Το πιο καυτό χιτ που κυκλοφορεί αυτή τη στιγμή στη Ρωσία κι απευθύνεται στον Πούτιν.

Το τραγούδι σαρώνει, μέσω του ανεξέλεγκτου διαδικτύου. Ο Ρώσος πρωθυπουργός, ζήτησε να σταματήσει.

Όμως αυτό πλέον δεν γίνεται. « Έφυγε» το τραγούδι στο εξωτερικό και αναμεταδίδεται.

Το συγκεκριμένο κομμάτι, έγινε μονομιάς το μουσικό μήνυμα εναντίον της μονοκρατορίας του Πούτιν. Παρουσιάστηκε στα Ουράλια (στο Αικατερίνεμπουργκ), από ένα συγκρότημα πρώην αλεξιπτωτιστών του ρωσικού στρατού.

Στο μεταξύ εναντίον του Πούτιν, έχει στραφεί και ο πρώην πρόεδρος Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, που ζητάει συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, για ν’ αναχαιτιστεί ο αυταρχισμός του Πούτιν.

Eίναι Βεζύρης ο Παπακωνσταντίνου ή Ραγιάδες οι Έλληνες; « ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ.

http://yannis-ioannou.com/2012/01/29/gulag-4-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%86%CF%8D%CF%81%CE%B9/

Βουλευτές άλλης εποχής

Tου Πασχου Μανδραβελη  

Πολλά ακούστηκαν και γράφτηκαν για την ανταρσία των βουλευτών της συγκυβέρνησης, οι οποίοι καταψήφισαν το άρθρο 29 του πολυνομοσχεδίου που έφερε η κυβέρνηση Παπαδήμου. Τι καταψήφισαν, όμως, τα παλικάρια και οι μεγαλοκοπέλες της Βουλής; Ουσιαστικά καταψήφισαν το δικαίωμα κάθε φαρμακοποιού να ανοίγει το μαγαζί του τα απογεύματα ή τα Σάββατα χωρίς να έχει δερβέναγα τους μεγαλοφαρμακοποιούς της πόλης του.

Η αντίσταση δηλαδή των πατέρων του έθνους (υπάρχει ένα σχετικό σύνθημα των αναρχικών, που εξηγεί τον ορισμό, αλλά δεν γράφεται) στο Μνημόνιο εξαντλήθηκε στην υπεράσπιση κάποιων λίγων σε βάρος όχι μόνο των φαρμακοποιών, αλλά και της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών που ψάχνουν φαρμακείο και εφημερεύον δεν βρίσκουν.

Οπως μάς ενημερώνει αναγνώστης «στην Αγ. Παρασκευή, ένα προάστιο της Αθήνας με πληθυσμό 60-80.000 και έκταση 5-6 χιλιομέτρων διαμετρικά, λειτουργούν περί τα 60 φαρμακεία. Πόσα από αυτά νομίζετε διανυκτερεύουν μια δεδομένη μέρα; ΕΝΑ! Αυτό το ένα, που δεν είναι κάθε μέρα σε κεντρικό σημείο, καλείται να εξυπηρετήσει τον κόσμο Σάββατο, Κυριακή και τα απογεύματα (πλην δύο) καθημερινά. Αν λοιπόν ήσασταν άρρωστος, ηλικιωμένος, με μέτριο εισόδημα και σε απόσταση π.χ. δύο χλμ. από το διανυκτερεύον φαρμακείο, τι θα κάνατε;».

Αυτή λοιπόν την κατάσταση υπερασπίστηκαν διά της ψήφου κάποιοι από τους πατέρες του έθνους για να δικαιώσουν πλήρως τον ορισμό των αναρχικών. Το θέμα όμως είναι ότι αν για να μπορούν να ανοίγουν κάποιοι φαρμακοποιοί το Σάββατο και δύο απογεύματα τα δικά τους μαγαζιά (αυτά δηλαδή που έχουν πληρώσει από την τσέπη τους) γίνεται αυτός ο κακός χαμός στη Βουλή μπορούμε να φανταστούμε τι γινόταν ή τι γίνεται με σοβαρότερα θέματα, όπως π.χ. να μπορεί ελεύθερα κάθε νέος άνθρωπος, αν έχει τα προσόντα, να κάνει τη δουλειά που θέλει· να γίνει φαρμακοποιός, ταξιτζής ή ό,τι άλλο ονειρεύεται. Πάντα θα έχουμε από πάνω μας κάποιους από τους τριακόσιους της Βουλής που θα θέλουν -τρομάρα τους!- να «προστατεύσουν την κοινωνία» από τα «δεινά» των νέων που πιθανώς να θέλουν να επιχειρήσουν διαφορετικά.

Δυστυχώς, ο μεγαλύτερος αριθμός των βουλευτών μας δεν καταλαβαίνουν το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Ομνύουν στον κρατικό πατερναλισμό και στην κρατικοδίαιτη «ανάπτυξη», αυτή που διόγκωσε την κατανάλωση και έπνιξε την παραγωγή. Αυτό ήξεραν μέχρι σήμερα κι αυτό συνεχίζουν να υπηρετούν. Σε βάρος όλων μας.

OΛΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ

«Αγριος» Φεβρουάριος στο ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ θυμίζει κυριολεκτικά «πεδίο μάχης» με πολλά μέτωπα να είναι ανοιχτά  

Αυτός ο Φλεβάρης θα είναι άγριος» έλεγε κορυφαίο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για το εσωκομματικό σκηνικό που μοιάζει με «εμπόλεμη ζώνη», στην οποία «όλοι είναι εναντίον όλων». Το ΠΑΣΟΚ θυμίζει κυριολεκτικά «πεδίο μάχης» με πολλά μέτωπα να είναι ανοιχτά.

Το πρώτο μέτωπο που έχει συγκροτηθεί εδώ και καιρό είναι «ο Γιώργος και οι άλλοι». Αντικείμενο της αντιπαράθεσης το θαμπό «στέμμα» της διαδοχής σε ένα κόμμα που κατρακυλά στις δημοσκοπήσεις στα ιστορικότερα χαμηλά ποσοστά.

Το δεύτερο μέτωπο άρχισε να διαμορφώνεται μετά την αποχώρηση του Γ. Παπανδρέου από την πρωθυπουργία και με αφορμή τις δημόσιες αντιπαραθέσεις υπουργών του ΠΑΣΟΚ για το Μνημόνιο και τον απολογισμό της διετίας. «Είναι άραγε τόσο αθώοι όλοι;» αναρωτήθηκε προχθές με αιχμηρό τρόπο ο Χρ. Παπουτσής για τους συναδέλφους του που κράτησαν αποστάσεις από τη διετή διακυβέρνηση Παπανδρέου, όπως ο Μ. Χρυσοχοΐδης.

Το τρίτο μέτωπο -που υπέβοσκε εδώ και καιρό και βγήκε στην επιφάνεια μέσα στην εβδομάδα- βρίσκει αντιμέτωπους υπουργούς με βουλευτές.

Το τέταρτο μέτωπο και ταυτόχρονα η… σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της εσωκομματικής οργής ήταν η «ανταρσία» των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ την περασμένη Τρίτη στην ψηφοφορία του άρθρου για την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων.

Ο υπουργός Υγείας Α. Λοβέρδος έστειλε μήνυμα στους βουλευτές ότι «δεν ανήκει σε αυτούς που βούλιαξαν την πατρίδα» και ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει.

Αλλωστε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ άναψαν «κόκκινο» φως σε μία διάταξη που αφορούσε έναν επαγγελματικό κλάδο, όταν οι ίδιοι ψήφιζαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων και επιβολής χαρατσιών.

Διαδοχικές συσκέψεις
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, επιστρέφοντας από την Κόστα Ρίκα, συγκάλεσε την Παρασκευή το μεσημέρι διαδοχικές συσκέψεις με κοινοβουλευτικά στελέχη και αναμένεται να πάρει πρωτοβουλίες για τον καλύτερο συντονισμό της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ (π.χ. ενεργοποίηση των ΚΤΕ), καθώς το πρώτο τεστ συνοχής απέτυχε, ωστόσο το κρίσιμο είναι τι θα κάνουν οι «πράσινοι» βουλευτές στις επόμενες δύσκολες ψηφοφορίες που ακολουθούν. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η άποψη-παραδοχή που διατύπωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Πρωτόπαπας ότι «το ΠΑΣΟΚ θυμίζει χυλό…».

Τα βλέμματα όλων στο ΠΑΣΟΚ βρίσκονται στη συνεδρίαση της ΚΟ την προσεχή Πέμπτη. Εκεί ο Γ. Παπανδρέου -όπως λένε στενοί συνεργάτες του? δεν πρόκειται να δεχτεί καμία ψηφοφορία και θα επιμείνει στο χρονοδιάγραμμα που έχει αποφασιστεί στο Εθνικό Συμβούλιο για την εκλογή νέου αρχηγού μετά την ολοκλήρωση του PSI και της δανειακής σύμβασης και πριν από τις εθνικές εκλογές.

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις αντιδράσεις εκείνων των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που υποστηρίζουν ότι υπάρχει κενό στην αρχηγία του κόμματος, μετά και το «αλαλούμ» στην ψηφοφορία της Τρίτης. Φαίνεται άλλωστε να στοιχίζονται στην άποψη για εκλογή προέδρου ή επικεφαλής της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ μέσα από την κοινοβουλευτική ομάδα.

Το ερώτημα είναι αν την Πέμπτη θα υπάρξει κάποια συγκροτημένη πρωτοβουλία αμφισβήτησης του Γ. Παπανδρέου ή αν απλώς θα καταγραφούν εκ νέου φωνές να έρθει πιο κοντά η εκλογή της νέας ηγεσίας.

Τα πηγαδάκια στο καφενείο
«Βαρεθήκαμε να είμαστε πρόβατα»

Κινητικότητα παρατηρείται στις τάξεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ τις τελευταίες ημέρες εντός του Κοινοβουλίου. Οι ζυμώσεις γίνονται σε όλους τους χώρους, στα τραπέζια του καφενείου και στα σαλόνια του εντευκτηρίου, εν μέσω πολλών καφέδων και άφθονου ουίσκι, με φόντο τον πυκνό καπνό από τα τσιγάρα και τα γεμάτα τασάκια. Οι βουλευτές βρίσκονται σε ομάδες δύο, τριών, τεσσάρων και πέντε ατόμων, ακόμη και στα όρθια, στο περιστύλιο του Κοινοβουλίου. Συζητούν χαμηλόφωνα, σχεδόν συνωμοτικά. Σε καθημερινή βάση διακινούν χαρτιά που αλλάζουν χέρια μέσα σε λίγα λεπτά.

Ωρα κρίσης
Μαζεύουν υπογραφές, καταθέτουν ερωτήσεις και τροπολογίες, σε μία προσπάθεια να αμβλύνουν τις αρνητικές εντυπώσεις από τα μέτρα που ψήφιζαν έως τώρα, από τη στιγμή μάλιστα που πλησιάζει ο καιρός για να κριθούν και οι ίδιοι στις κάλπες.

Μετά την «ανταρσία» της Τρίτης στην ψηφοφορία για τη διάταξη σχετικά με την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων, πολλοί είναι εκείνοι που σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις δηλώνουν ότι δεν θα συνεχίσουν να σηκώνουν το βαρύ φορτίο της υπερψήφισης των μέτρων: «Ως εδώ, εμείς τον σάκο του μποξ δεν θα τον παραστήσουμε άλλο».

«Δεν γίνεται υπουργοί να μετακυλίουν την ευθύνη σε μας». «Απόφασή μας είναι να μην είμαστε πρόβατα», ήταν μερικές από τις ατάκες που ακούσαμε στα «πηγαδάκια».

• Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται πλέον οι αντιδράσεις εκείνων των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που υποστηρίζουν ότι υπάρχει κενό στην αρχηγία του κόμματος, μετά και την ανταρσία στην ψηφοφορία της περασμένης Τρίτης για την απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων.

Λευτέρης Γαλανός

Η επόμενη μέρα
Πρόσωπα και τάσεις

• Τι λένε οι πρωταγωνιστές

Ευάγγελος Βενιζέλος
«Φλερτάρει» εντονα με την προοπτική εκλογής του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Eχει δηλώσει πως προηγείται η σωτηρία της χώρας, γι’ αυτό και είχε προτείνει οι διαδικασίες να ολοκληρωθούν έως τις 15 του Γενάρη και πριν από τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις με την τρόικα για το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση. Ο υπουργός Οικονομικών πρόσφατα αποκάλυψε πως στη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνεργασίας ζήτησε να καταγραφεί στα πρακτικά πως ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών θα είναι ο εντολοδόχος και εκπρόσωπος της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.

Ανδρέας Λοβέρδος
Επιμένει ότι υπάρχει μία και μόνη επιλογή για την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ και αυτή δεν είναι άλλη από την εκλογή αρχηγού από τη βάση. Ο υπουργό Υγείας εχει θέσει ως πρώτη του προτεραιότητα το κυβερνητικό έργο, γι’ αυτό άλλωστε όπως ανακοίνωσε στη Βουλή δεν πρόκειται να κάνει πίσω στο θέμα των φαρμακείων, επανακαταθέτοντας τη σχετική ρύθμιση, παρά την καταψήφιση του αρχικού άρθρου την περασμένη Τρίτη. Δηλώνει μάλιστα αποφασισμένος να συγκρουστεί με συμφέροντα και συντεχνίες. Ο ίδιος συνεχίζει τις επαφές με στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε μία προσπάθεια να διαμορφώσει ένα πλαίσιο προοπτικής στο κόμμα με νέα πρόσωπα και ιδέες, αφήνοντας πίσω τα αρνητικά της μεταπολίτευσης.

