You are currently browsing the category archive for the 'Κοινωνία ώρα μηδέν' category.
…μαζί με την καλή του. Στη φωτογραφία, λίγο μετά τη σεμνή τελετή στο Δημαρχείο.
Η καλύβα εύχεται βίον ανθόσπαρτον.
Η καλύβα συμπαραστέκεται στον αγώνα της για εργασία - παρόλο που η φωτογράφηση ήταν με τον …σύζυγό της.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_20/05/2008_233341
Αναμένεται εντός της ημέρας ανακοίνωση του ΓΡΑ.ΣΥ.ΓΥ.Δ.* του ΙΘΙ και δηλώσεις του Προέδρου και στελεχών του Ιδρύματος.
—
*Γραφείο Συμπαράστασης σε Γυμνές Δασκάλες, του Ιδρύματος “θείος Ισίδωρος”
Το έφερε το μέηλ, έτσι ακριβώς:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=93571144
Μικρός αποχαιρετισμός στο αγόρι που χάθηκε στα κύματα
Φορούσε μια κόκκινη μπλούζα και παλιά αθλητικά παπούτσια. Ηταν δεν ήταν 15 χρόνων. Ενα μικρό αγόρι από τη Σομαλία. Το άψυχο κορμί του ήταν εκεί, πάνω στο κρεβάτι του νεκροθάλαμου στο νοσοκομείο. Βρεγμένο, παγωμένο, νεκρό. Τα χέρια του ήταν σφιγμένα σε γροθιές. Με ποιον πάλευες, μικρό αγόρι; Με τα κύματα; Με τον θάνατο; Με τη μοίρα σου; Την έχασες τη μάχη, παλικαράκι μου. Την έχασες.
Αυτό το πνιγμένο αγόρι δεν έχει όνομα. Είναι απλά και μόνον ένας πνιγμένος λαθρομετανάστης. Ενας αριθμός που προστίθεται στους χιλιάδες νεκρούς, διωγμένους από τη γη τους. Μια κόκκινη μπλούζα, που το χρώμα της θα ‘μεινε μόνο στα μάτια της μάνας του, όταν τον αποχαιρετούσε στη χώρα του. Της μάνας του, που θα του ‘δεσε τα κορδόνια των παπουτσιών του, δίνοντάς του ευχές να τα καταφέρει, να ζήσει, να έχει καλύτερες μέρες. Και το μακρύ του δύσκολο ταξίδι κατέληξε εδώ. Στα σκοτεινά νερά της θάλασσάς μας. Τα μάτια θολώνουν στην εικόνα του. Η ψυχή δακρύζει. Δίπλα σε ένα άλλο δωμάτιο τα αυτιά δεν αντέχουν το σπαρακτικό θρήνο μιας μάνας. Ο άνδρας της και το ενός έτους παιδί της αγνοούνται. Χάθηκαν μέσα στα κύματα, όπου τους έριξε μέσα στη νύχτα το χέρι του αλύπητου σύγχρονου δουλέμπορου. Οδύρεται η μάνα και παραμιλά για το αρκουδάκι που κρατούσε το μωρό της. Εσφιγγε το αρκουδάκι και έκλαιγε στους ώμους του πατέρα του, ώσπου χάθηκαν και οι δύο. Σταμάτησε το κλάμα του μωρού. Και έμεινε ο θρήνος της μάνας να ταράζει τη γαλήνη του πολιτισμένου μας κόσμου.
Παιδιά, γυναίκες, άνδρες τα θύματα ενός απάνθρωπου συστήματος που τσακίζει τους αδύναμους. Πόσο, αλήθεια, κοστολογούνται οι ζωές των ανθρώπων; Και έχει διαφορετική αξία του καθένα μας η ζωή;
Νεαρό αγόρι που στη σύντομη ζωή σου γνώρισες μόνο τους πολέμους και χάθηκες στα σκοτεινά νερά μιας άγνωστης για σένα θάλασσας. Τρέξε με τα αθλητικά σου παπούτσια εκεί όπου υπάρχει χώρος και για έναν μαύρο έφηβο από τη Σομαλία, γιατί σε τούτο τον κόσμο δεν χωρούσες. Ησουν ο… κανένας. Και συ μικρούλη μου, που δεν πρόλαβες καν να παίξεις, πάρε το αρκουδάκι σου και έλα να στοιχειώσεις τα όνειρά μας.
Ματίνα Κατσιβέλη-Δανιήλ, μέλος της Επιτροπής Συμπαράστασης Λαθρομεταναστών Λέρου
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 07/05/2008
Δεν είναι πλάκα, ξεκίνησαν δικαστικοί αγώνες:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=895660&lngDtrID=244
*
Ασφαλιστικά μέτρα κατά της Ομοφυλοφιλικής Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδας (ΟΛΚΕ) κατέθεσαν τρεις κάτοικοι της Λέσβου, διεκδικώντας την… αποκλειστικότητα στο όνομα του νησιού για τον προσδιορισμό των καταγόμενων από τη Λέσβο.
