Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Χθες το βράδυ στην ταβέρνα

Πάνος — Mon, 07 Jul 2008 21:31:12 +0000

Χθες βράδυ βγήκαμε με φίλους για κρασί, σ’ ένα ταβερνάκι της Πάνω Πόλης. Μια χαρά ήταν - οι μεζέδες καλοί, το κρασί καλόπιοτο και το μαγαζί γεμάτο κορτσούδια.

Αφού φάγαμε και είπαμε κάμποσα για τα βλαστάρια μας ο καθείς, οι γυναίκες της παρέας άρχισαν να συζητάνε μεταξύ τους για τα συγκλονιστικά τελευταία νέα (- πήρα μια κρέμα νυκτός, άλλο πράγμα - ναι, αλλά πρέπει να τη χρησιμοποιείς 989 μέρες συνέχεια για να δείξει - ξέρετε πως άμα είναι κρυωμένος κανείς βάζεις ένα κομμένο κρεμμύδι στο δωμάτιο και ρουφάει τους ιούς - φέτος είναι πολύ στη μόδα το βεραμάν με φούξια ανταύγειες…) μιλώντας όλες μαζί, ταυτόχρονα!

Πάντα απορούσα πως συνεννοούνται οι γυναίκες όταν μιλάνε όλες ταυτόχρονα - αλλά δεν επιμένω, προφανώς πρόκειται για ανώτερα πλάσματα.

Φυσικά, κάτι έπρεπε να λέμε κι εμείς, οι αρσενικοί. Κι επειδή δεν ήταν δυνατόν να εκφραστούμε ελευθέρως για τα παριστάμενα κορτσούδια, πιάσαμε το αμέσως επόμενο ενδιαφέρον θέμα. Όχι, δεν επρόκειτο για πολιτική, ούτε για ποδόσφαιρο - ούτε καν για τα καινούρια μοντέλα που θα κυκλοφορήσουν οι Alfa Romeo και η Audi. Αυτά ανήκουν στο παρελθόν - τώρα το φλέγον θέμα είναι τα ιστολόγια!

Οι φίλοι μου είχαν αντιμετωπίσει πολύ επιφυλακτικά την είδηση πως είχα ανοίξει τα «μυστικά του Κόλπου» - με την πάροδο των εβδομάδων όμως έγιναν τακτικοί θαμώνες, άρχισαν να σεργιανάνε και σε άλλα μπλόγκ και τώρα διατυπώνουν με άνεση αξιολογικές κρίσεις:
- Ο Χοιροβοσκός, καταπληκτικός!
- Τι μας λες… Επειδή αντιγράφει κείμενα και κάνει ποστ;
- Γιατί ρε, λίγο είναι; Στα σχόλια όμως γράφει κάτι κομμάτια που αντιστοιχούν άνετα σε ποστ!
- Εε… ναι… Αλλά πολύ θεούσος, βρε παιδί μου!
- Και τι ζόρι τραβάς εσύ; Από το πιάτο σου τρώει;
- Είναι εμπαθής, όπως όλοι οι θεούσοι!
- Εμπαθής είσαι και φαίνεσαι! Και δεν είναι θεούσος, μια χαρά άνθρωπος είναι!

Ώρες είναι να παρεξηγηθούμε για το Χοιροβοσκό! Αλλάζω ιστολόγιο:

- Εμένα μ’ αρέσει η Μιραντολίνα!
- Καλή… Γράφει πολύ ωραία, αν και κάπως εξεζητημένα…
- Πρέπει να είναι ωραία γυναίκα…
- Ωραία, αλλά και τζώρας - δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω!
- Εμένα μου δημιουργεί μια νοσταλγία…
- Γιατί το λες αυτό;
- Ε, να, ταιριάζει με την εικόνα που είχαν οι πρωτοετίνες, όταν εμείς τελειώναμε τα μεταπτυχιακά…

Ως δια μαγείας κόβεται η συζήτηση των γυναικών, που βρισκόταν σε κρίσιμο σημείο (καινούρια δίαιτα, με βάση τις πανσέτες…) και τα αθώα μεγάλα μάτια τους, προσεχτικά βαμμένα, προσηλώνονται πάνω μας. Πάντα απορούσα με τις γυναίκες όταν μιλάνε όλες ταυτόχρονα, πως καταφέρνουν να συνεννοούνται και να παρακολουθούν μέσες άκρες και τις δικές μας συζητήσεις - αλλά δεν επιμένω, προφανώς πρόκειται για εξελιγμένα πλάσματα. Ποια είναι αυτή η Μιραντολίνα, σε ποιο σήριαλ παίζει και δεν την έχουμε δει εμείς; Και τι σχέση έχει με τις πρωτοετίνες; Τα ερωτήματα μένουν αναπάντητα, γιατί πέφτει καινούριο όνομα στο τραπέζι - και κάνει τις γυναίκες να επιστρέψουν αυθωρεί και παραχρήμα στο πως χάνεις 3 κιλά σε 8 χρόνια, τρώγοντας χοιρινό.

