You are currently browsing the category archive for the 'Σε άλλους τόπους' category.
Μια δυσάρεστη έκπληξη με περίμενε στο πρόσφατο ταξίδι μου στο Νότο: παρατήρησα ότι μπροστά σε όλες τις εκκλησίες του Μωριά και της Ρούμελης (στους νομούς που διέσχισα - επιφυλάσσομαι για την Αττική) κυματίζει η σημαία με το δικέφαλο αετό, σηματοδοτώντας τη νέα σχέση της Ελλαδικής Εκκλησίας με το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.
Μόνο που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, πρόκειται για μια καραμπινάτη και προκλητική παραχάραξη της Ιστορίας. Το Πατριαρχείο αφόρισε την Επανάσταση του ‘21 και τους αγωνιστές της - οι Μωραΐτες και οι Ρουμελιώτες δημιούργησαν το πρώτο νεο-ελληνικό κράτος παρά και ενάντια στη θέληση και τα συμφέροντα της Μητέρας Εκκλησίας.
Γι’ αυτό ισχύει πάντοτε η απάντηση που έδωσε ο Ιωάννης Καποδίστριας στην Εξαρχία του Πατριαρχείου που τον επισκέφτηκε ως Κυβερνήτη και είχε το θράσος να του ανακοινώσει ότι η Μητέρα Εκκλησία συγχωρεί τους …αφορισμένους, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί θα επανενταχθούν στους κόλπους της, θα ξαναδίνουν τις εισφορές τους σε αυτήν κλπ.
Ο Κυβερνήτης, διερμηνεύοντας το κοινό αίσθημα, απάντησε τότε: να μένει το βύσσινο!
Εκατόν ογδόντα χρόνια μετά, το Πατριαρχείο δικαιώθηκε, χωρίς να ακουστεί η παραμικρή αυτοκριτική, χωρίς μια «συγνώμη», στα μουλωχτά. Αναρωτιέμαι ποιοι @#$%^&* πήραν αυτή την απόφαση. Αντί να γίνουν οι Νέες Χώρες …κανονικές, έγιναν Νέες Χώρες ο Μωριάς και η Ρούμελη!
*
Η φωτογραφία είναι από το εκκλησάκι του κοιμητηρίου, στο Κάστρο της Κορώνης.
+ ο νομός είναι σχετικά καθαρός. Οι δήμοι φαίνεται πως κάνουν καλή δουλειά.
- εξακολουθούν να κυκλοφορούν κάμποσοι αρκουδάριοι, που αμολάνε τα σκουπίδια τους όπου λάχει. Σαφώς λιγότεροι, σε σχέση με το (πρόσφατο) παρελθόν.
+ βρίσκεις παντού γουρνοπούλα και δίπλες.
- τις περισσότερες φορές η γουρνοπούλα δεν είναι …επιπέδου και οι δίπλες είναι «μελωμένες» με ζαχαρόνερο αντί για μέλι. Read the rest of this entry »
Στο “τουριστικό” του Ταϋγέτου
Εδώ, στη Μάνη. Όπου και ο I.N. Ag. Varvaras, o I.N. Ag. Anargiron κλπ. Οι αλλοδαποί θα σκίζουν τα λεξικά τους… 
…την ώρα που ή παρέα ολοκληρώνει το μπάνιο της. Μετά την αισθητική ακολουθεί γευστική ευωχία, στη Γιάλοβα. Η περιοχή είναι ενταγμένη στο δίκτυο NATURA, αλλά με τις δύο ΠΟΤΑ (Ρωμανού και Γιάλοβας ) δεξιά και αριστερά της κινδυνεύει να μετατραπεί τα αμέσως επόμενα χρόνια σε περιοχή KATURA. O σχολιαστής αφιερώνει τη φωτογραφία που τράβηξε σε όσους καλυβίστες έχουν ήδη επιστρέψει στις δουλείες τους.
