Το μαύρο σουτιέν

Έξι (6) επισκέπτες της καλύβας άνοιξαν χθες Τετάρτη 18/6 αυτό το ποστ. Το repost αφιερωμένο (με την άδεια της σκουπίτσας ) σ’ αυτούς!

(ένα μικρό επεισόδιο με το μαύρο σουτιέν- ιστορία ελάσσονος αγιότητας)

Η σκουπίτσα την αφιερώνει στο θείο Ισίδωρο

Η τρυφερότητα με την οποία η Δώρα γιατροπόρευε όποιον πάσχοντα τύχαινε στο δρόμο της ήταν γνωστή στην παρέα. Όταν η Φούλη έχασε ξαφνικά το φως της, ο Αντώνης περνούσε περίοδο χασούρας και προσπαθούσε να ρεφάρει γιατί είχε φάει όλα τα λεφτά που του εμπιστεύτηκαν οι πελάτες του, η μαμά της και ο μπαμπάς της έκαναν βάρδιες για να φυλάνε την τρελή αδελφή της, η Δέσποινα η Σοβαρή ήταν επισήμως λεχώνα (ασχέτως αν γυρνούσε στους δρόμους απ΄ το πρωί ως το βράδυ σαν μουρλή), η Σπουδαία είχε πρόσφατα μετακομίσει στο σπίτι του Παύλου, η Μαοϊκιά ήταν έγκυος και η Τριανταφυλλένια πολύ μικρή κι ανώριμη. Η Αντιγόνη πάλι είχε στρειδώσει πάνω στον Κοσμά, ούτε λόγος να ξεκολλήσει. Η Δώρα δεν ήταν περισσότερο διαθέσιμη, μόλις τα΄ χε φτιάξει με το Λευτέρη, μα το κογκλάβιο αποφάνθηκε, και η Δώρα συμφώνησε, πως μόνο αυτή είχε τα προσόντα να βοηθήσει την τυφλή να μετακομίσει στο δικό της σπίτι και να την κρατήσει μαζί της, μέχρι να μπει στο νοσοκομείο για την επέμβαση.

Η Δώρα επιτέλεσε, όπως αναμενόταν, τον άθλο. Μέσα από μπερδεμένες

Το Χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταστροφής

Του nik-athenian

31 Δεκεμβρίου 1999. Όλοι νομίζουν ότι βρισκόμαστε στην παραμονή της νέας χιλιετίας, αλλά αυτή πρόκειται να έρθει ένα έτος μετά. Άνδρες και γυναίκες σ’ όλο τον δυτικό κόσμο έχουν βγει αναζητώντας οινοπνευματώδη για να διεγείρουν τη φαντασία τους και να τους φέρουν πιο κοντά και σε άλλες σαρκικές απολαύσεις. Τα γραφεία των εφημερίδων έχουν αδειάσει και οι δημοσιογράφοι έχουν κι αυτοί βγει για συμμετοχή στο μαζικό πάρτι. Λίγοι από αυτούς έχουν απομείνει στα γραφεία τους, όπως και οι γιατροί και οι πυροσβέστες βάρδιας. Κι όμως αυτή ειδικά η παραμονή πρωτοχρονιάς είναι η νύχτα που πρόκειται να ξεκινήσει μια μεγάλη καταστροφή και ν’ απλωθεί σ’ όλο τον πλανήτη.

Καθώς οι ακτίνες του ήλιου θα σαρώνουν τη Γη από την Ανατολή προς τη Δύση, ώρα με την ώρα, χώρα με τη χώρα, οι υπολογιστές θα πεθαίνουν. Και μαζί τους θα πεθαίνουν τα ενεργειακά δίκτυα, οι τηλεπικοινωνίες, τα αμυντικά δίκτυα. Ο θάνατος αυτός θα είναι το τεχνολογικό ισοδύναμο μιας καρδιακής προσβολής.
Ο Ματθαίος, δημοσιογράφος σε μια μεγάλη εφημερίδα της Αθήνας, είναι από αυτούς που περιμένουν μέσα στο γραφείο τους. Ξέρει ότι αυτά όλα πρόκειται να συμβούν, γιατί απλούστατα οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι έχουν γράψει τις ιστορίες που τα προλέγουν. Ο ίδιος είχε δώσει στην εφημερίδα του αρκετές στήλες για το θέμα. Επιτέλους, ο αρμαγεδδώνας που προφήτεψαν, έρχεται.

Δυο χρόνια τώρα, από τα λαϊκά ταμπλόιντς μέχρι τις λεγόμενες έγκριτες εφημερίδες και τα μεγάλα

Το αμπρί του παππού

Της σκουπίτσας

*

Ο παππούς ήταν ανήσυχος άνθρωπος. Ο παππούς είχε πολεμήσει στη μάχη του Σκρα κι έτσι έμαθε να σκάβει αμπριά. Όταν οι σύμμαχοι άρχισαν να βομβαρδίζουν το αεροδρόμιο της Μίκρας, έσκαψε ένα ωραίο αμπρί 2 Χ2 μέτρα Χ 80 πόντους ύψος, στο οποίο έμπαινε από την καταπακτή που ήταν μέσα στην αποθηκούλα, στη γωνιά του κήπου. Επειδή η μεγάλη του κόρη ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε ένα μποέμ τύπο που τον κυνηγούσαν πρώτα οι γερμανοί, μετά οι ταγματασφαλίτες και μετά το κόμμα, το αμπρί αποδείχτηκε πολύτιμο απόκτημα και διατηρήθηκε και μετά τον πόλεμο σε άψογη κατάσταση.

Ήταν για πολλά χρόνια ο αγαπημένος της κρυψώνας, μα όταν μεγάλωσε κατάλαβε πως ήταν κι ο αγαπημένος κρυψώνας των γονιών της. Όταν μεγάλωσε και έπαψε να παίζει κρυφτό, το αμπρί το ξέχασε, οι γονείς της όχι. Ο πατέρας της το έδειξε στον πατέρα της ΜΜ, της καινούριας συμμαθήτριάς της, όταν αυτός πήρε το διπλανό οικόπεδο για να κτίσει πολυκατοικία. Ο πατέρας της ΜΜ κράτησε το ρετιρέ για την οικογένεια και δυο διαμερισματάκια για εκμετάλλευση.

Το Γενάρη του 73 η ΜΜ και η ΜΧ στόλισαν το τεράστιο υπόγειο με αλουμινόχαρτα , μπλε και κόκκινες ζελατίνες και βαμμένα λαμπιόνια κι έστησαν το πρώτο τους πάρτι χωρίς γονείς, που δήθεν επόπτευαν από το ρετιρέ. Παρούσα όλη η Ε2 τάξη του….γυμνασίου θηλέων. Παρόν και το πρώτο έτος της αρχιτεκτονικής, αφού ένα από τα διαμερισματάκια το νοίκιασε ο ΜΓ, πρωτοετής στο Πολυτεχνείο και δραστήριο μέλος του συλλόγου Κρητών φοιτητών. Το πάρτι το διέλυσε η αστυνομία πριν τις 11, αλλά οι απαραίτητες γνωριμίες είχαν ήδη γίνει.

