kontouli

Μια συνέντευξη της Γιάννας Κοντούλη, στον «Κόσμο του Επενδυτή». Αναδημοσιεύεται από εδώ: http://www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=5458&LID=1 Η Γιάννα είναι μέλος της Γραμματείας των Οικολόγων – Πράσινων και εκπρόσωπος τύπου.

ΒΠ: Μετά τις ευρωεκλογές, κατέρχεστε αυτόνομα και στη μάχη των εθνικών εκλογών. Πολλοί λένε ότι η αυτόνομη κάθοδος αποτελεί «πολιτική αυτοκτονία»…

ΓΚ: Δεν ξέρω ποιοι το λένε αυτό και γιατί. Αντιθέτως, στις ευρωεκλογές οι ΟΠ αποτέλεσαν για όλους τους πολίτες νομίζω μια θετική έκπληξη και για τον τρόπο που πολιτεύθηκαν, αλλά και με την εκλογή του πρώτου Έλληνα «πράσινου» ευρωβουλευτή.

Σήμερα, μόλις τρεις μήνες μετά τις εκλογές, το πολιτικό περιβάλλον είναι τελείως διαφορετικό. Η πολύπλευρη κρίση, οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική, η οποία μαστίζει την ελληνική κοινωνία, αντανακλάται και στο πολιτικό σκηνικό. Παρατηρούμε από τη μια όλο και μεγαλύτερη εξυπηρέτηση μεγάλων και μικρών συμφερόντων από τα κόμματα εξουσίας και από την άλλη μια ρευστοποίηση και μια ανασφάλεια στα άλλα μικρότερα κόμματα.

Η αυτόνομη κάθοδος στις εθνικές εκλογές σε καμία περίπτωση δεν είναι προϊόν πολιτικού μικρομεγαλισμού, αλλά μια προσπάθεια για τη συγκρότηση και την προώθηση ενός πρασίνου πολιτικού πόλου. Η αυτόνομη κάθοδός μας είναι η προσπάθεια να φανούμε χρήσιμοι στην κοινωνία, φέρνοντας στον δημόσιο διάλογο νέες ιδέες και προτάσεις. Πρέπει επιτέλους να ξεφύγουμε από την απογοητευτική αντίληψη του «τίποτα δεν αλλάζει και τίποτα δεν μπορεί να γίνει». Οφείλουμε να έχουμε θετικές προτάσεις και νέες ιδέες για τη χώρα μας και τον κόσμο.

Αυτή τη θετική προοπτική για το αύριο το δικό μας και των παιδιών μας πρέπει να την επανασχεδιάσουμε ως κοινωνία και οι ΟΠ μπορούν και θα βοηθήσουν σε αυτό. Δεν μπορούμε να περιμένουμε την επανάσταση, ούτε το λιώσιμο των πάγων. Η αυτόνομη κάθοδός μας σηματοδοτεί ακριβώς αυτή την ανάγκη.

Επιδιώκουμε ως πολιτικός χώρος να αποτελέσουμε σημείο σύγκλισης δυνάμεων που -αν και ξεκίνησαν πιθανόν από διαφορετικές αφετηρίες- έχουν σήμερα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός τους τα θέματα της προστασίας του περιβάλλοντος, της κοινωνικής αλληλεγγύης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της πράσινης οικονομίας. Οι ΟΠ αποτελούν μια ελπίδα για την πολιτική τού αύριο που τόσο έχει ανάγκη ο τόπος μας.

ΒΠ: Αληθεύει ότι με τον ΣΥΝ είχατε συνομιλίες και, στο «παρά πέντε» των εκλογών, διαφωνήσατε;

ΓΚ: Όχι, δεν αληθεύει. Δεν υπήρξε καμία πρόταση για εκλογική συνεργασία με κανένα κόμμα και κατ’ επέκταση καμία συζήτηση. Θέλω εδώ να επισημάνω ότι εμείς -και πιστεύω και ο ΣΥΝ- δεν είμαστε της λογικής στο «παρά πέντε» των εκλογών να συζητάμε εκλογική συνεργασία. Ανεξαρτήτως των όποιων άλλων διαφορών μας, πιστεύω ότι αντιλαμβανόμαστε με κοινό τρόπο ως βάση του διαλόγου τις προγραμματικές συγκλίσεις και όχι τις ευκαιριακές συνεργασίες.

