Δυο χρόνια πριν, έγραφα για τη γενιά των σαρανταπεντάρηδων αυτά που ακολουθούν- και μάλιστα χωρίς να γνωρίζω ότι θα με δικαιώσει ο …Τσίπρας!

*

Η γενιά που έχει πια περάσει τα πενήντα και πλησιάζει με αργές απλωτές τα εξήντα είναι η αμέσως προηγούμενη από τη δική μας: εμείς οι σαρανταπεντάρηδες (συν/ πλην) τους παρακολουθούμε με ενδιαφέρον, δεκαετίες τώρα. Εμείς, όπως τραγούδησε τα χάλια μας ο Πορτοκάλογλου είμαστε εκείνοι που δε ζήσαμε τις χούντες και τα πολυτεχνεία – της μεταπολίτευσης χαμένη γενιά… Ιστορικές κουρέλες, δηλαδή. Ωστόσο, αυτό το τίποτα να εκφράσεις και να εκφραστείς, είν’ η μόνη ευκαιρία που ‘χω εγώ και συ… Ένας φίλος μου το διατύπωσε επιγραμματικά, ήδη από τα φοιτητικά χρόνια – αρχές της δεκαετίας του ’80: Η γενιά της Αντίστασης, η γενιά του 1-1-4, η γενιά του Πολυτεχνείου – και η γενιά μας: η γενιά της μαλ*κίας!

Τους παρατηρούμε λοιπόν πολύ προσεκτικά αυτούς τους τύπους, από τα μαθητικά μας χρόνια – ήταν κατά κάποιον τρόπο τα πρότυπά μας. Αυτοί μας έμαθαν τον Τσε και τη νεωτερικότητα, το Λένιν και τον Μακάρτνεϋ. Αυτοί μας πήγαν πρώτη φορά στον Τόλη, μας έμαθαν να παίζουμε καλή πόκα (οι περισσότεροι είναι φανατικοί τζογαδόροι – από τότε!) μας δίδαξαν κι εμάς το δήθεν στα αθλήματα των ερώτων. Είχαν κύρος – ήταν η γενιά του Πολυτεχνείου! Δεν είχαν χιούμορ – ούτε η δική μου γενιά έχει, αλλά σώζεται γιατί ανακάλυψε, θέλοντας και μη, το σωτήριο αυτοσαρκασμό. Ξέφυγαν μερικοί προς αναπάντεχες κατευθύνσεις- από το ΕΚΚΕ και την ΠΠΣΠ είδαν αναπάντεχα φως στον πατερικό αναρχισμό και μπήκαν – είναι κι αυτός μια κάποια λύσις. Πάντως και τη νέο- ορθοδοξία, οι πενηντατόσο την ανακάλυψαν…

Κάποια στιγμή, γιούρμηξαν: άλλος έγινε τσουτσέκι του Φλωράκη, άλλος του Κοσκωτά – στο τέλος οι περισσότεροι χώθηκαν στο πασόκ, μερικοί που είχαν αξεπέραστη αλλεργία στο πράσινο καβάτζωσαν τη ΝΔ, έγιναν και υπουργοί μερικοί από δαύτους – όχι ένας ή δύο μονάχα! Κλείνουν το δρόμο στους δισταχτικούς σαραντάρηδες, άντε να δούμε πότε θα γίνουν υπουργοί του ΓΑΠ οι αστέρες της γενιάς του Πολυτεχνείου – όταν θα φύγουν από τη μέση, οι νυν σαραντάρηδες θα είναι πλέον υπερήλικες… Γενικά, η γενιά του Πολυτεχνείου ετοιμάζεται να παίξει για τον ΓΑΠ το ρόλο που έπαιξε για τον Ανδρέα η γενιά του ΕΑΜ: να τον φέρει και να τον κρατήσει στην εξουσία, με ανταλλάγματα βεβαίως. Προς το παρόν τους χαλάει τη σούπα το γεγονός ότι η ΝΔ φέρεται σαν ένα άλλο πασόκ – σκέτος κλώνος! – οπότε θ΄ αργήσουν λιγάκι.

Μη ρωτήσει κανείς μα καλά, οι δεξιοί δεν είχαν κόσμο στους πενηντατόσο, όταν οι πενηντατόσο ήταν είκοσι – τριάντα – σαράντα; Όχι παιδιά, δεν είχαν, ήταν πάντα μια ισχνή μειοψηφία σ’ αυτές τις ηλικίες – κι όποιος αμφιβάλλει ας το ψάξει!

Επαφή έχουμε – ταύτιση δεν υπάρχει, αλλά ας μη το αναλύσουμε τώρα. Οι περισσότεροι από δαύτους έχουν ήδη κάνει το πρώτο έμφραγμα / έχουν κάνει κιόλας την πρώτη εξέταση για προστατικό αντιγόνο / έχουν χάσει πάνω από δέκα δόντια – πολλοί θα φορέσουν πολύ γρήγορα μασέλα, εξαιτίας της περιοδοντοπάθειας /έχουν χωρίσει – οι πιο πολλοί ξαναπαντρεύτηκαν / έχουν φρικάρει με τα χάλια των τέκνων τους – που τα ανάθρεψαν σαν φλώρους και τους βγήκαν κακομαθημένοι και εκνευριστικά ανεύθυνοι φλώροι / έχουν πειραματιστεί με σκληρές και ανείπωτες καταστάσεις όπως εικοσάχρονη γκόμενα με πίρσινγκ… Αναγκαία διευκρίνηση: μιλάω αποκλειστικά για άντρες – δε γνωρίζω πενηντατόσες γυναίκες!

Αμφιβάλλω αν οι νεότεροι μπορούν να καταλάβουν, να κατανοήσουν, να αναλύσουν τους πενηντατόσο. Ούτε λόγος για να τους αποδεχτούν: Αυτοί σήμερα είναι η άρχουσα ηλικία στη χώρα – σε κάθε επίπεδο. Ακολουθούν οι τραντάρηδες – τη δική μου φουρνιά την πήδηξε η Ιστορία! Ίσως επειδή στα νιάτα μας δεν καταφέραμε να παραμυθιαστούμε τόσο βαθιά, τόσο απόλυτα, για τόσα χρόνια από χοντρές παραμύθες. Άρα δεν είμαστε τόσο killers (δηλ. παλιανθρωπαραίοι) όσο οι ανανήψαντες πενηντατόσο – ούτε όσο οι τριαντάρηδες, εκπαιδευμένοι από το πασόκ στην παχυδερμία και από τη ΝΔ στο να είναι καλοί μαθητές του πασόκ.

*

Κομπλέ, εδώ:

http://tamystikatoukolpou.blogspot.com/2006/08/1.html