(Ο Πεταλωτής φταίει για όλα…)
Η διαγραφή πάντως μάλλον προκάλεσε έκπληξη και στον βουλευτή Πρέβεζας, καθώς μία ημέρα νωρίτερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Πεταλωτής είχε διευκρινίσει ότι δεν τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας στην ψηφοφορία. Στη συνέχεια πάντως, κατά την ψηφοφορία κατ’ άρθρο, ο κ. Παπαχρήστος προτίμησε να απουσιάσει.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Παπαχρήστου ήταν ένας εκ των στενότερων συνεργατών του Γ. Παπανδρέου από την εποχή που ήταν υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σημίτη και φυσικά από τους φανατικότερους υποστηρικτές του σε όλες τις εσωκομματικές μάχες που έδωσε.


5 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 9:07 πμ
Πάνος
http://www.vpapachristos.gr/
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 9:50 πμ
σχολιαστης
Μάλλον αυτά που γίνονται, αν τα δούμε απο άλλη οπτική, δείχνουν απίστευτη αντοχή του ΠΑΣΟΚ.
Ας προσπαθήσουμε να φανταστούμε οποιοδήποτε απο τα άλλα κόμματα να προσπαθεί να περάσει αυτά τα μέτρα (1.5Χ2.0). Εκτος απο το ΚΚΕ που θα τα απέδιδε στην προσπάθεια να μπουμε στην επόμενη φάση οικοδόμησης, όλοι οι άλλοι θα δέρνονταν ανηλεώς μεταξύ τους. Χο!
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 10:06 πμ
Πάνος
Πρετεντέριους:
ΜΕΤΑ ΤΗ σχετική παραδοχή του υπουργού Οικονοµιικών στη Βουλή, η χώρα ετέθη και επισήµως σε καθεστώς «εσωτερικής υποτίµησης». ∆εν ξέρω αν οι αναγνώστες αντιλαµβάνονται το πραγµατικό περιεχόµενο αυτής της πολιτικής – αλλά κι αν δεν το έχουν καταλάβει, θα το συνειδητοποιήσουν συντόµως στις ζωές τους!
ΕΠΙ ΤΗΣ ουσίας, η κυβέρνηση απεδέχθη πλήρως το δόγµα του ∆ΝΤ και της τρόικας πως για τα δεινά του τόπου ευθύνεται η έλλειψη ανταγωνιστικότητας λόγω υψηλού κόστους εργασίας. Κι ότι περιορίζοντας το κόστος εργασίας, η ανταγωνιστικότητα θα αποκατασταθεί. Η περιστολή των αποδοχών θα φέρει και πτώση των τιµών.
ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΏΣ η συνταγή που απέτυχε στην Αργεντινή. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, προσπάθησε να διατηρήσει την υψηλή ισοτιµία του πέσο µε το δολάριο ακολουθώντας µια τριετή πολιτική «εσωτερικής υποτίµησης». Αποτέλεσµα; Η οικονοµία της κατέρρευσε το 2001 και χρειάστηκαν τέσσερα, πέντε χρόνια και πεντέξι κυβερνήσεις για να συνέλθει.
ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΏΣ η συνταγή που ο Ουίνστον Τσόρτσιλ χαρακτήρισε κάποτε ως «το σοβαρότερο λάθος της ζωής µου».
Ως υπουργός Οικονοµικών, επανασύνδεσε στα µέσα της δεκαετίας του ‘20 τη λίρα µε τον χρυσό και την υπερτίµησε σε σχέση µε το δολάριο. Αποτέλεσµα; Η βρετανική οικονοµία οδηγήθηκε σε «εσωτερική υποτίµηση» και βυθίστηκε σε πολυετή και πρωτοφανή ύφεση.
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ να πολλαπλασιάσω τα παραδείγµατα, δεν θα το κάνω. Ο δρόµος αυτός δεν είναι απλώς αδιέξοδος, ούτε µόνο δυσβάσταχτος, είναι κυρίως καταστροφικός. Για δυο λόγους που αποτελούν πλέον κοινό τόπο – πλην ίσως ∆ΝΤ και ελληνικής κυβερνήσεως…
ΠΡΏΤΟΝ, ΠΕΡΑΣΑΝ οι εποχές που η ανταγωνιστικότητα ήταν ζήτηµα κόστους εργασίας – διαφορετικά, το Μπανγκλαντές θα ήταν σήµερα η ανταγωνιστικότερη χώρα τουκόσµου.
