους καιρούς, σε παραδέχομαι!
Αλλά λέω οτι αν ηταν έτσι, δεν ήταν τότε και προς … κράξιμο..
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:06 μμ
Πάνος
Δε χρειάζεται να ήσουν παρών… όλα γραμμένα είναι. Όποιος μπορεί να ξεχωρίζει τις εμπάθειες και τις χυδαιότητες από τα δεδομένα, δε δυσκολεύεται και πολύ να μάθει. Αλλά ΔΕΝ είναι αυτό το θέμα μας εδώ!
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:12 μμ
zeppos
Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για οτιδήποτε γράφετε μετά από χρόνια και οταν πλέον οι πρωταγωνιστές που θα μπορούσαν να το διαψεύσουν, δεν υπάρχουν.
Ο κάθε ένας από μας διαλέγει να εμπιστεύεται γραφτά που πλησιάζουν ή ταυτίζονται με τα πιστεύω του. Τρανό παράδειγμα η καλύβα.
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:18 μμ
Πάνος
Άσε την καλύβα και διάβασε τον Χαριτόπουλο – τα λέει (σχεδόν) όλα…
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:38 μμ
zeppos
Τα λέει όλα;
Λέει πουθενά για το “ντοκουμέντο” που αναδημοσίευσε η καλύβα;
Στο οποίο ο Αρης φαίνεται να προτιμούσε να αφήσει τους Γερμανούς να περάσουν;
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:42 μμ
Πάνος
Βρε, για τα ερωτικά του Άρη, λέμε!
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:44 μμ
Πάνος
…όσο για το “ντοκουμέντο” θα το βρούμε κι αλλού (αν υπήρξε τέτοια διαταγή). Μπορεί και στον ίδιο το Χαριτόπουλο – με άλλα λόγια…
Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον – έστω και 70 χρόνια μετά…
Ιουλίου 14, 2010 στις 12:44 μμ
zeppos
Αααα!
Ιουλίου 14, 2010 στις 1:40 μμ
nikiplos
καλησπέρα…
Benardina respect! (και για τις δυό παρεμβάσεις, ειδικά για κείνη του επικαθήμενου επί του καναπέως).
demetrat, αυτή ακριβώς είναι και η αξία των “ερασιτεχνικών” μα κατά το δυνατόν κάπως “αντικειμενικών” (ή τουλάχιστον ψύχραιμων) προσεγγίσεων στον εμφύλιο…
Όσον αφορά το επίσημο έργον της Πατρίδος και της “Ιστορίας” άς το καλύτερα… Περισσότερο κακό έκανε στην “άλλη πλευρά”…
Ιουλίου 14, 2010 στις 2:24 μμ
demetrat
νικιπλος
ευχαριστώ πρώτα πρώτα γιά την επίσκεψη και τα λόγια τα καλά.
Τώρα γιά τα άλλα,
δεν ξέρω τελικά πόσο ακόμα θα μπορεί ο κάθε ερασιτέχνης να βρίσκει επιζώντες.Ή να γίνεται εν γνώσει του “γραφικός” .
Το χειρότερο δε απ’ όλα είναι να αφήνεις τις ιστορικές μνήμες να χάνονται ,θεωρώντας τες περίπου ως αυτονόητες αφού είναι από πάντα δίπλα σου.
όπως καλιώρα η αφεντιά μου , που ξύπνησε αργά.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 2:57 μμ
bernardina
Δήμητρα,
Αχ, αδελφή μου, τον Έκτορα… τον Έκτορα κλαίω από δέκα χρονώ που τον πρωτογνώρισα. Το υπόδειγμα ανθρώπου και άντρα. Κι όλους τους Έκτορες έκτοτε και στον αιώνα τον άπαντα.
Και βλαστημώ τον άλλονε που έπαιζε με σημαδεμένη τράπουλα απ’ τα γεννοφάσκια του. Και είχε το θράσος μετά να πουλήσει μεγαλοψυχία κι εκδούλευση στον χαροκαμένο πατέρα, έχοντας αφανίσει ακόμα και τη μορφή του γιου…
Όταν θες, όχι μόνο η ιστορία, αλλά και ο μύθος σε διδάσκει.
Ιουλίου 14, 2010 στις 3:44 μμ
Άγγελος
bernardina
Έκτωρ=λίρα εκατό
και Eric Bana άριστη επιλογή.
Ιουλίου 14, 2010 στις 4:40 μμ
bernardina
Ο Έρικ; Χάλιαααα
http://amandashunkofthemonth.files.wordpress.com/2009/11/eric_bana_hf_l_2_49657_17935.gif
Είδες; Δεν βλέπεται
Ιουλίου 14, 2010 στις 6:48 μμ
demetrat
αχ καμάρι μου
)
τον Έκτορα έκλαιγες και σύ από τσότσο;
εμ τί προκοπή να περιμένεις τότε .
Το μόνο καλό είναι πως οι φαν του Έκτορος δεν εξαγοράζονται.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 7:47 μμ
Πάνος
Κορίτσια, σας παρακαλώ πολύ συγκατηθείτε (αν γίνεται, βεβαίως): σε ποστ σαν κι αυτό, σχόλια μόνο επί του θέματος, πληζ. (Έυχαριστώ για την κατανόηση)
Ιουλίου 14, 2010 στις 8:06 μμ
demetrat
επί του θέματος είμεθα.
κλαίμε με παιδικούς λυγμούς τους έκτορες.
δ
Ιουλίου 14, 2010 στις 8:59 μμ
zeppos
Ασε τις γυναίκες να κάνουν μάτι ρε Πάνο..
Τους έχεις πρήξει στο στητό βυζί και πεταχτό κόλο..
Μόλις πάνε να σου “ξεφύγουν” λιγουλάκι με το αρσενικό της εικόνας (Χεκτορ) τις βάζεις στη θέση τους..
Επί του θέματος!
Ιουλίου 14, 2010 στις 9:07 μμ
Πάνος
Νο πρόμπλεμ. Να ξέρετε μόνο ότι τα άσχετα σχολια θα φύγουν, κάποια στιγμή. Με το μπαρδόν, ε;
Ιουλίου 14, 2010 στις 11:34 μμ
bernardina
Πάνο, από μένα ελευθερα να σβήσεις το σχόλιό μου. Νο πρόμπλεμ.
Ιουλίου 15, 2010 στις 8:08 πμ
demetrat
@Πανο
με το μπαρδόν κυρ καθηγητά αλλά με το προηγούμενο σχόλιο που έκανες νόμισα πως μας έκανες πλάκα.
στο δεύτερο εννόησα πως το εννοούσες αυτό το περί ασχέτου.
ένιγουέη, αν διάβαζες πιό προσεχτικά τα σχόλια μου, θα έβλεπες πως είναι και παραείναι εντός.
Περισσότερο ίσως από την εις βάθος μελέτη της διαφοράς του μπινέ από τον κολομπαρά.
ο καθείς εξ’ άλλου έχει τον τρόπο του να σχολιάζει κάτι.
Αρκεί βεβαίως να μην είναι χυδαίος.
θές να τα σβήσεις;
σβήστα
δ
Ιουλίου 15, 2010 στις 8:11 πμ
1ς
Λυπάμαι που σε σοβαρό μπλογκ,μπαίνουν “ντοκουμέντα” των φασιστοειδών της περιόδου.Το blog που αλιεύτηκε το “ντοκουμέντο” πρέπει να διδάσκεται ως πλαστογραφια της Ιστορίας.
Οσον αφορά την συμμαχία του Ζέρβα με τους ΝΑΖΙ,υπάρχει το τελευταίο βιβλίο του H.F.Meyer που τα περιγράφει αναλυτικά.
Φυσικά ο άνθρωπος ήταν της σχολής Καλύβα,και όχι αριστερός.Το γράφω για να προλάβω τις κατηγορίες.
Ιουλίου 15, 2010 στις 10:49 πμ
1ς
Γιατι σβύστηκε το σχόλιο μου;
Ιουλίου 15, 2010 στις 1:06 μμ
Πάνος
1ς,
κανένα σχολιό σου δεν σβήστηκε. Υπάρχει ρύθμιση στην καλύβα ότι το πρώτο (και μόνο το πρώτο) σχόλιο κάθε νέου σχολιαστή πρέπει να εγκρίνεται πριν εμφανιστεί. Με τον τρόπο αυτό “κλείνει” η πόρτα σε δεκάδες τρολ ή χυδαίους τύπους που στέλνουν υβριστικά και αιμοχαρή σχόλια. Καλοσώρισες λοιπόν – και σχολίασε όσο θέλεις!
Ιουλίου 15, 2010 στις 2:53 μμ
1ς
ο.κ ζητώ συγγνώμη
Ιουλίου 15, 2010 στις 9:43 μμ
1(α)ς
Στο βιβλιο του Φαράκου για το αρχειο του Αρη Βελουχιώτη το εν λόγω κείμενο δεν το βρήκα.
Νομίζω οτι είναι πλαστό,αλλά δεν είμαι και σίγουρος.
Σιγουρο είναι οτι θεωρώ αθλιότητα το μπλογκ του blackblogofcommunism,και οτι το 90% των στοιχείων που έχει είναι τελείως ψέμματα.
Ιουλίου 15, 2010 στις 9:55 μμ
1(α)ς
Το κείμενο αυτό (πρέπει να) είναι αυθεντικό
http://blackblogofcommunism.com/2010/05/21/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%E2%80%93-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%AE%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%BF/#more-949
Ιουλίου 16, 2010 στις 1:38 πμ
1(α)ς
Τι σου είναι η τύχη…
Με λίγο ψάξιμο βρήκα την έκθεση του Άρη Βελουχιώτη,που την δημοσιευσε ο Σόλωνας Γρηγοριάδης!!!
Είναι στο φασιστοsite με σχολιασμο ενός ΕΔΕΣιτη.
http://sfoulidis.landofheroes.org/hmerol_velouhiot/index.htm
Η αλήθεια είναι ότι ταιριάζει η έκθεση του Άρη με το αρχικό κείμενο,αλλά σε καμμια περίπτωση δεν μπορώ να διαβεβαιώσω οτι είναι αυθεντικό ή παραποιημένο από φασίστες.
Αντίθετα η έκθεση του Άρη πρέπει να είναι αυθεντική κατά 99%
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:21 πμ
Πάνος
Τι “ταιριάζει” αγαπητέ; Το επιβεβαιώνει πλήρως!
Εκτός από ένα σημείο, όπου (προφανώς για είναι καλυμμένος) ο Άρης ΨΕΥΔΩΣ αναφέρει ότι διέταξε “αμυντικό αγώνα κατά των Γερμανών” παράλληλα με την επίθεση εναντίον του ΕΔΕΣ – κάτι που δεν ισχύει.
*
Τώρα που (με τη βοήθεια του 1ς) αποκαταστάθηκε πλήρως η αξιοπιστία του ντοκουμέντου, ελπίζω οι διάφοροι επισπεύδοντες (για να μη χρησιμοποιήσω τον σωστό όρο…) να κατάλαβαν ότι μερικές φορές είναι καλύτερο να μασάς, παρά να μιλάς. Ιδίως σε θέματα όπου το μοναδικό τους εφόδιο είναι η απλοϊκή /αγιοποιητική “αριστερή” ιδεοληψία και τίποτα περισσότερο.
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:43 πμ
bernardina
Τώρα που (με τη βοήθεια του 1ς) αποκαταστάθηκε πλήρως η αξιοπιστία του ντοκουμέντου, ελπίζω οι διάφοροι επισπεύδοντες (για να μη χρησιμοποιήσω τον σωστό όρο…) να κατάλαβαν ότι μερικές φορές είναι καλύτερο να μασάς, παρά να μιλάς. Ιδίως σε θέματα όπου το μοναδικό τους εφόδιο είναι η απλοϊκή /αγιοποιητική “αριστερή” ιδεοληψία και τίποτα περισσότερο.
Το ύφος γίνεται ολο και πιο χαριτωμένο και η κατακλείδα δίνει στον συντάκτη της την άγρια ικανοποίηση ότι βούλωσε στόματα… Οκέι -ο καθείς και οι εμμονές του. Και τώρα που ύστερα από ένα εικοσιτετράωρο λυσσώδους αγώνα αποκαταστάθηκε η ιστορική αλήθεια, ας πάμε όλοι μαζί στην ακρογιαλιά να μιλήσουμε για κοψίδια και καπνιστές πιπεριές αφού είμαστε φερέγγυοι και επιθυμητοί συνομιλητές μόνο όταν συμφωνούμε με τις απόψεις εκείνων που έχουν και το πεπόνι και το μαχαίρι.
Καλή όρεξη…
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:44 πμ
bernardina
Θα είχα όμως την περιέργεια να δω ποιος είναι ο “σωστός όρος”. just for the record, που λένε
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:46 πμ
demetrat
1(α)ς
η ουσία γιά μένα είναι
πως κι άν ακόμα ο Άρης δεν είχε κάνει τέτοιο έγγραφο. ,
κακώς δεν το είχε κάνει.
Ελπίζω να είναι αληθινό .
Πράμμα που αποδείχνει γιά άλλη μιά φορά , το στρατηγικό μυαλό που διέθετε.
Γιατί εδώ στην ήπειρο, υπάρχουν δεκάδες καταγραφές από πρώην εδεσίτες , και ελασίτες, που τονίζουν την “παλληκαριά” του Ζέρβα, όταν την έπεφτε στους εξαντλημένους αντάρτες του άρη που επέστρεφαν από τις μάχες με τους γερμανούς.
Δυστυχώς γιά τον “παληκαρά”, εκτός από τις εγγλεζομαρτυρίες, υπάρχουν και αυτές των τσομπάνηδων ,και των πεθαμένων εφήβων.
δ
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:55 πμ
Πάνος
Το πρόβλημα, αγαπητή δ, δεν είναι καθόλου στη διαταγή του Βελουχιώτη (ο τίτλος του ποστ ΔΕΝ είναι τυχαίος – για μια απλή, πλην άκρως ενδιαφέρουσα, λεπτομέτρεια πρόκειται). Το πρόβλημα είναι γιατί ο ΕΛΑΣ (με απόφαση του ΠΓ του ΚΚΕ) αποφάσισε το φθινόπωρο του ’43 να ξεκινήσει ουσιαστικά τον Εμφύλιο, επιτιθέμενος εναντίον του ΕΔΕΣ (και εναντίον του ΕΣ στο Μωριά και εναντίον της ΕΚΚΑ στη Ρούμελη κλπ).
*
μπ,
κρύβεις μέσα σου ένα παιδί… με μέλλον!
Ιουλίου 16, 2010 στις 10:13 πμ
bernardina
Πάνο,
Καθόλου δεν το κρύβω το παιδί. Φάτσα φόρα είναι.
Κι επειδή όπως όλα τα παιδιά έχει και μια πρωτογενή εντιμότητα κι ένα αφελές φιλότιμο, θεώρησε ότι από τη στιγμή που είχε την τύχη (ή την ατυχία) να μη διαθέτει μαρτυρίες από πρώτο χέρι μιας και οι δικοί του συγγενείς ούτε σφάχτηκαν ούτε έσφαξαν, θα ήταν ατελέσφορο να κατεβάσει από τα ράφια τα βιβλία του και ν’ αρχίσει να παραθέτει τσιτάτα με το επιχείρημα “ο δικός μου ιστορικός τα λέει καλύτερα από τον δικό σου”.
That’s all.
όσο για το μέλλον… δυστυχώς ώρες ώρες νιώθω πως οι days of future passed, που λένε και οι Μούντηδες…
Ιουλίου 16, 2010 στις 10:37 πμ
demetrat
αυτο τονίζω και γω ξανα
Παρόλο που το ΚΚΕ και την ηγεσία του (ειδικά εκείνη την εποχή )το έχω χίλιες φορες καταδικασμένο στο πυρ το εξώτερο.
ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΑΠ ΤΟΝ ΖΕΡΒΑ.
έχοντας θείο καπετάνιο στον ελας στης περιοχής,
θείο (εκτελεσμένο) μαχητή στα βουνά μας , ,παππού στον ελας της πόλης, και μάνα ,πατέρα στο Εαμ, Ελας,
και έχοντας μιλήσει με ΕΔΕΣίτες τσομπάνηδες στην πίνδο , στην άκρη του θεού,(που τους εδιωξαν από την οργανωση επειδή δεν δέχτηκαν να συμμετέχουν στο έγκλημα αυτό)
Ο Ζερβας , (το ξέρουν και οι πέτρες εδώ,) κατ εντολήν των εγγλεζων, που αναγκάστηκαν να τον βάλουν αρχηγό του ΕΔΕΣ ,( ελλείψει άλλου σοβαρότερου) δεν χτυπούσε τους κατακτητές,
χτυπούσε τον Άρη.
Αυτό λέω τόση ώρα.
άρα,
δεν ξεκίνησε ΑΥΤΗ η διαταγή του ΚΚΕ τον εμφύλιο.
Ο εμφύλιος ξεκίνησε από τη στιγμή που αποφασίστηκε
ΠΑΡΌΛΟ ΠΟΥ ΉΔΗ ΥΠΗΡΧΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ,
από το εγγλέζικο επιτελείο, να βγεί στο βουνό και γρήγορα, ο Ζερβας με τις γνωστες εντολές.
Και θα ήταν και εντελώς ηλίθιο να μην απαντούσε σ αυτό ο ΕΛΑΣ.
Η ιστορία με τον Ψαρρό είναι μιά από τα στίγματα του ΚΚΕ.
γιατί ο Ψσρρός ήταν ευπατριδης , δεν ήταν Ζέρβας , κι ό άρης το ήξερε πολύ καλά αυτό.
Εγώ προσωπικά , πιστεύω πως επειδή ο Ψαρρός (ειδικά την εποχή που εκτελέστηκε, ) είχε βρεθεί πολύ κοντά με τον Αρη, πολλοί ήθελαν την εξόντωσή του, και βρέθηκε το ηλίθιο το ΚΚΕ να πατήσει τη φλούδα.
δ
Ιουλίου 16, 2010 στις 11:19 πμ
Πάνος
Δεν επιμένω – έχεις ήδη απολύτως κατασταλαγμένες απόψεις. Οι οποίες, ωστόσο, ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα εκείνης της εποχής. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, βεβαίως…
Ιουλίου 16, 2010 στις 2:45 μμ
1(α)ς
@Πάνο,θεωρώ οτι ο Άρης δεν ήταν χαζός να το γράψει τόσο άκομψα,αν και η ουσία μάλλον έτσι ήταν.
Μα προσωπικά,θεωρώ οτι πολύ καλά έκανε ο Άρης.
Ετσι και αλλιώς ο ΕΛΑΣ έκανε ΔΙΜΕΤΩΠΟ αγώνα,και επρεπε να προφυλάξει τα νώτα του.
Οποίος δεν θέλει να μείνει στην αρχαιζουσα ιστορια του Σολωνα Γρηγοριάδη ή την Πασοκ”ιστορια” του Χαριτόπουλου,μπορεί να διαβάσει Woodhouse/Φλάισερ/Μάγερ για τον ΕΔΕΣ και την συμμαχία του με τους ΝΑΖΙ.
Ορίστε και μια επιστόλή ντοκουμέντο….
Ο Β. Καμάρας, ανταπαντά στην κυρία Ζέρβα, με επιστολή του στην ίδια εφημερίδα, που δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 14ης Οκτωβρίου 1975:
Κύριε Διευθυντά.
Στο φύλλο της 26ης του περασμένου μηνός, της έγκριτης εφημερίδας σας, καταχωρήθηκε επιστολή της κυρίας χήρα Ναπολέοντα Ζέρβα, που με μέμφεται γιατί στο φύλλο της 6ης του αυτού μήνα είχα γράψει:
Ότι μοναδικός σκοπός του Ζέρβα ήταν η αρπαγή της εξουσίας και ότι χρειάστηκε να πληρωθή προκαταβολικά από την S.O.E., με χρυσές λίρες για την έξοδό του από την Αθήνα στο βουνό.
Φαίνεται ότι δεν πρόσεξε η κυρία Ζέρβα ότι για τις λίρες δεν τα έγραψα εγώ αλλά ο γνωστός αρχηγός της Συμμαχικής Αποστολής στα βουνά συνταγματάρχης Κρις Γουντχάουζ σε βιβλίο που εκδόθηκε πρόσφατα στο Λονδίνο. Όπως ο ίδιος έγραψε, στο ίδιο βιβλίο ότι τον Μάρτη του 1944, ο Ζέρβας είχε στείλει κρυφά από όλους εμάς (εκτός ίσως του στενού του περιβάλλοντος) τηλεγράφημα στον Τσόρτσιλ και του έλεγε ότι ήταν πρόθυμος να βοηθήση για την επάνοδο του Βασιλιά στην Ελλάδα και παρά την θέληση του λαού, αν αυτή ήταν η επιθυμία του Τσόρτσιλ. Όπως επίσης ο ίδιος έγραψε στο ίδιο βιβλίο, ότι τον Φεβρουάριο του 1944, ο Ζέρβας κρυφά από εμάς πάλι, είχε υπογράψει σύμφωνο ανακωχής με τους Γερμανούς. Επομένως προς τον κον Κρις έπρεπε η κυρία να απευθυνθή και όχι προς εμένα.
Έπειτα η κυρία απορεί πώς μπήκα στον ΕΔΕΣ αφού είχε τέτοιους σκοπούς. Αλλά όπως έγραψα στο δημοσίευμα μου, οι σκοποί του ΕΔΕΣ, όπως διαλαμβάνονταν ήταν αυτόχρημα εθνικοί: Αγώνας κατά του κατακτητή, επιδίωξη εγκαθίδρυσης δια του λαού Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και παρεμπόδιση δια των όπλων επιστροφής του Βασιλιά προτού γίνει δημοψήφισμα. Η προδοσία των σκοπών του ΕΔΕΣ από τον Ζέρβα έγινε τον Φλεβάρη και Μάρτη του 1944, έναν περίπου χρόνο δηλαδή μετά την ένταξή μου στον ΕΔΕΣ.
Κατόπιν τούτου λύεται η απορία της κυρίας Ζέρβα για μένα, όπως παύει και κάθε αμφιβολία της ότι μοναδικός σκοπός του Ζέρβα ήταν η αρπαγή της εξουσίας.
Όσα έγραψα στο δημοσίευμά μου δεν τα έγραψα όπως γράφει η κυρία για να δυσφημήσω τον ΕΔΕΣ αλλά:
1.Γιατί έχω βαθύτατη συναίσθηση της ευθύνης μου απέναντι στην Ιστορία.
2.Γιατί έπρεπε να υπεραμυνθώ της τιμής των αγωνιστών του ΕΔΕΣ και ιδιαίτερα των συναγωνιστών μου της Χης Μεραρχίας που ξεσκίζοντας το σύμφωνο του Ζέρβα επολέμησε τον κατακτητή και έγραψε στην Θεσπρωτία και ειδικά στη Μενίνα σελίδες άφταστης δόξας όπως προκύπτει από επίσημη έκθεση του αρχηγού της Συμμαχικής Αποστολής που ήταν στην Μεραρχία μου και από την αναγραφή σε πινακίδα που είχε αναρτήσει ο Ζέρβας στο γραφείο του στην Αθήνα, δύο μόνον λέξεων: ΓΟΡΓΟΠΟΤΑΜΟΣ-ΜΕΝΙΝΑ.
Ως προς τον ισχυρισμό της κυρίας Ζέρβα ότι πιθανόν να έγραψα το δημοσίευμα γιατί είχα δυσαρεστηθεί από Έκθεση που είχε υποβάλλει ο Ζέρβας στο υπουργείο Στρατιωτικών το 1949 για τους αρχηγούς του ΕΔΕΣ μεταξύ των οποίων και ο υποφαινόμενος, απαντώ τα εξής:
Εν πρώτοις στην έκθεση αυτή με εξυμνεί γιατί γράφει ότι υπήρξα γενναίος αξιωματικός με πολλά στρατιωτικά προσόντα. Με κατηγορή μόνον ότι έσπευσα να καθέξω ανώτερα αξιώματα και διέβρωσα τον αγώνα, για αυτό μου αφήρεσε την διοίκηση της Μεραρχίας.
Αλλά ποια είδους αξιώματα μπορούσα να επιδιώξω αφού όπως ο ίδιος ο Ζέρβας γράφει στην ίδια έκθεση διοίκησα την Μεραρχία μέχρι τις 20 Νοεμβρίου 1944, δηλαδή δύο ολόκληρους μήνες μετά την Απελευθέρωση; Τότε θυμήθηκε ότι έπρεπε να με αντικαταστήσει;
Για να τελειώνω η αλήθεια είναι η εξής:
Στα τέλη Νοεμβρίου 1944, τόσο εγώ όσο και ο γενναίος αντισυνταγματάρχης Αριστ. Κρανιάς διοικητής ενός Συντάγματος της Μεραρχίας μου, κατόπιν επεισοδίου μας με τον Ζέρβα στην Παραμυθιά που μας είχε επισκεφτεί, υποβάλαμε τις παραιτήσεις μας, αφού άλλωστε ο αγών είχε πρακτικά τελειώσει.
Καίτοι δε, μετά την αναχώρηση του Ζέρβα ήλθε εκεί από Κασίντα συνοδευόμενος από τον διοικητή της ναυτικής βάσεως Πρεβέζης πλοίαρχον κ. Σπανίδην και προσπάθησε να μας πείσει όπως ανακαλέσουμε τις παραιτήσεις μας, εμείναμε ανένδοτοι.
Όσον αφορά την διάβρωση του αγώνα θεωρώ περιττόν να απαντήσω, αφού ως ανέφερα όταν παραιτήθηκα ο αγών είχε ήδη τελειώσει προ διμήνου.
Άλλον αγώνα διέβρωσα. Τον αγώνα του Ζέρβα να αρπάξη με κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο την εξουσία. Και για αυτήν την διάβρωση ήμουν και θα είμαι περήφανος.
Ευχαριστώ κύριε διευθυντά, για την φιλοξενίαν.
Μετά τιμής,
Βασίλειος Καμάρας.
5.10.1975
Ιουλίου 16, 2010 στις 2:59 μμ
Β.Δ. Καργούδης
Ξανά και ξανά και ξανά…….
Ας το ρε συ Πάνο,
Ας το ρε συ Πάνο,
Ας το ρε συ Πάνο,
(…πόσες φορές να το γράψω για να γίνει φανερό ότι -ας πούμε- κακοκαρδίζεσαι με πρόσωπα που πιθανότατα δεν θα το ήθελες…)
Ιουλίου 16, 2010 στις 6:51 μμ
Πάνος
“θεωρώ οτι ο Άρης δεν ήταν χαζός να το γράψει τόσο άκομψα,αν και η ουσία μάλλον έτσι ήταν.
Μα προσωπικά,θεωρώ οτι πολύ καλά έκανε ο Άρης.”
Ακριβώς επειδή ΔΕΝ ήταν χαζός και κατάλαβε πόσο ήταν λάθος αυτό που έγραψε στο σημείωμα, και πόση ζημια θα μπορούσε να κάνει στον ΕΛΑΣ και προσωπικά σ’ αυτόν αν μαθευόταν, προσπάθησε να το κουκουλώσει στην “έκθεση” που συνέταξε εκ των υστέρων.
Είναι χαρακτηριστική η απόλυτη αντίθεση ανάμεσα στο “εν θερμώ” κείμενο (που φανερώνει την πραγματική σκέψη του Άρη) και στην έκθεση, που προορίζεται για Ιστορικό ντοκουμέντο.
Όσο για το “πολύ καλά έκανε” (που ξεκίνησε ή συνέχισε με όλα τα μέσα τον Εμφύλιο) εδώ ο μουσικός σηκώνει τα χέρια: Αν επιχαίρεις για τον Εμφύλιο που είχε ως απαρχή ακριβώς αυτές τις ενέργειες, νασαι καλά να χαίρεσαι, τι να σου πω…
*
Βαγγέλη,
κουμάντο στα δικά σου γραφτά και στο δικό σου τσαρδάκι, παρακαλώ. Σε ενόχλησα εγώ ποτέ, σου υπόδειξα με τι πρέπει να ασχολείσαι και με τι όχι; Μη μου γίνεσαι λοιπόν τσάμικος ταμπάκος, γιατί (με όλη την εκτίμηση) δεν περίμενα εσένα να μου πεις τι να πιάσω και τι να αφήσω. Η σειρά για τον Εμφύλιο στην καλύβα άρχισε πολύ πριν μας επισκεφτείς εσύ, στο κάτω κάτω. Χαλάρωσε λοιοπόν – κι αν αυτά τα ποστ σε ζαλίζουν, απλά να τα αποφεύγεις, χωρίς τσιριμόνιες. Θενξ!
Ιουλίου 16, 2010 στις 8:26 μμ
zeppos
Πάνος: “Το πρόβλημα είναι γιατί ο ΕΛΑΣ (με απόφαση του ΠΓ του ΚΚΕ) αποφάσισε το φθινόπωρο του ’43 να ξεκινήσει ουσιαστικά τον Εμφύλιο, επιτιθέμενος εναντίον του ΕΔΕΣ (και εναντίον του ΕΣ στο Μωριά και εναντίον της ΕΚΚΑ στη Ρούμελη κλπ).”
Μήπως επειδή τότε, εν μέσω γερμανικής κατοχής, πύκνωναν τις τάξεις του ΕΔΕΣ οι δοσίλογοι;
Μήπως όλοι οι χαφιέδες με τις μαύρες κοκούλες που πήραν μέρος στις “δακτυλοδειχτούμενες” εκτελέσεις ήσαν προστατευόμενοι του ΕΔΕΣ;
Μήπως γιατί ήταν πλέον φανερό οτι η “σκόρπια” στην αρχή συνεργασία με τους Γερμανούς της ηγετικής ομάδας του ΕΔΕΣ, εξελίσονταν σε πλήρη συνεργασία και με όπλα και με “πληροφορίες”;
Λέω μήπως γιατί ο ΕΛΑΣ ήταν ΠΟΛΥ αγαπητός σχεδόν καθολοκά στην επαρχία και σε πάρα πολλές γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας και αυτό ήταν καθαρά ένα αποτέλεσμα της αντίστασης κατά του κατοχικού στρατού που ήταν βέβαια ολοφάνερο στους πολίτες καθημερινά…
Ιουλίου 16, 2010 στις 8:42 μμ
zeppos
Οι ταγματασφαλίτες και οι δοσίλογοι – παρέα με τους Γερμανούς – ήταν οι σφαγείς των πολιτών στην Κοκκινιά τον Αύγουστο του 44..
Ο πατέρας μου μαζί με τον αδερφό του ήσαν από τους μαζωμένους στο μπλόκο της πλατείας της Οσίας Ξένης και μου έχει διηγηθεί πολλές φορές την απίστευτη αγριότητα δεκάδων προδοτών που σκότωναν τους άοπλους μαζεμένους οχι για σοβαρό λόγο, αλλά έτσι για γούστο τους ή για τελείως προσωπικούς λόγους..
Και μετά ψάχνουμε να βρούμε γιατί έσφαζε ο ΕΛΑΣ..
Πολύ μετά κατάλαβε η τότε ηγεσία του ΚΚΕ, οτι θα μπορούσε να καταλάβει την εξουσία στη χώρα. Τότε όμως μπήκε η εσωτερική τους διχόνια και ευτυχώς τα έκαναν μούσκεμα..
Ιουλίου 16, 2010 στις 8:46 μμ
zeppos
Να συμπληρώσω οτι μετά την απίστευτη σφαγή, ακόμη και τελείως αμέτοχοι πολίτες στην αντίσταση ή στον ΕΛΑΣ έως εκείνη την ημέρα, πήγαιναν στους γνωστούς αντάρτες της γειτονιάς και παρακαλούσαν να τους δώσουν όπλα..
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:05 μμ
Πάνος
Ουδέν σχόλιον. Πως να σχολιάσεις τον απόλυτο σουρεαλισμό;
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:25 μμ
1(α)ς
Δεν πρέπει να μπερδεύεται η ΑΦΟΡΜΗ της έναρξης των εμφύλιων συρράξεων(και όχι εμφυλιου πολέμου) με τις ΑΙΤΙΕΣ των εμφύλιων συρράξεων που ήταν ο με κάθε τρόπο περιορισμο της ισχύς του ΕΑΜ.
Κύριε Πάνο,πέρα από κάθε αμφιβολία θεωρείτε ως αυθεντικό το κείμενο του Αρη,και μάλιστα βγάλατε και πόρισμα γιατί το έγραψε καθώς και γιατί έγραψε την έκθεση του.Νομίζω βιάζεστε να επιβεβαιώσετε τα πιστεύω σας.
Ο ΕΔΕΣ συμμάχησε με τους ΝΑΖΙ,και ο ΕΛΑΣ έκανε ΔΙΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ τους.
Ο αντικομμουνιστης H.F.Meyer γράφει στο βιβλιο του.
“Προδίδοντας στρατιωτικά μυστικα στους Γερμανούς,ο Ζέρβας εξαπάτησε τους Βρετανούς συμμάχους του και το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.Την επιχείρηση “Ξεφτέρι” τη διεξήγαγε από κοινού με τους Γερμανούς,”προστατευσε” όλες τις οδούς ανεφοδιασμού τους και σταμάτησε όλες τις επιθέσεις εναντίον τους από τον Οκτώβριο του 1943 έως τον Ιούλιο του 1944.
Την ίδια περίοδο ο ΕΛΑΣ πραγματοποίησε πάνω από 140 επιχειρήσεις εναντίον του κατακτητή και κατέστρεψε “πάνω από 50 τρένα ή ατμομηχανές”.”