- Εγώ παρακολουθούσα τον Κοσμοπολίτη…
- Κρίμα που έκλεισε το μπλογκ του…
- Χάσαμε και τους στίχους, που σχολίαζες…
- Τι απόγινε αυτός;
- Ιχνηλάτης! Έτσι τον λένε τώρα!
- Αυτός είναι ρε; Κι έλεγα κάτι μου θυμίζει… Αλλά, πολύ συγκρατημένος, σε σχέση με τον προηγούμενο εαυτό του.
- Θα ξαναπάρει φόρα… πως και πως περιμένω καινούρια του στιχάκια!

Γελάμε και η συζήτηση έρχεται στους σοβαρούς μπλόγκερ, δηλαδή το Μιχάλη Μητσό, το μαύρο πρόβατο, το Ιστολόγιον και τα Κοκκόρια. Οι γυναίκες από δίπλα έχουν καινούριο θέμα, ένα μαγαζί με αξεσουάρ- με καταπληκτικές τιμές (στο χαρτί περιτυλίγματος) που άνοιξε στην Καρόλου Ντηλ. Ο αντρικός πληθυσμός σχολιάζει - χωρίς να τσιγγουνεύεται τους επαίνους - τη Λίτσα, την Ψιλικατζού οικογενειακώς, την Κουρούνα που λείπει και μας λείπει, τον Πιτσιρίκο (γι’ αυτόν πέφτουν και μερικά καρφιά), τον Old Boy, τον vita monderna, την αδερφή, τον Ημίαιμο. Μοιραία και τους κοινούς μας γνωστούς, στην πραγματική ζωή, σχολιαστές Ηλία (πάει για δήμαρχος - και δεν θ’ ανοίξει μπλογκ) και Θανάση, που υπογράφει ως Athanassios (δεν πάει για δήμαρχος και μάλλον θ’ ανοίξει μπλογκ) Τους αφηγούμαι πως τα Χριστούγεννα στην Αθήνα συναντήθηκα με τον alombar42. Το ενδιαφέρον τους εξάπτεται.

- Τι τύπος είναι;
- Σαν το Θανάση, με πιο πλούσιο μαλλί…

Γελάμε πάλι, μας φέρνουν μια πιατέλα γλυκά: καζαν ντιπί, εκμέκ καταΐφι, μπάλες σιμιγδαλένιου χαλβά και ψητό κυδώνι με σαντιγί. Οι γυναίκες αφήνουν κατά μέρος τις τολμηρές θεωρίες περί διαίτης με γουρούνι και εφορμούν ατρόμητες, στο πλάι των συζύγων τους. Πάντα απορούσα πως τα καταφέρνουν και διατηρούνται κομψές τρώγοντας, ενώ εμείς δεν - αλλά δεν επιμένω, προφανώς πρόκειται για βελτιωμένα πλάσματα. Ο πλέον επιμελής σέρφερ της μπλογκόσφαιρας κάνει επίδειξη των γνώσεών του - αλλά ο άλλος κάνει κόντρα ρελάνς, απνευστί:

- Αν ήταν εδώ ο γευσιγνώστης Αθήναιος, τι κριτική θα έκανε στην ταβέρνα;
- Ποιος Αθήναιος; Εκείνος ο συντηρητικός παναθηναϊκάκιας μάγειρας με τις φιλολογικές ανησυχίες και τον άστατο χαρακτήρα που γυρνάει στα μπαρ και μπεκροπίνει μεσημεριάτικα;

Κοντεύω να πνιγώ με καζαν ντιπί. Μόλις και καταφέρνω να βγω σώος και αβλαβής από το συνδυασμό της μπουκιάς και της αυθόρμητης ριπής του γέλιου - η σύζυγός μου ανησυχεί μήπως με χάσει πολύ πριν την ώρα μου και επιμένει «πιες νερό, πιες νερό!». Καθώς αποκαθίσταμαι, προβαίνω στη συγκλονιστική διαπίστωση ότι πάει, πέταξε το πουλάκι - η virtual πραγματικότητα έγινε πια ένα και το αυτό με την …κανονική.

- Βρε, οι περσόνες των μπλόγκ δεν αντιστοιχούν στους αληθινούς ανθρώπους! Μου θυμίζετε τους απλοϊκούς θεατές θεατρικών παραστάσεων στα Λούκυ Λουκ, όταν ανέβαιναν στη σκηνή για να δείρουν τον κακό…
- Μπα… κατά τη γνώμη σου, τι μέρος του λόγου είναι ο Αθήναιος;
- Που να ξέρω, αγαθέ μου φίλε; Πάντως φαίνεται ερωτύλος τύπος, καλό θα ήταν να προσέχαμε τις γυναίκες μας αν κυκλοφορούσε στα πέριξ!

