You are currently browsing the tag archive for the 'Άγιον Όρος' tag.
Το ιστολόγιο http://vatopaidi.wordpress.com/ αποτελεί το πλέον πρόσφατο και ίσως το κορυφαίο παράδειγμα πετυχημένου ιντερνετικού ακτιβισμού, στη μικρή ιστορία της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Εμφανίστηκε στις 3/10/2008, αναρτώντας μια ανακοίνωση της Μονής Βατοπαιδίου: http://vatopaidi.wordpress.com/2008/10/03/ Από τότε, και για τρεις εβδομάδες, εμφανίζει πυκνή καθημερινή αρθρογραφία, την οποία στηρίζει ένα ολόκληρο δίκτυο εθελοντών, ομοφρόνων και συμπαθούντων.
Ενδεικτικά αναφέρω το αναδημοσιευόμενο από άλλο ιστολόγιο κείμενο του δημοσιογράφου κ. Read the rest of this entry »
H «δήλωση συμπαράστασης» των πιστών προς τον Εφραίμ, που κυκλοφορεί για συλλογή υπογραφών, είναι ένα καλοδουλεμένο κείμενο προπαγάνδας. Βασικός του στόχος είναι να λειτουργήσει στο υποσυνείδητο του «πιστού» ταυτίζοντας τον Εφραίμ, κλιμακωτά, με το Βατοπαίδι, την Ιερά Κοινότητα και ολόκληρο το Άγιον Όρος, της ιστορίας του συμπεριλαμβανομένης. Για να το πετύχουν αυτό οι συντάκτες του δε διστάζουν να διαστρεβλώσουν κατάφωρα την πραγματικότητα:
1. Παρουσιάζουν, ψευδέστατα, ως διωκόμενο το Άγιον Όρος και την Ορθοδοξία.
2. Δεν αναφέρουν ότι η Ιερά Κοινότης έχει αποδοκιμάσει, ουσιαστικά, τον Εφραίμ και τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Δεν αναφέρουν τίποτε για την έντονη καταδίκη των πρακτικών του Εφραίμ από εξέχοντες αγιορείτες, όπως ο Γέροντας Βασίλειος Γοντικάκης, ο οποίος κάλεσε ευθέως και χωρίς περιστροφές τον Εφραίμ να παραιτηθεί από την ηγουμενία του Βατοπαιδίου. Read the rest of this entry »
Τα εξηγεί όλα (και γιατί δεν πρέπει να θιγεί το άβατο) χωρίς φόβο και πάθος, εδώ:
http://www.ardin.gr/blog/?p=105
Κάθε ομοιότητα με τον σημερινό λαϊκιστή Αλαβάνο είναι καθαρά συμπτωματική.
Ο Αλέκος Αλαβάνος ξεπέρασε τον εαυτό του – σε φτηνό λαϊκισμό, υπό «αριστερό» μανδύα.
Ρεπορτάζ, εδώ:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=944458&lngDtrID=244
Όσο για την ατάκα η σκήτη του Εφραίμ είναι στον Κορυδαλλό είναι «πνευματώδης», για όσους αρέσκονται στα πολιτικά καλαμπουράκια. Ο Αλαβάνος είναι ταλαντούχος στις ατάκες, όταν πρόκειται για εύκολο θύμα, δηλαδή για κάποιον που δύσκολα θα τον μηνύσει για συκοφαντική δυσφήμιση. Είτε αυτό αφορά τον Εφραίμ, είτε τις λοιπές αγιορείτικες “μαφίες”
Καθένας, αυτό που μπορεί – και ως εκεί που φτάνει.
Το πρωί της επόμενης μέρας, αφού αποχαιρετίσαμε τον Βησσαρίωνα, ο Νικόδημος μας πήγε με το αγροτικό του ως τον αρσανά της γειτονικής σκήτης, όπου και περιμέναμε το καΐκι για την Μεγίστη Λαύρα. Στο καΐκι ξαναβρήκαμε τον Ιούλιο και τον Κατιλίνα, οι οποίοι δήλωσαν ότι τα είχαν παίξει – και πως θα προτιμούσαν να πάρουν αμέσως το δρόμο της επιστροφής προς την Ουρανούπολη.
