Νιώθω ντροπή και αηδία. Και, πράγμα μάλλον σπάνιο για μένα, οργή. Διαβάστε το ρεπορτάζ της Μαρούλας Πλήκα στην ΑΥΓΗ και θα καταλάβετε. Το επισήμανε η Μαρία – και την ευχαριστώ.

*

Η πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου αρνήθηκε να εντάξει τη Θεσσαλονίκη στο «Δίκτυο των Μαρτυρικών Πόλεων» με το επιχείρημα ότι η εβραϊκή παροικία που γκρεμίστηκε από τους Ναζί κατοικούσε μόνον… 500 χρόνια στην πόλη!Θεσσαλονίκη: Μόνο ως ύβρις προς την ιστορία της Θεσσαλονίκης μπορεί να χαρακτηριστεί η απόφαση της πλειοψηφούσας παράταξης του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου στο δήμο της πόλης να μην ενταχθεί η Θεσσαλονίκη στο «Δίκτυο των Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδας περιόδου 1940-1945», που έχουν συγκροτήσει δεκάδες φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε όλη την Ελλάδα. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της «Αναγέννησης» και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, βοηθούμενοι και από την εκκωφαντική σιωπή κάποιων «υπερπατριωτών» δημοτικών συμβούλων της παράταξης της μείζονος αντιπολίτευσης, επιδιώκουν συστηματικά να «θάψουν» κάθε τι που θυμίζει ότι η Θεσσαλονίκη ήταν μια πολυπολιτισμική πόλη, στην οποία ζούσαν και χιλιάδες Εβραίοι. Βέβαια, όταν ο Νικολά Σαρκοζί δήλωσε και ολίγον «Θεσσαλονικιός», όλοι αυτοί οι «υπερπατριώτες» του δήμου πανηγύριζαν και ενώ είναι έτοιμοι να τιμήσουν ευκαιρίας δοθείσης τον Γάλλο πρόεδρο για αυτή του τη δήλωση αρνούνται να τιμήσουν την μνήμη των δεκάδων χιλιάδων Εβραίων που μαρτύρησαν στα ναζιστικά στρατόπεδα!

Με γελοία εθνοκεντρικά επιχειρήματα

Η πλειοψηφία του δήμου Θεσσαλονίκης, όπως καταγγέλλει ο δημοτικός σύμβουλος Τριάντάφυλλος Μηταφίδης, στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, ουσιαστικά υιοθέτησε την σχετική αρνητική εισήγηση της «Επιτροπής Ονοματοθεσίας Οδών» να απορρίψει το αίτημα της δημοτικής κίνησης Θεσσαλονίκης των Πολιτών και της Οικολογίας να ενταχθεί η Θεσσαλονίκη στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδας, περιόδου 1940 – 1945″, με τα εξής εθνοκεντρικά και προσβλητικά για την ιστορική μνήμη και τη νοημοσύνη των πολιτών της Θεσσαλονίκης επιχειρήματα της εν λόγω Επιτροπής:
α) Η εξόντωση του 91% των Εβραίων συμπολιτών μας στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου -το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη- δεν στοιχειοθετεί την ανάδειξη της πόλης μας σε «μαρτυρική πόλη», εφόσον το μαζικό αυτό έγκλημα διαπράχθηκε εκτός Θεσσαλονίκης (!) και
β) οι Εβραίοι «εγκαταστάθηκαν» στη Θεσσαλονίκη από την Ισπανία το 1492 – άρα δεν είναι… «μπαγιάτηδες» – αποσιωπώντας προφανώς ότι είναι ξεριζωμένοι-θύματα θρησκευτικών διωγμών και ότι η παρουσία εβραϊκών κοινοτήτων στην πόλη μας ανάγεται τουλάχιστον στους «ελληνιστικούς χρόνους».

