Το απόγευμα της Τρίτης οι ιδιοκτήτες πραγματοποίησαν γενική συνέλευση προκειμένου να αποφασίσουν για την συνέχεια ή όχι των κινητοποιήσεών τους. Εγιναν δύο ψηφοφορίες, στην πρώτη που ήταν φανερή η απόφαση ήταν υπέρ της συνέχισης της απεργίας και στη δεύτερη, μυστική ψηφοφορία, με ψήφους 145 υπέρ της διακοπής και 95 κατά αποφασίστηκε η λήξη των κινητοποιήσεων.
ΤΟ ΒΗΜΑ – Ανεστάλη η απεργία των ταξί στη Ρόδο – κοινωνία.
Ντρέπονταν οι καημένοι οι Ροδίτες ταξιτζήδες να ψηφίσουν φανερά τη λήξη… Αλλά, είναι αναπόφευκτο: οι ταξιτζήδες σε ολόκληρη τη χώρα δεν αντέχουν άλλο – και αν δε δουλέψουν τώρα, με τον τουρισμό, ο χειμώνας δε βγαίνει με τίποτα. Η κυβέρνηση μπορεί να ετοιμάζεται να πανηγυρίσει για τη μεγαλειώδη νίκη της εναντίον των εχθρών, οι οποίοι (εκτιμώ ότι) θα τα παρατήσουν. Το είπαμε: ένας ένας, και μόνο με συντεχνιακά αιτήματα, δεν έχει την παραμικρή τύχη…
16 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Αυγούστου 3, 2011 στις 9:05 πμ
Πάνος
Ο Ραγκούσης στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής:
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=413746
Αυγούστου 3, 2011 στις 9:43 πμ
Πάνος
O χρόνος που δεν έχετε
Τέλος Αυγούστου το ραντεβού με τις προτάσεις σας. Δεν υπάρχει τέλος Αυγούστου. Δεν τον έχετε αυτόν το χρόνο. Αναβάλατε τις εκρήξεις επειδή στην ουσία δεν άνοιξε κανένα επάγγελμα. Ανακοινώστε πόσες άδειες νέων φορτηγατζήδων υπάρχουν. Από πέρυσι. Εκτός από έναν απίστευτο, δήθεν ΑΠΕ λογαριασμό που μας κατσικώθηκε στη ΔΕΗ, τι άλλη ιδιωτικοποίηση έγινε; Μιλάτε για μηχανικούς και αρχιτέκτονες και τη συμβολή τους στα αυθαίρετα και ακόμη συζητάτε ποια θα είναι η αμοιβή τους! Σε ελεύθερο επάγγελμα, η αμοιβή ορίζεται από τους ελεύθερους επαγγελματίες. Ασκείτε μιας μορφής παρέλκυση. Μπορεί σωστά, δεν το κρίνω. Αλλά ο νόμος δεν είναι εκτελεστικός. Απαιτεί προεδρικά διατάγματα. Που θα τα κοντράρουν οι φαρμακοποιοί κι ένα σωρό επαγγελματίες που δεν άνοιξε ακόμη το μάτι τους. Αν με τους ταξιτζήδες κάνετε λαϊκόν ηγέτη έναν ιδιοκτήτη, ενώ το όπλο σας είναι ο ταρίφας που δουλεύει όλη μέρα ως απλός οδηγός και καταλαβαίνει, έτσι που το πάτε, πως δεν πρόκειται να δει άδεια ζωγραφιστή, τα ίδια και χειρότερα θα πάθετε με τους λογαριασμούς εικοσαετίας για τα παράνομα κτίσματα. Ολα τα σπίτια, όλα τα οικόπεδα, όλα τα καταστήματα και τα κτίρια γραφείων είναι παράνομα. Τίποτε δεν έχει κανονική άδεια. Αντιπαραβάλλοντας τα σχέδια με τα οποία πήραν άδεια όλα μα όλα τα ακίνητα της χώρας, ξέρετε πολύ καλά πως δεν υπάρχει κανένα ακίνητο με κανονική άδεια. Ανοίξατε ένα μονοπάτι που νομίζετε πως θα γίνει η οδός προς το κρατικό Ελδοράδο. Δεν υπάρχει χρυσοφόρος δρόμος. Μήτε καν τενεκεδένιος. Αν είχατε σκοπό να βάζατε μια τάξη στην άγρια αυτήν αγορά, που έχει ξελασπώσει οικονομικά τη μεταπολεμική Ελλάδα, με ρυθμό ανάπτυξης 6% και 7%, πρέπει πρώτα να επιτεθείτε εκεί που υπάρχουν ακίνητα σε δάσος, σε ακροθαλασσιά, σε αρχαιολογικούς χώρους, εκεί που θα χτίζονταν σχολεία, βιομηχανίες, δρόμοι και πλατείες. Στα πρώτα δέκα χιλιάδες προφανώς καταπατημένα οικόπεδα σε χώρους δημόσιου συμφέροντος. Για να βαρέσετε την αυθαιρεσία, δεν αρκεί να κρύβεστε πίσω από τα τέσσερα στρέμματα που κάποτε θα γίνουν είκοσι. Από τη χώρα, θα έπρεπε να διαγραφεί η τοξική πρόταση «δόμηση εκτός σχεδίου». Διότι εκτός από δέκα, και πολλά λέω, οργανωμένα πολεοδομικά, «σχέδιο πόλης» σημαίνει είτε να κάνετε νόμιμο ένα παράνομο εικοσαετίας, είτε να ευθειάζετε ένα οδικό πλέγμα που βασίστηκε πάνω σε μονοπάτια ημιονηγών. Δεν έχετε κανένα χρόνο. Δεν έχετε καιρό. Πολεμάτε με δέκα και είκοσι και τριάντα χιλιάδες επαγγελματιών, που ο καθένας έχει στήσει την άμυνά του σαν δίχτυ μεταξύ Εθνους και Μεγαλείου και πάλι δεν τα καταφέρνετε. Ιδιώτες είναι μόνον μερικοί έμποροι και υπάλληλοι, που τραβάνε τέτοιον κατατρεγμό, που δε σας εμπιστεύονται. Σε λίγο έρχονται οι ακόμη πιο οργανωμένοι. Το κράτος είναι απροσμάχητο. Το κράτος είναι των Ελλήνων ακυβέρνητων. Αυτοί σας ψήφιζαν και τώρα πιστεύουν ότι θα έρθει κάποιος άλλος που θα «αντισταθεί», τρομάρα μας. Βιαστείτε, διότι θα έχουμε δήθεν εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες. Τελειώστε τα γρήγορα. Ο χρόνος που δεν έχετε δεν είναι ένα απειλητικό τσουνάμι από το οποίο κινδυνεύετε, αλλά μια απαθής ρηχή λιμνη. Χαίρετε.
