Έκανα ένα γενναίο ξεσκαρτάρισμα – κράτησα περίπου το 1/5 του υλικού. Οι «ενότητες» σχηματίστηκαν από μόνες τους, δεν άλλαξα τη σειρά εμφάνισης κανενός χελιδονοποιήματος. Αφιερώνεται (αυτό και τα επόμενα ποστ / ενότητες της Χελιδόνας) σε αυτούς που την έγραψαν, είτε περιλαμβάνονται πονήματά τους σε αυτή τη σύνοψη, είτε όχι.

*

Ι. Όπου τα αγόρια της Χελιδόνας φλερτάρουν με τη Σκουπίτσα

karine_fatales_bandeau.jpg

May 11th, 2007 at 11:18 pm

Ο θειος Ισιδωρος

Πες μου Σκουπιτσα τι μπορω για σενανε να κανω
για να μ΄αφησεις ν΄ανεβω στη σκουπα σου επανω

να κατσω πισοκαπουλα στης σκουπας το κονταρι
και να πεταξουμε μαζυ να παμε στο φεγγαρι

κι αναμεσα στα συνεφα οταν θα κανεις σουζα,
κι η σκουπα ειναι οπισθόβαρη, θα σε κρατω απ΄τη μπλουζα

θα μας κοιτανε τα πουλια που φευγουν για το νοτο
κι εσυ θα λες:-Μη μου τραβας τη μπλουζα ρε γαμωτο

κι εγω θα πω σ΄ενα πουλι (οταν κατεβει κατω),
να δωσει χαιρετισματα πολλα στο Νοσφερατο

κι απ΄την καλυβα οταν περνας, που ειν΄στο βουνο επανω,
θα στελνω χαιρετισματα στον ανηψιο μου Πανο

Τα πραγματα σου μαζεψε, πες το μεγαλο αντιο
Σκουπιτσα παρ΄τη σκουπα σου και φυγε με το θειο.

May 12th, 2007 at 12:20 am

skoupitsa

Θείε επιτέλους πρόσεξες το σκουποσάλπισμά μου
Και αν στο Νόσφυ χάρισα τα στιχουργήματά μου

Τη σκούπα μου για σε κρατώ, ευθυμογραμμισμένη,
Και είμαι στο σκουπόξυλο ήδη ανεβασμένη

Στις σούζες μην ανησυχείς και δεν θα μού τσουλίσεις
Είμαι επιδέξια εγώ και θα ισορροπήσεις

Ίσως να βρούμε πρόβλημα λίγο στην κατηφόρα
Μα θα φροντίσουμε κι οι δυο να ναι σωστή η φόρα

Βγες το λοιπόν και κοίταζε από τη Ντάτσ(ι)α επάνω
Μη με μπερδέψεις πρόσεξε με κάνα αεροπλάνο

May 12th, 2007 at 2:07 am

Ο θειος Ισιδωρος

Σαν διαβασα τους στιχους σου πουλεγαν (πανω-κατω)
πως αγαπας αλλον ποιητη που λενε Νοσφερατο

ειπα :- θα κλεισω το ΙΘΙ, θα σκισω τα χαρτια μου
και ολα οσα εγραφα (τα επισημα εγγραφα μου

που προσφατα βραβευθηκαν στο φεστιβαλ στις Κάνες)
στους νεουν θα διανεμηθουν να φτιαξουνε τζιβανες!

κι οταν φουμαρουν το φυτο πουχουνε μες τη γλαστρα
να τους θυμιζει την καρδια του Ισιδωρου η καφτρα,

Μα τωρα που καταλαβες ποσο μεγαλο λαθος
ηταν που δεν καταλαβες του θειου το θειο παθος

που ετρεφε αισθηματα λεπτα για εσε Σκουπιτσα
(ενω ο αλλος ποιητης ηθελε την Πιπιτσα

κι ητανε λαθος σου φρικτο πουρτωγε ο θειος πορτα)
καβαλα στο σκουποξυλο τωρα θα παμε βολτα!

