Στη φωτογραφία, μιλάει ο Γιώργος Πάντζαρης [The reality tape] για την ιδιωτικότητα στο ίντερνετ. Στο πάνελ ο Πάσχος Μανδραβέλης, ο Παναγιώτης Βρυώνης [Vrypan] και ο Σπύρος Ντόβας [πολιτεύομαι]

*

Αυτό το Σαββατοκύριακο βρέθηκα στην Αθήνα, καλεσμένος στο 2ο Συνέδριο της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Ο πρώτος που μίλησε ήταν ο Πέτρος Τατούλης, ο οποίος προανήγγειλε μια νέα πολιτική κίνηση της «μη εκφραζόμενης» κεντροδεξιάς:

Αυτή είναι η κεντροδεξιά που πρέπει να βρούμε τον τρόπο να την εκφράσουμε και πάλι. Αν όχι…. τότε το νερό βρίσκει πάντα τον τρόπο να διασχίσει τα διαβρωμένα χώματα…

 (Δείτε, αν θέλετε, ολόκληρη την ομιλία του Π. Τατούλη, εδώ:

http://tatoulis.blogspot.com/2008/10/blog-post_4881.html )

Χαιρέτισε και ο Στέφανος Μάνος, η παρουσία του οποίου έδειξε να ενθουσιάζει τους συνέδρους.

*

Το πρώτο θέμα του συνεδρίου είχε τίτλο «Φιλελευθερισμός και νέα επιχειρηματικότητα» – υποθέτω ότι ήταν ενδιαφέρον, αλλά δε μπορώ να σας πω κάτι περισσότερο διότι δεν το παρακολούθησα.

Παρακολούθησα όμως τα επόμενα, αρχής γενομένης από το «ένα φιλελεύθερο μέλλον για την Ευρώπη». Πολλοί από τους ομιλητές και όσους έκαναν παρεμβάσεις στη συνέχεια, δεν ήταν ιδιαίτερα αισιόδοξοι γι’ αυτό το μέλλον. Εκείνα που μου έκαναν εντύπωση ήταν:

  • η σιωπηλή (ή και άμεση) αποδοχή του ατλαντισμού (βλ. ΝΑΤΟ) ως κάτι δεδομένο και φυσιολογικό για την ΕΕ. Δεν ειπώθηκε τίποτα για την συμμετοχή των εταίρων της ΕΕ στην εισβολή στο (και την κατοχή του) Ιράκ.
  • περιέργως, δεν ειπώθηκε (σχεδόν) τίποτα για την ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας, τον ευρωστρατό κλπ.
  • αντίθετα, δόθηκε μεγάλη έμφαση στην κατοχύρωση μιας πλήρους σειράς ατομικών δικαιωμάτων, που θα κατοχύρωνε το (απορριφθέν) Ευρωσύνταγμα και η (απορριπτόμενη) Ευρωσυνθήκη.
  • η απουσία αναφοράς στη Ρωσία, ως πιθανό μελλοντικό μέλος της ΕΕ ήταν πλήρης
  • η επισήμανση ότι μια από τις βασικές πηγές / αιτίες διαφθοράς στην Ελλάδα υπήρξαν και εξακολουθούν να είναι τα κοινοτικά κονδύλια, συμπεριλαμβανομένης της επιδοματικής πολιτικής
  • η επισήμανση ότι ο εκσυγχρονισμός στη χώρα μας έμεινε πίσω, καθώς τον αντικατέστησε η πολύ απλούστερη προσπάθεια «να είμαστε εντάξει με τους κανονισμούς και τις οδηγίες της  ΕΕ», σπορ στο οποίο τα καταφέρνουμε μια χαρά
  • η θεωρία ότι οι Έλληνες, λόγω του πάγιου και γενικευμένου αντιαμερικανισμού τους αντικατέστησαν τον παλαιότερο φιλοσοβιετισμό με τον σύγχρονο φιλοευρωπαϊσμό
  • η πρόταση «απελπισίας», που εκφράστηκε από τον αντιπρόεδρο της ΦΣ Μανώλη Μανωλεδάκη, να μεταφερθούν όλο και περισσότερες ευθύνες διοίκησης σε θεσμούς της ΕΕ, με το σκεπτικό ότι το ελληνικό κράτος είναι απολύτως ανίκανο να προστατεύσει τα συμφέροντα των πολιτών του και να εφαρμόσει τους νόμους.

*

Το επόμενο θέμα είχε τίτλο «ιδιωτικότητα για τους ιδιώτες, δημοσιότητα για το δημόσιο» και το χειρίστηκαν τέσσερις μπλόγκερ, οι τρεις που φαίνονται στη φωτογραφία και ο Δημοσθένης Καπώνης [Cosmix]. Λίγο πριν αρχίσουν οι παρουσιάσεις η ήδη πυκνή παρουσία των μπλογκερ στην αίθουσα έγινε ακόμα πυκνότερη. Δεν θα προσπαθήσω να περιγράψω τις παρουσιάσεις, θα σημειώσω μονάχα την άνεση και την επάρκεια και των τεσσάρων εισηγητών.

*

Το «βαρύ πυροβολικό» ήταν η τελευταία συζήτηση της ημέρας, με θέμα «φιλελευθερισμός και αριστερά». Πολλοί απ’ όσους μίλησαν (πχ ο Αθήναιος) διακήρυξαν ευθαρσώς ότι ο φάντης δεν έχει καμιά σχέση με το ρετσινόλαδο, αλλά υπήρξαν και άλλοι, όπως ο αρθρογράφος της ΑΥΓΗΣ Διονύσης Γουσέτης, οι οποίοι υποστήριξαν ότι:

  • υπάρχουν πολλά ιστορικά παραδείγματα σύγκλισης και συνεργασίας φιλελευθέρων και αριστεράς στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, τους δύο προηγούμενους αιώνες, και
  • σε μια σειρά από θέματα οι θέσεις του φιλελευθερισμού και της (μη σταλινικής) αριστεράς ταυτίζονται ή βρίσκονται πολύ κοντά.

 Η συζήτηση θα συνεχιστεί, με τον ίδιο έντονο τρόπο, τους δύο επόμενους αιώνες.

*

Περισσότερα, και οι δικές μου κρίσεις για όσα είδα και άκουσα, στα σχόλια.