Στης πέτρας το χρώμα ο γαϊδουρογούστερας
μες το φρυγό λιοπύρι αναθιβάνει
τις λιγοστές ελιές του και τ’ αμπέλια του
φρουρός ακοίμητος τα προστατεύει
από την παγκοσμιοποίηση και τους φωταδιστές
μονίμως νυσταλέος αλλά ξυπνητός.
Πλησιάζοντας την Τρίπολη, είδα την πινακίδα: Βαλτέτσι 4. Έστριψα αριστερά και ανέβηκα στο χωριό. Στην είσοδο με περίμενε η πρώτη έκπληξη: μια ελληνική σημαία από τις παλιές, καρφωμένη σ’ ένα βράχο. Και δυο γνωστές εικόνες, από την Επανάσταση του 1821
…και φτάσαμε ως το Λιβάδι, το μεγάλο και όμορφο βλαχοχώρι του Ολύμπου.
Εν Κατ’ αρχήν ήν ο πλάτανος… Πολυετής και εντυπωσιακός, σώζεται ακέραιος χάρη στις διπλές πέδες που τον κρατάνε (χρειάζεται λίγη επίμονή για να τις δείτε στη φωτογραφία). Δροσιά και ζωηρές κουβέντες - δεν καταλάβαμε γρυ, βεβαίως, γιατί ήταν στα βλάχικα!
Βαλτετσι μου
καλημερα
εδοπλατινα
το
δρομο να παι-
ρναει το χωριο
μας
τα αυτοκινητα
και τα τρακτερ
χωρις διόδεια
ΝΤΙΝΟΣ ΡΕΚΟΥΝΑΣ
1975
*
Η φωτογραφία είναι σημερινή, 2 Αυγούστου 2008
…γιατί, όπως εξηγούσε στην παρέα του ένας ηλικιωμένος μερακλής με τη γλώσσα, χθες στο αρχαίο θέατρο του Δίου, «αμφι-θέατρο» σημαίνει πρακτικά την αρένα, όπου το θέαμα είναι ορατό από τις δύο πλευρές. Σκανδαλισμένος τον ρώτησα για τα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και η απάντησή του ήταν τσεκουράτη: λάθος! Είναι αίθουσες διδασκαλίας, θα μπορούσαμε να τα λέμε θέατρα αλλά όχι αμφι-θέατρα!
Επαφίεμαι εις τον πατριωτισμό των επαϊόντων, ώστε να έχουμε κι εμείς οι ερασιτέχνες μια …αμφιθεατρική αντίληψη για τη χρήσης της λέξης.
*
Αν τώρα θέλετε και μια χρηστική πληροφορία, αν πάτε να δείτε φέτος τις ΒΑΚΧΕΣ από το ΚΘΒΕ, μην παραλείψετε να πάρετε μαζί σας ένα καλό ζευγάρι …κιάλια. Υπάρχει σοβαρός λόγος - η τόπλες εμφάνιση των μαινάδων (οι οποίες όντως μαίνονται, εκτός από το …μαλλί τους, που συμμετέχει χωρίς να μαίνεται!) στο τελευταίο ημίωρο της παράστασης.
*
Δεν είχα ξαναδεί επί σκηνής τη συγκεκριμένη τραγωδία του τρίτου κατά σειράν μεγάλου αρχαίου τραγωδού. Παρακολουθώντας κατάλαβα καλύτερα γιατί ο Νίτσε έβγαζε φουρδέλες με τον Ευριπίδη! 
Στα πρώτα κιόλας μέτρα της ελαφρά ανηφορικής Λεωφόρου Μεγαλόχαρης τράβηξε την προσοχή μου μια γυναίκα πεσμένη στα τέσσερα. Read the rest of this entry »
Μια απίστευτη ιστορία νεοελληνικής παράνοιας, στη Γιάλοβα:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112
Όσο κι αν τα έχουμε συνηθίσει αυτά, δεν παύουν να μας ξαφνιάζουν… και να μας υπενθυμίζουν ότι υπάρχει και άλλου είδους ανάπτυξη και προοπτική για την περιοχή, εκτός από εκείνη με τις 400 ιδιωτικές πισίνες και τα ατελείωτα υδροβόρα στρέμματα του γκολφ.