Η τελευταία ατάκα ενθουσιάζει τις γυναίκες, που γελούν εγκαρδίως και κακαριστά - ενώ οι άντρες παραμένουμε σοβαροί αναλυτές και αποτελειώνουμε τα γλυκά. Πάντα απορούσα με το γεγονός ότι οι γυναίκες ενθουσιάζονται στην παρέα όταν ακουστεί υπονοούμενο για δική τους πιθανή παρανομία και ρίχνουν τα μούτρα αν ακούσουν κάτι ανάλογο για τους άντρες τους - αλλά δεν επιμένω, προφανώς πρόκειται για εξυπνότερα πλάσματα. Ο πιο ψηλός από τους τρεις κάνει μια άσχετη ερώτηση, καθώς επιστρέφει στο τραπέζι:

- Ποιόν βλέπεις για νομάρχη;
- Λαμπρούκος!

Μόλις ακούγεται αυτό το όνομα, οι άντρες γελάμε ενθουσιασμένοι - οι γυναίκες σταματάνε τη συζήτηση που είχαν αρχίσει σχετικά με την τρομερά πετυχημένη δίαιτα που έκανε τη Ντόρα Μπακογιάννη να μοιάζει με την ακτινογραφία της. Ο κοντός δε χάνει την ευκαιρία και εξηγεί, πολύ σοβαρά:

- Τον κατεβάζουν από κοινού ΠΑΣΟΚ και αριστερά και τον υποστηρίζει ένα μεγάλο κομμάτι δυσαρεστημένων της Νέας Δημοκρατίας! Θα τον ξεσκίσει τον Ψωμιάδη! Είναι και παιδαράς - αν δείτε τη φωτογραφία του θα κόψετε φλέβες!
- Έτσι, ε;
- Ώστε είναι τεκνός;
- Μπιζουδάκι! Αλλά, μια και αποφάσισε να εκτεθεί για νομάρχης, πρέπει να το πούμε: η μεγάλη του δύναμη είναι τα μπλογκ!
- Συγγνώμη, δε μας εξηγείτε και σε ‘μας τις έρημες - να καταλάβουμε επιτέλους - τι στην ευχή είναι αυτά τα μπλογκ;

Πάντα απορούσα πως οι γυναίκες καταφέρνουν και δεν ασχολούνται εγκαίρως με όσα ενθουσιάζουν εμάς - αλλά δεν επιμένω, προφανώς πρόκειται για σούπερ-ντούπερ πλάσματα. Θα ασχοληθούν μαζικά (όπως κάποτε με το μπάσκετ λόγω Γκάλη και με το ποδόσφαιρο λόγω Ζαγοράκη) και θα τα φλομώσουν τα μπλογκ όταν αρχίσει να ασχολείται με τον Λαμπρούκο, τον Ημίαιμο και τον Ιχνηλάτη η Τατιάνα και τα πρωινάδικα. Κι επειδή οι δικές μας είναι κομμάτι κουλτουριάρες, θα εφορμήσουν στα πι σι όταν ο alombar42 αρχίσει να δίνει απανωτές συνεντεύξεις στην Έλλη Στάη, τη Βίκυ Φλέσσα και την Εύα Καϊλή, εναλλάξ με τον Αθήναιο και το Χοιροβοσκό. Λέγεται πως ο Βασίλης Βασιλικός έχει ήδη εξασφαλίσει την αποκλειστικότητα της Μιραντολίνας - θα μιλήσει για τα τρία της καινούρια μπλογκ με θέματα τον Γρηγόριο Νύσσης, τον Μπακούνιν και τους πεστροφοκυπρίνους της Μικρής Πρέσπας στη σχάρα. Σούσι, παρά κάτι.

* * *

Βγαίνουμε από την ταβέρνα, εγώ και ο κοντός μπαίνουμε για τσιγάρα στο ψιλικατζίδικο που διανυκτερεύει. Τον βλέπω με το πονηρό του χαμόγελο ως τ’ αυτιά.

- Το πήρα!
- Αμ εγώ τι έκανα!

Βγάζουμε ταυτόχρονα από τις καπαρτίνες δυο ομοιόμορφα και ομοιόχρωμα χαρτάκια.

- Να το δω!
- Κι εγώ το δικό σου!

Βγάζω τα γυαλιά και φέρνω το χαρτάκι πολύ κοντά στα μάτια μου, για να μπορέσω να το διαβάσω. Ο κοντός, αντίθετα, το κρατάει όσο πιο μακριά μπορεί - για τον ίδιο λόγο. Κοιταζόμαστε σα βρεγμένες γάτες.

- Ρε σύ, αυτό είναι 090!
- Αμ, αυτό τι είναι;
- Ρε την άτιμη!
- Μας δούλεψε αγρίως το βρέφος!

Δεν το παίρνουμε επιπόνου - άλλωστε οι παντρεμένοι δε βιάζονται και δεν απογοητεύονται ποτέ. Καθώς βγαίνουμε από το ψιλικατζίδικο απορώ με τις νεότερες γυναίκες, πως μας δουλεύουν ψιλό γαζί τώρα τελευταία - αλλά δεν επιμένω, προφανώς πρόκειται για ανώτερα, εξελιγμένα, εξυπνότερα, σούπερ ντούπερ πλάσματα. Και με την πιο μοδάτη δίαιτα (τζιγιεροσαρμάδες και γιαπράκια για 9 ½ βδομάδες), επανέρχονται στα κυβικά τους, όποτε θέλουν. Χαλαρά.