http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=36&artid=105330
Αυγούστου 3, 2011 στις 9:48 πμ
σχολιαστης
Δεν ντρέπονταν να την ψηφίσουν φανερά, αυτό προβλέπει το καταστατικό όταν γίνεται συνέλευση με αίτημα του 20% των μελών.
Και βγήκε η απόφαση με μικρή πλειοψηφία.
Αυγούστου 3, 2011 στις 10:02 πμ
Πάνος
σχο,
ξαναδιάβασε το ποστ: έγιναν δυο απανωτές ψηφοφορίες, η φανερή ήταν υπέρ της συνέχισης και (καπάκι) η μυστική κατά. Άρα κάποιοι που ψήφισαν υπέρ (φανερά) ψήφισαν στη συνέχεια κατά (μυστικά). Δατς όλ.
Αυγούστου 3, 2011 στις 10:08 πμ
σχολιαστης
Σε μια περιοχή όπου ο Σωκράτης πήρε το …Κώνειο για να μην παραβιάσει τους νόμους, αυτός που μπαίνει στα γραφεία βουλευτών και τα σπάει όλα, κλείνει λιμάνια και αεροδρόμια, απολύει οδηγούς που έχουν άλλη άποψη, δεν θέλω να βγει νικητής και τροπαιούχος. Θα είναι το χειρότερο μήνυμα για όλους. Δηλ. όποιος θέλει παραβιάζει όλους τους νόμους και μένει ατιμώρητος
Το θέμα έχει ξεφύγει από σύγκρουση Ραγκούση-ταξιτζήδων. Αν αυτοί με τη …μανιβέλα βγουν νικητές, πρέπει να εγκαταλείψουμε τη χώρα.
Εννοείται ότι οι …νεατερντάλιους δεν εκπροσωπούν χιλιάδες συναδέλφους τους που βγάζουν το ψωμί τους με αξιοπρέπεια. Αλλά τους έχουν πάρει στο λαιμό τους.
Αυγούστου 3, 2011 στις 10:43 πμ
Πάνος
«Δεν ξέρεις ρε φίλε, τίποτα δεν ξέρεις…» Ο Γιώργος είναι ταξιτζής και μου λέει το παράπονό του στο τηλέφωνο. Και επειδή η σχέση μας διέπεται από μεγάλο βαθμό οικειότητας, στήνω τη μπάλα που πετάει και σουτάρω πέναλτι: «θα πάρω ένα τανκ και θα σε πατήσω με το ταξί και θα είσαι σαν τον Τουίτι αφού πέρασε η νταλίκα από πάνω του.» Γελάμε, αλλά μετά οι τόνοι κατεβαίνουν στη συχνότητα του παραπόνου, λίγο πριν συναντήσει το μοιρολόι: «δεν ξέρεις ρε φίλε, τίποτα δεν ξέρεις…» Του λέω ότι όντως, δεν ξέρω τίποτα, αλλά μπορεί πια και να ξέρω τα πάντα, όπως όλοι μας. Την ξέρω την ιστορία του Γιώργου. Λαϊκή γειτονιά, ταξί, το Βουλάκι που τον στηρίζει, η οικογένεια που έχει για κολώνες τέσσερις ρόδες. Και μετά έχω απέναντι μου τον Τάκη. Γαύρος, από τον Πειραιά και ταξιτζής. Ως συνδυασμός μπορεί να αποτελέσει και φονικό όπλο. Εναντίον μου. «Άκου να σου πω απόγονε των κομιταζίδων, έτσι και μείνεις δεκαπέντε μέρες χωρίς μεροκάματο και έχεις υποχρεώσεις και τιμολόγια να τρέχουν, τότε τρελαίνεσαι αγοράκι μου, το κατάλαβες;» Δεν νομίζω Τάκη. Διότι εσύ και οι συνάδελφοι σου κάνετε τα πάντα για να μην καταλάβω λέξη. Ούτε εγώ, ούτε η κοινωνία ολόκληρη.
Τα δελτία ειδήσεων μισούν τους ταξιτζήδες. Σιγά το νέο, τα δελτία ειδήσεων μισούν όλους τους απεργούς. Μόνο που οι ταξιτζήδες έχουν βαλθεί να δικαιώσουν το κίτρινο ως το χρώμα του μίσους. Οι επιδρομές κατά του τουρισμού και οι παρεμβάσεις στην καθημερινότητα των δρόμων παίρνουν την παραδοσιακή αντιπάθεια της κοινωνίας και την μεγεθύνουν. Θα μου πείτε ότι και το μνημόνιο έχει επιφέρει πιο βίαιες αλλαγές στην καθημερινότητα μας. Καμία αντίρρηση, μόνο που δεν αλλάζεις φάσκελα κάθε μέρα στους δρόμους με το μνημόνιο.