Τα σχόλια περιττεύουν..
Ιουλίου 16, 2010 στις 9:32 μμ
Β.Δ. Καργούδης
Ταμπάκος τσάμικος: (από προηγούμενο σχολιασμό στο ίδιο ποστ): Εκλεκτή, φημισμένη ποικιλία ταμπάκου της Παραμυθιάς, γνωστή για το εξαίσιο άρωμά της, αλλά και για ένα πρόσθετο, ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της:
Δεν καπνίζονταν, σαν τις συντριπτικά περισσότερες ποικιλίες ταμπάκου, αλλά μυτιάζονταν
—————-, “Ελαμβάνετο δηλαδή από τις ρινός, και δη εκ του ρινικού βλεννογόνου, όστις και απερρόφα ολόκληρον της δια της οδού αυτής λαμβανομένην δόσιν νικοτίνης. (Επιτρέψτε μου την γνωστική επ αυτού εμβρίθεια, δεδομένων και ενίων παλαιοτέρων προσωπικών ιδιαιτεροτήτων…)
Ιουλίου 17, 2010 στις 12:31 πμ
Πάνος
Κάθε ένας (μη μπετόβλακας) που διαβάζει το σημείωμα του Βελουχιώτη και ειδικά την παράγραφο α) εννοεί χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία ότι ο Ζερβας κατατασσόταν ως “αντίδραση” (δηλαδή ως όργανο των Άγγλων) και όχι ως συνεργάτης / σύμμαχος των Γερμανών.
Κάθε ένας (επίσης μη μπετόβλακας) που θα βάλει το μυαλουδάκι του να σκεφτεί και να λάβει υπόψη τις συνομιλίες ΕΔΕΣ- ΕΛΑΣ των προηγούμενων εβδομάδων, καθώς και όσα επακολούθησαν ΜΕΤΑ τη λήξη αυτής της ένοπλης παρτίδας μετεξύ ΕΛΑΣ-ΕΔΕΣ και ΣΣΑ, θα καταλήξει με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι: ακόμα κι αν υπήρχε συμφωνία συνεργασίας μεταξύ ΕΔΕΣ και Γερμανών, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να τη γνωριζε ο Βελουχιώτης εκείνη τη στιγμή (Οκτ. 43)
Το πραγματικό (και ουχί φανταστικό) πολιτικό έγκλημα του Ζέρβα είναι ότι ως υπουργός Ασφαλείας τα χρόνια 1945-7, με την ανόητη και άθλια πολιτική διώξεων εις βάρος των Εαμιτών που εφάρμοσε (+την εύνοια στις παρακρατικές συμμορίες) έγινε ένας από τους καλύτερους στρατολόγους του Ζαχαριάδη για το ΔΣΕ. Συνέβαλε έτσι τα μέγιστα, για λόγους πολιτικής βλακείας (η οποία όμως δεν ήταν αποκλειστικά δικό του χάρισμα) στην κορύφωση του Εμφυλίου.
Ιουλίου 17, 2010 στις 1:35 πμ
delta-kapa
Από το προηγούμενο σχόλιο, αυτό του Πανου, αυτό του Πανου, (Ιουλίου 17, 2010 στο 12:31) πμ
αποπνέει μια αίσθηση ότι ο πρωταγωνιστής δεν ενδιαφερόταν πραγματικά για κάποιο μεγάλο στόχο και ερωτοτροπούσε αυτάρεσκα με την οδό της αποτυχίας. Τώρα θα μου πείτε που το είδα αυτό και πως βγάζω συμπέρασμα. Ίσως λόγω της βλακίας στην οποία αναφέρεται επανηλλημένα το σχόλιο.
Ιουλίου 17, 2010 στις 4:31 πμ
1(α)ς
@Πάνος αντιπαρέρχομαι το επιθετικό στύλ του σχόλιου σας,που σίγουρα δεν σας τιμά.Και επισημαίνω τα φάουλ σας.
1)Συνεχίζετε δίχως αποδείξεις να θεωρείτε το αμφιβόλου γνησιότητας σημείωμα του Αρη Βελουχιώτη ως ντε φάκτο αυθεντικό.
2)Απομονώντας ένα σημείωμα πάτε να εξηγήσετε όλη την πολιτική των ΕΑΜ-ΕΔΕΣ γενικεύοντας από αυτό και μόνο το ντοκουμέντο(αν το θεωρήσουμε βέβαια ως αυθεντικό).
3)Η ανακωχή που εξελίχθηκε σε φάσεις σε συμμαχία ξεκινά από τις αρχές Οκτώμβρη.Οπότε οταν ο ΕΛΑΣ δεχόταν διμέτωπη επίθεση από τους ΝΑΖΙ,και έβλεπε οτι οι ΝΑΖΙ δεν πολεμάνε τους ΕΔΕΣιτες ήταν σίγουρος οτι κάτι δε πήγαινε καλά.
Ιουλίου 17, 2010 στις 5:04 πμ
1(α)ς
Αντιγράφω από το βιβλίο Ναπολέων Ζέρβας Ο Μισθοφόρος,εκδόσεις Φιλιστωρ,οπου έχει επιστολές και διαταγές ΕΔΕΣιτών.
Στις 5-10-1943
(…)
ΙΙ.Τα τμήματα να ειδοποιηθώσιν απαξάπαντα όπως από της στιγμής ταύτης παύσωσι πάσαν ενέργειαν κατά των Γερμανικών Στρατευμάτων.Δε θα προσβαλλώσι ούτε μεμονωμένα αυτοκίνητα υπ’ευθύνη των ηγητόρων,ούτε καν μεμονωμένους Γερμανικούς Στρατιώτες(…)
Επίσης οι Γερμανοί εξεδωσαν προκύρηξη στην οποία αφήναν εμμέσως να εννοηθεί οτι υπάρχει συνεργασια μεταξύ ΕΔΕΣ και ΝΑΖΙ.
[την προκύρηξη την έχω,αλλά βαριέμαι να την πληκτρολογήσω
Ο Βρεττανικός σύνδεσμος J.Anderon αναφέρει " Η στρατηγική αυτή είχε το αποτέλεσμα που επιδίωκαν οι Γερμανοί.Το μίσος που προκάλεσαν έτσι ήταν απερίγραπτο."
Αναφέρεται ο Βρεττανος στη προκύρηξη.
Η ανακωχή του ΕΔΕΣ αρχίζει στις 5-Οκτωμβρίου.Και κοινοποιήθηκε από τους Γερμανούς στην Ηπειρο.Αρα είναι τελείως άκυρο το επιχείρημα οτι ο Αρης Βελουχιώτης δεν ήξερε οτι ο ΕΔΕΣ έχει κάνει ανακωχή με τους ΝΑΖΙ.
Ακόμα και να μην διάβαζε την προκύρηξη των Γερμανών,ή να την θεωρούσε προβοκάτσια,υπήρχε τρόπος να καταλάβει οτι οι ΕΔΕΣιτες δεν πολεμάνε!!!
[Η απροκάλυπτη συμμαχία ΕΔΕΣ -ΝΑΖΙ έρχεται 2 μήνες αργότερα]
Ιουλίου 17, 2010 στις 7:50 πμ
zeppos
Η επίθεση του ΕΛΑΣ στα τμήματα του ΕΔΕΣ ήταν αρχικά μια επίθεση ενάντια στους συνεργάτες των Γερμανών. Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Γι’αυτό συμμετείχαν και οι αντάρτες εκείνης της εποχής (42-45) και οχι γιατί ήσαν κομμουνιστές (σιγά-σιγά θα μας πουν οτι η μισή Ελλάδα ήσαν κόκκινοι) και μάχονταν εν μέσω κατοχής την δεξιά!!
Πολύ αργότερα η τότε ηγεσία του ΚΚΕ είδε οτι αυτή η λαϊκή οργή για εκδίκηση εναντίον των προδοτών, θα μπορούσε να γίνει μια οπλισμένη δύναμη κατάληψης της εξουσίας. Και έτσι οδήγησε έντεχνα τον κοσμάκη στη εμφύλια σύγκρουση που σχεδιάστηκε από τους Εγγλέζους. Επεσαν δηλαδή στην παγίδα των έμπειρων εγγλέζων σαν κόπανοι και φυσικά λόγω της εσωστρέφειας και της διχόνοιας έπαθαν πανωλεθρίες..
Εκτός από τις προσωπικές μαρτυρίες και διηγήσεις για τις σχέσεις του ΕΔΕΣ με τους Γερμανούς, υπάρχουν και δεκάδες επαγγελματίες ιστορικοί αναλυτές – μεταξύ αυτών και ο “ψυχρός” Χ.Φλάϊσερ – που έχουν κατά καιρούς δημοσιεύσει πληθήρα γερμανικών εγγράφων αλλά και μαρτυριών για την σχέση αυτή.
Ετσι πιστεύω οτι οι προσπάθειες των αναθεωρητών της πρόσφατης ιστορικής μνήμης τύπου Καλύβα, φέρνουν ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκουν και τελικά “πείθουν” μόνο τους δεξιούς μπετόβλακες…
Καλημέρα είπα;
Ιουλίου 17, 2010 στις 9:13 πμ
Πάνος
Στου κουφού (κουφών) την πόρτα,όσο θέλεις βρόντα…
Καλημέρα, καλό ΣΚ!
Ιουλίου 17, 2010 στις 2:07 μμ
1(α)ς
@Zeppos
Διαφωνώ κάθετα οτι το ΚΚΕ επιδιώξε την κατάληψη εξουσιας,αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
@Πάνος και υπόλλοιποι
Καλό Σαββατοκύριακο!!
Ιουλίου 17, 2010 στις 3:30 μμ
Άγγελος
1(α)ς (Ιουλίου 17, 2010 στο 2:07 μμ)
IMHO λαμβάνοντας υπ’όψιν την απανταχού ρητορική του ΚΚΕ, την δομή του και το υπόδειγμα του ανάλυσης και ερμηνείας του κόσμου τούτου, εγώ από την άλλη πιστεύω ότι δεν υπήρξε ουδέποτε άλλος σκοπός από την απόλυτη κατάληψη της εξουσίας. Οτιδήποτε άλλο απλά θα στερείτο νοήματος.
Αλλά μιας και είναι άλλο θέμα, μαλλον θα κάνουμε άλλο ποστ
Ιουλίου 17, 2010 στις 3:48 μμ
Γιάννης -2
Ο Κατοχικός Εμφύλιος (η εξόντωση όλων των άλλων πλην ΕΑΜ, ΕΛΑΣ Αντιστασιακών Οργανώσεων) και η επικράτηση μετά την Απελευθέρωση αποφασίστηκε και σχεδιάστηκε στη Β’ Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ τον Δεκέμβριο του 1942, στο Κουκάκι της Αθήνας.
Λεπτομέρειες στά βιβλία:
Θ. Χατζής – “Η Νικηφόρα Επανάσταση που Χάθηκε”, Ε. Αβέρωφ – “ΦΩτιά και Τσεκούρι”, και Ι. Μπουγάς – “Ματωμένες Μνήμες 1940-45″.
Ιουλίου 17, 2010 στις 5:53 μμ
Σπυρίδων Α. Θεοδωρόπουλος
Προς πάντα τυχόν ενδιαφερόμενον
Την παραπάνω διαταγή – “ντοκουμέντο” του Άρη Βελουχιώτη, τη βρήκα τυπογραφημένη αυτούσια στις σ.420-421 του βιβλίου “Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (1941-1945)” του (Αρχηγού Ε.Ο.Ε.Α.) Στυλιανού Χούτα (Αθήνα 1961).
Με τις παρακάτω μικροδιαφορές:
1.- (Στίχος 3 της δικής σας τυπογραφικής αποτύπωσης): Εσείς γράφετε “…της ΕΔΕΣ…”, ενώ ο Χούτας γράφει [ορθώς] “…του ΕΔΕΣ…”.
2.- (Στίχος 5 της δικής σας τυπογραφικής αποτύπωσης): Εσείς γράφετε “α) Πολιτικής…”, ενώ ο Χούτας γράφει [ορθώς] “α) Πολιτικώς…”.
3.- (Στίχοι 7 και 8): Εσείς γράφετε “…να αποσύρετε τις εναντίον του δυνάμεις για να συμπτύξετε και προβάλετε αντίσταση προς Μέτσοβο ενεργούντες Γερμανούς…”, ενώ ο Χούτας γράφει [ορθώς] “…τις εναντίον του ΕΔΕΣ δυνάμεις για να τις συμπτύξετε και προβάλετε αντίσταση στους προς Μέτσοβο ενεργούντες Γερμανούς…”. {Άλλωστε, το ποιο είναι το σωστό διακρίνεται καθαρά και στο δημοσιευόμενο από σας “χειρόγραφο”}.
4.- (Στίχος 16): Εσείς γράφετε “…προς θέση Πλάκα εκείθεν δράση…”, ενώ ο Χούτας γράφει [ορθώς] “…προς θέσιν Πλάκα και εκείθεν δράση…”.
5.- (Στίχος 17): Και εσείς και ο Χούτας γράφετε “…τα υμέτερα τμήματα…”, ενώ στο πρωτότυπο νομίζω ότι φαίνεται καθαρά πως γράφει “…τα ημέτερα τμήματα…”
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Ιουλίου 17, 2010 στις 6:00 μμ
zeppos
“Τον αράπη κι’αν τον πλένεις
Το σαπούνι σου ξοδεύεις”
Ιουλίου 17, 2010 στις 7:33 μμ
Παπούλης
Ζέππο
δείχνεις να το απολαμβάνεις
Ιουλίου 17, 2010 στις 7:53 μμ
Σπυρίδων Α. Θεοδωρόπουλος
“….τυφλοί τά τ’ ώτα τόν τε νούν τά τ’ όμματ’ “
Ιουλίου 17, 2010 στις 8:12 μμ
1(α)ς
@Γιάννης-2
Είναι σχεδόν αδύνατον εώς αδιανόητο σε ένα μόρφωμα δυναμικό όπως το ΕΑΜ,να μπορούσε να παίρνει αποφάσεις για την πορεία του,μια μικρή ομάδα-έστω και αν αυτή η ομάδα ήταν η ηγεσία του- για 10 μήνες αργότερα,την στιγμή που οι συνθήκες αλλάζανε με γοργούς ρυθμούς.
Το βιβλίο σας ακούγεται πολύ ενδιαφέρον,με την πρώτη ευκαιρία θα το αγοράσω,ελπίζω μόνο να μην είναι εξαντλημένο.
Ιουλίου 17, 2010 στις 10:08 μμ
Γιάννης -2
1(α)ς,
Μην παίρνεις ως δεδομένο το σχόλιο κάποιου γιά μένα.
Οι πρώτες επιθέσεις του ΕΛΑΣ δεν άρχισαν μετά 10 μήνες αλλά πολύ γρηγορότερα, στις αρχές του 1943. Πρώτο θύμα (έμμεσα) ήταν ο ταγματάρχης Ιωάννης Τσιγάντες στην Αθήνα, μετά ο Σαράφης με την Ομάδα του στη Θεσσαλία (που βέβαια απεφάσισε στο τέλος, γιά να αποφύγει το μαχαίρι, να υποκύψει και να γίνει “αρχηγός” του ΕΛΑΣ, αφού τον έφτυναν δεμένο σαν σκύλο γιά ημέρες οι κάτοικοι πολλών χωριών, με την προτροπή του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ), η ΥΒΕ/ΠΑΟ στη Μακεδονία, και ο Ψαρρός και το 5/42 Σύνταγμά του που διαλύθηκε την άνοιξη του 43 (αυτή ήταν πρώτη, από τρείς διαλύσεις του -η τελευταία το Πάσχα του 44 ήταν η φονική.
Αν κάποιος μελετήσει την Ιστορία του Κατοχικού Εμφύλιου με ανοικτό πνεύμα, θα αναγνωρίσει ότι υπήρχε κεντρική διεύθυνση.
Ο τρόπος που επετέθησαν και διέλυσαν τις αντίπαλες Οργανώσεις (και δεν ήταν μόνον ο ΕΣ, η ΥΒΕ/ΠΑΟ, το 5/42, και ο ΕΔΕΣ, αλλά και πολλές άλλες μικρότερες ανά την Ελλάδα.
Στην Πελοπόννησο μόνον, διαλύθηκαν με τη βία, και εκτελέστηκαν πολλών οι αρχηγοί, και άλλες λιγότερο γνωστές Οργανώσεις (η ΕΑΟ του Π. Στούπα (διέφυγε), του Θεοχαρόπουλου (δολοφονήθηκε), του Καραχάλιου (δολοφονήθηκε), του Δροσόπουλου, (δολοφονήθηκε), των Βαζαίου (μπήκε στον ΕΛΑΣ) και Προκοπίου (διέφυγε) , κλπ.
Ακόμη και ο τρόπος σφαγής των θυμάτων από την ΟΠΛΑ και την Πολιτοφυλακή του ΕΑΜ (ας μην τον περιγράψω τώρα) ήταν κοινός από τη Μακεδονία μέχρι το Ταίναρο.
Υπήρχε λοιπόν κεντρική διεύθυνση και στρατηγική τρομοκρατίας και “εξαφάνισης της αντίδρασης”.
Γι’αυτό, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο αμφιβολίας σε μένα.
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:01 πμ
Πάνος
Γιάννη,
τι σχέση είχε το ΚΚΕ/ΕΑΜ με το θάνατο του Τσιγάντε; Ο αξ/κός αυτός προσπαθούσε βέβαια να φτιάξει “εθνική” (αντιεαμική) αντίσταση, αλλά ήταν και suigeneris ως προσωπικότητα – γεγονός που τον οδήγησε στο τέλος του, με τον τρόπο που τον οδήγησε εκεί. Πουθενα δεν έχω δει ανάμειξη του ΕΑΜ σ’ αυτή την υπόθεση.
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:34 πμ
Γιάννης -2
Πάνο,
υπάρχουν αναφορές ότι το ΕΑΜ τον πρόδωσε στους Ιταλούς, επειδή είχε αρχίσει να διαχωρίζει τη θέση του απ’αυτό (είχε ήδη χρηματοδοτήσει τον Σαράφη με λίρες γιά να ξεκινήσει Αντάρτικο εκτός ΕΛΑΣ στη Θεσσαλία). Υπάρχει και ένα φυλλάδιο του ΕΑΜ, που βέβαια ίσως να μην είναι γνήσιο, στο οποίο το ΕΑΜ επαίρεται γιά το θάνατό του.
Περισσότερα γράφει ο Παρμενίων Παπαθανασίου στο βιβλίο του γιά την αντίσταση στη Μακεδονία (είμαι αυτήν την στιγμή υπ’ατμόν και δεν έχω τον τίτλο πρόχειρο).
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:51 πμ
Πάνος
Χμ, δεν ξέρω τι πληροφορίες έχει ο Παπαθανασίου. Έχω διαβάσει όμως μια αναλυτικότατη περιγραφή των κινήσεων του Τσιγάντε στην Αθήνα από τον Σόλωνα Γρηγοριάδη. Ο άνθρωπος αυτός ήταν τόσο παράτολμος και απερίσκεπτος, περιφρονούσε τόσο πολύ τους συνομωτικούς κανόνες, που είναι θαύμα πως δεν εντοπίστηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες της παρουσίαςτου στην κατεχόμενη Αθήνα.
Η χρηματοδότηση του Σαράφη είναι πολύ πιθανή, άλλωστε ο Σαράφης βγήκε στο βουνό για λογαριασμό της ΕΚΚΑ, όντας αντι-εαμικός (μετά άλλαξαν τα πράγματα).
Το ότι κάποιος κουφιοκέφαλος εαμίτης μπορεί να κυκλοφόρησε ένα αντι-Τσιγαντικό φυλλάδιο είναι μεν πιθανό (όντως, ο Τσιγάντες αποτελεούσε πραγματική απειλή για τη μονοκρατορία του ΕΑΜ) αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε το απίθανο, ότι το ΕΑΜ τον είχε εντοπίσει /τον κατέδωσε κλπ, η στοιχειώδης λογική λέει ότι δεν θα το διατυμπάνιζε κιόλας!
Άσε που αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο θα είχε καταγγελθεί, όπως η δολοφονία Ψαρρού κλπ.
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:57 πμ
Πάνος
κ. Θεοδωρόπουλε,
επειδή το βιβλίο του Χούτα (αν ήξεραν κάποιοι ποιός ήταν ο Χούτας…
) δεν είναι εύκολο να το βρούμε, κάντε έναν κόπο να μας πληροφορήσετε σχετικά με τον τρόπο που περιήλθε στην κατοχή του το έν λόγω σημείωμα. Προσωπικά έχω πειστεί ότι πρόκειται για γνήσιο ντοκουμέντο μόλις διάβασα την επίσημη έκθεση του Βελουχιώτη, αλλά είναι ενδιαφέρον να δούμε πως βρήκε το ντοκουμέντο ο γιατρός- οπλαρχηγός του ΕΔΕΣ.
Ιουλίου 18, 2010 στις 2:11 πμ
blackblogofcommunism
Ευχαριστώ τον κύριο Σπυρίδωνα Θεοδωρόπουλο για τις διορθώσεις.
Ενδιαφέρουσα η συζήτηση όπως πάντα. Έχω παρακολουθήσει αυτό το blog και στο παρελθόν στις ανάλογες δημοσιεύσεις.
Τους κακοήθεις που βρίζουν το μαύρο ιστολόγιο του κομμουνισμού τους περιμένουμε να μας φέρουν κανένα στοιχείο να μας τα βγάλουν όλα πλαστά να μας κάνουν και ρεζίλι…
Για την Κοκκινιά που είδα ότι έγραψε κάποιος παραπάνω κάπου, θα μας πεις τα ονόματα των δύο κουκουλοφόρων προδοτών που τους σκότωσαν και τους έβγαλαν την κουκούλα; Μετά θα μας πεις αν ήταν τίποτα στελέχη και σε ποιό κόμμα; Μην κουραστείς πολύ, είναι αυτό που φαντάστηκες
Ιουλίου 18, 2010 στις 9:50 πμ
σχολιαστης
Πίσω γορίλα!
Ιουλίου 18, 2010 στις 10:21 πμ
Β.Δ. Καργούδης
@Πάνο καλημέρα! Μην ανησυχείς, τον κ. Στ. Χούτα, τα “κατορθώματά του, και κείνη την φωτογραφία του μπούστο στις εφημερίδες με το “με γουστάρω πολύ” μαύρο γυαλί του, αυτήν που τον έκανε να μοιάζει μ αυτόν που αργότερα μάθαμε σαν “Κάρλος το Τσακάλι”, τον ξέρουν κάποιοι, καθόλου δεν τον ξεχνούν.
Απλά όπως και συ βλέπεις, δεν έχει πια το παραμικρό νόημα η συνέχιση “μορφωτικών ανταλλαγών”, έτσι που “εμπλουτίστηκε” ο εσμός των σχολιαστών (και τινων “σχολιαστών”!).
@Γιάννη 2, μετά από μια πετυχημένη -ομολογώ- “Εβδομάδα τσαγιού & συμπάθειας” στην απεγνωσμένη σας προσπάθεια να κατακτήσετε λίγη απ την δεύτερη (εδώ που τα λέμε κι εγώ στη θέση σας…. Είχε παρααγριέψει το θέμα ειδικά με εκείνον τον συγγραφέα που συχνά τσιτάρετε, εκείνον τον Ιωάννη -αν δε λαθεύω- Μπουγά) σας βλέπω πάλι να επανέρχεσθε ανεπαισθήτως σε..ακρότητες. Τί θα πει “..το λέει άλλωστε και ο Χ”
Να ξέρατε τι λένε διάφοροι πως έχουν διαπράξει οι δικοί σας, αυτοί που μας λέτε (και μεις καθόμαστε κι ακούμε) πως γίνανε ταγματαλήτες “από φόβο λέει- μη και τους περιλάβει κι αυτούς η δολοφονική κατα δικαίων & αδίκων μανία της Αριστεράς”.
Αυτό θα πει ότι θα τρέξω εγώ ατάκα κι επί τόπου να σας “το ακουμπήσω” ως ντοκουμέντο;
ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ!
(Μέχρι που ένας μισότρελος -μόνο που δε θυμάμαι αν ήταν απ το βρωμόξυλο ή άλλες “φιλοφρονήσεις”-φίλος του σαλονικιού Τίγρη-Χατζηαποστόλου, -(ξέρετε, του “μουρλού” που σάλταρε στο τρίκυκλο του φον “Χεσμένου απάνω του από φόβο ταγματαλήτη” Γιοσμά, Πιτσώκου και κομπανίας, κι αποφύγαμε κι οι υπόλοιποι συνέλληνες τον εξευτελισμό “του τροχαίου” που ερχότανε με χίλια. Το τροχαίο, όχι το τρίκυκλο)-, έλεγε πως “οι ταγματαλήτες -έλεγε- μετατοπίσανε τον κάθετο άξονα της Γης για να κατηγορήσουνε μετά τους κομμουνιστές για τις κλιματικές -από τότε τα έλεγε αυτός- συμφορές”.
Θάπρεπε δλδ να το θεωρήσουμε κι αυτό ως “ντοκουμέντο” και δη αποδεικτικής αξίας ισοβαρούς με τα παρατιθέμενα περί Άρεως; (της Θεσσαλίας όχι της Θεσ/νίκης). Επίσης
ΔΕΝ ΤΟ ΝΟΜΙΖΩ κι αυτό.
(Προσωπικά τον Τσιγάντε -επί τη ευκαιρία- τον θαύμαζα πάντα και σαν στρατιωτική γνώση -απ όσα έμαθα κατά καιρούς- και σαν χαρακτήρα, πχ για την οικογενειακή τους συμμετοχή στο κίνημα του 35 και την καθαίρεση. Ειδικά γι αυτό που λέει ο Πάνος “αψηφισιά”! (έτσι είναι!, αλλά οι Ιταλοί ειδικά είχαν αρχίσει να τον βλέπουν και ενυπνίως, λέγουσί τινες..)
@blackblogκλπ, κλπ:(κι εσείς πια με το όνομα-τρένο):
Ανυπομονώ πότε, ποιός, και πώς θα σπεύσει να σας απευθύνει τον “νενομισμένο χαιρετισμό”, το καλωσόρισμα, για την εδώ άφιξή σας.
Ως εύ παρέστητε, λοιπόν, ανεπίσημα, από έναν απλό σχολιαστή, και
“καλές δουλειές”
Ιουλίου 18, 2010 στις 10:31 πμ
Β.Δ. Καργούδης
Α, και την από καρδιάς καλημέρα μου σε όλους, πριν προλάβει το φιλαράκι μου ο Σχο, να μου βάλει(δικαίως) της φωνές, ως υπερήφανος καταπιστευματούχος, υπεύθυνος για την απρόσκοπτη εφαρμογή του “δόγματος Λοϊζου”, στο οποίο επ εσχάτω προσχώρησα κι εγώ.
Οι δύο απόμαχοι του Πάνου, είναι όλα τα λεφτά.
Ειδικά εκείνο το “ω” στο “ΤρυφΩνίεβιτς”, είναι μια από τις συντομότερες & πιο περιεκτικές κριτικές παρεμβάσεις που έχω δει, για τον “Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο” του θειο-Ιωσήφ…
Άφεριμ
Ιουλίου 18, 2010 στις 10:35 πμ
Πάνος
σχολιαστή & Βαγγέλη,
καλημέρα και take it easy!
Η καλύβα δανείστηκε ένα θέμα από το ιστολόγιο του ανθρώπου – και σεις μόλις ήρθε εδώ τον πιάνετε απ’ τα μούτρα; Δεν “δικαιούται δια να ομιλεί”; Στο δικό μου το μαγαζί είστε, όχι στου μακαρίτη του Μένιου!
Διαφωνείστε όσο θέλετε μαζί του -με ευπρέπεια!
*
Ποιά “κατορθώματα” έκανε ο Χούτας βρε Βαγγέλη; Βουλευτής του Παπανδρέου (γέροντος) δεν ήταν; Ή τα λες αυτά επειδή δεν σου άρεσε το μαύρο του γυαλί στη φωτογραφία;
*
blackblogofcommunism,
καλοσώρισες στην καλύβα! Είναι γεγονός ότι η θεματολογία (και η προσέγγιση) της καλύβας για τον Εμφύλιο είναι πολύ διαφορετικές από τις δικές σου – αλλά το ιστολόγιό σου περιέχει και πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία.
Ιουλίου 18, 2010 στις 10:45 πμ
σχολιαστης
Καλημέρα Βαγγέλη και καλυβάρχα.
Το “Πίσω γορίλα!” ήταν ένα σχόλιο …αυθόρμητο αφού έριξα μια ματιά σε κάποια ιστοσελίδα. Μακριά απο μένα το “Δεν δικαιούται δια να ομιλεί” ο οποιοσδήποτε ακόμα κι αν …
Ιουλίου 18, 2010 στις 10:46 πμ
Πάνος
http://www.epoxi.gr/memories17.htm
Ιουλίου 18, 2010 στις 11:15 πμ
Παπούλης
Ο Κος Θέμης που αναφέρεται στο άρθρο της τοπικής εφημερίδας του Αγρινίου ( άνωθεν ) είναι ο Θ. Μαρίνος….
Πάνο
καλό θα είναι να μην προεξοφλείς την άγνοια ορισμένων εδώ σχολιαστών περί του Σ. Χούτα. Μάλιστα από όσα γνωρίζω ήταν από αυτά τα στελέχη του ΕΔΕΣ που δεν βαρύνονται με προδοσίες , ατασθαλίες και μεταπολεμικά αμαρτήματα . Η μετέπειτα προσκόλληση του στο άρμα της Ε.Κ. οφείλεται εν μέρει στα μη φιλοβασιλικά ( βενιζελικά ) του αισθήματα. Αν μάλιστα θυμάμαι καλά δεν συμμετείχε στο Ιουλιανό έκτρωμα και επέστρεψε το 1974 ως βουλευτής με το θνησιγενές κόμμα του Γιώργη του Μαύρου. ( ΕΚ – ΝΔ ) για μια τελευταία θητεία στο κοινοβούλιο . Ο σταλινικότατος πατήρ μου τον θεωρούσε τουλάχιστον τίμιο.
Ιουλίου 18, 2010 στις 11:52 πμ
Παπούλης
Τώρα για τη παρουσία εδώ του Μπλακμπλόγκιου δεν μου πέφτει λόγος . Αφορά μόνο το Καλυβάρχη. Επειδή όμως συστήνεται άνωθεν (
) η “ευπρέπεια” , θα παρατηρούσα ότι με τη πρώτη του παρουσία εδώ ο εν λόγω ( Μπ ) λογιώτατος έσπευσε να χαρακτηρίσει συλλήβδην κακοήθεις όσους “βρίζουν” το εξαίρετο πράγματι ιστολόγιο του.
Συγκρατούμαι μετά κόπου για να μην αναπτύξω εδώ τη σημασία και το βάρος της χρησιμοποιηθείσης εκφράσεως “κακοήθεις” , διότι φαντάζομαι ότι πρόκειται για “αβλεψία” . Θα του πρότεινα να ανακαλέσει , αντικαθιστώντας το χαρακτηρισμό με το πχ “κακόπιστοι”
( έτσι ώστε να υπάρχουν ίδια μέτρα και σταθμά στα περί ευπρεπείας Πάνο μου
)
στον Μπλακμπλόγκιο , που φαντάζομαι εμφορείται από πατριωτικά ιδεώδη ( αλλά και διαβάζει Αγγλικά ) να του επισημάνω μια δήλωση που έκανε μετά το σκάνδαλο του Δούκα της Υόρκης το 1809 , η εμπλακείσα σε αυτό και πρώην ερωμένη του Mary Anne Clarke :
“My aquiantance with Colonel Wardle and his associates , has convinced me that the garb of patriotic ardour conceals the most destructive passions and principles , that can have no end but in self advancement , power and honours”
( το προφανές ορθογραφικό λάθος και η έμφαση στο πρωτότυπο
)
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:10 μμ
zeppos
Προς τέρψιν του “ενδιαφερόμενου” για το μπλόκο της Κοκκινιάς, αν και δεν πιστεύω οτι δεν τα γνωρίζει:
Επικεφαλής της κτηνωδίας, ο συνταγματάρχης Πλυντζανόπουλος, ο ταγματάρχης Γιώργος Σγούρος και ο διοικητής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Νίκος Μπουραντάς. Τα “χωνιά από τις 6 το πρωί σε όλα τα σοκάκια της Κοκκινιάς φώναζαν, «Προσοχή-προσοχή! Σας μιλάνε τα τάγματα ασφαλείας. Όλοι οι άνδρες από 14-60 ετών να πάνε στην πλατεία της Οσίας Ξένης για έλεγχο ταυτοτήτων. Όσοι πιαστούν στα σπίτια τους θα τουφεκίζονται επί τόπου».
Πανικός παντού και η πολύ μικρή αντίσταση από σκόρπιους οπλισμένους γρήγορα πνίγεται. Οι Γερμανοί αρχίζουν να καίνε τα σπίτια. Οι ταγματασφαλίτες μπαίνουν στα σπίτια και αρπάζουν ότι βρουν, καταστρέφουν, καίνε, βρίζουν και χτυπούν τα γυναικόπαιδα.