To ποστ έχει ηλικία 2 ½ ετών, είναι δηλαδή παμπάλαιο. Το ανασύρω από τη λήθη γιατί βγάζει μια αίσθηση (πιστεύω όχι μονάχα δική μου ) που υπήρχε για τα μπλογκ, εκείνο το μακρινό Φεβρουάριο του 2006. Από τότε ήρθε πολύς κόσμος στο μπλογκοχώρι, αλλά φύγανε και πολλοί. Πολλά λησμονημένα ονόματα θα τα θυμηθείτε οι παλιότεροι, διαβάζοντας αυτό το ποστ. Υπάρχουν και αυτοί που παραμένουν δραστήριοι ιστολόγοι, διάσημοι (πλέον ) στη μικρή μας κοινότητα. Τελικά ο Λαμπρούκος δεν κατέβηκε για νομάρχης και ξαναβγήκε ο Ψωμιάδης…

Στα «μυστικά»: http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/02/blog-post_09.html

Να ντυθούν επειγόντως οι γδυτές νύφες, επιβάτισσες αεροπλάνων, λουόμενες, παντρεμένες κλπ, διότι ερεθίζουν τους άνδρες

Πάνος — Mon, 07 Jul 2008 12:38:21 +0000

Από άμβωνος κήρυγμα του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ.κ. Ανθίμου

Copy -paste από το ΕΘΝΟΣ

Με τις ελαφρά ενδεδυμένες γυναίκες την περίοδο του καλοκαιριού, αλλά και με τους άνδρες που τις κοιτάζουν και σκανδαλίζονται, τα έβαλε στο χθεσινό του κήρυγμα ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, Ανθιμος.

Απηύθυνε, μάλιστα, νουθεσίες και προς τα δύο φύλα, καλώντας τους άνδρες να κοιτούν την ομορφιά της φύσης αντί για τη γυναικεία σάρκα, και τις γυναίκες να πάρουν παράδειγμα από τους… κληρικούς για τις ενδυματολογικές τους προτιμήσεις. «Ορίστε πώς είμεθα ντυμένοι. Ενα, δύο, τρία, τέσσερα ενδύματα. Ούτε λιποθυμήσαμε, ούτε πεθάναμε», είπε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Ανθιμος μίλησε για «προκλητική αδυναμία» των νεαρών και μέσης ηλικίας γυναικών, τις οποίες βλέπει κι εκείνος, τόσο στις μετακινήσεις του, όσο και μέσα στην εκκλησία: «Κάθεσαι στο στενό κάθισμα του αεροπλάνου και πίσω σου είναι μια κυρία, νέα, η οποία είναι σχεδόν γυμνή. Ερχεσαι στην εκκλησία και εμφανίζονται γυναίκες γυμνές. Ερχεσαι στο μυστήριο του γάμου και της βαπτίσεως και είναι όλες γυμνές, οι περισσότερες», είπε.

«Δεν μπορώ να καταλάβω την ώρα που τελούμε το μυστήριο και επικαλούμεθα την ευλογία και τη χάρη του Θεού, γιατί εσύ πρέπει να γδυθείς, δεν το καταλαβαίνω», τόνισε και ζήτησε από τις νύφες και τις καλεσμένες να εκδηλώνουν με άλλους τρόπους και σε άλλους χώρους τη χαρά τους για τον γάμο.

«Σκοτεινιάζουν»
Απευθυνόμενος στους άνδρες, μίλησε για παντρεμένους που «σκοτεινιάζουν την ψυχή τους» ρίχνοντας το βλέμμα τους στη γυναίκα του άλλου και δεν μπορούν να χαρούν τα μέλη της δικής τους οικογένειας. Αλλά και για ελεύθερους έφηβους είχε να πει, που αφήνουν τα μάτια τους να παρασύρονται από τις αφορμές των πειρασμών που υπάρχουν σε κάθε βήμα μας, ιδιαίτερα τους τρεις μήνες του καλοκαιριού, και τους πρότεινε εναλλακτικά να βλέπουν… τη θάλασσα, τον ανοιχτό ορίζοντα, τα δέντρα, τα λουλούδια και την ομορφιά της φύσης.

Αναφερόμενος στη διεθνή συγκυρία και την απειλή οικονομικής καταστροφής, την απέδωσε στην υποταγή της ψυχής μας στον Μαμμωνά, που αντιπροσωπεύει το κέρδος και το χρήμα. «Αν γίνει αυτό το κραχ και σε μια πρωία κλείσουν όλες οι τράπεζες και δεν έχουμε να πάρουμε τίποτα, η κυριαρχία του διαβόλου θα επικρατήσει», τόνισε.