Όπως υποστηρίζουν οι τρεις Λέσβιοι, η χρήση της λέξης με στόχο τον σεξουαλικό προσανατολισμό ορισμένων γυναικών «προσβάλλει παρανόμως την ιστορική και γεωγραφική ταυτότητα και προσωπικότητά τους».
Μάλιστα στο περιοδικό ενός εκ των τριών προσφευγόντων, αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Αποφασίσαμε να αντιδράσουμε ως Λέσβιοι σε ένα παγκόσμιο φαινόμενο, το οποίο θεωρούμε ότι υποκρύπτει μία απρόκλητη επιθετικότητα ή ρατσισμό κάποιων ιδιόρρυθμων ατόμων εναντίον όσων δεν χαρακτηρίζονται από αντίστοιχες ιδιορρυθμίες.»
Ο εκδότης του περιοδικού «Δαυλός», Δημήτρης Λάμπρου, είπε στα Νέα της Τετάρτης συμπλήρωσε ότι τα ασφαλιστικά μέτρα είναι μία καθαρά αμυντική στάση, «αφού αισθανόμαστε ότι κλέβουν κάτι δικό μας».
Από την πλευρά τους, μέλη της ΟΛΚΕ μιλούν για γελοιότητες. «Πρόκειται για έναν όρο που δεν χρησιμοποιήσαμε εμείς για πρώτη φορά. Αντίθετα τον υιοθετήσαμε από τα ξένα ευρωπαϊκά και αμερικανικά κινήματα, από τη Βρετανία μέχρι τη Ρωσία» δήλωσε η εκπρόσωπος της Κοινότητας Ευαγγελία Βλάμη.
Η υπόθεση θα εκδικασθεί στις 10 Ιουνίου στο Πρωτοδικείο Αθηνών, όπου και θα αποφασιστεί για το αν οι όροι «λεσβία» και «λεσβιακή» θα συνεχίσουν να χαρακτηρίζουν τις γυναίκες με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό.
«Και αν η απόφαση μας δικαιώσει, θα προσφύγουμε και στα διεθνή δικαστήρια για να απαγορευθεί η χρήση της λέξης και από τις ξένες οργανώσεις» πρόσθεσε ο κ. Λάμπρου.
(η φωτογραφία από τη βικιπαίδεια, όπου υπάρχει κατατοπιστικότατο λήμμα)
*
(Repost, άκρως επίκαιρον. Επιπλέον, στα σχόλια, μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τα μεταλλαγμένα)
*
Το ηλ. ταχυδρομείο έφερε μια ανακοίνωση της οργάνωσης ΒΙΟ.ΖΩ (email@biozo.org Ιστοσελίδα: www.biozo.org
η οποία εγείρει ένα πολύ σοβαρό πολιτισμικό θέμα: Είναι ασφαλές να βάλουμε δίπλα στον οβελία μια σούβλα με κοκορέτσι - ή θα μας πάρει ο διάολος πριν την ώρα μας;
Διαβάστε την ανακοίνωση:
Αυτό πια… ένας σκύλος δεμένος με σύρμα σε μια γωνιά της «έκθεσης» του “καλλιτέχνη”, αφήνεται για μέρες να πεθάνει της πείνας - αποτελώντας ζωντανό έκθεμα - «τέχνη».
Δεν πρόκειται να το σχολιάσω. Αλλά, αναρωτιέμαι, κανένας από τους κουλτουριάρηδες επισκέπτες δεν διαμαρτυρήθηκε; Κανένας δεν πήρε την πρωτοβουλία να ελευθερώσει το άμοιρο σκυλί;
Και σα να μην έφτανε αυτό, κάποιοι εξίσου ξεφτιλισμένοι με τον εν λόγω τον καλούν σε άλλη «εκδήλωση πολιτισμού» να το ξανακάνει!
*
Δείτε ένα βίντεο με την «τέχνη» του σαδιστή εις βάρος του ζώου, εδώ: http://www.youtube.com/watch?v=O6vP8CgTonQ
*
- Έλα, ρε…
- Έλα. Τι γίνεται;
- Σκατά.
- Παρομοίως… Είμαι χωμένος στην κατάθλιψη για τα καλά.
- Μη κωλώνεις. Ό,τι ανεβαίνει, κατεβαίνει…
- Μπα. Να σκεφτείς ότι χθες στεκόμουν στο περίπτερο με τις εφημερίδες κι έλεγα «ποια είν’ η πιο γελοία, για να την πάρω». Τελικά πήρα το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ… Τις καθημερινές αγοράζω την ESPRESSO – και μου φαίνονται βαριά τα άρθρα της…
- Άντε, ρε.
