Αλ. Τσίπρας: Αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι και τόσο Έλληνες – 20/2/2012 3:42:00 μμ.
Ας του πει κάποιος να μην ξεφουρνίσει ξανά αυτή τη διχαστική πατάτα. Κι ας του επισημάνει ότι η τραγωδία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα (μάλλον ο Λαφαζάνης το έχει πει αυτό, δεν είμαι σίγουρος…)


13 σχόλια
Ροή σχολίων γι' αυτό το άρθρο
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 11:10 πμ
ο δείμος του πολίτη
Ξέρεις καλά ότι ούτε διαχτικός είμαι ούτε εθνικσιτής. Ωστόσο, θα διαφωνήσω, επειδή κάποτε κάποιος έπρεπε με κάποιο τρόπο να απαντήσει σε εκείνους που επικαλούνται κάθε τόσο τον πατριωτισμό μας και το καλός της χώρας. Ποιας πατρίδας; της πατρίδας των ελίτ;
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 11:21 πμ
Αναγνώστης ο αθηναίος
Δείμε, με όλο το σεβασμό στην άποψή σου, πιστεύω ότι αυτού του είδους η “απάντηση” του Τσίπρα (περιεχόμενο και ..σημαινόμενα) είναι ο καλύτερος τρόπος να αφοπλιστείς απέναντι σε αυτούς που υποτίθεται ότι πολεμάς, δηλαδή να παίξεις σε ένα γήπεδο όπου δεν έχεις καμία πιθανότητα να γλυτώσεις την ..πεντάρα.
Στην Πολιτική (και στο Δημόσιο χώρο γενικότερα) κερδίζει αυτός που επιβάλει ατζέντα και γήπεδο.
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 11:45 πμ
σχολιαστης
Πρόκειται για μεγάλο φρούτο, που το ανοίγει και δεν ξέρει τι λέει.
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 12:06 μμ
ο δείμος του πολίτη
Παιδιά, δε θα διαφωνήσω για τη μομφή σας στη φρασεολογία του. Το θέμα για όσους είμαστε ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης (σχηματικά ας το θέσω ως κατά του μνημονίου) έχουμε τρελαθεί με τις επικλήσεις στην πατρίδα (συναίσθημα) και τις σοφιστείες περί ανάπτυξης, σωτηρίες, χρεοκοπίας κλπ. Κάπως έπρεπε να απαντηθούν επισήμως.
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 12:44 μμ
Άγγελος
τελικά είναι θέμα γονιδιακό.
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 12:56 μμ
elias
Τελικά ο Τσίπρας άρχισε να συγκλίνει με Καρατζαφέρη και άκρα δεξιά. Λογικό και προβλέψιμο.
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 1:03 μμ
Αναγνώστης ο αθηναίος
Λέγοντας ότι η συνεχής επίκληση των παραπάνω, αφενός είναι προσχηματική, διότι απευθύνεται στο συναίσθημα για να αποτρέψει τη λογική σκέψη του καθενός, αφετέρου είναι επικίνδυνη διότι με το να αφήνεται να εννοηθεί ότι η κάθε προσέγγιση απολεγίζεται ..εθνικά, στο σημερινό περιβάλλον βάζει από το παράθυρο διχαστικές ατζέντες.
Σε αυτό η όποια επαρκής αντιπολίτευση θα έθετε ..κόκκινες γραμμές και θα υπερασπιζόταν η ίδια τη συνοχή στην Κοινωνία, ..έργω και λόγω.
Δηλαδή κατηγορείς τον άλλον για καιροσκοπισμό με χρήση μεθόδων διχαστικών και για αυτό επικίνδυνο, δεν τσιμπάς κάνοντας πρακτικά το ίδιο από την ..ανάποδη.
Αλλιώς πώς το πλειοψηφικό σήμερα (αντιπολιτευτικό) ρεύμα θα αποκτήσει πιο σταθερά χαρακτηρηστικά και δεν θα είναι καιροσκοπικό (στο ουστ όλοι μέσα είναι αν και κάποιοι δικαίως).
Όταν, δε, θα μπουν τα πραγματικά διχαστικά (σε εθνικό επίπεδο) από πραγματικά φαιές προσεγγίσεις, εκεί θα χρειαστείς (..ούμε η Κοινωνία) τους προσανατολισμούς, για να μην πάνε πολλοί από τους αντιδρώντες σήμερα κατα κει.