*
Highliht, ωστόσο, το κτήριο του σιδηροδρομικού σταθμού που χτίστηκε ενόψει της σύνδεσης της Πύλου στο σιδηροδρομικό δίκτυο (στα 1895, επί Τρικούπη! ), αλλά το δίκτυο …έστριψε, χωρίς να περάσει ποτέ από εκεί! Όταν ξαναβρεθώ σ’ εκείνα τα μέρη θα προσπαθήσω να το εντοπίσω και να το φωτογραφίσω.
By Ignatius C. Montego, MS
Dear Panos,
I have to thank you once more for your kindness to invite me to that Pontiac pre- wedding celebration. It was very interesting and helpful for my research on Balkan customs and traditions!
I’m working now on the material (photos, video and brief interviews) but I have some questions.
- Searching on the web, I found nothing about the ancient Norwegian origin of those particular Trapezoundian Pontiacs. Most of the women were blonde indeed, but I suspect that this is one of your jokes…
- I recalled your comments about the exclusive way of dancing in circles,
which reflects the tight inter-community connections, in order to keep them strong for community’s defense and safety.
But, I don’t understand why you said that, when music turned into modern Greek tunes: “Pontiacs are in a rapid transformation process into Skylo-Pontiacs and mutation to Tsiftetellines, just like the rest Ellinares”. Could you explain this to me, please?
Η καταιγίδα είναι στο φόρτε της. Η φύση μεγαλόπρεπη και πανέμορφη, μέσα στην αγριάδα της. Ποιός το γ*&^# το ματς;
(Η φωτογραφία είναι της αφανούς καλυβίστριας Λαμπρινής)
…μας θυμίζει πως κανένα ανθρώπινο κατασκεύασμα δεν είναι αθάνατο. Ούτε καν ο καπιταλισμός.
(Repost)
… λαλούσι με αποσιωπητικά, ως είπε ποιητής τις, όστις δια τούτο ίσως και προώρως εσιώπησε…
(Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Οι έμποροι των εθνών)
(Η σύνθεση βρίσκεται στον αύλειο χώρο των μουσείων Θεόφιλου - Τεριάντ, στη Μυτιλήνη)
…ασχημίζει την όμορφη, καλοβαλμένη και συμπαθέστατη πόλη της Κομοτηνής.
Εύχομαι η επιστροφή στον Κορνήλιο που καλλιεργείται επιτοπίως να οδηγήσει σε …αναθεώρησή του.
(του “μνημείου”, όχι του Καστοριάδη…
Δεν ξέρω αν η λέξη είναι γνωστή - εγώ πάντως δεν την ήξερα. Την άκουσα στην Αλεξανδρούπολη, όπου βρέθηκα το Παρασκευοσάββατο. Ας αποφανθούν οι ειδικοί
*
Κατά τα άλλα, η Αλεξανδρούπολη …μετρίως έχει. Θαύμασα και το καινούριο απόκτημα της πόλης, το ολόφρεσκο “μνημείο ποντίων αγωνιστών” - ένα χάλι, αισθητικό και (κυρίως) ιδεολογικό. Κανονικά θα το έκανα ποστ, αλλά επικαλούμαι το “χαζάιν πιρούιτ” και λέω - άστο να πάει στο διάολο. Εξάλλου, θα “κοσμεί” την παραλία της Αλεξανδρούπολης για πολλές δεκαετίες, μπορεί να το συζητήσουμε στο μέλλον
Ανανέωση: κατόπιν προτροπής του σχολιαστή ανεβάζω δυο φωτογραφίες από το νεότερο μνημείο της χώρας - εγκαινιάστηκε σις 25 Μαΐου 2008. Read the rest of this entry »
…θηλάζει με αυταπάρνηση τα γατιά της, κι ας έγιναν κοτζάμ γαϊδούρια. Κι αυτά, δε λένε να βγούνε στην πιάτσα, με τίποτα!
