You are currently browsing the category archive for the 'χελιδόνα' category.
Του καπετάν - Φούρκα (παπούλη )
(Φωτογραφία εποχής: o καπετάν- Φούρκας υπαγορεύει τους στίχους του, διαβάζοντάς τους από το χειρόγραφο που βρίσκεται απάνω στο σαμάρι - και η αντάρτισσα σκουπίτσα τους χτυπάει στο λάπτοπ, σ’ ένα διάλειμμα των μαχών)
Το Νοέμβρη του 2007 ξεκίνησε στη φιλόξενη Καλύβα ( εκεί ψηλά στο βουνό ) του Πάνου ένας νέος γύρος ποιητικών ατοπημάτων στα πλαίσια της ενότητας Χελιδόνα . Πρόκειται για τη Χαμένη Χελιδόνα. http://panosz.wordpress.com/2007/11/21/%ce%b7-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b7-%cf%87%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%b4%cf%8c%ce%bd%ce%b1/
Στα πλαίσια αυτού του γύρου όντας σε μόνιμη ντίρλα και προκαλούμενος από τα ποιητικά κατορθώματα των συν- Χελιδονιτών έγραψα τη παρακάτω αφήγηση των περιπετειών του Προέδρου του ΙΘΙ Θείου ( τότε καπετάνιου ) Ισίδωρου την περίοδο του εμφυλίου. Η μοναδική αξία αυτού του κειμένου σε ποιητική φόρμα είναι οι αναφορές σε γεγονότα , αποφθέγματα , μπηχτές και άλλα παραφερνάλια που θα μπορούσαν να γίνουν κατανοητά μόνο από τους Καλυβίστας εκείνης της περιόδου. Δεν χρειάζεται να τονίσω ότι τα γεγονότα είναι πραγματικά και οιαδήποτε ομοιότης με φανταστικά πρόσωπα και καταστάσεις δεν είναι τυχαία. Και να ευχαριστήσω το Πάνο το Θείο το Νόσφυ και όλους τους τότε Καλυβίστας γιατί τούτο το πόνημα τους ανήκει δικαιωματικά.
Τα πρόσωπα που εμφανίζονται : Read the rest of this entry »
Μια εικών αν είν’ καλή
μας λέγουν οι Κινέζοι
ρόλο χιλίων λέξεων
ανέτως τονε παίζει.
Δεν έχω λόγο δηλαδή
πολλά να εξηγήσω
αλλά τη φαντασία σας
ελεύθερη θ’ αφήσω.
Δυο χελιδόνες στέκονται
μπροστά σ’ ένα πιθάρι.
Ποιος είναι μέσα;
Γέροντας - ή τάχα παλικάρι;
Τι θέμα συζητήσεως
έχει τεθεί εκεί πέρα;
Θα τελειώσει σύντομα
ή δε θα φτάσει η μέρα;
Θα μπούνε άραγε κι αυτές
μέσα να κουβεντιάσουν
ή απέξω θ’ απομείνουνε
- και μήπως ξεπαγιάσουν;
Πολλά τα ερωτήματα
που έχουνε προκύψει.
Αν θέλει, κάθε ποιητής
σ’ αυτά θα απαντήσει.
Μόνο με ρίμες, όπως σε όλες τις χελιδόνες.
Επεσα θυμα πολλαπλων πραγματικοτητων,
που ο αρχαιος ο θεος, μας στελνει με τον υπνον;
Η ειναι αυτο ενα οραμα μελλοντικων πραγματων,
οπου μουτσουνα κι εαυτος μπερδευουν τα βυζια των;
Φιλοσοφημένος στίχος του Αλκιβιάδη, μετά τις οργιαστικές ποιητικές επιτεύξεις του καπετάν - Φούρκα (παπούλη), ο οποίος αφηγείται μοναδικά το έπος του Γράμμου.
*
Αυτά τα ωραία (συν το φλογερό φλαούτο του Νοσφεράτου, συν οι εξελίξεις στη θυελλώδη σχέση του θείου Ισίδωρου με τη σκουπίτσα, συν οι προσπάθειες της αδίσταχτης Μαρίκας να αποπλανήσει το θείο, συν πολλά ακόμα) συμβαίνουν στη χαμένη χελιδόνα:
Πριν δημιουργηθεί στερητικό σύνδρομο στους ποιητές της καλύβας, σπεύδω να τους ανοίξω την αλανιάρα χελιδόνα!
(Κλίκ, Νοσφεράτε!)