Η βαλίτσα του nik-athenian

…βρίσκεται εδώ:

http://ninac.wordpress.com/2007/07/10/%CE%97-%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-nik-athenian/

Την πέτυχα τυχαία - και είπα να τη φέρω ως την καλύβα. Δεν αντέγραψα το κείμενο, γιατί του έχει βάλει ωραία εικονογράφηση η Νίνα, you know, το ιστορικό και θυελλώδες φλερτ του θείου Ισίδωρου, π.σ.* Κλικ εις τον σύνδεσμο!

—

* προ σκουπίτσας

Γιάλοβα: ανασκόπηση

Του σχολιαστή

Περιεχόμενα

1. Λέτε να γίνει κάτι;

2. Τι λέει η απόφαση του ΣτΕ

3. Τι λέει στην ερώτησή του ο Π. Κοροβέσης και τι απαντάει ο Υφ. ΠΕΧΩΔΕ κ. Καλογιάννης

4. Τι λέει η πλευρά του ιδιοκτήτη για την απόφαση και τα σχέδια που έχει για τη Μεσσηνία

5. Τι λέει ο Νομάρχης Μεσσηνίας

6. Τι λένε σύλλογοι της Μεσσηνίας

7. Ένα άρθρο στη Γαλέρα που δίνει πολλές πληροφορίες

8. Ένα ακόμα άρθρο (του Χρήστου Αλεφάντη) στη Γαλέρα

9. Πισίνες, πισίνες, πισίνες

10. Επίλογος

*

1. Λέτε να γίνει κάτι;

Μετά την ( θέλει χρόνο να καθαρογραφτεί! ) απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που βάζει πάγο ( ; ) στην επιδοτούμενη καταστροφή μεγάλου τμήματος της Μεσσηνίας, παρουσιάζω κάποιες σχετικές ενότητες που θα βοηθήσουν τον αναγνώστη να αποκτήσει σχετική πληροφόρηση ή να εμπλουτίσει τις γνώσεις του. Η δική μου πρόβλεψη είναι ότι με τον άλφα ή το

Στεφάν, όπως λέμε Άνθιμος

Καλημέρα.

Δεν ήξερα πού να το βάλω ως σχόλιο, οπότε είπα να το στείλω με μήνυμα:

Άγιες μέρες που είναι, πρέπει να δίνουμε προσοχή στα λόγια των ιεραρχών. Ακολουθεί πασχαλινό μήνυμα:

«Οι αδικίες που έχουμε υποστεί δεν είναι νέο φαινόμενο, μας βοηθούν όμως να παραμείνουμε ενωμένοι στην υπεράσπιση της εθνικής και πνευματικής μας ενότητας, στη διατήρηση της Μακεδονίας μας σε όλες της τις εκφάνσεις. Όλοι μας, γόνοι της Μακεδονίας, πρέπει να συμβάλουμε στη διατήρηση της μακραίωνης ιστορίας μας, γιατί μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε ένα σταθερό μακεδονικό μέλλον.»

Άνθιμος Θεσσαλονίκης; Όχι. Αρχιεπίσκοπος Στεφάν, προκαθήμενος της Μακεδονικής Ορθόδοξης εκκλησίας.

Λόγια πνευματικά, εμποτισμένα από το πνεύμα της μεγάλης γιορτής της Ορθοδοξίας, μακριά από τις συγκυρίες του κόσμου τούτου.

Καλές γιορτές, αν δεν τα ξαναπούμε,

π2

Δεν ξέρω αν το δει κάποιος αυτό…

Αναρωτιέται ο Αντικειμενικός, εδώ:

http://panosz.wordpress.com/2008/04/07/bioanni/#comment-36417

*

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΤΟ ΔΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΥΤΟ….
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ, ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΘΗΚΑ ΔΗΛΩΝΟΝΤΑΣ ΧΟΡΤΟΦΑΓΟΣ, (ΤΑ ΑΣΠΡΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΜΑΥΡΑ Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ),
ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ:
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΣΙΩΠΗ ΣΤΟ ΔΙΠΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΜΕ ΚΥΝΗΓΗΤΙΚΗ ΚΑΡΑΜΠΙΝΑ ΣΤΑ ΜΕΓΑΡΑ;
ΔΕΝ ΚΑΗΚΕ ΚΑΡΦΑΚΙ ΚΑΝΕΝΟΣ;
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΗ Η ΟΠΛΟΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ;
ΓΙΑ ΤΙΣ…ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ;;;
ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΜΑΣ ΕΦΑΓΑΝ ΚΙ ΕΙΠΑΜΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙΜΙΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ-ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΑΤΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ…
ΤΙ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΑΠΛΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΨΥΧΑΝΩΜΑΛΩΝ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΡΑΤΑΝΕ ΟΠΛΑ; (ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΣΤΑ ΑΘΩΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ!)
ΤΙ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΧΩΡΙΣ ΦΩΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, ΑΦΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΑΠΟ ΟΠΟΙΟΥΣ ΖΗΤΑΝΕ ΨΗΦΟ, ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΑΝΗΚΟΥΝ;
ΓΙΑΤΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΟΠΛΟΧΡΗΣΙΑΣ ΚΙ ΑΣ ΚΥΝΗΓΑΝΕ ΜΕ…ΣΦΕΝΤΟΝΕΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!
ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΡΑΣΙ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΠΑΛΙΟ ΑΣΚΟ, ….
ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΟΠΩΣ ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ΑΝ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ, ΜΕ ΤΗ ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ, ΤΗΝ ΑΤΟΛΜΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΤΑΣΕΙΣ!
ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΟΥΝ ΤΑ ΟΠΛΑ!
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, ΚΑΛΕΣΜΑ ΜΜΕ, ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ, ΣΤΑ ΦΟΡΟΥΜ, ΞΕΣΗΚΩΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ, Η ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΔΕΛΦΟΙ!!
ΟΧΙ ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΝ ΥΠΝΟ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΚΑΙ ΜΕ ΝΑΙ ΜΕΝ…..ΑΛΛΑ…….
ΑΛΛΑ, ΣΥΜΠΑΘΑΤΕ ΜΕ…ΓΕΜΑΤΗ ΚΟΙΛΙΑ ΜΕ ΚΡΕΑΤΙΚΑ, ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ…ΕΙΜΑΣΤΕ Ο,ΤΙ ΤΡΩΜΕ, ΔΕΝ ΤΟ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ; ΚΑΙ ΤΡΩΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟ….ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ…
ΚΑΛΟ ΚΙ ΑΝΑΙΜΑΚΤΟ ΠΑΣΧΑ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΟΝΤΑ…..

