Σχολιάζει για την ΠΟΤΑ Μεσσηνίας ο alberich

Λοιπόν αυτό με την ΠΟΤΑ με βασανίζει από τότε που το πρωτοείπαμε, αν και μέσες άκρες τα είχα συστηματοποιήσει εξ αρχής.Είναι δύσκολο να κάνεις προτάσεις σε κάτι που ήδη προχωράει και έχει και την συναίνεση των πολλών.Μπορείς απλώς να αναθεματίζεις.

Η ΠΟΤΑ είναι μια πρόκαταβολική εφαρμογή του νέου χωροταξικού για τον τουρισμό που προκρίνει τουριστικές εγκαταστάσεις φαραωνικών διαστάσεων σε μεγάλες ιδιοκτησίες που μόνο λίγοι μπορούν να έχουν, στρέφει εκεί όλες τις επιδοτήσεις και αποθαρρύνει -και προσωρινά/επ’ αόριστον θα αναστείλει- μικρότερες επενδύσεις στον τομέα.Ταυτόχρονα ειδικά εκεί στην περιοχή μετατρέπει βίαια ένα κομμάτι πληθυσμού από αυτοαπασχολούμενους -η εν δυνάμει αυτοαπασχολήσιμους- και παραγωγούς σε ανασφαλείς μισθωτούς.Με δυο λόγια harcore καπιταλιστικές δομές σε μια “καθυστερημένη” περιοχή- δηλαδή τρίτος κόσμος.

Το αποκορύφωμα είναι ότι πρόκειται για μια μοναδική περιοχή πανελλαδικά (θα μπορούσε εκεί να γίνει κάτι κατ’ αναλογία των ΞΕΝΙΑ -κρατικό και με κορυφαίους αρχιτέκτονες-αν ήθελε κανείς να δοκιμάσει την τύχη της περιοχής σε ότι αφορά τον τουρισμό.Όχι όμως και κάτι άναρχο στυλ Στουπας με ανεξέλεγκτη ιδιωτική πρωτοβουλία και κρατική επιδότηση) , σε ένα νομό που δεν έχουμε κανένα στοιχείο να πιστεύουμε ότι είναι κατάλληλος για τουριστική “μονοκαλλιέργεια” (και μάλλον το μοντέλο αυτό υποχωρεί αυτουπονομευόμενο και στις προνομιακές περιοχές της ελλάδας).Στην ουσία η τοπική κοινωνία και οι πολιτικοί φορείς που είναι υπερ, είναι υπέρ επειδή η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.Ο νομός είναι σε διαδικασία αποανάπτυξης όσα χρόνια βρίσκομαι εδώ.Ότι σχετίζεται με αγροτική παραγωγή φθίνει, και η κύρια πηγή εισοδήματος τείνουν να γίνουν οι εισροές από το ελληνικό δημόσιο που στη συνέχεια τροφοδοτούν έναν αναιμικό δευτερογενή τομέα που στρέφεται γύρω από την οικοδομή , την διασκέδαση κλπ.Το ερώτημα τόυ παραγωγικού προσανατολισμού του νομού παραμένει.

Βεβαίως τώρα το έργο έχει προχωρήσει -κατά τη γνώμη μου μπορεί να προσβληθεί νομικά και να σταματήσει η κατασκευή κατοικιών προς πώληση με όρους δόμησης ξενοδοχείου, η μονοπώληση του νερού για πισίνες και γκολφ (το οποίο είμαι βέβαιος ότι δεν θα “τσουλήσει” και θα αφεθεί στην τύχη του όπως ένα ξερό που είδα κάπου αλλού πρόσφατα) – αλλά εκκρεμεί ακόμα η εξειδίκευση -με δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης των τοπικών φορέων- του χωροταξικού για τις τουριστικές περιοχές του νομού .
Νομίζω ότι υπάρχει δυνατότητα για προτάσεις όρων δόμησης τελείως διαφορετικών από τους γενικούς για τουριστικές μονάδες, αλλά και για γενικούς περιβαλλοντικούς όρους που να προσδιορίζουν συγκεκριμένες επιτρεπτές και μη πρακτικές & δραστηριότητες και όχι ανεξάρτητες μελέτες που μετρούν κατά το δοκούν τίς περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Επίσης δεν ξέρω αν είναι νομικά εφικτό, αλλά η εξειδίκευση του χωροταξικού ίσως μπορεί να επιτύχει defacto και τον αποκλεισμό δημιουργίας νέων ΠΟΤΑ, παρ’ όλο που προβλέπονται από ειδικό άρθρο του γενικού χωροταξικού.

Πεδίο αντίδρασης υπάρχει και στον δίκαιο καταμερισμό των δημοσίων επενδύσεων που αναλογούν στο νομό, οι οποίες τείνουν να γίνουν αποκλειστικά επικουρικές της ΠΟΤΑ, με την προυπόθεση ότι θα υπάρχουν συγκεκριμένες σοβαρές εναλλακτικές προτάσεις -για ΑΠΕ ίσως- και όχι για “σπαστά” εργάκια σε δημοτικά διαμερίσματα.