Γύρω στις 8.00 π.μ. η πλατεία της Οσίας Ξένης, αλλά και οι γύρω δρόμοι, έχουν γεμίσει από κόσμο. Περίπου 25.000 άτομα. Χωρίζονται κατά ομάδες σε πεντάδες με κενά μεταξύ τους για να μπορούν οι δήμιοι και να υποδεικνύουν όποιον θέλουν. Η εντολή είναι να κάθονται γονατιστοί με ψηλά το κεφάλι. Η ζέστη είναι αφόρητη και αρκετοί είναι αυτοί που λιποθυμούν και ζητούν εναγωνίως λίγες σταγόνες νερό. Όσες γυναίκες προσπαθούν να πλησιάσουν τους κρατούμενους προσφέροντάς τους από τις πήλινες στάμνες λίγο νερό, κακοποιούνται μπροστά σε όλους.
Ο συνταγματάρχης των ταγματασφαλιτών Ι.Πλυντζανόπουλος, που φοράει κάσκα και κρατά μαστίγιο, δίνει το γενικό πρόσταγμα. Ο ταγματάρχης Γ.Σγούρος με το γιο του «μπέμπη» (Θεόδωρο Σγούρο) που είναι ντυμένος τσολιάς και οπλισμένος με αραβίδα, παίρνουν θέσεις.
Στην πλατεία εμφανίζονται ελάχιστοι Κοκκινιώτες που φορούν μαύρες κουκούλες και έχουν καλυμμένα τα πρόσωπά τους. Ο ρόλος τους είναι συγκεκριμένος, υποδεικνύουν ποιους να εκτελέσουν. Οι προδότες Κιρκόρ Μπαταβιάν, Γρηγόρης Ιωαννίδης, Μπεμπέκογλου, Μεϊμάρης κ.α. αρχίζουν να υποδεικνύουν πατριώτες.
Ο γνωστός χαφιές της Κοκκινιάς, Μπατράνης, διακρίνει μέσα στο πλήθος το λοχαγό του ΕΛΑΣ Αποστόλη Χατζηβασιλείου και με ειρωνεία τον χαιρετά «τα σέβη μου λοχαγέ» και δίνει το σύνθημα. Αφού με την ξιφολόγχη του βγάζουν το μάτι και του σχίζουν τα μάγουλα, τον περιφέρουν ανάμεσα στο πλήθος ζητώντας του να προδώσει. Η απάντηση του ΕΛΑΣίτη λοχαγού ήταν «Πατριώτες, σηκώστε το κεφάλι, μη φοβάστε. Δεν πρόκειται να προδώσω κανέναν». Σέρνεται για να κρεμαστεί αναίσθητος. Λίγο πριν το τέλος του ψέλλισε. «ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΕΚΔΙΚΗΣΗ»!!!.
Εδώ να συμπληρώσω οτι δίπλα στον πατέρα μου και στον αδερφό του, ήταν ένα παιδί 17 χρονώ, γονατισμένο πάνω σε μαντήλι με την σβάστικα, κάπου ως φαίνεται θα το είχε βρεί και ο κακόμοιρος το έβαλε στη γη και πάνω του γονάτισε. Τότε ο Πλυτζανόπουλος που το παρατήρησε, καθώς περνούσε δίπλα τους, γύρισε και τον πλάκωσε με το μαστίγιο ώσπου έμεινε εκεί χάμου ο μικρός. Πολλές “αδέσποτες άρπαξε και ο μπάρμπας ο Θοδωράκης που σε όλη την διάρκεια της ζωής του, φαινότουσαν στο πρόσωπό του σαν μια και μοναδική του “συμμετοχή” στην αντίσταση… ένα θέμα που για χρόνια υπήρξε η μόνιμη “τραγική” καζούρα στα καφενεία..
Ακολουθεί ο γραμματέας της ΚΟΒ Κιλικιανών του Κ.Κ.Ε., Παναγιώτης Ασμάνης που τον κομμάτιασαν στην κυριολεξία καθώς τον έσερναν για εκτέλεση. Τον σκότωσε ο ίδιος ο Πλυντζανόπουλος.
Οι δοσίλογοι Βακαλόπουλος, Παρθενίου, Τσιμπιδάρος, Τσανακαλιώτης, Τηλέμαχος, Μόρφης (της Ειδικής Ασφάλειας), Μητρόπουλος, Γκίνος μαζί με το λοχαγό Παπαγεωργίου και τον διερμηνέα Ανθόπουλο συνεχίζουν με το δάχτυλο τεντωμένο : «Εσύ εκεί, κι εσύ εμπρός σήκω. Εσύ ο κομμουνιστής».
Ο τόπος εκτέλεσης είναι κοντά στην πλατεία της Οσίας Ξένης στη μάντρα ενός ταπητουργείου , στη συμβολή των οδών Κιλικίας και Θειρών. Η μάντρα του υφαντουργείου Παγιασλή γεμίζει με παλικάρια. Ο Γερμανός δήμιος που βρίσκεται στο πόστο του μέσα στη Μάντρα πίνει συνέχεια ούζο και με το όπλο του συνεχώς εκτελεί. Πίνει , βρίζει, εκτελεί και συνεχώς αναφωνεί «άλλες κόμουνιστ καπούτ», («Όλοι οι κομμουνιστές θα πεθάνουν»).
Την ώρα των ομαδικών εκτελέσεων μια ομάδα ανταρτών με επικεφαλής τους την ηρωίδα και ξακουστή αντάρτισσα Διαμάντω Κουμπάκη κρύβονται στο βόρειο τμήμα της πόλης σε σπίτια συναγωνιστών τους. Ξαφνικά γερμανικά καμιόνια ζώνουν την περιοχή και αρχίζουν να καίνε τα σπίτια. Από τα 90 σπίτια της περιοχής καίγονται τα 80. Για το λόγο αυτό η συνοικία του 4ου Καραβά ονομάστηκε «Καμένα». Γύρω στις 11:00 π.μ., οι Γερμανοί πληροφορούνται ότι στη Νεάπολη προδόθηκε (σύμφωνα με μαρτυρίες, από τον Τάσο Μπαλασάκη) το κρησφύγετο μιας ομάδας του εφεδρικού ΕΛΑΣ, στην οποία συμμετείχε η Διαμάντω Κουμπάκη. Η χαρά των Γερμανών ήταν μεγάλη διότι κατάφεραν να την συλλάβουν. Καθώς τη χτυπούσαν κατευθυνόμενοι προς τη Μάντρα η Διαμάντω τους έβριζε και τους απαντούσε «σαν και εσάς προδότες εγώ έφαγα 65!». Παρά το άγριο ξυλοδαρμό της με τους υποκόπανους των όπλων, φθάνοντας στη Μάντρα του μαρτυρίου και λίγο πριν την εκτελέσουν βρήκε το κουράγιο να φωνάξει «Μια ζωή τη χρωστάμε, ας μην την πάρουν οι προδότες. Υπάρχουν χιλιάδες λεβέντες. Θα τους εκδικηθούν».
H Διαμάντω ήταν γειτόνισά μας. Σύμφωνα με τις διηγήσεις των επιζόντων της γειτονιάς, της έλεγαν να φύγει για το Αιγάλεω (σχιστό) από το πρωί και εκείνη έλεγε οτι αν ήρθε η ώρα μου καλώς να έρθει..
Παρόμοια κατάληξη θα έχει και μια άλλη ηρωίδα, η Αθηνά Μαύρου. Καθώς την έσερναν βίαια στην Οσία Ξένη, για να μαρτυρήσει όσους γνώριζε, φώναξε: «αδέλφια το κεφάλι ψηλά, δε γνωρίζω κανέναν και ας με φάει το βόλι του Γερμανού». Την ίδια ώρα στην ίδια περιοχή μια ομάδα ΕΛΑΣιτών με επικεφαλής το Θεόδωρο Μακρή συνεχίζει να δίνει γενναία μάχη. Κάποιοι από αυτούς κατάφεραν να διαφύγουν από το γερμανικό κλοιό. Νεκροί πέφτουν ο Θεόδωρος Μακρής και ο Ιταλός Αντιφασίστας που είχε προσχωρήσει στον ΕΛΑΣ Νίνο.
Στην πλατεία Οσίας Ξένης συνεχίζεται η τραγωδία. Εκατοντάδες γυναίκες προσπαθούν να ανακουφίσουν τον πόνο των αγωνιστών και με στάμνες κουβαλούν λίγο νερό και λίγο ψωμί. Οι δήμιοι σπάνε τις στάμνες, κλωτσάνε τις γυναίκες και βρίζουν.. Τα παιδιά κλαίνε και σπαράζουν: Η ζέστη, η δίψα, ο φόβος έχει σκεπάσει τα πρόσωπα και τις ψυχές όλων. Οι Γερμανοί και οι «Έλληνες» συνεργάτες τους χαμογελούν σαρκαστικά. Η αγωνία της διαλογής συνεχίζεται, οι ριπές στη Μάντρα συνεχίζονται, το Μαρτύριο τελειωμό δεν έχει. Τη στιγμή αυτή ξεχωρίζει ο ηρωισμός του αγωνιστή Κώστα Περιβόλα ο οποίος, την ώρα που τον διαλέγουν για εκτέλεση, ορμά πάνω στον Ι.Πλυντζανόπουλο και τον πιάνει από το λαιμό, Ο δήμιος προλαβαίνει και τον εκτελεί επί τόπου. Λίγο μετά το μεσημέρι σταματούν οι εκτελέσεις.
Έχουν προηγηθεί κι άλλες ομαδικές εκτελέσεις στα Καμένα, στη συμβολή των οδών Ακροπόλεως και Αρτέμιδος. Εκεί εκτελούνται 46 πατριώτες οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην περιοχή με καμιόνια από την Οσία Ξένη.
Στο χώρο της Μάντρας η εικόνα είναι αποτρόπαια. Σωρός τα πτώματα, τσουβαλιασμένα το ένα πάνω από το άλλο. Το αίμα δύο πήχες έγλυφε το πάτωμα. Οι Γερμανοί δίνουν διαταγή στους κουκουλοφόρους να σκυλέψουν τους νεκρούς. Τα κτήνη ορμούν πάνω στα κουφάρια των ηρώων και αρχίζουν να τους παίρνουν ότι αντικείμενα αξίας είχαν πάνω τους. Ρολόγια, δαχτυλίδια , βέρες κ.α. Δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν το αποτρόπαιο ανοσιούργημά τους και οι ίδιοι οι Γερμανοί εκτέλεσαν κάποιους από αυτούς επί τόπου. Ανάμεσα σ΄ αυτούς ήταν και οι προδότες Μπατράνης και Μπεμπέκογλου.
Ο υπαστυνόμος Λευτέρης Παπανάγλου (*ήταν μέλος του ΕΑΜ) λαμβάνει εντολή από το Διοικητή του 5ου Αστυνομικού Τμήματος να επιβλέψει τη μεταφορά των εκτελεσμένων από το χώρο της Μάντρας στο Γ΄ Νεκροταφείο.. Κατόπιν διαταγής οι εργάτες του Δήμου θάβουν τους εκτελεσμένους της Μάντρας στο Γ΄ Νεκροταφείο και τους εκτελεσμένους των Καμένων στο Νεκροταφείο της Ανάληψης.
Η αυλαία αυτής της τραγωδίας έκλεισε γύρω στις 6:00 μ.μ. με ένα ξεδιάλεγμα περίπου 8.000 Κοκκινιωτών ομήρων. Ένα τεράστιο ανθρώπινο ποτάμι ξεκίνησε από την Κοκκινιά για το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Οι όμηροι οδηγούνται, σε φάλαγγα ανά τέσσερις, και σ΄ αυτή την απόσταση, περίπου 7 χιλιομέτρων όσοι πέφτουν κάτω από την εξάντληση, τη δίψα ή τη ζέστη, βασανίζονται αμέσως. Σε όλους τους δρόμους της Κοκκινιάς ακούς μόνο κλάματα μανάδων, συζύγων και παιδιών, ενώ από παντού ρέει αίμα και η πόλη μυρίζει θάνατο.
Όπως αναφέρει ο μαχητής του ΕΛΑΣ Αγ. Σοφίας Πειραιά, Μιχάλης Γρηγοράκης, ο οποίος συμμετείχε σ΄ αυτήν την πορεία, ένας από τους ταγματασφαλίτες που τους συνόδευαν, καθ΄ όλη τη διαδρομή φώναζε «Η Κοκκινιά δεν είναι εδώ. Η Γερμανία είναι εδώ. Πάρτε το χαμπάρι και θα πεθάνετε όλοι σας». Από το Χαϊδάρι γύρω στα 1.800 άτομα σέρνονται στα κολαστήρια της Γερμανίας. Κοκκινιώτες κλείστηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Μανχάϊμ, Νταχάου, Μπούνχεβαλντ, Μπίπλις, Άουσβιτς και αλλού.
Aπό το Χρονικό Μνήμης του Δήμου Νίκαιας “Τo Μπλόκο της Κοκκινιάς”
Αφού θέλετε και ονόματα για να το “γλεντήσετε”..
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:32 μμ
1(α)ς
O blackblogof… αλλού το πάει.Αναφέρεται στο οτι οι 2 χαφιέδες ήταν κάποτε μέλη του ΕΑΜ,και γίνανε προδότες.
Για την προδοσία λοιπόν,ισχυρίζεται οτι δεν φταινε οι ΝΑΖΙ και οι ταγματαλήτες συνεργάτες τους,αλλά το ΕΑΜ,επειδή το πρόδωσαν 2 μέλη του,που ήταν χαφιέδες…. :lol
Εντάξει ας μείνουμε στο αρχικό θέμα του νήματος.
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:35 μμ
Β.Δ. Καργούδης
Τις σεβαστικές μου καλημέρες ρε Ζέππο
Ιουλίου 18, 2010 στις 12:49 μμ
zeppos
Ήταν οι δυο του ΕΑΜ;
Ε και;
Οι προδότες και οι δοσίλογοι ήσαν πρώην έλληνες και μετέπειτα γερμανοτσολιάδες. Όλοι αυτοί βρήκαν καταφύγιο στον ΕΔΕΣ.
Καλημέρα (σπέρα) Βαγγέλη.
Ιουλίου 18, 2010 στις 1:06 μμ
1(α)ς
Δεν ξέρω αν ήταν ή όχι.Απλά αυτο ισχυρίζονται.
Καλημέρα και από εμένα.
Ιουλίου 18, 2010 στις 1:26 μμ
Β.Δ. Καργούδης
@Παπς (τις..καλησπέρες μου, είναι κι η ώρα περασμένη) παραδέχομαι αδερφέ.
Πρώτη μου φορά βλέπω να συντρίβεται αποσβολωμένος, αντικομμουνιστής κατ επάγγελμα, (“με τους επιβαρυντικούς όρους τελέσεως του αδικήματος υπό καθ’ έξιν, κατά συνήθειαν αδικοπρακτούντος”) με επιχειρήματα από τις παράνομες ερωτικές σκανταλιές στην αυλή του Δούκα της Υόρκης το 1809..”
Παραδέχομαι…
Ιουλίου 18, 2010 στις 2:11 μμ
blackblogofcommunism
Εσύ δηλαδή το κείμενο του Δήμου Νίκαιας που είναι γραμμένο όπως το θέλουν κάποιοι το πιστεύεις;
Πάρε και ένα κείμενο από την άλλη μεριά:
ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ – ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Το έγκλημα των Ναζί εις την Κοκκινιά απεπειράθη κατά την προσφιλή τον μέθοδον να εκμεταλλευθεί το Κ.Κ.Ε . Πολλή κομμουνιστική μελάνη εχύθη, δια να προπαγανδίσει το γνωστό τροπάριο, ότι δηλαδή οι δύο μασκοφόροι προδόται, οι όποιοι συνεργάσθηκαν με τους Γερμανούς ήσαν δεξιοί- φασίσται. . .
Η αλήθεια όμως ήτο άλλη. Αποκαλύπτεται, ότι ήσαν οι Μπαντρώνης και Λυκουρέζος, κομμουνιστικά τοπικά στελέχη. Τη υποδείξει των δύο αυτών καθαρμάτων εξετελέσθησαν 132 Έλληνες και άλλοι 6.000 οδηγήθηκαν εις Γερμανία . Εις το τέλος οι άτιμοι καταδόται εξετελέσθησαν υπό των ιδίων των Γερμανών.
ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΗΣ ΚΟΚΚΙΝΙΑΣ
Ενταύθα, κρίνομεν σκόπιμο, όπως αναφέρομε ένα λίαν τραγικό γεγονός, πού μαρτυρεί την ψυχοσύνθεση, ήτις είχε διαμορφωθεί εις τους εαμοκομμουνιστές.,
Επικείμενης της απελευθερώσεως, αιματηρά τρομοκρατία είχε απλωθεί εις την κομμουνιστοκρατουμένην και βασανισμένη περιοχή της Νίκαιας. Καθημερινώς νέα πτώματα εκτελεσθέντων «αντιδραστικών» συσωρεύοντο. Μεταξύ των φονευμένων, οι πλείστοι ήσαν άνδρες των Ταγμάτων Ασφαλείας, ως και άλλων κρατικών δυνάμεων. Οι Γερμανοί φοβηθέντες επεχείρησαν τρομοκρατική επίδειξη και ενεργεία. Ούτως, έλαβε χώρα την 17 Αυγούστου 1944 το «μπλόκο της Κοκκινιάς». Πριν ή ανατείλει δ ήλιος, ή περιοχή είχε στρατιωτικώς κυκλωθεί, ειδοποιήθηκαν δε οι ατυχείς άρρενες κάτοικοι από ηλικίας 14 – 60 ετών όπως συγκεντρωθούν εις την Πλατεία Όσιας Ξένης. Πράγματι, μέχρι της 8ης πρωινής ώρας, είχαν συγκεντρωθεί 20.000 περίπου κάτοικοι. Προφανώς θα συνελαμβάνοντο εκ του πλήθους μερικοί ύποπτοι και ή επιχείρηση θα θεωρείτο επιτυχής και λήξασα. Όμως, κατ’ εκείνη την στιγμήν έλαβε χώραν απρόοπτο γεγονός. Γερμανική περίπολος υπό τον Λοχαγό Λαχέτα, ερευνώσα οικία εις περιοχή Δ’. Καραβά, εδέχθη αιφνιδιαστικώς επίθεση εξ ενέδρας, δι’ αυτομάτου όπλου, ετραυματίσθη δε βαρύτατα, ίσως θανασίμως, ο επικεφαλής Γερμανός Λοχαγός. Κατόπιν τούτου, η τακτική των Γερμανών άλλαξε πάραυτα. Λόχος Γερμανών κατήλθε εις την Πλατεία Όσιας Ξένης, συνοδεύων δύο μασκοφόρους προδότες.
Δια τους βδελυρούς αυτούς προδότες, εχύθη πολλή κομμουνιστική και συνοδοιποριακή μελάνη, δια να προπαγανδίζουν το γνωστό τροπάριο, δηλαδή ότι ήσαν δεξιοί – φασίσται… Ή αλήθεια, όπως πάντοτε, ήτο άλλη. Αποκαλύπτομε ότι ήσαν οι Μπαντρώνης και Λυκουρέζος, κομμουνιστικά τοπικά στελέχη, συνεργασθέντα προδοτικώς με τους κατακτητές ναζιστές! Τη υποδείξει των δύο αυτών καθαρμάτων, 74 αθώοι άνδρες οδηγήθηκαν εις την προς δυσμάς της πλατείας μάνδρα Προυσάλογλου και εξετελέσθησαν δια πυροβολισμών, έτεροι δε αθώοι 58, ομοίως υπ’ αυτών υποδειχθέντες, οδηγήθηκαν εις την οικία Λ. Καραβά, ένθα είχε τραυματιστεί δ Γερμανός Λοχαγός και εξετελέσθησαν άπαντες προ και εντός ταύτης, ως αντίποινα και προς παραδειγματισμό. Τέλος, εξετελέσθησαν αγρίως δια πυροβολισμών υπό των ιδίων των Γερμανών οι δύο άτιμοι καταδότες…
Συγχρόνως, 6.000 άνδρες εκ της Πλατείας Όσιας Ξένης οδηγήθηκαν ως όμηροι εις Χαϊδάρι και εκείθεν εις Γερμανία.
Καθ’ όλη την διάρκεια των φοβερών γεγονότων, ο «ηρωικός» και λίαν ισχυρός τοπικός ΕΛΑΣ ουδαμού ενεφανίσθη, λουφάζων ανάνδρως. Το τραγικό ως άνω γεγονός εις βάρος του εργατικού και βασανισμένου λαού της Νίκαιας αποδεικνύει περιτράνως πόσον στενά συνδεδεμένες ήσαν αφ’ ενός ή ναζιστική αγριότης και αφ’ ετέρου ή ανανδρία, ανεντιμότης και προδοσία των κομμουνιστών.
Ας είναι αιωνία ή μνήμη των άτυχων και αθώων θυμάτων της θηριωδίας των ναζιστών και της ατιμίας των κομμουνιστών.!
Γράφει ο έ.ά. Υπαρχηγός Α.Π. κ. ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΚΟΥΒΑΣ
Καταρχήν το κείμενο του Δήμου Νίκαιας έχει μια καραμπινάτη διαστρέβλωση όπως συνήθως βολεύει τους κομμουνιστές:
Στο μπλόκο δεν πήρε μέρος ο Μπουραντάς! Πουθενά δεν αποδεικνύεται. Μάλιστα ο Μπουραντάς τον Αύγουστο του 1944 δεν ήταν καν διοικητής του Μηχανοκίνητου της Αστυνομίας Πόλεων αλλά είχε προαχθεί σε διοικητή της Ασφάλειας. Στη θέση του είχε μπει ο Νικόλαος Αρχιμανδρίτης. Ράδιο αρβύλα των κομμουνιστών λοιπόν.
Για το θέμα του Σγούρου, να η διοίκηση του τάγματος, το όνομα του δεν φαίνεται πουθενά, εκτός αν ήταν από άλλη υπηρεσία (αυτό δεν το ξέρω):
Την Διοίκησιν του Ταγ/τος ανέλαβε ο τότε Αντ/ρχης Πεζικού Πλυτζανόπουλος Ιωάννης ως Διοικητής, Υποδιοικητής δε τούτου ο τότε Ταγ/ρχης Πεζικού ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ. Διοικηταί δε λόχων οι τότε Λοχαγοί Πεζικού Αργυρόπουλος Χρήστος – Σπήλιος Μιχαήλ και Κουκόπουλος Διονύσιος.
Ο Πλυτζανοπόπουλος ήταν σίγουρα εκεί και τι ακριβώς έκανε; Με στοιχεία όμως, όχι ράδιο αρβύλα. Μήπως προσπάθησε να σώσει ανθρώπους από την αιχμαλωσία όπως έγινε στην Καλλιθέα μερικές ημέρες αργότερα; Έγινε και επισόδειο τότε με τους Γερμανούς και έκανε παρέμβαση ο Ράλλη. Αν έχει κανείς τα πρακτικά της δίκης του ας γράψει να δούμε (εγώ δεν τα έχω).
Ιουλίου 18, 2010 στις 3:05 μμ
Β.Δ. Καργούδης
Καλώς τα μας, χύμα και τουβαλάτα
Κι αυτό με υπερβολή μεγάλη της γενικά και μόνο (όντως) οφειλομενης ευπρέπειας.
Στοιχηματίζω ότι δεν θα βρεθεί (οπως και δεν θα έπρεπε) συν-σχολιαστής να συνεχίσει αυτόν τον λίαν επιεικώς χωρίς το παραμικρό νόημα διάλογο(!).
Κανείς φραγκάτος με διάθεση να χάσει λεφτά;
Ιουλίου 18, 2010 στις 3:13 μμ
Γιάννης -2
Β.Δ.,
Γιά την ποιότητα των σχολίων σου ταιριάζει αυτό:
“Πας ο μη φρονών αλαζονεία και ψόφους αλίσκεται” – Μένανδρος
Όποια και αν είναι η αλήθεια γιά τα γεγονότα της Κοκκινιάς, αυτή που παρουσίασε ο Ζέππος ή αυτή του blackblokocommunism ή κάπου στη μέση (δεν γνωρίζω τα γεγονότα), το βέβαιο είναι ότι ένα έγκλημα έγινε με τη συμμετοχή Ελλήνων.
Το βέβαιο επίσης είναι ότι κανείς από τους συμμετέχοντες δεν έγινε ήρωας της αντικομμουνιστικής πλευράς ούτε καλύφθηκε από τους ιστοριογράφους της (π.χ. τον Μπουραντά αν δεν τον ανέφεραν αριστεροί συγγραφείς, δεν θα τον γνώριζε η μάννα του).
Έχω πει και άλλοτε ότι ούτε οι καταδότες (οι πραγματικοί όμως, όχι οι φερόμενοι ως) ούτε οι μαυραγορίτες είχαν χρώμα. Ήταν και κόκκινοι και κίτρινοι και μπλέ (στη Μεσσηνία ο μεγαλύτερος μαυραγορίτης του αλατιού από τη θάλασσα ήταν το ΕΑΜ, και είχε επιβάλλει μονοπώλιο, τέτοιο που η παραβίασή του ετιμωρείτο με αποστολή σε Στρατόπεδο Συγκέντρωσης γιά τα περαιτέρω). Το αλάτι ήταν η κύρια αιτία της σφαγής του ΕΛΑΣ στο Βαλτέτσι.
Αυτό που δεν έπρεπε να γίνεται, τουλάχιστον σήμερα μετά από τόσα χρόνια, όμως είναι τούτο: να παρουσιάζεται το ανοσιούργημα της Κοκκινιάς (γιά παράδειγμα) σαν λόγος ΑΡΝΗΣΗΣ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ των κομμουνιστών σαν αυτό στον Μελιγαλά (κύριοι υπεύθυνοι του οποίου -Άρης και Μπελογιάννης- είναι ακόμη ήρωες της Αριστεράς).
Η άρνηση, και η επίθεση σε όσους θυμίζουν την υποχρέωση που έχει η Αριστερά να αναγνωρίσει την ευθύνη της στά εγκλήματά της, είναι που ξενίζει και δεν μπορεί να εξηγηθεί.
Αναγνώριση του εγκλήματος είναι ο στόχος -αυτό γιά πολλούς σχολιαστές- και τίποτε άλλο. Ούτε άσπρισμα των “ταγματαλιτών”, ούτε τίποτε άλλο.
Ο αιχμάλωτος εξ άλλου είναι πλέον μόνον αιχμάλωτος, άσχετο αν ήταν πριν ένοπλος ή όχι! Στον Μελιγαλά και αλλού στην Μεσσηνία δεν εσφάγησαν μόνο πρώην “ταγματαλίτες” αλλά και άμαχοι (άνδρες αλλά και παιδιά και γυναίκες).
Να μην το ξεχνούν αυτό κάποιοι σχολιαστές όταν ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ το έγκλημα, λόγω κεκτημένου πάθους εναντίον των ΤΑ (γιά τα οποία εγώ πάντοτε κάνω την διάκριση και ομιλώ ΜΟΝΟΝ γι’αυτά της Νότιας Πελοποννήσου, που ήταν υπό τον Παππαδόγκωνα, και τα οποία ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση με τους τσολιάδες της Αθήνας, της Εύβοιας κλπ)!
Ιουλίου 18, 2010 στις 3:14 μμ
blackblogofcommunism
Α δηλαδή για να καταλάβω (και με κίνδυνο να με πεις και απρεπή!), για τα 100 προηγούμενα σχόλια και το προπαγανδιστικό κείμενο που έβαλε ο zeppos είχε νόημα ο διάλογος, ενώ μόλις βγήκαν στη φόρα μερικά πράγματα για την Κοκκινιά αμέσως έχασε το νόημα του;
Τι παρέμβαση ήταν αυτή ακριβώς; Για να μας πεις να σταματήσουμε; Άμα έχεις στοιχεία, τα περιμένουμε. Τα πρακτικά της δίκης του Πλυτζανόπουλου ας πούμε. Όλα τα άλλα τα ακούω προσωπικά βερεσέ.
Ιουλίου 18, 2010 στις 3:29 μμ
blackblogofcommunism
Ο Γιάννης-2 τα λέει καλά. Για τον Τσιγάντε που γράψατε παραπάνω έχουμε κάνει ένα post (πολύ ωραίο και το βίντεο, δείτε το):
http://blackblogofcommunism.com/2010/04/27/%ce%bf%ce%b9-%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%af%ce%b4%ce%b1%cf%82-614-%ce%bc%ce%b9%ce%bb%ce%bf%cf%8d%ce%bd-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7/
Ιουλίου 18, 2010 στις 6:03 μμ
Παπούλης
Δεν θα παραλείψωμεν όπως το επισκεφθώμεν αγαπητέ Μπλακμπλόγκιε.
Η συνεισφορά του ευλογίου σας εις την αποκατάστασιν της ιστορικής αληθείας , την οποίαν επιμελώς αποκρύπτωσι οι απάτριδες και οι συνοδοιπόροι αυτών , τη αγαστή συνεργασία των εξ επαγγέλματος ιστορικών – πρακτόρων του μιαρού παραπετάσματος είναι μεγίστη. Δράττομαι δε της ευκαιρίας όπως υπογραμμίσω και το προσφερθέν υφ’ υμών κείμενο του αξίου πατριώτου Στρατηγού της Α.Π. Σ. Κουβά , όστις καθιστά κρυστάλλου φαεινότερον , ακόμη και δια τους πλέον αμετανοήτους των συμμοριτών , ότι ο λαός της Νικαίας εβασανίζετο και εδολοφονείτο συστηματικώς υπό των εγκληματιών εαμοβουλγάρων και μάλιστα κατά μεγίστην πλειοψηφίαν οι άνδρες των ΤΑ και των διαφόρων κρατικών υπηρεσιών , όπως ρητώς αναφέρεται εις την άνωθεν εμβριθεστάτην ιστορική πραγματεία του Στρατηγού.
Είναι μάλιστα προφανές ότι η μαρτυρία αύτη , αντιπαρατιθέμενη των φληναφημάτων και των ψευδολογιών , άτινας προωθούν αναφανδόν οι ένοχοι ανθέλληνες εξωνημένοι ιστοριογράφοι , αποκαθιστά πλήρως και οριστικώς την ιστορικήν αλήθεια εις το διηνεκές και αποτελεί παρακαταθήκην και εγγύησιν δια την επιβίωσιν ου μην και τον τελικόν θρίαμβον του Ελληνικού Έθνους επί των προαιωνίων του εχθρών , οίτινες διαρκώς επιβουλεύονται τα τρία βασικά χαρακτηριστικά του : ΠΑΤΡΙΔΑ , ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ και ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΝ.
Υπό του υποφαινομένου ταπεινού σχολιογράφου προτείνεται η υποχρεωτική διδαχή του ανωτέρω κειμένου του γενναίου πατριώτου Στρατηγού Σ. Κουβά εις τα σχολεία , καθ’ άπασαν την επικράτειαν , η ακριβής του δε αναπαραγωγή να αποτελεί το μόνο κριτήριον εισδοχής των υποψηφίων εις τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας.
Τέλος καλούνται άπαντες , όπως ομού αναφωνήσωμεν εν εθνική εξάρσει : ΖΗΤΩ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ , ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ , ΖΗΤΩΣΑΝ ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ…
( και που να είχα πιεί και τέταρτη μπύρα )
Ιουλίου 18, 2010 στις 6:44 μμ
σχολιαστης
“Μη μ’ εκνευρίζετε , κύριοι, διότι θα σπάσω το κάδρο.”
Μάρτιος 1968 ΠΑΠ. πρες κόνφερανς.
“Δεν υπάρχει φυτόν χωρίς το περιεχόμενον της γλάστρας εκ της οποίας εκβλαστάνει”.
10.2.68 ΠΑΠ. Στους φοιτητές Αθηνών
Το όραμα είναι ένα. Είναι γνωστόν, είναι επιβεβλημένον, είναι το όραμα Ελλάς. Ελλάδα της Ελλάδος. Ελλάδα η οποία θα είναι δια τους ‘Ελληνας η ζωή των. Θα είναι ο σκοπός των. Και ερωτάται: ποία η μορφή του οράματος;
10.2.68 ΠΑΠ. “Ελεύθερος Κόσμος”
“Ελλην κατά την φυλετικήν καταγωγήν και εθνικήν συνείδησιν, και χριστιανός κατά το περιεχόμενον της πίστεως είναι το δίπτυχον το οποίον περιγράφει το ιδανικόν δι’ υμάς.”
30.3.68 ΠΑΠ. Στους φοιτητές Θεσσαλονίκης.
Απο το βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού “Υποθήκες Παπαδόπουλου, Παττακού”
Εκδόσεις “ΠΛΕΙΑΣ”
Ιουλίου 18, 2010 στις 6:47 μμ
Παπούλης
Και όλα αυτά Σχο στα πλαίσια της “ευπρέπειας” που πρέπει να μας χαρακτηρίζει
Ιουλίου 18, 2010 στις 7:07 μμ
blackblogofcommunism
Κάποιοι συνεχίζουν να κάνουν την… παλαβή. Το κείμενο του Κουβά είναι προφανές ότι μπήκε για να δείξω πως δεν έχει σημασία να παραθέτουμε απλώς κείμενα τα οποία είναι φορτισμένα και λένε μερικώς την αλήθεια! Όπως ακριβώς βάζει ο καθένας ένα “αριστερό” κείμενο έτσι και εγώ έχω το αντίστοιχο “δεξιό”!
Παρακάτω είναι το θέμα όπου γράφω για τα στοιχεία για τα οποία βέβαια δεν άκουσα τίποτα!!!