Τελικά, η υπόθεση της Καβάλας έχει ψωμί…

Φούρναρης: το μαύρο πρόβατο 

φίλτατε Πάνο έλεγα (στις 24) οτι τα ευτράπελα (και πλέον, τα παρεπόμενα) της εκδήλωσης «έχουν κάποια σημασία για την υποδοχή (reception) του μπλογκινγκ από το γιώργο-άλλαξέ-τα-όλα-πασοκ»,
και επ’αυτού μου απάντησες :
Στη συγκεκριμένη περίπτωση αδυνατώ να καταλάβω τι εμπλοκή μπορεί να έχει το ΠΑΣΟΚ και ο “Γιώργος”…
Μετά από εκατοντάδες σχόλια και καμμιά δεκαριά ποστς για το θέμα, μεταξύ των οποίων είναι και η τοποθέτηση της ψιλικατζούς και του καλτσό, φτάνουμε στον papandreou.gr με το παρακάτω εδάφιο:

Διαβάσαμε με πολύ σεβασμό το post ‘H X- Psilikatzou γράφει για το ΠΑΣΟΚ’ της Κωνσταντίνας Δελημήτρου (γνωστή και ως η blogger Ψιλικατζού) αναρτημένο στο blog του Alzap και νιώθουμε την ανάγκη να της ζητήσουμε συγγνώμη. Συγγνώμη για το έλλειμμα σεβασμού στο άτομο της, τόσο ως blogger και ως δημιουργού συγγραφέα. Μια συγγνώμη επ’ ονόματι όλων μας, όσων πιστεύουμε στα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα του κάθε πολίτη

Μ’αυτά και μ’αυτά, πήρα θάρρος οτι σωστά είχα καταλάβει οτι η υπόθεση έχει ψωμί. Αναφέρομαι πάντα στη διατύπωση του προηγούμενου σχολίου μου, που επαναλαμβάνω παραπάνω (για τα περί αμορφωσιάς της ψιλικατζούς σημειώνω απλώς οτι είναι προσβολή και για όλους όσους βρίσκαμε μπόλικη τροφή για σκέψη και τόσα πράγματα να μάθουμε στα εξαιρετικά σημειώματα και σχόλιά της).

Μερικές ψηφίδες του παζλ: ο Πάρης Ανανιάδης και η Μαρίζα Τσακαλέρου είναι αντίστοιχα συντονιστής και αν. συντονιστής του «τμήματος διαδικτύου, πληροφορικής και νέων τεχνολογιών» για τη νομαρχιακή Καβάλας του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, ο πρώτος ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβολος με το συνδιασμό του νυν δημάρχου (ΠΑΣΟΚ) -

Ένας άγγελος για το Θιβέτ

Συνομιλία με αγγέλους και θνητούς: Ασμοδαίος

Υπάρχει ένας πίνακας του Klee με το όνομα Angelus Novus. Απεικονίζεται εκεί ένας άγγελος, που φαίνεται έτοιμος να απομακρυνθεί από κάτι, όπου μένει προσηλωμένο το βλέμμα του. Διάπλατα τα μάτια του, ανοικτό το στόμα και τεντωμένες οι φτερούγες του.

Έτσι πρέπει να είναι και ο άγγελος της ιστορίας. Στραμμένο το πρόσωπό του προς το παρελθόν. Όπου εμφανίζεται σ’ εμάς μια αλυσίδα γεγονότων, διακρίνει αυτός μια και μοναδική καταστροφή, που συσσωρεύει αδιάκοπα ερείπια επί ερειπίων και τα εκσφενδονίζει μπροστά στα πόδια του. Θέλει αυτός να σταθεί, να ξυπνήσει τους νεκρούς και να στήσει τα χαλάσματα. Μια θύελλα σηκώνεται όμως από τη μεριά του Παραδείσου κι αδράχνει τις φτερούγες του και είναι τόσο δυνατή, που δεν μπορεί πια ο άγγελος να τις κλείσει. Τον ωθεί αυτή η θύελλα ασταμάτητα προς το μέλλον, στο οποίο στρέφει την πλάτη, ενώ ο σωρός από τα ερείπια φθάνει μπροστά του ως τον ουρανό. Ό, τι αποκαλούμε εμείς πρόοδο, είναι αυτή η θύελλα.

http://en.wikipedia.org/wiki/Walter_Benjamin

*

Όσοι δεν γνωρίζετε τη φωτογραφία, κάντε κόπυ πέηστ και δείτε εδώ: tp://www.iht.com/articles/ap/2008/03/24/sports/EU-SPT-OLY-Beijing-Flame-Protest.php

Ορισμοί του (παλαιού) Ροΐδη για τα κόμματα και την πολιτική

Τους εντόπισε ο σχολιαστής 

*

Oρισμοί του (παλιού) Ροίδη για τα κόμματα, τον προυπολογισμό κλπ. Είναι εντυπωσιακό πόσο ταιριάζουν τα πράγματα με το σήμερα.

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15317&m=A58&aa=1

* «Αλλαχού, τα κόμματα γεννώνται διότι εκεί υπάρχουν άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες. Εν Ελλάδι συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν. Αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία μεθ’ ης πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα: να τρέφωνται δαπάνη του δημοσίου.

* Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως “κόμμα” ήθελεν είναι ο ακόλουθος: Ομάς ανθρώπων ειδότων να αναγιγνώσκωσι και να ανορθογράφωσιν οίτινες ενούμενοι υπό έναν οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι να αναβιβάσωσιν αυτόν διά παντός μέσου εις την έδραν του πρωθυπουργού ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι.

* Ο ελληνικός λαός αναλίσκει τον χρόνο του εις αγόνους συζητήσεις περί κομμάτων και κομματαρχών και άπαν το

Υποθέσεις σχετικά με την τρέχουσα πολιτική συγκυρία

Γράφει ο παπούλης

.

(κλικ, για να δείτε και τον Λένιν)

.

Έχουν περάσει περίπου έξη μήνες από τη μαύρη περίοδο των πυρκαϊών, όπου ωρίμασαν μέσα μου οι σκέψεις που εκτίθενται στη συνέχεια. Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου και τα αποτελέσματά τους , ο οριστικός ενταφιασμός των υποκλοπών και της υπόθεσης των δομημένων , η Ζαχοπουλιάς μετά των σχετικών παράπλευρων απωλειών , η όξυνση των οικονομικών προβλημάτων σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού , ο καταιγισμός των διεθνών οικονομικών εξελίξεων και τώρα το ασφαλιστικό αποτελούν το έδαφος πάνω στο οποίο διαμορφώνεται πλέον μια νέα συγκυρία.

Τα αποτελέσματα των επαναλαμβανόμενων δημοσκοπήσεων αποτυπώνουν φαινόμενα μάλλον συστηματικά παρά τυχαία , φαινόμενα χωρίς προηγούμενο μετά τη δεκαετία του 50΄, όπου μάλιστα το διεθνές περιβάλλον είχε εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά και οι εσωτερικές αντιθέσεις τροφοδοτούνταν από πρόσφατες συγκρούσεις. Αν δεχτούμε ότι η ισορροπία ενός συστήματος διατηρείται όσο οι προσδοκίες των διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων εδράζονται στον απαραίτητο ελάχιστο δείκτη εμπιστοσύνης προς το πολιτικό σύστημα και τον εκάστοτε μύθο του , αν επίσης δεχτούμε ότι η εξέλιξη του συστήματος καθορίζεται από τους συσχετισμούς δυνάμεων αυτών των στρωμάτων σε συνδυασμό με το σφρίγος και την ισχύ του παραπάνω μύθου , τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι παράγοντες που εξασφάλιζαν την ισορροπία εκείνες τις δεκαετίες αλλά και μεταπολιτευτικά νοσούν βαρέως.

Για την ανασυγκρότηση της Γεωργίας

(Αλλέως πως …. Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά!)

