Με πόσα θα και πόσα να που ψιθυρίζει ο θάνατος

Σβήνει ασυλλόγιστα ολόκληρη ζωή

(Αντώνης Φωστιέρης)

*

Δεν είναι ο θάνατος το σημαντικό – τόχουμε ξαναπεί. Το σημαντικό είναι η καλή ζωή. Τον θάνατο τον φοβούνται μονάχα όσοι δεν έζησαν, όσοι πέρασαν τη ζωή τους χωρίς να ζήσουν – λες και η αθανασία θα είχε κάποιο νόημα για δαύτους. Όταν φτάνεις στο θάνατο ξοδεμένος, όταν δηλαδή έχεις δουλέψει σωστά το μεροδούλι σου στη γη, τι να φοβάσαι; Τότε, δε πάει να ψιθυρίζει και να μουρμουρίζει αυτός θα και να και τρίχες κατσαρές… Δεν τον ακούς, γιατί δε σε ενδιαφέρει. Και τώρα, που ο θάνατος μοιάζει πολύ μακρινή υπόθεση, το να τον συλλογίζεσαι είναι καλό, γιατί παρακινείσαι να αξιοποιείς το χρόνο. Να ζεις δηλαδή πραγματικά, στα μέτρα της ψυχής και του μυαλού σου – και να μην ξοδεύεις τον καιρό χαζολογώντας.

Advertisements