Όπως για τον Μπουραντά που ο βλαξ του Ριζοσπάστη που έδωσε οδηγίες για να γραφτεί το κείμενο του Δήμου (γιατί είναι βέβαιο αυτό) δεν ήξερε ότι δεν πήρε μέρος στο Μπλόκο της Κοκκινάς! Περαστικά του και περαστικά σας λοιπόν αν πιστεύετε ότι σας λένε στις ΚΟΒΕΣ και στις ιστοσελίδες ράδιο-αρβύλα
Και φυσικά όλα τα παραπάνω στα πλαίσια της ευπρέπειας
Ιουλίου 18, 2010 στις 8:35 μμ
zeppos
Παπούλη, – στα πλαίσια της ευπρέπειας, – σου ομολογώ οτι ναι μεν δεν πρόκειται να πιάσω λακριντί με τα “υπο(λύ)ματα”, αυτά που έγραψα ήσαν μεν από την καταγραφή του Δήμου, λόγω … “δαχτυλοαρθρίτιδας” δε, δεν επιχείρησα να δαχτυλογραφήσω τις διηγήσεις του πατέρα μου και του θείου μου. Ο πατέρας απόθανε πριν 10 χρόνια 96 ετών και ο θείος ο Θοδωράκης λίγα χρόνια πριν. Οι διηγήσεις τους ήσαν πολύ περισότερο δραματικές μια και είχαν και το προσωπικό στοιχείο.
Επιπλέον δε όσο αφορά τα ονόματα, υπάρχουν και άλλα αρκετά κουκουλοφόρων προδοτών που δεν ανέφερα λόγω του οτι οι απόγονοί τους υπάρχουν ακόμη στη Νεάπολη και δεν υπάρχει κανείς πλέον λόγος να τα σκαλίζουμε. Να σημειώσεις οτι – στα πλαίσια της ευπρέπειας – οι περισσότεροι κουκουλοφόροι προδότες της γειτονιάς εκτελέστηκαν το 45 και το 46, όπου ήταν η χρονιά που γεννήθηκα. Μάλιστα ένας – δυό ήσαν και μαυραγορίτες που ήπιαν το αίμα μας οι κουφάλες (στα πλαίσια της ευπρέπειας). Και φυσικά ο ισχυρισμός οτι ήσαν μόνο δυό οι κουκουλοφόροι… δεν αντέχει., είναι γελοία προσπάθεια υποβάθμισης του στιγματισμού των Τ.Α.
Μόνο λίγοι από αυτούς επέζησαν και πήραν μέρος στην εμφύλια αιματοχυσία σε μάχες στην Βοιωτία με το πλευρό του ΕΔΕΣ. Εως τον θάνατό τους κατέδιδαν άτομα από την γειτονιά και ένας αντάρτης φίλος της οικογένειας (ο Φίλιππας Σωτηρίου) σκοτώθηκε το 47 στο κρεββάτι του. Είχε έρθει για να δεί την φαμίλια του την προηγούμενη το απόγευμα..
Οι αγώνες της προσφυγικής Κοκκινιάς σε όλη την διάρκεια της κατοχής εναντίον των Γερμανών, των ταγματασφαλιτών και σία, είναι τόσο γνωστοί και με τόσες ανθρώπινες απώλειες, που δεν χρειάζονται φυσικά τα δικά μου σχόλια..
Ιουλίου 18, 2010 στις 8:43 μμ
zeppos
Συμπληρώνω οτι – στα πλαίσια της ευπρέπειας – με κόπο συγκρατώ τα καντήλια. Πίστευε οτι θες αλλά το να δίνεις συμβουλές και να χαρακτηρίζεις “ράδιο-αρβύλα” την τραγική κατάληξη του μπλόκου που σημάδεψε ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, είναι …. $#@^%&*!
Ιουλίου 18, 2010 στις 9:05 μμ
Πάνος
“Μόνο λίγοι από αυτούς επέζησαν και πήραν μέρος στην εμφύλια αιματοχυσία σε μάχες στην Βοιωτία με το πλευρό του ΕΔΕΣ”.
Πότε πολέμησε ο ΕΔΕΣ στη Βοιωτία, βρε ζέπο;
Ιουλίου 18, 2010 στις 9:26 μμ
blackblogofcommunism
zeppo ράδιο αρβύλα έγραψα ότι ήταν η συμμετοχή του Μπουραντά και είναι δίκαιο να το λέω. Γράψε τις μαρτυρίες των συγγενών σου, αλλά όχι αυτά που άκουσαν από κομμουνιστές κλπ (γιατί αυτοί λένε και για “μάχες”) αλλά αυτά που είδαν και έζησαν οι ίδιοι. Γιατί και οι περισσότεροι Έλληνες που είχαν τραγική τύχη και τους έστειλαν στην Γερμανία δεν ήταν κομμουνιστές. Έχω γνωρίσει το δικηγόρο που είχαν πάρει για να ζητήσουν λεφτά από το γερμανικό κράτος ως αποζημίωση. Αυτοί είναι σεμνοί και δεν τους δίνουν σημασία σήμερα γιατί δεν ήταν κομμουνιστές. Φασαρία και θόρυβο κάνουν μόνο οι μαϊμού αντιστασιακοί. Εγώ πάντως ξέρω πως και σήμερα λένε πως τους κάρφωσε το ΕΑΜ.
Ιουλίου 18, 2010 στις 10:06 μμ
1(α)ς
@”Εγώ πάντως ξέρω πως και σήμερα λένε πως τους κάρφωσε το ΕΑΜ.”
Εχει και η γελοιότητα τα όρια της.Το blog έχει ένα επίπεδο.Δεν με ενοχλεί να μιλάω με άτομα από όλα τα πολιτικά φάσματα.Αλλά με φανατικούς και επαγγελματίες συκοφάντες δεν επιθυμώ να συμμετάσχω άλλο στη συζήτηση.
1)αισχή συκοφαντία
http://blackblogofcommunism.com/2010/07/11/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%BA%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%AF%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83/
2)αηδιαστική αισχρή συκοφαντία
http://blackblogofcommunism.com/2010/05/03/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CE%BD/
3)βλακώδης αισχρή συκοφαντία
http://blackblogofcommunism.com/2010/04/08/%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%AF-%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%81/
4)ανιστόρητη αισχρή συκοφαντία
http://blackblogofcommunism.com/2010/02/14/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%B3%CE%BA%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%80%CE%BF-1944/
5)ανιστόρητη αισχρή συκοφαντία
http://blackblogofcommunism.com/2010/02/13/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF/
6)ανιστόρητη αισχρή συκοφαντία
http://blackblogofcommunism.com/2010/02/13/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%86%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%BA%CE%B5-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%8E%CE%BD-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF/
και έχει πολλά ακόμη.Με τον επαγγελματια συκοφάντη,δεν θέλω καμμια απολύτως κουβέντα.Ο “Γιάννης-2″,που φαίνεται ως δεξιός,ελπίζω οτι θα επιβεβαιώσει οτι η Ιστορία γράφεται με πόνο και με ιδρώτα,αλλά όχι με στρατευμένους συκοφάντες,και θα συμφωνήσει με τη θέση μου,για άρνηση διαλόγου με συκοφάντες.
Ιουλίου 18, 2010 στις 10:13 μμ
1(α)ς
@Εγώ πάντως ξέρω πως και σήμερα λένε πως τους κάρφωσε το ΕΑΜ.
Εχει και το θράσσος τα όρια του.Οι επαγγελματίες συκοφάντες του άθλιου αυτού blog έχουν υπερβεί και τά όρια του θράσσους αλλά και της γελοιότητας.
Τώρα την πλαστογραφια της Ιστορίας προσπαθούν να την εξάγουν και σε άλλα blogs;;;
Ιουλίου 18, 2010 στις 11:05 μμ
Παπούλης
Πάνο
οι παρατηρήσεις σου είναι όπως πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση
Το μπαρμπα Ζέππο βρήκες τώρα να “καρφώσεις” που την έχει δεί να χαρακτηρίζει ως ΕΔΕΣ το “στρατό” της Α. Μ.
Μπλακμπλόγκιε οι δουλειές πως πάνε ; επειδή τελευταία έχω κεσάτια και οι πελάτες δε με πληρώνουνε , έχεις κανένα πόστο να γράφω και εγώ ; ( όπως ίσως διαπίστωσες τη καθαρεύουσα τη δουλεύω ξυράφι και μάλιστα καλύτερα από τον αείμνηστο Σ. Κουβά
Ιουλίου 18, 2010 στις 11:27 μμ
zeppos
Εσύ Πάνο, ως ειδικός ερευνητής των μαχών που έδωσε ο ΕΔΕΣ, ίσως βρήκες περιγραφές “καλά πληροφορημένων πηγών”, για τις μάχες που έγιναν στη Θήβα με την ΕΠΟΝ και τους Ελασίτες. Είχαν και τανκς εγγλέζικα μαζί με φαντάρους.
Αυτά τα άκουσα εγώ ο ίδιος από κάποιον που ήταν αξάδερφος Ελασίτη με το παρατσούκλι “Ηρακλής”..που ήταν εκεί για εβδομάδες και οργάνωνε τις ομάδες. Σκοτώθηκαν εκεί τρείς χαφιέδες κοκκινιώτες. Οι δυο σε μάχη και ο ένας σε ενέδρα.
Τώρα αν πέρασαν τα σύνορα της Αττικής.. ή της Βοιωτίας θα σε γελάσω..
Ιουλίου 18, 2010 στις 11:39 μμ
1(α)ς
@Ζέππο όταν λες “ΕΔΕΣ” τι ακριβώς εννοείς;Ο ΕΔΕΣ Αθηνών-ύστερα από την πίεση του ΕΑΜ-ανάγκασε τον Ζέρβα μάλλον παρά τη θέληση του- να τον αποκυρήξει.
Οταν λέμε ΕΔΕΣ αναφερόμαστε συνήθως στον ΕΔΕΣ Ηπειρου.
Ενώ τον ΕΔΕΣ-Αθηνών,από ενα σημείο και μετά το ταυτίζουμε με τα ταγματα ασφαλείας.
Μπορεί να μην πιανω και το χιούμορ σας,βέβαια…
Ιουλίου 19, 2010 στις 12:14 πμ
Πάνος
1ς,
αν το σχόλιό σου είναι έμμεση παρότρυνση σε λογοκρισία (απαγόρευση) του blackblogofcommunism, σε πληφορορώ ότι χτυπάς λάθος πόρτα: ο μόνος πιθανός λόγος εξόδου από την καλύβα είναι η κατ’ εξακολούθησιν αλήτικη συμπεριφορά. ΠΟΤΕ οι απόψεις / προσεγγίσεις / γνώμες. Αν αυτό που προτείνεις συνηθίζεται στην αριστερά, λάβε υπόψη σου ότι εγώ ΔΕΝ είμαι αριστερός
Κατά τα άλλα, κανένας δεν σε υποχρεώνει να συζητάς με κανέναν – εσύ διαλέγεις.
*
to whom it may concern: τα γραπτά, έστω και στα μπλόγκ, έχουν ένα σοβαρό μειονέκτημα – μένουν!
Ιουλίου 19, 2010 στις 12:45 πμ
1(α)ς
@Πανος
Δεν νομίζω οτι συνηθίζεται μονο στην Αριστέρα.Αυτή είναι η πρακτική του Ευρωπαικού κράτους που διώκει ως έγκλημα γνώμης την άρνηση του Ολοκαυτώματος.
Βέβαια ο εν λόγω είναι ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ,και καλο είναι να τονιστεί.Ο ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ έχει δεκάδες χαλκευμένα κείμενα στο blog του.Κείμενα που (ακρο;)δεξιοι συγγραφείς όπως ο Πέτρος Μακρής Στάικος στο βιβλιο του [ο εκλεκτος των θεών]στηλιτεύουν ως βλακώδεις πλαστογραφίες.
Δεν ζητώ λογοκρισία,καθότι κάτι τέτοιο θα ήταν βολικό για όλες τις προαποφασισμένες “αλήθειες” για ολοκληρωτισμό και μπαρμπούτσαλα.
Απλά τον λέω αισχρό ΣΥΚΟΦΑΝΤΗ και θέλω να του μείνει το επίθετο,και προκαλώ τον οιονδήποτε να μου ζητήσει να βρω στο blog του,το λιγότερο από 10(Δέκα)πλαστότατα ηλίθια ντοκουμέντα.
Ειλικρινά ζητώ συγγνώμη για το ύφος μου,αλλά να μην μας λέει ο απολογητής των ταγμάτων αλητείας που σκότωναν στα μπλόκα,οτι το ΕΑΜ κατέδωσε τον ευατό του.Υπάρχουν και όρια στην αντοχή μας.
Ιουλίου 19, 2010 στις 12:49 πμ
Β.Δ. Καργούδης
Εγώ πάλι γιατί μέχρι τώρα πίστευα ότι αυτό ακριβώς είναι το πλεονέκτημα των γραπτών;
Ότι μένουν, δλδ;
Τόσο αντίθετα πάει το κόλπο δλδ με τα μπλογκς, και γω σα νούμπης (το πόσο το γουστάρω αυτό τελευταίο δε λέγεται!), δεν τόχω πάρει χαμπάρι;
Άκου, μεονέκτημα -λέει- που μένουν τα γραπτά..
Τς τς τς, “τι να καταλάβουμε οι φτωχοί..”
Να σε ρωτήσω και κάτι τελευταίο ρε @παπς, εσένα που βλέπω ότι έχεις και τα θάρητα (μέχρι και μεροκάματο του ζητάς του νέου μας αποκτήματος):
Αυτός ο μπλαγκμπλόγκιος, -κατά που τον που λες και συ ρε μπαγάσα-, το ξέρει αυτό;
Αυτό ρε παιδί μου, που τα γραπτά στα μπλογκς, μένουν…
Σίγουρα;
Ιουλίου 19, 2010 στις 1:05 πμ
Πάνος
1ς,
είχες δεν είχες, με έστειλες βραδιάτικα να ανοίγω συνδέσμους…
Όπως είπα πριν, τα γραπτά στα μπλογκ έχουν το μειονέκτημα ότι μένουν. Πχ, πως είναι δυνατόν να υπογράφει ο Σιάντος αυτό το (προφανώς προβοκατόρικο κατασκεύασμα) στα μέσα Αυγούστου, στην Αθήνα, ενώ εκείνο τον καιρό ήταν μονίμως εγκατεστημένος στο Καρπενήσι, ασχολούμενος με την ΠΕΕΑ;
Καθένας λοιπόν πρέπει να προσέχει και τι λέει και ποιές πηγές εμπιστεύεται. Εσύ μπορείς να εξακολουθήσεις να μελετάς τα ποστ της καλύβας για τον Εμφύλιο – είναι ήδη καμιά εξηνταριά και άλλα τόσα περιμένουν υπομονετικά να ετοιμαστούν…
*
Ευάγγελε,
εσύ γιατί μυγιάζεσαι;
Ιουλίου 19, 2010 στις 1:09 πμ
Πάνος
“Δεν νομίζω οτι συνηθίζεται μονο στην Αριστέρα.Αυτή είναι η πρακτική του Ευρωπαικού κράτους που διώκει ως έγκλημα γνώμης την άρνηση του Ολοκαυτώματος”
Αυτό δεν θέλω να το αφήσω ασχολίαστο. Κατά την ταπεινή μου γνώμη πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες ΠΑΤΑΤΕΣ του σύγχρονου ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού: το μόνο που καταφέρνει είναι να κάνει ήρωες τους ποικιλώνυμους κρυφούς ή φανερούς νοσταλγούς του ναζισμού.
Η ελευθερία του λόγου πρέπει να είναι απόλυτη. Και, από την άλλη μεριά, η απάντηση στις φιλοναζιστικές μπούρδες αποστομωτική!
Ιουλίου 19, 2010 στις 1:12 πμ
Άγγελος
το τελευταίο Πάνο και εμένα με ξένισε αλλά το εξέλαβα ως ειρωνία, αλλίμονο εάν το εννούσε ο γράφων πραγματικά :0
Ιουλίου 19, 2010 στις 1:12 πμ
1(α)ς
@Πάνος
Αυτά είναι τα πιο γνωστά,ότι τα βάζει τον δικαιολογώ.Δεν θα τον έλεγα επαγγελματία ΣΥΚΟΦΑΝΤΗ,αν έβαζε μονάχα τα “συμφωνητικά” Σιάντου-Γκεστάπο.Και άλλοι “ερευνητές” της Δεξιας μέσα στην ανιστορισια τους το κάνουν.
Μιλάω για και ΑΙΣΧΡΑ ΕΜΕΤΙΚΑ “ντοκουμέντα” όπως αυτό
http://blackblogofcommunism.com/2010/05/03/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%BF%CE%BD/
[την ίδια στιγμή που βάζει το ακριβώς αντίθετο ντοκουμέντο-μάλλον αυθεντικο-]
http://blackblogofcommunism.com/2010/07/11/%CE%B5%CE%B1%CE%BC-%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CF%89-%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%8C%CF%81%CE%B5%CF%82/
Προσωπικά δεν τον έχω καθόλου χαζό για να στήσει αυτό το blog.Ο άνθρωπος την δουλειά του κάνει.Δεν είναι χαζός σε καμμια περίπτωση.Ειναι απλά εν γνώση του ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ.
Ιουλίου 19, 2010 στις 1:20 πμ
Β.Δ. Καργούδης
@Πάνο, αυτό με τη δίωξη της άρνησης του Ολοκαυτώματος, ίδιας περίπου τάξης θέμα, με το Μέγα πολιτισμικό-θεσμικό ευρωπαϊκό αδιέξοδο των ημερών που περνάμε, σε Γαλλία- Μ. Βρετανία, με την μπούργκα και την απαγόρευσή της, δεν θα ήταν ένα πολύ-πολύ ενδιαφέρον θέμα για ποστ;
*Μη ρωτάς γιατί μυγιάζομαι. Ξέρεις και πολύ καλά.
Εσένα δηλαδή τόσο σπάνια σου τυχαίνει να σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και να πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να συγκρατηθείς;
Καληνύχτα..
Ιουλίου 19, 2010 στις 1:58 πμ
blackblogofcommunism
Το σύμφωνο για τα μπλόκα στην Αθήνα λένε πως είναι πλαστό. Αυτό βρήκαμε, αυτό βάλαμε. Το έχουμε βρει σε διάφορες πηγές, η σπουδαιότερη είναι μια κομμουνιστική! Η αρχική πηγή του συγκεκριμένου εγγράφου, είναι η Βίβλος Εθνοπροδοσίας, έκδοση του Συλλόγου Επαναπατρισθέντων εκ του Παραπετάσματος. Δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα αντίτυπο της έκδοσης αυτής στη βιβλιοθήκη της ΔΙΣ. Κομμουνιστές στα πλαίσια ίσως συντροφικών μαχαιρωμάτων έδωσαν πολλά τέτοια στη δημοσιότητα. Αποδείξτε εσείς ότι είναι πλαστά και να το πείτε στους συντρόφους σας που τα έβγαλαν στη φόρα, όχι σε εμάς! Το έχω συνδυάσει και με την ομιλία του Χάμπε στη Χαϊδελβέργη το 54 που συμφωνεί με το έγγραφο και λέει τα ίδια για τις συνεργασίες με ονόματα και με όλα!
http://blackblogofcommunism.com/2010/02/15/%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%81-%CF%87%CE%AC%CE%BC%CF%80%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%BA/
Για όλα τα υπόλοιπα, ο καθένας διαβάζει και κρίνει.
Άλλος μπορεί να πιστεύει ότι το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (ΚΚΕ) συνεργάστηκε με τους Γερμανούς και άλλος ότι ο Καραλίβανος έξω απ’ τα Καμένα Βούρλα βούλιαξε ένα γερμανικό πλοίο, αλλά έριξε και ένα αεροπλένο που έτυχε να περνάει από πάνω ή ότι η Πρεκεζέ με τον “Non Paura” Πανούση και έναν ακόμα (3 άτομα) τα έβαλαν με 500 (!!!) Γερμανούς στο δρόμο Τρίπολης-Σπάρτης και η “μάχη” κράτησε μισή ώρα.
Ιουλίου 19, 2010 στις 2:01 πμ
1(α)ς
Δεν έχω να αποδείξω τιποτα.Εισαι αισχρός ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ.
Ιουλίου 19, 2010 στις 2:03 πμ
blackblogofcommunism
Και σας αφήνω να ξεσπαθώσετε ελεύθερα, καθώς φεύγω για καλοκαιρινές διακοπές με συντροφιά κάποια ενδιαφέροντα αρχεία! Και για όποιον αναρωτιέται, φυσικά και δεν τις πληρώνω εγώ, αλλά η μυστική υπηρεσία για την οποία δουλεύω με πόστο αντικομμουνιστικής προπαγάνδας
Καλό καλοκαίρι
Ιουλίου 19, 2010 στις 2:10 πμ
Γιάννης -2
1(α)ς,
Σχετικά με το σχόλιό σου, ώρα 10:06,
πρώτον:
-προσωπικά, δεν έχω ποτέ μεγάλη εμπιστοσύνη σε διαταγές όταν δεν είναι χειρόγραφες και επιβεβαιωμένες -όσον είναι δυνατόν- από ποιόν εγράφησαν. Γι’αυτό, γιά παράδειγμα, όταν αναφέρθηκα στην κατηγορία ότι το ΕΑΜ πρόδωσε τον Τσιγάντε ανέφερα ο ίδιος ότι το “ντοκουμέντο” μπορεί να είναι χαλκευμένο.
- μαρτυρίες ηλικιωμένων ανθρώπων, όταν μάλιστα είχαν συμμετάσχει με κάποιο τρόπο στα γεγονότα, απαιτούν διπλή και τριπλή επιβεβαίωση, τουλάχιστον σε κάποιο σημείο τους, πριν γίνουν αποδεκτές. (Στο παρόν ποστ, δυστυχώς, κάποιοι σχολιαστές μας εξιστορούν τι έλεγε ο θείος τους ή ο πατέρας τους, χωρίς άλλη επιβεβαίωση).
Δεύτερον:
Επειδή ζω στο εξωτερικό δεν κατατάσσω πιά τον εαυτό μου στον άξονα: Αριστερά – Δεξιά,
αλλά στον οικονομικό άξονα: Σοσιαλιστής – Συντηρητικός.
Είμαι λοιπόν Συντηρητικός.
Από την Ελλάδα, μου έχει μείνει ο αντικομμουνισμός, κυρίως λόγω των εγκλημάτων του κομμουνισμού και της άρνησής του να τα παραδεχθεί.
(Παρόμοια έχω γράψει και μιλήσει γιά τα εγκλήματα των Τούρκων, Σέρβων, Ρώσων στην Τσετσενία, Σουδανών στο Νταρφούρ, κλπ, κλπ.).
Ιουλίου 19, 2010 στις 2:16 πμ
1(α)ς
@Γιαννής-2
Σ’ευχαριστώ πολύ.Μπορούμε να είμαστε σε διαφορετική ιδεολογική μεριά,αλλά να έχουμε και οι δύο σεβασμό για την Ιστορια.Εγώ δεν είμαι Ιστορικός,αλλά προσπαθώ να μην αφήσω τις εμμονές μου να βιάζουν τα πεπραγμένα των ανθρώπων.
Ιουλίου 19, 2010 στις 9:32 πμ
Παπούλης
Πρώτε
… δεν έχεις προφανώς αντιληφθεί τι συζήτηση έχεις ανοίξει , αν επιμείνεις ( και αν ψάξεις ) θα καταλάβεις κατακαημένε.
Πάνο
πράγματι scripta manent . Έχεις εμπειρία και στο παρελθόν ότι ο Παπούλης υπήρξε άριστος του Ευτύχιου μαθητής. Δεν μιλώ για τον αγαπητό μας Γιάννη 2 βεβαίως που αποτελεί πλέον cult persona της Καλύβας….
Μπλακμπλόγκιε
καλές διακοπές , θα πας στα νησιά ή μήπως βόρεια ;;;;
Ιουλίου 19, 2010 στις 9:47 πμ
Πάνος
Του Ευτύχιου ή του Λαυρέντη;
(Όποιου κι αν είσαι, άσε τους άλλους σχολιαστές να παίζουν χωρίς τα επιδοκιμαστικά ή αποδοκιμαστικά του γέροντος στο Μάπετ Σόου, τα οποία ενώ δεν προσθέτουν απολύτως τίποτα στη συζητηση, δημιουργούν περιττό θόρυβο…)
Ιουλίου 19, 2010 στις 10:24 μμ
Παπούλης
Πάνο
την ανωτέρω σου παρατήρηση πρέπει να τη πάρω στα σοβαρά ;
( και να προσθέσω και το αντίγραφο κατα Ιωάννη και μάλιστα Δύο στο άλλο ποστ : http://panosz.wordpress.com/2010/07/14/civil_war-62/#comment-97329
“Παπούλη,
Παρακαλώ μην ασχολείσαι με μένα. Ούτε και με άλλους θα έλεγα. Δεν προσθέτεις τίποτα στις συζητήσεις. Ισχύει και γιά σένα αυτό που ‘εγραψα χθές γιά τον Β.Δ. (Κ.) στο άλλο ποστ γιά τον (Κατοχικό) Εμφύλιο που “παίζει” αυτές τις ημέρες. Only “noise” you bring to these posts! No substance! ” )
( στον Ιωάννη θα απαντήσω στο άλλο ποστ , βεβαίως και πάντα στα πλαίσια της άνωθεν επιβεβλημένης ευπρέπειας
)
Αυγούστου 9, 2010 στις 8:34 μμ
Nikolaos Nikolaidis
Πάνο
Διάβασα μόνο ένα τμήμα των σχολίων.
Χειρίζεσαι πολύ ψύχραιμα την κατάσταση
Συμφωνώ απολύτως μαζί σου.
-Τα στοιχεία είναι στοιχεία ακόμη και αν μας δυσαρεστούν
-Απ ότι φαίνεται τελικά ο εμφύλιος είχε αρχίσει νωρίς
-Αδιάφορη η ομοφυλοφιλία του Αρη όπως και του καθενός. Δεν έγινε γι αυτό το λόγο ο εμφύλιος!
-Ισως φίλε να έχουμε δυσκολία σαν άνθρωποι να χειριστούμε γκρίζες αποχρώσεις! Προτιμούμε να βλέπουμε ήρωες και προδότες. Καουμπόυδες και Ινδιάνους
Αυγούστου 9, 2010 στις 8:57 μμ
Πάνος
Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να είμαι ψύχραιμος – ακόμα και με τη βλακεία. Πράγμα καθόλου εύκολο…
Ιανουαρίου 26, 2011 στις 2:09 πμ
KillKiss
@ Γιάννης-2 έφα: «Οι πρώτες επιθέσεις του ΕΛΑΣ δεν άρχισαν μετά 10 μήνες αλλά πολύ γρηγορότερα, στις αρχές του 1943. Πρώτο θύμα (έμμεσα) ήταν ο ταγματάρχης Ιωάννης Τσιγάντες στην Αθήνα, μετά ο Σαράφης με την Ομάδα του στη Θεσσαλία (που βέβαια απεφάσισε στο τέλος, γιά να αποφύγει το μαχαίρι, να υποκύψει και να γίνει “αρχηγός” του ΕΛΑΣ, αφού τον έφτυναν δεμένο σαν σκύλο γιά ημέρες οι κάτοικοι πολλών χωριών, με την προτροπή του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ)»@
Ο Γιάννης – 2 αγνοεί ηθελημένα ή αθέλητα, αυτό που γράφει ρητά ο ΕΔΕΣίτης Βασίλειος Μπαλτογιάννης στο βιβλίο του «Εθνική Αντίστασις ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ»: «Είναι γνωστόν ότι τότε ο Σαράφης εκινήθη από τας Αθήνας εις την Λάρισσαν με αυτοκίνητον της Τεχνικής Εταιρείας Αβέρωφ, η οποία τότε εκτελούσε έργα δια λογαριασμόν των αρχών κατοχής, αλλά συνάμα είχε στενούς δεσμούς με την Αγγλικήν κατασκοπείαν και την οργάνωσιν Ιωάν. Τσιγάντε. Επίσης είναι αληθές ότι το ταξείδιον του Σαράφη τον Ιανουάριον 1943, διευκολύνθη χάρις εις την επέμβασιν του Στρατηγού Παγκάλου και του τότε υπουργού Στρατηγού Ταβουλάρη, υπό των αρχών κατοχής. Αυτό όμως δεν είναι αξιόμεμπτον και τούτο διότι εις τας επαναστάσεις κα τους πολέμους, είναι μεγάλη επιτυχία να «εξαπατάς τον αντίπαλο σε σημείο ώστε να σε βοηθά ο ίδιος να επιτύχης τον πραγματικόν σου σκοπόν».
Ο Σαράφης λοιπόν, πήγε στη Λάρισα με αυτοκίνητο εταιρείας που πραγματοποιούσε δημόσια έργα για λογαριασμό των κατακτητών, και προερχόταν από συναντήσεις με τους δωσίλογους Πάγκαλο και Ταβουλάρη, οι οποίοι βεβαίως, (όπως είναι δυνατόν να αποδειχθεί), με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να δημιουργήσουν αντίβαρο στα βουνά ενάντια στον ΕΛΑΣ, με ταυτόχρονη διάβρωση των δημοκρατικών οργανώσεων 5/42 και ΕΔΕΣ με μοναρχικούς. Αυτό μάλιστα, επετεύχθη το φθινόπωρο του ’43, όταν ο ΕΔΕΣ Αθήνας συμμάχησε με την Γκεστάπο.
Το ΕΑΜ, έχοντας δει τόσους και τόσους έλληνες αξιωματικούς να συνεργάζονται με τους κατακτητές ενάντια στην Αντίσταση, δεν ήταν δυνατόν να μην θεωρήσει τον Σαράφη σαν έναν τέτοιον και να μην του ετοιμάσει υποδοχή προδότη. Όταν το θέμα ξεκαθαρίστηκε, ο Σαράφης ανέλαβε αρχηγός του ΕΛΑΣ.
Το ΕΑΜ βεβαίως, δεν μπορούσε να γνωρίζει τι σκοπούς είχε ο ήρωας Στέφανος Σαράφης. Θα μπορούσε όμως να γνωρίζει ο Γιάννης-2 τι γράφουν για το ζήτημα, ακόμα και οι μετέπειτα αντίπαλοί του που μετείχαν στην εθνική αντίσταση, προτού αποφασίσει πως ο Σαράφης μπήκε στον ΕΛΑΣ «για να σώσει τη ζωή του»…
@Blackblogofcommunism έφα: Ο Γιάννης-2 τα λέει καλά. Για τον Τσιγάντε που γράψατε παραπάνω έχουμε κάνει ένα post (πολύ ωραίο και το βίντεο, δείτε το)…@
Επειδή ενδεχομένως να μας διαβάσει και άλλος κόσμος, καλό θα είναι να γνωρίζει πως τις διαδόσεις περί κατάδοσης του Τσιγάντε από το ΕΑΜ, έχει διαψεύσει ο ίδιος ο ιταλός στρατιωτικός διοικητής, στρατηγός Τζελόζο, σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Ελευθέριο Κοτσαρίδα, κατά την διάρκεια μάλιστα του Εμφυλίου.
Η συνέντευξη αυτή του Τζελόζο, ανατυπώθηκε στο βιβλίο του Κοτσαρίδα που εκδόθηκε καταμεσίς της Χούντας με τίτλο «Ανταποκρίσεις, άρθρα και συνεντεύξεις» από τις εκδόσεις «Ερμής» το 1972. Σ’ αυτήν, ο ιταλός στρατηγός διαψεύδει κατηγορηματικά τις φήμες περί κατάδοσης του Τσιγάντε και διαβεβαιώνει πως η σύλληψή του οφείλεται σε καθαρή τύχη. Αυτή υπήρξε η ενημέρωσή του, τόσο γραπτώς, όσο και προφορικώς.
Το σχετικό απόσπασμα, παρατίθεται παρακάτω:
http://img341.imageshack.us/img341/3912/25440088.jpg
και
http://img814.imageshack.us/img814/4355/13550564.jpg
«Αι υπηρεσίες μας της πολιτικής παρακολουθήσεως, είχαν παρατηρήσει ασυνήθη κίνησιν εις ένα σπίτι της οδού Πατησίων, και υπέδειξαν εις τους Καραμπινιέρους να εξακριβώσουν τι συμβαίνει εκεί μέσα. Οι Καραμπινιέροι εμπήκαν εις το σπίτι και ήρχισαν έρευναν, χωρίς να ξέρουν τίποτα απολύτως περί Τσιγάντε. Τότε αντελήφθησαν εις ένα διαμέρισμα την μυρωδιά καιομένων χαρτιών. Αυτό εκίνησε την προσοχήν των και εστράφησαν προς το διαμέρισμα. Επηκολούθησε συμπλοκή, κατά την οποία εφονεύθη ο Τσιγάντες. Αυτή είναι η αλήθεια, τα άλλα είναι θρύλοι».
Τώρα βεβαίως, δεν αποκλείεται το Blackblogofcommunism να γνωρίζει καλύτερα από τον στρατηγό Τζελόζο το ποιος κατέδωσε τον Τσιγάντε σε κείνον. Στον κόσμο της μαύρης διαδικτυακής προπαγάνδας, όλα μπορεί να είναι αληθινά μέχρι της αποδείξεως του εναντίου…
Ιανουαρίου 26, 2011 στις 9:08 πμ
1ας
O blackie μπορεί να γνωρίζει,καθώς όπως λέει και ο Χ.Φλάισερ στο “Στέμμα και Σβάστικα” τόμος α’ το πιο πιθανόν (ΑΝ καταδώσανε τον Τσιγαντέ) ήταν να το κάνανε ακροδεξιοί.Οπότε εκ των έσω ίσως ξέρει κάτι παραπάνω
Ιανουαρίου 26, 2011 στις 11:38 πμ
ΣΑΘ
Νομίζω ότι δεν έχει τελεσίδικα ξεκαθαριστεί ιστορικά, αν (και από ποιους) ο σπουδαίος Έλληνας Ιωάννης Τσιγάντες προδόθηκε ή όχι. Και φοβάμαι ότι δεν θα ξεκαθαριστεί ποτέ…
Αν η δράση τού Έλληνα αυτού δεν διεκόπτετο (όπως διεκόπη), είναι πολύ πιθανό τα πράγματα στην (κατεχόμενη) Ελλάδα να εξελίσσονταν πολύ διαφορετικότερα….