Γράφει ο bioannis

Είναι γνωστό, παρά τις εκτεταμένες ακτές χιλιομέτρων και τα δεκάδες νησιά, η Ελλάδα αποτελείται στο 60 με 70% της επικράτειας από ημιορεινές και ορεινές περιοχές. Οι πραγματικά επίπεδες/πεδινές περιοχές της χώρας , όπου το βιομηχανοποιημένο μοντέλο γεωργικής ανάπτυξης μεγάλων εκτάσεων «ευνοείται», είναι πολύ λίγες. Είναι επίσης γνωστό ότι το χημικοσυντηρούμενο/υδροβόρο μοντέλο της γεωργικής ανάπτυξης περνάει σοβαρή κρίση και αντιμετωπίζει την ολοκληρωτική του εκθεμελίωση. Παράλληλα, η αγροτική κουλτούρα και μαζί της το πρότυπο ζωής στην Ελληνική επαρχία, οι αξίες και τα οράματα των ανθρώπων που δουλεύουν τη γη και θρέφουν την Ελληνική Κοινωνία, καθημερινά αποδεικνύονται, «θαμμένα», αλλοιωμένα, αναχρονιστικά, ενίοτε συντηρητικά και οπισθοδρομικά, και οπωσδήποτε διαγράφουν τροχιά ιλιγγιώδους καθοδικής πτώσης, με άμεση συνέπεια τον μαρασμό της υπαίθρου και τη γιγάντωση των μεγαλουπόλεων. Μια χώρα, οποιαδήποτε, όταν δεν χτίζει πάνω στον πρωτογενή τομέα, δεν οικοδομεί πάνω στα δικά της πλεονεκτήματα, αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσει τον εφιάλτη της «μη βιώσιμης» πορείας, των τραγικών απωλειών σε φυσικούς πόρους και ανθρώπινες ζωές, του αφανισμού. Γιατί χτίζει κυριολεκτικά και μεταφορικά πάνω σε κινούμενη άμμο. Οι επιλογές μιας ορισμένης μερίδας της οικονομικής ελίτ στη χώρα μας, περί «παροχής υπηρεσιών», «τουριστικού προορισμού» και «διαμετακομιστικού κέντρου» ως κυρίαρχο παραγωγικό μοντέλο, εκτός από τραγικά λαθεμένες, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον γκρεμό της ανέχειας και της φτώχιας μεγάλα πληθυσμιακά σύνολα, «εξασφαλίζοντας» τεράστια αδιέξοδα στις μελλοντικές γενιές.

Στην τελευταία διεθνή έκθεση αγροτικών προϊόντων (Agrotica) που έγινε πρόσφατα στη πόλη μας, παρακολούθησα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που οργάνωσαν οι Οικολόγοι Πράσινοι, γύρω από τις προτάσεις τους για την ανασυγκρότηση της Ελληνικής Γεωργίας με την εφαρμογή ενός νέου μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης, αυτό της Οικολογικής Γεωργίας στη χώρα μας. http://www.ecogreens.gr/gr/modules.php?name=News&file=article&sid=799&mode=thread&order=1&thold=0

Σας παρουσιάζω τα κυριότερα σημεία.

Tι είναι ο χρόνος;

Τι είναι ο χρόνος;

Ποιος μπορεί να τον εξηγήσει;

Ποιος μπορεί να αρθρώσει έστω μια σκέψη γι’ αυτόν;

Τι είναι πιο οικείο και πιο σύγχρονο από τον χρόνο;

Τι είναι λοιπόν;

Αν με ρωτούσε κανείς ξέρω ότι αν θα έπρεπε να του εξηγήσω δεν θα μπορούσα.

Ξέρω μόνο ότι δεν θα υπήρχε παρελθόν αν τίποτε δεν περνούσε.

Και δεν θα υπήρχε μέλλον αν τίποτε δεν μας πλησίαζε.

Και δεν θα υπήρχε παρόν αν δεν υπήρχε κάτι που να υφίσταται.

Πως υπάρχουν αυτές οι δύο έννοιες του χρόνου;

Mortels

Του Ασμοδαίου

*
Ρίχνει τα ζάρια στην ταβέρνα
βήχοντας
όταν
‘Προσοχή, παρακαλώ! ο μαγαζάτωρ Θάνατος
δε δέχεται παραγγελιές.’

*

Σημ: Η φωτογραφία είναι από την Πομπηία.

*

Repost!

Σχέδιον ΑΝΑΝΑΣ

Συνεταιρικόν (μισιακόν) πόστ

*

Γράφει ο θείος Ισίδωρος. Σχεδιάζει (τον Ανανά) ο παπούλης

*

Περιεχόμενα:

· Φαγούρες και ενοχές (εις δύο μέρη, ήτοι το πρώτον και το δεύτερον)

· Το κρύωμα

· Ποντιακά κάλαντα

· Όταν έκλαψε ο θείος

· Το σχέδιο ΑΝΑΝΑΝ

*

Εικονογράφηση: θείος Ισίδωρος. Μοντέλα: Βλαδίμηρος - και μια διάσημη καλυβίστρια. Φωτ. μηχανή: Λάϊκα, 1977 (την είχε φέρει ο Κύρκος, από Ρουμανία). Φωτισμός: όπως έτυχε. Ενδυματολόγος (του Βλαδίμηρου- το θήλυ δεν φορεί τίποτις): Μιχαήλ Ασλάνωφ. Υπεύθυνος ορθογραφίας: αυτοκτόνησεν εγκαίρως, πηδών από τον τέταρτον όροφον της καλύβας.

*

FYROM, ο νέος παράδεισος για επιχειρήσεις στην Ευρώπη

Από τη Γερμανία έφτασε ένα πολύ ενδιαφέρον ηλεμήνυμα, με δυο συνοδευτικές εικόνες. Το ανεβάζω χωρίς δικές μου παρεμβάσεις.

*

Σήμερα λοιπόν Πάνο, αφού διάβασα στα πεταχτά τι γίνεται στις συζητήσεις στην καλύβα κι αλλού βγήκα στο κέντρο (στη Κολωνία) για κάτι ψευτοδουλειές κι όταν τις τέλειωσα έκατσα για έναν καφέ. Πήρα την εφημερίδα (την Süddeutsche Zeitung) την οποία τελευταία την προτιμώ από τις άλλες ευρείας κυκλοφορίας κι έριξα μια ματιά. Με έκπληξη είδα στην 7η από τις 40 γερμανόφωνες και τις 8 αγγλόφωνες σελίδες της σημερινής έκδοσης (Δευτέρα 3η Δεκεμβρίου 2007) μια φαρδιά πλατειά διαφήμιση για επιχειρηματικές επενδύσεις στο κράτος της Μακεδονίας (αυτό πάνω από τη Θεσσαλονίκη). Στη διαφήμιση ο τόπος αυτός παρουσιάζεται σαν επιχειρηματικός παράδεισος. Η αναφορά στο όνομα του κράτος είναι φυσικά «Μακεδονία» αλλά αυτό είναι στη συγκεκριμένη περίπτωση εντελώς αδιάφορο. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν στη συγκεκριμένη περίπτωση τα οικονομικά κίνητρα που θέσπισε η κυβέρνηση στα Σκόπια για να προσελκύσει οικονομικούς επενδύτές. Με ενός είδους «παλαιοκομματική» προκατάληψη και με παρόλη την καλή πρόθεση να μην προϊδεάζομαι, μού ‘ρθε κρύος ιδρώτας όταν είδα πόσο απλόχερα διαφημίζει η κυβέρνηση από τα Σκόπια ότι είναι πρόθυμη να δώσει «γη και ύδωρ» σε όποιον φέρει δουλειές. Κρύος ιδρώτας γιατί σκέφτηκα τί πιθανόν να σημαίνει αυτή η προθυμία σε σχέση με περιβαλλοντικές και κοινωνικοοικονομικές παραχωρήσεις προκειμένου ν’ αρχίσουν δουλειές οι επενδυτές.