Κατ΄ εξαίρεσιν η καλύβα αναδημοσιεύει ένα κομμάτι από το ΕΘΝΟΣ (Του Βασίλη Ιγνατιάδη ) Ο λόγος είναι προφανής: Πρόκειται για ομιλία - τομή του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Ανθίμου, για το πλέον σημαντικό θέμα που απασχολεί (και φέρνει σε δύσκολη θέση ) την περίοδο του θέρους τον πιστό λαό του Θεού: τις ελαφρώς ενδεδυμένες νύφες καθώς και άλλες χαρακτηριστικές περιπτώσεις γυμνώσεως των θηλέων. Συν Θεώ, θα σχολιάσουμε τη βαρυσήμαντη ομιλία του Παναγιωτάτου, εις τον οποίον η καλύβα συμπαρίσταται ενθέρμως και τον συγχαίρει, που αλλού; Στα σχόλια.

Πηγή κειμένου και φωτογραφίας:

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=13098&subid=2&tag=8777&pubid=1268613

Στάση Παλαιού Εβραϊκού Νεκροταφείου

Πάνος — Mon, 07 Jul 2008 12:06:50 +0000

…προτείνεται να ονομαστεί η στάση του μετρό στο ΑΠΘ:

http://abravanel.wordpress.com/2008/07/06/the-jewish-cemetery-of-thessaloniki-and-the-new-subway-a-proposition/

Οι αναγνώστες της καλύβας ίσως θυμούνται την άποψη που έχω διατυπώσει αρκετές φορές, ότι η Θεσσαλονίκη οφείλει να τιμήσει τη μνήμη των Εβραίων της, χωρίς μιζέριες και ενοχικά σύνδρομα (ενοχικά για όσους οι πρόγονοί τους κατοικούσαν στην πόλη τη δεκαετία του ‘40, όχι για εμάς, τους κατοπινούς οικονομικούς μετανάστες! )

Μπορώ, λοιπόν, να πω ότι η συγκεκριμένη πρόταση δε μου ακούγεται καλά. Η φυσική και αβίαστη ονομασία της στάσης του μετρό είναι «Πανεπιστήμιο» - και έτσι θα τη λένε όλοι, ανεξάρτητα αν πάρει άλλο «επίσημο» όνομα. Κάπως σαν την Πανεπιστημίου / Ελευθερίου Βενιζέλου στην Αθήνα.

Επιπλέον, ακόμα κι αν γίνει δεκτό το προτεινόμενο όνομα, είναι κάτι «λίγο». Δεν καλύπτει αυτό που οφείλει να κάνει η Θεσσαλονίκη.

Αυτή είναι η πρώτη αντίδραση απέναντι στην πρόταση που είδα, στου abravanel. Δεν τη θεωρώ υποχρεωτικά «οριστική». Ας το σκεφτούμε, ας το συζητήσουμε - κι ας ακουστούν, ίσως, και άλλες ιδέες.

Η αισχροκέρδεια, ανώτατο στάδιο του ελληνικού καπιταλισμού

Πάνος — Mon, 07 Jul 2008 06:04:32 +0000

Η φωτογραφία είναι από το Μασούτη, αλλά τα ίδια γίνονται στον Βασιλόπουλο, στον Μαρινόπουλο, στον Καρφουρόπουλο κλπ: Ο καταναλωτής πάει να ψωνίσει λίγα φρούτα και λαχανικά - και του παίρνουν και το βρακί!

Ανέβηκε ακριβώς έτσι στα «μυστικά του Κόλπου», στις 30 Σεπτεμβρίου 2006. Ας πει κάποιος ότι το ποστ δεν είναι εξαιρετικά επίκαιρο!

http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/09/blog-post_30.html

Έντονες διαφωνίες επί σοβαρών ζητημάτων στρατηγικής και τακτικής

Πάνος — Sun, 06 Jul 2008 22:49:24 +0000

…των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων:

http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/04/blog-post_05.html

(Περιέχει εκτενή αναφορά - σε ανύποπτο χρόνο- για τη νήσο Τήλο)

Η δασκάλα με τα πράσινα μάτια

Πάνος — Sun, 06 Jul 2008 22:47:59 +0000

Μια πόρτα άνοιξε. Ήταν η δασκάλα, η αγαπητικιά του Κολοτούρου. Ψηλή, λιγνή, με σάρκα μεστωμένη, καλοφτιαγμένο πρόσωπο, σγουρά καστανά μαλλιά και μάτια πρασινωπά, γεμάτα φλόγα μισόθολη ακόμα από τον ύπνο τον αχόρταστο. Η μακριά άσπρη νυχτικιά έδινε γλυπτική έκφραση στ’ ομορφοπλασμένο κορμί. Τα γυμνά πόδια, λευκορόδινα και λιγνοκαμωμένα, έλαμπαν σα μουντά αστέρια μεσ’ στο μισόφωτο. Κρατούσε στο χέρι σαμντάνι με κερί αναμμένο, που η τρεμάμενη φλόγα του, μπλέκοντας με το σταχτωπό λυκαύγισμα, της έδινε παράξενη γοητεία. Καθώς άνοιξε την πόρτα της κάμαράς της, μπούκαρε στην τραπεζαρία η θερμή οσμή κρεβατιού νέας γυναίκας, ανακατεμένη με άρωμα λεβάντας και φτηνής πούντρας, που έκανε τον Λιάπκιν να τιναχτεί σαν άτι σπιρουνισμένο, ενώ τα ρουθούνια του έπαιξαν λαχταριστά.