- Ναι. Πρώτη φορά Κυριακή που δεν ήθελα να πάρω να διαβάσω την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δε μπορούσα…
- Ε, καλά, θα περάσει… Είπαμε, πάνω και κάτω…
- Ναι, αλλά βλέπω ότι κάθε φορά που χτυπάω το κάτω, πηγαίνει βαθύτερα…
- Ωχ…
- Ανεβαίνω μετά, αλλά ξέρω πως όταν ξαναπέσω θα πάω πιο βαθειά…
- Χμ, ναι… Χάθηκες κι από τα ιστολόγια…
- Χάθηκα, αλλά παρακολουθώ. Βλέπω γίνεται χαμός με την Τριπολιτσά… Θα κρατήσει πολύ ακόμα;
- Όχι πολύ. Χάθηκε και η Αλεξάνδρα… Αλήθεια, οι γυναίκες σου τι κάνουν; Read the rest of this entry »
Αν δείτε, λοιπόν, δυο αρσενικά Yorkshire να περιφέρονται ασκόπως στους δρόμους της Περαίας, ρωτείστε τα αν παίρνουν αγωγή για τα δόντια τους.
Αν σας απαντήσουν ναι, πιάστε τα (με προσοχή, είναι εύθραυστα) και θα γίνεται ο σωτήρας των δοντιών τους!
*
Πολύ θα ήθελα να ξέρω ποιός χαπακώνει (και με τι) αυτά τα ζωντανά!
…τι τραβάν για σας τ’ αγόρια! (δις)
Οι Γάλλοι πάντως το έχουν φιλοσοφήσει το θέμα και κάνουν τέχνη με δαύτο: η σύνθεση φωτογραφήθηκε στο Μουσείο Πομπιντού τον περασμένο Αύγουστο - και τη φωτογραφία (κλικ, για να τη δείτε ολόκληρη) έστειλε στην καλύβα ο νικ-αθηναίος.
…δεν τα βλέπω αποβραδίς, τα ακούω θέλοντας και μη στη δουλειά - το πανελλήνιο ασχολείται νυχθημερόν με το σκυλολόι της τηλεόρασης!
*
Μες την ίδια μου τη χώρα μετανάστης, έγραψε σ’ ένα τραγούδι του ο Μανώλης Ρασούλης. Ο διάολος τα φέρνει έτσι και το θυμάμαι κάθε τρεις και λίγο.
Δεν ξέρω αν η λέξη έχει κιόλας καταγραφεί στα λεξικά - αυτό θα μας το πει ο Σαραντάκος. Αν δεν έχει, όμως, η καλύβα σας παρουσιάζει μια ολοκαίνουρια λέξη (που χρησιμοποιείται ήδη στις παρέες) σε πανελλήνια πρώτη.
(Ευχαριστώ για το ευγενικό σας χειροκρότημα…)
Γκουχ, γκουχ… Είναι λέξη σύνθετη, από το χλιδή και το άνεργος. Όπως εύκολα προκύπτει αφορά εκείνον ο οποίος, παρ’ όλο που δεν εργάζεται, ζει μες τη χλίδα: ακριβά αυτοκίνητα, φιρμάτα ρούχα, όλα τα μπιμπλίκια (γκάτζετ) της μόδας, συχνά πυκνά ταξίδια εις τας Ευρώπας για ψώνια ή …ξεκούραση.
Τίθεται το πρώτο ερώτημα: ποιος πληρώνει για να υφίστανται (ως κοινωνική κατηγορία και ως λέξη) οι χλιδάνεργοι;
… όπως διαβάζω στην «Ε»:http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=53551288
Όχι, δε νομίζω ότι οι καταλήψεις οφείλονται σε πολιτική υποκίνηση, αν και ήδη εκδηλώνεται πολιτική κάλυψη. Απλή μαλακία ανευθυνότητα είναι. Και αν οι μικροί έχουν το άλλοθι της ηλικίας, στους μεγάλους (πχ τα κόμματα) αποδίδεται ακέραια η εκδοχή της μαλακίας ανευθυνότητας.
Εκείνο που με ανησυχεί είναι ότι αύριο μπαίνει Νοέμβρης και ακόμα δεν έχουν ξεκινήσει οι παραδοσιακές εποχιακές* καταλήψεις στα Πανεπιστήμια. Συμβαίνει κάτι σοβαρό ή απλά να περιμένουμε λίγες μέρες ακόμα;
—
* κάτι σαν τη γρίπη
Ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης μετά της ευειδούς συζύγου του, καλεσμένος του κ. Θέμου Αναστασιάδη στον ΑΝΤΕΝΑ, σε μια ευτελή (ευτελέστατη…) προσπάθεια του δημοσιογράφου για οικοδόμηση ¨προφίλ” του ακροδεξιού βουλευτή, που πνίγηκε στην κατινιά - όπως ήταν πολύ φυσικό. Και ο μεν Άδωνις κάνει τη δουλειά του, αλλά τι να πει κανείς για τον κ. Θέμο και το κανάλι… Ρ’ άει στο διάολο, βραδιάτικα!