Αννα Διαμαντοπούλου
Είναι υπέρ της άποψης ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πάει σε εκλογές με νέα ηγεσία. Οι διαδικασίες να γίνουν αμέσως μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών που αφορούν το PSI και τη σύμβαση. Ομως αν πρέπει να γίνουν νωρίτερα οι εκλογές, έχει προτείνει να εκλεγεί νέος πρόεδρος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Η ίδια δεν έχει πάρει επισήμως θέση στο θέμα της αρχηγίας, αν και φαίνεται να βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή και με τον Ευ. Βενιζέλο. Στις παρεμβάσεις της αναδεικνύει πως χρειάζεται ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα. Στην πρόσφατη επιστολή της προς τον Ρ. Πρόντι η υπουργός Παιδείας επαναφέρει τις προτάσεις του Γ. Παπανδρέου για την έκδοση ευρωομολόγων και την επιβολή φόρου επί των συναλλαγών.

Οι άλλοι
Καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις καλούνται να παίξουν μία σειρά από ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Κ. Σκανδαλίδης, η Βάσω Παπανδρέου (φωτό), ο Μ. Παπαϊωάννου κ.ά. Ο Κ. Σκανδαλίδης ήταν εκείνος που, μετά το «μπάχαλο» της περασμένης Τρίτης, έθεσε το θέμα της εκλογής νέου επικεφαλής της Κ.Ο του ΠΑΣΟΚ, διαπιστώνοντας πως υπάρχει κενό στην ηγεσία του κόμματος και στην εκπροσώπησή του στη Βουλή. Η Βάσω Παπανδρέου είναι της άποψης πως «δεν υπάρχουν μαγικοί υποψήφιοι» και ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια του εν όψει των εκλογών. Ο Μ. Παπαϊωάννου αποκάλυψε πριν από λίγες ημέρες συνομιλία που είχε με τον Γ. Παπανδρέου, στον οποίο είχε πει πως οι διαδικασίες έπρεπε να είχαν ολοκληρωθεί πριν από τις γιορτές.

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης
Είναι ο άνθρωπος που έβαλε «φωτιά» στο πολιτικό σκηνικό με τη δήλωσή του ότι «δεν διάβασε το Μνημόνιο», φράση που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, ενώ δέχτηκε κύμα αποδοκιμασιών μέσα και από το ίδιο του το κόμμα. Τις τελευταίες ημέρες υπήρχε έντονη φημολογία ότι ο Γ. Παπανδρέου θα λάβει πειθαρχικά μέτρα εναντίον του, ωστόσο στη σύσκεψη της Παρασκευής προχώρησε σε μία έμμεση, αλλά σαφή αποδοκιμασία εναντίον του, λέγοντας ότι «δεν πρέπει να κρατάμε αυτοκαταστροφική στάση, η αμφισημία για τη διετία μας μπορεί να εκληφθεί ως δικαίωση των αντιπάλων μας». Είναι ο μόνος που έχει δηλώσει έως τώρα πως θα είναι υποψήφιος για την αρχηγία, ωστόσο θα πρέπει να μαζέψει περίπου 100 υπογραφές από μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, προκειμένου να καταθέσει και επισήμως την υποψηφιότητά του. Και εκείνος τάσσεται υπέρ της εκλογής αρχηγού από τη βάση.

Σε κλοιό σφοδρών πιέσεων και εκβιασµών βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση. Τη µόνιµη ασφυκτική Επιτροπεία της οικονοµίας απαιτεί η Μέρκελ, όπως προκύπτει από το έγγραφο-ντοκουµέντο που αποκαλύπτει «Το Βήµα». Το έγγραφο που διανεµήθηκε στα στελέχη του Eurogroup προβλέπει τον ορισµό επιτρόπου που θα ελέγχει τους φόρους  και τις δαπάνες και θα επιβλέπει την τήρηση του προϋπολογισµού, για να διασφαλιστεί ότι θα αποπληρώνεται πρώτα το χρέος. Κρίσιµη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών σήµερα, λίγες ώρες πριν από τη Σύνοδο Κορυφής, που αναζητούν  πειστική απάντηση στις προσπάθειες διάφορων κέντρων να εξωθήσουν την Ελλάδα εκτός του ευρώ.

http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=440718&h1=true

“Για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία, η οποία δείχνει να ‘χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα!” ο Χρόνης Μίσσιος, μιλά εφ’ όλης της ύλης, στην Κρυσταλία Πατούλη, για τη σημερινή κατάσταση της χώρας, τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι “πρέπει να αντιληφθούμε ποιά είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!” και προτείνοντας “να πάρουμε τα βουνά, να ξαναεποικήσουμε την Ελλάδα”.

Η κρίση που περνάμε, είναι πολυεπίπεδη, δεν είναι μονάχα οικονομική. Oυσιαστικά είναι κρίση αξιών και χρεοκοπίας του λογοκρατούμενου και τεχνοκρατικού πολιτισμού μας. Τους κινδύνους για την οικολογική κρίση, πια, του πλανήτη, δεν τους αμφισβητεί κανείς, και όλο και περισσότεροι άνθρωποι συνειδητοποιούν την ανάγκη να στρατευτούν σε τέτοιου είδους προσπάθειες για να σώσουν ή να βελτιώσουν το περιβάλλον. Αυτό, όμως, είναι το ένα μέρος: Ο περιβαλλοντολογικός ακτιβισμός. Διότι στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο περιβάλλοντα:

Το ένα είναι το φυσικό περιβάλλον και το άλλο είναι το κοινωνικό περιβάλλον, το ανθρώπινο περιβάλλον.

Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός, ότι το ανθρώπινο περιβάλλον είναι οργανωμένο κατά τέτοιο τρόπο και δρα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον. Συνεπώς για να διατυπώσουμε ένα οικολογικό αίτημα, που θα σημαίνει την σωτηρία του πλανήτη και συνεπώς της ζωής πάνω σε αυτόν, πρέπει να προσπαθήσουμε να δούμε πως θα ανατρέψουμε τις πρακτικές που οδηγούν στην καταστροφή του και πως θα οδηγηθούμε σ’ έναν βαθύτερο κοινωνικό μετασχηματισμό, ο οποίος θα αποκαταστήσει τη φυσική σχέση του ανθρώπου με τη φύση.

Αυτό σημαίνει, μια εξανάσταση της ανθρώπινης συνείδησης, σημαίνει μια καθημερινή απόκρουση της βαρβαρότητας του συστήματος και μιας διαφορετικής τοποθέτησης στη συμπεριφορά του ανθρώπου απέναντι σε αυτά τα προβλήματα. Και αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Γιατί αυτή τη κουλτούρα, ότι ο άνθρωπος είναι ο κυρίαρχος του πλανήτη, και ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο και τον διόρισε κυρίαρχο του πλανήτη και του είπε ότι: «όλα αυτά είναι δικά σου», την κουβαλάμε από τα γεννοφάσκια μας!

Πρέπει να απαλλαχτούμε από τις θεωρίες του ανθρωποκεντρισμού, όπως και από τις αφελείς θεωρίες της θρησκείας και όλων αυτών των πραγμάτων. Αλλά κυρίως, πρέπει να αντιληφθούμε ποια είναι η ουσία και το νόημα της ζωής! Δηλαδή, δεν γίνεται αντί να ζούμε, να προσπαθούμε να επιβιώσουμε!

Κάθε πλάσμα έρχεται στον κόσμο με δικαιώματα, με δυνατότητες, να ζήσει τη ζωή του, να χαρεί, να είναι χορτάτο, να καλύπτει τις ανάγκες του, κλπ. Αλλά ο άνθρωπος έρχεται σ’ έναν κόσμο, όπου εκτός από τους πορφυρογέννητους, δεν ξέρει που πάει και τι κάνει, και πώς να ζήσει.

Ταυτόχρονα αυτή η ολιστική οικολογία- οικολογική αντίληψη, η οποία δεν ασκείται μόνο σ’ έναν οικολογικό ακτιβισμό αλλά βλέπει και θέλει και παλεύει να αναστρέψει τις καταστροφικές δομές του συστήματος και να εδραιώσει έναν καινούριο πολιτισμό, είναι σημαντική γιατί είναι η μόνη διαδικασία η οποία απαιτεί όχι την υπακοή ή την υποταγή των ανθρώπων σε μια πίστη ή σε μια ιδεολογία αλλά απαιτεί την αφύπνιση της συνείδησής του και την κατανόηση του νοήματος της ζωής.
Η ζωή είναι ένα χάρισμα. Είναι ένα χάρισμα που μας δίνεται μια φορά. Μια φορά! Και πρέπει να το χαρούμε, πρέπει να το δωρίσουμε, πρέπει να το ζήσουμε!

Η οικολογία μάς απαλλάσσει, επίσης, και από το άγχος του θανάτου. Ξέρουμε, ότι αυτό το δώρο, είναι με ημερομηνία λήξεως, και συνεπώς πρέπει να το χαρούμε και όχι να το σπαταλάμε μέσα σε βάσανα. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Που κατάντησαν τη ζωή μας σήμερα;

Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να σκεφτούνε, δυστυχώς, να καταλάβουν, τι σημαίνει ζωή. Τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι όταν φτάνει το ηλιοβασίλεμα, αντί να κλαίνε γιατί πέρασε άλλη μια μέρα, και συνεπώς άλλο ένα βήμα προς το θάνατο, χαίρονται. Χαίρονται! Γιατί η μέρα τους ήταν φορτωμένη με οδύνη, με άγχος, με κυνηγητό, με προβλήματα, με όλα αυτά.

Η οικολογία είναι επαναστατική, με την έννοια ότι στοχεύει να καταργήσει όλες τις αρνητικές δομές της κοινωνίας. Είναι η μόνη επανάσταση, θα λέγαμε, η οποία δε φέρει εξουσία και δεν εδραιώνει καμία εξουσία. Και ξέρουμε από την ιστορία ότι και τα πιο ωραία, τα πιο όμορφα, τα πιο ρομαντικά όνειρα των επαναστατών, σκοτώθηκαν από την εξουσία. Αυτή ήταν η αιτία της καταστροφής. Αυτή είναι η αιτία που μετατρέπει τα όνειρα σε εφιάλτη.

Είναι δυνατόν να μιλάμε για οικολογία και για πράσινη ανάπτυξη και να έχουμε την εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο;

Μιλάω για την κυβέρνηση και για την πράσινη ανάπτυξη! Σ’ αυτή την πράσινη ανάπτυξη, λοιπόν, από τους πρώτους μετόχους είναι οι εταιρίες της BP, από τους πρώτους επενδυτές σ’ αυτή την ιστορία. Δηλαδή είναι αυτός ο φαύλος κύκλος που έλεγε ο Ελύτης, ότι με έναν ανθρωποκεντρικό – τεχνοκρατικό πολιτισμό προσπαθούμε να διορθώνουμε τις ζημιές που έκανε ένας ανθρωποκεντρικός- τεχνοκρατικός πολιτισμός. Αυτός είναι ο φαύλος κύκλος.

Και τι θα πει ανάπτυξη, κι ως που πάει αυτή η ανάπτυξη τέλος πάντων; Αυτή η γραμμή που πάει; Έχει κανένα τέλος; Έχει κανένα τέρμα αυτή η γραμμή; Περάσαμε τη βιομηχανική επανάσταση, περάσαμε την επανάσταση την ηλεκτρονική, και το όφελος του ανθρώπου ποιό; Η ποιότητα της ζωής του, το νόημα της ζωής του έχει χαθεί, έχει αλλοτριωθεί! Η ζωή είναι αλλού και ο άνθρωπος ο σημερινός είναι αλλού! Οι περισσότεροι άλλα ζητούν κι άλλα ζούνε, άλλα επιθυμούν και άλλα πραγματοποιούν μέσα στην κοινωνία.

Είμαστε πια μια κοινωνία σχιζοφρενών. Από τη μια ένας αφύσικος πολιτισμός και από την άλλη η οντότητά μας σαν άνθρωποι. Είμαστε ψυχασθενείς. Απλώς ο καθένας νομίζει ότι ο άλλος είναι, κι όχι ο ίδιος!

Αν θέλουμε λοιπόν να οραματιστούμε ένα ανθρώπινο μέλλον, οφείλουμε κατ’ αρχήν να το οραματιστούμε σε ανθρώπινα μέτρα. Αυτές οι χαβούζες που λέγονται πόλεις εξαφανίζουν τον άνθρωπο.

Θα κάνω μια παρένθεση: πήγα κάποτε στην Ιταλία και μπήκα σε μία από αυτές τις τεράστιες εκκλησίες που έχουνε. Στάθηκα μέσα σ’ αυτό το πράγμα και χάθηκα πραγματικά. και ένιωσα έτσι, ανύπαρκτος. Αυτόματα σκέφτηκα κι ένα δικό μας, ένα εκκλησάκι σ’ ένα λοφίσκο, που μπαίνεις μέσα και ακουμπάς το Θεό ρε παιδί μου! Εκεί εκμηδενίζουν εντελώς τον άνθρωπο. Ενώ, αντίθετα, μπαίνεις σ’ σ’ ένα ερημοκλήσι και βλέπεις τον Παντοκράτορα από πάνω να σου χαμογελάει, να απλώσεις το χέρι να τον πιάσεις!

