traka21july2009 009

(η φωτογραφία είναι μετά, εννοείται…)

Ας το πάρουμε αλλιώς: από τον Αύγουστο του ’93 που είχα το πρώτο μου τροχαίο, μέχρι σήμερα που είχα το τελευταίο (κι ας είναι όντως το τελευταίο!) κανένας μα κανένας δεν τραυματίστηκε σοβαρά! Τα ατυχήματα αποδείχτηκαν απλώς η χαρά του φαναρτζή και των συναφών ευγενών επαγγελμάτων.

Σήμερα το σκηνικό δεν άλλαξε:  Μια μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού ξέφυγε από την πορεία της, έπεσε και ήρθε σφαίρα απάνω μου, στο αντίθετο ρεύμα, πενήντα μέτρα πριν το Παλατάκι, σ’ εκείνη τη γουστόζικη στροφή που ξετρελαίνει τους γκαζάκηδες της Μπουγατσαδούπολης, είτε οδηγούν δίτροχο είτε τετράτροχο. Ήτανε και κάτι άτσαλα βαλμένες κορίνες στη μέση του δρόμου, γιατί ένα συνεργείο του Δήμου Καλαμαριάς έβαζε  σήματα για να αποφεύγονται τα …ατυχήματα – ήρθε κι έδεσε!

Ευτυχώς ο μηχανάκιας ήταν έμπειρος, παράτησε έγκαιρα τη μηχανή και εκτινάχτηκε δεξιά. Δεν την ακολούθησε δηλαδή στο τράκο με το δικό μου αυτοκίνητο. Φορούσε και κράνος, οπότε όταν βγήκα από το αμάξι και τον αναζήτησα τον είδα …όρθιο. Εκδορές και μώλωπες – θα ψιλοπονάει για δυό τρεις μέρες (να θυμάται και τη σαχλαμάρα του) και τίποτα περισσότερο.

Αυτά, εν ολίγοις.  Για το αμάξι και τη μηχανή, είπαμε:  η χαρά του συνεργείου!

traka21july2009 002

(Κοιτάμε ανάποδα, προς Θεσσαλονίκη: Σπασμένο ψαλίδι, προφυλακτήρας, αριστερός τροχός και διάφορα άλλα, που δε φαίνονται)