Η κοπέλα κοίταξε σαστισμένη το χρυσοστόλιστο αξιωματικό. Κατόπι πλησίασε τον αγαπητικό της, που καμωνόταν πως δεν την έβλεπε.

- Πού ήσουν; τον ρώτησε.

Ο Κολοτούρος δεν αποκρίθηκε’ γύρισε και την κοίταξε με μάτια ανόητα.

- Ακούς τι σου λέω; Πού ήσουν;

Πάλι ο Κολοτούρος δεν μίλησε. Λόξιγκας δυνατός του ξέσκιζε το στέρνο. Έσκυψε το κεφάλι και ξέρασε στο πάτωμα.

Η κοπέλα τινάχτηκε πίσω, αηδιασμένη.

- Γουρούνι! είπε σιγανά και λυσσάρικα. Γουρούνι!

Ο Κολοτούρος σηκώθηκε με κόπο. Στα γουρλωμένα και υπεραιμικά μάτια του έλαμπε ο αλόγιστος, ο κτηνώδης θυμός του μεθυσμένου. Άρπαξε την καρέκλα που κάθονταν, τη σήκωσε, και με μανία τη σφεντόνισε πάνω στη δασκάλα.

- Παλιοβρώμα!

Η κοπέλα πρόφτασε κι έγειρε το κορμί της αριστερά. Η καρέκλα, περνώντας πλάι της τσάκισε τ’ αναμμένο κερί που κράταγε στο χέρι κι έπεσε πάνω στο τζαμένιο μπουφέ. Κρύσταλλα, ποτήρια και φλιτζάνια κατρακύλησαν χιλιοκομματιασμένα, με πάταγο. Την ίδια στιγμή ο Κολοτούρος έχασε την ισορροπία του κι έπεσε χάμω βαρύς, μπρούμητα, αναίσθητος, με τα μούτρα μέσα στις βρωμισιές.

Σιωπή απόλυτη, πνιγηρή. Η κοπέλα ορθή, ασάλευτη, παγωμένη,. Κάρφωσε τα μεγάλα τρομαγμένα μάτια της στο σκοτεινό διακαμό του Κολοτούρου, που ροχάλιζε έτσι όπως έπεσε στο πάτωμα. Κάτι σαν λοξίγκιασμα φόβου και σιχασιάς ανάδευε τον πλούσιο κόρφο της.

Δυο μπράτσα μεγάλα, γερά, την αγκάλισαν’ δυο χείλια φλογισμένα περπάτησαν λαίμαργα στην τρυφερή σάρκα του λαιμού της’ ένα πελώριο αντρίκιο κορμί κόλλησε στο κορμί της. Δεν μίλησε, δεν σάλεψε, δεν αντέδρασε αρνητικά’ ξακολουθούσε ν’ ατενίζη με φρίκη το μεθυσμένο κτήνος που ροχάλιζε. Στη ραχοκοκκαλιά της χύθηκε τρεμούλιασμα ηδονικό. Τώρα τ’ αντρίκια χέρια, τολμηρά και θετικά, χώθηκαν κάτω απ’ τη νυχτικιά, βρήκαν την απόκρυφη σάρκα της και την ερέθισαν βίαια. Η κοπέλα έκλεισε τα μάτια κι έγειρε το κεφάλι προς τα πίσω, γυρεύοντας το φιλί του άγνωστου άντρα.

Ο Λιάπκιν την άρπαξε με χέρια λαχταριστά, τη σήκωσε σαν πούπουλο, την πήγε στην κάμαρα, την έριξε ανάσκελα στο ζεστό ακόμα κρεβάτι κι έπεσε απάνω της. Γέμισε το σκοτάδι στεναγμούς, βογγητά…

Στην πόρτα, που την ξέχασαν ανοιχτή, δυό ορθάνοιχτα και μισότρελα μάτια γυάλιζαν, σαν κάρβουνα σκοτεινά. Ήταν η κυρά Μαρία, η σπιτονοικοκυρά, που κοίταζε…

Αφιερώνεται σε όποιαν / όποιον αποκαλύψει τον συγγραφέα.

Τα μπλογκ πεθαίνουν;

Πάνος — Sat, 05 Jul 2008 21:57:56 +0000

Αυτό ισχυρίζεται ο Ίνδικτος - και μάλλον έχει δίκιο.

http://indictos.wordpress.com/2008/07/03/blogs/

Ας ετοιμαστούμε (ψυχολογικά ) για την περίοδο των ισχνών αγελάδων που έρχεται - τέρμα η πολυκοσμία!

(σημ. επειδή φεύγω για τη δουλειά, αφήνω το ποστ να γραφτεί στα σχόλια! Για πείτε… )

Κλείνουν τα νοσοκομεία επειδή δεν έχουν γάζες και ράμματα!