Δηλαδή, ο άνθρωπος ο οποίος θέλει να επικοινωνήσει, ανεξάρτητα αν πιστεύει στον Θεό ή δεν πιστεύει στο Θείο, κλπ. Όσο υπάρχουν άνθρωποι -κι αυτοί λιγοστεύουν ολοένα και περισσότερο και αντικαθίστανται από τους μεταλλαγμένους- θα νιώθουνε αυτή την ανάγκη μιας διαφορετικής επικοινωνίας. Πολλές φορές όταν είμαι «φορτωμένος» και έχει Πανσέληνο βγαίνω στην βεράντα εδώ έξω ανοίγω τα χέρια μου -όπως όταν σταύρωσαν τον Χριστό- κι ανοίγω το στόμα μου και προσπαθώ να… καταπιώ το φεγγάρι. Στέκω, έτσι, πέντε με δέκα λεπτά, και κάποια στιγμή χάνομαι, σταματάω μόνος μου, γιατί δεν ξέρω αν θα γυρίσω πίσω…

Εδώ κάτω έχω και μια ροδιά (αγαπάω πολύ τις ροδιές) η οποία, κάποια μέρα μου αρρώστησε. Πήγα στον Γεωπόνο, πήρα φάρμακα, πήρα τούτο, πήρα τ’ άλλο, την ράντισα, τίποτα! Η ροδιά κάθε μέρα και χειρότερα. Ήταν Πανσέληνος. Την σκεφτόμουνα κι ήμουν στενοχωρημένος. Κατέβηκα τα σκαλοπάτια, κι έκατσα σε μια πέτρα δίπλα της και άρχισα να της λέω πόσο πολύτιμη είναι για μένα, πόσο την αγαπάω, να την χαϊδεύω, να της μιλάω τρυφερά κλπ. Από την άλλη μέρα η ροδιά άρχισε να γίνεται καλύτερα. Έγιανε, και τον Σεπτέμβρη πέταξε και εκτός εποχής, πια, δυο τεράστια ρόδια. Τώρα, δεν ξέρω αν τα φάρμακα βοήθησαν, επίσης, αλλά εγώ αλλιώς το εισέπραξα και αλλιώς το ένιωσα.

Είναι δύσκολο να ανοίξουμε μια διέξοδο μέσω μιας οικολογικής επανάστασης. Και γιατί είναι δύσκολο; Από την δεκαετία του ’60 ο Μαρκούζε είχε επισημάνει, ότι αυτό το απεχθές κοινωνικό σύστημα δεν βρίσκεται πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά έχει ενσωματωθεί μέσα στον άνθρωπο και έχει υποχρεώσει τον άνθρωπο να το αναπαράγει συνεχώς. Αυτό τι λέει;

Αυτό λέει, ότι υποχρεωτικά, έχουμε μια μετάλλαξη της συνείδησης, μια μεταφορά της, από την αυτονομία της αναζήτησης του καλού ή της ζωής, σε μια πρακτική η οποία αναπαράγει το σύστημα. Μας έχουν υποχρεώσει να παίρνουμε αυτοκίνητα, μας υποχρεώνουν να παίρνουμε κινητά, μας υποχρεώνουν να κάνουμε τούτο, ή το άλλο. Έχουν οργανώσει έτσι τη ζωή, ώστε δεν μπορούμε να διαφύγουμε.

Γι’ αυτό είναι πολύ δύσκολη μια επανάσταση της οικολογίας. Γιατί πρέπει να απαλλαγεί ο άνθρωπος, να ξεράσει από μέσα του, όλο το σύστημα, να μπορέσει να απελευθερωθεί και να μπορέσει τελικά να δει τα πράγματα όπως είναι, να δει τη ζωή του, να παλέψει, ν’ αντισταθεί, να πολεμήσει.

Σήμερα και σ’ αυτόν τον τομέα -και είναι πολύ αισιόδοξο- διάφορες παρέες παίρνουν τα βουνά και προσπαθούν να ζήσουν έξω από το σύστημα. Ακόμα, σε κάποιες περιοχές έχουν καταργήσει και το χρήμα. Εσύ έχεις βγάλει φέτος περισσότερα φασόλια, εγώ έχω πατάτες, ο άλλος έχει λάδι, ο άλλος είναι γιατρός κι αντί για πληρωμή θα του δώσω αυγά ή κοτόπουλο, κλπ.

Αυτά νομίζω είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική κοινωνία, διότι από το οργανωμένο πολιτικό- θεσμικό σύστημα δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα. Πρόκειται για μια κατάσταση η οποία αποκλείεται να αναπαράξει τίποτα καλό, τίποτα της προκοπής.

Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξαναζήσω μια περίοδο εθνικής υποτέλειας της πατρίδας μου.

Πιτσιρικάς δεκατριών χρονών πολέμησα τους Γερμανούς. Μετά, πολέμησα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, την εποχή που ερχόταν εδώ ο Αμερικανός  στρατηγός και του έλεγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, διανοούμενος Κανελλόπουλος, «Ιδού ο στρατός σας!», δείχνοντας τον ελληνικό στρατό. Την εποχή που ερχόταν ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών ο περίφημος Πιουριφόι, και έμπαινε στο γραφείο του Πρωθυπουργού και ανέβαζε τα πόδια του πάνω στο γραφείο και του έλεγε τι να κάνει και τι να μην κάνει…

Ε, περίπου τα ίδια δε ζούμε τώρα; Έρχονται οι Τροϊκανοί. Τα ίδια δεν κάνουνε; Έχουμε κυβέρνηση; Πού είναι;

Λέω καμιά φορά, σ’ αυτά τα παιδιά που τρέχουν στις διαδηλώσεις και χτυπιούνται με τους μπάτσους και μετά τους πλακώνουν με τα χημικά σα να ‘ναι κατσαρίδες, «Τι πάτε και σκοτώνεστε μες στους δρόμους και δεν πάτε να καταλάβετε τα χωράφια της Μονής του Βατοπεδίου και να κάνετε μια φάρμα; Είστε όλοι σας μορφωμένα παιδιά, έχετε διάφορες ειδικότητες, να καταλάβετε τα βασιλικά κτήματα, αυτού του κερατά στο Τατόι, να κάνετε μια φάρμα; Θα ‘χετε και τον κόσμο μαζί σας! Ποιος θα σας πει κουβέντα; Πάτε και πετάτε γκαζάκια, και καίτε το αυτοκίνητο του αλλουνού του κακομοίρη, τι σας φταίει ο άλλος;».

Θέλω να πω, ότι, δυστυχώς, επίσης για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία η οποία δείχνει να χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα! Να συμβαίνουν τόσο τρομακτικά πράγματα και μέσα σ’ αυτήν και στον κόσμο και γύρω της, και να μην παίρνει χαμπάρι! Να μην αντιδρά με τίποτα!

Άκουγα τον Γιανναρά να λέει «Τουλάχιστον ας κατέβουν εκατό- διακόσιες χιλιάδες κόσμος να καταλάβουν το Σύνταγμα και να κάτσουν εκεί και να απαιτήσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση». Αλλά πού; Αυτό που λέγεται, πια, ότι απέμεινε σαν σύνθημα γραμμένο σε γκρεμισμένους τοίχους: «ΑΡΙΣΤΕΡΑ», τυρβάζει περί των… ευαγγελίων ακόμα!

Ξέρεις τι είπε ο Δαντόν πριν τον καρατομήσουν; «Τα βήματα της ανθρώπινης ιστορίας είναι οι ταφόπετρες των ρομαντικών». Κατάλαβες; Και μέσα σε όλη την πορεία της ιστορίας, οι μόνοι που έσωσαν την αθωότητά τους ήταν αυτοί που σκοτώθηκαν νωρίς, πριν γίνουν εξουσία. Γιατί, σου λέω, ότι η εξουσία είναι το χειρότερο, είναι το τρομακτικότερο εφεύρημα του ανθρώπου!

Εγώ είμαι υπέρ της άμεσης δημοκρατίας, υπέρ των μικρών κοινοτήτων, και το μόνο που θα έλεγα σήμερα που η χώρα μας περνάει κρίση, θα ‘τανε, “πάρτε τα βουνά, ξαναγυρίστε στα χωριά σας, ξαναγυρίστε στη λίμνη! Ξαναεποικήστε την Ελλάδα!”

Έχουμε μια χώρα η οποία είναι ευλογία Θεού, παράγει τα πάντα! Από βότανα, από τρόφιμα, τα πάντα μπορεί να παράξει. Ποτέ όμως δεν είχαμε μια ικανή πολιτική ηγεσία.

Είναι πάρα πολύ εύκολο να φτιάξεις μια ιδεολογία ή μια θεωρία για την κοινωνία και να καλέσεις τους ανθρώπους να την εφαρμόσουν. Είναι όμως τρομερά δύσκολο, ως ανυπέρβλητο, να ξεπεράσεις το εμπόδιο του εαυτού σου και της κουλτούρας που σου πότισαν από τα γεννοφάσκια σου και τα δεσμά που έχει δέσει γύρω σου το σύστημα.

Γι’ αυτό ο δρόμος προς την απελευθέρωση από τη βαρβαρότητα, είναι ένας δρόμος πάνω από την πυρρά, που πρέπει να περάσει ο καθένας μας. Πάρα πολύ δύσκολος δρόμος.

Για την ώρα το κάνουν αυτοί που έχουν κάποια δυνατότητα να το κάνουν. Δηλαδή, γνωρίζω ανθρώπους, οι οποίοι φύγανε και πήγανε στο Πήλιο, ένα από τα πιο παραγωγικά βουνά της Ελλάδας -εκεί και… μπουκάλια να φυτέψεις θα φυτρώσουνε και υπάρχουν κτήματα τα οποία είναι εγκαταλελειμμένα, γεμάτα ελιές, καρυδιές, μηλιές κλπ.- και νοίκιασαν ένα κτήμα, ίσα ίσα για να μην χάσει ο ιδιοκτήτης την κυριότητα, δηλ. με 500 ευρώ το χρόνο, για να καλλιεργούν και να ζουν εκεί, να πουλάν το λάδι και καμιά φορά να βγαίνουν και στην λαϊκή αγορά. Κάποιοι από αυτούς είναι και γιατροί ή δάσκαλοι και διοργανώνουν εκδηλώσεις. Περνάνε όμορφα, με την παρέα τους, με τα οργανάκια τους, κάθε άνοιξη συγκεντρώνουν τις εμπειρίες τους, για το πως π.χ. γίνεται το μελιτζανάκι τουρσί, τα καρύδια γλυκό, πώς από το λάδι γίνεται το σαπούνι, πώς χτίζουν σπίτια με αχυρόμπαλες κλπ., διάφορες γνώσεις, γιατί όλοι τους είναι και πολύ ενδιαφέροντες άνθρωποι και έχουν κυνηγήσει αυτήν τη γνώση, η οποία είναι πολύτιμη.

Με την τεχνολογία, έχουμε χάσει πολύτιμες γνώσεις από την εμπειρία του ανθρώπου, που εξασφάλισαν την επιβίωσή του στον πλανήτη για εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα η γνώση μας έρχεται απ’ το μέλλον, δεν έρχεται από το παρελθόν!

Παλιά οι νέοι σέβονταν τους ηλικιωμένους, ενώ, σήμερα, συνήθως, δεν τους σέβονται. Παλιά τους σέβονταν γιατί, εκτός των άλλων, ο ηλικιωμένος κατείχε τη γνώση και ήξερε πότε θα φυτέψει, τι καιρό θα κάνει, τι αλλαγές θα γίνουν, από τι πάσχει το φυτό κλπ. Σήμερα ο εγγονός ξέρει περισσότερα για την τεχνολογία από τον παππού. Τον βλέπεις και πιάνει το κινητό και τραβάει φωτογραφίες και ο παππούς… κοιτάει.

Αλλά, δεν υπάρχει παιδεία, σήμερα. Μη γελιόμαστε. Υπάρχει εκπαίδευση. Άλλο πράγμα η παιδεία κι άλλο πράγμα η εκπαίδευση. Σήμερα, λοιπόν, τα παιδιά εκπαιδεύονται. Γιατί; Για να βρούνε τη μηχανή του κέρδους! Να εξασφαλίσουν κάποια θέση σε κάποιο επάγγελμα.

Τη μηχανή του κέρδους! Αυτό είναι το πρόβλημα. Όσο στην κοινωνία μας η κυρίαρχη αξία του συστήματος είναι το κέρδος, από κει και πέρα μην ψάχνεις να βρεις… αυτό διαποτίζει όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και διαποτίζει όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες όπως είναι η παιδεία και όλα τα πράγματα.
Πιστεύω, λοιπόν, ότι αν υπάρχει ελπίδα διεξόδου,  οι άνθρωποι και κυρίως οι νέοι θα την διαμορφώσουν.

Καμιά φορά με ρωτούν οι δημοσιογράφοι: Χρόνη, έχεις μετανιώσει για τη ζωή σου; Λέω όχι. Όχι! Τί πιο ωραίο να πεθαίνεις για ένα όραμα, για έναν όμορφο μύθο, απ’ το να ζεις συνεχώς μια χαμοζωή; Εμείς, λοιπόν, ταξιδέψαμε σ’ έναν υπέροχο μύθο, σ’ ένα πάρα πολύ όμορφο όραμα. Τώρα, αν αυτό στο τέλος της ζωής μας κατάντησε εφιάλτης, αυτό είναι άλλο θέμα, είπαμε, είναι θέμα της εξουσίας.