Αυτές οι «αυθόρμητες κινητοποιήσεις» των βιοπαλαιστών του δρόμου έχουν ήδη υπονομεύσει τον αγώνα τους. Αν στην αρχή είχαν από δίπλα, στη θέση του συνοδηγού, τους μισούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, τώρα έχουν απέναντι τους την κοινωνία. Ουσιαστικά συμπεριφέρονται λες και θέλουν να χάσουν θεαματικά τη μάχη που δίνουν. Για την κυβέρνηση του κεφάλι του ταξιτζή είναι το λάφυρο που θα επιδειχθεί στα άλλα κλειστά επαγγέλματα προς παραδειγματισμό. Και για την κοινωνία είναι ο προορισμός της κοφτής, της σκληρής, εκείνης της δολοφονικής ματιάς που κάνει το μάτι να γυρίζει και το μυαλό να παίρνει ανάποδες στροφές. Που να χωρέσει εκεί μέσα το δίκιο σου ταρίφα μου;
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=8125
Αυγούστου 3, 2011 στις 11:24 πμ
κοινος νους
Αν ειχαν γινει παντου μυστικες ψηφοφοριες ,η απεργια θα ειχε ληξει εδω και πολλες μερες.Απλα οι λιγοι επεβαλλαν την θεληση τους στους πολλους
Περιμενουμε τωρα την επελαση και τους αγωνες της επομενης συντεχνιας
Αυγούστου 3, 2011 στις 5:31 μμ
zeppos
Επειδή το έγκριτο ΒΗΜΑ δημοσιεύει δυο ΜΟΝΟ αράδες από την τοποθετηση Ραγκούση στη Βουλή σε αντίθεση με 200 αράδες τα λεγόμενα της αριστεροδέξιας αντιπολίτευσης που είναι σύσωμη με τους ιδιοκτήτες, ε’ιπα να σας μεταφέρω πιο αναλυτικά τα Ρεγκούσια ΕΠΗ που ίσως τα βρούν μερικοί ενδιαφέροντα:
“-Το σημερινό σύστημα δεν εξυπηρετεί το επιβατικό κοινό, Έλληνες και τουρίστες, οι οποίοι δεν απολαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες. Δεν εξυπηρετεί και τους εργαζόμενους οδηγούς, οι οποίοι συμπιέζονται, αναγκαζόμενοι να εργάζονται με όλο και χαμηλότερη αμοιβή. Για αυτό ακριβώς, τόσο οι φορείς και οι επιχειρήσεις του τουρισμού όσο και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων τάσσονται ρητά και κατηγορηματικά υπέρ της απελευθέρωσης, ενώ αντιδρούν μόνο οι ιδιοκτήτες. Ποια είναι η πολιτική που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον; Αυτή που θα επιτρέψει να εξυπηρετηθούν ποιοτικά και…
…οικονομικά οι χρήστες των υπηρεσιών ταξί και να προστατευθούν όσοι εργάζονται και απασχολούνται στον κλάδο.
-Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης τι σημαίνει; Αγοραπωλησίες αδειών με «μαύρα» χρήματα, άρα φοροδιαφυγή. Αφήνοντας την κατάσταση ως έχει, ουσιαστικά προωθούμε την παραοικονομία με τη σφραγίδα του κράτους και, παράλληλα, σταματάμε μια αναπτυξιακά αναγκαία πολιτική, αποτυγχάνουμε να βελτιώσουμε την παροχή υπηρεσιών, αλλά και αποκλείουμε την πρόσβαση στην αγορά εργασίας, την ίδια στιγμή που η απασχόληση συνιστά το μεγαλύτερο πρόβλημα της κοινωνίας.
-Η αγορά των ταξί είναι εδώ και δεκαετίες κλειστή, αδιαφανής και αναποτελεσματική. Αυτά θέλετε να συνεχίσουν να γίνονται κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης; Για μας προοδευτική μεταρρύθμιση είναι αυτή που υπηρετεί την κοινωνία, αυτό που υπηρετεί τους εργαζομένους, αυτή που υπηρετεί την κοινωνική δικαιοσύνη. Και για να τελειώνουμε και με μια ακόμα υποκρισία. Καρτέλ δεν φτιάχνει η απελευθέρωση, καρτέλ είναι σήμερα οι λεγόμενοι μαντράδες εκμεταλλευτές με τις δεκάδες άδειες.
-Ακούμε όλες αυτές τις μέρες κάποιους να ζητούν από την κυβέρνηση να μην εφαρμόσει το νόμο που η Βουλή ψήφισε. Τους ρωτώ: έχουν αναλογιστεί ότι την ίδια ώρα όλος ο ελληνικός λαός επωμίζεται τεράστια βάρη –που πολλές φορές δεν του αναλογούν- προκειμένου να διασωθεί η χώρα; Και οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι και οι επαγγελματίες και οι επιχειρήσεις πλήττονται ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση. Τι ηθικό έρεισμα έχει μια πολιτική που εμφανίζεται άτεγκτη με τους αδύναμους και ευέλικτη με όσους πλήττουν με έκνομες ενέργειες το δημόσιο συμφέρον; Οι ιδιοκτήτες αδειών δεν οφείλουν και αυτοί να επωμιστούν ένα μέρος του κόστους της προσπάθειας για την αναπτυξιακή επανεκκίνηση της χώρας, μαζί με τους εργαζόμενους; Επειδή δεν λογαριάζουν το κοινωνικό κόστος των ενεργειών τους θα τους επιβραβεύσουμε; Πώς θα πείσουμε τους πολίτες μετά, όταν θα μας έχουν δει να κάνουμε πίσω λόγο πιέσεων;
-Όταν μιλάμε για απελευθέρωση επαγγέλματος, εννοούμε απελευθέρωση του επαγγέλματος. Επιτέλους, η αξιοπιστία μας ως πολιτεία πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι μείζον αγαθό. Και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ποιον νομίζουμε ότι κοροϊδεύουμε όταν άλλα ψηφίζουμε και άλλα εφαρμόζουμε. Τους πολίτες; Τους εταίρους μας στο εξωτερικό; Κανέναν δεν κοροϊδεύουμε. Απαξιώνουμε το πολιτικό σύστημα, καταρρακώνουμε την εμπιστοσύνη όλων, υπονομεύουμε τις ίδιες μας τις αξίες.