Επαναλαμβάνω, για τους καινούριους: Σε αυτό το ποστ, όπως και στις χελιδόνες που προηγήθηκαν, γράφουμε αποκλειστικά έμμετρα σχόλια. Δηλαδή, στιχάκια. Ρίμες. Ομοιοκοκαταληξίες!
VIII. Όπου πέφτει ως κεραυνός εν αιθρία η ανακοίνωση του θείου Ισίδωρου, πως την πουλεύει. Στο χάος που επακολουθεί, πλακώνουν οι Σερβίδες
Νοσφυ ο θειος εφυγε, θα λειψει για καμποσο
μη με ρωτας για να σου ‘πω, κι εγω δεν ξερω ποσο.
Του φυγανε να προβατα και παει να τα μαζεψει
‘τι με οσα του συμβαινουνε κοντευει να τα παιξει.
Μα ο θειος ξερει απ΄αυτα γιατι ειναι αρσιβαριστας
(δεν ειναι κανας ασχετος ή κανας αριβιστας)
και βαρη με ταις πλαταις του πολλα εχει σηκωσει
ετσι κι αυτα που προσφατα τον εχουνε πλακωσει
θα τα σηκωσει με αρασέ, ζετέ και ζιουζίτσου
θα τους γαμησει τη μαμά (και τη μαμά του Κίτσου).
Στην χελιδονα θα παιρνώ, κλεφτες ματιες θα ριχνω,
εστω κι ας μη με βλεπετε (θαχω σβηστο το λύχνο).
Εις το σχολειον του ΙΘΙ αυτο, την Χελιδονα,
που τα χελιδονοπουλα φευγω και μενουν μονα,
μπουρδελον μη το καμετε, μην πτυεται κατα γης,
ειναι το περιεχομενο του θειου της διαταγης.
Σε διοριζω δι ολα αυτα εσε Χελιδοναρχην
μα μην τα καμνεις θαλαττα και γινεις Λιμεναρχης.
οσοι ερχονται εις το σχολειό εμετρως θα ομιλουνε
και με χελιδονοστιχους ολοι τους θα λαλουνε
Μη δω οτι μου κουβαλησες τιποτα Αντιβαρισται
το μαθουν και πλακωσουνε και τιποτα φασισται
κι αρχισουνε να βριζονται και μου το κανουν γιαφκα
εδω ολοι εμετρως θα ομιλουν (ακομα και ο Καφκα).
Οσον δια την θειαν σας την ομορφη Σκουφιτσα
οσο θα λειπω απο δω μην την ταϊσεις πιτσα
και μην γυρισω και σας βρω σε καμια σταση αστεια
κι αναγκαστω να ερωτω (εσε κι οχι την θεια),
-”Τι της κανεις ρε της θειας σου,
κι ειν΄τα ποδια της στ΄αυτια σου?”
Και τωρα προσεξε καλα, ασ΄το Χελιδονειο
κι ελα μαζυ μου γρηγορα εις το φιλοξενειο
να δεις πως εθυμηθηκα του καρπουζιου μια φλουδα
που καποτε αγαπησα μα ηταν ελπιδα φρούδα.
Λύκος να φάει τα πρόβατα
και τσάκαλος τα γίδια,
ο θείος φεύγει μακριά,
κλαίνε τα …ανηψίδια.
VII. Όπου, αίφνης, εμφανίζεται στη Χελιδόνα ο Θανάσης Βάγιας μ’ ένα μεγάλο θίασο
Πάω να ψάξω να τον βρω το Βάγια στα συρτάρια*
κάντε ολίγη υπομονή ακόμα, παλλικάρια!
–
* του λάπτοπ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΓΙΑΣ
Η ιστορία του θλιμμένου βρικόλακα
Ιστορία για ηθοποιούς,
χορευτές, τραγουδιστές,
ορχήστρα, χορωδίες -και
μια μεγαλόπρεπη μουστάκα.