Αν είχα τη δυνατότητα να γυρίσω τα χρόνια πίσω, και με τη γνώση που έχω σήμερα, τι θα άλλαζα; Όλα! Πρώτα απ’ όλα πήραμε μια εμπειρία από την εξουσία, από την ιστορία, και υπήρχε και μια διαφορετική πραγματικότητα, ένα διαφορετικό μέτωπο από αυτό που δίναμε τις μάχες. Εμείς δώσαμε μάχες χαρακωμάτων, υπερασπιστήκαμε τη δημοκρατία, υπερασπιστήκαμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είδαμε την κρίση που ερχόταν… Και σε ότι αφορά τις μεταλλαγές της ιδεολογίας από τη στιγμή που έγινε εξουσία η Σοβιετική Ένωση, και σε ότι αφορά την επερχόμενη κρίση του πλανήτη, μέσω της εξέγερσης της βιομηχανικής επανάστασης κλπ., τα οποία τα θεωρούσαμε, τότε, ευλογία Θεού! Δεν είναι τυχαίο ότι ο Λένιν έλεγε ότι εξηλεκτρισμός και βαριά βιομηχανία είναι τα δυο πόδια που θα οικοδομήσουν τον κομμουνισμό.

Και φτάσαμε στο Τσερνομπίλ και σε άλλου είδους ιστορίες, και στη συνάντηση καπιταλισμού και υπαρκτού σοσιαλισμού σε ότι αφορά τις πρακτικές για το περιβάλλον, για τα χημικά στις διατροφές των ανθρώπων και όλα αυτά. Δεν είναι τυχαίο ότι δυο από τις μεγαλύτερες λίμνες του κόσμου, η λίμνη της Βαϊκάλης και η λίμνη του Μίσιγκαν και οι δυο είναι μολυσμένες. Δεν υπερασπιστήκαμε, τότε, τέτοια πράγματα.

Σήμερα, μια σημαντική λέξη είναι η λέξη «βιότοπος». Τι σημαίνει; Σημαίνει βιώνουμε μαζί, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί βιώνουμε μέσα στην διαφορετικότητά μας κι όχι σε κάποια ομπρέλα ιδεολογική η οποία μπορεί να μας οδηγεί σε διαφωνίες και σε συγκρούσεις όπως αυτές που συντηρούνται σήμερα μέσα στον χώρο της αριστεράς, οι οποίες δεν έχουν κανένα νόημα.

Όσο για έναν… εμπνευσμένο αρχηγό και ηγέτη εγώ πιστεύω πάρα πολύ ότι σε μια κοινότητα, η συλλογική γνώμη είναι πολύ πιο ασφαλής και πιο ισχυρή από οποιονδήποτε ηγέτη.

Στο άλλο σημείο στο οποίο επίσης έχω διαφωνία με τον όποιον ηγέτη και την ιδεολογία, είναι ότι πιστεύω στο αυθόρμητο των ανθρώπων, δηλαδή, μέσα σε αυτή τη διαδικασία ανατροπής ή επανάστασης πρέπει να αναπτυχτεί ένα κίνημα όχι καθοδηγούμενο αλλά αυθόρμητο. Ένα κίνημα που γεννιέται από τη συνείδηση των ανθρώπων που ξέρουν που πάνε και ξέρουν τι θέλουν. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να ξαναγυρίσουμε σε μορφές εξουσιαστικές, κι αυτή τη στιγμή που σου μιλάω, εγώ ασκώ εξουσία.

Διότι υποτίθεται ότι είμαι η έδρα, ο καθηγητής, ο παντογνώστης, ο πολυγνώστης κλπ. Αυτό είναι μια εξουσία, όπως μια εξουσία είναι της μάνας προς το παιδί ή του πατέρα προς το παιδί ή όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Πιστεύω λοιπόν στο αυθόρμητο των μαζών που παλιότερα εμείς οι κουμουνιστές καταριόμασταν σαν αναρχικό. Σήμερα μπορεί κανένας άνθρωπος να ορίσει τι σημαίνει αναρχικός; Βρισκόμαστε μέσα σε ένα σύστημα το οποίο είναι δομημένο με ανήθικους τρομοκρατικούς και βάρβαρους κανόνες. Το να αρνηθείς τους κανόνες και τη θέσπιση αυτού του συστήματος τι σημαίνει, ότι είσαι αναρχικός;
Με αυτή την έννοια είμαστε όλοι αναρχικοί! Γιατί όλοι αναζητούμε το κάλλιστο.

Εγώ δεν ψήφισα κι ούτε θα ψηφίσω. Τι να πάω να ψηφίσω δηλαδή, να μας κοροϊδεύουνε με τη θέληση μας; Δεν πάω. Μου λένε οι άλλοι, μα ξέρεις το άκυρο είναι καλύτερο και το λευκό είναι… Ε, δε μ’ ενδιαφέρει! Με πήρε κι ο Μίκης με την κίνηση που έκανε και του λέω, βρε Μίκη μου, πρώτα πρώτα είναι τρελό στα ογδόντα μου να ξαναγίνω πολιτικός, όταν ξέρω τι σημαίνει πολιτική. Δεύτερον, εμένα με ενδιαφέρει η επόμενη μέρα. Δηλαδή αν αυτή τη στιγμή ανατρεπόταν αυτή η κυβέρνηση, η λεγόμενη κυβέρνηση, τι θα προκύψει; Άλλη μια κυβέρνηση με τα ίδια πάλι, με το ίδιο στήσιμο, με τα ίδια πράγματα; Εγώ βρίσκομαι στην άλλη όχθη! Δεν γουστάρω αυτό το σύστημα, δεν γουστάρω καπιταλισμό, δεν γουστάρω νεοφιλελευθερισμό, δε γουστάρω συγκεντρωτισμό, δε γουστάρω αυτά τα πράγματα! Θέλω μικρές κοινότητες, αυτόνομες, σε ανθρώπινα μέτρα να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Έχω μια άλλη λογική, μια άλλη αντίληψη για το πώς οργανώνεται η κοινωνία.

Ξέρω πια τι σημαίνει πολιτική. Δεν γίνεται. Κατ’ αρχήν στην Ελλάδα δεν έχουμε το στοιχειώδες. Δεν έχουμε έναν στοιχειώδη πολιτικό πολιτισμό, γιατί αυτά τα καθίκια δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους. Η πατρίδα κινδυνεύει, η πατρίδα βουλιάζει, και πολεμάν σαν κατίνες ο ένας τον άλλον, εσύ έκανες εκείνο στο αυτό κι εσύ έκανες το άλλο. Δεν έχουν την παλικαριά, την εντιμότητα να κάτσουν σε ένα τραπέζι και να αφήσουν τις κατινιές στην άκρη και να κουβεντιάσουν. Είναι τυχαίο; Μα ένας δεν αυτοκτόνησε απ’ αυτούς εδώ τριανταπέντε χρόνια; Ένας δεν ζήτησε συγγνώμη, ένας δεν παραιτήθηκε;

Γι αυτό λέω, ότι είναι πρόβλημα συνείδησης και όχι ιδεολογίας; Είναι πρόβλημα συμπεριφοράς κι όχι ιδεολογίας.

Και δυστυχώς, πιστεύω, ότι εμείς ήμασταν οι… τελευταίοι των Μοικανών. Σε εμάς το σύστημα ασκούσε σωματική βία, μας έκλεινε φυλακή, μας βασάνιζε, μας χτυπούσε για να μας υποτάξει. Για τις σημερινές γενιές είναι πιο δύσκολα. Τους κάνουν λοβοτομή, τους απορροφά το σύστημα συνεχώς μέσα στη μηχανή του κέρδους, δεν τους αφήνει περιθώρια ούτε να οραματιστούν, ούτε να φανταστούν, τους αφαιρεί την κριτική σκέψη. Την ψυχή!

Κι ας είμαστε η χώρα των μεγάλων ποιητών. Κανένας λαός δέκα εκατομμυρίων δεν έχει τρία νόμπελ και ένα βραβείο Λένιν. Και μάλιστα, θα υπήρχαν κι άλλοι που θα έπρεπε να πάρουν το νόμπελ και δεν το πήραν… αλλά τέλος πάντων.

Θυμάμαι, τον Βάρναλη… ήμασταν ένα βράδυ στη Βουκουρεστίου και θέλαμε να ανεβούμε στη Δεξαμενή και λέει ο Βάρναλης του Κορνάρου «κουμπάρε περίμενε λιγάκι να περάσει κανένα ταξί να μας πάρει να ανεβούμε πάνω. Ε, περιμέναμε, και σε λίγο βλέπουμε μια ωραία γυναίκα να περπατάει και τότε λέει ο Βάρναλης «κουμπάρε, ήρθε ταξί, πάμε! Άμα βλέπουμε αυτή μπροστά μας… φτάνουμε!». Ο Βάρναλης, ήταν καταπληκτικός άνθρωπος και διαφορετικός, και δεν υπάρχει άλλος στίχος που να περιγράφει σήμερα την κατάντια του ελληνικού λαού “Δειλοί, μοιραίοι, κι άβουλοι αντάμα προσμένουν, ίσως, κάποιο θάμμα”. Όπως έχουμε και μεγάλους λογοτέχνες και γυναίκες, τη Σωτηρίου και άλλες. Είχαμε καλή λογοτεχνία. Τώρα δεν έχουμε τίποτα! Α, ο Μακριδάκης είναι καλός.

Τολμάτε ρε, τολμάτε! Γράψτε αυτό που θέλετε, αυτό που σκέφτεστε. Εγώ έγραφα, κι έγραφα με την ψυχή, κι όταν με είπαν συγγραφέα πρώτη φορά τα ‘χασα! Μα, σοβαρά μιλάτε ρε παιδιά, συγγραφέας; Δεν είχα καμία τέτοια πρόθεση απλά στις παρέες, στον κήπο τους έλεγα ιστορίες και μου έλεγαν, ρε Χρόνη γιατί δεν τα γράφεις αυτά τα πράγματα; Κι έτσι βγήκε.

Γιατί τα βιώματα ήταν ουσιαστικά. Κατάλαβες; Ζούσαμε. Είχε συνέχεια η ζωή μας, δεν ήταν αυτή η γκρίζα καθημερινότητα, αλλά ήταν μεγάλο κατόρθωμα να παραμείνεις άνθρωπος.

Ήταν πολύ σημαντικό να μπορείς να κοιτάξεις τη μάπα σου το πρωί στον καθρέφτη και να πεις, «είμαστε εντάξει ρε μάγκα, πάμε». Δεκαεφτά χρονών παιδί ήμουν και καταδικασμένος για θάνατο, κι εγώ τους έγραφα… Τώρα, βέβαια, λέω για “τί”;

[...]

Τέλος του 1ου μέρους της συνέντευξης, το οποίο ολοκληρώνεται με το 2ο και τελευταίο μέρος που θα δημοσιευτεί σύντομα σε επόμενο άρθρο του tvxs.gr)

Το 2011 ήταν για την Ιαπωνία μια χρονιά οδύνης, φόβου, αλλά κι επίγνωσης, ότι αυτό το καλοκουρδισμένο μηχανάκι, τελικά σταμάτησε να είναι ονειρικό!

Ένας σεισμός, ένα τσουνάμι και μια πυρηνική καταστροφή, έφεραν σε καμιά 15 μέρες (από την 11^η Μαρτίου), τα πάνω κάτω στην Ιαπωνία της ενεργητικής κοινωνικής αποδοχής, ενός μοντέρνου τρόπου ζωής, που στηρίχτηκε στην καινοτομία, στην ενεργειακή υπερκατανάλωση, στην οικονομική άνθιση, στη ρομποτική μαγεία του ηλεκτρονικού μεταπολιτισμού. Εκεί, στη χώρα των χρυσανθέμων και των φιλοσοφικών μινιμαλισμών, στον τόπο του ζεν του ικεμπάνα και του καμπούκι, δίπλα στην ενδοσκοπική ηρεμία της λιτότητας, στήθηκε ένας μηχανισμός του υπερανθρώπου, που έφερε τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, στην πυραμίδα της τεχνολογίας και του καπιταλιστικού υπερεγωϊσμού.

Είχε φτάσει στο σημείο η Ιαπωνία, να είναι πρωτοπόρος στις ΑΠΕ, αλλά να μην τις χρειάζεται! Να εξάγει τεχνολογία, για να την μάθουν οι Κινέζοι, οι Κορεάτες και οι Γερμανοί. Αυτά τα ωραία «παιγνιδάκια» για του Ιάπωνες, ήταν προσοδοφόρα σχέδια εξαγωγών, γιατί στο εσωτερικό έτρεχε φτηνή κι άφθονη η πυρηνική ενέργεια, για να κάνει στο Τόκιο (και στις άλλες ιαπωνικές μεγαλουπόλεις), τη νύχτα μέρα!

Κι όλα μονομιάς ξόκειλαν!  Μετά το Φουκουσίμα, η πυρηνική ενέργεια έγινε ο κακός δαίμονας. Από τα 54 εργοστάσια έμεινα τώρα, μόλις 3!  Τον Απρίλιο θα κλείσουν κι αυτά. Από το 30% της ηλεκτροπαραγωγής, περιορίστηκαν στο 3%. Για 13 μήνες η Ιαπωνία, θα πρέπει να μάθει να ζει χωρίς την πυρηνική της δύναμη. Όλα υπό εξέταση από την αρχή. Τα φώτα περιορίστηκαν. Τα τρένα έκοψαν δρομολόγια και ταχύτητες. Οι ηλεκτρονικοί πίνακες, που δεν έσβηναν ποτέ, τώρα μπαίνουν κι αυτοί μέσα στην ενεργειακή λιτότητα. Όλα με μέτρο, για να μην γίνει black out!