Γιάλοβα

Θα γίνουν τα ξενοδοχεία του Κωνσταντακόπουλου στη Γιάλοβα; Περί της νίκης(;) ενός ακόμη «νταβατζή» εις βάρος του περιβάλλοντος!

Μια μικρή ανασκόπηση του θέματος από τον aigaiopelagiti, με στόχο τη συλλογή περισσότερων πληροφοριών και απόψεων ως βάση για ένα πιο τεκμηριωμένο κείμενο.

*

Ορνιθολογική σημασία της λιμνοθάλασσας Γιάλοβα
Πηγή: http://www.ornithologiki.gr/life/pylos-evrotas/env/bird_shm.htm
Η λιμνοθάλασσα Γιάλοβα, Πύλου αποτελεί το νοτιότερο υγρότοπο διεθνούς σημασίας των Βαλκανίων (Grimmet, R.& Jones T. 1989) αφού είναι ένας πολύ σημαντικός σταθμός για χιλιάδες πουλιά που χρησιμοποιούν τη διαδρομή της Δυτικής Ελλάδας κατά τη μετανάστευση.
Το Φθινόπωρο, τα μεταναστεύοντα πουλιά προς τις Αφρικανικές χώρες κάτω από τη Σαχάρα βρίσκουν εδώ τον τελευταίο Ευρωπαϊκό υγρότοπο πριν από τη μεγάλη τους πτήση πάνω από τη Μεσόγειο και την έρημο της Σαχάρας, ένα ασταμάτητο ταξίδι 3000km.

Τα κατσίκια της Σαμοθράκης

Γράφει ο bioannis

Πέρασα 20 μέρες στη Σαμοθράκη και πέρα από τις προσωπικές στιγμές, το μάτι μου ως βιολόγου διέκρινε το τεράστιο και εμφανές πλέον πρόβλημα της διάβρωσης των εδαφών και την απώλεια εύφορου χώματος προς τη θάλασσα, του πάλαι ποτέ νησιού της γονιμότητας. Η αιτία της καταστροφής το προϊστορικό μοντέλο εξάσκησης της κτηνοτροφίας «ελεύθερης» και επεκτατικής μορφής. Οι κτηνοτρόφοι (κεχαγιάδες, στην τοπική διάλεκτο) σε πλήρη αντίθεση με όλους τους κατοίκους του νησιού (τώρα πλέον, γιατί στη δεκαετία του ‘80 οι Οικολόγοι -και η αφεντιά μου μαζί όταν έκανα τη διπλωματική μου στο νησί- ήταν τρελοί, γραφικοί και καταστοφολόγοι, τότε που έβλεπαν το κίνδυνο). Είναι 100 περίπου κτηνοτρόφοι (μικροί και μεγάλοι σε κοπάδια) σε σύνολο 2.500 περίπου χιλιάδων κατοίκων… και δεν μασάνε με τίποτε !!

Η μη-βία ως μια σημαντική αρχή της πολιτικής οικολογίας

Στην πρόσκληση του Πάνου για ένα κείμενο σχετικό με τη μη-βία (μέσα και το ενδιαφέρον που ανακινήθηκε από τις συζητήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της Συνδιάσκεψης Βόρειας Ελλάδας των Οικολόγων - Πράσινων, το Σάββατο 3 Νοεμβρίου στη Θεσσαλονίκη), παραθέτω παρακάτω ορισμένες πρώτες σκέψεις και απόψεις γι’ αυτό το αχανές θέμα, περισσότερο εισαγωγικά (ίσως και λίγο βιαστικά), ώστε να ενθαρρυνθεί ο σχετικός διάλογος.

aigaiopelagitis

 *

Η μη-βία ως μια σημαντική αρχή της πολιτικής οικολογίας

Από το ξεκίνημά του το οικολογικό κίνημα υιοθέτησε μη-βίαιες μορφές διαμαρτυρίας και αντίστασης, κάτι που κληρονόμησε περισσότερο από τη δεκαετία του 1960 και ιδιαίτερα από το κίνημα για τα πολιτικά δικαιώματα των αφροαμερικανών, αλλά και από τα γραπτά του Henry David Thoreau. Μεγάλες περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η Greenpeace, υιοθέτησαν τέτοιες πρακτικές από την ίδρυσή τους, παρά το γεγονός ότι οι αντίπαλοι που επέλεξαν αποτελούσαν μεγαθήρια, περιλαμβάνοντας πυρηνικές δυνάμεις και μυστικές υπηρεσίες. Η μη-βίαιη κουλτούρα πέρασε και ως πολιτική αρχή στα Πράσινα Κόμματα και παραμένει έως και σήμερα ένας από τους πυλώνες της πολιτικής τους.

Χύμα ερωτήσεις για την εκπαίδευση

Γράφει ο σχολιαστής

Αντιλαμβάνομαι τις καταλήψεις, αδιάφορο αν γίνονται για χαβαλέ ή όχι, ως μια ευκαιρία για να συζητηθούν θέματα εκπαίδευσης.

Μερικά θέματα (έτσι χύμα, χωρίς ιεράρχηση και αξιώσεις πληρότητας):

1. Γιατί δε γίνεται αξιολόγηση των εκπαιδευτικών;

2. Ποιές είναι οι προτάσεις των εκπαιδευτικών ώστε το σχολείο να γίνει μια αυτάρκης μονάδα που να μη χρειάζεται το φροντιστήριο;

3. Πως στέκεται ο δάσκαλος με αξιοπρέπεια, όταν αξιώνει να δουλεύει 18-22 ώρες τη βδομάδα και οι μαθητές του δουλεύουν 12 ώρες την ημέρα;

4. Γιατί δεν υπάρχει μηχανισμός ο καλός δάσκαλος να επιβραβεύεται;

5. Γιατί είναι γενικευμένο, να κάνουν οι καθηγητές, ιδιαίτερα επ’ αμοιβή στους μαθητές τους;

6. Γιατί δε γίνεται πρόβλημα, όταν ένα σχολείο σημειώνει πλήρη αποτυχία στις πανελλαδικές; Είναι λογικό οι ίδιοι δάσκαλοι, άνετα και ωραία, να πάνε να διδάξουν και την επόμενη χρονιά, σα να μην τρέχει τίποτα;

Τα φάρμακα της γιαγιάς - Χρυσούλας

Το έφερε το μέηλ. Έχει δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα της Ένωσης Γενικής Ιατρικής και το υπογράφει ο Barry Lyndon.