-Όπως πολύ καλά γνωρίζετε όσοι έχετε παρακολουθήσει τα αποτελέσματα των επισήμων συναντήσεων διαλόγου που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί με την Ομοσπονδία ιδιοκτητών ταξί, το υπουργείο, όταν το προσεχές διάστημα γνωστοποιήσει τη συνολική πρόταση και τους κανόνες που θα διέπουν την απελευθέρωση του συγκεκριμένου επαγγέλματος, θα τους δώσει εύλογο και επαρκή χρόνο προκειμένου να επισημάνουν τα σημεία στα οποία συμφωνούν και τα σημεία στα οποία διαφωνούν. Μέχρι τότε είναι παντελώς αδικαιολόγητη κάθε μορφή κινητοποίησης και μάλιστα με θύμα το κοινωνικό σύνολο και την τουριστική οικονομία.
-Λέει και ξαναλέει, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κύριος Σαμαράς να κάνουμε ό,τι κάνουν και στην Ευρώπη. Δηλαδή τι εννοεί; Μήπως δεν γνωρίζει ότι δεν υπάρχει κοινή αντιμετώπιση του θέματος στις ευρωπαικές χώρες;
-Τι θα πει πληθυσμιακό κριτήριο έτσι γενικά και αόριστα; Δύο- δυόμιση ταξί ανά χίλιους κατοίκους , όπως σήμερα στην Αθήνα; Τρία ταξί ανά χίλιους κατοίκους, όπως στη Βουδαπέστη και τη Μαδρίτη; Τέσσερα ταξί ανά χίλιους κατοίκους, όπως στην Πράγμα και το Βουκουρέστι, ή 10 ταξί ανά χίλιους κατοίκους, όπως στη Βαρκελώνη, το Ελσίνκι και το Μπέλφαστ. Δεν υπάρχουν ενιαία πληθυσμιακά κριτήρια. Και για να τελειώνουν οι μισές αλήθειες, ας πούμε επιτέλους ότι όταν οι ιδιοκτήτες ταξί μιλούν για πληθυσμιακά κριτήρια εννοούν τέτοια πληθυσμιακά κριτήρια, ώστε το επάγγελμα να παραμείνει κλειστό, ώστε να μην προκύπτει η δυνατότητα έκδοσης νέων αδειών. Υπεκφυγή και πρόσχημα είναι, λοιπόν, έτσι γενικά και αόριστα το πληθυσμιακό κριτήριο.
-Για να προχωρήσουμε μπροστά πρέπει να ξεπεράσουμε τις παλαιές πρακτικές και να υπερβούμε τα παλαιά όρια. Καταλαβαίνω ότι σε μια μεταβολή είναι λογικό να υπάρχουν αντιδράσεις. Αλλά η δική μας υποχρέωση είναι να δίνουμε τη μάχη όχι για να υπερασπιστούμε το παρελθόν και το παλαιό σύστημα σχέσεων αλλά να κινήσουμε τα πράγματα ώστε η χώρα να μπορέσει να βρει έναν δρόμο προοπτικής.”
Από την “ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΗ”: Αναλυτικές απαντήσεις Ραγκούση για τα ταξί
Αυγούστου 3, 2011 στις 6:14 μμ
ΣΑΘ
Άποψή μου είναι ότι ο υπουργός έχει 100% δίκιο.
Κι αν, τελικά, τα καταφέρει, θα πιστωθεί μ’ έναν άθλο.
Αυγούστου 3, 2011 στις 6:31 μμ
Ενη
Ζεππος
Στο αλλο σχετικό ποστ (οι ταξιτζήδες ξεπέρασαν την κοκκικνη γραμμή κλπ.), (κάπου ειναι καταχωνιασμένο στα παρελθόντα), ειχα δώσει ενα κείμενο απο το ΕΘΝΟΣ, οπου αναφέρονταν πολλά απο τα προαναφερθέντα.
Ουδείς ασχολήθηκε και ουδείς το σχολίασε, απλά μπήκε στη “μόστρα” του ποστ.
Οτι ο Ραγκούσης οχι μόνο εχει δίκαιο αλλά δίνει και μαθήματα, οπου δει, τι θα πεί “αναδιοργάνωση του κράτους” οπως ολη η σημερινή κυβέρνηση “διαλαλει”.
Αυτά.
Αυγούστου 3, 2011 στις 6:39 μμ
Ενη
Με την ευκαιρία να πώ οτι ειδα σήμερα στο δρόμο ραδιο-ταξί, το οποίο μάλιστα οδηγούσε γυναίκα.
Φαινεται οτι οι γυναίκες ταξιτζούδες βαρέθηκαν τις μ@@@@ες των ανδρών συναδέλφων τους και πιάσανε μεροκάματο. Χο.
Αυγούστου 3, 2011 στις 6:47 μμ
Β.Δ. Καργούδης
Kαι η πλήρης μορφή της ομιλίας Ραγκούση
((
@Ζέππο, νομίζω πως ή το ΒΗΜΑ ή τα ΝΕΑ το έχουν δημοσιεύσει όλο σε μορφή PDF):
*** *** ***
“ΟΜΙΛΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ
κ. Γ. Ν. ΡΑΓΚΟΥΣΗ
ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Όλοι σε αυτή την αίθουσα έχουμε συνείδηση ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Θα προχωρήσει επιτέλους αποφασιστικά στις αλλαγές που έχει ανάγκη ο τόπος ή θα παραμείνει εγκλωβισμένη στις μικροκομματικές και παλαιοκομματικές νοοτροπίες που μας έφεραν στο χείλος της καταστροφής;
Η δημόσια συζήτηση για την απελευθέρωση των αδειών των ιδιοκτητών ταξί, μας φέρνει αντιμέτωπους με όλα τα κρίσιμα ερωτήματα στα οποία οφείλουμε να απαντήσουμε ξεκάθαρα χωρίς υποκρισίες, χωρίς βολικές αμφισημίες, χωρίς τη συνήθη διγλωσσία του παρελθόντος. Και πρέπει να γίνει σαφές ότι από το πώς θα απαντήσουμε ως πολιτικό σύστημα και ως κοινωνία, θα κριθεί όχι μονό το συγκεκριμένο θέμα των ταξί, αλλά και η ίδια η πολιτεία που οικοδομούμε στη νέα εποχή που ξεκινά μετά τη Μεταπολίτευση.
Για εμάς, για την κυβέρνηση, 4 είναι οι βασικοί άξονες, οι βασικές αρχές πάνω στις οποίες οργανώνουμε την πολιτική μας.