Άσχετα, πάντως, με το τι μπορεί να είπε ο Τζελόζο (που δεν είναι δα και κανένα αμάχητη τεκμήριο….), το ΕΑΜ/ΚΚΕ είχε κάθε λόγο να βγάλει τον Τσιγάντε από τη μέση, πάση θυσία.
Το ΕΑΜ/ΚΚΕ, γνώριζε πολύ καλά ποιος πραγματικά ήταν ο Τσιγάντες!…
Η έκθεση – καταπέλτης τού Τσιγάντε για τον χαρακτήρα και τον ρόλο τού ΕΑΜ, αρκούσε 1000 φορές για να τον στείλει στον άλλο κόσμο.
Δείτε απόσπασμά της στη δ/νση:
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=4962
Και μη σπεύσει κανείς να τη βγάλει (και αυτήν) ‘πλαστή’.
Ιανουαρίου 26, 2011 στις 11:55 πμ
1ας
H έκθεση -αγνοώ αν είναι ακριβής- δεν είναι ολόκληρη.Καλό θα είναι να δούμε τι έλεγε ο Τσιγαντές για τους ακροδεξιούς συνεργάτες των ΝΑΖΙ που αυτούς θεωρεί ο Ιστορικός Χ.Φλάισερ ώς τους πιο πιθανούς για να τον πρόδωσαν.
Το ΚΚΕ -ας μην ξεχνάμε- είχε σώσει μέχρι και την ζωή του Woodhoudse στην Αθήνα!Όσο και να θέλουν κάποιοι να ξεχνούνε.
Ιανουαρίου 26, 2011 στις 12:16 μμ
blackblogofcommunism
Ωχ ήρθανε οι ινστρούχτορες του 1917, ούτε καν του 1918! KillKiss: καλώς τα παιδιά! Βρήκες το δρόμο και για αυτό το ιστολόγιο… Μα καλά πόσο ελεύθερο χρόνο έχετε εκεί στον Περισσό;
Σκέφτομαι να ενημερώσω τον κ. Αναστόπουλο που σε θαυμάζει, για την εμφάνιση σου εδώ, πιστεύω θα έχει ενδιαφέρον η μεταξύ σας αντιπαράθεση
Οι σταλινικοί Κούλης και Κάρχερ πότε θα έρθουν; Έχω αγωνία!
Ιανουαρίου 26, 2011 στις 10:24 μμ
Costas Polyaravos
@KillKiss
Ελπίζω να μην πιστεύεις ότι διέψευσες αυτά που έγραψε γιά την “διά πτυσμού” προσχώρηση του Σαράφη στον ΕΛΑΣ ο Γιάννης 2.
Η χρησιμοποίηση του αυτοκινήτου της εταιρίας Αβέρωφ και οι άδειες που πήρε γιά να ταξιδεύσει ο Σαράφης ήταν απόλυτα αναγκαίες γιά έναν συνταγματάρχη. Τις λίρες που είχε πάρει από τον Τσιγάντε γιατί δεν τις αναφέρετε.
Αν ο Σαράφης ήταν πάντα κομμουνιστής και πήγαινε να μπεί στον ΕΛΑΣ, γιατί δεν το έκανε αμέσως, αλλά πήγε στην Ομάδα του Κωστόπουλου;
Αν από παρεξήγηση τον δέσανε από τον λαιμό οι ΕΛΑΣίτεςκαι τον σέρνανε στα χωριά να τον φτύνει ο κόσμος που συγκεντρώνανε με τη βία, γιατί σφάξανε όλους τους άλλους αντάρτες που είχε μαζί του; Αυτοί δεν ήταν καλοί κομμουνιστές σαν αυτόν; (και δεν χρειάζεται να μου πεις ότι ο Σαράφης δεν έγινε ποτέ μέλος του κουκουέ).
Ωρέ KillKiss, και άλλοι σαν και σένα, σε συντρόφια μόνο νομίζετε ότι λέτε αυτά τα τρελλά για να σας πιστέψουν. Αφού γνωρίζετε την αλήθεια, ότι τον πήρατε τον Σαράφη γιά τον βαθμό του και μόνο και τον είχατε πάντα γλάστρα, γιατί δεν το παραδέχεσθε;
Λέτε ότι το ΕΑΜ δεν πρόδωσε τον Τσιγάντε. Εν τάξει. Τότε γιατί το ΕΑΜ πανηγύριζε γιά τη δολοφονία του; Όσο, γιά το τι είπε ο Ιταλός σας απήντησε ήδη άλλος σχολιαστής!
Λέτε κάπου: “Το ΕΑΜ, έχοντας δει τόσους και τόσους έλληνες αξιωματικούς να συνεργάζονται με τους κατακτητές ενάντια στην Αντίσταση..”
Πάλι το ΕΑΜ και οι κομμουνιστές ήταν οι μόνοι που έκαναν Αντίσταση. Αυτοί που μέχρι να επιτεθεί ο Χίτλερ στη Σοβιετική Ένωση έλεγαν στους έλληνες στρατιώτες να μην πολεμούν!!!!!!!!!!
Αλλά, γιά πες μας και εμάς να το μάθουμε ποιοί ακριβώς ωρέ KillKiss ήταν οι Έλληνες αξιωματικοί που εργάζονταν τον ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ 1943 ενάντια στην Αντίσταση που μόνο το τιμημένο σας κόμμα έκανε;
Μα σε ποιούς τελος πάντων νομίζεις ότι απευθύνεσαι;
Ιανουαρίου 26, 2011 στις 11:46 μμ
1ας
“Λέτε ότι το ΕΑΜ δεν πρόδωσε τον Τσιγάντε. Εν τάξει. Τότε γιατί το ΕΑΜ πανηγύριζε γιά τη δολοφονία του; Όσο, γιά το τι είπε ο Ιταλός σας απήντησε ήδη άλλος σχολιαστής!”
Επιχειρήματα που έχουν πάρει διαζύγιο από την σκέψη της αιτιοκρατία.Τώρα τι να απαντήσει κανείς;
Οι ακροδεξιοί συνεργάτες των ΝΑΖΙ πανηγύριζαν,αλλά βλέπετε μετά τα Δεκεμβριανά η δεξιά θεώρηση ιστορίας τους θέλει θύματα της κοκκινης τρομοκρατίας(sic).
Τα αίτια σύγκρουσης του 1943 βρίσκονται στην Μεταξική περίοδο .Τα περιγράφει ο Φλάισερ αναλυτικά,καθώς και ο ίδιος ο Μαραντζίδης γράφει ότι το 1943 το ΚΚΕ δεν ήθελε την εξουσία.Τώρα να ανακυκλώνουμε τη προπαγάνδα του 1945(ούτε καν του 1950) καταντάει βαρετό και κουραστικο.
Από την ομάδα Σαράφη εκτελέστηκαν 2-3 άτομα που λιποτάκτησαν από τον ΕΛΑΣ,και όχι όλη η ομάδα του που ψευδώς γράψατε.
Ο Σαράφης έγινε μέλος του ΚΚΕ,και μάλιστα ήταν της πιο σκληρής γραμμής ενάντια στη γραμμή Σιάντου-Ιωαννίδη,και επεδίωκε όξυνση της πάλης στα Δεκεμβριανά και γενίκευση των συγκρούσεων,για αυτό και το Γ.Σ στο οποιο ήταν αρχηγός παρακάμφηκε,και επανήλθε η Κ.Ε του ΕΛΑΣ.
Ιανουαρίου 27, 2011 στις 10:28 πμ
blackblogofcommunism
Αγαπητέ Κώστα μην προσπαθείς να κάνεις διάλογο μαζί τους, είναι αδύνατο. Με φανατισμένους, όσο ψευτο-ευγένεια και αν προσπαθούν να δείξουν στον γραπτό τους λόγο, δεν γίνεται να κάνεις συζήτηση.
Η νέα “μεταγραφή”, ο KillKiss, είναι γνωστός εδώ και χρόνια σε διάφορα forums όπου φανατικά προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμάζευτα για λογαριασμό του σταλινικού κόμματος που εκπροσωπεί (λογικά και από δήθεν θεσμικό πόστο, αλλιώς δεν εξηγείται πως είναι τόσες ατελείωτες ώρες online να γράφει σεντόνια, σίγουρα πληρώνεται για αυτό).
Άσε τους να γράφουν τα δικά τους και εσύ γράφε τον αντίλογο με τα στοιχεία που έχεις, αν έχεις. Όχι για αυτούς. Γιατί ένας κομμουνιστής είναι αδύνατον να σκεφτεί λογικά ή κριτικά (το γεγονός εξηγεί με γλαφυρό τρόπο σε βίντεο που έχουμε βάλει ο Γιούρι Μπέσμενοφ, πρώην πράκτορας της KGB που αυτομόλησε στη Δύση, ειδικός στην κομμουνιστική προπαγάνδα), αλλά για να τα βλέπουν οι ελεύθεροι στο πνεύμα και λογικοί άνθρωποι ώστε να εξετάζουν τα δεδομένα, να βγάζουν συμπεράσματα και να ψάχνουν παραπάνω στοιχεία για λογαριασμό τους.
Ιανουαρίου 27, 2011 στις 11:10 πμ
1ας
Καλά ρε Blackie,έχεις δικό σου blog με πλαστογραφίες,έχεις του κόσμου τα κοννέ με κάθε λογής ακροδεξιό κομματίδιο με εκ των έσω πληροφόρηση,με δεκάδες ριπαρισμένες ταινίες,με βιντεάκια,με βιβλία ,και κατηγορείς τους άλλους για χρηματισμό από κόμματα για προπαγάνδα επειδή γράφουν σεντόνια μια στο τόσο;;
Μου θυμίζεις τους ταγματασφαλίτες που επί Χούντας αναγνωρίστηκαν ως “Εθνική Αντίσταση” στο μπλόκο της Κοκκινιάς!Κοινώς:φωνάζει ο αρχικλέφτης!!
Προσωπικά θεωρώ σίγουρο ότι είσαι επαγγελματικό στέλεχος σε κανά ΛΑΟΣ(άλλωστε έχουν “υπευθύνους Διαδικτύου”),αλλά δεν μου καίγεται καρφί.Με ενδιαφέρει το τι γράφεις και όχι το τι είσαι,πιθανολογώ ότι το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για εσένα.
Πάντως το τελευταίο διάστημα έχεις χάσει τον αυτοέλεγχο σου με τους χαρακτηρισμούς σου.Ας διατηρήσουμε την Καλύβα “καθαρή”.Φιλικά στο λέω έστω και ψευτοευγενικά(sic).
Ιανουαρίου 27, 2011 στις 11:56 πμ
KillKiss
Όποιοι πιστεύουν πως οι διάφοροι απατεώνες του διαδικτύου, με τα ανυπόγραφα “έγγραφα” και τα “ντοκουμέντα” της ψυχροπλεμικής Ασφάλειας είναι εγκυρότεροι από τον Μπαλτογιάννη ή τον ιταλό Γκοβερνατόρε, στρατηγό Τζελόζο, μπορούν να εξακολουθήσουν να το πιστεύουν.
Εννοείται πως με τις αναρτήσεις μας, δεν απευθυνόμαστε σ’ αυτούς, ούτε σ’ εκείνους που προσπαθούν να μας βάλουν λόγια στο στόμα για να καλύψουν τις αθλιότητές τους.-
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 7:11 πμ
blackblogofcommunism
“Καλά ρε Blackie,έχεις δικό σου blog με πλαστογραφίες,έχεις του κόσμου τα κοννέ με κάθε λογής ακροδεξιό κομματίδιο με εκ των έσω πληροφόρηση,με δεκάδες ριπαρισμένες ταινίες,με βιντεάκια,με βιβλία ,και κατηγορείς τους άλλους για χρηματισμό από κόμματα για προπαγάνδα επειδή γράφουν σεντόνια μια στο τόσο;”
Μπορείς σε παρακαλώ να μου εξηγήσεις πώς ακριβώς φαίνεται ότι έχω λέει ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ πληροφόρηση με ακροδεξιά κόμματα (τη στιγμή που δεν μένω καν το μεγαλύτερο διάστημα στη χώρα), πού ακριβώς είναι οι δεκάδες λέει ριπαρισμένες ταινίες που εγώ δεν βλέπω, τα δεκάδες βιβλία που επίσης δεν βλέπω (πέρα από μόλις δύο του 1949-50 όπως το “οδηγίαι για αντιμετωπίσην συμμοριτών” αν αυτά εννοείς) κλπ; Σιγά μην έχουμε και βιβλιοπωλείο και στούντιο παραγωγής ταινιών. Προσοχή, με τα κόκκινα γυαλιά βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν.
Επίσης σε διαβεβαιώνω προσωπικά και αν θες το πιστεύεις, πως δεν είμαι μέλος σε κανένα κόμμα ούτε θερμός υποστηρικτής κάποιου, αφού δεν ψηφίζω καν στην Ελλάδα
“Μου θυμίζεις τους ταγματασφαλίτες που επί Χούντας αναγνωρίστηκαν ως “Εθνική Αντίσταση” στο μπλόκο της Κοκκινιάς!”
Και σου θυμίζω και εγώ πως στο μπλόκο της Κοκκινιάς οι καταδότες, οι δοσίλογοι, οι χαφιέδες (όπως θέλεις πες το) ήταν οι Μπατρώνης και Λυκουρέτζος …στελέχη του ΚΚΕ! (παλιά μου τέχνη κόσκινο δηλαδή!)
Τώρα για τους χαρακτηρισμούς κάποιες φορές έχεις δίκιο ναι, δε ξέρω πώς φαίνεται εγώ τα Ελληνικά έτσι τα έμαθα, αλλά μου το έχουν πει ξανά. Όμως επειδή μιλάω συχνά από κοντά με κομμουνιστές και Έλληνες και Σκοπιανούς και Γιουγκοσλάβους ξέρω ότι ναι μεν προσπαθείτε να περάσετε μια ήσυχη εικόνα και πραότητα στο γραπτό λόγο εδώ πέρα, αλλά να είσαστε σίγουροι πως όλοι γνωρίζουν το φανατισμό σας. Κανείς δεν έχει αμφιβολία ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων κομμουνιστές θα σηκώναν χέρι (και κανένα παλούκι) αν αυτά που γράφουμε εδώ τα λέγαμε με τον ίδιο τρόπο από κοντά. Ένα τέτοιο περιστατικό με νεολαίους κομμουνιστές είδα μάλιστα από κοντά πριν δύο μήνες στο Πανεπιστημίο Αθηνών. Αλλά και οι μεγαλύτεροι δεν είναι καλύτεροι. Έχω γνωρίσει κάτι Τιτοϊκούς ειδικά που σε σφάζουν κιόλας. Οπότε δείξε κατανόηση, καμιά φορά σε παίρνει η μπάλα.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 7:26 πμ
blackblogofcommunism
Παρεπιπτόντως οι ερωτήσεις που κάνω στην αρχή είναι ρητορικές. Γιατί έχεις 100% λάθος. Όποιος λογικός άνθρωπος θέλει ας μπει στο blog και θα δει αν όντως ισχύουν αυτά που λέει ο 1ας ή όχι για εκ των έσω(!) τάχα μου πληροφόρηση από ακροδεξιά(sic) κόμματα, για ΔΕΚΑΔΕΣ(!) ριπαρισμένες ταινίες και βιβλία κλπ. Δεν περιμένω απάντηση, ούτε θέλω βασικά γιατί έχω βαρεθεί να κάνουμε ανούσιο διάλογο. Θα ξαναπαρέμβω σε κανένα ιστορικό θέμα και αυτό μόνο αν δεν έχει υστερίες.
Την καλημέρα μου στα γρήγορα σε όσους διαβάζουν πρωϊ πρωϊ, ώρα για δουλειά (καλά θα ήταν να ήμουν επαγγελματικό στέλεχος τώρα που το σκέφτομαι, να μην δουλεύω κιόλας, αλλά βλέπεις εκτός από το ΚΚΕ άλλο κόμμα ιστορικό τμήμα δεν έχει και αν πάω στον Περισσό ίσως έχουν πρόβλημα με τα αρχεία μου
)
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 8:22 πμ
1ας
“Και σου θυμίζω και εγώ πως στο μπλόκο της Κοκκινιάς οι καταδότες, οι δοσίλογοι, οι χαφιέδες (όπως θέλεις πες το) ήταν οι Μπατρώνης και Λυκουρέτζος …στελέχη του ΚΚΕ! (παλιά μου τέχνη κόσκινο δηλαδή!)”
Είσαι απίστευτος!!!Προφανώς και ο Τυριμός και ο Μανωλέας πρέπει να λογίζονται ως ΚΚΕδες επί Κατοχής και όχι ως φασίστες συνεργάτες των Κατοχικών δυνάμεων.
Τέλος πάντων σηκώνω τα χέρια ψηλά.I surrender που λένε!
Άντε καλημέρα σε όλους.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 10:55 πμ
blackblogofcommunism
Έπιασες ένα καλό θέμα άθελα σου. Άντε ας γράψω κανένα σεντόνι αφού πληρώνομαι κιόλας
Ας δούμε πως όταν κάποιος είναι μια φορά προδότης, γίνεται για μια ζωή προδότης. Ο κομμουνισμός σου αλλάζει τη ψυχοσύνθεση και φτιάχνει επαγγελματίες χαφιέδες από όλα τα πόστα. Μέσα στο ίδιο τους Κόμμα, απ’ έξω στην Ασφάλεια προδίδαν τους παλιούς “συντρόφους” τους, με τους Γερμανούς παρέα προδίδαν την Ελλάδα…
Ο Μανώλης Μανωλέας ήταν γραμματέας της ΚΟΑ Πειραιά, πρώτος σε ψήφους βουλευτής του ΚΚΕ στον Πειραιά (παραπάνω και από τον Ζαχαριάδη!), απεσταλμένος του Κόμματος στην ΚΟΥΤΒ στην ΕΣΣΔ για εκπαίδευση… Εκεί όμως είδε από κοντά τα “καλά” του κομμουνισμού. Μάλιστα η εκπαίδευση του στην σχολή πρακτόρων της ΚΟΥΤΒ δεν ήταν επιτυχής και χρειάστηκαν άλλοι 6 μήνες “διαφώτισης” για να σιγουρευτούν. Ο ίδιος έλεγε (εκ των υστέρων) ότι ο κομμουνισμός που είδε πάνω δεν είχε σχέση με αυτό που είχε φανταστεί και είχε αποφασίσει να τον πολεμήσει αφού πρώτα λέει έμπαινε πιο βαθιά στους μηχανισμούς. Μάλωσε με τον Ζαχαριάδη στις φυλακές Κερκύρας και τον διέγραψαν ενώ λόγω αυτού δεν του μιλούσε κανένας “σύντροφος” του στις φυλακές για έναν ολόκληρο χρόνο! Τότε υπέγραψε δήλωση και βγήκε από τη φυλακή. Πήγε στον Μανιαδάκη και ως πράκτορας της Ασφάλειας έφτιαξε το 2ο ΚΚΕ με τον ψεύτικο Ριζοσπάστη!!
Κατά την Κατοχή ήταν για λίγο με τον Γ. Μερκούρη και την ΕΣΠΟ (αυτήν που ανατίναξε η ΠΕΑΝ σε μια πράξη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και οι “αντιστασιακοί” ΚΚΕέδες τους κατηγόρησαν για προβοκάτσια και αποπροσανατολιστικό ατομικό σαμποτάζ(!), κοίτα συμπτώσεις
) και μετά αποκομένος δούλευε ως απλός μάγειρας αλλά προσέφερε υπηρεσίες και στο γραφείο τύπου των Γερμανών. Για το πώς έφτασε σε αυτό το σημείο έχει γράψει ο ίδιος “Το αληθινό πρόσωπο του κομμουνισμού”, με την προσωπική του ιστορία και διάφορα στοιχεία για τις οργανώσεις στην Ελλάδα, για την Γ’ Διεθνή κλπ. Κομμάτια του θα βάλουμε σύντομα καθώς λέει πολλά και ενδιαφέροντα εκ των έσω(sic). Τελικά τον σκότωσε η ΟΠΛΑ το 44.
Για τον Τυρίμο έχουμε ήδη μια δημοσίευση εδώ: http://wp.me/pdnTB-9i Και είναι μια πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση. Φωτογραφία: http://sfoulidis.landofheroes.org/zahariadis/images/tirimos.jpg
Μεταξύ άλλων, μέλος του ΚΚΕ από 1929, ιδρυτής της ΟΚΝΕ Λέσβου, βουλευτής Λέσβου με το ΚΚΕ το 1936, ΚΟΥΤΒης, οργανωτικός γραμματέας του ΚΚΕ και διευθυντής του Ριζοσπάστη! Και από τους πιο σκληρούς και φανατικούς κομμουνιστές. Εδώ άρθρο του Ριζοσπάστη με ύμνους στο πρόσωπο του, ως “ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ”: http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/pdfwin.asp?c=65&dc=3&db=2&da=1936
Και πού κατέληξε; Πράκτορας του Μανιαδάκη στην Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ (ελεγχόμενη από την Ασφάλεια) και εκδότης του ψεύτικου Ριζοσπάστη της Ασφάλειας! Έφτιαξε το 2ο ΚΚΕ δηλαδή και ο Ζαχαριάδης ήθελε να γίνει και αρχηγός σε αυτό το νέο Κόμμα!
Ναι αλλά γιατί όλα αυτά; Γιατί όταν ήταν στις φυλακές στην Κέρκυρα έμαθε πως ο “πατερούλης” Στάλιν δολοφόνησε τον αδερφό του Βασίλη που είχε σταλεί από το Κόμμα στη Μόσχα το 1935 για εκπαίδευση στην κομμουνιστική σχολή Λένινσκι, εκτελώντας τον στη Σιβηρία με την κατηγορία του προδότη τροτσκιστή (μαζί με άλλους Έλληνες κομμουνιστές). Το έμαθε και τρελάθηκε και σιχάθηκε τον κομμουνισμό. Ο Τυρίμος κατηγορούσε τον εαυτό του για το θάνατο του αδερφού γιατί ως μέλος της ΠΓ είχε βάλει μέσο για να τον στείλουν στην ΕΣΣΔ επειδή τον αγαπούσε υπερβολικά.
Δεν έμεινε σε μια δήλωση, αποφάσισε να διαλύσει το ΚΚΕ. Όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος Ι. Λάμψας, του δήλωσε: “Οι Ρώσοι σκότωσαν τον αδελφό μου… θα διαλύσω το ΚΚΕ…” ή στον προϊστάμενο της Υπηρεσιας Δίωξης του Κομμουνισμού Ν. Χαραλαμπίδη: “Είμαι αποφασισμένος πλέον να κτυπησω τον κομμουνισμόν στην καρδιά τον για να γλυτώσω απο τα νύχια του τα θύματα του. Όπως δούλεψα δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια με φανατισμό για να αναπτυχθεί και να ριζώσει, με τον ίδιο φανατισμό είμαι αποφασισμένος τώρα να δουλέψω για να ξεκληρισθεί ολότελα.”
Δεν τον αδικώ προσωπικά. Βλέποντας την ψυχολογική και ανθρώπινη πλευρά του θέματος καταλαβαίνεις το σοκ αυτού του ανθρώπου που έδωσε τη ζωή του και τα νιάτα του για τον κομμουνισμό και αυτός τον πλήρωσε με τη δολοφονία του μικροτερου αδερφού του. Για τη δολοφονία αυτή λέγεται ότι ο Ιωαννίδης τον φακέλωσε και ο Ζαχαριάδης έδωσε εντολή για να κρατηθεί στη Μόσχα μέχρι που εκτελέστηκε. Τέτοιοι ήταν οι κομμουνιστές βέβαια, καμία έκπληξη από μέρους μου.
Στης Κατοχή πάντως βοήθησε να φτιαχτεί το ΤΑ Ευβοίας. Ένα θετικό έκανε τουλάχιστον. Γιατί κατά τα άλλα ήταν και αυτός συνεργάτης των Γερμανών και δοσίλογος… Τον ίδιο τον σκότωσε η ΟΠΛΑ το 45 στην Πάτρα νομίζω.
Όπως αντιλαμβάνεται κάθε λογικός άνθρωπος η δράση και των δύο κατά την Κατοχή, είχε απόλυτη σχέση με την πολύχρονη φιλο-προδοτική και χαφιεδίστικη θητεία τους στο ΚΚΕ. Δεν ξύπνησαν μια μέρα και είπαν να αρχίσουν να προδίδουν, είχαν ήδη όλα τα “εφόδια” πάνω τους. Τα ίδια όπως έγραψα και με τους προδότες της Κοκκινιάς, πρώην/ νυν στελέχη του ΚΚΕ και οι δύο…
Bonus! Ο ΣΥΡΙΖΑ Λέσβου χρησιμοποιεί κείμενο του δοσίλογου Τυρίμου σχετικά με το Εφετείο που έλεγε το 1936 να γίνει στο νησί: http://www.istoselides.gr/syriza1/efet.pdf
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 12:56 μμ
1ας
Ε όχι και άθελα μου!Κουβέντα να γίνεται.
Δηλαδή για να καταλάβω.Το τ/α Εύβοιας ήταν συνεργάτες των Γερμανών και δωσίλογο ή όχι;;
γιατί γράφεις:
“Στης Κατοχή πάντως βοήθησε να φτιαχτεί το ΤΑ Ευβοίας. Ένα θετικό(σ.;;!!) έκανε τουλάχιστον. Γιατί κατά τα άλλα(σ.;;!!) ήταν και αυτός συνεργάτης των Γερμανών και δοσίλογος… Τον ίδιο τον σκότωσε η ΟΠΛΑ το 45 στην Πάτρα νομίζω. ”
Δεν βγαίνει λογικό νόημα σε αυτή τη πρόταση σου.Φυσικά δεν είναι η μόνη πρόταση που στερείται λογικής.
Πάντως αν θυμάμαι καλά τον εκτέλεσε η “Εθνική Πολιτοφυλακή” του ΕΑΜ,και όχι η ΟΠΛΑ.Εκτελέστηκε κατά την διάρκεια που ήταν φυλακισμένος στα Δεκεμβριανά μετά από δίκη,καθώς μάλλον φοβήθηκαν οι αντιστασιακοί ότι θα τον έβλεπαν υπουργό σε καμμια κυβέρνηση και μεγάτιμο.Σε βιβλίο του Φαράκου υπάρχει κείμενο της ομολογίας του.
Οι αιτίες της μεταστροφής του όπως και του Μανωλέα μάλλον έχουν να κάνουν περισσότερο με το κολαστήριο της Κέρκυρας (είχε εκτελεστεί ο γραμματέας της ΟΚΝΕ) και λιγότερο με την εκτέλεση(;)του αδερφού του.
Φυσικά για εσένα ο Τυριμός ο Μανωλέας,οι χαφιέδες στα μπλόκα συνεχίζαν να έχουν την ιδιότητα του ΕΑΜιτη.Μονά ζυγά δικά σου.Φανατισμένος εως το κόκκαλο.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 4:24 μμ
blackblogofcommunism
Τα ΤΑ ήταν ότι ήταν. Επειδή είσαι φανατισμένος ως το κόκκαλο(sic) για το συγκεκριμένο θέμα δεν πρόκειται να το συνεχίσω. Καλά ήταν που έγινε το ΤΑ Εύβοιας κατά τη γνώμη μου και μακάρι να είχαν φτιάξει και άλλα 5-6. Θα είχαμε γλυτώσει τον Εμφύλιο/Συμμοριτοπόλεμο ίσως.
Όσο για τον Τυρίμο δεν κατάλαβα γιατί αμφιβάλεις για την εκτέλεση του αδερφού του, δεν γνωρίζεις την περίπτωση; Μαζί του εκτελέστηκαν τότε και οι Γρηγοριάδης, Χαϊτάς, ο “κόκκινος δεκανέας” με τη βοήθεια του οποίου απέδρασαν διάφοροι από τις φυλακές Κέρκυρας Ροντογιάννης και άλλοι 3-4 κομμουνιστές. Η μαρτυρία είναι 100% αξιόπιστη. Πώς αλλιώς δηλαδή αποφάσισε ένας σκληροπυρηνικός κομμουνιστής να βοηθήσει την Ασφάλεια με τόσο ζήλο; Λόγω… φόβου; Δεν νομίζω.
Τώρα για το άλλο, συγνώμη δηλαδή για να καταλάβω. Στελέχη του ΚΚΕ όπως ο Τυρίμος και ο Μανωλέας που εργάστηκαν με φανατισμό ως το κόκκαλο (που λες και εσύ) για τον κομμουνισμό για μια δεκαετία και βάλε με όλα όσα έκαναν και με όλες τις θέσεις που είχαν (βουλετές, διευθυντές Ριζοσπάστη, πράκτορες της ΚΟΥΤΒ, γραμματείς κλπ), μέσα σε μια νύκτα καταργείται το κομμουνιστικό παρελθόν τους και γίνονται φασίστες περνώντας στην άλλη όχθη!;; Ε όχι κύριε! Οι ίδιοι άνθρωποι παραμένουν μέσα τους απλά όπως έγραψα χαφιέδες από διαφορετικό πόστο. Μα θα γινόταν ποτέ ο Τυρίμος και ο Μανωλέας τόσο “επιτυχημένοι” χαφιέδες αν δεν είχαν θητεία στο προδοτικό/χαφιεδίστικό ΚΚΕ της εποχής; Φυσικά και όχι!
Οι άνθρωποι κρίνονται συνολικά και όχι για το τι έκαναν σε κάποια συγκεκριμένα 2-3 χρόνια της ζωής τους. Άσε λοιπόν τις υστερίες… Δεν με ενδιαφέρει αν είχαν ή δεν είχαν την ιδιότητα του ΚΚΕέ/ΕΑΜίτη όταν πρόδιδαν. Αλλά είναι βέβαιο ότι αν δεν είχαν ποτέ στη ζωή τους αυτή την ιδιότητα, δεν θα έφταναν εκεί κάνοντας μεταστροφή τόσο εύκολα!
Μα μόνο να δει κάποιος το τέλος των ηγετών του ΚΚΕ όπου ΟΛΟΥΣ εκτός από έναν τους κατηγορούν ΟΙ ΙΔΙΟΙ οι κομμουνιστές για προδότες, χαφιέδες της Ασφάλειας, οπορτουνιστές, φασίστες, κρυπροδεξιούς κλπ καταλαβαίνει την πραγματική τρέλα και που επικρατούσε μέσα στο Κόμμα…
Όπως έχουμε εθνικιστές/δεξιούς δοσίλογους σαν τον Πούλο, έτσι έχουμε και κομμουνιστές δοσίλογους όπως οι Μανωλέας-Τυρίμος. Πού είναι το παράξενο; Εσύ λόγω φανατισμού δεν το δέχεσαι αυτό και με κατηγορείς και από πάνω για το ίδιο πράγμα! Για μένα όλοι αυτοί ήταν τραγικές φιγούρες της εποχής. Αλλά δεν είμαι υστερικός να φωνάζω γρήγορα ήρωας ή προδότης. Γιατί για παράδειγμα πολύς κόσμος πήρε όπλα από τους Γερμανούς και δεν το έκανε έτσι για πλάκα, ούτε είχε καμιά κάψα εναντίον κομμουνιστών για να τους κυνηγάει, οι καταστάσεις τους οδήγησαν εκεί. Να βλέπουμε και τα αίτια όχι μόνο το τελικό αποτέλεσμα.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 4:28 μμ
blackblogofcommunism
Συγνώμη για κάποια συντακτικά λάθη παραπάνω. Θα είμαι σε θέση να δω ξανά το blog από εβδομάδα… Μέχρι τότε να είστε καλά.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 4:44 μμ
1ας
Μιλάμε η κατάσταση έχει ξεφύγει τελείως με τον blackie.Ίσως τελικά να είναι ο μόνος που πιστεύει τις πλαστογραφίες που διακινεί το blog του.Αυτό μάλλον του έχει επιφέρει απίστευτες μεταλλάξεις στο μυαλό του!
Ο Τυριμός που δημιούργησε το τ/α είναι κομμουνιστής/δωσίλογος,αλλά το γέννημα του δωσίλογου το ελλεεινό τ/α Ευβοίας είναι ευχής έργο!!!Μιλάμε για cult καταστάσεις.
Όσον αφορά την μεταστροφή των Μανωλέα/Τυριμού,αγνοεί ο αγαπητός Blackie ότι επί Μεταξά(που υποστηρίζει)γίνανε πάνω από 100.000 δηλώσεις;Το ξύλο,και ο φόβος του θανάτου είναι αρκετά πειστικό εργαλείο καθώς και το χρήμα και η εξουσία.Τέλος πάντων δεν το συνεχίζω γιατί δεν έχει κανένα απολύτως ειρμό και ενδιαφέρον η συζήτηση.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 5:00 μμ
1ας
Φυσικά για τους οπαδούς του στατικού ιδεαλισμού(sic) η αδυναμία να κατανοήσουν την διαλεκτική φύση του κόσμου και της ανθρώπινης κοινωνίας είναι έκδηλη.