Πάνος — Sat, 05 Jul 2008 07:50:05 +0000

Μια ακόμα τυπική περίπτωση εφαρμογής του δόγματος «πονάει δόντι, κόψει κεφάλι!» από τη σεμνή και ταπεινή μας κυβέρνηση. Για να μειώσει τη διαφθορά και τη σπατάλη στις προμήθειες …κλείνει τα νοσοκομεία, αφού τα αφήνει χωρίς τα απαραίτητα υλικά!

Δείτε το ρεπορτάζ της «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»: http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=20405

Θέε μου φύλαγε (τρόπος του λέγειν… ) από δαύτους…

Κόμικ αποκόμικ: Χαλασμός στο Μπλογκοχώρι!

Πάνος — Sat, 05 Jul 2008 06:54:12 +0000

Repost. Πρώτη ανάρτηση στις 8 Ιανουαρίου 2007. Τότε που στα μπλογκ δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα… Για τους νεότερους (και όσους δε θυμούνται ) θέμα του κόμικ -αποκόμικ είναι το κλείσιμο του monitor, μετά την κόντρα του Βρυώνη με τη Μορτίσια/ Μιραντολίνα.

Στο Μπλογκοχώρι όλα κυλούσαν ήρεμα κι ωραία… Συζητήσεις, πειράγματα, ψώνια - όλοι περνούσαν καλά!

Ωσπου μια μέρα η Μορτίσια δήλωσε αποφασιστικά: Απαιτώ να… ( αλλά τη γνωρίζετε αυτή την ιστορία, μη τα ξαναλέμε)

—————————————————————————————

Αμέσως, άρχισαν τα όργανα …

————————————————————————————–

Πολλοί στεναχωρέθηκαν που έκλεισε η πλατεία του χωριού. Που θα πήγαιναν τώρα για καμάκι και κοζερί; Άρχισαν λοιπόν οι αντιδράσεις…

—————————————————————————————

Η γνωστή Αγία Οικογένεια (συν κάτι ψιλά) κατέφθασε για να υπερασπιστεί το δίκαιο της Μορτίσια (στην εικόνα φαίνονται σχεδόν όλοι)

—————————————————————————————-

Το Μπλογκοχώρι άρχισε να παρακολουθεί έναν άγριο καυγά, που άρχισε τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής και συνεχίζεται ακόμα…

- Βλέπω πλάκωσε ο ρητέρν με την αρμάτα των επιχειρημάτων του… Εκείνος ο αψηλός αποδίπλα, πως λέγεται;

- Ακατονόμαστος!

- Ήρθε η Σπινόζα υπέρ της Μορτίσια!

- Και το μαύρο πρόβατο!

- Μα που είναι ο J95; Που είναι ο Μάρξ;

—————————————————————————————

Άλλοι, περισσότερο τολμηροί στο άθλημα της σκέψης, προσπαθούσαν να φωτίσουν τις πλέον δύσκολες πλευρές του προβλήματος

- Έχετε δίκιο αγαπητέ μου. Σε περίπτωση φαγούρας, τα πράγματα ζορίζουν υπερβολικά…

- Ειδικά στην οσφυονωτιαία χώρα!

————————————————————————————

Οι διαφωνίες έφτασαν και στα ζευγάρια, με αποτέλεσμα κρεβατομουρμούρες και παράπλευρες απώλειες

- Αφού εξακολουθείς να μην παραδέχεσαι οτι ο ρητέρν δεν ξέρει τι λέει, δεν έχει κοκό για ένα μήνα - έτσι, για να μάθεις!

- Χρρρρ…

—————————————————————————————

- Ώστε συμφωνείς με τον ρητέρν; Χωρίζουμε!

—————————————————————————————

Τρομερά ερωτήματα βασανίζουν όλη νύχτα τις ωραίες κοπέλες

- Αλήθεια, ποιά να είναι η άποψη του Βαγγέλακα για το θέμα;

—————————————————————————————

Άλλοι, συνεχίζουν εποικοδομητικούς καυγάδες που είχαν αρχίσει νωρίτερα

- Τώρα θα σε μάθω εγώ να ειρωνεύσαι το ΘΡΥΛΟ, μωρή…

- Όχι Τάσο, μη…

————————————————————————————–

Η Ψιλικατζού του χωριού μπαίνει δυναμικά στο παιγνίδι - και μοιράζει σφαλιάρες

- Τα πήρα στο κρανίο!

————————————————————————————-

Τα μισά ανώτατα στελέχη της ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ (ΦΙΣΥΜ, με το συμπάθιο…) συζητούν το θέμα εις βάθος, στον προθάλαμο της κλινικής όπου νοσηλεύονται τα άλλα μισά. Το ρομπότ λέγεται Ανέστης.

- Βάρβαροι χρυσή μου, βάρβαροι…

————————————————————————————–

Γενικά όμως επικρατεί η τάση ο καθένας να επιμένει στις απόψεις του

- Πότε θα βρέξει επιτέλους; Μας έχει ρημάξει αυτή η ξηρασία!

