Το «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς» ίσως είναι κάτι παραπάνω από τεκμήριο έκπτωσης του σύγχρονου πολιτικού λόγου, είναι μια αναδρομική, ανορθόδοξη ίσως, εκδίκηση όσων αισθάνθηκαν κάποια στιγμή πολιτικά ηττημένοι, μια ρεβάνς για λογαριασμό των περιθωριοποιημένων γενεών της τελευταίας πεντηκονταετίας. Οι πιτσιρικάδες που επιλέγουν για ψευδώνυμο στο facebook ονόματα όπως «Kostas Meligalas» εντάσσονται σε μια νεανική κουλτούρα που αμφισβητεί την εκάστοτε εξουσία με χιούμορ, εικονοκλαστική διάθεση και αυτό που ένας ερευνητής θα ονόμαζε «πολιτιστικά αποθέματα του αποκλεισμού»
Ιάσονας Χανδρινός
*
Με άλλα λόγια είναι αυτό που ο θείος Ισίδωρος προσδιορίζει ως αριστερή κλαψομουνίαση. Λιγότερο τρυφερά, το έχω διατυπώσει εγώ: είναι η ιδεολογική και πολιτική αυτοδικαίωση κάθε «αριστερού» μπετόβλακα, είτε νεαρού, είτε ώριμου, είτε ήδη σεσηπότος. Οι μπετόβλακες αυτοί κυριολεκτικά κλείνουν το δρόμο της αριστεράς προς το μέλλον. Και μια σύγχρονη αριστερά είναι χρήσιμη (αν όχι απαραίτητη) για τον τόπο, όπως είναι απαραίτητη μια πραγματική σοσιαλδημοκρατία και μια σύγχρονη φιλελεύθερη παράταξη. Αλλά, εδώ που φτάσαμε, ποιος αφέντης, ποια κυρά…
*
Πηγή:
8 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 12:31 πμ
Χριστόφορος Μιχάλογλου
Φίλε Πάνο , να υποθέσω ότι αυτά κάτω από το * είναι δικά σου ;
Δεν θα αναφερθώ στα περί Μελιγαλά , διότι δεν έχω επαρκή ιστορική πληροφόρηση , και θα αντιπαρέλθω αυτά για τους αριστερούς μπετόβλακες ,αλλά πραγματικά πιστεύεις ότι μια “σύγχρονη ” (όλοι οι δεξιοί τέτοια θέλανε ) αριστερά , μια “πραγματική” (δλδ όχι ακριβώς ΠΑΣΟΚ) σοσιαλδημοκρατία και μια “σύγχρονη ” (νεο) φιλελεύθερη παράταξη , θα κάναν τίποτα περισσότερο από το να συντηρούν το ίδιο σάπιο σύστημα ;
Αυτή είναι η μεταπολεμική παραμύθα του καπιταλισμού , και μένα μου φαίνεται , ότι τελευταία δεν δουλεύει καθόλου καλά .
Αδικείς όμως την σύγχρονη ακροδεξιά η οποία τουλάχιστον δηλώνει ευθαρσώς ότι είναι ουσιαστικά ο μόνος στυλοβάτης του συστήματος .
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 6:35 πμ
Πάνος
Φίλε Χριστόφορε,
καλημέρα!
Σωστά υποθέτεις για τα κάτω από το *.
Η αριστερά σήμερα είναι το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και κάποια μικρότερα σχήματα. Ευθέως και χωρίς περιστροφές υποστηρίζω ότι, συνολικά, πρόκειται για ιστορικό (και πολιτικό) αναχρονισμό, ο οποίος κάνει μεγαλύτερη ζημιά παρά καλό στην ελληνική κοινωνία και στους πολίτες. Ο ένας αποκαθιστά το Ζαχαριάδη, ο άλλος (Τσίπρας) κλαίει επειδή έγινε η συμφωνία της Βάρκιζας κλπ. Αν ΑΥΤΗ είναι η αριστερά του παρόντος, εμένα μου μοιάζει για αναπαλαιωμένη, του 1950 – με το ζόρι!
Κάτι αντίστοιχο ισχύσει για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο είναι κληρονομικό, βαθύτατα κρατικίστικο και επιπλέον διεφθαρμένο μέχρι το μεδούλι. Η χώρα δεν χρειάζεται αυτή τη συμμορία, χρειάζεται ένα πραγματικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα – και η παρουσία του ΠΑΣΟΚ είναι καταδικαστική για ένα τέτοιο εγχείρημα, ως τώρα τουλάχιστον.
Τέλος, ένα φιλελεύθερο κόμμα θα πρέπει κάποτε να αντικαταστήσει το τσελιγγάτο της ΝΔ.
Την ακροδεξιά δεν την “αδικώ” – την αντιμετωπίζω όσο καλύτερα μπορώ. Ειδικά η ελληνική ακροδεξιά είναι ένα μάτσο φασουλήδες, σχεδόν χωρίς καμιά εξαίρεση. Αλλά, από δαύτους δεν περιμένει κανείς τίποτα καλό, έτσι κι αλλιώς.