1.
Η προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος.
Προασπίζουμε ή όχι το δημόσιο συμφέρον με την πολιτική της απελευθέρωσης;
Το σημερινό σύστημα δεν εξυπηρετεί το επιβατικό κοινό, Έλληνες και τουρίστες, οι οποίοι δεν απολαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες. Δεν εξυπηρετεί και τους εργαζόμενους οδηγούς, οι οποίοι συμπιέζονται, αναγκαζόμενοι να εργάζονται με όλο και χαμηλότερη αμοιβή. Για αυτό ακριβώς, τόσο οι φορείς και οι επιχειρήσεις του τουρισμού όσο και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων τάσσονται ρητά και κατηγορηματικά υπέρ της απελευθέρωσης, ενώ αντιδρούν μόνο οι ιδιοκτήτες. Ποια είναι η πολιτική που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον; Αυτή που θα επιτρέψει να εξυπηρετηθούν ποιοτικά και οικονομικά οι χρήστες των υπηρεσιών ταξί και να προστατευθούν όσοι εργάζονται και απασχολούνται στον κλάδο.
Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης τι σημαίνει; Αγοραπωλησίες αδειών με «μαύρα» χρήματα, άρα φοροδιαφυγή. Αφήνοντας την κατάσταση ως έχει, ουσιαστικά προωθούμε την παραοικονομία με τη σφραγίδα του κράτους και, παράλληλα, σταματάμε μια αναπτυξιακά αναγκαία πολιτική, αποτυγχάνουμε να βελτιώσουμε την παροχή υπηρεσιών, αλλά και αποκλείουμε την πρόσβαση στην αγορά εργασίας, την ίδια στιγμή που η απασχόληση συνιστά το μεγαλύτερο πρόβλημα της κοινωνίας.
Συνοψίζω: Το άνοιγμα, προφανώς με όρους και κανόνες, υπηρετεί την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό, άρα υπηρετεί το επιτακτικό δημόσιο συμφέρον.
Η απελευθέρωση με κανόνες πατάσσει την φοροδιαφυγή, άρα υπηρετεί το επιτακτικό δημόσιο συμφέρον.
Το άνοιγμα με κανόνες τονώνει την απασχόληση, άρα υπηρετεί το επιτακτικό δημόσιο συμφέρον.
2.
Η προώθηση προοδευτικών μεταρρυθμίσεων.
Υπάρχει το ερώτημα είναι προοδευτική ή νεοφιλελεύθερη η πολιτική του ανοίγματος;
Αν το επάγγελμα, παραμείνει κλειστό, τι πετυχαίνουμε; Προστατεύουμε τα αδικαιολόγητα προνόμια των λίγων- και δεν μιλώ βέβαια για το σύνολο των ιδιοκτητών ταξί, γιατί δεν είναι όλοι ίδιοι- και όχι τα δικαιώματα των πολλών.
Είναι άλλο θέμα να λάβουμε υπόψη μας τον σημερινό κάτοχο άδειας και άλλο να μην θέλουμε εν ονόματί του να αλλάξουμε ουσιαστικά τίποτα και να αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν.
Τι θέλουμε λοιπόν; Να συντηρήσουμε μια τέτοια κατάσταση; Η αγορά των ταξί είναι εδώ και δεκαετίες κλειστή, αδιαφανής και αναποτελεσματική. Αυτά θέλετε να συνεχίσουν να γίνονται κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης; Για μας προοδευτική μεταρρύθμιση είναι αυτή που υπηρετεί την κοινωνία, αυτό που υπηρετεί τους εργαζομένους, αυτή που υπηρετεί την κοινωνική δικαιοσύνη.
Και για να τελειώνουμε και με μια ακόμα υποκρισία. Καρτέλ δεν φτιάχνει η απελευθέρωση, καρτέλ είναι σήμερα οι λεγόμενοι μαντράδες εκμεταλλευτές με τις δεκάδες άδειες.
3. Το ζήτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Είναι κοινωνικά δίκαιο ή όχι το άνοιγμα του επαγγέλματος;
Ακούμε όλες αυτές τις μέρες κάποιους να ζητούν από την κυβέρνηση να μην εφαρμόσει το νόμο που η Βουλή ψήφισε. Τους ρωτώ: έχουν αναλογιστεί ότι την ίδια ώρα όλος ο ελληνικός λαός επωμίζεται τεράστια βάρη –που πολλές φορές δεν του αναλογούν- προκειμένου να διασωθεί η χώρα; Και οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι και οι επαγγελματίες και οι επιχειρήσεις πλήττονται ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση. Τι ηθικό έρεισμα έχει μια πολιτική που εμφανίζεται άτεγκτη με τους αδύναμους και ευέλικτη με όσους πλήττουν με έκνομες ενέργειες το δημόσιο συμφέρον; Οι ιδιοκτήτες αδειών δεν οφείλουν και αυτοί να επωμιστούν ένα μέρος του κόστους της προσπάθειας για την αναπτυξιακή επανεκκίνηση της χώρας, μαζί με τους εργαζόμενους; Επειδή δεν λογαριάζουν το κοινωνικό κόστος των ενεργειών τους θα τους επιβραβεύσουμε; Πώς θα πείσουμε τους πολίτες μετά, όταν θα μας έχουν δει να κάνουμε πίσω λόγο πιέσεων;
4. Το ερώτημα της αξιοπιστίας και της συνέπειας.
Είμαστε συνεπείς ή όχι με τις δεσμεύσεις μας, με τις ίδιες τις αποφάσεις μας ;
Ψηφίσαμε ήδη έναν νόμο, τον οποίο δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να μην εφαρμόσουμε. Μόνο αυτή η στάση είναι συμβατή με ένα κράτος ευνομίας, με ένα κράτος κανόνων και όχι ένα κράτος εξαιρέσεων. Και το λέω ξεκάθαρα σε όσους νομίζουν ότι θα υποκύψουμε σε πιέσεις και σε εκβιασμούς: δεν πρόκειται να κάνουμε πίσω. Το άνοιγμα με κανόνες θα προχωρήσει. Μέσα από διάλογο, αλλά θα προχωρήσει. Αυτό άλλωστε δήλωσε πρόσφατα και ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου.