Αντιλαμβάνομαι βεβαίως από την ερώτησή σας το ενδιαφέρον κάποιων πολιτών για τη συνάντηση των δύο χώρων και τη σύγκλιση των «πράσινων» με την αριστερά. Σε αυτό οι ΟΠ δίνουν το δικό τους πολιτικό στίγμα, ως ένας χώρος ανοικτός σε κάθε πολίτη που αυτοπροσδιορίζεται στο χώρο της πολιτικής οικολογίας.

Το κόμμα μας είναι και θα παραμείνει ένας φιλόξενος χώρος, που δεν υιοθετεί στενού χαρακτήρα ιδεολογικές προσεγγίσεις, ούτε εγκλωβίζεται σε παλιές οριοθετήσεις που δημιουργήθηκαν με βάση προβλήματα και απαντήσεις που αφορούσαν τον προηγούμενο αιώνα.

Συνεκτικό στοιχείο της πολιτικής του ταυτότητας είναι οι ριζοσπαστικοί πυλώνες του πρασίνου κινήματος: η κοινωνική αλληλεγγύη, η άμεση συμμετοχική δημοκρατία, οι μεταρρυθμίσεις προς όφελος των πολιτών και του περιβάλλοντος. Η πολιτική οικολογία προτάσσει την ανάγκη αποδέσμευσης και από τον νεοφιλελευθερισμό και από τον κρατισμό, με την ενίσχυση της πράσινης οικονομίας, της δημοκρατικής αποκέντρωσης και τις ουσιαστικές παρεμβάσεις σε τοπική κλίμακα.

ΒΠ: Σας κατηγορούν ότι μετά τις ευρωεκλογές απουσιάσατε πλήρως από την εσωτερική πολιτική σκηνή. Με αποκορύφωμα, μάλιστα την περίοδο των πυρκαγιών στην Αθήνα

ΓΚ: Αν με αυτό εννοείτε ότι απουσιάσαμε από τους καβγάδες των τηλεοπτικών παραθύρων, πράγματι απουσιάσαμε. Το περιβάλλον και η προστασία του, κατά τη δική μας άποψη, πρέπει να είναι στοιχείο ενός τεκμηριωμένου δημόσιου διαλόγου σε αναζήτηση λύσεων ορθολογικών, λειτουργικών, σύγχρονων, συνειδητών και συμμετοχικών. Αντί αυτού, παρακολουθήσαμε την οργή και την απογοήτευση των πολιτών, σε συνδυασμό με την αμηχανία, την έλλειψη υπευθυνότητας και τον μικροκομματισμό των εκπροσώπων της πολιτικής εξουσίας, που θυμάται τα δάση όταν καίγονται.

Οι οικολόγοι, λοιπόν, απουσίασαν από τα παράθυρα, αλλά δήλωσαν παρόντες στα μέτωπα της φωτιάς. Με τους εθελοντές μας και με την ετοιμότητά τους. Οι ΟΠ είναι πάντα παρόντες με αξιόπιστες, επεξεργασμένες και λειτουργικές προτάσεις, όπως φαίνεται μέσα από τα προγράμματά μας. Έχουμε αντιληφθεί πάντως τη μεγάλη σημασία της επικοινωνίας και της δημοσιότητας σε σχέση με την προώθηση των πολιτικών μας θέσεων και κάνουμε προσπάθεια να ανταποκριθούμε στις αυξημένες ανάγκες που κάθε φορά σε επίπεδο κρίσεων παρουσιάζονται.

ΒΠ: Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, θα συνεργαστείτε για τη δημιουργία κυβέρνησης;

ΓΚ: Οι ΟΠ είναι υπέρ των ευρύτερων συνεργασιών, της δημιουργίας κυβερνήσεων συνεργασίας και βεβαίως κατά των αυτοδύναμων μονοκομματικών κυβερνήσεων. Γι’ αυτό άλλωστε σταθερή διεκδίκησή μας είναι η υιοθέτηση του συστήματος της απλής αναλογικής. Τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα, η κρίση στο περιβάλλον, η δραματική οικονομική κρίση, η υποβάθμιση και η εμπορευματοποίηση των φυσικών πόρων, είναι προβλήματα που λύνονται με μεγάλες κοινωνικές και πολιτικές συμφωνίες. Οι λύσεις αυτές προϋποθέτουν μεγάλες κοινωνικές συναινέσεις. Αυτές επιδιώκουμε εμείς και όχι να γίνουμε ο μαϊντανός της πολιτικής, όπως θα ήθελαν να γίνουμε, με βάση το παρελθόν τους, τα μεγάλα κόμματα εξουσίας, που σήμερα κυνηγούν την κοινοβουλευτική τους αυτοδυναμία.