Απέναντι σ’ αυτή την εικόνα, οι Ιάπωνες οικολόγοι πήραν θάρρος και βγήκαν στους δρόμους (συνημμένες φωτογραφίες). Ας διώξουμε μια για πάντα την ατομική ενέργεια από τη ζωή μας. Η καθιστική τους διαδήλωση έξω από το Υπουργείο Οικονομίας και Βιομηχανίας κρατάει 124 μέρες. Το αστείο της υπόθεσης είναι, ότι πρώτα κάθε φορά που έμπαινε θέμα πυρηνικής ενέργειας στην Ιαπωνία, οι Οικολόγοι διαδηλωτές, είχαν απέναντί τους, τους υπερθνικιστές. Τώρα κι αυτοί είναι μαζί τους!

Η κοινωνία της Άπω Ανατολής τρομοκρατήθηκε. Η Μογγολία που ήταν πρόθυμη να πάρει τα πυρηνικά απόβλητα της Ιαπωνίας, κάνει τώρα πίσω. Μόνο οι Κορέες και η Κίνα επιμένουν. Εκεί όμως είναι θέμα στρατηγικής επιλογής στον οικονομικό και στρατιωτικό ανταγωνισμό. Η Ιαπωνία δηλώνει, ότι δεν θ’ ακολουθήσει τους προηγούμενους ενεργειακούς της ρυθμούς. Θα γυρίσουν στην πατρίδα τους οι τεχνολογίες για ΑΠΕ. Για να δούμε;

Την παραίτηση της κυβέρνησης Παπαδήμου ζήτησε ο Τσίπρας | Magoulaonline ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ.

Ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς ΠΑΣΟΚ ΝΔ και ΛΑΟΣ να αποφασίσουν την παραίτηση της κυβέρνησηςκαι την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, μέσα στο Φλεβάρη, τονίζοντας ότι οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα είναι εγκληματική για το λαό και επιζήμια για τη χώρα.

Ο κ. Τσίπρας υπογραμμίζει ότι οι απαιτήσεις της τρόικας για την ολοκλήρωση της συμφωνίας του PSI, «που έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να καταστήσει βιώσιμο το χρέος, ξεπερνούν κάθε όριο λογικής».

Όπως αναφέρει, «δεν πρόκειται για νέα μέτρα, αλλά για σχέδιο λεηλασίας της χώρας και εκχώρησης της κυριαρχίας της στην ευρωπαϊκή τραπεζοκρατία και στη διεθνή τοκογλυφία».

«Οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί και ο πρωθυπουργός περιορισμένης θητείας που επέλεξαν προ διμήνου να παρακάμψουν τη λαϊκή κατακραυγή, δεν έχουν καμιά νομιμοποίηση να υπογράψουν στο όνομα όλων των Ελλήνων, την καταδίκη της χώρας», σημειώνει και καταλήγει: «Η μόνη επιλογή εθνικής ευθύνης που τους έχει απομείνει είναι, σήμερα κιόλας, να αποφασίσουν την παραίτηση της κυβέρνησης και την προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, μέσα στο Φλεβάρη».

- Μετά, το μέλλον θα είναι όλο δικό μας, Σόλων.

- Έτσι όπως τα λες, Λουκά.

ΤΟ ΒΗΜΑ – Το ελληνικό 1989 – γνώμες.

Του Αντώνη Καρακούση

Το 1989, μαζί με τα καταρρεύσαντα καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης κατέρρευσαν ιδέες, αντιλήψεις και ζωές πλανημένες. Πρόσωπα βέβαια και σίγουρα για τα πιστεύω τους, είδαν σε ελάχιστο χρόνο να καταρρίπτονται πεποιθήσεις μιας ζωής, υπέστησαν ήττα προσωπική, βίωσαν την κατεδάφιση της συνείδησής τους. Πολλοί τότε στον Δυτικό Κόσμο και στην Ελλάδα συγκλονίστηκαν και βίωσαν την απόλυτη απογοήτευση.

Αρκετοί αποσύρθηκαν, άλλοι μετακινήθηκαν κι άλλοι απλώς αρνήθηκαν την πραγματικότητα, μένοντας προσκολλημένοι, μέχρι γραφικότητας, στις μνήμες του ηρωικού παρελθόντος. Τηρουμένων των αναλογιών, το 2012 ζούμε το ελληνικό 1989. Πλήθος πολιτικών στελεχών, αλλά και πολιτών που πίστεψαν και αφιερώθηκαν στην «αλλαγή», βιώνουν την κατάρρευση μιας ζωής. Κακά τα ψέμματα, στελέχη που επί τριάντα και πλέον χρόνια υπηρέτησαν ένα σύστημα ιδεών και αντιλήψεων ζουν αυτό τον καιρό σε συνθήκες εσωτερικής κατάρρευσης.

Οι περισσότεροι που ακόμη κυριαρχούν στο πολιτικό στερέωμα εισήλθαν στον πολιτικό στίβο από τα πρώιμα νιάτα τους. Φοιτητές ακόμη βρέθηκαν να κινούνται δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου και αργότερα όταν επικράτησε το κίνημα της αλλαγής έγιναν σύμβουλοι, γραμματείς, νομάρχες, διέτρεξαν την ιεραρχία του κράτους και της πολιτικής και έφθασαν σήμερα να είναι υπουργοί και να διαχειρίζονται την εξέλιξη του ονείρου σε εφιάλτη. Οσο κι αν ο κυνισμός πολλούς έχει καταλάβει, δεν αρκεί για να τους προστατεύσει από την κατάρρευση του εσωτερικού τους κόσμου. Γι’αυτό κι οι αντιδράσεις των περισσοτέρων είναι ακραίες, αλόγιστες και εν πολλοίς ανεξήγητες.

Ας μην γελιούνται ωστόσο. Επιμένοντας να παλεύουν με τον εαυτό τους, κινδυνεύουν οι περισσότεροι με αυτοεξευτελισμό και αυτοακύρωση. Είναι προτιμότερη η αποχώρηση και η σιωπή.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63608252

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ

Οι Γερμανοί να καταβάλουν τις πολεμικές επανορθώσεις

Να προσυπογράψουν το αίτημα προς τη γερμανική κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών, που διέπραξαν οι κατακτητές, ζητεί μ΄ ανακοίνωσή του το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Το αίτημα βρίσκεται στην ιστοσελίδα http://www.greece.org/blogs/wwii/ και η έκκληση γίνεται ενόψει της σχετικής απόφασης του Δικαστηρίου της Χάγης.

Το σχετικό κείμενο αναφέρει τα εξής:
«Τον Οκτώβριο του 1940, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να μπει στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με την απρόκλητη εισβολή των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Ήπειρο. Ο Χίτλερ, για να σώσει τον Μουσολίνι από μία ταπεινωτική ήττα, εισέβαλε στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941.

Η Ελλάδα λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Γερμανούς όσο καμία άλλη χώρα κάτω από την κατοχή τους. Σύμφωνα με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα-άμεσο αποτέλεσμα της Γερμανικής λεηλασίας. Ο Μουσολίνι παραπονέθηκε στον Υπουργό του των Εξωτερικών,Κόμη Τσιάνο, «Οι Γερμανοί έχουν αρπάξει από τους Έλληνες ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους».

Η Γερμανία και η Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα όχι μόνο υπέρογκες δαπάνες κατοχής, αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (κατοχικό δάνειο) ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της Γερμανίας να πληρώσει αυτό το χρέος και είχε δώσει οδηγίες να αρχίσει η διαδικασία πληρωμής του.

Μετά το τέλος του πολέμου, η Συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια για πολεμικές επανορθώσεις έναντι της Ελληνικής απαίτησης 14,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Ιταλία πλήρωσε στην Ελλάδα το μερίδιο της από το κατοχικό δάνειο. Η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα,και η Γερμανία πλήρωσε πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία το 1956 και στην Γιουγκοσλαβία το 1971.
Η Ελλάδα απαίτησε από την Γερμανία την πληρωμή του κατοχικού δανείου το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966,
1974, 1987, και το 1995.Παρά ταύτα Γερμανία αρνείται συστηματικά να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις.

Το 1964, ο Γερμανός ΚαγκελάριοςErhard υποσχέθηκε την πληρωμή του δανείου μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, που πραγματοποιήθηκε το 1990. Ενδεικτικό της σημερινής αξίας των Γερμανικών υποχρεώσεων προς στην Ελλάδα είναι το ακόλουθο: εάν χρησιμοποιηθεί σαν τόκος ο μέσος τόκος των Κρατικών Ομολόγων των ΗΠΑ από το 1944 μέχρι το 2010, που είναι περίπου 6%, η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου ανέρχεται στα 163,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αυτή των πολεμικών επανορθώσεων στα 332 δισεκατομμύρια δολάρια.

Στις 2 Ιουλίου 2011, ο Γάλλος οικονομολόγος και σύμβουλος της Γαλλικής κυβέρνησης Jacques Delpla δήλωσε ότι οι οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ανέρχονται σε 575 δισεκατομμύρια δολάρια (Les Echos, Saturday, July 2, 2011). Ο Γερμανός ιστορικός οικονομολογίας Dr. AlbrechtRitschl συνέστησε στην Γερμανία να ακολουθήσει μία περισσότερο μετριοπαθή πολιτική στην ευρωκρίση του 2008-2011, διότι ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη δικαιολογημένων απαιτήσεων για πολεμικές επανορθώσεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου (Der Spiegel, June 21, 2011,uardian.co.uk, June 21, 2011).

Οι Γερμανοί δεν άρπαξαν από τούς Έλληνες μόνο «ακόμη και τα κορδόνια των παπουτσιών τους». Στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα έχασε 13% του πληθυσμού της. Ένα μέρος αυτού του πληθυσμού χάθηκε στην μάχη, αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό χάθηκε από την πείνα και τα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών.

Οι Γερμανοί δολοφόνησαν τούς κατοίκους 89 Ελληνικών πόλεων και χωριών, έκαψαν περισσότερα από 1700 χωριά και εκτέλεσαν πολλούς από τους κατοίκους αυτών των χωριών. Μετέτρεψαν την χώρα σε ερείπια, και λεηλάτησαν τους αρχαιολογικούς της θησαυρούς.
Ζητούμε από την Γερμανική Κυβέρνηση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα, πού εκκρεμούν για πολλές δεκαετίες, πληρώνοντας το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, και πολεμικές επανορθώσεις ανάλογες των υλικών ζημιών, των εγκλημάτων και των λεηλασιών που διέπραξε η πολεμική μηχανή των Γερμανών».

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63607872

ΤΙ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ

Η επιστολή της τρόικας στους αρχηγούς

Υπόμνημα όπου προσδιορίζονται οι όροι, με βάση τους οποίους θα συνομολογηθεί η νέα δανειακή σύμβαση, διαβιβάστηκε από την τρόικα στους αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου. Στο δεκασέλιδο κείμενο περιλαμβάνονται νέα επώδυνα μέτρα, όπως μαζικές απολύσεις από το Δημόσιο, δραστικές περικοπές επικουρικών συντάξεων, αναδρομικές αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων

Την πιστή και άμεση εφαρμογή των όσων έχουν ήδη συμφωνηθεί (Μεσοπρόθεσμο, Μνημόνιο 1) μεταξύ της Ελλάδας, της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά και τη λήψη νέων μέτρων μέσα στο επόμενο εξάμηνο, ζητεί -εν όψει της κατάρτισης της νέας δανειακής σύμβασης- η τρόικα από τους πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση και από τον πρωθυπουργό, Λ. Παπαδήμο.

Στο δεκασέλιδο υπόμνημα των δανειστών μας με ημερομηνία 23 Ιανουαρίου 2012, που βρίσκεται από χθες στα χέρια των κ. Παπανδρέου, Σαμαρά και Καρατζαφέρη και αποκαλύπτει σήμερα το «Εθνος», δίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην επιτάχυνση των ρυθμών υλοποίησης των μέτρων που έχουν ήδη αποφασιστεί (και ψηφιστεί από τη Βουλή).

Ωστόσο, για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί, οι δανειστές ζητούν άμεσα μαζικές απολύσεις από τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, μείωση των επικουρικών συντάξεων και αυξήσεις στις αντικείμενες αξίες ακινήτων, οι οποίες μάλιστα να ισχύσουν και αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου.

Ειδικότερα, το νέο πακέτο μέτρων, που θα είναι το αντικείμενο της σύσκεψης των αρχηγών με τον πρωθυπουργό, που αναμένεται να γίνει εκτός απροόπτου αύριο, και η υιοθέτηση του οποίου αποτελεί το «διαβατήριο» για την εκταμίευση της δόσης των 89 δισ. ευρώ, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής:

• Αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων κατά 25 % έως την 1η Ιουνίου του 2012, αλλά με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιανουαρίου.
• Μαζικές απολύσεις από τον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, μέσα από τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών.
• Μείωση των επικουρικών συντάξεων και δημιουργία ενός ταμείου επικουρικής ασφάλισης.
• Αρση των νομικών εμποδίων που υπάρχουν για απολύσεις προσωπικού και μειώσεις μισθών στις τράπεζες.
• Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με κοινές μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου, γεγονός που αποτρέπει την κρατικοποίησή τους.
• Κατάργηση των ρυθμίσεων (που έχουν ήδη ψηφιστεί) για τα ληξιπρόθεσμα χρέη στην εφορία.
• Πώληση δυο – τριών μεγάλων επιχειρήσεων του Δημοσίου, έως το τέλος Ιουνίου του 2012.
• Την καθιέρωση σε ετήσια βάση ελέγχου των περιουσιακών στοιχείων όσων εμπλέκονται στη φορολογική διοίκηση.
• Την εκδίκαση όλων των εκκρεμών δικών για οφειλές προς το Δημόσιο έως τον Μάρτιο του 2013.
• Την κατάργηση κάθε είδους ρυθμίσεων που παρέχουν φορολογική αμνηστία (όπως π.χ. περαίωση).