Repost. Ο λόγος, μια εκπληκτική συζήτηση περί γάτων, που ξεκίνησε η σκουπίτσα!
…χορταριάζει. Όπως οι ψυχές που δεν περνοδιαβαίνει ο έρωτας στα κρυφά τους σοκάκια.
(Repost. Η φωτογραφία είναι από τη Συκαμιά της Λέσβου)
Δυο μέρες, Θεσσαλονίκη- Πύργος και επιστροφή. Μπήκα σε βενζινάδικα, ουζερί, καφετέριες, είδη δώρων, ζαχαροπλαστεία. Παντού ακούγονταν σκυλάδικα! Χωρίς καμιά εξαίρεση. Στον Κορινό, στο Μπράλλο, στην Ιτέα, στον Πύργο (σε πολλά μέρη), στη Ναύπακτο, στη Γραβιά, στα Τέμπη, στην Περαία…
Όπου κι αν ταξιδέψω, η Ελλάδα με γαυγίζει…
Επίκαιρο repost
*
Μιλάμε για οργανωμένα πράγματα… Η διαφήμιση στην πόλη της Μυτιλήνης.
Σε όλες τις Ιερές Μονές οι μπουτίκ είναι έτοιμες για τους προσκυνητές… Read the rest of this entry »
Threpost. Πρώτη ανάρτηση 12/8/2007. Η παρούσα αφιερώνεται στους οξυδερκείς Ποντίους που ανακάλυψαν προσφάτως (μεταξύ άλλων τραγικών φαινομένων) “αντιποντιακό ρατσισμό” στην καλύβα!
Οψέ το βράδ’ σα 11 τ’ Αυγουστή εγέντουνε το «Οφίτικο Συναπάντεμαν» για χάρ’ τη Παναΐας, που εορτάζ’ σα 15, αλλά εγέντουνε Σαββατοκύριακο για να βολεύ’ τους πανοϋρτζίδες. Έτουνε πολλά κόσμος - μέχρι και αθρώπ’ της πλογκόσφαιρας έσαν εκεί. Ευρέθαν σο πανοϋρ οι Πόντιοι και οι Αριστεροί (όλοι κι έσαν, αλλά πολλοί) έτουνε ατός που θελ’ να ήντε βουλευτής των Φιλελεύθερων ο Σπύρον Ντόβας κι ο μοναχόν τη καλύβας. Αλλά κι έτουνε τυχερόν να εβρίουνταν μαζί, γιατί ο Σπύρον έρθεν πέντε λεπτά κι άλλ’ αργά ας έφυαν οι Πόντιοι (και αριστεροί). Έπιαμε πολλά κρύα μπύρας και εκαλατσέψαμε πολλά ουσίας πράμματα, άμον το καπιταλιστικόν ατέτ, το πως στεκ’ σα ίσα νατ το σύστημαν, απα πού έρθαν οι προγόν’ μας κι αοίκα. Εκείν’ την ώραν πολλά πόντιοι (κι έσανε μόνο αριστεροί, έσανε ασ’ όλα τα μιλέτια) εχόρευαν κι ελάγγευαν (και λαΐσκουσαν τα κάκκαλά των και τα τσιτσία των) κόσταριν και σερενίτσαν - μπροστά του να τι δεν κι εν το μπρέικντάνς! Να ιλί που κι εβρέθεν!
(Όποιος εξέρ καλλίο τα ποντιακά, ας διορθώνει ατό!) Read the rest of this entry »
Δεκάδες κτήρια, που μετρούν εκατοντάδες χρόνια, τραβούν την προσοχή του περιπατητή.
Οι πόρτες στα μοναστήρια κλείνουν με τη δύση του ηλίου. Ωστόσο, μερικές φορές, υπάρχει ένα παραπόρτι που μένει ανοιχτό - και όχι μονάχα στα μοναστήρια. Αυτό, στην Ι.Μ. Ιβήρων, το είδα και το φωτογράφισα.
