You are currently browsing the category archive for the 'Εμφύλιος' category.
1. Η «στενή αυτοάμυνα» της Θεσσαλονίκης
Το πρωινό της 30ης Απριλίου 1947 το στρατιωτικό λεωφορείο μάζευε τους αξιωματικούς της Αεροπορίας από την πόλη της Θεσσαλονίκης, για να τους μεταφέρει στη βάση τους, στις Σέδες - έξω από τη Θέρμη. Στις 7:20 έφτασε στη στάση Μισραχή (σημερινή Φλέμιγκ), επί της Βασιλίσσης Όλγας, για να παραλάβει τον υποσμηναγό Γαλιλαίο.
Ο Γαλιλαίος ανέβηκε. Ο Σαπουτζόγλου, ο οποίος στεκόταν μπροστά, έτρεξε, άνοιξε το δέμα και πέταξε τη χειροβομβίδα στο μπροστινό τζάμι του λεωφορείου. Ακούστηκε ένας τρομαχτικός κρότος και φωνές τραυματισμένων. Το σώμα του οδηγού σταμάτησε τα κομμάτια της χειροβομβίδας. Αργότερα μαθεύτηκε ότι από αυτή τη χειροβομβίδα σκοτώθηκε ο οδηγός και τραυματίστηκαν άλλοι δύο Αξιωματικοί.
Αμέσως, τραυματίες και μη, προσπάθησαν να κατέβουν από την πίσω πόρτα του λεωφορείου. Στην πίσω πλευρά, ο Κοσμάς Εξεζίδης έριξε τη δεύτερη χειροβομβίδα, η οποία έπεσε στη ρόδα, την ώρα που είχαν ήδη κατέβει πολλοί αξιωματικοί. Στη δεύτερη αυτή έκρηξη, σκοτώθηκαν τρεις Αξιωματικοί και τραυματίστηκαν πέντε.
Διάβαζα σ’ ένα παλιό βιβλίο για το ξεπάστρεμα των αφορεσμένων από το Πατριαρχείο κλεφτών του καπετάν – Θοδωράκη, στο Μωριά του 1805 – και ανατρίχιασα καθώς συνειδητοποίησα πως τις είχα ξαναδεί αυτές τις εικόνες, στο βιβλίο του Γιώργου Μαργαρίτη, και σε άλλα, για τον Εμφύλιο, όταν περιγράφονται οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του στρατού εναντίον των ανταρτών του ΔΣΕ, στα 1948! Ίδιες, ολόιδιες, οι περιγραφές!
Προοίμιο
Ο Γιώργος Λιανόπουλος γεννήθηκε στα 1919. Προερχόταν από οικογένεια βενιζελική, ο πατέρας του Νικόλαος, με καταγωγή από τις Κονίστρες Ευβοίας, ήταν ανώτερος κρατικός λειτουργός, στέλεχος του Υπουργείου Εσωτερικών – αργότερα, στη δεκαετία του ‘50 χρημάτισε τρεις φορές (υπηρεσιακός) υπουργός. Στο Πολυτεχνείο, όπου φοιτούσε ο Γιώργος Λιανόπουλος, επί 4ης Αυγούστου, συγκρότησε τη Φοιτητική Κομμουνιστική Οργάνωση - ΦΚΟ. Σε αυτή, στα 1939, είχαν προσχωρήσει μερικοί μαθητές (ως μαθητικό τμήμα), οι οποίοι πρωταγωνιστούν στην ιστορία που θα σας αφηγηθώ στη συνέχεια – σημειώστε τα ονόματα: Άρης Αλεξάνδρου, Αντρέας Φραγκιάς, Χρήστος Θεοδωρόπουλος, Αλέξης Μητρόπουλος, Λεωνίδας Τζεφρώνης και άλλοι.
Ο Μανιαδάκης, υπουργός Εσωτερικών του Μεταξά, είχε καταφέρει να διαβρώσει τις οργανώσεις του ΚΚΕ, η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών του οποίου ήταν στη φυλακή – ή δηλωσίες, δηλαδή αποσυνάγωγοι από το Κόμμα. Είχε στήσει δική του Κεντρική Επιτροπή, δικό του Ριζοσπάστη – δεν ήξερες αν αυτός που σου μιλάει είναι καθαρόαιμος σταλίνας ή χαφιές.
Για το λόγο αυτό, να προστατεύσει δηλαδή την ΦΚΟ από τη διάβρωση, ο Λιανόπουλος κράτησε τη φοιτητική οργάνωση έξω από την ΟΚΝΕ και έκοψε κάθε σύνδεση με το Κόμμα. Ένας ΟΚΝίτης, στενός του φίλος, ο Στάθης Μεγαλοοικονόμου, του έκανε σκληρή κριτική γι’ αυτό – ήταν βλέπετε τυπικότατος στα ζητήματα κομματικής νομιμοφροσύνης. Συγκρατήστε κι αυτή τη λεπτομέρεια…
Read the rest of this entry »
23 ονόματα χαραγμένα στη μαρμάρινη πλάκα, μέσα στο Κάστρο της Πύλου. Σφαγιασθέντες υπό των εαμοκομμουνιστών τη 27 Σεπτεμβρίου 1944 Και άλλοι 21 αγνώστου ταυτότητος.
Τι συνέβη στις 27 Σεπτεμβρίου 1944; Read the rest of this entry »
Τελευταια σχολια