*

Με συγκίνησε και σήμερα η γιαγιά η Χρυσούλα: συνταξιούχος του ΟΓΑ, έχει περάσει πια τα 75 αλλά είναι πάντα πρόσχαρη και ευγενική. Οι δυο γιοί της ζουν στην πόλη και η γιαγιά περνάει τον περισσότερο χρόνο της στο χωριό παρέα με τις γάτες της αλλά τα καταφέρνει μια χαρά. Βέβαια είναι λίγο περήφανη στην όραση και οι πόνοι της στα γόνατα και τη μέση την εμποδίζουν να κινηθεί με ευχέρεια, παρά μια πρόσκαιρη βελτίωση που είδε από μια σειρά ενθαρθρικών ενέσεων. Ωστόσο, έρχεται μόνη της στο Ιατρείο για τις τακτικές εξετάσεις σακχάρου (πάσχει από ΣΔ) και χοληστερίνης (είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη στο θέμα της χοληστερίνης και μάλιστα μου υπενθύμισε ότι ο Ιούνιος που μας πέρασε είχε χαρακτηριστεί “Μήνας της Χοληστερίνης”.) Η πίεσή της είναι ικανοποιητικά ρυθμισμένη χάρη στο συνδυασμό 3 αντιυπερτασικών ενώ μια εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση την αναγκάζει να παίρνει ένα αντιαιμοπεταλιακό. Θα ήθελε να κόψει το ένα δισκίο που παίρνει κάθε Δευτέρα πρωί και κατόπιν πρέπει να μείνει όρθια γιατί της έφερνε πύρωση αλλά ο ορθοπεδικός της το θεώρησε αναγκαίο και

Ο θεός ως εγγραφή στο γονιδίωμά μας

Του nik.athenian

Ο Θεός δεν είναι κάτι που μπορεί να δειχθεί λογικά ή αυστηρά, διότι δεν μπορούμε μέσα στα πλαίσια της συνηθισμένης γλώσσας και της επιστημονικής μεταγλώσσας να τον ορίσουμε αυστηρά.

Μια ρηξικέλευθη μελέτη που δημοσιεύτηκε από το μοριακό βιολόγο και διευθυντή του Αμερικανικού Κέντρου Ερευνών για τον Καρκίνο, Dean Hamer, ψάχνει να βρει εάν η θρησκεία είναι προϊόν της εξέλιξης. Αν δηλαδή οι ρίζες της πίστης βρίσκονται καταγραμμένες στα γονίδια μας. Κι αυτό γιατί στο στόχαστρο των ερευνών της Γενετικής, δεν βρίσκονται μόνο τα γονίδια που σχετίζονται με ασθένειες, αλλά και αυτά που αφορούν την ψυχολογία μας ή την κοινωνική μας συμπεριφορά.
Πολλοί ερευνητές σήμερα θεωρούν δεδομένη τη σχέση του ανθρώπινου γονιδιώματος με την ανάπτυξη του εγκεφάλου και για κάποιους υπάρχουν αρκετές ενδείξεις, ότι κάποιο (ή κάποια) γονίδια σχετίζονται με την έννοια της θρησκευτικότητας, όπως κάποια άλλα σχετίζονται με την τάση μας να σχηματίζουμε κοινωνίες ή να συνεργαζόμαστε με άλλους. Όλες αυτές οι συμπεριφορές αντιμετωπίζονται σαν συστατικά της επιβίωσης του ανθρώπινου είδους μέσα στο χρόνο.

Πολιτική οικολογία και αριστερά

Σήμερα θα δούμε στα μπλογκ διάφορα οικολογικά θέματα - αν η σχετική καμπάνια έχει επιτυχία. Η καλύβα φιλοξενεί ένα κείμενο του aigaiopelagitis, στο οποίο εξετάζεται η σχέση της πολιτικής οικολογίας με την αριστερά.

*

Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του Πάνου για ένα πιο συγκεκριμένο ποστ σε σχέση με την ευρύτερη πολιτική τοποθέτηση των Ο-Π (για τη σχετική συζήτηση που ξεκίνησε από ένα θέμα για τον εμφύλιο οι αναγνώστες παραπέμπονται εδώ:

http://panosz.wordpress.com/2007/10/10/opla/) , εκθέτω πιο κάτω ορισμένες απόψεις ελπίζω κάπως πιο συγκροτημένα. Εύχομαι να αποτελέσουν ενδιαφέρουσα βάση για συζήτηση.

aigaiopelagitis

*

Πολλοί θεωρούν τους Ο-Π ένα μονοθεματικό σχετικά κόμμα, το οποίο περιορίζεται σε ένα περιβαλλοντικό λόγο. Εξάλλου και οι συνθήκες ανάδειξής τους, κατά τις πρόσφατες εκλογές (εξασφάλιση του 1,1% των όσων ψήφισαν), με την οργή για την ανικανότητα της αντιμετώπισης των καλοκαιρινών πυρκαγιών αλλά και για την πολύπλευρη περιβαλλοντική αφασία της κυβέρνησης, κάνουν ορατή μόνο εκείνη τη διάστασή τους που έχει να κάνει με τη διαμαρτυρία για την περιβαλλοντική υποβάθμιση. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα και αυτό δεν είναι καθόλου αμελητέο. Ωστόσο, τώρα που το συγκεκριμένο κόμμα κατάφερε να βγει από την αφάνεια, θα πρέπει να μιλήσει πιο πολιτικά και να προσαρμόσει τις αρχές της πολιτικής οικολογίας στις ελληνικές συνθήκες.

Πολλοί υποστηρικτές του - ιδιαίτερα νέοι, αλλά και άλλοι απογοητευμένοι από το πολιτικό σύστημα της χώρας - δεν θέλουν το κόμμα να προσδιοριστεί ως προς την κλίμακα δεξιά - αριστερά, που τη θεωρούν παρωχημένη. Ωστόσο, ακόμη και αν δεν

Χώρος, χρόνος, έντυπα και blogs

Γράφει ο Νοσφεράτος

Νομίζω ότι τα blogs θέτουν την ίδια την αντίληψη που έχουμε για την πληροφόρηση σε μια νέα βάση … Η νεωτερική κοινωνία ήταν (και είναι ακόμα σε μεγάλο βαθμό) μια «έντυπη» κοινωνία - μια κοινωνία όπου εμφανίζεται και κυριαρχεί η τυπογραφία, η εφημερίδα (αυτή η «νεότερη καθημερινή προσευχή» με τα λόγια του Χέγκελ) και το τυπωμένο βιβλίο Με την μαζική έντυπη επικοινωνία-κυριαρχεί ο γραπτός λόγος-το κείμενο. Γίνεται δυνατή η επικοινωνία με ανθρώπους πού βρίσκονται σε άλλο τόπο και σε άλλο χρόνο, διασπάται δηλαδή η προηγούμενη συμπόρευση χώρου και χρόνου. Ακόμα ο χρόνος θεωρείτο (και γίνοταν) ανοδικός, προοδευτικός.