*********************************
Mουσικοχορευτικόν έργον
********************************* Read the rest of this entry »
VI. Όπου εις την Χελιδόνα εξακολουθούν να γίνονται σημεία και τέρατα, ήτοι καλλιστεία για το μήλο της Σκουπίτσας
Παπούλης
Μ’ έφαγε σήμερα η δουλιά
και αργά πολύ εμπήκα
στης χελιδόνας τη φωλιά
με βιβλιάριο ΙΚΑ
έμεινα φίλτατοι ενεός
με αυτά όπου διαβάζω
εκπέμπω άπελπις το ΣΟΣ
κραυγή μεγάλη βγάζω
Της ποίησης το αγλάισμα
η ένδοξη Χελιδόνα
ύπουλο υπέστη ράισμα
έσπασε το κανόνα
Βλέπω δεξιά , βλέπω ζερβά
κάτι για Γιανναράδες
στου Βασιλάκη το τορβά
καημένοι ποιητάδες
και εκειό το Βασιλάκι μου
να έχει γίνει στάρ
και ο Γιλγαμές Νοσφάκι μου
να κρούει το σιτάρ
Σκουπίτσες να οδύρονται
μα ο Θείος να ακούει
τους Πόντους να ολοφύρονται
δε βγαίνει τέτοιο χούι
Στη χελιδόνα δεν χωρά
η ταξική η πάλη
της ποίησης η αποφορά
είναι η νέα κραιπάλη
στου ΙΘΙ το αιώρημα
και στη ποδιά της Σκούπας
θέλουμε πάθη ώριμα
και εραστές της κούπας.
Γι αυτό αφήστε αγαπητοί
τις “άθεες” Μαριέττες
να παίζουν τρικλοποδηστί
δήθεν τσιγκολελέτες
ότι δε μένει πιά καιρός
σε μένα το Παπούλη
Σκουπίτσα είμαι καρπερός
μέχρι και το μεδούλι
V. Όπου παρατίθεται μια μικρή συλλογή ποιημάτων, πριν η Χελιδόνα ξαναβρεί τα ίσια της και κάνει βολ-πλανέ
Νοσφεράτος
.. Τι καθουμε και εμπλεκομαι μες τις πολιτικουρες
αφου πια απεχθανομαι αριστερομαστούρες..
Αβυσσος η ψυχουλα μου ,αφηκε κι η Σκουπίτσα…
και ασε πια, που δεν μπορώ ,να ξαναφαω πίτσα
Αχ ναχα τη Βουλγαρα μου κείνη με τα ταμπουρλα
Και ας να μη μου πόναγαν ,τα .των οδοντων, ουλα
Ναχα Βαλκανια μικρή απο του Μπανσκο μερη…
Με προικα το ταμπουρλο της και ενα χοιρομέρι…
Και μια συνταξιν μικρή ,να εγκατασταθούμε
στη Βουλγαριά βασιλικά ,να τρωμε και να πιουμε….
Κι όμως η φαντασίωση είναι γεμάτη εμπόδια
- το χοιρομέρι απαιτεί ναν’ υγιή τα δόντια!
Άσε που και η μικρά θα έχει απαιτήσεις
- πρόσεχε, το κεφάλι σου και πάλι θα στολίσεις!
Και, υποτεθείσθω, τελικά, τα δόντια θα τα φτιάξεις
- το άλλο πως θα ανορθωθεί και πως θα κάνει πράξεις;
Ποιεί ο θείος Ισίδωρος, στη Νέα Χελιδόνα
ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ
Ειναι φορες που σκεφτικος καθομαι στην παραγκα
κι ο νους τρεχει ολοταχως σ’ οσες φορανε τάγκα
πως γινεται τον κωλο τους να ντυνουν μ’ εναν σπαγκο,
πως δεν τις κοβει το σκοινι σαν καθονται στον παγκο
ή ακομα και σε καναπε αν ειναι καθισμενη
καποια κυρια, το σκοινι στον κωλο της δεν μπαινει?
Μυστηρια πραγματαδεν ξερω τι να πω
εδω η χλαμυδα εμενανε μου μπηκε στον πωπο
Σ΄αυτο μου το ερωτημα, σ’ αυτην την απορια
θαθελα να μου ελυνε εδω καποια κυρια.
*
Repost. Μια αξιόλογη συμβολή των καλυβίστας στο φιλοσοφικό λόγο. Πρώτη ανάρτηση, 25 Ιουνίου 2007. Αν υπάρξουν νέα σχόλια, παρακαλώ να είναι σε (προσεγμένες) ρίμες.
skoupitsa
Χρόνια πολλά θειούλη μου σαν είπα να βολτάρω
Από την Πούλια να εμπνευστώ τι δώρο θα σού πάρω
Και λόγω της γλωσσοφαγιάς του κλαίοντος Νοσφεράτου
Που όμως με καζάντισε με τα καμώματά του
Άλλο ένα επεισόδιο του ταραγμένου βιού μου
Με φέρνει σε απόγνωση σε διώχνει από το νου μου
Εκεί που έδειχνα ψηλά σε ένα πελεκάνο
Πώς κάνω εγώ τα βολ πλανέ και πως τ΄ ανεμοπλάνο
Αιφνίδια μου την έπεσαν και ήτανε πεντ-έξι
(Και πίστεψα στο νούμερο πως έχω πάθει έξη).