Ούτε μάρμαρα, ούτε πλαστικά λουλούδια, ούτε ξιππασιές. Λιτότητα και αξιοπρέπεια. Στο πλάι ένα αειθαλές καλωπιστικό, μέσα στο μικρό ελαιοπερίβολο του κελλιού. Άρχοντας!
Δεν υπάρχει τίποτε πολυτιμότερο απ’ το νερό. Ιδού πέντε μοναστηριακές Αγιορείτικες βρύσες - και μια λεπτομέρεια (πολύ παλιότερη από την υπόλοιπη σύνθεση, παγανιστική).
*
Πριν λίγες μέρες βρέθηκα στο Άγιον Όρος. Ανεβάζω σ’ αυτό το ποστ μερικές φωτογραφίες, θα ακολουθήσουν κι άλλες, του χρόνου. Κάντε κλικ πάνω τους, για να τις δείτε σε μεγάλο μέγεθος. Καλή χρονιά!
Καθόμαστε στη Σκάλα Ερεσσού, στο Σουλάτσο*, και ώσπου να ψηθούν τα χταπόδια, φωτογράφιζα, μεταξύ άλλων, τα κρεμασμένα χταπόδια. Προσέξτε το πλεούμενο που διακρίνεται στο βάθος…
…διότι σε λίγο ξεμπούκαρε από δαύτο μια μεγάλη παρέα Ισραηλινών - μάλλον άνθρωποι της τηλεόρασης ήταν, ηθοποιοί - και ένας από αυτούς τους ανθρώπους (αλφαδιά, όμως!) κάθισε στο διπλανό τραπέζι και έφαγε το χταποδάκι του, με την ενδυμασία που φαίνεται στη φωτογραφία!
(κλικ, βέβαια!)
* γκρίζα διαφήμιση!
(Repost. Ανέβηκε 27 Ιουλίου 2007)
Ζήτω ο Βενιζέλος
Η χαρά, η χαρά που λαμποκοπή.
Η χαρά που καταπροδίδεται από το σύνολον των ανθρώπων, από το βλέμμα των, από το περπάτημά των. Read the rest of this entry »
Γιατί όχι; Στην Καλλονή - αν θυμάμαι καλά.
…και είναι κρίμα που δεν καταλαβαίνουμε τι μας λένε.
Μου άρεσε αυτός ο δρόμος. Στο Σίγρι.
The prize was a live ewe!
*
(το έστειλε στην καλύβα φίλος με σοβαρόν μπλογκ - για να μην πάει χαμένο!)
Αχ, Φρώσο…
…μεταξύ των άλλων. Στο Μόλυβο.
…καμιά σχέση με τον πρόεδρο Πούτιν, βεβαίως! Επί τη ευκαιρία, ο χαλβάς λέγεται semolina; Στο Μόλυβο.
Τις δύο πρώτες εννοώ (η μιά έξω, η άλλη μέσα στο μουσείο). Την τρίτη την έβαλα γιατί μας δείχνει πως κάποτε εκτιμούσαν και τους καλφάδες και τους αρχιμάστορες. Και δε χωρούσαν στις πινακίδες τόσοι απίθανοι τύποι - ούτε …το μουσείο της Ακρόπολης!
…ξεραίνονται για το χειμώνα. Αυτή η λεπτομέρεια ήταν που με συγκίνησε, στο υπέροχο μοναστήρι των Υψηλών.
…και μια και σας πήγα ως εκεί, δείτε ακόμα: η αιών, η μια πλευρά της κεντρικής πύλης με ενσωματωμένα απομεινάρια αιώνων, λεπτομέρεια του περιτειχίσματος και το κάθισμα.
…η βάρκα παίρνει αναπάντεχη όψη.
.
Άλλος, πάλι, προτιμά το στυλ “παραλλαγή θαλάσσης”.