Αντί για την ιεραρχική στη σειρά των θεμάτων -μονόδρομη επικοινωνία (που υπέβαλλε και μια ιεραρχική αντίληψη του χρόνου) η δομή της Μπλογκοσφαιρας, οριζόντια , διαρκώς διερυνόμενη, όπου το παλιό δεν πετιεται αλλά ανασύρεται, όπου τα σχόλια επικάθονται το ένα στο άλλο σαν ατελείωτο παλιμψηστο, μας ετοιμάζουν για μια νέα κατανόηση του χώρου και του χρόνου… όπου η νεωτερική διάσπαση του χρόνου σε παρελθόν παρόν και μέλλον παύει να υφίσταται. Ο χρόνος συρρικνώνεται, γίνεται ένας παροντικός χρόνος. Τα blogs μας προϊδεάζουν επίσης για μια ακρως εξατομικευμένη-ελιτίστικη επικοινωνία όπου οι τυχόν συλλογικότητες δεν θα μοιάζουν με ότι ήδη ξέραμε …αλλά μάλλον με συγκυριακές και τυχαίες συναντήσεις όπου θα κυριαρχεί η ρευστότητα..

*

Το σχόλιο που έστειλε ο Νοσφεράτος στην καλύβα, το είχε στείλει σε αυτή τη συζήτηση: http://andriotakis.wordpress.com/2007/09/27/%ce%a3%cf%85%ce%bd%cf%89%ce%bc%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%87%ce%b5%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ac-%ce%bc%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%ba%ce%b4%ce%ae%ce%bb%cf%89/

Η απορία του τεμπέλη

(Το σκίτσο είναι του Ι. Παπούλια)

πωλόντε λαγόσκιλα

Κάπου στο Μωριά.

(Η φωτογραφία είναι του σχολιαστή)

Ο δρόμος προς την καλύβα ψηλά στο βουνό

Repost

Γράφει (και φωτογραφίζει) ο Γιώργας

*

Για να φτάσεις ως εκεί, πρέπει να πάρεις τον δρόμο από Καστοριά προς Νεστόριο και Κοτύλη.

Λίγο μετά την Κοτύλη μπαίνεις στο χωματόδρομο που οδηγεί στις Αρρένες. Κάπου σαράντα χιλιόμετρα χωματόδρομο. Μόνο με τζίπ ή με ψηλό αυτοκίνητο θα πάς μέχρι επάνω. Δεν είναι και τόσο εύκολο να φτάσεις στην καλύβα.

Λίγα χιλιόμετρα πιο περα χάσκει μπροστά σου ο γκρεμός του χάρου.

*

Ήρωά μου αίνιγμά μου και στο τρόλεϋ γείτονά μου…

Του Αλκιβιάδη

Ο ελληνας ψηφοφορος εχει εκτραφει να μην εχει ιδεολογια και ειναι στην ουσια απολιτικος, βλεποντας την πολιτικη μεσα απο το πρισμα της προσωπικης του -και της οικογενειακης του- επιβιωσης και ευημεριας με καθε μεσο. Επιθυμει τη σχεση με την εξουσια πραγματικη η φανταστικη και ακομη ελκεται απο την ιδεα να ανηκει στους εκαστοτε “νικητες”. Οταν η εκαστοτε επιλογη του κερδιζει, πανηγυριζει εξαλλα. Ψηφιζει κυριως προσωπα. Την αποφασιστικη στιγμη θεωρει απαραιτητο να ψηφισει κομμα εξουσιας, γιατι αλλιως η ψηφος του θα παει “χαμενη” , δηλ. θα αδυνατει να εξαργυρωθει για καποια προσωπικα οφελη. Η ψηφος διαμαρτυριας του, κατευθυνεται στο αντιπαλο κομμα εξουσιας και σχεδον ποτε σε μικρο κομμα.
Ο τυπικος ελληνας ψηφοφορος δεν βλεπει την καλυτερευση της προσωπικης του καταστασης σαν μερος μιας ευρυτερης αλλαγης της κοινωνιας. Του αρκει να τα καταφερει σαν προσωπο.
Επισης φερει ενα καπως δυσπεπτο συνδυασμο απο μισοχωνεμενες “εθνικες” και θρησκευτικες αντιληψεις και ενω αδυνατει να αντιληφθει τις αντιφασεις αυτου του συνδυασμου συγχρονως υποφερει απο τις συνεπειες του. Αποτελει ευκολο θυμα παραπληροφορησης και σπανια εκφραζει αποψη σχετικα με εθνικα η θρησκευτικα θεματα που να απεχει απο τις γνωστες “ελληνοχριστιανικες” σκληρυνσεις.
Φυσικα δεν αποτελουν το ολο του εκλογικου σωματος αυτοι οι τυποι. Αλλα ο ρυθμος αντικαταστασης τους ειναι αρκετα αργος ωστε μια αλλαγη να μην ειναι δυνατη στο αμεσο μελλον…

*

…ανθρωπάκο, καθημερινέ

σ’ έχω συνεταίρο, για τα περαιτέρω

ένοχε μαζί κι αθώε μου εαυτέ…

*

Ο Αλκιβιάδης το έστειλε εδώ: September 14th, 2007 at 2:27 pm

Η Ελλάδα, μια δημοκρατία που κυβερνάται σαν βασίλειο

Του Δ.

Με τίτλο «Η Ελλάδα, μια δημοκρατία που κυβερνάται σαν βασίλειο» η γαλλική εφημερίδα «Λιμπερασιόν» δημοσιεύει συνέντευξη του συγγραφέα Πέτρου Μάρκαρη στον απεσταλμένο της Ρισάρ Βερλί, στην οποία επισημαίνει ότι πίσω από το ευρωπαϊκό προσωπείο της χώρας «υπάρχουν τρεις οικογένειες: Παπανδρέου, Καραμανλής και Μητσοτάκης».

Μηδέν

Γράφει για την πολιτική στο χώρο της Υγείας ο Δημήτρης Βαρνάβας, γιατρός του ΕΣΥ.

*

Υ

πάρχουν τομείς που η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου μπορεί να γίνει από διαφορετικές οπτικές γωνίες και η καταγραφή της να απαιτήσει πολύ χώρο. Τουναντίον, η αποτίμηση του κυβερνητικού έργου στον τομέα της υγείας προσφέρει μια μεγάλη ευκολία, αφού μπορεί να καταγραφεί σε μια και μόνη λέξη: μηδέν.

Ο κ. Κακλαμάνης, πρώτος Υπουργός Υγείας της ΝΔ παρέλαβε το υγειονομικό σύστημα της χώρας από τον προκάτοχό του κ. Στεφανή σε ημιθανή κατάσταση. Παρά το μεγαλεπήβολο πρόγραμμα υγείας που είχε εκπονήσει η ΝΔ το 2004 και παρά τη ρητή απαγόρευση της ευθανασίας στη χώρα μας ο κ. Κακλαμάνης άρχισε να κάνει τις πρώτες δοκιμές ευθανασίας στο ΕΣΥ. Ευτυχώς το δημόσιο σύστημα υγείας είναι εφτάψυχο. Κατάφερε να επιβιώσει δεκάδων νομοθετημάτων που αποσκοπούσαν να

Ο Κράσσος, πρωτοπόρος της ασύμμετρης απειλής!