Εμφανίζεται παρούσα ενώ δεν ήταν στη συνεδρίαση

Ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Σωτήρης Καπετανόπουλος κατά την πάγια τακτική του, δεν έθεσε καν το θέμα σε ψηφοφορία, διότι υπήρχε η αρνητική εισήγηση της Επιτροπής και το θεώρησε περιττό! Έντονη ήταν η αντίδραση του Τρ. Μηταφίδη, αλλά των δημοτικών συμβούλων της «Πρωτοβουλίας» Αν. Κουράκη και Π. Αβραμόπουλου, ενώ εκκωφαντική ήταν η σιωπή των δημοτικών συμβούλων της παράταξης «Θεσσαλονίκη Πρωταγωνίστρια». Στην εν λόγω επιτροπή προεδρεύει ο γνωστός ακραίος Θόδωρος Ασπασίδης και μέλη της είναι από τη συμπολίτευση οι Κ. Καρακωστάνογλου (πανεπιστημιακός, μέλος της Ομάδα 21) και Κ. Εγγλέζος, ενώ από την παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης συμμετέχει η Μ. Ακριτίδου.
Στα πρακτικά της Επιτροπής η κ. Ακριτίδου εμφανίζεται να έχει υπερψηφίσει την αρνητική εισήγηση, αφού όπως αναφέρεται ήταν ομόφωνη και η ίδια εμφανίζεται παρούσα. Όμως η δημοτική σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης σε τηλεφωνική επικοινωνία της «Α» δήλωσε ότι απουσίαζε από τη συγκεκριμένη συνεδρίαση της Επιτροπής, διότι ενεπλάκη την ώρα που πήγαινε στο δημαρχείο σε τροχαίο και διέψευσε κατηγορηματικά πως υπερψήφισε την απόρριψη του αιτήματος της «Θεσσαλονίκης των Πολιτών και της Οικολογίας», διότι όπως εξήγησε ήταν απούσα. Μάλιστα όταν την ενημερώσαμε ότι τα πρακτικά της επιτροπής λένε διαφορετικά πράγματα, δήλωσε άγνοια και εξεμάνη σημειώνοντας ότι αυτό αγγίζει τα όρια του διασυρμού της. Εάν ήμουνα παρούσα στη συγκεκριμένη συνεδρίαση (έγινε στις 9/7/08 ) σας δηλώνω κατηγορηματικά ότι προσωπικά θα ψήφιζα υπέρ της πρότασης να ενταχθεί η Θεσσαλονίκη στο «Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων» τόνισε η κ. Ακριτίδου και χαρακτήρισε «σαθρά» τα επιχειρήματα της Επιτροπής για την απόρριψη του αιτήματος.

«Επιεικώς ανιστόρητη απόφαση»

«Η επιεικώς ανιστόρητη αυτή απόφαση της συντηρητικής πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης περιφρονεί ακόμη και την ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του «Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων» που στις 12/12/2006 στα Καλάβρυτα έκρινε ότι η Θεσσαλονίκη πρέπει να συμπεριληφθεί «αυτοδικαίως» στις μαρτυρικές πόλεις-μέλη του Δικτύου», τονίζει η «Θεσσαλονίκη των πολιτών και της Οικολογίας» στη σχετική της ανακοίνωση και προσθέτει ότι: «Σε μια περίοδο που μαίνονται οι «πόλεμοι της μνήμης» και οι αρνητές του Ολοκαυτώματος επιχειρούν να αναιρέσουν το ιστορικό – συνειδησιακό κεκτημένο της αντιφασιστικής νίκης, τέτοιες αποφάσεις ισοδυναμούν, αντικειμενικά, με «υγειονομική ταφή του Ολοκαυτώματος», με «μνημοκτονία», για να επαναλάβουμε τις σοβαρές προειδοποιήσεις δύο διαπρεπών ιστορικών, του Γερμανού Χάγκεν Φλάισερ και του Ισραηλινού Ίλαν Πάπε».
Στο πλαίσιο αυτό η δημοτική κίνηση καλεί τις αυτοδιοικητικές κινήσεις, τις πολιτικές, συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις της πόλης μας και προπαντός την Εβραϊκή Κοινότητα – φυσικό κληρονόμο των Εβραίων μαρτύρων – να ζητήσουν την ανάκληση αυτής της προσβλητικής για την ιστορική αλήθεια και την πόλη μας απόφασης και να απαιτήσουν από τη Δημοτική Αρχή να ανακηρύξει τη Θεσσαλονίκη σε μαρτυρική πόλη. «Αποτελεί στοιχειώδη σεβασμό προς τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας και ιστορική παρακαταθήκη προς τις νεότερες γενιές που μεγαλώνουν με τις ‘λευκές σελίδες’ των κρατικών ‘εγχειριδίων’ Ιστορίας» καταλήγει χαρακτηριστικά.

Οδό Τσαρούχα αποκτά η Θεσσαλονίκη

Τριάντα πέντε χρόνια πέρασαν από τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ Γιώργου Τσαρουχά από τους στρατοκράτες της Θεσσαλονίκης και επιτέλους το δημοτικό συμβούλιο Θεσσαλονίκης αποφάσισε να δώσει το όνομά του, σε έναν δρόμο της πόλης, υιοθετώντας σχετική πρόταση του δημοτικού συμβούλου Ανδρέα Κουράκη. Βέβαια η διοίκηση του δήμου τιμά τον μεγάλο αγωνιστή της αριστεράς όχι δίνοντας το όνομά του σε έναν κεντρικό δρόμο, αλλά σε έναν καινούργιο δρόμο και ανώνυμο μέχρι σήμερα, ο οποίος βρίσκεται σε μια αναπτυσσόμενη περιοχή στα όρια των δήμων Θεσσαλονίκης – Πυλαίας. Από το τίποτε κάτι είναι και αυτό.

Αυγή, 18/7/08

Advertisements