Διαβάζω στην Καθημερινή ότι το μπουρλέσκ - στριπτίζ με άποψη επιστρέφει:
http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathextra_9_29/09/2007_205661
Επειδή ανέκαθεν υπήρξα θαυμαστής του στριπτίζ με άποψη - αναρωτιέμαι, απευθυνόμενος στο θείο Ισίδωρο: έφθασαν τα μαντάτα στα πολιτιστικά κέντρα του Πειραιώς - ή μήπως αι καλλιτέχνιδες υπηρετούν εκεί την Τέχνη χωρίς άποψη;
Πλατεία Ναυαρίνου, Μπουγατσαδούπολη.
Αυτήν την κορυφαία παρέμβαση κάποιων συμπολιτών μας στις εκλογές, πρέπει να τη μάθουν όλοι! Στην καλύβα έφτασε μέσω … Αυστραλίας
*
Subject: ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ και ΟΙ ΟΙΚΟΙ ΑΝΟΧΗΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ MEΘΑΥΡΙΑΝΕΣ (16/9/07) ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΟΣ
κατά
της ανεξέλεγκτης εγκαταστάσεως και παρανόμου λειτουργίας της σωρείας
των οίκων ανοχής στις περιοχές μας και σ΄ όλη τη χώρα και εφαρμογής του Ν. 2734/99 , η εκπροσωπούσα τους κατοίκους 1900 Οικογενειών Πλατείας Αμερικής, Πλατείας Βικτωρίας, Πλατείας Βάθης, ολοκλήρου της οδού Φυλής,
ως και των παρόδων και των πέριξ αυτών περιοχών.
ΑΠΕΥΘΥΝΘΗΚΕ την 8/9/07
ΠΡΟΣ : ΄Ολους τους Αξιότιμους Αρχηγούς και τα Κόμματα ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑ.Ο.Σ. και Δημοκρατική Αναγέννηση και προς την Αξιότιμη Αρχηγό του ΚΚΕ και το ΚΚΕ του DEBATE.
Μια συγκλονιστική επιστολή, που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία, αλλά εγώ την είδα εδώ:http://www.ygeianet.gr/keimeno.php?id=2210
Το έφερε το μέηλ - το ανεβάζω όπως ήρθε.
*
Ο ανεξάρτητος βουλευτής κ. Στέφανος Μάνος κατέθεσε ερώτηση προς την υπουργό Παιδείας σχετικά με το θέμα της ατιμωρησίας για τον βιασμό στην Αμάρυνθο, βαρβαρότητα την οποία πολλοί έχουν ήδη λησμονήσει ύστερα από 6 μήνες.
Στο θέμα αναφέρονται τα άρθρα
1. Του Διονύση Γουσέτη , με τίτλο «Ομόνοια - Αμάρυνθος: βιντεοσκοπήσεις» («Αυγή», Σάββατο 30.6.2007). Το σχετικό λινκ είναι:
http://193.218.80.70/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-A=461384&-w=_&-V=hpress_int&-P
2. Του Ριχάρδου Σωμερίτη, με τίτλο «Ποιος θυμάται την Αμάρυνθο; » («Το Βήμα», Παρασκευή 29.6.2007). Θα το βρείτε στο λινκ http://www.diamet.gr/readText.asp?textID=3833
3. Του Νίκου Δήμου, με τίτλο «Θυμάστε την Αμάρυνθο;» (στο blog του, Κυριακή 1.6.2007). Το σχετικό λινκ: http://doncat.blogspot.com/2007/07/blog-post.html
To θέμα της μέρας (και των επόμενων…) είναι το βίντεο που «ξέφυγε» από το Α.Τ. της Ομόνοιας - και παρουσιάζει μια από τις πολλές αποτρόπαιες εκδοχές της κοινωνίας μας: αστυνομικοί βασανίζουν και εξευτελίζουν (συστηματικά, με μέθοδο και επιμονή) δυο αλλοδαπούς συλληφθέντες. Το θέμα ανέβηκε από το indymedia (http://athens.indymedia.org/) - μάλλον δεν ήταν πιθανό να το βγάλει στον αέρα το alfa ή το mega… Κάτι που μας υπενθυμίζει (παρεμπιπτόντως!) πόσο σημαντικό πράγμα είναι να υπάρχει ελεύθερο διαδίκτυο! Δείτε το βίντεο, στου AFM:
Πηγαίνετε στης Ροδιάς - και δείτε το βίντεο για τη σύλληψη του Παναγιώτη Κ. Αν είναι αλήθεια αυτά που καταγγέλλει ο δικηγόρος του, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά!