Είναι χαρακτηριστικό, ας πούµε, ότι από την αρχή του 2010 στην Ελλάδα πέφτουν µεν οι αµοιβές αλλά οι τιµές ανεβαίνουν. Αρα, η εξίσωση δεν λειτουργεί τόσο απλά, υπάρχουν κι άλλοι παράµετροι που την προσδιορίζουν.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, η Ελλάδα δεν έχει µόνο πρόβληµα ανταγωνιστικότητας αλλά και χρέους. Η «εσωτερική υποτίµηση» όµως και η ύφεση που τη συνοδεύει δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να καθιστούν επαχθέστερο το χρέος.
ΓΙΑ ΝΑ το πω απλά: η χώρα κινδυνεύει να κλατάρει. Οπως η Αργεντινή πριν από δέκα χρόνια. Κινδυνεύει να υποστεί και µια «εσωτερική υποτίµηση» και µια διεθνή χρεοκοπία. ∆ιότι το ένα δεν διασφαλίζει την αποτροπή του άλλου – ίσα ίσα… Το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ερώτηµα είναι ποια κυβέρνηση, µε ποια µέθοδο και ποια προοπτική θα διαχειριστεί αυτήν την πορεία. Με ποιο αποτελέσµατα. Και για πόσο διάστηµα. ∆ιότι, αν κατάλαβα καλά, ακόµη κι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έχουν φτάσει στα όριά τους.
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=136&artID=4609265&ml=1
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 10:14 πμ
σχολιαστης
Αν υπήρχε τρόπος να γίνει εσωτερική υποτίμηση ας πούμε 30%, συντεταγμένα, η ζωή θα συνεχίζονταν χωρίς πολλά πολλά. Αλλά τα μέτρα οδηγούν εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία και την ανέχεια. Το 30% αντέχεται, το “θέλω 99 δραχμές για να συμπληρώσω κατοστάρικο” όχι.
Δεκεμβρίου 15, 2010 στις 3:15 μμ
Ενη
΄Κατ αρχήν τι εννοει ο Πρετεντέρης “εσωτερική υποτίμηση” (εντός εισαγωγικών για να κρατάει και πισινή) και μάλιστα κατόπιν παραδοχής και του αρμόδιου υπουργού.
Ξέρει πολύ καλά ο Πρ. οτι δημοσιεύοντας σήμερα ο,τι του κατέβει δεν θα δημοσιευθούν σχολια αναγνωστών, λόγω της απεργίας, κι ετσι “θριαμβευει” με επιχειρήματα παρελθόντος που δεν εχουν καμιά σχέση με τα σημερινά δεδομένα στην Ελλάδα.
Το καθεστώς των επιχειρισιακών συμβάσεων ειναι ηλίου φαεινότερο οτι δεν συμφέρει στα υψηλόμισθα στελέχη του ιδιωτικού τομέα οπως π.χ.στα golden boys & girls (οπως ο κ. Πρετεντέρης και αλλοι), μιας και οι διαπραγματεύσεις με τον εργοδότη δεν μπορούν να γίνονται face to face αλλά μέσα απο ενα συλλογικό οργανο.
Εδώ και η Αλέκα στη Βουλή ειπε οτι αυτή τη “δυνατότητα”εμείς θα την παλαίψουμε για να βγουν οι εργαζόμενοι στον αγώνα και να απαιτήσουν τις δικαιες απαιτήσεις τους.
Ερχεται ομως ο Πρετεντέρης και διακηρύσσει την καταστροφή με παραδείγματα “ακυρα” και “ακαιρα”. Σου λέει ομως εμεις διαμορφώνουμε την κοινή γνώμη, ωρα να πούμε ο,τι μας καπνίσει κι οπου πιάσει.
Και δείχνει οτι “επιασε”. Ολο το αρθρο επι λέξει για να το εμπεδώσουμε.