Εδώ και χιλιετίες η διαβίωση στη φύση είναι μια πραγματικότητα για τον άνθρωπο. Η επιλογή της παραμονής σε ελεύθερους, ανοιχτούς δημόσιους χώρους αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός/ καθεμιάς από εμάς, το οποίο πρέπει να διαφυλαχτεί. Η απαγόρευση της ελεύθερη κατασκήνωσης, όπως θεσπίστηκε το 1976 και επιβεβαιώθηκε το 1993 έχει εκφυλιστεί και προσβάλλει το δικαίωμα της προσωπικότητας, το οποίο κατοχυρώνεται και συνταγματικά (άρθρο 5 του Συντάγματος και άρθρο 57 του Αστικού Κώδικα). Στα απόλυτα προστατευόμενα αγαθά που απαρτίζουν την προσωπικότητα είναι η σωματική και πνευματική υγεία όπως και η ελευθερία. Η ελεύθερη κατασκήνωση συνδέεται άμεσα με τα εν λόγω δικαιώματα, αφού οι κάθε είδους διακοπές αποτελούν τρόπο εξασφάλισης σωματικής και ψυχικής ελευθερίας. Ως εκ τούτου η ελεύθερη επιλογή της τοποθεσίας αποτελεί ελεύθερη έκφραση των εκάστοτε ατομικών αναγκών και φυσικά αναφαίρετο δικαίωμα ως συνδεόμενο με την προσωπικότητα. Το δικαίωμα χρήσης των κοινόχρηστων πραγμάτων αποτελεί επίσης έκφανση του συνταγματικού δικαιώματος στο περιβάλλον (άρθρο 24 Σ). Στο εν λόγω άρθρο ορίζεται ρητά ότι η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του κράτους και δικαίωμα του καθενός. Η ελεύθερη κατασκήνωση δεν συνεπάγεται αυτόματα εκ της φύσεώς της την πρόκληση αρνητικών επιπτώσεων στις κοινωνικές σχέσεις ή στις περιβαλλοντικές συνθήκες, και η απαγόρευσή της προκειμένου να προληφθεί η τυχόν διατάραξη των υπαρχουσών ισορροπιών είναι παράλογη αφού αποτελεί υπέρμετρο περιορισμό του δικαιώματος της προσωπικότητας στο όνομα μιας πιθανότητας.

Όπως φαίνεται και από το αίτημα των κατοίκων του Μεσότοπου οι κάτοικοι του νησιού μας αναγνωρίζουν ότι χρόνια τώρα οι ελεύθεροι κατασκηνωτές συμβάλλουν στην τουριστική ανάπτυξη συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά με τις υπόλοιπες μορφές τουρισμού, καθώς συμμετέχουν στην οικονομική τόνωση των τοπικών κοινωνιών ιδιαίτερα σε δυσπρόσιτα χωριά και οικισμούς.

Με το παρόν ψήφισμα το Δημοτικό Συμβούλιο Λέσβου εκφράζει την θέση του για την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου που αφορά στην ελεύθερη κατασκήνωση, συγκεκριμένα την κατάργηση των παράλογων διατάξεων των Ν. 392/76 και Ν.2160/93, που απαγορεύουν την ελεύθερη κατασκήνωση, και ζητά από την κυβέρνηση την υιοθέτηση ενός νέου κώδικα ελεύθερης κατασκήνωσης που να σέβεται το φυσικό περιβάλλον και τον άνθρωπο.