Τα τραγούδια της Eurovision είναι αυστηρώς ακατάλληλα για ακρόαση - ανεβάζουν τη χοληστερίνη, προκαλούν πλατυποδία και ευνοούν τις ωτίτιδες. Ρίχνοντας λοξές ματιές στην TV, παρατήρησα ότι δυο χρώματα κυριαρχούσαν, στις αμφιέσεις των διαγωνιζομένων: το ροζ (για τους άνδρες) και το μαύρο (για τις γυναίκες). Ειδικά οι γυναίκες - όλες λες και θα τραγουδούσαν το μπήκανε δυο μαύρες χήρες μες το μαγαζί! Ευτυχώς, οι κοπελιές του Σαμπρέλ είχαν κάτι το αισιόδοξον, με τις λευκές φουστίτσες τους. Και οι Αγγλίδες, εδώ που τα λέμε, εμφανίστηκαν έγχρωμες, στο τραγουδάκι τους ο Καραγκιόζης αεροσυνοδός. Στις μεγάλες στιγμές η εμφάνιση της ωραίας Βουλγαρίδας (κατά τον αξέχαστο Φουντουκίδη - οι παλιοί τον θυμούνται) που τραγούδησε το μωρή Τζαβέλλαινα στα Βουλγαρέζικα - ντυμένη, φυσικά, σε μαύρο και κόκκινο. Και ο Τούρκος αηδός (sic!) στα μαύρα- κόκκινα βγήκε, με τέσσερες χορεύτριες ενδεδυμένες …σπανιόλες - κρίμα ο γυφτοκαρσιλαμάς. Στο τέλος επικράτησε η πχιότης και ανεδείχθη νικήτρια η Σερβία - στα μαύρα οφκόρς. Πως λέμε χάλι μαύρο στα Σέρβικα;
*
Φωτογραφίες, εδώ:
http://cedequack.wordpress.com/2007/05/13/final-eurovision-2007-helsinki-en-imagenes/
Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2006, βράδυ. Γύρω στις εννιά και μισή. Ο εικοσιδυάχρονος πάνω στο νότιο τοίχο της Μεγίστης Λαύρας. Σκοτάδι, ομίχλη. Πέφτει. Μισή ώρα αργότερα κάποιος τον ακούει να ουρλιάζει. Γύρω στα δεκαπέντε μέτρα, έπεσε με τα πόδια, δε σκοτώθηκε.
Ειδοποιείται αμέσως το λιμενικό και το κοντινό Κέντρο Υγείας, να στείλει ασθενοφόρο. Το σκάφος του λιμενικού φτάνει στην Ουρανούπολη στις μία παρά εικοσιπέντε. Ο τραυματίας στην πρύμνη, ξαπλωμένος πάνω σ’ ένα στρώμα κρεβατιού - και πάνω στο στρώμα το φορείο (η «σκούπα»). Μπρούμητα. Τα πόδια κομμάτια, τα κόκαλα στον αέρα. Το πρόσωπο «κατεβασμένο». Αίμα, παντού. Read the rest of this entry »
Η Τράπεζα, στη βιτρίνα της: για να προσφέρεις τον καλύτερο εαυτό σου πρέπει να τον ξεπεράσεις…
Ο …άλλος, στη βιτρίνα της Τράπεζας: ΚΑΨΕ, ΣΠΑΣΕ, ΛΗΣΤΕΨΕ
Μια εικόνα που σηκώνει συζήτηση.
Γιατί δεν είναι λάθος μονάχα το σύνθημα του …άλλου,
αλλά και εκείνο της Τράπεζας - με τον αγχωτικό ανήφορο,
ο οποίος οδηγεί πού;
Νομίζουμε ότι τους ξέρουμε καλά, αλλά πάντα καταφέρνουν να μας εκπλήσσουν! Δεν παίζονται, λέμε!
http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15038&m=A04&aa=1
Ήταν ακριβής στο ραντεβού του, αλλά σε απρόσμενο σημείο. Επιβεβαίωσε πως η ελληνική κοινωνία έχει μεταλλαχθεί σε κάτι άλλο, που δεν είναι καθόλου εύκολο να καταλάβουμε. Ίσως επειδή δεν υπάρχει πια καμιά επαφή ανάμεσα στις κατακερματισμένες (και εχθρικές μεταξύ τους, άνευ λόγου) κοινότητες των νέων του άστεως και στις εξαντλημένες και απογοητευμένες ταξιαρχίες των γονιών τους. Τα χειρότερα; Θέμα χρόνου. Το κακό με το μέλλον είναι ότι πλησιάζει ολοένα και περισσότερο.