Επιπρόσθετα, τέτοιου είδους αποφάσεις στο κόμμα μας λαμβάνονται μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, όπως αυτή του συνεδρίου.

ΒΠ: Θα δεχθείτε μια πρόταση για την ανάληψη ενός «πράσινου» υπουργείου;

ΓΚ: Δεν επιδιώκουμε καμία κυβερνητική «καρέκλα εξουσίας». Το σενάριο της ανάληψης ενός «πράσινου» υπουργείου αντανακλά την ανάγκη των καιρών για πράσινη στροφή, μέσω μιας εναλλακτικής κυβερνητικής συνεργασίας και είναι αντικειμενικά. σήμερα μια δύσκολη προοπτική. Αυτό όχι γιατί αντιμετωπίζουμε αφ’ υψηλού τις ανάγκες για αλλαγές τέτοιου τύπου στη διακυβέρνηση της χώρας, αλλά γιατί ένα τέτοιο σενάριο απαιτεί από την άλλη πλευρά, αυτή των κομμάτων εξουσίας, ρήξη με το παρελθόν τους και αλλαγή κουλτούρας των κομματικών στελεχών τους. Γιατί ένα «πράσινο» υπουργείο χωρίς «πράσινο» πρόγραμμα θα χαθεί μέσα στο περιβάλλον των άλλων «μαύρων» υπουργείων και ένας «πράσινος» υπουργός χωρίς σημαντική πολιτική υποστήριξη θα χαθεί σε ένα γραφειοκρατικό και παλαιοκομματικό υπουργικό συμβούλιο.

Μην ξεχνιόμαστε όμως, η πίεση για αλλαγές του μοντέλου διακυβέρνησης προϋποθέτει ισχυρή παρουσία των ΟΠ και ακόμα καλύτερα την είσοδό μας στη βουλή. Για να συμβεί αυτό, χρειαζόμαστε την υποστήριξη, τη συμπαράσταση και τη συνειδητή ψήφο των Ελλήνων πολιτών που αμφισβητούν το σύστημα και θέλουν να το αλλάξουν.

ΒΠ: Πολλοί, όταν ακούνε ΟΠ, σκέφτονται την προστασία των πουλιών και των ζώων. Ποιο είναι το πολιτικό σας σχέδιο;

ΓΚ: Ξεχάσατε να αναφέρετε τα φυτά και τα δάση γενικά. Η αλήθεια είναι ότι παλαιότερα τα πράγματα ήταν χειρότερα, όχι βέβαια ότι είναι λίγο το να ασχολείται και να ενδιαφέρεται κανείς για την προστασία της πανίδας και της χλωρίδας -κάθε άλλο. Για εμάς είναι ξεκάθαρη προτεραιότητα η προστασία του περιβάλλοντος και γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει οικονομία και κοινωνία χωρίς περιβάλλον και περιβάλλον χωρίς οικονομία. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, χρειάζεται να επανασχεδιάσουμε το μέλλον μας. Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις και μαγικές συνταγές.

Ιδιαίτερα στη χώρα μας, όλο και περισσότεροι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι το ελληνικό μεταπολεμικό μοντέλο ανάπτυξης έχει ξεπεράσει τα όριά του και παράγει μόνο κρίση. Για εμάς οικονομία δεν είναι ούτε μόνο επιχειρήσεις ούτε μόνο κράτος. Χρειαζόμαστε επειγόντως δράσεις για μια αποκεντρωμένη ανοιχτή αειφόρο οικονομία αλληλεγγύης και ισότητας, που να δίνει σε όλους τους πολίτες δυνατότητες να συμμετέχουν όχι μόνο στην παραγωγή και στα οικονομικά.