Όταν μιλάμε για απελευθέρωση επαγγέλματος, εννοούμε απελευθέρωση του επαγγέλματος. Επιτέλους, η αξιοπιστία μας ως πολιτεία πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι μείζον αγαθό. Και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ποιον νομίζουμε ότι κοροϊδεύουμε όταν άλλα ψηφίζουμε και άλλα εφαρμόζουμε. Τους πολίτες; Τους εταίρους μας στο εξωτερικό; Κανέναν δεν κοροϊδεύουμε. Απαξιώνουμε το πολιτικό σύστημα, καταρρακώνουμε την εμπιστοσύνη όλων, υπονομεύουμε τις ίδιες μας τις αξίες.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Όπως πολύ καλά γνωρίζετε όσοι έχετε παρακολουθήσει τα αποτελέσματα των επισήμων συναντήσεων διαλόγου που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί με την Ομοσπονδία ιδιοκτητών ταξί, το υπουργείο, όταν το προσεχές διάστημα γνωστοποιήσει τη συνολική πρόταση και τους κανόνες που θα διέπουν την απελευθέρωση του συγκεκριμένου επαγγέλματος, θα τους δώσει εύλογο και επαρκή χρόνο προκειμένου να επισημάνουν τα σημεία στα οποία συμφωνούν και τα σημεία στα οποία διαφωνούν. Μέχρι τότε είναι παντελώς αδικαιολόγητη κάθε μορφή κινητοποίησης και μάλιστα με θύμα το κοινωνικό σύνολο και την τουριστική οικονομία.
Λέει και ξαναλέει, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κύριος Σαμαράς να κάνουμε ό,τι κάνουν και στην Ευρώπη. Δηλαδή τι εννοεί; Μήπως δεν γνωρίζει ότι δεν υπάρχει κοινή αντιμετώπιση του θέματος στις ευρωπαικές χώρες; Ή μήπως θέλει να κάνουμε ό,τι κάνουν στην Ολλανδία για παράδειγμα; Εκεί το επάγγελμα άνοιξε το 2000. Και γνωρίζετε, κύριοι της αντιπολίτευσης, τι έγινε; Η νέα νομοθεσία που ίσχυσε εκείνη την περίοδο αφενός ήρε τους ποσοτικούς περιορισμούς και αντικατέστησε το καθεστώς σταθερού τιμολογίου με αυτό του μέγιστου. Ή μήπως εννοεί ο κύριος Σαμαράς να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Ιρλανδίας στην οποία το 2000, η πρόσβαση στην αγορά απελευθερώθηκε με την άρση των ποσοτικών περιορισμών. Αλλά και στο Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο) η αγορά των ταξί στο Λονδίνο ρυθμίζεται μέσα από προδιαγραφές ποιότητας και απαιτήσεις ικανότητας των υποψήφιων οδηγών και υπάρχουν δύο τύποι ταξί, τα συμβατικά ταξί και τα ιδιωτικά οχήματα προς μίσθωση. Τα μισθωμένα οχήματα δεν υπόκεινται σε ποσοτικούς περιορισμούς και το τιμολόγιο τους δεν ρυθμίζεται. Αλλά και στην Αυστρία και την Ουγγαρία η εθνική νομοθεσία προβλέπει την ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά σε συνδυασμό με την επιβολή αυστηρών κανόνων ποιότητας στις υπηρεσίες που παρέχονται. Τι ακριβώς εννοεί λοιπόν ο κύριος Σαμαράς, όταν λέει να ακολουθήσουμε το ευρωπαϊκό πρότυπο;
ο ίδιο ισχύει με το περίφημο πληθυσμιακό κριτήριο. Τι θα πει πληθυσμιακό κριτήριο έτσι γενικά και αόριστα; Δύο- δυόμιση ταξί ανά χίλιους κατοίκους , όπως σήμερα στην Αθήνα; Τρία ταξί ανά χίλιους κατοίκους, όπως στη Βουδαπέστη και τη Μαδρίτη; Τέσσερα ταξί ανά χίλιους κατοίκους, όπως στην Πράγμα και το Βουκουρέστι, ή 10 ταξί ανά χίλιους κατοίκους, όπως στη Βαρκελώνη, το Ελσίνκι και το Μπέλφαστ. Δεν υπάρχουν ενιαία πληθυσμιακά κριτήρια. Και για να τελειώνουν οι μισές αλήθειες, ας πούμε επιτέλους ότι όταν οι ιδιοκτήτες ταξί μιλούν για πληθυσμιακά κριτήρια εννοούν τέτοια πληθυσμιακά κριτήρια, ώστε το επάγγελμα να παραμείνει κλειστό, ώστε να μην προκύπτει η δυνατότητα έκδοσης νέων αδειών. Υπεκφυγή και πρόσχημα είναι, λοιπόν, έτσι γενικά και αόριστα το πληθυσμιακό κριτήριο. Δεν σημαίνει τίποτα παρά μόνο ένα βολικό άλλοθι σε όσους, όπως ο κ. Σαμαράς, θέλουν να παραμείνει το επάγγελμα κλειστό και με αυτό τον τρόπο κλείνουν το μάτι στους ιδιοκτήτες ταξί. Είναι λυπηρό ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να μετατρέπεται σε εκπρόσωπο τύπου του προέδρου των ιδιοκτητών ταξί.
