Νεα βερσιόνα του ποιητικου αριστουργηματος του θείου Ισίδωρου (δουλεμενη στο χερι).

Ταις νυκτες ως μη κλειων όμμα
κλινω το γονυ και -ως πρεπει
εις τον διαπυρον ικετη-
θρηνω εις το στρωμα.

Την θειαν εμπνευσιν προσμενω να μ΄ορμηνεψει,
ταις δε ορμηνειες
και ταις ιδεες που θα θα μ΄εμπνευσει,
θα πραξω ως πρεπει
δια να συγγραψω
στιχους με ρύμες.

Καθ’o μη εχων πλεον χρειαν
του γραπτου λογου το περιττον
-ως της υπαρξεως φωνην αχρειαν-
μιλω ταις νυκταις
στο κινητον!

Λεγω ότι κρινω να είπω πως πρεπει,
καμνω σπουδαιας αναφορας
κι αν η περιστασις το επιβαλει
-ή το επιτρεπει-
ομιλω χυδαιως
τινάς φορας.

Γραφων αραδας παραταγμενας
δεν ηδυνηθην ποτε να ειπώ
οσα ηδυνηθην να ομολογισω
μιλων ταις νυκταις
στο κινητον !

Advertisements