Οι πέντε ήταν όμορφες και όλων των χρωμάτων
Ντυμένες με ενδύματα καλών καταστημάτων
Την έκτη τη φοβήθηκα μάτι είχε θολό
Το βλέμμα της το απειλητικό μού φερε πανικό
Και να μού ψέλνει άρχισε κάτι αλαμπουρνέζικα
Σαν άκουσα προσεκτικά ειδα πως ΄ήταν σέρβικα
Θείε να μην πολυλογώ, η ώρα περασμένη
Η αιτία που με έχουνε αυτές φυλακισμένη
Είναι που αποκρίθηκα στο λάγνο έρωτά σου
Ενώ ήδη θα έπρεπε να φύγω από κοντά σου
Και να εισβάλω ως μαινάς μες στα φεμινηστήρια
Σαν προκηρύξεις να πετώ τα κατηγορητήρια
Πες ξαναπές κατάλαβα πως τούτα ήταν προφάσεις
Αυτές θέλουν στην ντάτσ(ι)α σου κάτω να τις φωνάξεις
Κι όχι μονάχα να τις βρεις όμορφες και καλές
Μα να τους πεις πως έχουνε και υπέροχες φωνές.
Θείε θα κάνω υπομονή μέχρι το πρωινό
Ότι και αν μου κάνουνε δεν θαν πολύ κακό
Νοσφεράτος
Δεν σχολιαζω, δεν μπορώ, και δεν μου βγαινει στιχος…
με αυτό που ειδα απορώ και δεν μου βγαινει ηχος…
πονεσαν τα ματακια μου ,σφιγγεται η καρδια μου
αν ειναι ποιησις αυτό,τραβαω τα μαλλια μου… 
Παιδια μου, ειμαι ολος χαρα που βρισκεστε κοντα μου
(μηπως πεθαινω κι ηρθατε να παρτε τ΄αρματα μου?)
βλεπω τριγυρω ποιητες που ηρθανε εδω πανου,
εδω, στην εδρα του ΙΘΙ, στο σπιτικο του Πανου
και πλεκουν με τους στιχους τους καλαθια και πανερια
που μεσα χτιζουνε φωλιες χελδονια και περστερια
μα θα σας πω εναν καημο που καιει το εντος μου:
λειπει ο Athanassios (ο αλλος ανηψιος μου),
κι ο Ιχνιλατης, ουτε αυτος ηρθε, κι εχω αγωνια
που να γυριζουν αραγε (μην ειν΄στην Ισπανια
και ασωτευουν στο Μπιλμπαο με τιποτα πουτανες?
μην εχουν παει στο φεστιβαλ και στριβουνε τζιβανες?
Πάνο παιδι μου πηγαινε και ψαξε να τους ευρης
και πεστους πως ο θειος τους σ΄εστειλε να τους ευρης
πες τους να ρθουνε γρηγορα τα ματια μου πριν κλεισω
αλλιως απ΄τη διαθηκη μου θε να τους αποκλεισω! Read the rest of this entry »
Η Χελιδόνα (http://panosz.wordpress.com/2007/03/01/helidona/) συγκέντρωσε 666 ποιητικά σχόλια, πριν δώσει τη σκυτάλη στη Νέα Χελιδόνα. (http://panosz.wordpress.com/2007/06/10/nea-helidona/) και μετά στο χελιδονάκι (http://panosz.wordpress.com/2007/08/24/helidona-5/ ) Έκανα ένα γενναίο ξεσκαρτάρισμα - κράτησα περίπου το 1/5 του υλικού. Οι «ενότητες» σχηματίστηκαν από μόνες τους, δεν άλλαξα τη σειρά εμφάνισης κανενός χελιδονοποιήματος. Αφιερώνεται (αυτό και τα επόμενα ποστ / ενότητες της Χελιδόνας) σε αυτούς που την έγραψαν, είτε περιλαμβάνονται πονήματά τους σε αυτή τη σύνοψη, είτε όχι.