- Έχετε δίκιο ρητέρν…

—————————————————————————————

Διαπίστωση με βάθος νοήματος: Η συστηματική διαστρέβλωση της πραγματικότητας μπορεί να ξεγελάσει τους αφελείς. Ακολουθεί εικονογράφηση του βαθέος στοχασμού.

—————————————————————————————-

Όπως ισχυρίζονται όσοι ιστολόγοι θέλουν να τα έχουν καλά με όλους, κάθε τι έχει δύο όψεις - ισοδύναμες, παρακαλώ!

—————————————————————————————-

Είναι και άλλοι που καταστροφολογούν, μέσα σ’ ένα παραλήρημα: κάποιοι τους έχουν βάλει στο μάτι (προφανώς γιατί είναι πολύ όμορφοι - και τους ζηλεύουν) και επιδίδονται σε ένα απάνθρωπο ανθρωποκυνηγητό, με πέρας αυτού την ανθρωποφαγία (χωρίς καν βράσιμο…)

- Κόψε κάτι, θα γίνουμε νούμερα…

- Τώρα είν’ αργά…

————————————————————————————-

Ωστόσο, οι προβλέψεις για το μέλλον του Μπλογκοχωριού, παραμένουν αισιόδοξες

- Αύριο θα είναι περδίκι!

————————————————————————————–

Κάποιοι ανεπρόκοποι, όπως ένας γνωστός Αθηναίος μάγειρας, δεν πήραν είδηση τι συνέβη - ήταν απασχολημένοι με άλλα αθλήματα

————————————————————————————-

…αντίθετα με κάποιους που κοιμήθηκαν με τα ρούχα, γιατί είχαν πολύ σοβαρές υπαρξιακές ανησυχίες

- Τι να απάντησε ο Μακμάνους στο σχόλιο του Μαύρου Γάτου;

————————————————————————————-

Ο suigenerisav είχε άλλες σκοτούρες: γύριζε από κραιπάλη και διαπίστωσε έντρομος πως είχε χάσει τα κλειδιά του σπιτιού. Φτου, γαμώτι!

—————————————————————————————

Οι γνωστοί (σε εμάς) κύκλοι του ΑΡΔΗΝ παραμένουν ψύχραιμοι. Ο εικονιζόμενος greg, με τη σύμφωνη γνώμη της ωραίας συνοδού του, δηλώνει:

- Στο τέλος θα αποδειχθεί ότι όλα αυτά δεν ήταν παρά ένα ακόμα τέχνασμα των νεοτάξ, για να καθυποτάξουν το ελληνικό έθνος και την Ορθοδοξία!

————————————————————————————–

Στο μεταξύ, στελέχη της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ αγωνιούν, μήπως και ο δαιμόνιος Χρήστος Μόρφος ανακαλύψει τη δική τους συμμετοχή στη συνομωσία… (λεπτομέρεια: παρόλη την αγωνία ΔΕΝ καπνίζουν, τα θηρία! Γι’ αυτό μας έχει πάρει σβάρνα ο καπιταλισμός! Που είναι ο αναπτήρας μου

————————————————————————————–

Στο Μπλογκοχώρι τα πνεύματα εξακολουθούν να είναι οξυμένα

- Κόφτου το κεφάλι, για να βάλει μυαλό!

—————————————————————————————–
Η αλήθεια είναι οτι το στύψαμε το θέμα…

- Δεκατρείς χιλιάδες οχτακόσια τριανταδύο σχόλια!

- Αντέχει ως τις είκοσι χιλιάδες!

ΤΕΛΟΣ!

Τώρα που ζοριζόμαστε, πλακώσανε και τα γκάλοπ…

Πάνος — Sat, 05 Jul 2008 06:18:11 +0000

Tα αποτελέσματα μιας ε-πι-στη-μο-νι-κής έρευνας για το τι καπνό φουμάρουν οι Έλληνες μπλόγκερ (εγώ, old holborn ) την ηλικία, το φύλο τους, την εφημερίδα που διαβάζουν, αν προτιμάνε τις ξανθές ή τις μελαχρινές, τι ομάδα είναι - και άλλες απαντήσεις σε συγκλονιστικά ερωτήματα, θα βρείτε εδώ:

http://parapolitiki.blogspot.com/2008/07/blog-post_7595.html

Μετά το πάθημα του Λιάπη, άλλαξαν κάποια πράγματα

Πάνος — Fri, 04 Jul 2008 15:42:28 +0000

Τετάρτη Ιουλίου

Πάνος — Thu, 03 Jul 2008 21:29:39 +0000

Θεία,

Σε αγαπάμε για πολλά που εσύ τα έχεις, αλλά δεν τα αγαπάς ή τα αγνοείς. Δεν σε αγαπάμε, για όλα τα υπόλοιπα. Ευχόμαστε μακροημέρευση και προκοπή σε όλους εκείνους που τους έχεις γίνει τσάμικος ταμπάκος. Και σε σένα, ευχόμαστε ένα καλύτερο παρελθόν - για να μας φαίνεται λιγότερο ζοφερό μέλλον που μας επιφυλάσσεις.