money

Για ένα κόμμα στο μέγεθος των Οικολόγων – Πράσινων η επιχορήγηση λόγω της εκλογής ευρωβουλευτή (πάνω από 12 εκατ. ευρώ, σε πέντε χρόνια) μοιάζει υπερβολική. Και είναι.

Οι «άλλοι» έχουν φροντίσει για πάρτη τους. Παίρνουν τις δημόσιες επιχορηγήσεις και τις μοιράζουν σε εφημερίδες και τηλεοράσεις (διαφήμιση) πληρώνουν γκαλοπτζήδες, συντηρούν πλήθος γραφεία και υπαλλήλους κλπ.

Τους Οικολόγους – Πράσινους, ένα κόμμα που ακόμα ΔΕΝ είναι σαν τα άλλα, πρέπει να το ενδιαφέρει να μη γίνει σαν ένα από τα άλλα κόμματα.

Στις εθνικές εκλογές του ‘07 λέγαμε με παρρησία ότι τη μισή από την επιχορήγηση θα την επιστρέψουμε στην κοινωνία, ενισχύοντας φιλο- περιβαλλοντικές δράσεις.

Στο συνέδριο του Ιουνίου, στη Θεσσαλονίκη, ακούστηκε, από το Νίκο Ηλιόπουλο,  η πρόταση να χρησιμοποιηθεί το 50% των χρημάτων για να δημιουργηθεί και να χρηματοδοτείται ένα σπίτι για τους μετανάστες.

Την πρόταση αυτή την επαναφέρω τώρα, δημόσια.

Μπορεί να προτιμηθεί κάτι άλλο, βέβαια – αυτό που έχει σημασία είναι να γίνει κάτι σωστό.

Να αποδείξουμε, ταυτόχρονα, οι Ο-Π με πράξεις και όχι στα λόγια, ότι είμαστε ένα κόμμα διαφορετικό από τα άλλα. Και ότι δεν έχουμε καμιά διάθεση να τους μοιάσουμε.

Παράλληλα, έχει προκύψει το θέμα δημιουργίας μιας καθόλου ολιγάριθμης  ομάδας έμμισθων στελεχών, που θα πλαισιώνει τον ευρωβουλευτή. Ταπεινή μου γνώμη είναι ότι δε χρειάζεται να εξαντλήσουμε τις δυνατότητες: λίγες μετατάξεις ουσίας, είναι αρκετές για αρχή – και βλέπουμε στη συνέχεια, ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες της πολιτικής λειτουργίας του κόμματος.