Ο Βλάντας έγινε Νεοδημοκράτης.Ο Μουσσολίνι ξεκίνησε από αναρχικός και έγινε Φασίστας.Ο Πλαστήρας από αντικομμουνιστής φιλοφασίστας έγινε κεντοαριστερός.Ο Πούλος από Βενιζελικός έγινε Χιτλερικός.Ο Ζέρβας από φανατικός αντιβασιλικός έγινε φανατικός φιλοβασιλικός.Ο Ταττούλης από το ΈΚΚΕ πήγε στην Ν.Δ,η Καννέλη από την Ε.Ρ.Ε πήγε …στο Κ.Κ.Ε.Ο Βελλόπουλος από το ΠΑΣΟΚ πήγε στο ΛΑΟΣ.Ο Καραισκάκης από Αρματωλός των Τούρκων έγινε ήρωας της επανάστασης.O Ροβεσπιέρος από πολέμιος της Θανατικής ποινής,ακόνιζε την γκιλοττίνα.Ο Τάκης Λαζαρίδης από κομμουνιστής έγινε δεξιός και τα παραδείγματα δεν έχουν τέλος.
Οι πολιτικές μετατοπίσεις των ανθρώπων είναι κάτι φυσιολογικό,για ανθρώπους που διαθέτουν μια κάποια νόηση,και δεν μπορεί να χαρακτηρίζουν οι πρωτύτερες πολιτικές καταστάσεις τις μεταγενέστερες,αν και φυσικά τις επηρεάζουν αλλά όχι απόλυτα.
Είναι τουλάχιστον γελοιότητα να χρεώνονται οι Χαφιέδες των μπλόκων στο ΕΑΜ,επειδή ήταν ρουφιάνοι της Αντίστασης και να μην χρεώνονται στη ακροδεξιά που αυτή ήταν η δουλειά της.Βέβαια για τη “σκέψη” του πλαστοκομμιστικού blog του Blackie,όλα αυτά θεωρούνται φυσιολογικά.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 5:28 μμ
blackblogofcommunism
Καλά, με έπεισες. Ακροδεξιοί ήταν οι Τυρίμος, Μανωλέας, Μπατρώνης, Λυκουρέτζος. Έκανα λάθος. Καμιά 10αριά χρόνια έπαιζαν με τον κομμουνισμό, την… παιδική ασθένεια του ναζισμού (για να θυμίσω και λίγο τον συφιλιδικό ηγέτη Λένιν) και μετά κατάλαβαν το λάθος τους… Μα τι θέλω και τα λέω; Αφού συζήτηση με φανατισμένους δεν γίνεται. Επιβεβαιώνεται συνεχώς. Τελευταίο σχόλιο για αυτές τις μέρες. Από εβδομάδα ξανά και ΑΝ, βαρέθηκα και εδώ.
Σχετικά με το θέμα της δημοσίευσης (για όποιον παρακολουθεί), έρχεται σύντομα και το τέταρτο μέρος της συνέντευξης του Ι. Μπουγά.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 5:40 μμ
1ας
Δεν ήταν.Έγιναν.Ένας άνθρωπος αλλάζει.Ξέρεις την έννοια του ρήματος αλλάζω;;Ο Ελληνικός λαός ήταν αντικομμουνιστής το 31 έγινε φιλοκομμουνιστής το 1944.Ξανάεγινε αντικομμουνιστής το 91.Άλλαξε.
Να στο συλλαβίσω ρε Blackie;Μεγάλος άνθρωπος είσαι,κατάλαβε απλά πραγματάκια.
Μα γιατί βαρέθηκες;Βάλε κανά πλαστογραφημένο “ντοκουμέντο” να ξεβαρεθείς
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 6:26 μμ
Δύστροπη Πραγματικότητα
“Ο Ελληνικός λαός ήταν αντικομμουνιστής το 31 έγινε φιλοκομμουνιστής το 1944.Ξανάεγινε αντικομμουνιστής το 91.”
Θα στουκάρεις, πάτα και λίγο φρένο…
Μετά τον Δεκέμβριο του ’44, και μέχρι την δικτατορία, μόνο φιλοκομμουνιστική δεν ήταν η πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού. Αυτό καταδεικνύεται σχετικά εύκολα και από τα εκλογικά ποσοστά της αριστεράς μέχρι την επιβολή της δικτατορίας. Σε όλες τις εκλογές, τα ποσοστά της αριστεράς ούτε κατά διάνοια δεν δικαιολογούν την πεποίθηση πως είχε την στήριξη της πλειοψηφίας των Ελλήνων.
Ακριβώς μετά την δικτατορία όμως, και εξαιτίας της δικτατορία, η κομμουνιστική αριστερά όντως αύξησε την επιρροή της. Στις εκλογές του ’74 η αριστερά (ως Ηνωμένη Αριστερά εαν δεν κάνω λάθος) κατάφερε να πιάσει το 8-9% (εαν βάλεις και τους αριστεριστές άϊντε να πιανανε κανα 10-11%). Και αυτό ακριβώς μετά την δικτατορία.
Από το ’74 και μετά η κομμουνιστική αριστερά μπήκε σε μία φάση αργής αλλά ξεκάθαρης υποχωρήσης. Και έτσι έχουμε φτάσει στα σημερινά όπου στο μέσο της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης μετά το ’30, η αριστερά – συνυπολογίζοντας όλες τις συνιστώσες της, από το ΚΚΕ και τον Συριζα εως το τελευταίο αριστερίστικο γκρουπούσκουλο – φτάνει δε φτάνει το 12% (στην καλύτερη).
Τα περί φιλοκομουνιστικού ελληνικού λαού μετά το ’44 και μέχρι το ’91 ανήκουν στην σφαίρα της πλούσιας φαντασίας σου…
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 8:13 μμ
Οτάνις
@Δύστροπη
Προσωπικά σχόλια δεν νομίζω ότι βοηθάν στο διάλογο.
Ούτε απόψεις τεκμηριώνουν, ούτε την ψυχοδιανοητική διαθεσιμότητα των συνομιλητών προάγουν.
Φιλικά πάντα.
Επί της ουσίας:
Η επιρροή της Αριστεράς δεν είναι μέγεθος ταυτόσημο ή έστω ανάλογο με το εκλογικό ποσοστό της.
Η Αριστερά είναι κοσμοθεώρηση, νοοτροπία και αισθητική.
Από αυτή την άποψη είναι μέγα κεφάλαιο για όλες τις κοινωνίες του 20ου αι.
Συνεπώς, ο τρόπος, με τον οποίο επηρέασε την ελληνική Τέχνη, Επιστήμη, την νοοτροπία της ελληνικής κοινωνίας και τη σύγχρονη πολιτική ιστορία δεν μπορεί να ανιχνευθεί από τα εκλογικά ποσοστά της.
Ένα εντελώς πρόχειρο παράδειγμα είναι ότι το τελευταίο εκλογικό δεδομένο της Αριστεράς πριν τη σύμπηξη/δημιουργία του εαμικού κινήματος ήταν η απουσία εκλογών/μικρή εκλογική απήχηση της Αριστεράς προπολεμικά.
Κι όμως, απ΄αυτή την εκλογικά αμελητέα δύναμη προέκυψε το σημαντικότερο και ογκωδέστερο κοινωνικό κίνημα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Ακόμα και κατά τον μεσοπόλεμο, πριν προκύψει, δλδ, η συνθήκη της Κατοχής με όλα τα συμπαρομαρτούντα,
η περιθωριακή (εκλογικά) Αριστερά ανέπτυξε πολύ σημαντικές δυναμικές ριζοσπαστικού χαρακτήρα (γι΄ αυτό και κατεστάλη αγρίως από Βενιζέλο, Μεταξά κοκ).
Εντελώς επικουρικά επισημαίνω ότι τα εκλογικά ποσοστά που αναφέρεις (μεταπολεμικά) δεν αποδίδουν την απήχηση της Αριστεράς ούτε καν σε καθαρά και στενά πολιτικό επίπεδο,
καθόσον εν μέρει αφοράν στην πιο ταραγμένη και θεσμικά ασταθή περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας.
Οι εκλογές της βίας και της νοθείας δεν αποδίδουν αντικειμενικά το μέτρο της πολιτικής απήχησης της Αριστεράς (αλλά αποδίδουν υπέροχα το μέτρο της κρατικής και παρακρατικής καταστολής).
Προσέτι, γενικά οι εκλογές, με τον τρόπο που γίνονται/έγιναν,
διέπονται και από άλλες κοινωνικές συνιστώσες, όπως σκοπιμότητες, διλήμματα (πχ “ανένδοτος” της Ε.Κ., “τανκς” του Καραμανλή κοκ),
ποικίλες παρεμβάσεις και εκβιασμούς,
ώστε νοθεύεται η γνησιότητα της βούλησης του εκλογικού σώματος.
Εννοείται, ωστόσο, ότι τηρουμένων των επιφυλάξεων αυτών οι εκλογές παρέχουν μια εικόνα της κοινωνικής ζωής και της απήχησης των πολιτικών δυνάμεων.
””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
@1ας
Δεν πρόκειται για τη διαφωνία σου με τον συνομιλητή σου,
στην οποία δεν μπορώ να εισέλθω.
(Θα σε παρακαλέσω, πάντως, να δεχθείς το θαυμασμό ενός παλιού αθλητή για τις αντοχές σου.)
Υπάρχει, όμως, το εξής: η Αριστερά, όπως και η Κοινωνία, δεν έχουν έρθει από το φεγγάρι.
Αυτό είναι σαφές.
Επομένως, ο καθένας μας είναι φορέας μιας ιδεολογίας ή έστω νοοτροπίας και αισθητικής, που δεν μπορεί παρά να είναι διαμεσολαβημένη από τα κυρίαρχα ιδεολογικά ή αισθητικά κλπ μοντέλα,
εφόσον όλοι μας έχουμε ζήσει και κοινωνικοποιηθεί σε κοινωνίες ιεραρχικά και εξουσιαστικά οργανωμένες.
Το ίδιο και η Αριστερά, τόσο ως ιδεολογία, όσο και ως βίωμα, ως εφαρμοσμένη πολιτική, ως πολιτική οργάνωση κοκ.
Το θέμα είναι αν η συνάντηση αυτή -των ανθρώπων με την Αριστερά- έχει ένα περιεχόμενο ανατρεπτικό του εξουσιαστικού ιδεολογικού και ψυχολογικού υποβάθρου, του οποίου είναι κανείς φορέας, τη στιγμή που προσεγγίζει την Αριστερά
ή αν, αντίθετα,
η εμπειρία αυτή (της συνάφειας με την Αριστερά) δεν επηρεάζει παρά ελάχιστα ή εν πάσει περιπτώσει δεν οδηγεί στη ριζοσπαστικοποίηση των συνειδήσεων.
Εννοείται ότι το ερώτημα δεν τίθεται στην περίπτωση των διαφόρων μίσθαρνων, ασφαλιτών, “δηλωσιών” υπό το κράτος βίας κλπ,
αλλά εκεί όπου η πολιτική βούληση εκφράζεται ελεύθερα.
Γιατί, ναι, όπως έγραψες, οι κοινωνίες μεταστρέφονται.
Αυτή η πολιτική μεταστροφή, όμως, είναι το αποτέλεσμα, το αιτιατό.
Το γινόμενο μιας εξίσωσης με πολλούς και ποικίλους όρους-αιτίες,
που συνυπάρχουν και συλλειτουργούν διαλεκτικά.
Ένας απ΄αυτούς τους όρους-αιτίες είναι και η εξουσιαστική κοσμοαντίληψη,
τόσο ως ιδεολογία, όσο και -κυρίως- ως νοοτροπία και ψυχοδιανοητικό αρχαϊκό δεδομένο.
Το ερώτημα, με άλλα λόγια, είναι πώς και σε ποιο βαθμό αυτή η εξουσιαστικότητα αμφισβητήθηκε ή εκριζώθηκε από την αντίληψη και την πρακτική των ανθρώπων, που συνέπραξαν πολιτικά και κοινωνικά με τη Αριστερά.
Σίγουρα, σε πολλές περιπτώσεις, αυτό συνέβη σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Άνθρωποι και κοινωνίες σφραγίστηκαν από την αριστερή κοσμοθεώρηση,
ακόμα κι αν δε μετασχηματίστηκαν οι θεσμοί.
Αυτό απάντησα και στον @Δύστροπο παραπάνω.
Ωστόσο, σε έναν άλλο βαθμό, αυτή η αμφισβήτηση δεν πήρε τόσο ριζικό χαρακτήρα,
ώστε να “ξαναγεννήσει” άτομα και κοινωνίες: η χολέρα της εξουσιαστικότητας φάνηκε πολύ ανθεκτική, ώστε να απομακρυνθεί από την επέλαση των αριστερών ιδεών και πολιτικών και βιωμάτων.
Πολύ περισσότερο, που η ίδια η Αριστερά
-κυρίως ως βιωμένη κατάσταση (κόμματα, οργανώσεις, υπαρκτοσοσιαλιστικές κοινωνίες, κινήματα) και λιγότερο ως ιδεολογία-
ενσωμάτωσε στην πρακτική της, στο κάθε μέρα της, εξουσιαστικά στοιχεία,
που επανέφεραν απ΄το παράθυρο αυτό που θεωρήθηκε ότι είχε τεθεί εκποδών με πανηγυρικό τρόπο μετά από επαναστάσεις.
Όποιος λέει ότι έχει μια διαλεκτική οπτική των πραγμάτων
οφείλει να εξετάζει τον τρόπο, με τον οποίο αυτό το στοιχείο,
δλδ το βίωμα της εξουσιαστικότητας
(που επιβίωσε σε κοινωνίες, κινήματα, κόμματα, “παρέες που γράφουν ιστορία” κοκ)
επηρέασε ή ευνόησε τις πολιτικές “μεταστροφές” που ανέφερες,
διαλεκτικά συλλειτουργώντας με άλλες κοινωνικές συνιστώσες
(οικονομία, διεθνής κατάσταση, κοινωνική οργάνωση κλπ).
Απλώς, η επιστημονική (και όχι μεταφυσική) πραγμάτευση του δεδομένου αυτού
υποδεικνύει πχ ότι το γεγονός ότι η επάνδρωση του μετασοβιετικού κρατικού μηχανισμού έγινε από πρώην σοβιετικούς αξιωματούχους (βλ περίπτωση Πούτιν πχ)
δεν είναι ούτε τυχαιότητα ούτε, βέβαια, όπως αναγιγνώσκει η μεταφυσική, συνέπεια της “εγκληματικής φύσης” (καραsic) του (ανύπαρκτου, άλλωστε στη Σ.Ε.) κομμουνισμού.
Αντίθετα, για να ερμηνευθεί το φαινόμενο αυτό,
πρέπει να ληφθεί υπόψη πώς η εξουσιαστική φύση των κοινωνιών, δλδ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΒΙΩΜΑΤΟΣ, οδήγησε σ΄αυτή την εξέλιξη.
Αυτό είναι το ερμηνευτικό κλειδί και για άλλες συντηρητικές παλινορθώσεις,
που συνέβησαν εκτός υπαρκτού σοσιαλισμού,
και άρα επ΄αυτών η “εγκληματική φύση” της ιδεολογίας καμιά ερμηνευτική αξία δεν έχει εκ των πραγμάτων.
Π.χ. για την περίπτωση της σύγχρονης νεοελληνικής πραγματικότητας,
όπου όλα τα πόστα εξουσίας τα τελευταία 20-30 χρόνια καταλαμβάνονται από διάφορους “πρώην”.
Αυτά, με συμπάθεια προς όλους.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 8:25 μμ
1ας
Ρε “Δύστροπη Πραγματικότητα” γιατί δυιλίζεις τον κώνωπα;Έγραψα το 1944 και όχι το 1945.Σε κάθε περίπτωση ήθελα να αποδείξω ότι “τα πάντα ρει”
,και όχι ότι οι Έλληνες ήταν φιλοκομμουνιστές.Τέτοια κακοπιστία τη περίμενα από κανάν Blackie και όχι από εσένα.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 8:53 μμ
1ας
@Οτάνις.
Αγαπητέ οτάνις σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Σε αυτά που γράφεις δεν έχω ξεκάθαρη άποψη.Όμως γενικά διαφωνώ με την “αναρχική”/”ανανεωτική” θεώρηση που βρίσκει τα αίτια του χαφιεδισμού στην “εξουσιομανία” της Αριστεράς.Δεν βρίσκω κάποια αιτιότητα.
Το ΕΑΜ και το ΚΚΕ είχε σκληρή πειθαρχία μετά το 1944 και όμως χαφιέδες από τα ανώτερα στελέχη του(παρά τους “Ζαχαριαδισμούς”)δεν βγήκανε.
Περισσότερο εντοπίζω το πρόβλημα στο όραμα/σκοπό παρά στη μέθοδο.Όταν λοιπόν επί Μεταξά υπάρχουν στοιχεία φιλοεργατικής πολιτικής ενώ παράλληλα το ΚΚΕ είναι διαλυμένο με πολλά στελέχη/μέλη του ΚΚΕ να δίνουν “Γη και ύδωρ” για να μην ψοφήσουν από το ξύλο προδιογράφοντας το μέλλον τους επί Κατοχής.Αντίθετα μετά τη Εθνική Αντίσταση του ΕΑΜ,το πρόταγμα για Λαοκρατία κρατά συμπαγές το ΚΚΕ με αξιοσημείωτο φανατισμό για τους ενεργούς της Εθνικής Αντίστασης.
Παράλληλα το 1990 είναι τομή ενάντια στο όραμα του “υπαρκτού σοσιαλισμού” για αυτό και η Αριστερά παγκόσμια πνέει τα λοίσθια από το 90 και μετά.Δεν είναι θέμα μεθόδου(π.χ Δημοκρατικός συγκεντρωτισμός) αλλά του πόσο το οράμα γίνεται απτό για τους κοινωνούς του.Ε πλεόν δεν γίνεται,και δε πείθει.
Πέρα τούτου,επειδή έχω επίγνωση των πολιτικών μεθόδων σχεδόν όλων των κομμάτων θεωρώ ότι η εσωκομματική Δημοκρατία(π.χ της Δημοκρατικής Αριστεράς ή του Σύριζα ή του ΠΑΣΟΚ) είναι μια αστειότητα σε σχέση με την λειτουργία ενός κομμουνιστικού “γραφειοκρατικού” κόμματος.(Ας μη την πιάσουμε τη συζήτηση τώρα,καθώς έχει να κάνει και με τα βιώματα του καθενός).
Αν τώρα πιάσουμε τη περίπτωση της Ελλάδας,επι τροχάδην μάλλον πρέπει να δούμε ότι οι εγγενείς πολιτικές αντιθέσεις του ΚΚΕ(εσ/εξ),καθώς και ο υπερκερασμός του ΠΑΣΟΚ με τα συνθήματα του,που καπηλεύτηκε τη κληρονομιά του ΕΑΜ,και κατέκτησε το κράτος το οποίο το μοίρασε στους οπαδούς του με πλατιά πελατειακά δίκτυα είναι η αιτία για το αδιέξοδο της Αριστεράς,και όχι η “αντιδημοκρατικότητα”της.
Μην ξεχνάμε ότι η Αριστερά γιγαντώθηκε με τον “σταλινικό-σατανιστή” Ζαχαριάδη και όχι με τους “δημοκράτες”(που διαγράφανε όλη την ΚΝΕ σε μια
νύχτα).
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 9:33 μμ
Πάνος
οτάνις,
προκειται για μύθο: η επιρροή της αριστεράς, αντίθετα με τα υποστηριζόμενα από τους άμεσα ενδιαφερομένους, αντικατοπριζόταν (και αντικατοπτρίζεται) ΕΠΑΚΡΙΒΩΣ στα εκλογικά της ποσοστά.
Επιπλέον, η ελληνική αριστερά έχει (διαχρονικά) και ένα άλλο “προσόν”: όταν “ανεβαίνει” (όπως συνέβη τον καιρό της Κατοχής) καταφέρνει να δημιουργεί μεγάλες και αποφασισμένες ιδεολογικές ΚΑΙ πολιτικές αντι-συσπειρώσεις, όχι μόνο στις αστικές, αλλά κυρίως μέσα στις μεγάλες (κάποτε) εργατικές και αγροτικές μάζες. Αυτό ακριβώς κατάφερε να κάνει ΠΡΙΝ καν τελειώσει η Κατοχή (αρκεί να διαβάσει κανείς τις τοποθετήσεις των συνέδρων στη Διάσκεψη του Λιβάνου, για να το καταλάβει).
Τα ποσοστά της τάξης του 10 και του 15% είναι αστεία. Ακόμα και το 23% της ΕΔΑ (άπαξ) δεν είναι τίποτα το φοβερό. Μαζικό λαϊκό κίνημα σημαίνει σαφή, σαφέστατη πλειοψηφία, με ταυτόχρονο αποκλεισμό της δυνατότητας αντι-συσπείρωσης από την άλλη πλευρά (η βία προς αυτή την κατεύθυνση απλά φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα, όπως ακριβώς συνέβη στην κατοχή). Πράγμα που στην Ελλάδα η αριστερά δεν το έζησε ποτέ.
Γιατί; Γιατί ΠΑΝΤΟΤΕ ήταν σεχταριστική και διχαστική. Δηλαδή, καταδικασμένη ΑΦ’ ΕΑΥΤΗΣ να είναι μικρή, περιχαρακωμένη μειοψηφία. Η επίκληση του ΕΑΜ (που το διάλυσε ουσιαστικά το ένοπλο κίνημα των Δεκεμβριανών και τυπικά ο σεχταρισμός του ΚΚΕ, στις εκλογές του 1946) ΔΕΝ αποτελεί ούτε καν την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα: σύμφωνα με όλα τα στοιχεία που διαθέτουμε σήμερα, το ΕΑΜ ουδέποτε υπήρξε σαφώς πλειοψηφικό ρεύμα. Και πως να γινόταν δηλαδή, όταν κάθε ένας που δεν το γούσταρε βαφτιζόταν αυτόματα αντιδραστικός ή και προδότης, ήδη από το 1943;
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 10:11 μμ
Οτάνις
@1ας
Συζητάμε άλλο πράγμα.
Δε μίλησα για τους χαφιέδες ή τους πράκτορες.
Αντιθέτως, ρητά τους εξαίρεσα.
Ιδού τι έγραψα:
“Εννοείται ότι το ερώτημα δεν τίθεται στην περίπτωση των διαφόρων μίσθαρνων, ασφαλιτών, “δηλωσιών” υπό το κράτος βίας κλπ,
αλλά εκεί όπου η πολιτική βούληση εκφράζεται ελεύθερα.”
Φαίνεται ότι δεν το διάβασες, όμως.
Αναφέρθηκα, δλδ, στην επιρροή της επιβίωσης των εξουσιαστικών στοιχείων μέσα σε κινήματα και ανθρώπινες νοοτροπίες.
Όχι στους εξ επαγγέλματος ή κατόπιν εκβιασμού συνειδητούς υπονομευτές της Αριστεράς.
Και δε μίλησα για “εξουσιομανία” με την έννοια της στόχευσης κατάληψης της εξουσίας, αλλά για τη μη ακύρωση του εξουσιαστικού τρόπου οργάνωσης και για την εξακολουθητική παρουσία της εξουσιαστικής νοοτροπίας μέσα στις αριστερές συλλογικότητες,
αλλά και στους ίδιους τους αριστερούς (ψηφοφόρους, κινηματίες, κομματικά μέλη κοκ).
Θα το πω ακόμη πιο απλά:
Απ΄τη στιγμή που οι βασικές δομές της ψυχοδομής και της κοσμοαντίληψης δεν ανατράπηκαν,
εύκολα οι άνθρωποι (δεδομένων και άλλων παραγόντων) μεταστρέφονταν πολιτικά προς το συντηρητικότερο.
Το ότι τα “οράματα” δεν επαληθεύτηκαν δεν εξηγεί γιατί ο κόσμος δεν εξακολούησε να τα κυνηγάει ούτε γιατί πραγματοποίησε συντηρητικές επιλογές, αντί π.χ. για πιο προοδευτικές.
Η ίδια η έννοια του “οράματος” είναι μεταφυσική.
Άλλο το όραμα ως “όνειρο” και άλλο το όραμα ως δόγμα.
Αν η Αριστερά είχε επιβάλλει, αντί στόχων διαλεκτικά καθοριζόμενων,
“οράματα”, δλδ a priori υπερδιαλεκτικές, μεταφυσικές αλήθειες
(πχ θρησκευτικού τύπου προσήλωση και πίστη στη Σ. Ένωση),
τότε επαληθεύεται ακριβώς αυτό που λέω παραπάνω,
ότι δλδ ο κόσμος με την διάψευση του μοντέλου-θρησκείας του υπαρκτού σοσιαλισμού απογοητεύτηκε,
διότι κατέρρευσε το μοντέλο.
Εάν, όμως ο κόσμος αυτός είχε διαπεδαγωγηθεί στη διαλεκτική σκέψη,
δε θα ταύτιζε τη χρεωκοπία του υπαρκτού σοσιαλισμού με τη χρεωκοπία του οράματος της κοινωνικής δικαιοσύνης
(δλδ, με το όραμα ως όνειρο και στόχο)
και δε θα “μεταστρεφόταν” πολιτικά.
Πολύ περισσότερο δε θα περνούσε η δημοκοπική μπογιά της πασοκικής συνθηματολογίας σε ανθρώπους με στοιχειώδες ιστορικό και πολιτικό κριτήριο
(σε απλούς “μεταφορείς της γραμμής”, όμως, περνάει και με το παραπάνω).
Το ίδιο συνέβη και σε επίπεδο νοοτροπίας: οι εσωκομματικές, εσωκινηματικές κλπ δομές όχι μόνο δεν ανέτρεψαν το βίωμα-μάθημα της εξουσιαστικότητας
(που το σύστημα μας το μαθαίνει από τη ώρα που γεννιόμαστε, σε σχολεία, στρατούς, αγορά εργασίας, ανθρώπινες σχέσεις κλπ),
αλλά το αναπαρήγαγαν με τον πλέον εδραίο τρόπο.
Επομένως, ο κόσμος αυτός που (κοντά στα πολλά θετικά που πήρε)
εκαπιδεύτηκε από την Αριστερά στην αντιδιαλεκτική σκέψη
και την εξουσιαστική συμπεριφορά,
δεν απέκτησε ούτε διανοητικά ούτε ψυχικά στεγανά απέναντι στη συντήρηση.
Πολλοί ήταν κατ΄όνομα μεν αριστεροί και επαναστάτες,
κατ΄ουσίαν, όμως, μεταφυσικοί και εξουσιαστές.
Συν τοις άλλοις, η εκτός Αριστεράς, ευρύτερη κοινωνική ζωή τους
(αγορά εργασίας, ανταγωνιστικές ανθρώπινες σχέσεις, αστική ιδεολογία κοκ κοκ)
καλλιεργούσε τον ίδιο συντηρητισμό στη σκέψη και τη συμπεριφορά.
Γι΄αυτό και δοθείσης ευκαιρίας δε δυσκολεύτηκαν να αλλάξουν αναφανδόν στρατόπεδο: διότι ήταν ήδη εκεί.
Σε σχέση με το σχόλιό σου για τη μαζικότητα των αριστερών οργανώσεων,
δε χρειάζεται να σημειώσω ότι καμιά σημασία δεν έχει για την ποιότητά τους.
Είναι απ΄αυτή τη άποψη αδιάφορη η ανάπτυξη των αριστερών συλλογικοτήτων σε πλάτος, όσο δε συνοδεύεται από ανάλογη σε “βάθος”.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 10:47 μμ
Δύστροπη Πραγματικότητα
@1ας
Καμία κακοπιστία.
Γράφε εαν μπορείς σε παρακαλώ λίγο πιο κατανοητά για να μην μας μπερδεύεις. Το λέω αυτό γιατί όπως το έχεις γράψει το παρακάτω εύκολα μπορεί να παρερμηνευθεί.
“Ο Ελληνικός λαός ήταν αντικομμουνιστής το 31 έγινε φιλοκομμουνιστής το 1944.Ξανάεγινε αντικομμουνιστής το 91.”
(και ο ελληνικός λαός δεν ήταν φιλοκομμουνιστής ούτε το ’44, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία…)
Όπως και να ‘χει, μικρό το κακό.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 11:01 μμ
Οτάνις
@Πάνο
Και με σένα συζητάμε άλλο πράμα τελικά.
Πρώτα πρώτα εγώ δεν αναφέρθηκα σε ενδεχόμενη πλειοψηφία της Αριστεράς
(που από μόνη της είναι έννοια ούτως ή άλλως προβληματική: τι μετράμε; οργανωμένους; συμπαθούντες; ψηφοφόρους; ένοπλους αντάρτες; ιδεολογικά καταρτισμένους; ευκαιριακά συμμαχούντες; και σε ποια ιστορική φάση;).
Μίλησα για ΕΠΙΡΡΟΗ της Αριστεράς.
Η αριστερή ιδεολογία και η αριστερή παρέμβαση στην νεοελληνική κοινωνία
ανιχνεύεται στην επιστήμη, την Τέχνη, τους κοινωνικούς αγώνες και σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής με τρόπο πολύ αυθεντικότερο απ΄ό,τι στις εκλογές.
Δεν έχω καμιά επιφύλαξη ότι κατά τον Μεσοπόλεμο η Αριστερά ενδεχομένως μειοψηφούσε: αυτό από μόνο του κάνει το κίνημα πχ του ’36 λιγότερο σπουδαίο;
Ή λέει κάτι για την κοινωνική δυναμική της Αριστεράς σε κοινωνικά κρίσιμους χώρους (πχ διανόηση, εργάτες κλπ).
Η ελληνική κοινωνία ποτέ δεν ήταν η ίδια μετά την εμφάνιση της Αριστεράς και ποτέ δε θα είναι η ίδια- ασχέτως εκλογικών ποσοστών.
Πολύ περισσότερο, που ελλείψει αστικής τάξης και αστικοποίησης,
η Αριστερά στην Ελλάδα υπήρξε ο εν γένει φορέας νεωτερικότητας και ριζοσπαστισμού (από τα νεωτερικά ρεύματα Τέχνης ως την εξίσωση των φύλων κοκ).
Αναλογίσου μόνο ότι τα εκάστοτε μείζονα πολιτικά αιτήματά της ήταν μάλλον αστικοδημοκρατικά (ανόθευτες εκλογές, 114, αντιδικτατορικός αγώνας, εθνική ανεξαρτησία, εργασιακά από τη μεταπολίτευση και μετά κλπ)
και πολύ λιγότερο επαναστατικά.
Οι εκλογές του 58, 61, 63, 74, 78, 81 κοκ ήλθαν και παρήλθαν,
χωρίς να αφήσουν το ίδιο βαθύ στίγμα (και η παρουσία της Αριστεράς σ΄αυτές το ίδιο).
Για την Αριστερά, άλλωστε, συζητάμε τόσο πολύ και σ΄αυτό το μπλογκ,
διαφωνωσυμφωνωαλληλοτρωγόμενοι.
Για τη παρέμβασή της- όχι για τα εκλογικά ποσοστά της.
Το αν η υφή ή οι πολιτικές της ελληνικής Αριστεράς είναι διχαστικές ή σεχταριστικές (όντως ένα θέμα) δεν είναι απαραίτητο να σημαίνει ότι αυτή η πολιτική (που επιτέλους δεν ήταν μονόπατα και εις το διηνεκές διχαστική) ήταν η αιτία των κακών του κόσμου.
Ούτε η βία της (όταν, μάλιστα, από το 44 και μετά ή το 49, αν θες, ήταν μόνο θύμα και όχι θύτης, άρα, κατ΄εσέ, ελλείψει της βίας δεν μπορούσε να διχάσει).
Ανάρτησε σχετικό ποστ, να τα πούμε:-)
Ούτε θα συμφωνήσω με τον τον τρόπο που αντιπαρέρχεσαι την καθοριστική επιρροή του (βίαιου!) μηχανισμού του Κράτους-Παρακράτους στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος διαχρονικά (+ της έμμεσης βίας με ταξίματα, ρουσφέτια, ημετερισμό κοκ).
Ένα πράγμα που δε θα αμφισβητούσα ποτέ στο εξουσιαστικό σύστημα, ειδικά το μεταπολεμικό ελληνικό, είναι ο πραγματισμός του μακιαβελισμού του: εάν οι άνθρωποι αυτοί αποδέχονταν την άποψή σου, ότι τα όρια απήχησης της Αριστεράς ταυτίζονται με το ΤΕΛΙΚΩΣ προκύψαν εκλογικό της ποσοστό,
δε θα κινητοποιούσαν τόσους άμεσα και έμμεσα βίαιους μηχανισμούς
(από τον χωροφύλακα της επαρχίας ως τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων).
Μάλλον, όμως, δεν είχαν και τόση εμπιστοσύνη στην αυθεντική έκφραση του κόσμου,
που οι ίδιοι με την επιστράτευση της βίας ομολογούν ότι ήταν πολύ περισσότερο αριστερός απ΄ό,τι τελικά φαινόταν κατά το άνοιγμα των καλπών.
(Ε, ρε, σεντόνια και σήμερα:-) )
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 11:28 μμ
Δύστροπη Πραγματικότητα
“Η επιρροή της Αριστεράς δεν είναι μέγεθος ταυτόσημο ή έστω ανάλογο με το εκλογικό ποσοστό της.
Η Αριστερά είναι κοσμοθεώρηση, νοοτροπία και αισθητική.