Το πακέτο αυτό που αποτελεί ουσιαστικά τη νέα δανειακή σύμβαση που θα κληθεί να υπογράψει η χώρα, ο πρωθυπουργός το έθεσε ήδη υπόψη των πολιτικών αρχηγών και αναλυτική συζήτηση θα γίνει στη νέα σύσκεψη κορυφής. Σύμφωνα με πληροφορίες, από την πλευρά της ΝΔ υπάρχουν ενστάσεις για ορισμένα από τα μέτρα, αλλά υπάρχει αισιοδοξία ότι τελικά θα βρεθεί «χρυσή τομή» με την τρόικα.

ΔΗΜΟΣΙΟ
Κλείσιμο φορέων και απολύσεις

Ερχονται απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Η τρόικα στο έγγραφο της ζητεί ξεκάθαρα κλείσιμο φορέων και «κόψιμο» εργαζομένων εντός του 2012 Δηλαδή στους οργανισμούς που θα μπαίνει λουκέτο δεν θα γίνονται μετατάξεις υπαλλήλων αλλά απολύσεις. Ο στόχος που έχει τεθεί είναι 150.000 αποχωρήσεις από το Δημόσιο έως το 2015.

Οπως έχει γράψει το «Εθνος», το κλείσιμο φορέων θα ξεκινήσει από τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου και τις δημοτικές επιχειρήσεις.

Τη μείωση του προσωπικού στη δημόσια διοίκηση προανήγγειλε, άλλωστε, πρόσφατα και ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος μετά το Ecofin της Τρίτης ανέφερε πως πρόκειται για διαρθρωτική αλλαγή που βρίσκεται πάνω στο τραπέζι.

ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ 25%
Αναδρομική αύξηση στις αντικειμενικές των ακινήτων

Αύξηση των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων κατά 25% ζητεί η τρόικα. Μάλιστα όπως υπογραμμίζεται στο έγγραφο, ακόμη κι αν το μέτρο νομοθετηθεί τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους θα εφαρμοστεί αναδρομικά από 1ης Ιανουαρίου 2012.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μία αύξηση των αντικειμενικών θα εκτοξεύσει στα ύψη τη φορολογική επιβάρυνση των ιδιοκτητών ακινήτων. Κι αυτό καθώς θα συμπαρασύρει προς τα πάνω όλα τα τέλη και τους φόρους που βαρύνουν την ακίνητη περιουσία, με πρώτο και καλύτερο το έκτακτο τέλος ακινήτων το οποίο εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Επίσης, θα φέρει επιβαρύνσεις στον φόρο μεταβίβασης, στον φόρο κληρονομιών, δωρεών και γονικών παροχών, στον φόρο εισοδήματος με την υπαγωγή των ακινήτων στα νέα τεκμήρια διαβίωσης, στο τέλος ακίνητης περιουσίας και στα δικαιώματα που καταβάλλονται σε δικηγόρους και συμβολαιογράφους.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ανύποπτο χρόνο ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος είχε υπογραμμίσει ότι αν προχωρήσει η αύξηση των αντικειμενικών αξιών, τότε θα γίνουν προσαρμογές στους συντελεστές του τέλους ακινήτων ώστε να μην υπάρξουν πρόσθετες επιβαρύνσεις για τους ιδιοκτήτες ακινήτων.

Επίσης, σχέδιο που επεξεργάζεται το υπουργείο προβλέπει σταδιακή αύξηση των αντικειμενικών, ώστε σταδιακά να φτάσουν στα επίπεδα των εμπορικών τιμών.

Η ΛΙΣΤΑ
Απελευθέρωση κλειστών επαγγελμάτων

Πλήρη απελευθέρωση όλων των κλειστών επαγγελμάτων με έμφαση σε αυτά των δικηγόρων, των μηχανικών, των συμβολαιογράφων, των λογιστών, των φοροτεχνικών, των μεσιτών κ.ά. προτείνεται από την τρόικα. Ειδικά ζητείται να καταργηθεί η απαίτηση της παρουσίας δικηγόρου σε ποικίλες πράξεις στις οποίες χρειάζεται και παρουσία συμβολαιογράφου. Επίσης να καταργηθούν οι κατώτατες αμοιβές για τους μισθωτούς δικηγόρους και να εξαλειφθεί το ενδεχόμενο το ΤΕΕ να κινηθεί ενάντια σε μηχανικούς, οι οποίοι συμφωνούν σε «ασυνήθιστα χαμηλές αμοιβές».

ΕΛΛΕΙΜΜΑ
Πρόσθετα μέτρα 2,1 δισ. ευρώ

Πρόσθετα μέτρα ύψους 2,1 δισ. ευρώ ή 1% του ΑΕΠ ζητεί για το τρέχον έτος η τρόικα, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για μείωση του ελλείμματος. Τα μέτρα θα προέλθουν, όπως σημειώνεται στο έγγραφο, από μειώσεις δαπανών στους τομείς της Υγείας και στα εξοπλιστικά προγράμματα. «Ολα τα μέτρα θα αφορούν μόνο στην πλευρά των δαπανών και θα πρέπει να είναι λίγα, αλλά υψηλής απόδοσης και αποτελεσματικά», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

ΕΦΟΡΙΕΣ
Ελεγχοι κατά της διαφθοράς

Μόνιμους φορολογικούς κανόνες ζητεί η τρόικα και προς την κατεύθυνση αυτή προτείνει, σύμφωνα με το κείμενο, τη «μη χορήγηση φορολογικών αμνηστιών». Επίσης, συστήνει τον έλεγχο σε ετήσια βάση των περιουσιακών στοιχείων αξιωματούχων της φορολογικής διοίκησης, εφαρμογή ενός συστήματος για την προστασία εκείνων που καταγγέλλουν υποθέσεις διαφθοράς, εκδίκαση όλων των υποθέσεων οι οποίες αφορούν χρέη προς το Δημόσιο το αργότερο έως τον Μάρτιο του 2013 και σύσταση των υπηρεσιών εσωτερικών υποθέσεων που καθιερώθηκαν με νόμο το 2011.

ΟΦΕΙΛΕΣ
Βέτο στις πρόσφατες ρυθμίσεις

Βέτο στις νέες ευνοϊκές ρυθμίσεις για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία βάζει η τρόικα. Ζητεί ρητά την τροποποίηση του πρόσφατου πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών και «ανάκληση-ακύρωση» των σχετικών άρθρων 3 και 21 που ψηφίστηκαν προχθές από τη Βουλή και περιέχουν τις διατάξεις για τις ευνοϊκές ρυθμίσεις. Θέτει το σκεπτικό πως έτσι «θα εξαλειφθεί η παύση της ποινικής δίωξης και του παγώματος των περιουσιακών στοιχείων των οφειλετών».

ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΕΣ
Ενα Ταμείο για 3,5 εκ. ασφαλισμένους

Ενα ενιαίο επικουρικό ταμείο θα δημιουργηθεί για 3,5 εκατομμύρια ασφαλισμένους και θα ψαλιδιστούν οι επικουρικές συντάξεις. Στο Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης θα υπαχθούν μεταξύ άλλων οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ, οι τραπεζικοί υπάλληλοι και οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα. Το ποσοστό αναπλήρωσης θα είναι ανάλογο με την οικονομική κατάσταση του κάθε φορέα και θα κυμαίνεται από 20% έως 40%. Σε όσα Ταμεία είναι στο «κόκκινο», η μεσοσταθμική μείωση θα είναι 15%.

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Πώληση τριών εισηγμένων

Την άμεση πώληση δύο ή τριών μεγάλων εισηγμένων επιχειρήσεων του Δημοσίου το αργότερο έως τον Ιούνιο ζητεί η τρόικα. Με δεδομένο πως το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων παρουσιάζει καθυστερήσεις και είναι εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί ο φετινός στόχος για έσοδα ύψους 9,3 δισ. ευρώ, η τρόικα επιζητεί την επιτάχυνσή τους. Επίσης, ζητεί συστηματική προεργασία (π.χ. αλλαγές στο ρυθμιστικό πλαίσιο, ολοκληρωμένη απογραφή, χρήσεις γης, ξεκαθάρισμα τίτλων), προκειμένου να προχωρήσει η αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας.

ΚΟΙΝΕΣ ΜΕΤΟΧΕΣ
Επανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών

Στα χέρια των ιδιωτών μετόχων τους παραμένουν οι ελληνικές τράπεζες, καθώς η επανακεφαλαιοποίησή τους θα γίνει με κοινές άνευ δικαιώματος ψήφου μετοχές. Αυτό υπογραμμίζεται σε έγγραφο της τρόικας προς την κυβέρνηση, και ταυτόχρονα ζητά να αρθούν «νομοθετικά εμπόδια» που αφορούν περικοπές μισθών και απολύσεις προσωπικού.

Ειδικότερα η τρόικα προτείνει η επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών λόγω του PSI+, να γίνει με κοινές μεν μετοχές, χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου. Δηλαδή για τα κεφάλαια που θα λάβουν από το κράτος θα εκδώσουν κοινές χωρίς δικαίωμα ψήφου μετοχές (για συγκεκριμένο διάστημα και πιθανόν για 3 χρόνια). Με τον τρόπο αυτόν διασφαλίζεται ο ιδιωτικός χαρακτήρας των ελληνικών τραπεζών, καθώς θα παραμείνουν στα χέρια των ιδιωτών μετόχων και των σημερινών διοικήσεών τους. Ταυτόχρονα ζητά να αρθούν τα νομοθετικά εμπόδια στις περικοπές μισθών και στις απολύσεις προσωπικού, ώστε να βοηθηθεί η εξυγίανση των τραπεζών. Εισηγείται λοιπόν άμεση άρση των συγκεκριμένων εμποδίων με νομοθετικές αλλαγές.

Ακόμα με το έγγραφό της ζητά να επιτραπεί στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (θα διαθέτει 30 δισ. ευρώ κεφάλαια) να δανείζει το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων. Με τον τρόπο αυτόν, ενισχύεται η φερεγγυότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, ενώ «ανοίγει» ο δρόμος για να επιστρέψει πίσω στις τράπεζες τμήμα των «απολεσθέντων» καταθέσεων

Ιδιαίτερα θετικό είναι το γεγονός ότι ο δείκτης κεφαλαιακής επάρκειας core tier 1 θα αυξηθεί από φέτος στο 9% (από 8% τώρα) και στο 10% από τον Ιούλιο του 2013. Με τον τρόπο αυτόν, οι τράπεζες θα έχουν χρόνο να αντλήσουν τα απαραίτητα κεφάλαια.

Γ. Σαραντάκος – Κ. Τσαχάκης

Κύπρος: Εισπράχθηκε η 2η δόση δανείου απο τη Ρωσία | διεθνη | ethnos.gr.

Τι μαθαίνει κανείς μέσω Κύπρου…

Πυρκαγιά στη μαρίνα Αλίμου, κάηκαν ολοσχερώς επτά πολυτελή σκάφη – Τελευταίες Ειδήσεις.

