You are currently browsing the tag archive for the 'Add new tag' tag.
Κάποιοι δε μπόρεσαν να απολαύσουν live την εκπομπή με τις μεγάλες ερμηνείες και είναι κρίμα να μείνουν με το …απωθημένο.
Ιδού λοιπόν η εκπομπή σε …κονσέρβα:
http://rapidshare.com/files/170832969/ekpmpipnosthnsis.rar.html
ΥΓ. Προσοχή, η αρχή είναι 2 λεπτά και κάτι ψιλά μετά την έναρξη 
Παρακολουθώ, κατά το δυνατόν, τις προσπάθειες για «επίλυση» του Κυπριακού με τις απευθείας συνομιλίες των δύο κοινοτήτων. Η αίσθησή μου είναι ότι παίζεται ένα ακόμα θέατρο του παραλόγου, το οποίο δεν έχει καμιά πιθανότητα να οδηγήσει σε λύση. Και αυτό γιατί ο ένας εκ των δύο συνομιλητών δεν διαθέτει πραγματική πολιτική υπόσταση, δηλαδή δεν είναι σε θέση να λάβει αποφάσεις. Οι αποφάσεις που αφορούν την κοινότητά του λαμβάνονται αποκλειστικά εκτός αυτής, στην Άγκυρα.
O Χριστόφιας, ο Ταλάτ και οι πολυάσχολοι γραφειοκράτες των Ηνωμένων Εθνών γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει ουσία στις πολυδιαφημισμένες διαπραγματεύσεις, πέραν του γεγονότος ότι εξασφαλίζουν ένα χρήσιμο άλλοθι σε κάθε ενδιαφερόμενο. Κυρίως, όμως, προσφέρουν αυτό το άλλοθι στην Τουρκία, η οποία πολύ ευχαρίστως παρακολουθεί την γκροτέσκα προσπάθεια να παιχτεί μπάλα στις εξέδρες και όχι μέσα στο γήπεδο.
Εδώ, στη Μάνη. Όπου και ο I.N. Ag. Varvaras, o I.N. Ag. Anargiron κλπ. Οι αλλοδαποί θα σκίζουν τα λεξικά τους… 
Στην πρόσφατη βόλτα στο Αιγαίο είδα να επαναλαμβάνεται πολλές φορές κάτι που μου έκανε μεγάλη εντύπωση: πολλοί μαντράχαλοι (αμφοτέρων των φύλων) περί τα είκοσι ταξίδευαν μαζί με τους γονείς τους! Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, αλλά τα περιστατικά ήταν πολλά για να είναι τυχαία. Μετά, το ξέχασα.
Και ιδού, τη βραδιά της πανσελήνου, καθώς τα πίναμε με φίλους σε αρχαιολογικό χώρο, ήτοι ένα εξαιρετικό τσιπουράδικο του Αστακού, το θέμα φωτίστηκε στις πραγματικές του διαστάσεις: Οι νέοι όχι μόνο πάνε διακοπές με τους γονείς τους, κάτι αδιανόητο για τη δική μου εποχή, αλλά το πατροπαράδοτο προξενιό έχει επιστρέψει δυναμικά στην κοινωνική μας πραγματικότητα! Read the rest of this entry »
Η σημαντικότερη ανακάλυψη, μετά την εφεύρεση του τροχού! Όπως υποσχέθηκε μάλιστα η σ. Αλέκα, κάποτε οι εργαζόμενοι θα εξασκούν το δικαίωμά τους για διακοπές στις ΠΟΤΑ Ρωμανού και Γιάλοβας - ενώ η μπουρζουαζία και ο ιμπεριαλισμός θα σκάνε από το κακό τους (την ώρα που θα σερβίρουν τους προλετάριους βότκα πορτοκάλι on the rocks)
*
Τη φωτογραφία έστειλε στην καλύβα ο σύντροφος Yannis Viogiannovic Viogiannof.
Σκεφτόμουν πόσο σημαντικός είναι αυτός ο στοχασμός του Νίκου Πορτοκάλογλου. Βεβαίως, θα πρέπει να μπει σε υποσημείωση μια τεράστια λίστα με τις εξαιρέσεις. Όπου παραμένεις εν ζωή, μεν, αλλά είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν μπορείς να είσαι πιο δυνατός από πριν. Ας πούμε, μετά από ένα τριήμερο οξείας γαστρεντερίτιδας θα είχε άδικο κάποιος αν έλεγε «δε μας χ…, ρε Πορτοκάλογλου;»
Αγαπητέ κύριε Μπακιρτζή, χαίρετε!
Κάποτε, σε μια συναυλία των ΧΚ στο Θέατρο Δάσους της Μπουγατσαδούπολης συνέβησαν τα εξής ωραία: http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/01/blog-post_13.html
…με κορυφαίο άκουσμα το «από το πάρκο στη Μυροβόλο». Πολλά χρόνια μετά, μαθαίνω κάτι που είχε συμβεί σε κάποιον άλλον (το θείο Ισίδωρο) πολλά χρόνια πριν, με το ίδιο τραγούδι!
Δείτε εδώ: http://panosz.wordpress.com/2007/11/17/isidoros-26/
Οι ΧΚ, συχνά πυκνά, εμφανίζονται στο διαδικτυακό μας φάσμα, αφού είναι μέρος της πραγματικής μας ζωής! Πχ, δείτε για τη «Μαστοράντζα του Ερντεπίλ»: http://panosz.wordpress.com/2007/10/21/hania-2/ Όθεν, μετά την πρόσφατη συνάντησή μας στην ΑΙΓΛΗ, αιτούμαι μια συνέντευξη «εφ’ όλης της ύλης» για το μπλογκ μου – την καλύβα ψηλά στο βουνό.
Η πρώτη ερώτηση (που θα ήθελα να θέσω) είναι «πώς σχολιάζει ο καλλιτέχνης την αποδεδειγμένη είσοδό του στο μύθο, μέσω της ιντερνετικής λογοτεχνίας;»
Κε Ζέρβα, σας χαιρετώ. Έλαβα την πρώτη ερώτησή σας και σας απαντώ. Αν δεν είμαι πολύ συνεπής στις απαντήσεις μου αυτό θα οφείλεται στο βαρυφορτωμένο πρόγραμμα της καθημερινότητάς μου. Μέχρι τις 3 και παραπάνω δουλειά, μετά συνήθως μπάνιο, ζέσταμα, φαγητό και ατέλειωτο πηγαινέλα τους πιτσιρικάδες στα διάφορα γαλλικά, αγγλικά, ωδεία, μπάσκετ, σινεμά και άλλα μέχρι αργά κοντά 9 το βράδυ. Άντε να συμμαζέψεις μετά τα ασυμμάζευτα. Λοιπόν, με το Μιχάλη Σιγανίδη και το Διονύσιο Ρούσσο πριν από χρόνια χρησιμοποιούσαμε ως σύνθημα τον τίτλο του βιβλίου του Άλφρεντ Μπέστερ “Το πεπρωμένο μου είναι τ΄ άστρα”, καταπληκτικό βιβλίο όπως και “Ο Υπεράνθρωπός” του και το “Γκόλεμ 100″. Όπως όταν χτυπούσε στην ιστορία του ΤΑΟ ο μαθητής την πόρτα του αγαπημένου και στην ερώτηση “Ποιος είναι;” απαντούσε “Είμαι εγώ” και η πόρτα έμενε κλειστή γι’ αυτόν, έτσι κι Read the rest of this entry »
Τελευταια σχολια