Από αυτή την άποψη είναι μέγα κεφάλαιο για όλες τις κοινωνίες του 20ου αι.
Συνεπώς, ο τρόπος, με τον οποίο επηρέασε την ελληνική Τέχνη, Επιστήμη, την νοοτροπία της ελληνικής κοινωνίας και τη σύγχρονη πολιτική ιστορία δεν μπορεί να ανιχνευθεί από τα εκλογικά ποσοστά της.”
Οτάνις η αριστερά έχει επηρεάσει όλα τα παραπάνω αλλά δεν θα έλεγα και πάρα πολύ. Και βέβαια πέραν της αριστεράς τα έχουν επηρεάσει και ένα σωρό άλλοι παράγοντες.
Παρόλα αυτά το εκλογικό ποσοστό της αριστεράς αποτελεί ένα, οσοδήποτε ατελή, δείκτη μέτρησης της κοινωνικής επιρροής της, αν μη τι άλλο γιατί δείχνει ποιοί είναι αυτοί που δέχονται την επιρροή της περισσότερο.
“Κι όμως, απ΄αυτή την εκλογικά αμελητέα δύναμη προέκυψε το σημαντικότερο και ογκωδέστερο κοινωνικό κίνημα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.”
Δεν εξηγείς όμως το πως τελικά προέκυψε το ΕΑΜ από αυτή την όντως ασήμαντη εκλογικά προπολεμική αριστερά.
Προσωπική μου πεποίθηση πως η συμπεριφορά της μεταξικής δικτατορίας έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο στο να αυξηθεί η απήχηση της αριστεράς κατόπιν.
“Ακόμα και κατά τον μεσοπόλεμο, πριν προκύψει, δλδ, η συνθήκη της Κατοχής με όλα τα συμπαρομαρτούντα,
η περιθωριακή (εκλογικά) Αριστερά ανέπτυξε πολύ σημαντικές δυναμικές ριζοσπαστικού χαρακτήρα (γι΄ αυτό και κατεστάλη αγρίως από Βενιζέλο, Μεταξά κοκ).”
Βασικά δεν νομίζω πως γίνανε έτσι ακριβώς τα πράγματα.
Η αριστερά ακόμα και στον χώρο της εργατικής τάξης είχε υπαρκτή μεν αλλά περιθωριακή επιρροή. Αυτό που συνέβει ήταν ότι η εργατική τάξη είχε αρχίσει (μέσω απεργιών, διαδηλώσεων κλπ) να διεκδικεί κάποια αιτήματά της. Το τότε καθεστώς (αρχικά ο Βενιζέλος κατόπιν ο Μεταξάς) κατέστειλε πολύ βίαια αυτές τις εκδηλώσεις τις εργατικής δυσφορίας. Αυτή η καταστολή ήταν όμως που, ακριβώς επειδή γίνονταν στο όνομα του αντικομμουνισμού, είχε ως αποτέλεσμα να οδηγήσει όντως αρκετό κόσμο στις ιδεολογική αγκαλιά του κομμουνισμού.
Ειδικά ο Μεταξάς, με τα άθλια και βάρβαρα βασανιστήρια στα οποία υπέβαλλε όποιον θεωρούσε κομμουνιστή, ένας θεός ξέρει πόσους έσπρωξε προς τον κομμουνισμό (και όχι μόνο εργάτες).
“Εντελώς επικουρικά επισημαίνω ότι τα εκλογικά ποσοστά που αναφέρεις (μεταπολεμικά) δεν αποδίδουν την απήχηση της Αριστεράς ούτε καν σε καθαρά και στενά πολιτικό επίπεδο,
καθόσον εν μέρει αφοράν στην πιο ταραγμένη και θεσμικά ασταθή περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας.
Οι εκλογές της βίας και της νοθείας δεν αποδίδουν αντικειμενικά το μέτρο της πολιτικής απήχησης της Αριστεράς (αλλά αποδίδουν υπέροχα το μέτρο της κρατικής και παρακρατικής καταστολής).”
Εαν δεν με απατά η μνήμη μου εκλογές βίας και νοθείας ήταν αυτές του ’61.
Οι άλλες ήταν σχετικά ελεύθερες και αδιάβλητες. Αμα δεν ήταν, ούτε η ΕΔΑ θα έβγαινε δεύτερο κόμμα το 1958 (γύρω στο 25% νομίζω) 9 χρόνια μετά την λήξη του εμφυλίου, ούτε και η ΕΚ θα έβγαινε το ’64 με το τεράστιο ποσοστό που πήρε. Το ότι υπήρχε ένα παρακράτος και γενικότερα μία ατμόσφαιρα ανελευθερίας είναι απολύτως αληθές αλλά οι εκλογές παρόλα αυτά ήταν ελεύθερες (πλήν του ’61).
Πέραν αυτού όμως, στην μεταδικτατορική περίοδο που δεν υπήρχαν πλέον οι περιορισμοί της προδικτατορικής περιόδου, και οι οποίοι ενδεχομένως (δεν είναι και σίγουρο, να το ξεκαθαρίσουμε) να μείωναν λιγάκι τα εκλογικά ποσοστά της αριστεράς, η εκλογική απήχηση της αριστεράς ήταν και πάλι ασθενική. Και όταν λέω αρισρερά τους βάζω μέσα όλους: ΚΚΕ, ΚΚΕ εσ, αριστεριστές.
“Προσέτι, γενικά οι εκλογές, με τον τρόπο που γίνονται/έγιναν,
διέπονται και από άλλες κοινωνικές συνιστώσες, όπως σκοπιμότητες, διλήμματα (πχ “ανένδοτος” της Ε.Κ., “τανκς” του Καραμανλή κοκ),
ποικίλες παρεμβάσεις και εκβιασμούς,
ώστε νοθεύεται η γνησιότητα της βούλησης του εκλογικού σώματος.”
Αυτές οι σκοπιμότητες, συμφέροντα κλπ που αναφέρεις δεν νοθεύουν φυσικά τις εκλογές αλλά αποτελούν επιρροές, συνιστώσες, που συνεκτιμούμενες εκφράζουν αυτό που λέμε λαϊκή βούληση.
Εαν αρχίσουμε και αφαιρούμε όλα αυτά από τα οποία αποτελειται η λαϊκή βούληση στο τέλος δεν θα μείνει τίποτα από αυτή.
Ιανουαρίου 28, 2011 στις 11:48 μμ
Δύστροπη Πραγματικότητα
“εάν οι άνθρωποι αυτοί αποδέχονταν την άποψή σου, ότι τα όρια απήχησης της Αριστεράς ταυτίζονται με το ΤΕΛΙΚΩΣ προκύψαν εκλογικό της ποσοστό,
δε θα κινητοποιούσαν τόσους άμεσα και έμμεσα βίαιους μηχανισμούς
(από τον χωροφύλακα της επαρχίας ως τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων).”
Το παραπάνω που λές δεν είναι λογικά ευσταθές.
Παίρνεις τον φόβο του παρακράτους για τους κομμουνιστές, που το παρακράτος πρόβαλλε παντού πάνω στην κοινωνία, και εξαιτίας ακριβώς αυτού του φόβου ασκούσε μία συγκαλλυμμένη (ή και λιγότερο συγκαλυμμένη) καταστολή, και χρησιμοποείς αυτό τον φόβο ως επιχείρημα ότι είχε πολύ εκτεταμένη επιρροή η αριστερά στην κοινωνία!
Χώρια που αν το δούμε αλλιώς το θέμα, ήταν ακριβώς αυτή η καταστολή που διεύρυνε ως ένα βαθμό της επιρροή της αριστεράς. Εαν δεν υπήρχε η πανηλίθια η δεξιά και η άθλια και βλακώδης καταστολή της, η επιρροή της αριστεράς θα ήταν αρκετά μικρότερη…και όχι μόνο στον εκλογικό στίβο…
Ιανουαρίου 29, 2011 στις 12:28 πμ
Οτάνις
@Δύστροπη Π.
Πολύ σύντομα, (Παρασκευόβραδο γαρ)
1) Φυσικά έχουν επηρεάσει και πολλοί άλλοι παράγοντες.
Το έγραψα και πριν.
Η συνεισφορά της Αριστεράς, όμως, ήταν κεφαλαιώδης.
Ξαναλέω ότι κανονάρχησε στην ιδεολογία, την επιστημολογία, τις Τέχνες και την ίδια την ανθρώπινη νοοτροπία ό,τι απετέλεσε αίτημα νεωτερικότητας.
Ειδικά στην καθυστερημένη και μηδέποτε αστικοποιηθείσα Ελλάδα
υποκαταστάθηκε σχεδόν στη θέση της αστικής τάξης και προώθησε κατά μέγα μέρος τον αστικό εκσυγχρονισμό.
————————————————
2) Η ανάπτυξη κοινωνικών κινημάτων δεν ερμηνεύεται απολύτως από τη βία.
Δεν ανάγεται στην αντιβία- ο ρόλος της είναι περιορισμένος.
Μην ξεχνάς να συνυπολογίσεις: το διεθνές περιβάλλον, την ίδια τη συνειδητοποίηση των μαζών στην Ελλάδα, το επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής εξέλιξης και τα προτάγματα της Αριστεράς.
Ένα απλό παράδειγμα: εξόχως πολιτικό αίτημα της Αριστεράς η εξίσωση των φύλων.
Η προώθηση του αιτήματος αυτού αγκαλιάστηκε απ΄τον κόσμο
-και κατ΄επέκταση προσεγγίστηκε η Αριστερά-,
όχι λόγω κάποιας διαλεκτικής βίας-αντιβίας,
αλλά γιατί είχε ωριμάσει στην ελληνική κοινωνία το αίτημα της εξίσωσης
(με την έξοδο των γυναικών στην αγορά εργασίας και την απόκτηση προσωπικής και οικονομικής αυτοτέλειας).
Με λίγα λόγια, η προώθηση της νεωτερικότητας και η προοδευτικότητα
έχουν δική τους δυναμική, πολύ μείζονα της λειτουργίας της αντιβίας.
Και κάτι για τον Μεταξά και την πολιτική βία και καταστολή γενικότερα.
Καθόλου δεν οδηγεί πάντα η βία στη αντιβία και ειδικά στην αποτελεσματική αντιβία.
Αν ήταν έτσι, όλα τα εξουσιαστικά συστήματα (όλα ασκούν βία) θα ήταν κουτά και αυτοχειριαστικά
(πράγμα που είναι αντίθετο σ΄αυτή την ίδια την έννοια του συστήματος).
Αντιθέτως. Η βία και δραστική είναι και καθορίζει εξελίξεις
και, όταν ασκείται με τρόπο πρόσφορο, αναπαράγει τις εξουσιαστικές δομές.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο Μεταξάς με την άνευ προηγουμένου
(ΠΟΛΥ προχωρημένη για την εποχή του)
κατασταλτική πολιτική που άσκησε, όχι μόνο δεν ευνόησε (άθελά του) την Αριστερά, αλλά κυριολεκτικά την κονιορτοποίησε οργανωτικά.
Όχι μόνον αυτό, αλλά, ακριβώς στη -διεθνώς, άλλωστε- Μεγάλη Ιστορική της Ώρα εκμηδένισε την κοινωνική της δράση στην Ελλάδα.
Περαιτέρω, επειδή η βία έχει μια ιστορικότητα, καλό θα ήταν να δούμε πώς η Αριστερά, όχι μόνο δεν πιστώθηκε (!) τη σε βάρος της σκηθείσα μεταξική βία,
αλλά σημαδεύτηκε εις τους αιώνας των αιώνων απ’ αυτήν:
έχεις σκεφθεί, πχ
-αν η ψυχοσύνθεση πολλών αριστερών της εποχής διαμορφώθηκε από τα όσα τράβηξαν,
-αν μεγάλο πλεονέκτημα του αντικομμουνιστικού στρατοπέδου κατά την Κατοχή ήταν η τιτάνια προσπάθεια που έπρεπε να καταβάλει το ΕΑΜ,
ώστε να εγκαταστήσει οργανωτικές δομές,
δεδομένου ότι οι αντίστοιχες του ΚΚΕ είχαν ουσιαστικά σμπαραλιαστεί από τον Μανιαδάκη και δεν μπορούσε να στηριχτεί πάνω τους,
-αν η -μόνιμη έκτοτε- συνωμοσιολογία και πρακτορολογία ως ερμηνευτική αξία έλκει την καταγωγή της από τη μανιαδάκεια περίοδο,
-αν ο προσανατολισμός στην αντιβία μετά τα δεινά που υπέστησαν εμπεδώθηκε στην πολιτική σκέψη των αριστερών της εποχής κλπ κλπ;;;
Όλ’ αυτά η Αριστερά σήμερα καμώνεται ότι δεν τα βλέπει
-δες πχ τα συνθήματα ότι “ποτέ δε λύγισαν οι κομμουνιστές” ή ότι ” η τρομοκρατία δε θα περάσει” και άλλα όμοια-
τη στιγμή που είναι σίγουρο ότι και πολλοί “λύγισαν” (και φυσικό ήταν)
και η τρομοκρατία πάντα περνά (με ένα απλό φυσούνιασμα από τα ΜΑΤ).
Φυσικά, η Αριστερά δημαγωγεί εδώ,
αλλά, γι’ αυτό γράφω παραπάνω ότι αντί της μεταφυσικής της συνθηματολογίας χρήσιμο είναι να ρίξει το βάρος στην ανάπτυξη της σκέψης.
————————————————-
3) Δεν υπάρχουν αδιάβλητες εκλογές.
Σε μια χώρα που διοικούνταν βάσει “παρασυντάγματος” (ο πετυχημένος όρος του Αλιβιζάτου) δεν μπορούσε να υπάρξει ελεύθερη βούληση.
Μιλάμε για τον κολοφώνα της νεοαποικιοκρατίας, Δύστροπε.
Δεν ήταν ανάγκη, λοιπόν, να εφαρμοστεί τον σχέδιο “Περικλής”,
όπως έγινε το ’61, ώστε να νοθευτεί η βούληση του κόσμου.
Αν ήθελες να μη ζήσεις ως πολίτης 2ης κατηγορίας,
έπρεπε να διαχωρίσεις τη θέση σου απ΄την Αριστερά.
Η ίδια η ιδεολογική τρομοκρατία, το ίδιο το κράτος των Παιδουπόλεων και των Κατηχητικών,
το στενό μαρκάρισμα από τον χωροφύλακα/αγροφύλακα στην επαρχία,
τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων,
οι οικονομικοί και επαγγελματικοί αποκλεισμοί,
τα προσωπικά δράματα και τραβήγματα όσων είχαν ανακατευτεί στο αριστερό κίνημα (να, άλλη μια συνέπεια της μεταξικής καταστολής),
όλ’ αυτά προοιονίζονταν πολύ κακά ξεμπερδέματα για όποιον ήθελε να έχει σχέση με την Αριστερά (και πολύ περισσότερο να την ψηφίσει).
Η Αριστερά είχε αποκτήσει ιδιότητες εκπροσώπου του Αποκαλυπτικού Κακού, είχε δαιμονοποιηθεί,
ώστε με τον απόλυτο περιορισμό της έκτασης του πολιτικού της λόγου και τη φυσική τρομοκράτηση όσων έρχονταν σε επαφή μαζί της να επιτευχθεί η κοινωνική της απομόνωση.
Αυτά άσχετα από τα προβλήματα ή τις ιδεολογικές της αδυναμίες.
Το ποσοστό της ΕΔΑ λίγο μετά τη συντριπτική ήττα του Εμφυλίου σε περιβάλλον βλαχο-μακαρθικού Καθαρτηρίου του Δάντη είναι απλώς ενδεικτικό για την πραγματική απήχηση της Αριστεράς.
Αρκούμαι μόνο να υπενθυμίσω ότι υπήρξε από τους βασικούς λόγους,
για τους οποίους δρομολογήθηκε η σύμπηξη της Ένωσης Κέντρου,
ώστε να συγκρατηθεί η αριστερόστροφη μετακίνηση του εκλογικού σώματος- και της κοινωνίας: δε θα άφηνε το σύστημα (ελληνικό και διεθνές) να χαθεί μέσ’ απ’ τα χέρια του αυτό που με τόσο κόπο κατέκτησε στο Γράμο
και ήταν η πολιτική περιθωριοποίηση της Αριστεράς ως όρος για την απρόσκοπτη εφαρμογή στην πράξη του ψυχροπολεμικού παγκόσμιου χάρτη.
Ιανουαρίου 29, 2011 στις 5:38 πμ
1ας
Το να συζητάμε για το εάν το ΕΑΜ το 1944(πρίν τα Δεκεμβριανά) είχε τη κοινωνική πλειοψηφία είναι πλέον ξεπερασμένο.Τα Δεκεμβριανά γίνανε επειδή ακριβώς το ΕΑΜ είχε την κοινωνική πλειοψηφία.Η Λευκή Τρομοκρατία έγινε επειδή το ΕΑΜ παρά τη πληγή των Δεκεμβριανών δεν είχε ματώσει τόσο όσο χρειαζότανε(π.χ ήταν πρώτο σε όλα τα εργατικά/μικροαστικά σωματεία).
Οι εκλογές του 1946 καθυστέρησαν επειδή ακόμη και τότε το ΕΑΜ είχε μεγάλη επιρροή.Οι Βρεττανοί απαγόρεψαν στο ΕΑΜ να συμμετάσχει στις εκλογές με έναν υποψήφιο για να εκμεταλλευτεί λανθασμένη τακτική της αποχής του ΕΑΜ.
Η “Αριστερή επιρροή” δεν είναι κάτι σταθερό.Μεταββάλεται ανάλογα τις συνθήκες.Έτσι ενώ ήταν πλειοψηφική ΠΡΙΝ τα Δεκεμβριανά και αυτό το ήξεραν και οι πέτρες(το γράφουν άλλωστε οι Βρεττανοι πράκτορες στις εκθέσεις τους),ΜΕΤΑ τα Δεκεμβριανά άρχισε η σταδιακή πτώση η οποία είχε τις μεταβολές της(π.χ το 1958).
Το να χρεώνεται η Κρατική τρομοκρατία της Λευκής στο βολικό “παρακράτος” είναι μια ευκολία που καμμία σχέση δεν έχει με τα γεγονότα.
Ιανουαρίου 29, 2011 στις 6:11 πμ
1ας
Οτάνις νομίζω ότι σου απάντησα ήδη.Όταν αναφερόμουν στην δήθεν “εξουσιομανία” της Αριστεράς,δεν αναφερόμουν στην προσπάθεια για κατάληψη της Εξουσίας.Άλλωστε κάτι τέτοιο τουλάχιστον για την Ελλάδα θα ήταν τελείως ανιστόρητο.Η Αριστερά ουδέποτε επιδίωξε για την εξουσία στην Ελλάδα ενώ θα μπορούσε να το κάνει αναίμακτα π.χ τον Νοέμβρη του 1944
αλλά αναφερόμουν στη δήθεν εξουσιαστική μέθοδο του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού,ή στην εξουσιομανία των στελεχών,ή τον μακιαβελισμό(σταλινισμό) της ιδεολογίας κ.ο.κ
Νομίζω ότι η πτώση της Αριστεράς έγινε όχι γιατί η εσωτερική δημοκρατία ή η “ανανέωση” δεν υπήρχε μέσα στο ΚΚΕ,αλλά γιατί ταξικά η Αριστερά ταυτίστηκε με άλλα κοινωνικά στρώματα τα οποία από την Χούντα και μετά γίνανε προνομιούχα ή είδανε σημαντική βελτίωση της ζωής τους(π.χ οικοδόμοι,δημόσιοι υπάλληλοι).
Η ίδια η ταξική σύνθεση της Αριστεράς διαβρώθηκε από μικροαστικά προνομιούχα στρώματα(μικροαστοί) και την καταστήσανε ως μη επαναστατικό κόμμα(ΚΚΕ-εξ/ΚΚΕ-εσ).
Έτσι γράφω το ακριβώς αντίθετο από εσένα.Το πρόβλημα του ρεφορμισμού στην Αριστερά ξεκινάει από την ταξική διαστρωμάτωση της,και όχι το αντίθετο.
γράφεις:
“Γι΄αυτό και δοθείσης ευκαιρίας δε δυσκολεύτηκαν να αλλάξουν αναφανδόν στρατόπεδο: διότι ήταν ήδη εκεί.”
Όταν είσαι πλειοψηφικό ρεύμα(όπως το ΕΑΜ το 1944),είναι σίγουρο ότι θα συνταχθούνε μαζί σου κάθε λογής καρύδι.Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτόν το κόσμο που συντάσσεται μαζί σου επειδή έχεις “ρεύμα” δεν μπορείς να τον κερδίσεις πραγματικά.
Η Αριστερά έχασε τον κόσμο της.Έχασε το κόσμο των Φοιτητών του 70-80 επειδή δε κατάφερε να συνδυάσει το όραμα το οποίο γινότανε δεκτό εύκολα από τους αμφισβητίες φοιτητές με την ταξική πραγματικότητα της Ελλάδας,όπου ο πρώην φοιτητής ΑΕΙ μπορούσε να αποκτήσει έναν ρόλο κύρους στην Ελληνική κοινωνία.
Μετά το 90 ακόμα και στο προνομιούχο πεδίο των Φοιτητών η Αριστερά έχασε τα πρωτεία της,ακριβώς γιατί δεν μπόρεσε να καλλιεργήσει “όραμα”.Ακριβώς γιατί αυτό το όραμα έπαψε με τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Όπως σου είπα δεν έχω απόλυτα σχηματισμένη άποψη,καθώς κάτι τέτοιο υπερβαίνει τις δυνατότητες και τις γνώσεις μου.Αυτή είναι πρόχειρα η ανάλυση μου.Αλλά δίχως πρόθεση προσβολής προς τα όμορφα γραφόμενα σου,νομίζω ότι είναι αρκετά πιο σωστή από αυτά για τη “εξουσιαστική νοοτροπία που διάβρωσε την Αριστερά”.Μην ξεχνάς ότι το ΚΚΕ της Κατοχής με την εξουσιαστική νοοτροπία γιγαντώθηκε και μιλάμε ακόμα και σήμερα για αυτό,και ο μελιστάλαχτος Κουβέλης γλύφει τον Μπόμπολα και τους Οικολόγους Πράσινους(που τον φτύνουν) για να πάρει το 3% και να συνεχίσει να μας παριστάνει τον καλοκαγαθό Αριστερούλη που δέχεται τα συγχαρίκια..
Ιανουαρίου 29, 2011 στις 9:02 πμ
1ας
άσχετο,αλλά το Βήμα δίνει το
http://www.perizitito.gr/product.php?productid=29086&page=9
“Εμφύλιος πόλεμος
Έγγραφα από τα γιουγκοσλαβικά και βουλγαρικά αρχεία”
Αυτή η προσφορά του Βήματος μας γλύτωσε πολλά χρήματα.Έχει και τα καλά του ο καπιταλισμός και ο Δ.Ο.Λ
Ιανουαρίου 29, 2011 στις 12:39 μμ
Οτάνις
@1ας
Δεν υπάρχει (απολύτως) κανένας λόγος η ερμηνεία ενός φαινομένου να είναι μονοδιάστατη και μονοπαραγοντική.
Υπ΄αυτή την έννοια, η ταξική θέση, η οικονομική συγκυρία
και η κατ’ ακολουθίαν ταύτιση της Αριστεράς με συγκεκριμένες κοινωνικές και ταξικές ομάδες δεν είναι ένα μονοεδρικό, αντικειμενικό ή οικονομικό φαινόμενο.
Έχει και ψυχοδιανοητικό περιεχόμενο.
Επομένως:
Η ταξική ταύτιση της Αριστεράς, που επισημαίνεις, με κοινωνικές ομάδες
όπως οι υπάλληλοι και οι εργάτες
(αλλά, με ποιον έπρεπε/μπορούσε να ταυτιστεί, δηλαδή; Με τους εφοπλιστές;)
δε διαφέρει από την προσέγγιση ανάμεσα στην Αριστερά και οποιοδήποτε άτομο ή κοινωνική ομάδα: πρόκειται για τη συνάντηση δυο μεγεθών,
που κινητοποιεί μια διαλεκτική.
Αν δεχτούμε ότι ο κόσμος είναι ήδη αλλοτριωμένος και αλλοτριώνεται όλο και περισσότερο, μια που ζει μέσα σε μια εξουσιαστική κοινωνία ανισοπολιτείας
(πχ το παράδειγμά σου για την προϊούσα μικροαστικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας μέσω της ευκολίας πρόσβασης στην αστική ζωή το ’70-΄80),
το ερώτημα είναι αν η Αριστερά ως ιδεολογικό και πολιτικό πρόταγμα
και ως ΒΙΩΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ μπορεί να ανατρέψει το εξουσιαστικό βίωμα και τη συντηρητική νοοτροπία στους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή μαζί της.
Δλδ, για να συνεχίσω με το ίδιο παράδειγμά σου, αν θα μπορούσε να οδηγήσει “τους φοιτητές του ’70-’80″ να αναθεωρήσουν την οπτική τους για τη ζωή και να μην αποδεχτούν το βλαχο-αμερικάνικο όνειρο.
Σε ορισμένες περιπτώσεις τα κατάφερε.
Στον ένα ή τον άλλο βαθμό υπάρχουν παιδιά εκείνης της εποχής,
που επηρεάστηκαν πολύ θετικά, ανέπτυξαν πολιτική σκέψη, άρχισαν να διαβάζουν, ενδιαφέρθηκαν για τον πολιτισμό ή την οικολογία, προσανατολίστηκαν σε δράσεις και γενικά διαμόρφωσαν μια προοδευτική νοοτροπία και κοινωνική δράση, άσχετα με την πολιτική τους τοποθέτηση ή την τρέχουσα σχέση τους με την Αριστερά ή τα κόμματά της: η συναλλαγή τους με τη Αριστερά τους διαμόρφωσε και τους καθόρισε.
Ταυτόχρονα, η επαφή αυτή δεν ήταν αρκετά ανατρεπτική,
ώστε να ακυρώσει το βίωμα της εξουσιαστικότητας
(πες το παρτακισμό, πες το μικρομακιαβελισμό, πες το εγωισμό ή όπως αλλιώς θες)
και της μεταφυσικότητας (στη δομή της σκέψης).
Αντίθετα, η θητεία σε αριστερές συλλογικότητες ήταν ένα ακόμα εξουσιαστικό και μεταφυσικό “σχολείο”.
Αν η άποψή σου ήταν ορθή, εάν, δλδ, η επαφή της Αριστεράς με τις κατώτερες στην κοινωνική διαστρωμάτωση ομάδες/τάξεις οδηγεί,
όπως γράφεις στη “διάβρωσή” της,
τότε μαθηματικά , πλέον, η Αριστερά έχει χρεωκοπήσει,
δεδομένου ότι οι τάξεις αυτές ως χειμαζόμενες και καταπιεζόμενες είναι εξ ορισμού φορείς εξουσιαστικότητας, αυταρχισμού,
(πολιτικής) αγραμματοσύνης, συντηρητικής ιδεολογίας κλπ,
αφού έτσι τις “κατασκευάζει” το σύστημα,
ώστε να τις ελέγχει και να εξασφαλίζει τη συναίνεσή τους στην εκμετάλλευσή τους.
Δουλειά της Αριστεράς είναι να τους αλλάζει τους ανθρώπους.
Και, δοθέντος ότι η ανθρώπινη δράση κατευθύνεται από την ανθρώπινη νοοτροπία, να επεμβαίνει στη δομή της σκέψης και του ψυχισμού τους.
Αλλιώς, θα πρέπει να δεχτούμε ως φυσικό φαινόμενο σήμερα,
που π.χ. ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δίνουν+παίρνουν στην ελληνική κοινωνία,
η Αριστερά ερχόμενη σε επαφή με πλατιές μάζες, που είναι φορείς αυτών των αντιλήψεων, να διαβρωθεί και από αυτές τις αντιλήψεις,
αντί η ίδια να μεταβάλει την οπτική των ανθρώπων.
Η Αριστερά δεν είναι εδώ, για να επιβάλλει “οράματα”,
δλδ μεταφυσικές πίστεις,
αλλά για να οδηγεί τον κόσμο μέσω ανάπτυξης της διαλεκτικότητας και της απάλειψης της εξουσιαστικότητας στη διεκδίκηση κοινωνικών στόχων.
Άμα είμαστε ευχαριστημένοι, σε περίπτωση που η Αριστερά μπορέσει να εφεύρει κάτι που να εμπνέει την κοινωνία με ανάλογα μαζικό τρόπο
(όπως “πριν το ’90″, που λες εσύ),
δλδ μια ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΤΗΤΑ που να γοητεύσει τις μάζες,
χωρίς να μεταβληθεί η μεταφυσική δομή της σκέψης τους και χωρίς να εξοριστεί η εξουσιαστικότητα και η εκμεταλλευτικότητα από τις συμπεριφορές τους,
τότε είμαστε άξιοι της της μοίρας μας και δεν έχουμε καταλάβει Χριστό
για το τι ακριβώς συνέβη στην Αριστερά και συρρικνώθηκε τόσο πολύ.
Δε μας ενδιαφέρει η μαζικότητα, που συγκροτείται μέσω της ανάδειξης μιας μεταφυσικής ιερότητας ως πολιτικού προτάγματος
(πχ η αποδοχή ως μοντέλο-θρησκείας της ΕΣΣΔ).
Τέτοιες “θρησκοληψίες” συντηρούν και αναπαράγουν την βλακώδη διανοητική δομή των ανθρώπων.
Δε μας ενδιαφέρει ο τύπος του “αριστερού”, του οποίου η κινηματική δράση συνοψίζεται στη μεταφορά της γραμμής και τους εσωκινηματικούς βυζαντινισμούς
και η κοινωνική του δράση στην εγκατάσταση εξουσιαστικώνν σχέσεων με τους γύρω του.
Γιατί αυτά συντηρούν και αναπαράγουν την εγωιστική και αυταρχική ψυχοδομή, τη “μικροχούντα”, που αποδέχεται και επιβάλλει και τις μεγάλες,
ευρύτερες χούντες.
‘Αλλωστε η ίδια η εξουσιαστική κοινωνία, στην οποία ζούμε,
έχει να επιδείξει χιλιάδες τέτοιες μεταφυσικότητες: από το “ζήτω ο (κάθε) εθνάρχης” μέχρι το “ζήτω η εθνική μας (!) ομάδα”.
Μπορείς να είσαι σίγουρος ότι γύρω απ’ αυτές τις υπερβατικότητες συγκροτούνται μαζικότατα κινήματα υποστήριξης.
Αν θέλουμε να αντικαταστήσουμε τις υπερβατικότητες αυτές
(δλδ, μεγέθη που δε διαμεσολαβούνται από τη λογική)
με άλλες, δικές μας (πχ οι κάθε είδους ιερές αγελάδες-Σοβιετίες)
ok, αλλά μην απορούμε μετά που δεν αλλάζει ο κόσμος,
αφού η Αριστερά η ίδια προωθεί την αναπαραγωγή της ηλιθιοποίησής του.
Αν, επίσης, θέλουμε να αντικαταστήσουμε τον “βολεψάκια” φοιτητή
του ΄70-’80 του παραδείγματός σου με τον αριστερό που κοιτά να είναι πάντα εντός γραμμής, ώστε να μην πέφτει σε δυσμένεια,
ok, αλλά μην απορούμε μετά που ο πρώην υπεύθυνος ιδεολογικού, παρακαλώ (ο κάθε Ανδρουλάκης), μείζονος αριστερού φορέα φεύγει μεταγραφή για το σύστημα και, κυρίως, κάνει καριέρα σ’ αυτό,
ακριβώς επειδή έχει τελειοποιηθεί στον πολιτικαντισμό και την ίντριγκα ΜΕΣΑ στην Αριστερά.
Εννοείται ότι όλα τα παραπάνω ισχύουν όχι μόνο για την Αριστερά με το σήμα κατατεθέν,
αλλά και για όποιο άλλο κοινωνικό κίνημα έχει προοδευτικές στοχεύσεις ή πρόταγμα
είτε (αυτο)αποκαλείται αριστερό, αναρχικό, αντιεξουσιαστικό είτε και απλά αστικό σεβόμενο τον εαυτό του,
γιατί στην Ελλάδα λέμε αστική τάξη και εννοούμε τον κάθε αυτοδημιούργητο νταβά της περιφέρειας ή του Κέντρου,
που συμβαίνει να πολιτεύεται στον ελέυθερο χρόνο του.
Ιανουαρίου 29, 2011 στις 2:54 μμ
Δύστροπη Πραγματικότητα
“Η ανάπτυξη κοινωνικών κινημάτων δεν ερμηνεύεται απολύτως από τη βία.
Δεν ανάγεται στην αντιβία- ο ρόλος της είναι περιορισμένος.”
Οτάνις,
ασφαλώς και η κατασταλτική βία παίζει καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη ενός κινήνατος (το κομμουνιστικό κίνημα δεν αποτελεί εξαίρεση).
Υπάρχει ένας τεράστιος κλάδος της κοινωνιολογίας και της πολιτικής επιστήμης που ασχολείται ακριβώς με αυτό, την επίδραση της βίαιης καταστολής στην πολιτική ριζοσπαστικοποίηση αυτών που υφίστανται αυτή την καταστολή.
“Με λίγα λόγια, η προώθηση της νεωτερικότητας και η προοδευτικότητα
έχουν δική τους δυναμική, πολύ μείζονα της λειτουργίας της αντιβίας.”
Το παραπάνω, με την έννοια που το θέτεις, το βρίσκω εσφαλμένο.