*
Ι. Όπου τα αγόρια της Χελιδόνας φλερτάρουν με τη Σκουπίτσα
Πες μου Σκουπιτσα τι μπορω για σενανε να κανω
για να μ΄αφησεις ν΄ανεβω στη σκουπα σου επανω
να κατσω πισοκαπουλα στης σκουπας το κονταρι
και να πεταξουμε μαζυ να παμε στο φεγγαρι
κι αναμεσα στα συνεφα οταν θα κανεις σουζα,
κι η σκουπα ειναι οπισθόβαρη, θα σε κρατω απ΄τη μπλουζα
θα μας κοιτανε τα πουλια που φευγουν για το νοτο
κι εσυ θα λες:-Μη μου τραβας τη μπλουζα ρε γαμωτο
κι εγω θα πω σ΄ενα πουλι (οταν κατεβει κατω),
να δωσει χαιρετισματα πολλα στο Νοσφερατο
κι απ΄την καλυβα οταν περνας, που ειν΄στο βουνο επανω,
θα στελνω χαιρετισματα στον ανηψιο μου Πανο
Τα πραγματα σου μαζεψε, πες το μεγαλο αντιο
Σκουπιτσα παρ΄τη σκουπα σου και φυγε με το θειο. Read the rest of this entry »
Εν αρχή ήν η χελιδόνα, με τα 666 ποιητικά της σχόλια:
http://panosz.wordpress.com/2007/03/01/helidona/
Ακολούθησε η νέα χελιδόνα, με 300 σπονδές σε ρίμες:
http://panosz.wordpress.com/2007/06/10/nea-helidona/
Στο μεταξύ, άρχισαν να ανεβαίνουν ποστ με ενότητες επιλεγμένων αριστουργημάτων από τη μεγάλη χελιδόνα, όπως αυτό:
Όπου τα αγόρια της χελιδόνας φλερτάρουν με τη σκουπίτσα http://panosz.wordpress.com/2007/06/28/helidona-2/
Και αυτό:
Όπου ο θείος Ισίδωρος καλεί τα ανηψούδια του, ενώ συνεχίζει να φλερτάρει με τη σκουπίτσα
http://panosz.wordpress.com/2007/06/28/helidona-3/
(Σύντομα θα βγουν στον αέρα και άλλα κομμάτια με επιλογές από την πρώτη χελιδόνα)
Φυσικά, από το ποιητουργείον της χελιδόνας προκύπτουν κάθε τόσο καινούριες ποιητικές ανθολογίες, χάρη στον ανεξάντλητο οίστρο του θείου Ισίδωρου. Παράδειγμα:
Πως γίνεται τον κώλο τους να ντύνουν μ’ ένα σπάγγο;
http://panosz.wordpress.com/2007/06/30/isidoros-15/
*
Τώρα παίρνει τη σκυτάλη το χελιδονάκι. Θυμίζω ότι και σ’ αυτό γίνονται δεκτά μόνο έμμετρα σχόλια!
Η Χελιδόνα (http://panosz.wordpress.com/2007/03/01/helidona/ ) συμπλήρωσε 666 ποιητικά σχόλια και ολοκλήρωσε τον κύκλο της.
Έλαβαν μέρος οι ποιητές και οι ποιήτριες (κατά σειράν εμφανίσεως):
θείος Ισίδωρος, Αλκιβιάδης, Athanassios, alombar42, oistros, Πάνος, pascal, composition doll, Μικρασιάτης, suigeneris, bioannis, Παπούλης, Νοσφεράτος, Σκουπίτσα, Σχολιαστής, Ασμοδαίος, Πόντος & Αριστερά, Ροδιά, biosfugaritsa, π2, μαθητριούλα, vangelakas, νεκρόφιλος κομμουνιστής και χορωδία συγχλισμένων Σερβίδων
Με πεζά, οι:
gazakas, παράφωνος, μαραμένα σύκα, nik-athenian
Με πεζοτράγουδα:
Ομαδεών
Η Χελιδόνα ανήκει πλέον στην ιστορία, στους εραστές της ποίησης και στους ερευνητές φιλολόγους (πιθανόν και στους ερευνητές ψυχιάτρους)
(κλικ!)
Κατά καιρούς, η καλύβα θα ανεβάζει ποστάκια με ποίηση της Χελιδόνας. Στο μεταξύ, οι καλυβίστας διαθέτουν μια νέα ποιητική γωνιά, χορηγία του Ιδρύματος θείος Ισίδωρος, αυτήν εδώ!
Διότι, όπως στιχούργησε ο α-τονικός Νοσφεράτος,
…γλυκα με νανουριζουνε των ποιητών τα λόγια
σε τουτη τη μικρή γωνια, μακρια απ’τα λαμόγια…..
σαν χελιδονες που πετουν και ολο τιτιβιζουν
και την μικρή φωλιτσα τους, ολο καμαρι χτιζουν…
Α(χ)μην!
Τελευταια σχολια