Έστησα μια καλύβα ψηλά στο βουνό – στη διάθεση κάθε οδοιπόρου. Φτιάξτε καφέ, ανάψτε τη σόμπα αν κάνει κρύο, ξεσκεπάστε το κοφίνι αν πεινάτε. Σα στο σπίτι σας! Όπου κι αν τριγυρίζω, δε θ’ αργήσω πολύ.
(ηλ. ταχυδρομείο: panosz@otenet.gr)
Τελευταια σχολια
 | Μαύρο πρόβατο στο Υπάρχει ζωή μετά το θάνατ… |
 | zeppos στο H Ναταλία Εστεμίροβα δεν είναι… |
 | sissa ben dahir στο H Ναταλία Εστεμίροβα δεν είναι… |
 | Dralion στο Πάλι την έκανε ο κουφός τη μαλ… |
| sissa ben dahir στο Credo quia absurdum |
| zeppos στο H Ναταλία Εστεμίροβα δεν είναι… |
| zeppos στο Μην προκαλείτε τη ζωή: είναι π… |
 | nikiplos στο Πάλι την έκανε ο κουφός τη μαλ… |
| Dralion στο Πάλι την έκανε ο κουφός τη μαλ… |
| nikiplos στο Μην προκαλείτε τη ζωή: είναι π… |
| sissa ben dahir στο Υπάρχει ζωή μετά το θάνατ… |
| Dralion στο H Πράσινη Ανάπτυξη ξεκινάει απ… |
 | xBerliner στο H Πράσινη Ανάπτυξη ξεκινάει απ… |
| xBerliner στο Μην προκαλείτε τη ζωή: είναι π… |
 | petefris στο Μην προκαλείτε τη ζωή: είναι π… |
14 comments
Comments feed for this article
Οκτωβρίου 1, 2007 στο 8:15 μμ
ioanis papoulias
Κρατάς τα νήματα και πλέκεις τον ιστό
Όποια καρδιά μπερδευτεί ,την φυλακίζεις
Έρημος είσαι, χωρίς γυρισμό
Καμένο τοπίο ,τη ζωή χαραμίζεις
Ποτέ σου δεν πίστεψες και είσαι μονάχη
Φτωχή μες στα πλούτη που σου έχουν δοθεί
Τής ομορφιάς σου το αγκίστρι δεν ξέρει
Να αλλάξει το δόλωμα και να χαρεί
Πρόσεχε τα δολώματα
Μην κανείς παραπτώματα
Μην κανείς παραπτώματα
Πρόσεχε τα δολώματα
Σκληρή καρδιά θα μαλακώσεις
Κιθάρας θα νοιώσεις σπασμένη χορδή
Το ψάρι το δόλωμα το συνηθίζει
Αλλάζει τη θάλασσα και τη τροφή
Αυγούστου 13, 2008 στο 11:05 πμ
Μιχαλης Δημητρακοπουλος
Εξαιρετικο blog. Σε διαβαζω οσο συχνοτερα μπορω.
Αυγούστου 13, 2008 στο 11:50 πμ
Πάνος
Αγαπητέ Μιχάλη,
θένξ!
Σεπτεμβρίου 17, 2008 στο 10:32 μμ
agelos
apo ta kalutera blog pou exw diavasei
Σεπτεμβρίου 18, 2008 στο 12:07 πμ
Πάνος
Μερσί, αγαπητέ Άγγελε.
Δεκεμβρίου 3, 2008 στο 1:30 πμ
vloutis
Είσαι πολύ φιλόξενος…
…στον παράδεισό σου…
vloutis.wordpress.com
vloutis.blogspot.com
Δεκεμβρίου 3, 2008 στο 12:14 μμ
Πάνος
Όλοι καλόδεχτοι, αγαπητέ φίλε. Το δίκτυο έχει αυτό το ασύγκριτο πλεονέκτημα: φέρνει κοντά ανθρώπους, χωρίς αυτή η (παρατεταμένη) εγγύτητα να μετατρέπει τον παράδεισο σε κόλαση!
(Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν – αλλά ξεπερνιούνται…)
Μαρτίου 19, 2009 στο 11:16 μμ
stellomello
hallo. anybody home? πολυ φιλοξενη η καλυβα και μπραβο. ευχομαι συντομα να ανταμωσω και με τον νοικοκυρη. χαιρετισμους απο θεσσαλονικη.
Απριλίου 21, 2009 στο 7:21 πμ
Kassandra
21 Απριλίου,ψάχνοντας για καποια αρχεια για τις μερες του ‘67,έπεσα στην καλύβα..
Πάντα πίστευα στην δυναμική του νετ και να που βρήκα κάτι καλό,ενα διαμαντακι στο χαος
Εύγε!
Απριλίου 21, 2009 στο 7:30 πμ
Πάνος
Kassandra,
καλωσόρισες στην καλύβα!
Μαΐου 4, 2009 στο 12:24 μμ
Ηλίας Προβόπουλοσ
Πάνο καλημέρα και καλή δύναμη.
Ομολογώ πως χωρίς να το έχω στο μυαλό μου, μόλις άνοιξα τη σελίδα σου κατάλαβα τι γύρευα προχθές στα βουνά της Πρασιάς. Τη δική μου καλύβα έψαχνα και μάλλον τη βρήκα.
Μαΐου 4, 2009 στο 12:55 μμ
Πάνος
Καλορρίζικη να είναι!
Ιουνίου 20, 2009 στο 11:12 πμ
parmenidis
καλημέρα
η σελίδα σου ομορφαίνει το χώρο
και ένα άκομη μπράβο,
μέσα σε λίγες γραμμές περιέγραψες τους αμφισβητίες μιας γενιάς,
που παλεύοντας έφτασαν να είναι ταξιδευτές του κόσμου,
(του κόσμου ως παράσταση, όπως είπε και κάποιος…….)
Ιουνίου 21, 2009 στο 10:37 πμ
Πάνος
Θενξ, ω Παρμενίδη!