Αλήθεια, κύριοι της αντιπολίτευσης, θα καταδικάσετε ή όχι τις πράξεις βίας που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες. Τα λάδια για να μην μπορούν να περάσουν τα λεωφορεία με τους τουρίστες, τους αποκλεισμούς δρόμων που απαγορεύουν στους πολίτες να μετακινηθούν; Κύριοι συνάδελφοι της Αριστεράς, θα καταγγείλετε τις απολύσεις των συνδικαλιστών οδηγών από τους ιδιοκτήτες επειδή ζητάνε το άνοιγμα του επαγγέλματος; Θα καταγγείλετε εκείνους που έστειλαν στο νοσοκομείο τους συνδικαλιστές οδηγούς;
Πρέπει όλοι να καταδικάσουμε απερίφραστα, χωρίς αμφισημίες και διγλωσσίες την τρομοκρατία που ασκείται από τραμπούκους εις βάρος μελών του ελληνικού κοινοβουλίου που αρνούνται να υποκύψουν στα συντεχνιακά συμφέροντα. Και να αναλογιστούν τις ευθύνες τους όσοι, από τη μια, με δηλώσεις τούς λένε να σταματήσουν, και από την άλλη, τους κλείνουν το μάτι να συνεχίσουν, επειδή έτσι φαντάζονται ότι πλήττουν την κυβέρνηση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Υπάρχουν βεβαίως και κάποια ερωτήματα για τα οποία αν και προφανείς οι απαντήσεις εξακολουθούν να τίθενται από όσους δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα. Ασκούν κριτική, δήθεν, στους χειρισμούς, ενώ γνωρίζουν ότι ουδέποτε στην πραγματικότητα υπήρξε το παραμικρό περιθώριο χειρισμών. Στο τέλος Ιουνίου ένα πολύ απλό, πολύ συγκεκριμένο και κατά τη γνώμη μου πολύ σημαντικό ερώτημα έπρεπε να απαντηθεί. Εμείς είπαμε και αναλάβαμε την ευθύνη για αυτό ότι πρέπει με διάλογο να προχωρήσει η απελευθέρωση του επαγγέλματος και να θεσπιστούν κανόνες. Όποιος έχει την αντίθετη άποψη, ας αναλάβει την ευθύνη και ας το πει χωρίς μισόλογα. Γιατί περιθώριο χειρισμών δεν υπήρχε από το νόμο. Όλοι γνωρίζουν ότι η 2α Ιουλίου ως ημερομηνία για το άνοιγμα των επαγγελμάτων, δεν είναι δική μας, είναι του νόμου που ψηφίσαμε και ισχύει. Και ο μόνος δυνατός χειρισμός ήταν αυτός τον οποίο και κάναμε. Να καλέσουμε άμεσα σε διάλογο για τους κανόνες του ανοίγματος που προβλέπει ο νόμος. Και ο χειρισμός αυτός οδήγησε στη συμφωνία της 7ης Ιουλίου, κατά την οποία οι ιδιοκτήτες κατέθεσαν τη συμφωνία τους, και στη συνέχεια τις απόψεις τους με υπόμνημα που υπέβαλαν στις 13 Ιουλίου, και συμφώνησαν να αναμένουν τις προτάσεις του υπουργείου, το οποίο ασφαλώς όφειλε και οφείλει να λάβει υπόψη του και τις απόψεις των ιδιοκτητών ταξί, όπως και τις απόψεις των άλλων εμπλεκομένων, των εκπροσώπων του τουρισμού και των εργαζομένων. Και αυτή τη συμφωνία, την προφανή και αυτονόητη, κάποιοι έσπρωξαν τους ιδιοκτήτες να αθετήσουν οδηγώντας τους στην απεργία, πριν καν παρουσιάσει το υπουργείο τις θέσεις του, με την απαίτηση ότι η πολιτεία όφειλε να υποκύψει στα τελεσίγραφά τους και να υιοθετήσει τις θέσεις τους. Να μην καταθέσει δηλαδή καν τη δική της πρόταση.
Είναι προφανές ότι όσοι μιλούν για χειρισμούς θα ήταν πιο ευθύ να πουν ρητά αυτό που εννοούν. Ότι δεν θέλουν το άνοιγμα. Αν πάλι κάποιοι με χειρισμούς, εννοούνε την υποκρισία και την κοροϊδία που βασίζεται σε τεχνάσματα, αμφισημίες και μισές αλήθειες, ας αναλογιστούν επιτέλους ότι έτσι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Οι χειρισμοί του υπουργείου υπαγορεύθηκαν αποκλειστικά και μόνο από την αίσθηση ευθύνης και σοβαρότητας. Και μάλιστα, για να μην δώσουμε ούτε λαβή για κακόβουλη κριτική και προσχήματα για συγκρούσεις εν μέσω καλοκαιριού, προγραμματίσαμε εξαρχής για τα τέλη Αυγούστου την παρουσίαση της νομοθετικής πρωτοβουλίας του Υπουργείου που θα μας θέσει όλους ενώπιον των ευθυνών μας. Ακριβώς, για να μην μπορεί ούτε ο πιο κακόπιστος να πει ότι δεν λάβαμε υπόψη μας και τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες της τουριστικής περιόδου. Και αυτό είναι που καθιστά απολύτως απρόκλητη, απολύτως αδικαιολόγητη και ακραία αντικοινωνική αυτή την απεργία, που παίρνει τη μορφή απρόκλητου προληπτικού χτυπήματος απέναντι στην κοινωνία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Έχουμε καθήκον και ευθύνη να προχωρήσουμε στην εφαρμογή του νόμου, στο άνοιγμα των επαγγελμάτων. Στο άνοιγμα των αγορών. Έχουμε καθήκον και ευθύνη να προχωρήσουμε στην εφαρμογή όλων των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων προκειμένου να πετύχουμε την ανόρθωση της χώρας και την επανεκκίνηση της οικονομικής ανάπτυξης. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει ιστορική υποχρέωση να προχωρήσει σε βαθιές αλλαγές αν θέλει η χώρα να επιβιώσει. Τώρα είναι η ώρα για όλους μας να αποφασίσουμε: Είμαστε με την Ελλάδα των κανόνων ή με εκείνη των εξαιρέσεων; Είμαστε υπέρ της μεταρρύθμισης κανόνων, δομών, νοοτροπιών, ή υπέρ μιας μικρόπνοης και μικροπολιτικής διαχείρισης δια εμβαλωματικών παρεμβάσεων που εν τέλει συντηρούν το ίδιο νοσηρό πλαίσιο;
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι,
Για να προχωρήσουμε μπροστά πρέπει να ξεπεράσουμε τις παλαιές πρακτικές και να υπερβούμε τα παλαιά όρια. Καταλαβαίνω ότι σε μια μεταβολή είναι λογικό να υπάρχουν αντιδράσεις. Αλλά η δική μας υποχρέωση είναι να δίνουμε τη μάχη όχι για να υπερασπιστούμε το παρελθόν και το παλαιό σύστημα σχέσεων αλλά να κινήσουμε τα πράγματα ώστε η χώρα να μπορέσει να βρει έναν δρόμο προοπτικής.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Αυγούστου 3, 2011 στις 7:40 μμ
Πάνος
3/8/2011
ΤΑΞΙ: Ο “ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΩΦΩΝ” ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Ο «διάλογος κωφών» των ιδιοκτητών ταξί με την κυβέρνηση και οι συχνά ακραίες και απαράδεκτες μορφές των κινητοποιήσεων, που παραβιάζουν το δικαίωμα πρόσβασης σε σημαντικούς χώρους θέτουν ή σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια, επισκιάζουν το νηφάλιο διάλογο για το δημόσιο συμφέρον στα θέματα αυτά, που σήμερα είναι απολύτως αναγκαίος. Σε συνθήκες εκτεταμένης ανεργίας, η απελευθέρωση που προωθεί η κυβέρνηση θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερο πολλαπλασιασμό των ταξί πολύ πέρα από τις αντοχές των ελληνικών πόλεων: άνθρωποι που αναζητούν διέξοδο απέναντι στην ανεργία, ενθαρρύνονται να δεσμεύσουν μεγάλα ποσά για αγορά επαγγελματικού αυτοκινήτου χωρίς ουσιαστική προοπτική απόσβεσης.