Η άνοδος των ακροδεξιών προσεγγίσεων είναι δεδομένη, το θέμα είναι η απάντηση σε ιδεολογικό και πολιτικό επίπεδο, στον πυρήνα και όχι στη λογική καουμπόηδες και ινδιάνοι, όπως αφελώς εντάσσεται η ανωτέρω δήλωση.
Και ο δρόμος θα είναι μακρύς, τα ..μεταπολιτευτικά πρέπει να τα ξεχάσουμε, εδώ είμαστε “πάμε από την αρχή, ο καθείς είναι ο και λέγεται”.
ΥΓ Άσχετο , αλλά μούρθε στο μυαλό το ακόλουθο
Ενθυμούμαι το φάιναλ φορ όπου η ομάδα του ..Άρεως υπερείχε σαφώς (ποιοτικά) της αντιπάλου του στον ημιτελικό Μακάμπι, πράγμα που εκφραζόταν με διαφορά 8 πόντων λίγο πριν το τέλος.
Ο ευέξαπτος και ..θηριώδης Μαγκί (της Μακάμπι) άρχισε να εκνευρίζει τους δικούς μας , ο ..δράκος Γιαννάκης τσίμπησε και το παιχνίδι διεκόπη επ’ολίγον λόγω καβγάδων στο τε΄ρεν.
Μετά που ξανάρχισε επικράτησε το ..συναίσθημα, χάθηκε το πλεονέκτημα της ποιότητας, αφού αυτή μόνον εν νηφαλιότητηα ..ευδοκιμεί, το ματς γύρισε, ενώ σε φυσιολογικές συνθήκες η διαφορά θα αυξανόταν, πέρασε η Μακάμπι και το Κύπελλο το πήρε η ..Τρέησερ (του Μακαντού, ντου ντου κλπ κλπ).
Ο Δράκος όμως όπως και οι άλλοι ήξερε (τι σκ@@τα εδώ το κάναμε στα εφήβων και στα διασχολικά) ότι άμα δεις ότι χάνεις , εκνευρίζεις τον αντίπαλο και άμα είναι αφελής και τσιμπήσει και μπορεί να χάσει και να τον κατηγορούνε για υποκινητή επεισοδίων και καβγάδων από πάνω.
Στο ποδόσφαιρο έχω ακούσει για χειρότερα (εφαψίες αμυντικούς στα κόρνερ και τέτοια).
Ο Τσίπρας με τι ασχολιότανε;;
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 1:06 μμ
Αναγνώστης ο αθηναίος
Η ρπώτη παράγραφος του σχολίου μου είναι η προσέγγισή μου στο ερώτημα του Δείμου “τι έπρεπε να απαντήσουν οι ..αντιπολιτευτικοί στος συτημικούς” , φαίνεται ..ξεκρέμαστο διότι μεσολάβησαν 2 σχόλια που δεν είχα δει όταν τόγραφα
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 2:34 μμ
Στάθης Δ
Μέχρι να καταλάβει (αν μπορεί…) ο Τσίπρας ότι στην πολιτκή υπαρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται, και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται, θα παραμένει ένα κακέκτυπο του Αλαβάνου σε έκδοση ροκαμπιλά
Και το (πιθανολογούμενο) 12% ενα ποσοστό για αυτοθαυμασμό, στον διπλανό καθρέφτη από αυτόν της Αλέκας
Την ίδια ώρα που το ντήλ έκλεισε και οι λοιποί διαγκωνίζονται για το ποιός θα έχει το πάνω χέρι στην μοιρασιά
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 2:40 μμ
Πάνος
Είναι άλλο πράγμα να τονίζεις ότι ο πατριωτισμός είναι ο φερετζές του κάθε απατεώνα και άλλο να πλειοδοτείς εσύ σε πατριωτισμό.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που το κάνει η αριστερά. Επί κατοχής όποιος δεν ήταν στο ΕΑΜ ήταν προδότης ή αντιδραστικός, είτε ήταν τροτσικστής, είτε κεντρώος είτε μοναρχικός.
Είναι η πιο σίγουρη μέθοδος για αντι-συσπείρωση (καταρχήν) και διχασμό (στη συνέχεια).
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 5:16 μμ
χρήστος
Και συνεχίζει…
“Επιστολή Τσίπρα στους «17» για τη μη αναγνώριση των συμφωνιών της κυβέρνησης”
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231182824
Φεβρουαρίου 21, 2012 στις 7:00 μμ
Πάνος
“Πιθανότατα” λέει, δε λέει “στα σίγουρα”
Φεβρουαρίου 22, 2012 στις 5:20 μμ
σχολιαστης
http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=178832