May 12th, 2007 at 4:33 am

Ο θειος Ισιδωρος

Κι εγω εδω στη Ντατσα μου κρατωντας μια σκουπα
διαβαζω τα στιχακια της, κι ολα τα λογια που ΄πα

σ΄αλλες γυναικες δεν μετρουν, μοναχα τη Σκουπιτσα
σκεφτομαι τωρα διαρκως. Παραγγειλα μια πιτσα

πανω στην ζυμη την ξανθια να γραφει το ονομα της
με μορταδελα και τυρια, θα πιω και στη υγεια της

εναν σκοτζεζο, ενα αλβανο κι ενα φιλιπινεζο
και το πουλι απ΄το κλουβι θα βγαλω και θα παιζω

κι αυτο γλυκα θα κελαηδει κανοντας τσιου τσιου
εσεις να μην τρομαξετε, θαν΄το πουλι του θειου

May 12th, 2007 at 9:54 am

Νοσφεράτος

Εξυπνησα πολύ νωρίς ,εφτιαξα κι ενα μπρεκφαστ
για να προλαβω ποιησιν ,μην ξαναδώ εδώ Μπέλφαστ

εβαλα μπόλικο τυρί ,σαλάμι,μορταδελα
και εδώ πάλι γυρισα ,της ποιησης ροδελα

Εχω να πώ στο Θειο μας! Προσεχε την Σκουπίτσα
και εχε την στα πουπουλα …μή την ταιζεις πιτσα

παρα μονάχα φασιανους και των πουλιών το γαλα
και προσεξε την ζηλια σου …μήν κλεινεις σε μια γυαλα

οτι πολυτιμότερο ,αυτή η Καλύβα εχει….
Αμα ,στο κεφαλάκι της κορωνα θες να σεχει (ετσι μου βγηκε τι να κάνω)!

May 12th, 2007 at 11:15 am

skoupitsa

Εβγήκα από τη Ντάτσια σου λίγο πριν ξημερώσει
Η νόστιμη η πίτσα σου με είχε αναστατώσει

Και μία βόλτα ήθελα μεσ τους αγρούς να κάνω
Να μάσω ροδοπέταλα και να ρθω να σε ράνω

Μα αίφνης μού την πέσανε πεντ-έξι αλλοπαρμένοι
Κάτι αντεξουσιαστές και μαυροφορεμένοι

Με δέσανε πισθάγκωνα, με ρίξανε στο χώμα
Και με το ζόρι μού βαλαν τα τρίφυλλα στο στόμα

Έπρεπε λέει να τα πιω να ρθω να ντουμανιάσω
Κι είτε το θέλω είτε μη απόψεις να αλλάξω

Και τώρα κάπου τριγυρνώ μέσα στην παραζάλη
Τρέξε θείε και σώσε με είμαι σε μαύρο χάλι

May 12th, 2007 at 12:14 pm

Παπούλης

Θείο η Σκουπίτσα σούφυγε
και πάει στους τεκέδαι
εκεί την εκμαυλίζουνε
πεντέξη ντενεκέδαι

τρίφυλλα την ποτίζουνε
η κόρη έχει πλαντάξει
πίτσα του Θείου χρειάζεται
για να την ανατάξει

May 12th, 2007 at 3:55 pm

Ο θειος Ισιδωρος

Σκουπιτσα, ανθος των ανθιών και φως των οματιων μου
γερανι της παλιας μου αυλης
(κι οχι αυτης της επαυλης-της Ντατσας) στο χωριο μου

οταν αποδειπνησαμε, την πιτσα αφου ειχες φαει
εγω εναρκωθηκα βαρια κι εσυ εβλεπες τη Σταη,

καποια στιγμη εσηκωθηκα να παω στην τουαλετα
αλλα οταν ειδα κι ελειπες, σκεφτηκα «γαμησε τα!

μαλον θα μου την αρπαξε κανενας φουμαδορος»
κι ημουν θηριο στο κλουβι, δε με χωρουσε ο χωρος,

κι ευθυς σελωνω τ΄αλογο, παιρνω το καριοφυλι
μα μου ΄ρχεται μια μυρουδια σα να καιγαν τρυφιλι

αλλα τσιναει το αλογο και με πεταει κατω
τι ητανε ατι δυστροπο, αγριο και βαρβατο.

Κανω το συνεφρο αλογο και τ΄αστρι χαλιναρι
-«ποιος πουστης, λεω, ετολμησε ναρθει να μου την παρει?»

κι ακολουθωντας την οσμη που το τρυφιλι βγαζει
οταν το καινε οι καπνισται κι ο κοσμος ντουμανιαζει,

εβγηκα σ΄ενα διασελο και βλεπω εσε Σκουπιτσα
που σταυροποδι ησουνα κι εφουμερνες μια πιτσα

Ναι! Δε σου λεω ψεματα, καθοσουν σταυροποδι,
κι ειχε η πιτσα γέμιση σαλαμι απο χταποδι

και μια στρωση τριφυλο με καρβουνα στη μεση
κι εσυ ετρωγες με βουλημιά, φαινοταν να σ΄αρεσει!