…ή μου τα καίνε άλλοι. Έτσι κι αλλιώς, μετά από μπίζνα με το δημόσιο ήταν αγορασμένα…

Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου
Να σχεδιάσουμε τη μετάβαση στη μετα-λιγνιτική εποχή
26 Iαν. 2012
Παραλογισμό πέρα από κάθε περιβαλλοντική, οικονομική ή ενεργειακή λογική, θεωρούμε οι Οικολόγοι Πράσινοι Πελοποννήσου τα σχέδια για κατασκευή λιγνιτωρυχείου στη Μεσσηνία.
Το αντίτιμο για την τοπική κοινωνία και το περιβάλλον θα είναι: μη αναστρέψιμες βλάβες σε γεωργικές ή δασικές εκτάσεις και πιθανά στον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής και σκόνη από τις εξορύξεις – απειλή για τη δημόσια υγεία. Ο λιγνίτης θα μεταφέρεται με φορτηγά, και θα συμβάλει στη διάχυση της ρύπανσης από μικροσωματίδια. Πρόκειται για μια επιλογή με υψηλό κόστος και ελάχιστο αποτέλεσμα γιατί το σχεδιαζόμενο λιγνιτωρυχείο θα διευκολύνει τη λειτουργία του σταθμού της Μεγαλόπολης κατά μόλις 7 ημέρες ετησίως.
Πρέπει δε να επισημάνουμε την μεγάλη αρχαιολογική και γεωργική αξία της περιοχής που πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.
Το κυριότερο όμως για τους Οικολόγους Πράσινους είναι πως μια τέτοια προοπτική είναι εντελώς ασύμβατη με μια σύγχρονη και βιώσιμη ενεργειακή στρατηγική που έχει ανάγκη η χώρα. Για μια πληθώρα από λόγους, με πρώτιστο τη συμβολή στην αποτροπή της κλιματικής αλλαγής, η Ελλάδα οφείλει να στραφεί άμεσα σε ένα ριζικά διαφορετικό μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας, με πυλώνες την εξοικονόμηση ενέργειας και την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα με στροφή στις ανανεώσιμες πηγές. Μια τέτοια στροφή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διέξοδο από την κρίση, με δημιουργία αξιοπρεπών θέσεων εργασίας, τόνωση της καινοτομίας και μείωση των ενεργειακών δαπανών.
Για τις περιοχές που φιλοξενούν λιγνιτωρυχεία και λιγνιτικούς σταθμούς, όπως η Αρκαδία, χρειάζεται να σχεδιάσουμε άμεσα τη μετάβαση στη μετα-λιγνιτική εποχή, με ενίσχυση της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας σε βιώσιμη προοπτική, αποκατάσταση των κατεστραμμένων περιοχών και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα σταδιακού κλεισίματος ορυχείων και μονάδων ηλεκτροπαραγωγής. Το να καθυστερούμε μια τέτοια μετάβαση, θυσιάζοντας μάλιστα νέες παρθένες περιοχές αποτελεί μια κοντόφθαλμη και εγκληματική πολιτική που ταιριάζει σε ένα παρελθόν που πρέπει αποφασιστικά να αφήσουμε οριστικά πίσω μας.
Από την άλλη πλευρά εμείς οι Οικολόγοι Πράσινοι  Πελοποννήσου θέλουμε να  κρατήσουμε αποστάσεις από τις κραυγές που ακούγονται δήθεν υπέρ του περιβάλλοντος. Όσοι μιλούν για «φτηνό» λιγνίτη και εναντιώνονται στην παραγωγή ενέργειας από ανεμογεννήτριες, δεν συνυπολογίζουν το τεράστιο εξωτερικό κόστος των εργοστασίων της ΔΕΗ, την ρύπανση του αέρα, των εδαφών και των υπογείων υδάτων και τις επιπτώσεις στην υγεία των κατοίκων της Μεγαλόπολης. Χαρακτηριστικό είναι πως o Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (1) εκτιμά για την Ελλάδα το κόστος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από μεγάλες εγκαταστάσεις στα  3,3 – 5,2 δις ευρώ ετησίως, με τα 2/3 από αυτά να οφείλονται στην ηλεκτροπαραγωγή, κατά κανόνα δηλαδή στις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ.
Ξεχνούν επίσης ότι η καύση του λιγνίτη κοστίζει και οικονομικά πλέον, αφού η ΔΕΗ χρειάζεται να πληρώνει για δικαιώματα εκπομπής ρύπων που της υπολείπονται. Η ίδια η ΔΕΗ έχει εκτιμήσει το κόστος αυτό στα 23  εκ. ευρώ ετησίως για το 2011-12 και σε πάνω από 1 δις ετησίως από το 2013 και μετά, οπότε και θα είναι υποχρεωμένη να αγοράζει το σύνολο των δικαιωμάτων ρύπανσης. Όλα αυτά επιβαρύνουν την τσέπη των καταναλωτών μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και αυτό το ξεχνούν οι συνήθεις κραυγάζοντες υπέρ του «φτηνού» λιγνίτη και κατά κάθε χωροθέτησης αιολικών πάρκων. Εμείς από την πλευρά μας αντιπροτείνουμε δημοτικές-πολυσυμμετοχικές-κοινωνικές επιχειρήσεις για την εγκατάσταση έργων ΑΠΕ μεσαίας κλίμακας, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερο όφελος για τις τοπικές κοινωνίες και κοινωνικός έλεγχος για να μην χωροθετούνται αυτά τα έργα σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές.  Εμείς ζητάμε την προώθηση εγκαταστάσεων ΑΠΕ, συμβατών με την προστασία ευαίσθητων οικοσυστημάτων και της πολιτισμικής κληρονομιάς. Προτεραιότητα δίνουμε στις μικρές και διεσπαρμένες εγκαταστάσεις, όπως τα φωτοβολταϊκά σε κτίρια που δίνουν ταυτόχρονα και τη δυνατότητα σε κάθε νοικοκυριό να γίνει ένας “μικρός πράσινος επενδυτής”.

Εμείς λέμε «ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΛΙΓΝΙΤΗ» γιατί δρούμε τοπικά και σκεφτόμαστε πλανητικά. Εμείς ΛΕΜΕ ΝΑΙ στην πρόληψη, στην εξοικονόμηση, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και βεβαίως στην αλλαγή του κυρίαρχου ενεργοβόρου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης.
Όπως ΔΕΝ ανεχόμαστε την συνέχιση της καταστροφής της Μεγαλόπολης, έτσι αρνούμαστε το άνοιγμα νέων μετώπων ορυχείων και συγκεκριμένα στην περιοχή της Κορώνης.
Συμπαραστεκόμαστε στους κατοίκους και φορείς που τεκμηριωμένα αντιτίθενται και αρνούνται τη μετατροπή της Γης τους σε ορυχείο που θα καταστρέψει έναν τόπο κόσμημα της Ελληνικής Γης και τη μετατροπή του σε σεληνιακό τοπίο.
Γι’ αυτό λέμε (χωρίς ενδοιασμό):
ΟΧΙ στην εξόρυξη του λιγνίτη στη Φαλάνθη & το Χωματερό Κορώνης Μεσσηνίας.

(1)
Η ανακοίνωση: http://www.eea.europa.eu/pressroom/newsreleases/industrial-air-pollution-cost-europe
Η Έκθεση: http://www.eea.europa.eu/publications/cost-of-air-pollution/at_download/file
Τα δεδομένα: http://www.eea.europa.eu/publications/cost-of-air-pollution/spreadsheet

Στη χθεσινή Athens Voice  o Νίκος Γεωργιάδης  ασχολείται με το who is who και τα τυλίγματα στο κουβάρι της Βορειοελλαδίτικης παρέας για την οποία πρόσφατα κάναμε ότι πέσαμε από τα σύννεφα με τα λιγοστά( ακόμα) κατορθώματά της που βγήκαν στη φόρα.

Σε ένα πρόσφατο ερασιτεχνικό βιντεάκι ο Μάρκος Καραμπέρης φαίνεται να διασκεδάζει με την παρέα του ραίνοντας με άνθη τον Ρέμο. Πρόκειται για στιγμές ανεμελιάς. Το βιντεάκι γυρίστηκε το καλοκαίρι που μας πέρασε.

Χρόνια πριν, ο Μάρκος Καραμπέρης κληρονομούσε από τον πατέρα του τη θέση του «νονού» στη νύχτα της Θεσσαλονίκης. Με «σύγχρονες» ιδέες, ο Καραμπέρης προτίμησε βαθμηδόν να ασχοληθεί με το Real Estate. Για το λόγο αυτό στήνει το network της τοκογλυφίας.

Τιμώμενο μέλος της τοπικής «Γαλάζιας Πολυκατοικίας» ο Καραμπέρης, συνδέεται άμεσα με τον ηγούμενο Εφραίμ και νταλαβερίζεται με το δικηγόρο της Μονής, τον περιώνυμο Κοκοβίνο. Στην παρέα θα ανακαλύψει κανείς και τον επιχειρηματία Πάπιστα, συνεργάτη του ηγουμένου Εφραίμ και επιχειρηματική βιτρίνα της Μονής Βατοπεδίου διά της εταιρείας «Ανθεμιάς ΑΕ». Ο Πάπιστας, ο οποίος αιφνιδίως βρίσκεται πίσω από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα του Εφραίμ και του Αρσενίου στην Ελλάδα ή στην Κύπρο, είναι κουμπάρος με τον Καραμπέρη. Μάλιστα ο τελευταίος βάπτισε και ένα από τα τρία παιδιά του Πάπιστα και του έδωσε το όνομα…. Εφραίμ.

Ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, την προφυλάκιση του οποίου ζήτησε ο εισαγγελέας για την εμπλοκή του σε κακουργήματα της υπεξαίρεσης και της απιστίας, είναι επίσης κουμπάρος του αρχιτοκογλύφου της Θεσσαλονίκης.

Ο Μάρκος Καραμπέρης διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Γιώργο Καρατζαφέρη και το ΛΑΟΣ. Στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές συμπεριλαμβάνεται στο ψηφοδέλτιο του Κυριάκου Βελόπουλου, ο οποίος διεκδικεί το αξίωμα του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας. Ο Βελόπουλος σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες ισχυρίζεται πως είναι ο ίδιος ο Γ. Καρατζαφέρης που τοποθέτησε τον αρχηγό της εγκληματικής οργάνωσης της Θεσσαλονίκης στο κομματικό ψηφοδέλτιο. Εδώ γελάμε. Ο Κυριάκος Βελόπουλος διατηρεί φιλική σχέση και με ένα άλλο μέλος της εγκληματικής οργάνωσης και αρχηγό ενός εκ των πλοκαμιών της. Για του λόγου το αληθές δημοσιεύεται και μία φωτογραφία. Πρόκειται για τον Δημήτρη Λαμπάκη.

Ποιος είναι ο κοινός παρανομαστής μεταξύ των Καρατζαφέρη, Βελόπουλου και Καραμπέρη; Μα ο ηγούμενος Εφραίμ. Είναι ο βουλευτής του ΛΑΟΣ που μεταβαίνει στο Άγιο Όρος και επισκέπτεται τον ηγούμενο που κρατείται στο κελί του. Είναι ο Καρατζαφέρης που μεταβαίνει στον Κορυδαλλό και επισκέπτεται τον ηγούμενο για να τον παρηγορήσει.

Στη «Γαλάζια Πολυκατοικία» της Θεσσαλονίκης ο Καραμπέρης ως θεοσεβούμενος και πατριώτης καταλαμβάνει περίοπτη θέση. Διατηρεί φιλικές σχέσεις και με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη, πολιτικό φίλο του Καρατζαφέρη και έκπτωτο περιφερειάρχη. Κατά τη δικογραφία ο Ψωμιάδης συζητά σε πολύ οικείο στιλ με τους «νονούς».

Ο Ψωμιάδης το 1992 στήνει εταιρεία, την «Αύρα Τεχνοχώρος ΑΕ» με τον Νίκο Κασιμάτη, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή. Ο Κασιμάτης είναι ο μεγαλύτερος οφειλέτης του Δημοσίου, με ένα χρέος που ξεπερνά τα 900 εκατ. ευρώ. Ο Κασιμάτης δεν είναι μέλος της εγκληματικής οργάνωσης. Είναι απλά ένας μεγαλοαπατεώνας αλλά και συνεργάτης του πρώην νομάρχη και πρώην περιφερειάρχη και μεγαλοστελέχους της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη. Τελικά, και μετά από διάφορους κύκλους, η κοινή αυτή εταιρεία καταλήγει στο στήσιμο ενός μπουζουκσίδικου στη Θεσσαλονίκη όπου τραγουδά ο Ψωμιάδης. Τα λογιστικά αρχεία της εταιρείας καίγονται ολοσχερώς σε μία… πυρκαγιά.

Στη Βόρεια Ελλάδα δραστηριοποιείται γνωστή αλυσίδα super market. Πολύ πρόσφατα ο υπουργός Οικονομικών Βαγγέλης Βενιζέλος έγινε παραλήπτης επιστολής στελέχους της εταιρείας το οποίο καταγγέλλει παράνομη εξαγωγή κεφαλαίων στην Ελβετία από τον Βορειοελλαδίτη επιχειρηματία. Πρόκειται για 78 εκατ. ευρώ. Ο καταγγέλλων δίνει στοιχεία, διευθύνσεις και «καρφώνει» γνωστή εταιρεία γαλακτοκομικών μέσω της οποίας διακινήθηκε παρανόμως το «μαύρο χρήμα» με προορισμό την Ελβετία. Κατά τον καταγγέλλοντα ο Παναγιώτης Ψωμιάδης είναι επιστήθιος φίλος του επιχειρηματία, ο οποίος τυγχάνει και βασικός χρηματοδότης της «Γαλάζιας Πολυκατοικίας» της Θεσσαλονίκης.

Πολύ πρόσφατα γερμανική εταιρεία αποφασίζει να επενδύσει στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα σχεδιάζει να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά σε έκταση 2.000 στρεμμάτων στον Θεσσαλικό Κάμπο. Τα κτήματα ανήκουν σε μία ηλικιωμένη κληρονόμο από την περιοχή της Καλαμπάκας. Οι Γερμανοί συμφωνούν στην τιμή αγοράς ανά στρέμμα (πρώτη τιμή ήταν 800.000 ευρώ για το σύνολο) αλλά ζητούν να λάβουν τη διαβεβαίωση πως θα εκδοθεί η τελική άδεια για την κατασκευή και εκμετάλλευση του έργου.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν ωστόσο στη Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα σε συγγενικό πρόσωπο ισχυρού πολιτικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ αυτή την φορά. Ο συγγενής του στελέχους-υπουργού ζητά ούτε λίγο ούτε πολύ 30% επί του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας προκειμένου να φροντίσει να εκδοθεί η άδεια. Οι Γερμανοί φεύγουν από την Ελλάδα. Η επένδυση δεν θα υλοποιηθεί ποτέ.