*
Δείτε κι εδώ: http://afmarx.wordpress.com/2007/03/30/huligan/
Το ποδόσφαιρο είναι σαν τον πόλεμο! είπε αναπάντεχα ο οχτάχρονος Αρίστος, την ώρα που παιζόντουσαν ακόμα οι εθνικοί ύμνοι των δύο ομάδων. Ναι αγόρι μου. Αυτό το ματς, εδώ που τα λέμε, θύμιζε πολύ τη μάχη του Πέτα, όπου μεγαλούργησε η στρατιωτική ιδιοφυία του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου…
(κλίκ!)Η Προμηθέα είναι μια δεκαπεντάχρονη κοπέλα, απόφοιτος κιόλας του Πανεπιστημίου της Μοντάνα, στα Μαθηματικά.
Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα γι’ αυτήν την απόγονο μικρασιατών προσφύγων, ας δει εδώ: http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=14469&m=A40&aa=1 Έτυχε να τη δω στις ειδήσεις, σε κάποιο κανάλι, να μιλάει σε μια συγκέντρωση ομογενών, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Αμερικής και δεν πίστευα στ’ αυτιά μου με αυτά που άκουγα! Μίλησε για το βυζάντιο και το διωγμό των (εθνικών) Ελλήνων, για το μύθο του κρυφού σχολειού, για την μεγάλη αντίθεση της Εκκλησίας στην Επανάσταση του 1821. Το …κοινό, αμάθητο να ακούει τέτοια πράγματα, αντέδρασε …ελληνικά, θορυβώντας - και η Προμηθέα αναγκάστηκε να διακόψει την ομιλία της - την οποία ελπίζω να διαβάσουμε κάπου ολόκληρη. Το ρεπορτάζ συμπληρωνόταν με δηλώσεις γηραιών Ελλήνων μητροπολιτάδων και του (ειδήμονος επί τα εθνικά /ιστορικά) Παπαθεμελή, οι οποίοι (εμφανώς ξενερωμένοι και αμήχανοι, αλλά… συγκαταβατικοί) απέδιδαν τις αιρετικές απόψεις της δυναμικής κοπελιάς (15 ετών, δεν είναι λάθος!) στις ολέθριες επιδράσεις των μεγάλων.
Η καλύβα της εύχεται τα καλύτερα!
Η λαϊκή μούσα σχολιάζει:
Όταν καρδιά έχεις θερμή
Κι ανήσυχο το πέος
Τότε να δεις πως γίνεσαι
Και συ Βαρθολομαίος
Του ΙΚΑ ο διοικητής
Έπεσε στο καθήκον
Γιατί κολλούσε ένσημα
Στη γκόμενα κατ’ οίκον
Κι έσκασε μύτη ο άντρας της
Τον έπιασε στα πράσα
Και τώρα τον διαβάζουνε
Παπάδες με τα ράσα
Πρόσεχε σαν ξενοπηδάς
Μην έρθει το μοιραίο
Και την πατήσεις φίλε μου
Σαν το Βαρθολομαίο.
Ανάμεσα στα πολλά που βρίσκονται στον αέρα στην ένδοξη χώρα μας, είναι και οι εφημερίες των γιατρών του ΕΣΥ. Για να καλύπτονται οι ανάγκες (και κάποιες φορές οι «ανάγκες» - δηλ. να ενισχύεται, εμμέσως, το απαράδεκτα χαμηλό εισόδημα των γιατρών από τον κανονικό τους μισθό) πολλά χρόνια τώρα εφαρμόζεται ένα ιδιότυπο σκλαβοπάζαρο, που υποχρεώνει τους γιατρούς να εργάζονται έως και 80 ώρες την εβδομάδα, πραγματοποιώντας 7, 10 και 15 εφημερίες το μήνα. Έρχεται τώρα η Ε.Ε. (τι τη θέλαμε…) και μας καλεί να σοβαρευτούμε, επιτέλους: 48 ώρες εργασίας την εβδομάδα για τους ειδικούς και 58 για τους ειδικευόμενους, μάξιμουμ!
…σημειώσατε Χ. Αλλά, όλη η αγνή ελληνική επαρχία, στο Χ είναι. Όχι τώρα, ανέκαθεν. Όποιος αμφιβάλλει, ας διαβάσει λίγο Καραγάτση…
Πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ στον ΙΑΝΟ η παρουσίαση τουβιβλίου του Μίμη Ανδρουλάκη “θηλυκό πόκερ” με παταγώδη αποτυχία! Ούτε καν αντισυγκέντρωση ενθνικιστών απέξω υπήρχε, όπως τότε που ήθελαν του κάψουν το Μν! Αντιθέτως, ο κορυφαίος εκπρόσωπος της εθνικοφροσύνης ήταν παρών - και παρακολουθούσε με τρομερό ενδιαφέρον τα λεγόμενα! Για μπείτε… Read the rest of this entry »
Αυτό το χτίσιμο της πόρτας του αντιπρύτανη στη Θράκη, ο οποίος φέρεται ότι μήνυσε φοιτητή του για συκοφαντική δυσφήμιση, ζητώντας 200.000 Ευρώ ως αποζημίωση, φαίνεται πολύ ενδιαφέρον, ως πρακτική του φοιτητικού κινήματος. Απορώ μάλιστα πως δεν το είχαν επινοήσει και χρησιμοποιήσει ευρέως οι διάσημοι συνδικαλιστές της γενιάς μου.