Το ταξίδι στο Μωριά ήταν σύντομο, αλλά “γεμάτο”. Ένα - δυο σχολιάκια:
- Οι αγρότες της Πυλίας (τουλάχιστον) αυτο-οργανώθηκαν στα σοβαρά, για πρώτη φορά μετά το …ΕΑΜ! Κάθε βράδυ, κάθε χωριό βγάζει προγραμματισμένα κινητά περίπολα με τρακτέρ - τα οποία κυκλοφορούν όλη τη νύχτα, στις ελιές και στους λόγγους!
- Τελικά υπάρχει “ασύμμετρη απειλή” - και αυτή είναι οι πολυπληθείς παλαβοί ή κακοήθεις πυρομανείς! Στο γειτονικό χωριό από το δικό μου έσκασαν τις τελευταίες μέρες πέντε ή έξι φωτιές, οι οποίες σβήστηκαν αμέσως, από τα παιδιά της …βάρδιας. Αν διαπιστωθεί μια ξαφνική και ανεξήγητη μείωση των εστιών από ‘δω και πέρα, σε ολόκληρη τη Νότια Ελλάδα, δεν θα είναι και τόσο ανεξήγητη: θα σημαίνει απλά ότι υπό το βάρος της τρομερής απειλής οι τοπικές κοινωνίες εντόπισαν τους επίδοξους εμπρηστές (δεν είναι και τόσο δύσκολο) και …καθάρισαν, με εσωτερικές (και αφανείς) διαδικασίες!
- Σοκ και δέος ΚΑΙ για τις τιμές της βενζίνης στην εθνική οδό! Μέχρι 1,114 ευρώ /λίτρο είδα, ενώ στο Φοίνικα (προς Περαία) είδα πριν λίγη ώρα, ακόμα και 0,919 ευρώ / λίτρο! Κάντε αναγωγή σε δραχμές και …ψυχραιμία!
- Εφέτο δεν υπάρχει στο χωριό τζόνι (=σπουργίτι) ούτε για δείγμα. Άλλοτε τα έβλεπες σύγνεφο… Ούτε χελιδόνι φάνηκε ‘φέτος. Γιατί;
Οδηγώντας στην εθνική οδό, από την Κάτω Ασσέα ως τη Μεγαλόπολη, Παρασκευή 31 Αυγούστου. Στις εικόνες προσθέστε την αποπνικτική οσμή του καμμένου.
(Η εικόνα δεν άλλαξε, ως μετά την Αλλαγή, στη Μεσσηνία)
Η πρώτη φωτογραφία, στο Μόλυβο. Οι άλλες, στη Σκάλα Συκαμιάς.
*
Μετόπη από βενετσιάνικο παλάτσο;
.
Μπα… Λεπτομέρεια από εκκλησία της Μυτιλήνης.
…όπως φαίνεται από μακρυά. Είναι …άσκηση ύφους!
*
(Πολιχνίτος Λέσβου)
(αυθεντικός διάλογος, δυό νεαρών που έπιναν φραπέ στη Σκάλα Συκαμιάς - το πλοίο το φωτογράφισα στο Μόλυβο, άλλη μέρα)
- Τ’ λέει, ρε; Μέρκιουρι;
- Ναι, ρε, θα είν΄ από το Μέρκιουρι, τον τραγουδιστή.
-Τι λε, ρε; Από τ’ς μηχανές τ΄ς Μέρκιουρι είναι.
- Λες; Δεν απουκλείεται…
Τι μπορεί να σημαίνει αυτό, κορνιζαρισμένο στο περιστύλιο της Ιεράς Μονής; Συνάδει, άραγε, με τον εδραιωμένο οικονομικό φιλελευθερισμό της καθ’ ημάς Ορθοδόξου παραδόσεως;
Στην Καρήνη, κοντά στην Αγιάσο, μέσα στα δέντρα και τα νερά, ένα καφενείο. Σ’ ένα τοίχο, ό,τι απόμεινε από το μεράκι του Θεόφιλου.
(…)
…στην Καλλονή Λέσβου. Σε σπίτι βαμμένο πράσινο!
