Έπεσαν λυτοί δεμένοι να μας πείσουν ότι η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει. Να το δεχτούμε και να προχωρήσουμε στο επόμενο: πρέπει όμως, λέει, να γίνουν μεγάλες θυσίες από «τον λαό».

Ας μείνουμε λίγο εδώ. Γιατί, όπως όλα δείχνουν, δεν πρόκειται απλά για μείωση του εισοδήματος, με επίπτωση στη χλιδή και την κατανάλωση. Πρόκειται για πραγματική ισοπέδωση.

Και το κακό είναι πως τη διαχείριση, τη διακυβέρνηση, θα εξακολουθήσουν να την έχουν οι βασικοί υπεύθυνοι της κρίσης – δηλαδή το ΝΔΣΟΚ.

Σε ό,τι αφορά το νέο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, το παιγνίδι τελείωσε. Σε ότι αφορά όμως τον εσωτερικό ταξικό αγώνα, το παιγνίδι μόλις αρχίζει.

Γιατί δεν είναι δυνατόν, πλέον, να υπάρξει η παραμικρή ανοχή για την πολιτική ελίτ, για τη διαπλοκή, για τα πιράνχας, για τα κομματόσκυλα, για τα λαμόγια.

Γιατί πρέπει να περιφρουρήσουμε, με τον απαραίτητο εξορθολογισμό,  πάσει θυσία το ΕΣΥ και την δημόσια εκπαίδευση.

Γιατί πρέπει να δημιουργηθούν το συντομότερο νέες δουλειές για τους ανέργους – γι’ αυτούς που υπάρχουν και γι΄ αυτούς που θα προστεθούν το επόμενο διάστημα.

Ο ιδιωτικός τομέας θα κάνει ό,τι μπορεί, αυτό είναι σίγουρο.  Αυτή τη φορά όμως πρέπει να δουλέψει με fairplay, χωρίς τη διαπλοκή με το δημόσιο.

Αλλά, ανάταξη χωρίς μεγάλες δημόσιες επενδύσεις δε πρόκειται να υπάρξει.

Ένας λόγος παραπάνω για να προ-απαιτείται η ριζική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και των στελεχών της διοίκησης. Και εδώ θα γίνει η μεγάλη σύγκρουση με το εγχώριο κατεστημένο, σε όλες τις μορφές του.

Ο λαός είναι υποχρεωμένος να δώσει αυτή τη μάχη και να νικήσει – αν θέλει να επιβιώσει.