Στο επίκεντρο της εγκληματικής οργάνωσης της Θεσσαλονίκης σκοντάφτει κανείς στον Χρήστο Παπαχατζή. Από το 1995 πρόεδρος των εφοριακών Θεσσαλονίκης. Αναρριχάται στην κομματική ιεραρχία. Μετά το 2005 αναλαμβάνει διευθυντής ΔΟΥ στη Θεσσαλονίκη. Το καλοκαίρι του 2011, ένα μήνα μετά την τοποθέτηση Βενιζέλου στο Υπουργείο Οικονομικών, αναλαμβάνει την Επιχειρησιακή Διεύθυνση ειδικών υποθέσεων του ΣΔΟΕ. Τον Ιανουάριο του 2012, μόλις έξι μήνες μετά, συλλαμβάνεται ως βασικό στέλεχος της εγκληματικής οργάνωσης των τοκογλύφων. Ο σημερινός υπουργός Οικονομικών φέρεται να λέει στους συνεργάτες του: «Δεν μπορεί πια κανείς να έχει εμπιστοσύνη σε κανέναν». Από τότε που ανέλαβε υπουργός ξέσπασε πληθώρα θεσμικών σκανδάλων. Υπόθεση Καπελέρη, Παπαχατζή, ο εξαναγκασμός σε παραίτηση της επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, το σκάνδαλο με τις παραιτήσεις στην ΕΛΣΤΑΤ, και τέλος το τσίρκο με οσμή σκανδάλων και κυρίως δοσοληψιών θεσμικών και αντιθεσμικών, με την υπόθεση των δύο οικονομικών εισαγγελέων Πεπόνη και Μουζακίτη. Τέλος, η μεγαλύτερη υπόθεση όλων αφορούσε τις αποκαλύψεις του Ειδικού Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών Διομήδη Σπινέλη κατά των εφοριακών (συνέδριο ΕΛΙΑΜΕΠ για τη φοροδιαφυγή) ή κατά του Γενικού Γραμματέα Καπελέρη, ο οποίος οδηγήθηκε μοιραία σε παραίτηση αφού εμπλέκεται ως ύποπτος σε υπόθεση θαψίματος προστίμων σε λαθροκινητές καυσίμων.

Από την υπόθεση του ακροδεξιού Καραμπέρη και την εγκληματική οργάνωση τοκογλυφίας έως την υπόθεση Παπαχατζή, αρχισυνδικαλιστή του ΠΑΣΟΚ, περνώντας από το Βατοπέδι, τον Καρατζαφέρη, τον  Καπελέρη, τον Πανίκα Ψωμιάδη, τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο, τους Βελόπουλους και τους μεγαλομπακάληδες-επιχειρηματίες, έως το συγγενή υπουργού που «διευκολύνει» επενδυτές, μία λεπτή κλωστή συνδέει πρόσωπα, πράγματα και δραστηριότητες. Πρόκειται για το θεσμικό υπόκοσμο που ανέλαβε το κυρίαρχο νταλαβέρι στην κοινωνία αυτή της χώρας από το 1987 έως σήμερα. Με λίγη τύχη, τους επόμενους μήνες ενδεχομένως να υπάρξουν στοιχεία και για άλλα πρόσωπα, κόμματα και διασυνδέσεις. Καλή σοδειά να ’χουμε.

«Δεν θα πήγαινα ποτέ με πολιτικό» δήλωσε η κυρία Έλενα Ράπτη σε φίλες της. Η δήλωση αυτή έκανε το γύρο του διαδικτύου και προκάλεσε μεγάλη απογοήτευση σε πολλούς άρρενες συναδέλφους της. Μέχρι αργά χθες το βράδυ οι αναλυτές δεν μπορούν να εξηγήσουν αν η άρνηση οφείλεται στο γεγονός ότι η πολιτικός έχει απορρίψει τους πολιτικούς επειδή τους έχει γνωρίσει από την καλή και από την ανάποδη ή επειδή δεν έχει καμιά διάθεση να ασχοληθεί μαζί τους πέραν από τα τυπικά. Όπως και να έχει το πράγμα η δήλωση δεν αναμένεται να σταματήσει τις συζητήσεις για την κυρία Ράπτη στο υπουργικό συμβούλιο οι οποίες έχουν απασχολήσει πολλούς υπουργούς πολύ περισσότερο από το PSI.

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=440209&h1=true

(Άτιμη γρίπη…)

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_25/01/2012_424119

Δεν φαίνεται να λειτουργεί το πρόγραμμα διάσωσης που επελέγη για την Ελλάδα, παραδέχεται η Καγκελάριος της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ, σε συνέντευξη που παραχώρησε σε μεγάλες ευρωπαϊκές εφημερίδες και θα δημοσιευθεί αύριο.

Όπως αναφέρεται σε αποσπάσματα που προδημοσιεύονται, η κ. Μέρκελ χαρακτηρίζει την Ελλάδα «ειδική περίπτωση» και σημειώνει ότι «πρέπει να ηρεμήσει η κατάσταση και να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών». Τονίζει ακόμη ότι «οι χώρες με υπερβολικό χρέος πρέπει να μεταρρυθμιστούν περισσότερο» και ότι «δεν έχει νόημα να υποσχόμαστε όλο και περισσότερα χρήματα αν δεν καταπολεμούμε τις αιτίες της κρίσης».

Μέρκελ: «Ναι» στις μεταρρυθμίσεις, «όχι» στο ευρωομολόγο

Αυστηρές μεταρρυθμίσεις, ελαστικότερους όρους στην αγορά εργασίας, μεγαλύτερη εξουσία στους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί των εθνικών προϋπολογισμών και τιμωρία των απείθαρχων, ζητεί η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, η οποία για μια ακόμη φορά απορρίπτει την ιδέα του ευρωομολόγου.

«Αν κάποιος έχει υποσχεθεί εκατό φορές ότι θα μειώσει το χρέος του, πρέπει να μπορούμε να το διεκδικήσουμε νομικά», τονίζει η Γερμανίδα καγκελάριος σε προδημοσίευση αποσπάσματος της συνέντευξης που παραχώρησε στην εφημερίδα «Sueddeutsche Zeitung».

Η κ. Μέρκελ ξεκαθαρίζει ότι δεν προτίθεται να παρακάμψει τις Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες προβλέπουν ότι «μία χώρα δεν επιτρέπεται να πληρώσει για τα χρέη μιας άλλης» και προειδοποιεί ότι «και οι δυνατότητες της Γερμανίας δεν είναι ανεξάντλητες».

Αναφερόμενη στις εισηγήσεις πολλών πλευρών για την έκδοση ευρωομολόγου, η καγκελάριος της Γερμανίας επαναλαμβάνει ότι «δεν αποτελεί λύση» και προσθέτει ότι μεγαλύτερη κοινοτική εγγύηση θα είναι δυνατή μόνον εφόσον το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα έχει αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο επί των εθνικών προϋπολογισμών.

«Θέλω να βοηθήσω, αλλά πρέπει όλοι να καταβάλουν και κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να βελτιώσουν την κατάστασή τους», επισημαίνει και, σε όσους μιλούν για περισσότερη αλληλεγγύη από την Γερμανία, απαντά ότι στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή «έχει επιτευχθεί μια καλή ισορροπία μεταξύ αλληλεγγύης και υπευθυνότητας».

Η κ. Μέρκελ επιμένει στην ανάγκη για σημαντικές μεταρρυθμίσεις στις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα χρέους, ζητεί ευέλικτο Εργατικό Δίκαιο, ειδικά σε ό,τι αφορά τους νέους εργαζόμενους, άνοιγμα επαγγελμάτων και υπηρεσιών και αποκρατικοποιήσεις.

Απαντώντας δε σε ερώτηση σχετικώς με τους φόβους που εκφράζονται από πολλούς Ευρωπαίους για ηγεμονική συμπεριφορά της Γερμανίας, η Καγκελάριος τονίζει: «Παίρνω στα σοβαρά αυτές τις ανησυχίες, αλλά τις θεωρώ αβάσιμες». Προσθέτει δε ότι πρέπει να θάψουμε τα παλιά στερεότυπα και δηλώνει χαρακτηριστικά: «Η Ευρώπη είναι συνώνυμο της ευτυχίας μας. Αυτή είναι η ήπειρός μου και η ελεύθερη Ευρώπη υπήρξε πάντα το όνειρό μου».

Μέρκελ: «Δεν θέλουμε να αναλάβουμε μια δέσμευση που δεν θα μπορούσαμε να τηρήσουμε»

Η Γερμανία δεν θέλει να αναλάβει μια δέσμευση που δεν θα τηρήσει για την επίλυση της κρίσης χρέους στην Ευρώπη, αλλά είναι έτοιμη να δείξει αλληλεγγύη και να υπερασπιστεί το ευρώ, δήλωσε σήμερα στο Νταβός η Γερμανίδα Καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ.

«Δεν λέμε ότι δεν θέλουμε αυτή την αλληλεγγύη, αλλά δεν θέλουμε να αναλάβουμε μια δέσμευση που δεν θα μπορούσαμε να τηρήσουμε», τόνισε μιλώντας σε ένα ακροατήριο επιχειρηματιών και πολιτικών, στο 42ο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF). «Πάντα υποστηρίξαμε το ευρώ», δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος, αλλά «η Ευρώπη θα χάσει την αξιοπιστία της», αν η Γερμανία δεν τηρήσει τις υποσχέσεις της.

Αναφερόμενη στα οικονομικά «τείχη προστασίας» που η Ευρώπη επιδιώκει να αναπτύξει και να ενισχύσει, η Μέρκελ επανέλαβε ότι θεωρεί πως τα τρέχοντα ποσά επαρκούν για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Το σημερινό ταμείο αρωγής, το ΕΤΧΣ, διαθέτει περίπου 250 δισεκατομμύρια ευρώ, και ο διάδοχός του, ο οποίος θα είναι ένας μόνιμος μηχανισμός (ΕΜΣ) θα διαθέτει περίπου 500 δισ. ευρώ. «Οι άνθρωποι λένε ότι δεν είναι αρκετά, ορισμένοι λένε ότι χρειάζονται τα διπλά, άλλοι τα τριπλά, και μόνο τότε θα πιστέψουμε στην αλληλεγγύη σας», εξήγησε η Γερμανίδα καγκελάριος. Αλλά «αναρωτιέμαι εάν είναι ακόμη αξιόπιστη», σημείωσε.

Ωστόσο, δεν είπε τίποτα για τη συνύπαρξη των δύο ταμείων, τουλάχιστον μέχρι τον Ιούλιο του 2013, κάτι που θα αυξήσει τη δύναμη πυρός από αυτά τα «τείχη προστασίας», όπως προτείνεται από διάφορες χώρες και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η Μέρκελ έχει ήδη δηλώσει σε συνέντευξή της με έξι ευρωπαϊκές εφημερίδες ότι είναι «παράλογο να υποσχόμαστε περισσότερα χρήματα αν δεν καταπολεμήσουμε τις αιτίες της κρίσης».

Εξάλλου, «εμείς, οι Γερμανοί, πρέπει επίσης να είμαστε προσεκτικοί, αν δεν θέλουμε μια μέρα να εξαντλήσουμε τις δυνάμεις μας–οι δυνατότητες μας δεν είναι απεριόριστες–κάτι το οποίο δεν θα είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης στο σύνολό της», υπενθύμισε σε αυτή τη συνέντευξη.

Επιπλέον, η κ. Μέρκελ ανέφερε πως «η Ευρώπη είναι ένα μοναδικό μοντέλο», ενώ ταυτόχρονα εξέφρασε την αισιοδοξία της ότι με τις μεταρρυθμίσεις η Ευρώπη θα βιώσει σημαντικές αλλαγές: «Σε λίγα χρόνια θα μπορείτε να εγκαθίσταστε και να εργάζεστε σε οποιαδήποτε χώρα, να έχετε την εκάστοτε ασφάλιση. Θα υπάρχει ελεύθερη μετακίνηση του εργατικού δυναμικού, όπως συμβαίνει με τους φοιτητές. Όχι, πως σήμερα αυτό δεν γίνεται, αλλά υπάρχουν ακόμη κάποια εμπόδια. Ο στόχος μας είναι η περεταίρω ενοποίηση της Ευρώπης. Πιστεύω πως μέσα από την κρίση και τις μεταρρυθμίσεις θα αναδυθεί μία νέα ενοποιημένη Ευρώπη».

«Ο κόσμος δεν αποκόμισε διδάγματα από την οικονομική κρίση»

Οι μεταρρυθμίσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών μετά την Κρίση του 2008 δεν έχουν προχωρήσει αρκετά, δήλωσε η κ. Μέρκελ.

«Δεν είναι ακόμη αρκετά επαρκείς», άρκεσε στην εναρκτήρια ομιλία της στην ετήσια συνάντηση των πολιτικών και επιχειρηματικών ηγετών.

Ενώ η Ευρώπη είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει την κρίση του χρέους της, το πρόβλημα δεν μπορεί απλά να ξεπεραστεί όλο με τη μία, σημείωσε η Μέρκελ.

Είπε επίσης ότι είναι απογοητευμένη διότι δεν κατέστη δυνατόν να θεσπιστεί ένας παγκόσμιος φόρος επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, ο οποίος θα ήταν ένα «ισχυρό πολιτικό σήμα» προς τους πολίτες.

«Στην Ε.Ε. ζει το 7% του παγκόσμιου πληθυσμού και έχει το 20% του ΑΕΠ. Αυτό θα μειωθεί, πως λοιπόν θα διατηρήσουμε τη θέση μας στον κόσμο;» διερωτήθηκε η κ. Μέρκελ.