Χρ. Μάτης: Να οργανώσουμε την καθημερινότητα μας στην πόλη.

«Οι ενεργοί πολίτες  και ο δήμος χρειάζεται να λειτουργήσουν  σε μια  νέα οργανωτική δομή  για  έναν  ποιοτικότερο τρόπο ζωής» υποστηρίζει ο Χρήστος Μάτης μιλώντας στη  greenagenda.

Σύμφωνα με τον  επικεφαλής της παράταξης ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ- Οικολογία στην Πράξη  χωρίς την ενεργοποίηση των δημοτών , είναι αδύνατο να έχουμε αποτελέσματα. «Πρέπει οι πολίτες να μάθουν να διαχειρίζονται αλλιώς τη ζωή τους. Κι αυτό δεν είναι υπόθεση μίας μέρας ή μιας βδομάδας. Αλλά αν δεν ξεκινήσει αμέσως, εν γνώσει του ότι η διαδικασία είναι μακρά, δεν θα γίνει ποτέ. Μετά πρέπει να οργανώσουμε την αποκομιδή με τρόπο που να είναι λειτουργικός. Η καθημερινή αποκομιδή δεν γίνεται διότι δεν έχουμε πλέον τα μέσα και τους πόρους να διατηρούμε την πολυτέλεια της προηγούμενης δεκαετίας, «εγώ πετάω, ο δήμος μαζεύει».

Στη συνέχεια  ο κ. Μάτης   αναφέρει ότι  «να δούμε πως θα βελτιώσουμε την ανακύκλωση, αφού μελετήσουμε πρώτα τα αποτελέσματα της εφαρμογής της και να προωθήσουμε έστω πιλοτικά την κομποστοποίηση. Αυτό δεν είναι υποχρεωτικό να γίνει με δημόσιες υποδομές. Μπορεί να γίνει και με ατομικές υποδομές, ακόμη και σε μπαλκόνια, ή σε πολυκατοικίες. Δεν ακούσατε πουθενά να λέγεται, γιατί κανένας δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να ζητήσει από τους πολίτες να συνεισφέρουν στη βελτίωση της ζωής τους. Αλλά αν θέλουμε μια βιώσιμη πόλη, για μας και τα παιδιά μας, δεν μπορούμε να καθυστερούμε τις παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν. Το ξέρουμε ότι έχουν πολιτικό κόστος. Διότι πολλοί από μας έχουν συνηθίσει στην εύκολη λύση του δημόσιου τομέα που φροντίζει για όλα. Αν δεν κάνουμε όμως τώρα τις παρεμβάσεις, δεν θα έχουμε ποτέ αποτέλεσμα, δεν θα έχουμε ποτέ μια πόλη για μας».
-ΕΡ.Η καθαριότητα κοστίζει στον δήμο?

-ΑΠ. Κοστίζει πολύ! Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει σχέδιο. Χάνονται και χρήματα και άνθρωποι γιαυτό το λόγο. Αν η καθαριότητα της πόλης δεν αποσυνδεθεί από την αποκομιδή των σκουπιδιών, είναι αδύνατο να έχει αποτελέσματα. Άλλωστε τα σκουπίδια είναι δικά μας, και εμείς πρέπει να τα
φροντίζουμε. Αυτή η υποχρέωση μας αντικαταστάθηκε με την υποχρέωση των δήμων να τα μαζεύουν, γεγονός που είχε ως συνέπεια, στρατούς εργαζομένων στην καθαριότητα και τεράστιες προμήθειες εξοπλισμών. Εκεί στηρίχτηκε η δημιουργία μιας πελατείας που συγχρόνως ήταν και χρηματοδοτικός μηχανισμός που παρήγαγε πολιτικό χρήμα. Και την ίδια ώρα, όσοι είχαν αντίθετη άποψη εκβιαζόταν: «Δηλαδή θέλεις να μην αγοράσουμε και να μην προσλάβουμε και να είναι βρώμικη η πόλη;»

ΕΡ. Ποιο είναι το κόστος διαχείρισης απορριμμάτων?

ΑΠ. Το κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων είναι ασαφές. Κι αυτό γιατί ενώ θα έπρεπε να ισούται με τα ανταποδοτικά τέλη, (περίπου 50 εκ. ευρώ) δεν έχουμεκαμία ασφαλή πληροφόρηση για α υτό. Νομίζω ότι το υπερβαίνει κατά πολύ αλλά πώς να υπολογιστεί όταν ο προϋπολογισμός έγινε με βάση τον ιδανικό αριθμό των δρομολογίων και το σύνολο των διαθέσιμων απορριμματοφόρων, δηλαδή περίπου 55, αλλά συνήθως κυκλοφορούν γύρω στα δέκα και κάποιες ημέρες μόνο τέσσερα; Πώς να
υπολογιστεί όταν η ίδια η διοίκηση δια του αρμοδίου αντιδημάρχου παραδέχεταιότι τα 2/3 των 350 συμβασιούχων που επέστρεψαν μετά από δικαστικές αποφάσεις, εργάζονται σε άλλες πλην της καθαριότητας υπηρεσίες; Άρα αμείβονται παράνομα από τα ανταποδοτικά τέλη, ενώ υπηρετούν άλλες ανάγκες, συνήθως εξωυπηρεσιακές;

ΕΡ. Η ανακύκλωση και κομποστοποίηση προχώρησαν στο δήμο?

ΑΠ. Για την κομποστοποίηση μπορώ να πω ότι δεν προχώρησε καθόλου. Για την ανακύκλωση, δεν γνωρίζω τα ακριβή στοιχεία και δεν γνωρίζω και τα μέτρα σύγκρισης. Διότι για ένα διάστημα πέρυσι, δεν δούλευε, άρα κάθε σύγκριση θα αδικεί τους ίδιους της, τους αριθμούς. Το βασικό όμως πριν από κάθε επεξεργασία των απορριμμάτων, είναι η μείωση της παραγωγής τους. Και σε αυτήν είμαστε πολύ
πίσω. Γιατί η μείωση θέλει συνολικές παρεμβάσεις και διάλογο με την κοινωνία και την παραγωγή, που σήμερα δεν γίνεται. Η ανακύκλωση, η κομποστοποίηση και η επανάχρηση ακολουθούν μετά για ακόμη μεγαλύτερη μείωση του τελικού παραγόμενου προϊόντος. Δυστυχώς, η μείωση η οποία έχει επέλθει και αγγίζει το 30%, δεν οφείλεται στην απόφαση μας να παράγουμε λιγότερα σκουπίδια, αλλά στην κρίση.
Και αυτό δεν είναι ενθαρρυντικό. Πρέπει εμείς να το πάρουμε απόφαση ότι θα παράγουμε λιγότερα σκουπίδια για το δικό μας το καλό. Αυτή είναι μία οικολογική οπτική στη ζωή μας. Κι αυτό δεν είναι το μόνο παρόμοιο παράδειγμα. Το ίδιο συμβαίνει και με την κίνηση των αυτοκινήτων που έχει μειωθεί, όχι γιατί πειστήκαμε να χρησιμοποιούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά επειδή έχει αυξηθεί το κόστος χρήσης του αυτοκινήτου. Αν δηλαδή, ως εκ θαύματος, αύριο μειωνόταν π.χ η τιμή της βενζίνης στο μισό, τι θα γινόταν στους δρόμους;

About these ads