Μια εξήγηση είναι οτι οι τότε καθηγητές πανεπιστημίου, οργιάσαντες παντοιοτρόπως επί χούντας, εις βάρος των φοιτητών και της ανθρωπότητας, τον καιρό της μεταπολίτευσης και κάμποσο μετά, έκαναν τουμπεκί ψιλοκομμένο - για να μη χτίσουν τους ίδιους, όπως οι Οθωμανοί τις Ναουσαίες αρχόντισσες, στα 1821. Που να βλέπατε τότε τους διάσημους χουντόσκυλους από ράτσα, που αντιμετώπιζαν τους φοιτητές ως παρακατιανά ανθρωπάρια και τους είχαν ταράξει στο καψώνι, να συμπεριφέρονται σαν ταπεινά και δουλοπρεπή χασαπόσκυλα…
Οι σημερινοί καθηγητές δεν έχουν τέτοια κόμπλεξ - και πατάνε εύκολα σε σάπια σανίδια. Άκου 200.000 Ευρώ (να τα δώσει ο φοιτητής στον καθηγητή) ως αποζημίωση για ηθική βλάβη!
(Αν είναι αλήθεια όλα αυτά, έ; Στην τηλεόραση τα άκουσα και τα είδα!)
…στην άγρια παρτίδα κυνηγιού που παίχτηκε στο Αγρίνιο, ήταν το βεργολυγερό λευκό πουλόσκυλο. Είδε τα πάντα, έμεινε δίπλα στο νεκρό αφεντικό του και, όταν τον σήκωσαν, έτρεξε πίσω από τη νεκροφόρα. Μετά επέστρεψε στον τόπο της τραγωδίας και γυρόφερνε. Δεν έτρωγε, δεν έπινε, δεν άφηνε κανέναν να το πλησιάσει. Περίμενε το θαύμα- ποιός ξέρει με ποιές λεπτομέρειες. Ώσπου, χθες Τρίτη, τέσσερις μέρες μετά το συμβάν, ξοδεύτηκαν πια οι αντοχές του και γλύκανε. Πλησίασε έναν από τους αστυνομικούς που φρουρούν την περιοχή, έφαγε τέσσερα απανωτά σάντουιτς και αφέθηκε να τον πάρουν αγκαλιά και να τον βάλουν στο αυτοκίνητο, πρώτα για τον κτηνίατρο και μετά για το σπίτι. Θα περιμένει το αφεντικό του, το φίλο του, τον αδερφό του εκεί…
Η γυναίκα ήταν άρρωστη από καιρό. Το Σεπτέμβρη που μας πέρασε μπήκε στο νοσοκομείο - και δε βγήκε παρά τη Δευτέρα, που έγινε η κηδεία της στα νεκροταφεία της Θέρμης. Ο άντρας της, πενήντα κάτι κι αυτός, βρισκόταν συνέχεια μαζί της. Καθώς έψελναν, αυτός δεν ένοιωθε καλά. Με το τέλος, τον πήρε ένας συνάδελφος ορθοπεδικός και τον πήγε με το αυτοκίνητο στο νοσοκομείο που εφημέρευε. Δεν πρόλαβε να κατέβει από το αμάξι και ξεψύχησε. Η κηδεία η δική του αύριο, Τετάρτη.
*
Η ιστορία είναι αληθινή, όπως και αυτή του παππού που προσπάθησε να αυτοκτονήσει και ακρωτηριάστηκε, που σας αφηγήθηκα πριν μερικά ποστ.
Τον έφεραν με την ένδειξη “ακρωτηριασμός”. Ο άντρας είχε σημαδέψει με το όπλο την καρδιά του, αλλά τα σκάγια πήραν το χέρι, από τον ώμο και κάτω. 91 χρονών. Επιζεί.