και σε κρατουσε ενας ποιητης, του λεω: «-Αστηνε κατω»
και μες το μισοσκοδαδο βλεπω το Νοσφερατο!!!

οπου τον ειχα στο ΙΘΙ διεθυντη απ΄τους πρωτους
να προσαρμοζει προσφυγες, να τους μαθαινει τροπους,

κι αυτος σε αρπαξε απο ΄με, σ΄απηγαγε Σκουπιτσα
και σ΄εφερε στην ερημια να σε μπουκωσει πιτσα!

May 12th, 2007 at 6:12 pm

skoupitsa

Άλκη το Νόσφυ μη λυπού, κι αν διάβασες αρχήθεν
πολυώροφη οικοδομή τού έταξα του δήθεν

Έτσι που μ’ αποκάρδιωσε ο παλιονοσφεράτος
λίαν επεδειρόμενη αισθάνθηκα εσχάτως.

Έμοιαζε μ’ άλλες εποχές που τις θυμάμαι ακόμα
σαν θύμωνε ο ινστρούχτορας και σ’ έδιωχνε απ’ το κόμα

Το δίδαγμα που έδωσε ο θείος μην ξεχάστε
και μεσ το μυαλουδάκι σας καλά να το περάστε

Δεν είναι το πολιτικώς ορθό αυτό που μας ενώνει
Μα η βόλτα στο σκουπόξυλο που μας κατα…..ώνει

May 12th, 2007 at 9:08 pm

Παπούλης

Όθεν αποδεικνύεται περίτρανα τοις πάσι
ότι ο Θείος μήποτε πρόκειται να γεράσει

και ότι ισχύει πανταχού , και εν Αγίω Όρει
η θρίξ σαρώθρου θηλυκού θα έλκει και βαπόρι

May 12th, 2007 at 9:38 pm

Ο θειος Ισιδωρος

Σκουπιτσα εισαι ποιητρια του υψους των μεγαλων
Λασέ, Σανσέ και Μπαλανσέ κι ολλων των …ετσι Γάλλων

Να σε ρωτησω το λοιπον, μην εισαι Γαλλοπουλα?
γιατι οπως καταλαβα δεν εισαι ΕΛληνοπουλα!

Μην εισαι απο την αραπια, απο τους αγιους τοπους?
γιατι οι δικες μας, σιγουρα, δεν εχουν τετοιους τροπους,

ουτε τη ευρυμαθεια που εσυ επιδυκνυεις
(σε καθε σου παρεμβαση αυτο αποδικνυεις).

Μη κι ερχεσαι απο μακρυα και πας πολυ αλαγρα
κι εχεις τα μπαγκαζια σου σοφια γεματα καργα?

Σαν αμαζονα σε κοιτω στης σκουπας το κονταρι
κι αναρωτιεμαι σχετικως, μη σουχω ταξει ψαρι?

Το μεν «πολιτικως Ορθον» να μην σε αποκαρδιωνει
(το μονο ορθον ο Ισιδωρος τοχει στο παντελονι!)

το δε κατά και το διά, το αντί, το αμφί, το από,
ειναι μυστηρια πραγματα, δεν ξερω τι να πω!

Τωρα σωπαινει ο ποιητης(!!!), και στρεφεται εντος του,
τηραει δεξια, τηραει ζερβα, ψαχνει τον εαυτο του

βλεπει το εντος του ανακατο και μια σκουπα αρπαζει
κι οσο σκουπιζει, πιο πολυ το μεσα του σπαραζει!

και τοτε βγαζει την ποδια, τη σκουπα καβαλαει,
δινει βιτσιά στη σκουπα του κι αρχιζει να πεταει!

κι υψηπετής κι απροσβλητος πεταει προς τη Σκουπιτσα
σαν νατανε ντελιβεράς και να της παει πιτσα!!!

May 12th, 2007 at 9:54 pm

Πάνος

Σαν όντε βγαίνει ο αετός, τ’ άλλα πουλιά σωπαίνουν
και στις φωλιές τους ήσυχα φτεροκοπάν και μπαίνουν

αράζουνε στον καναπέ και παραγγέλνουν πίτσα
– έτσι κι εμείς, με δυό αητούς: Ισίδωρο, Σκουπίτσα

καθόμαστε στα λάπτοπ μπρος και όλοι καρτερούμε
τι άλλο μέλλεται να πουν, τι μέλλεται να ιδούμε!

Advertisements