(Το έφερε το μέηλ, από τον Δ. )

*

Ο Κράσσος, γνωστός από τη συνωμοσία του Κατιλίνα, είχε χτίσει μεγάλο μέρος από την περιουσία του, ακολουθώντας τη φωτιά.
Το σχέδιο ήταν απλό και μεγαλοφυές - είχε ανθρώπους που τον ενημέρωναν για τις φωτιές στην πόλη, όποια ώρα της ημέρας και αν ήταν. Εμφανιζόταν μπρος στους ιδιοκτήτες του καιόμενου σπιτιού με ζεστό χρήμα στα χέρια: πόσα θέλετε για να μου δώσετε το σπίτι σας; Όσο περνούσε η ώρα η τιμή έπεφτε και εκείνοι το ήξεραν. Το ίδιο και οι γείτονες, που έβλεπαν ότι σύντομα η φωτιά θα έπαιρνε φαλάγγι και τη δική τους περιουσία. Όλοι ενέδιδαν γρήγορα. Τότε αναλάμβανε το ιδιωτικό σώμα πυροσβεστών του Κράσσου, που αποτελούσαν οι στρατιές των πελατών του, να σώσει τα διπλανά και να κατεδαφίσει τα καμένα, προσφέροντας ένα ακόμη φτηνό κομμάτι γης στον προστάτη τους.

Τώρα μπορείτε ελεύθερα να κάνετε συσχετισμούς με τη σημερινή πραγματικότητα. Αυτός εξάλλου είναι και ο σκοπός της ιστορίας. Τα κουραφέξαλα ότι η ιστορία διδάσκει δεν τα πιστεύει ούτε η κ. Ρεπούση, συγγραφέας του βιβλίου ιστορίας για την ΣΤ Δημοτικού.

◙ Ο πλέον συκοφαντημένος ως εμπρηστής είναι βεβαίως ο Νέρων. Κανείς από τους

Δυο τρία πράγματα που ξέρω για τα ομόλογα

(Repost. Το κείμενο αναρτήθηκε στην καλύβα στις 24 Ιουνίου - και εξακολουθεί να παραμένει εξαιρετικά επίκαιρο και κατατοπιστικό!)

Αναλύει, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς, ο nik-athenian

(κλικ! Το τατουάζ στο λαιμό του πειρατή ΔΕΝ είναι ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ!)

*

Τι είναι ένα ομόλογο; Είναι ένα χαρτί που εκδίδει το κράτος ή μια μεγάλη εταιρία και το προσφέρει προς αγορά. Στο χαρτί αυτό αναγράφεται η ημερομηνία έκδοσής του και η ημερομηνία λήξης του, π.χ. 1/1/2006 και 1/1/2016 αντίστοιχα, οπότε πρόκειται για ένα ομόλογο δεκαετούς διάρκειας. Αναγράφονται επίσης η ονομαστική αξία του, π.χ. 100 ευρώ, και ένα επιτόκιο, π.χ. 4% ανά έτος - οπότε πρόκειται για ένα ομόλογο σταθερού (4% ανά έτος) επιτοκίου. Αυτός που το εξέδωσε και το πούλησε «ομολογεί», δηλαδή εγγυάται, σε αυτόν που το αγόρασε και σε καθέναν, στον οποίον θα το πουλήσει εκείνος που το αγόρασε αρχικά, τα εξής: Στο τέλος κάθε έτους μετά την 1η/1/2006 και για τα επόμενα δέκα χρόνια θα σου πληρώνω 4% επί των 100 ευρώ και την 1η/1/2016 θα σου πληρώσω 100 ευρώ.

Ποιοι αγοράζουν τέτοια ομόλογα; Το ευρύ κοινό, δηλαδή ιδιώτες, τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και τζογαδόροι. Γιατί και τζογαδόροι; Για τους εξής λόγους:

Τρέξε Σκουπίτσα τρέξε…

Τρέχει η Σκουπίτσα

(θεραπευτικόν, εκτός τρεχούσης πραγματικότητος)

Ι

Η Σκουπίτσα γύρισε τρέχοντας στο δωμάτιό της. Το πρόσωπό της ήταν κατάχλωμο κι έτρεμε ολόκληρη σαν να την είχαν λούσει με παγωμένο νερό. Τι ντροπή. Πώς θα ξαναντικρύσει τους άλλους Ιθιστές, πώς θα τους μαγειρέψει και πώς θα τους σερβίρει; Που θα περνά από μπροστά τους κι αυτοί θα τραγουδάν χαζοχαρούμενα «που ‘ναι το φίδι οέο, που’ ναι το φίδι;». Έπρεπε να το πάρει απόφαση. Οι μέρες της στον επικούρειο κήπο είχαν τελειώσει. Για ένα παλιόφιδο. Παλιόφιδο; Ε. Καλά, είχε κι αυτό τη χάρη του. Τη χάρη του; Που ‘ναι το φίδι γαμώτο, που ‘ναι το φίδι; Άνοιξε την πόρτα και πετάχτηκε έξω, την ώρα που ο θείος την πλησίαζε με ύφος βλοσυρό, κρατώντας ένα πριόνι. «Για πού το ‘βαλες Σκουπίτσα ρώτησε αυστηρά;». «Οι φράουλες θείε τις ξέχασα στο δάσος και θέλω να φτιάξω κρέμα Μπαβαρουάζ. Πάω δυο λεπτά να τις πάρω». «Έτσι θεόγυμνη;». «‘Αχ γυμνή είμαι, έχεις δίκιο», είπε η Σκουπίτσα και φόρεσε αμέσως το σκουφί της. «Εντάξει τώρα θείε, μπορώ να φύγω;» «Σκουπίτσα» βροντοφώναξε ο θείος και η φωνή του δόνησε τα δώματα του ΙΘΙ, κάνοντας αρκετούς Ιθιστές και θεραπαινίδες να τρέξουν στη σκάλα, φωνάζοντας πανικόβλητοι «σεισμός, σεισμός». «Σεισμός θείε», τσίριξε πανευτυχής η Σκουπίτσα και όρμησε και αυτή στη σκάλα. O θείος προσπάθησε να την πιάσει μα στάθηκε αδύνατον. Εκνευρισμένος πέταξε το πριόνι και βγήκε στον κήπο. Ο Βιωάννης έπρεπε να του βρει επειγόντως ένα κλαδευτήρι.

ΝΑΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΑΝΑ

ΥΠΟ  ΛΙΜΕ  ΑΛΟΖ

(Απόσπασμα μεταφρασμένο στην Ελληνική από τον Παπούλη)

…Είναι τώρα πολύς καιρός που αναρωτιόταν η Νανά για την επίδραση που θα είχαν στο Θείο οι καταχρήσεις των κατά κίνησιν ηδονών :

Στον Κήπο είχαν φθάσει φήμαι ότι ο μέγας Ηράκλειτος  ίνα αποφύγη την υγρασία και  κατακτήση την τελειωτική ξηρότητα του σώματος και του πνεύματος είχε καταφύγει εις ένα σωρό κοπριάς εντόςτου οποίου έθαψε εαυτόν άχρι κεφαλής , ως άλλη ηρωίδα του Σάμουελ Μπέκετ. Η κατάληξις ήτο τραγική για τον ίδιο αλλά και για τη φιλοσοφία, έτι μάλλον διότι , λόγω ανακαινίσεων και εκσυγχρονισμού , εξηφανίσθη και το μόνον κατά Διογένη Λαέρτιον πόνημα του μεγίστου φιλοσόφου “Περί Φύσηος”. Ούτως απέμεινε εις χείρας πονηρών διαστρεβλωτών ή κατά διαταγήν γραμματικών να