Χθες ήμουν καλεσμένος για μια ομιλία σ’ ένα ΚΑΠΗ. Περιμένοντας, παρατηρούσα τις πολυπληθείς, χαρούμενες γιαγιές (μ.ο. ηλικίας άνω των 80), που είχαν καταλάβει τα μπροστινά καθίσματα. Μια νεότερη κυρία, υπεύθυνη για τη λειτουργία του ΚΑΠΗ, έκανε διάφορες ανακοινώσεις:
- Το πρόγραμμα για τη γιόγκα ματαιώνεται, γιατί η κυρία που το έκανε έχει κάποιο πρόβλημα…
Απογοήτευση στον γυναικείο πληθυσμό («Αχ, όχι…», «κρίμα…» κλπ). Εγώ τσιμπιέμαι: ασχολούνται και με γιόγκα στα ΚΑΠΗ; Η κυρία στο μικρόφωνο συνεχίζει:
- Έχουμε όμως κάτι καινούριο: μια κυρία προσφέρθηκε να μας κάνει μαθήματα μοντέρνου χορού. Δηλαδή λάτιν, αλλά όχι μόνο – και ρούμπα, τσα τσα, τσάρλεστον…
Οι γιαγιές πανηγυρίζουν, ενθουσιασμένες. Στο βάθος της μεγάλης αίθουσας οι παππούδες σοβαροί, σχεδόν μελαγχολικοί, δε δίνουν δεκάρα τσακιστή για όλ’ αυτά.
*
Γι’ αυτό οι γυναίκες δεν πεθαίνουν. Κι αν τύχει καμιά φορά – θα είναι στου χορού τα βήματα επάνω… Ενώ οι άντρες… Το είπε ο στιχουργός Μιχάλης Μπουρμπούλης (μουσική Στάμος Σέμσης, δίσκος ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΕΡΩΤΕΣ, τραγουδά ο Ανδρέας Καρακόττας):
Έτσι είμαστε οι άντρες
πάντα μελαγχολικοί
κι όταν φτάσουμε στον Άδη
δε μας θέλουν ούτε ‘κει…
———————-
Νόμιζα ότι το συγκεκριμένο έντυπο είναι μια δωρεάν εφημερίδα μικρών αγγελιών – και βάζει κανένα θέμα από τα μπλογκ, για ποικιλία. Κατά καιρούς άκουγα από φίλους «σε έχει πρωτοσέλιδο ο Αγγελειοχώρος», αλλά δεν έδινα σημασία. Κι όσες φορές κατέβαινα στο κέντρο, έβρισκα τα σταντ αδειανά.
Προχτές όμως πέτυχα ένα αντίτυπο – από το φύλλο του Σαββάτου 11 Νοεμβρίου. Και διαπίστωσα ότι: δυο σελιδούλες μονάχα έχουν αγγελίες και ολόκληρη σχεδόν η υπόλοιπη εφημερίδα (εκτός από τις διαφημίσεις) είναι “γραμμένη” από μπλόγκερς!
Συγκεκριμένα, κατά σειράν εμφανίσεως, τους:
- freehost.stuff.gr (Βία στην οικογένεια)
- sadmanino.i-blog.gr (Ευρωπαϊκή παιδεία)
- paremvasis.blogspot.com (Πιστεύω / Απομόνωση)
- press-gr.blogspot.com (Χωρικά)
- Kathimerinitrella. blogspot.com (Πάμε για αλλαγές; )
- Diastimata.blogspot.com (Ολυμπιακοί εκτός Αθηνών)
- heliotypon.wordpress.com (Λέτε να πάρω απάντηση 
- artfarted.blogspot.com (Υποθέσεις…)
- miricaustikos.blogspot.com (Ψοφοδέλτια)
- calledrama.blogspot.com (Φτάνοντας την Εΰρώπη…)
- mftm.blogspot.com (Saw III / The Wind that Shakes the Barley)
- pestaola.gr (Κράνος: 5 συμβουλές χρήσης που ποτέ δεν ακούσατε)
- woof-victor.blogspot.com (Ύστερα μας φταίνε οι καταλήψεις)
- greekgenetics.blogspot.com(Σχεδόν 3 εκατοστά ψήλωσαν οι Έλληνες τα τελευταία 20 χρόνια)
Στην εφημερίδα αναγράφεται ένα μεηλ (aggelies@aggelioxoros.gr ), στο οποίο έστειλα το εξής μήνυμα:
Κύριοι, σας ενημερώνω ότι από εδώ και μπρος σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά και χωρίς ουδεμία εξαίρεση να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε δικό μου κείμενο ή φωτογραφικό υλικό, από τα ιστολόγια «η καλύβα ψηλά στο βουνό», «ο διάδρομος και ο Θερμαϊκός», «τα μυστικά του Κόλπου» - και οποιοδήποτε άλλο ιστολόγιο φέρει την υπογραφή μου. Σε περίπτωση που αγνοήσετε αυτή μου τη δήλωση, σας πληροφορώ ότι θα καταφύγω χωρίς άλλη προειδοποίηση στην Ελληνική Δικαιοσύνη.
Τελευταια σχολια