Η ιστορία δεν κινείται γραμμικά προς ένα προκαθορισμένο στόχο ώστε να μπορούμε να χαρακτηρίσουμε εμείς κατά τρόπο αντικειμενικό τι είναι προοδευτικό και τι όχι.
Ως εκ τούτου δεν έχει και νόημα να επικαλούμαστε την όποια “προοδευτικότητα” ενός οποιουδήποτε αιτήματος προκειμένου να εξηγήσουμε την αποδοχή του από τις μάζες.
“Καθόλου δεν οδηγεί πάντα η βία στη αντιβία και ειδικά στην αποτελεσματική αντιβία.”
Ασφαλώς. Άλλωστε πουθενά δεν διατύπωσα κάτι ανάλόγο.
Αυτό που είπα, και επιμένω, είναι πως η βίαιη καταστολή θέτει σε λειτουργία μία δυναμική η οποία οδηγεί αυτούς που την υφίστανται σε μία ανταγωνιστική στάση προς αυτούς που την ασκούν. Και το εύρος αυτής της ανταγωνιστικής στάσης είναι πολύ ευρύτερο από οσο φαντάζεσαι. Η βίαιη αντίδραση απέναντι στην καταστολή είναι μόνο μία από τις πλευρές αυτής της ανταγωνιστικής στάσης.
“Στην προκειμένη περίπτωση, ο Μεταξάς με την άνευ προηγουμένου
(ΠΟΛΥ προχωρημένη για την εποχή του)
κατασταλτική πολιτική που άσκησε, όχι μόνο δεν ευνόησε (άθελά του) την Αριστερά, αλλά κυριολεκτικά την κονιορτοποίησε οργανωτικά.”
Συγχέεις δύο πράγματα μεταξύ τους, την οργανωτική δομή με την επίδραση στην συνείδηση.
Ασφαλώς και οργανωτικά οι κομμουνιστές υπέστησαν ήττα από την μεταξική δικτατορία, όμως δεν είναι εκεί το θέμα. Το θέμα είναι ότι η μεταξική δικτατορία, με την βάρβαρη και εκτεταμένη καταστολή που ασκούσε στο όνομα του αντικομμουνισμού, δημιούργησε σε όλους αυτούς που ήταν τα θύματα αυτής της καταστολής το κατάλληλο υπόστρωμα για να ριζώσουν οι κομμουνιστικές ιδέες αργότερα.
Αρκετοί που δεν ήταν κομμουνιστές αλλά βασανίστηκαν στο όνομα του αντικομμουνισμού άρχισαν μετά – μάντεψε! – να βλέπουν με πολύ μεγαλύτερη συμπάθεια τις κομμουνιστικές ιδέες. Το ότι οργανωτικά η αριστερά είχε διαλυθεί δεν σημαίνει και πολλά, εφόσον πλέον είχε δημιουργηθεί μία κρίσιμη μάζα ατόμων το οποία θα μπορούσαν μιά χαρά να στελεχώσουν αυτές τις αριστερές οργανώσεις εφόσον αυτές θα κατάφερναν να ανασυγκροτηθούν.
“αν ο προσανατολισμός στην αντιβία μετά τα δεινά που υπέστησαν εμπεδώθηκε στην πολιτική σκέψη των αριστερών της εποχής κλπ κλπ;;;”
Σε αυτό φυσικά και συμφωνούμε.
“Το ποσοστό της ΕΔΑ λίγο μετά τη συντριπτική ήττα του Εμφυλίου σε περιβάλλον βλαχο-μακαρθικού Καθαρτηρίου του Δάντη είναι απλώς ενδεικτικό για την πραγματική απήχηση της Αριστεράς.”
Έχω μία μάλλον διαφορετική ερμηνεία.
Το ποσοστό της ΕΔΑ λιγο μετά την συντριπτική ήττα του εμφυλίου δεν αντανακλούσε τόσο μία επιρροή των κομμουνιστικών ιδεών στην ελληνική κοινωνία οσο μία βαθύτατη απέχθεια που αισθάνονταν μία μερίδα πολιτών απέναντι στο αστυνομικό κράτος που είχε στήσει η τότε δεξιά. Η ΕΔΑ εμφανίζονταν ως παθιασμένος υποστηρικτής μίας δημοκρατικής ομαλότητας που τότε έλειπε από την χώρα. Για αυτό τον λόγο και κέρδισε την εμπιστοσύνη μίας μερίδας του πληθυσμού τότε.
“Αρκούμαι μόνο να υπενθυμίσω ότι υπήρξε από τους βασικούς λόγους,
για τους οποίους δρομολογήθηκε η σύμπηξη της Ένωσης Κέντρου,
ώστε να συγκρατηθεί η αριστερόστροφη μετακίνηση του εκλογικού σώματος”
Πάλι διαφέρουμε στην ερμηνεία των γεγονότων.
Μία μερίδα πολιτών στράφηκε προς την αριστερά (την ΕΔΑ συγκεκριμένα) γιατί φάνταζε στα μάτια τους ως η μόνη πολιτική δύναμη που μίλαγε υπέρ της δημοκρατικής ομαλότητας.
Προκειμένου να αποφευχθεί μία πιο στενή επαφή αυτού του κόσμου με τις κομμουνιστικές ιδέες, κάποιοι πήραν την πρωτοβουλία και δημιούργησαν την ΕΚ. Κάνοντας κάτι τέτοιο πέτυχαν να διασπάσουν το μέτωπο κομμουνιστών και δημοκρατών, ακριβώς επειδή πλέον υπήρχε ένας κομματικός σχηματισμός ο οποίος μίλαγε ξεκάθαρα υπέρ της επιστροφής στην δημοκρατική ομαλότητα χωρίς όμως να εμπεριέχει κομμουνιστικές ιδέες στους κόλπους του.
Ιανουαρίου 30, 2011 στις 2:09 μμ
ΣΑΘ
Δεν χωράει αμφιβολία ότι η επιρροή και η απήχηση τής Αριστεράς στην Ελλάδα, (ως κοσμοθεωρίας, νοοτροπίας, αισθητικής κλπ.), είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ ό,τι δείχνουν τα εκλογικά ποσοστά τών ‘επισήμων’ εκφραστών της, (‘ορθοδόξων’ και ‘αιρετικών’).
Παράδειγμα, η κυριαρχία της στους χώρους τής διανόησης, της τέχνης, της ‘κουλτούρας’.
Σε πολύ μεγάλο βαθμό, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η (‘αυθεντική’) Αριστερά στην Ελλάδα δεν μπόρεσε (ευτυχώς!) να καταλάβει την εξουσία. Είτε διότι δεν έπεισε ως ‘ρεαλιστική’ και συνεπής πολιτική πρόταση, είτε διότι απλώς ‘δεν τα κατάφερε’ -όταν της δόθηκε η ιστορική ‘ευκαιρία’- να το κάμει, επαναστατικώ, βεβαίως, δικαίω….
Αν στη 10ετία τού ’40 η Αριστερά δεν είχε βρεθεί στα χέρια τού Σιάντου και του Ζαχαριάδη, αλλά στα χέρια ενός Τίτο, ενός Μάο, ενός Κάστρο, οι εξελίξεις μπορεί να ήταν ακόμα πιο καταστροφικές (!!) για την Ελλάδα, διότι η χώρα θα είχε πιθανότατα μετατραπεί σε ‘Λαϊκή Δημοκρατία’ τύπου Αλβανίας, Ρουμανίας, Βουλγαρίας κλπ.
Παρότι τα κυριολεκτικά ‘σαγηνευτικά’ και ‘πλάνα’ συνθήματά της ‘άγγιζαν’ (και εξακολουθούν να αγγίζουν) τις ψυχές πολλών ευαίσθητων ανθρώπων, τα έργα της και οι πρακτικές της τους απογοήτευαν οικτρά και τους φρέναραν.
To 1978, (εδώ δηλαδή και 33 χρόνια), ο Ε. Ιονέσκο είχε πει: «Αν θέλει να βρει κανείς φανατικούς μαρξιστές, θα πρέπει να τους αναζητήσει στη δύση∙ στη Ρωσία, την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, δεν υπάρχουν πλέον∙ απλώς, προσποιούνται πως είναι μαρξιστές» !…(Δες: Ionesco, ‘Αναζητήσεις’, [Ροές 1986] σελ. 10).
Η γνωστή συνέχεια, έδειξε πως ο Ionesco είχε δίκιο…..
Στην Πολωνία, πάντως, (που δεν θα ξεχάσει ποτέ την αποτροπιαστική τερατωδία τού Στάλιν στο δάσος του Κατύν…), στη Ρουμανία (που έζησε την τυραννία του Τσαουσέσκου) και στις Βαλτικές Χώρες, ας πούμε, ελάχιστοι είναι σήμερα διατεθειμένοι να ανεχτούν για πολύ την τυφλή εμπάθεια να εξιδανικεύει, πέρα από κάθε επαφή με την πραγματικότητα, εγκληματικές – φασιστικές – τρομοκρατικές – κομουνιστικές δικτατορίες, και να δικαιολογεί τις πρακτικές τους!…
Στη συνείδηση τής συντριπτικής πλειονότητας του ελληνικού λαού, το ΚΚΕ, ο επίσημος φορέας της ‘ορθόδοξης’ Αριστεράς στην Ελλάδα, συνδέθηκε από νωρίς με την ‘εθνοπροδοσία’ και το ‘έγκλημα’.
Ο μέσος απλός Έλληνας πατριώτης, δυσκολεύτηκε (και τελικά αρνήθηκε κατηγορηματικά) ν’ αρνηθεί την πατρίδα του, για χάρη μιας άλλης ‘πατρίδας’∙ της (‘ονειροπολικής’) ‘παγκόσμιας κομουνιστικής πατρίδας’!….
Και μιλούσε για εθνοπροδοσία και έγκλημα∙ την ίδια στιγμή που ο συμπατριώτης του κομουνιστής μιλούσε για ‘διεθνιστικό’ και επαναστατικό ‘καθήκον’!!…..
Ο σπόρος του Εμφυλίου Σπαραγμού, είχε ριχτεί!
Στον ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ της 14 Δεκεμβρίου 1924, είχε δημοσιευθεί ένα -κατάπτυστο κατά τη γνώμη μου- κείμενο, ‘μανιφέστο’ του 3ου εκτάκτου Συνεδρίου του ΚΚΕ (26 Νοεμβρίου – 3 Δεκεμβρίου 1924) :
“Ανεξαρτησία στη Μακεδονία και στη Θράκη:
Η ντόπια κεφαλαιοκρατία……….καταπιέζει τις εθνικές μειονότητες στη Μακεδονία και στη Θράκη………..η ελληνική πλουτοκρατία καταδυναστεύει ένα μέρος του μακεδονικού και θρακικού λαού, κρατώντας με το σίδερο και τη φωτιά τη μακεδονική και θρακική χώρα στην υποταγή της. ……………….
Η ντόπια μπουρζουαζία είναι εθνικός δυνάστης και καταπιεστής τού μακεδονικού και θρακικού λαού και συγχρόνως ο κοινωνικός δυνάστης της εργατικής τάξης και των φτωχών αγροτικών και προσφυγικών μαζών. ……….
Να γιατί αγωνιζόμαστε για την ένωση των τριών τμημάτων της Μακεδονίας και Θράκης και για ενιαία και ανεξάρτητη κρατική τους ύπαρξη………….
Ζήτω η ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη!
Ζήτω η Ομοσπονδία των Βαλκανικών εργατοαγροτικών δημοκρατιών!
Ζήτω η Παγκόσμια Προλεταριακή Επανάσταση!
Αθήνα 3 Δεκεμβρίου 1924″
(Δες Α. Ι. Παυλόπουλου, “Εθνοπροδοσίαι και Ψευδολογίαι του ΚΚΕ”, [εκδ. 'Ελληνική Σκέψις', Αθήνα 1963], σελ. 50-51).
[Διευκρίνιση: Αποδεχόμενο ανεπιφυλάκτως το ΣΕΚΕ (το μετέπειτα ΚΚΕ) τους περιώνυμους “21″ όρους της Γ΄ Κομμουνιστικής Διεθνούς, (προκειμένου να γίνει δεκτό σ’ αυτήν), υπέτασσε αυτομάτως τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας στα συμφέροντα της Σοβιετικής Ένωσης και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, που απέβλεπε στη βίαιη ανατροπή της υπάρχουσας πολιτικο-κοινωνικής κατάστασης. Οι έννοιες ‘έθνος’ και ‘πατρίδα’ υποτάσσονταν εξ ορισμού στις έννοιες ‘παγκόσμια επανάσταση’ και ‘παγκόσμια πατρίδα’. [Σύμφωνα με τον όρο 16 π.χ., όλες οι αποφάσεις της Κομμουνιστικής Διεθνούς ήταν δεσμευτικές για τα Κομμουνιστικά Κόμματα - μέλη της].
Το περιώνυμο ‘Ιδιώνυμο’ τού Εθνάρχη Ελ. Βενιζέλου, [1929], (το οποίο σηματοδοτεί τις απαρχές των ‘ωδίνων’ τών κομουνιστών, που θα συνεχιστούν -εντονότερες και εξουθενοτικότερες- επί δικτατορίας Ιωάννου Μεταξά [1936 – 1941] ), σχετίζεται άμεσα (και) με την απαράδεκτη αυτή στάση του ΚΚΕ. Το 1924 που το ΚΚΕ έβγαζε το παραπάνω ‘μανιφέστο’, απείχε μόνο έντεκα χρόνια από την απελευθέρωση τής Μακεδονίας [1913] (για την οποία είχε χυθεί ποτάμι το ελληνικό αίμα), δυο χρόνια από την εφιαλτική Μικρασιατική Καταστροφή [1922], και ένα μόνο χρόνο από την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης [1923], σε μια ώρα, δηλαδή, που η καθημαγμένη και συφοριασμένη Ελλάδα έπρεπε να βολέψει (κυριότατα στη Μακεδονία – Θράκη!) πολλές εκατοντάδες χιλιάδες δυστυχισμένων προσφύγων αδελφών μας, στο πλαίσιο της ανταλλαγής των πληθυσμών.
Στις 12 Ιουλίου 1935, η πρώτη σελίδα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ φιλοξένησε ένα άλλο θλιβερό -κατά τη γνώμη μου- κείμενο, με τίτλο ‘ΜΙΑ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ’.
Στο κείμενο αυτό, μεταξύ άλλων, αναγράφεται:
“……..Αν δεν νικιόμασταν στη Μικρασία η Τουρκία θάτανε σήμερα πεθαμένη και μεις μεγάλη Ελλάδα!! Τη ‘λευτεριά’ μας θα τήνε στηρίζαμε στην υποδούλωση του τουρκικού λαού! Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούσαμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μικρασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε αυτού όχι μόνο να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τούρκικο λαό, μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο! Δεν είναι αυτός ο δρόμος της ειρηνικής δημοκρατικής συμβίωσης των λαών τής νοτιοανατολικής Ευρώπης. Η Μικρασιατική εκστρατεία δεν χτυπούσε μόνο τη νέα Τουρκία, μα στρεφότανε και ενάντια στα ζωτικότατα συμφέροντα του Ελληνικού λαού. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία ΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΩΞΑΜΕ. Πονέσαμε και πονάμε για τ’ αδέρφια μας που σπείρανε αυτού άδικα τα κόκκαλά τους για τα συμφέροντα τών ντόπιων και ξένων ιμπεριαλιστών. Και θα τους εκδικηθούμε κάποτε. …………”
(Η ορθογραφία είναι αυτή του πρωτοτύπου και οι ‘εντονισμοί’ δικοί μου)
Είναι να μένει κανείς κυριολεκτικά άναυδος……………………………….. Πώς μπορούσαν να εμπιστευθούν οι Έλληνες τις τύχες της Πατρίδας τους, σ’ ένα τέτοιο κόμμα;
Το περιώνυμο, πράγματι εθνοπατριωτικού χαρακτήρα, 1ο ‘ανοιχτό γράμμα’ του Ν. Ζαχαριάδη [31.10.1940] προς τον Υφυπουργό Δημοσίας Ασφαλείας του Ι. Μεταξά, (και το οποίο ο τελευταίος ευχαρίστως δημοσίευσε στον αθηναϊκό τύπο της 2.11.1940), έχει γίνει το ‘αμάχητο’ σύμβολο τού πατριωτισμού του ΚΚΕ. Πρόκειται, βέβαια, για το γράμμα – ‘παραφωνία’ με το οποίο ο Ν.Ζ. καταδίκαζε απερίφραστα την ‘ξετσίπωτη’ ιταλική επίθεση και καλούσε το λαό να αγωνισθεί παθιασμένα και ανεπιφύλακτα, υπό τις οδηγίες της κυβέρνησης Μεταξά, για τη συντριβή τού εισβολέα, την απελευθέρωση της χώρας κλπ. .
Ελάχιστοι ξέρουν ότι με ειδική απόφαση (10.1.1941) της Εκτελεστ. Γραμματείας της Κομμουνιστικής Διεθνούς για την Ελλάδα, η θέση του Ζαχαριάδη περί ‘εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου’ καταδικάσθηκε αυστηρά!!
(Δες Ι. Παπαθανασίου, ‘Ιδεολογικές προσλήψεις των κοινωνικών συγκρούσεων…….’, στο Χ. Φλάισερ [επιμ] “Η Ελλάδα ’36-’49″, [εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2003], σελ. 210).
[Όσο κι αν μπορεί να ξαφνιάζει, αυτό το γράμμα - σύμβολο του 'μεγάλου μας αρχηγού', χαρακτηρίστηκε από την Κ.Ε. του ΚΚΕ (3 Μαΐου 1941) ως πλαστό!!!
(Δες ΚΚΕ "Επίσημα Κείμενα", τόμος 5ος, σελ. 48-53) ]
Κανένας ωστόσο δεν μιλάει για το 2ο ‘ανοιχτό γράμμα’ του Ν. Ζαχαριάδη προς τον Ι. Μεταξά, (26 Νοεμβρίου 1940), με το οποίο ο πρώτος “τα μαζεύει” άρον – άρον, διακηρύσσει ότι η Ελλάδα δεν έχει θέση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο μεταξύ Αγγλίας και Άξονα, και ζητάει αποχώρηση τών αγγλικών δυνάμεων, ουδετερότητα, και μεσολάβηση της Σοβ. Ένωσης για τη σύναψη Ελληνο – Ιταλικής ειρήνης. Και όλα αυτά στις 26 Νοεμβρίου 1940!!
‘ Άκρα του τάφου σιωπή’ και για το (σχεδόν άγνωστο) 3ο ‘ανοιχτό γράμμα’ του Ν. Ζαχαριάδη, με ημερομηνία 15 Ιανουαρίου 1941, [προς όλα τα μέλη και στελέχη των οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ], με το οποίο ο Μεταξάς καταγγέλλεται ανοιχτά ότι ‘από την πρώτη στιγμή’ έκαμε ‘φασιστικό, καταχτητικό πόλεμο’ (Στροφή, δηλαδή, 180 μοιρών δηλαδή…….).Τη συνέχιση του πολέμου πέρα από τα σύνορα τη χαρακτηρίζει ως πόλεμο ‘της πλουτοκρατίας και του ιμπεριαλισμού’. Χαρακτηρίζει επίσης τον Μεταξά ως τον κύριο εχθρό του λαού και της χώρας και προτείνει: Λαός και στρατός να ανατρέψουν τον Μεταξά, να πάρουν στα χέρια τους τη διαχείριση της χώρας και του πολέμου με σκοπό την ειρήνη, αντιφασιστικό καθεστώς, ολόπλευρη προσέγγιση προς τη Σοβ. Ένωση κλπ. κλπ.
Και όλα αυτά, την ώρα που το Αλβανικό Έπος βρίσκεται στην κορύφωσή του!!
(Δες Α. Ι. Παυλόπουλου, όπου παραπάνω, σελ. 156).
Όλο και περισσότεροι ιστορικοί και πολιτικοί επιστήμονες ολκής, δέχονται ρητά ή αφήνουν να εννοηθεί σαφώς ότι το ΚΚΕ, [δια του εθνοπατριωτικών τύπων ΕΑΜ/ΕΛΑΣ],(παρότι πρωτοστάτησε στην εθνική αντίσταση και είχε πάρα πολλά θύματα άξια πάσης τιμής), εκμεταλλεύτηκε ταυτόχρονα [αν δεν καπηλεύτηκε] τον άδολο πατριωτισμό των Ελλήνων και παρέσυρε [ή και παγίδευσε] στις αγκάλες του μεγάλες μάζες λαού. Το ‘φούντωμα’ του ΕΑΜ μέσα στην Κατοχή, ήταν εν πολλοίς προϊόν απάτης και τρομοκρατίας. Δεν σημαίνει επ’ ουδενί ότι οι Έλληνες έγιναν ξαφνικά ‘αριστεροί’.
Εξοντώνοντας πολλές χιλιάδες αντιπάλων του (ένοπλες ομάδες αλλά και μεμονωμένους πολίτες) ως επί το πλείστον κολλώντας τους τη βολική ρετσινιά τού ‘συνεργάτη’ και τού ‘αντιδραστικού’, (Φενεός, Χαλβάτσου, Τατάρνα, κλπ.) κατάφερε σχεδόν να μονοπωλήσει την Εθνική Αντίσταση και ήταν πανέτοιμο να επιβάλει μεταπολεμικά κλασικό καθεστώς Λαϊκής Δημοκρατίας σοβιετικού τύπου.
Τα αλήστου μνήμης ‘λαϊκά δικαστήρια’, η εγκληματική δράση τής Ε.Π. και της ΟΠΛΑ, η διάλυση τού 5/42 ΣΕ και η εξόντωση τού διοικητού τουΔ. Ψαρρού, η ‘παρωδία [εθνικών] εκλογών’ τού Απριλίου 1944, οι ασύλληπτες θηριωδίες τού Μελιγαλά, των Γαργαλιάνων, τού Βαλτετσίου της Βροντούς κλπ. κλπ., (όπου μαζί με πραγματικούς συνεργάτες εξοντώθηκαν άδικα και πολλές εκατοντάδες απολύτως αθώων), όλα αυτά και αμέτρητα άλλα με αποκορύφωμα τα φρικώδη Δεκεμβριανά, έκλεισαν οριστικά στο ΚΚΕ το δρόμο για την εξουσία στην Ελλάδα.
Οι ‘αμπάρες’, τα ‘κάγκελα’ [Κ. Καραγιώργης -1946], τα συρματοπλέγματα, τα εκτελεστικά αποσπάσματα, τα ξερονήσια κλπ, που ακολούθησαν ως την τελευταία φάση τού Εμφυλίου, «αποτελούσαν την απάντηση της Κυβερνήσεως στην κομμουνιστική πρόκληση∙ αυτά ήταν τα πρόσφορα μέσα για τη συντριβή ενός από τα πιο επικίνδυνα επαναστατικά κινήματα εναντίον της φιλελεύθερης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας από της ιδρύσεως του Νεοελληνικού κράτους. Η σκληρότητα των μέτρων αυτών ήταν ανάλογη του κινδύνου που απειλούσε το κοινωνικό και πολιτικό καθεστώς της χώρας∙ και η αθέλητη ή ηθελημένη παράκαμψη αυτής της όψεως του πολέμου και ο περιορισμός στην πράγματι ειδεχθή όψη του κατασταλτικού κράτους, απλώς τροφοδοτούν τα μαρτυρολόγια τών ηττημένων, αλλά δεν προάγουν την ψύχραιμη ανάλυση αυτού του πολέμου».!……
(Δες: Ι. Κολιόπουλος, ‘Λεηλασία Φρονημάτων’, τόμ. Β΄ [Βάνιας 1995] σελ. 235 ).
Ταφόπλακα στα όνειρα του ΚΚΕ για την κατάκτηση της εξουσίας στην Ελλάδα, έβαλε η επαναφορά τού προδοτικού συνθήματος τού 1924 , [κάτω βέβαια από πολύ δύσκολες για το ΚΚΕ συνθήκες], με την πασίγνωστη 5η Ολομέλεια (30-31 Ιανουαρίου 1949), 7 μήνες προ του τέλους του Εμφυλίου:
“Στη Βόρεια Ελλάδα, ο μακεδόνικος (σλαβομακεδόνικος) λαός τάδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δ.Σ.Ε. και της λαϊκής Επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως τη θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει”.
(Δες Α. Ι. Παυλόπουλου, όπου παραπάνω, σελ. 69).
Το ότι ένας τόσο μεγάλος και ισχυρός κατασταλτικός μηχανισμός είχε τεθεί σε κίνηση για να χτυπηθεί αυτή η οργανωμένη ‘ορθόδοξη’Αριστερά (ΚΚΕ), ακόμα και πολλά χρόνια μετά το τέλος τού Εμφυλίου, δεν είναι ενδεικτικό του όγκου της αλλά της εξαιρετικής (‘ιώδους’!) ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΤΗΤΟΣ τής οργανωμένης, αποφασισμένης και παθιασμένης -ασήμαντης τελικά- μειοψηφίας του ελληνικού λαού που εκπροσωπούσε.
Με το ΚΚΕ στιγματισμένο πλέον ανεξίτηλα (στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού) ως ‘Κόμμα της προδοσίας και του Εγκλήματος’ [Γ. Παπανδρέου, Πλαστήρας κλπ] και τον κομουνισμό θεωρούμενο ‘εχθρό και του Έθνους και της Δημοκρατίας’ [Γ. Παπανδρέου, ΕΠ 1010/11.3.1965], η Αριστερά ως νοοτροπία κοσμοαντίληψη, αισθητική κλπ., (όχι όμως ως πολιτικό σύστημα), βρήκε στέγη σε κοινοβουλευτικά πλέον και όχι ‘ερυθροφασιστικά’ κόμματα, (Ε.Κ., ΠΑΣΟΚ κλπ.), συμπεριλαμβανομένων –έν τινι μέτρω- και μεγάλων κομμάτων της λεγομένης ‘Δεξιάς’!…..
Τον σπουδαίο ρόλο τής Αριστεράς (ως φοβήτρου!) στη βελτίωση της θέσεως τών αδυνάτων, αλλά και προς την κατεύθυνση της νεωτερικότητας, τής προοδευτικοποίησης, και του εκδημοκρατισμού όχι μόνο [περισσότερο ή λιγότερο] ‘συντηρητικών’ σχηματισμών αλλά και ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας, δεν μπορεί να τον αρνηθεί κανένας.
Το παιχνίδι, η Αριστερά το έχασε στην προσπάθειά της να εκτελέσει πιστά ΠΡΩΤΑ το ‘διεθνιστικό της καθήκον’, αλλά και εξ αιτίας τής ασύλληπτης (και παντελώς αδικαιολόγητης) ‘επαναστατικής’ βαρβαρότητας και τυραννικότητάς της. Αν το ΚΚΕ δεν είχε χύσει (πρώτα αυτό) τόσο άδικο αίμα, θα του είχε πιθανότατα δοθεί ΕΙΡΗΝΙΚΑ η ευκαιρία να κυβερνήσει αυτή τη χώρα. Τώρα πώς ακριβώς θα διαχειριζόταν αυτή τη ‘λαοκρατική’ εξουσία ή πόσο θα το ‘άφηναν’ να την κρατήσει, αυτό είναι ‘αλλουνού παπά ευαγγέλιο’… Όσο κι αν αυτό μπορεί να ακούγεται αντιφατικό ή οξύμωρο, είναι ευχής έργο που το ΚΚΕ δεν επέλεξε αυτή την πορεία!……
Τέλος, αν και -τα τελευταία 35 χρόνια- η πλευρά τής νικήτριας (τουλάχιστο στα πεδία τών μαχών) Κεντρο –‘Δεξιάς’, εξέφρασε πολλάκις και πολυτρόπως τη λύπη της για τα σφάλματα αλλά και για τις ακρότητές της, αν και είπε ειλικρινά και ανθρώπινα να ξεχάσει και έδωσε εμπράκτως το χέρι στον ‘τότε’ θανάσιμο αντίπαλο [αναγνώριση ΚΚΕ, αναγνώριση της Εθν. Αντίστασης και συντάξεις σε όλους, κατάργηση επισήμων ‘γιορτών μίσους’, ‘προσκύνημα’ πρωθυπουργών και υπουργών σε ‘ξερονήσια’, πλήρης εγκατάλειψη και εκτεταμένο ξήλωμα εμφυλιοπολεμικών μνημείων κλπ. κλπ.], οι σκοτεινές ‘Καάμπες’ της Αριστεράς παραμένουν αμίλητες και βλοσυρές…..
Όχι μόνο δεν εξέφρασαν τη λύπη τους για τίποτα, μα και κρατάνε τα ερεβώδη και ζοφερά αρχεία τους κλειστά, τροχίζουν ακόμα τα όποια εναπομείναντα ‘μαχαίρια’ τους, στήνουν αράδα ΣΗΜΕΡΑ μνημεία σε πόλεις και σε βουνά, κάνουν επίσημες κομματικές γιορτές στο ΓΡΑΜΜΟ!!
Πώς μπορούν οι Έλληνες να εμπιστευθούν σ’ έναν τέτοιο σχηματισμό τις τύχες της Πατρίδας τους;
Το γεγονός ότι μέσα σε ένα κλίμα όχι μόνο ελευθερίας μα και πλήρους ασυδοσίας, μέσα στη μεγαλύτερη από 80ετίς παγκόσμια και (ιδιαίτατα) τοπική οικονομική κλπ ΚΡΙΣΗ, ο λαός (υπέρ του οποίου λένε ότι υπάρχουν και δρουν) αρνείται σταθερά να δει αυτή την Αριστερά ως πιθανή λύση, δεν τους λέει απολύτως τίποτα……
Ευχαριστώ για την υπομονή σας να φτάσετε…ως εδώ και
Χαίρετε!
Ιανουαρίου 31, 2011 στις 5:16 μμ
ΣΑΘ
Διευκρίνιση:
Στο χθεσινό εκτενές σχόλιό μου, στο (παρατιθέμενο) απόσπασμα κειμένου τού ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ (12.7.1935) για τη Μικρασιατική Καταστροφή, είχα ‘εντονίσει’ (bold) και υπογραμμίσει τη φράση:
‘Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία ΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΩΞΑΜΕ’.
Αμέσως παρακάτω, σημείωνα:
(Η ορθογραφία είναι αυτή του πρωτοτύπου και οι ‘εντονισμοί’ δικοί μου).
Όταν το κείμενό μου αυτό ‘ανέβηκε’ στην “Καλύβα”, ο εντονισμός και η υπογράμμιση ΔΕΝ εμφανίστηκαν. Δεν ξέρω γιατί.
Γι αυτό διευκρινίζω ότι η έκφραση: ‘ΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΔΙΩΞΑΜΕ’ δεν εμφανίζεται με κεφαλαία στο πλαίσιο τού δικού μου ‘εντονισμού’.
Έτσι (με κεφαλάια γράμματα) είναι γραμμένη στο πρωτότυπο.
Ευχαριστώ!
Νοεμβρίου 20, 2011 στις 2:25 πμ
ggorgip
http://www.neomonastiri.net/2011/05/blog-post_21.html
αναφορά για τον τσιφλικά ΜΑΡΑΘΕΑ νομίζω είνα έγκυρότατη μαις και το Νέο Μοναστήρι έιναι η περιοχή που ζούσε ο τότε τσιφλικάς Μαραθέας, όλα τα υπόλοιπα είναι ΛΑΣΠΗ!!!.
http://www.andistasi.gr για όσους συνεχίζουν την προπαγάνδα σχετικά με την δήθεν “ομοφυλοφίλία” του Άρη που μία τον βγάζουν πισωγλέντη μία κωλομπαρά…..Λάσπη είναι όλα για να σπιλώσουν το όνομά του…..
Νοεμβρίου 20, 2011 στις 6:07 πμ
Γιάννης - 2
@ggorgip
“..Η ομάδα του Άρη σχεδιάζει και εκτελεί την επιχείρηση αστραπιαία , εκτελεί τον Μαραθέα και παίρνει όμηρο το παιδί του…”
Από ότι θυμάμαι από τα σχόλια που έγιναν πέρυσι σε αυτό εδώ το ποστ, ποτέ δεν έγινε συζήτηση γιά τη δολοφονία (όχι εκτέλεση -άσχετα αν ο Μαραθέας ευθυνόταν γιά προδοτικές πράξεις. Δεν δικάστηκε ποτέ) του τσιφλικά Μαραθέα.
Σχόλια είχαν γίνει γιά την απαγωγή και ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ, υπό φοβερά αμφιλεγόμενες γιά τον Άρη συνμπεριφορές, του μικρού παιδιού του Μαραθέα!
Βλέπω ότι εσείς το σταματάτε στην απαγωγή του, αφήνετε έξω την στυγνή και απαράδεκτη δολοφονία του παιδιού από τον ήρωά σας Άρη.
Έχω γράψει πολλές φορές σχόλια γιά τα ΟΜΑΔΙΚΑ εγκλήματα του Άρη -Ψαρρός, Βαλτέτσι, Καλαμάτα, Μελιγαλάς, Γαργαλιάνοι, κλπ- αδιαφορώντας γιά τις ερωτικές του προτιμήσεις. Αυτή την πτυχή της ζωής του την αφήνω στους θαυμαστές του.
Όσο γιά το αν ο Κλάρας άφησε απογόνους, υπάρχει σήμερα η τεχνολογία να δοθεί απάντηση σε όποιον έχει παρόμοιες ιδέες. Τα υπόλοιπα μόνο θυμηδία προκαλούν…..