«Τι έγινε Κατιλίνα;» ρώτησε κοροϊδευτικά ο Κριτίας. «Σου έπεσε βαριά η δόση της Ορθοδοξίας που πήρες;»
Ο Κατιλίνας ομολόγησε ευθαρσώς ότι καλή μεν η αυθεντική Ορθοδοξία, αλλά αυτός προτιμούσε την Ορθόδοξη άθληση στη …Θεσσαλονίκη, όπου υπήρχαν όλα τα καλά και οι ανέσεις του Θεού.
«Ελάτε, κουράγιο, δεν θέλω ηττοπάθεια!» τους φώναξα. «Θα φύγουμε αύριο, πάει και τελείωσε! Χαλαρώστε και απολαύστε το» Read the rest of this entry »
Ο γέροντας Γερβάσιος ήρθε προς το μέρος μας, φιλικός και ευδιάθετος. Κάθισε μαζί μας και ξεκίνησε μια σύντομη συζήτηση, όπου μας εξηγούσε πως στην παράδοση της καθ’ ημάς Ανατολής ενσωματώνονται πολλά από τα επιτεύγματα των αιώνων πριν την έλευση του Κυρίου.
«Για παράδειγμα, ο Ηράκλειτος» είπε. «Αυτός γεννήθηκε, μεγάλωσε και έζησε στην Έφεσο, από την οποία μάλλον δεν απομακρύνθηκε ποτέ, ούτε όταν τον προσκαλούσαν οι Αθηναίοι ή ο Πέρσης βασιλιάς. Ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τον όρο Λόγος στην ιστορία της σκέψης. Μιλώντας λοιπόν ο Ηράκλειτος για τον δελφικό Λόγο, λέγει το περίφημο ο λόγος ου φανερώνει, ου κρύπτει, αλλά σημαίνει. Είναι εκπληκτικό πως, στα ίδια χώματα, έρχεται μετά από πεντακόσια χρόνια ο Ιωάννης και λέγει πως εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος. Να πως δημιουργείται η ανατολική ορθόδοξη παράδοση… Περιλαμβάνει και τον Ηράκλειτο και πολλά ακόμα, αλλά το σημαντικό είναι πως προσφέρει στον άνθρωπο σταθερό και αείζωον κέντρον αναφοράς…» Read the rest of this entry »
«Μετά το Βατοπέδι, έρχεται η σειρά μας…» έλεγε τις προάλλες ένας Γέροντας, που ανήκει σε μια από τις θεωρούμενες ως «πνευματικές» αδελφότητες του Όρους. Η οποία, ωστόσο, ήταν από τις πρώτες που αξιοποίησαν/ χρησιμοποίησαν τη σύγχρονη τεχνολογία και τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Και μετέτρεψαν το μοναστήρι τους από ρημάδι, σε …σύγχρονο συγκρότημα. Με απλό τρόπο εξέφρασε την ανησυχία πολλών Αγιορειτών, που αισθάνονται ότι «δεν πάμε καλά» και αμφισβητούν «από τα μέσα» την κατάσταση που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια εκεί.
Δεν είμαι θρησκευόμενος, με καμιά έννοια, τουλάχιστον από τα 13 χρόνια μου. Ωστόσο το Άγιον Όρος το αγαπάω και το σέβομαι. Το θεωρώ υψηλό επίτευγμα της ανθρώπινης προσπάθειας, μέρος της παγκόσμιας και της δικής μας κληρονομιάς. Έναν ανεκτίμητο πλούτο, που κατάφερε να φτάσει ως τις μέρες μας με μεγάλες απώλειες, αλλά, παρ΄ όλα αυτά, ακόμα ζωντανός και ανεξάντλητος. Read the rest of this entry »
Οι πόρτες στα μοναστήρια κλείνουν με τη δύση του ηλίου. Ωστόσο, μερικές φορές, υπάρχει ένα παραπόρτι που μένει ανοιχτό – και όχι μονάχα στα μοναστήρια. Αυτό, στην Ι.Μ. Ιβήρων, το είδα και το φωτογράφισα.
Ούτε μάρμαρα, ούτε πλαστικά λουλούδια, ούτε ξιππασιές. Λιτότητα και αξιοπρέπεια. Στο πλάι ένα αειθαλές καλωπιστικό, μέσα στο μικρό ελαιοπερίβολο του κελλιού. Άρχοντας!
Δεν υπάρχει τίποτε πολυτιμότερο απ’ το νερό. Ιδού πέντε μοναστηριακές Αγιορείτικες βρύσες – και μια λεπτομέρεια (πολύ παλιότερη από την υπόλοιπη σύνθεση, παγανιστική).
*
Τελευταια σχολια