Από την άλλη πλευρά, η δυναμική των ιδιοκτητών ταξί τις τελευταίες δεκαετίες οφείλεται σε σειρά προνομίων που εξασφάλιζαν από όλες τις κυβερνήσεις, αλλά και στην απουσία σχεδιασμού και κρατικών ελέγχων. Η απουσία αυτή επέτρεψε, πέραν κάθε λογικής και νομιμότητας, μια σειρά απαράδεκτων καταστάσεων που πρέπει να επανεξεταστούν ριζικά, ανεξάρτητα από το θέμα των αδειών.
απρόσκοπτη είσοδο και στάση των ταξί σε λεωφορειολωρίδες, με παρακώλυση των δημόσιων συγκοινωνιών.
διπλές και τριπλές επιβιβάσεις, χωρίς καν να ερωτηθούν οι πελάτες,
επιλογή ή άρνηση διαδρομών, ανάλογα με το προσδοκώμενο κόμιστρο,
απουσία εκπαίδευσης, ελέγχων και αξιολόγησης των υπηρεσιών και της οδικής συμπεριφοράς των οδηγών.
απεριόριστη διάρκεια των επαγγελματικών αδειών και δυνατότητα κερδοσκοπικής εμπορίας τους με εκτεταμένη φοροδιαφυγή στη δήλωση των ποσών.
μονίμως πλημμελείς ελέγχους για ατμοσφαιρική ρύπανση, με τις ελληνικές πόλεις να κατέχουν τα πρωτεία για τη ρύπανση από μικροσωματίδια
αποκλεισμό ευέλικτων συμπληρωματικών λύσεων όπως δίτροχα μοτο-ταξί, ή 8θέσια λεωφορειοταξί πολλαπλών μισθώσεων.
ανεμπόδιστη κυκλοφορία πληθώρας παράνομων ταξί με ανασφάλιστους οδηγούς, συχνά από κατόχους και νόμιμων αδειών.
Πολιτικές αποφάσεις που αφήνουν χωρίς συγκοινωνιακή κάλυψη χώρους όπως αεροδρόμια, λιμάνια ή δημόσιες υπηρεσίες, καθιστώντας τα ταξί μονοπώλιο και τους πολίτες ομήρους τους.
Η εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων Ελεάννα Ιωαννίδου, δήλωσε σχετικά:
«Η λύση για τα ταξί οφείλει να στηρίζεται στο δημόσιο συμφέρον και τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι σε άκαμπτες συνταγές περί ανοικτών αγορών ή σε συντεχνιακές εξυπηρετήσεις. Κριτήριο θα πρέπει να είναι αποκλειστικά η βέλτιστη συμπλήρωση των δημόσιων συγκοινωνιακών μέσων, με τη μικρότερη δυνατή επιβάρυνση του κυκλοφοριακού και του περιβάλλοντος. Τα ταξί οφείλουν να λειτουργούν συμπληρωματικά με τη δημόσια συγκοινωνία, να ανταγωνίζονται αποκλειστικά το ΙΧ, και να σχεδιάζονται πρώτα από όλα για τους πολίτες και τους επισκέπτες της χώρας. Οι Οικολόγοι Πράσινοι επεξεργαζόμαστε ήδη προτάσεις για μια βιώσιμη εναλλακτική λύση».
Αυγούστου 3, 2011 στις 9:40 μμ
Πάνος
Συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις οι ιδιοκτήτες ταξί ως το Σάββατο
Μέχρι το Σάββατο αποφάσισαν τη συνέχιση των κινητοποιήσεών τους οι ιδιοκτήτες ταξί κατά τη σημερινή συνεδρίασή τους.
Εν τω μεταξύ, στη Ρόδο, όπως και στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, τα ταξί κυκλοφορούν κανονικά, με το μέτωπο των αυτοκινητιστών να εμφανίζεται διαιρεμένο.
Την ίδια στιγμή, νωρίτερα προκλήθηκε κυκλοφοριακό χάος στη Θεσσαλονίκη λόγω της μηχανοκίνητης πορείας των ιδιοκτητών ταξί, ενώ στα Χανιά είχαν προχωρήσει σε κατάληψη εκδοτηρίων αρχαιολογικών χώρων.
Πηγή:www.capital.gr
Αυγούστου 3, 2011 στις 10:00 μμ
Πάνος
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_03/08/2011_451474
Αυγούστου 4, 2011 στις 12:56 μμ
Πάνος
http://www.protothema.gr/greece/article/?aid=137912
Το …τελειώνουν.