Στο κρίσιμο σημείο τώρα: είναι όλα αυτά “παραμύθα του καπιταλισμού”; Σέβομαι την άποψη, αλλά δεν συμφωνώ. Και ως επιχείρημα επικαλούμαι πολλές ευρωπαϊκές κοινωνίες, οι οποίες για δεκαετίες δομήθηκαν με βάση τις κυρίαρχες επιλογές της σοσιαλδημοκρατίας (κοινωνικό κράτος, κανόνες στην αγορά κλπ).
Είναι γεγονός ότι σήμερα τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ. Αλλά, μην έχεις καμιά αμφιβολία περί αυτού, ο καπιταλισμός έχει μεγάλο μέλλον. Είτε με εμάς, είτε χωρίς εμάς…
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 10:44 πμ
Χριστόφορος Μιχάλογλου
Ακριβώς εδώ έγκειται η ουσία της διαφωνίας μου .
Ποιο κοινωνικό κράτος ; και ποιοι κανόνες στις αγορές ; όλα αυτά αποδομούνται ραγδαία σε ΟΛΟ τον δυτικό κόσμο .
Ο καπιταλισμός δεν έχει καθόλου μέλλον , όχι γιατί θα τρομάξει από εμένα και σένα , αλλά διότι έχει ξεφύγει από το σημείο όπου μπορεί να επανέλθει και πάλι σε κατάσταση ισορροπίας .
Είναι ένα ιστορικό σύστημα που γεννήθηκε , λειτούργησε , εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο , και τώρα βρίσκεται στην τελική φάση της κατάρρευσης του .
Τώρα πλέον είναι δύσκολο να πετυχαίνονται συναινέσεις των πολιτικών δυνάμεων στο όνομα της ανάπτυξης , κάτι που στο παρελθόν είχε οδηγήσει όλες τις δυνάμεις να λειτουργούν σαν κεντρώες και μετριοπαθείς .
Χαρακτηριστική είναι στην Ελλάδα η συναίνεση ΠΑΣΟΚ -ΛΑΟΣ – ΝΔ που συσπειρώνει την νεοφιλελεύθερη αντεπίθεση , ενάντια στις υποτελείς τάξεις .
Αλλά το να κουμαντάρεις τις υποτελείς τάξεις δεν είναι πάντοτε εύκολη υπόθεση .
Εκτός από την αριστερά του ΚΚΕ & του ΣΥΡΙΖΑ , αργά ή γρήγορα είναι αναμενόμενο να αναπτυχθεί και κάτι άλλο , που δεν με ενδιαφέρει αν θα λέγεται αριστερά , και το οποίο άλλο θα έχει σαν πρόταγμα την αντικατάσταση του καταρρέοντος συστήματος με κάποιο άλλο πιο εξισωτικό και πιο δημοκρατικό .
Αυτό το άλλο είναι υποχρεωμένο να συγκρουστεί με τις δυνάμεις που επιθυμούν το καπιταλιστικό σύστημα να μετεξελιχθεί σε μια ολοκληρωτική δικτατορία , εγκαταλείποντας τα όποια προσχήματα περί δημοκρατίας .
Συναίνεση εδώ δεν χωράει .
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 12:55 μμ
ΣΠΥΡΟΣ Ο ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ
Ο ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ……
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ,ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΗΤΤΗΜΕ-
ΝΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ,ΤΟ 1949,ΓΕΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΣΦΑΖΕ ΑΔΙΑΚΡΙΤΑ ΣΤΟ ΜΟ-
ΝΟΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΕ.
ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΠΑΙΔΙΑ,ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ,ΕΚΔΙΚΟΥΜΕΝΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ
ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΤΟΥΣ,ΤΟ 1949,ΣΦΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΟΥΣ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΙΝΟΥΝ ΒΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ….
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 1:04 μμ
δεξιος
Βρισκόμαστε στον τρίτο χρόνο μιάς παγκόσμιας κρίσης από το 2008 και σε καμμία χώρα του κόσμου δεν έχει ανατραπεί δημοκρατικό καθεστώς αλλά αντίθετα ο εκδημοκρατισμός προχωρεί και σε μέχρι στιγμής άγνωστες περιοχές όπως ο αραβικός κόσμος.
Ούτε πουθενά προτείνεται κάτι ριζικά διαφορετικό από αυτό που ισχύει σήμερα.
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 1:58 μμ
Πάνος
Μπορεί τα πράγματα να αλλάξουν άρδην στον τέταρτο (χρόνο) και ο καπιταλισμός να σύρει τα τέσσερα, του χρόνου πριν το φθινόπωρο
Όσο για την επέκταση της δημοκρατίας στον αραβικό κόσμο, υποθέτω ότι κάνεις μαύρο χιούμορ…
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 3:48 μμ
σχολιαστης
Για παράδειγμα είναι αντιδημοκρατικό που δικάζεται ο Μουμπάρακ;
Σε χώρες όπως η Αίγυπτος θα κρίνουμε αφου γίνουν οι εκλογές.
Οκτωβρίου 1, 2011 στις 6:24 μμ
Πάνος
Αυτό λέω κι εγώ: ας μη βιαζόμαστε να βγάλουμε αισιόδοξα συμπεράσματα – τα οποία δε στηρίζονται πουθενά.